UNHA SERIE DE NETFLIX
Merda!
APAGADE O MÓBIL
Por que?
FACÉDEO
Xa non teño o meu.
Quéresnos dicir por que?
Apagade a wifi. Todo o que se conecte a Internet.
A partir de agora, só nos comunicaremos con isto.
Perdón, só teño tres.
Un para min, outro para Wren e outro para Taz.
Jaya, que pasa?
- Jacob Taylor chamoume onte á noite. - Fillo de puta.
Que dixo?
Acábase o tempo.
Que?
Esta mañá espertamos
e aparecían temporizadores nos móbiles.
Cando acaban?
A medianoite.
- Coma Cincenta, pero en plan mal. - Taz.
- Perdón. Quería animar. - Proba doutra forma.
Mellor poño auga a quentar, non?
Non teñen conexión a Internet, todo ben. Móbiles e ordenadores son unha ameaza.
De onde os sacaches?
Do caixón das antigallas. Cargadores. Auriculares que só funcionan nun oído.
- Jaya, que descubriches? - Estiven léndoo toda a noite.
Para que?
- Estaba no móbil de Wren. - E no noso.
Expándese. E eu recibín esa chamada.
Descargastes algo?
Enviáronvos algunha ligazón? Ou por Bluetooth...
- Jaya. - Perdón.
É coma un diario.
Os programadores precisan recordar moito. Jacob escribiu moito.
Vou copialo, executalo e, con sorte, saberemos como funciona Red Rose.
Canto che pode levar?
Días.
- Meses. - Meses?
Por iso quero poñerme a facelo xa.
Isto é coma en Scooby Doo.
Jaya é Velma. Shaggy.
Noah é Fred. Wren é Daphne. Ant é Scooby.
Dramático, pero normalmente ten a razón.
Pero non hai episodios tan retorcidos.
Se non veríao.
Toc, toc.
Merda.
Viña...
Ai, perdoa.
É que...
Simon.
Estás ben?
O que pasou onte á tarde, non quería...
Estou ben.
Sinto moito que te vises envolto nesta lea con Rick e...
- Non pasa nada. - Non.
Claro que si, vin aquí para amañalo,
independentemente do que pasou entre nós.
Entendo se queres que o deixemos.
Preciso espazo.
Si, espero que iso sexa o que precisamos Wren e eu.
Pero algo dime que non.
Teño que amañar un par de cousas.
Podemos falar despois?
Despois hoxe ou esta semana?
Por favor!
Que vas facer?
Pero el é o teu profe ou que?
Douglas? Ás veces.
Ás veces sono eu. Depende do choio.
E o seu mozo?
Non sei que fai, pero apóiao sempre.
Que queredes facer?
Nada.
Red Rose tentou matarme. Aínda estou aquí. Vós tamén. Imos facer o plan de Jaya.
Nada de teléfonos. Nin Internet.
Quedamos aquí quietos ata medianoite. Todo ben?
- Miña nai e meu avó están en Birmingham. - Si?
Si.
Moi ben. Estamos en corentena ata medianoite.
Non hai comida.
Estás de broma.
Síntoo.
Tampouco podemos pedila por Internet.
Tes papel hixiénico?
- Que galletas compramos ao final? - As Jaffa.
Pero que dis? Iso son biscoitos, non galletas.
Se non chamaríanse galletas Jaffa, que soa mal.
- As galletas parten, iso esfaragúllase. - Éche así.
Non metades as galletas nisto. Non cambiedes de tema.
Preparádevos, ides flipar. Legalmente son galletas.
Vivimos nunha mentira.
Estás ben?
Estou.
Non pasa nada.
Ola, Wren.
Ola.
Túa nai está ben?
Non sei, non a vin.
- Vas á casa de túa nai? - Non.
- Non, imos... - Temos que volver á de Taz.
Non vou...
- Abur, Wren. - Abur.
Podemos ir en taxi?
- Non é por aquí. - Que?
Que non é por aquí. Pare.
Pode parar o coche?
Mire, pode parar o puto coche?
Que vos pasa? Que cismades? Vou por onde me manda a aplicación.
Pode parar? Imos andando desde aquí.
Atopaches algo?
Aínda non.
Creo que debiamos pechar as ventás e as portas.
Non podemos saír máis. Hai que limitar as variables.
Vai moita calor. Podemos abrir a ventá?
Vale, pero un anaquiño. Temos que...
Limitar as variables.
E o frigorífico? Temos que apagalo?
Se non nos fiamos del tampouco, mellor rendémonos.
Neveiras, televisións, taxis, iso non te vai matar.
Taz!
Dicía que non son unha ameaza.
Non é The ring. Non vai saír nada da tele para levarte.
The ring dá medo.
O mundo real aínda máis.
Armas nucleares. Virus. Fachas.
Wren, bótalle unha risa, ho. Se só estamos nós.
- Podo facer algo? - Si, corta o queixo.
Falando de queixo, sabedes cal é o queixo máis famoso?
Non sei, nin idea.
Un calquera.
O Stilton.
Paris Stilton.
Coma Paris Hilton!
A ver. Pono debaixo da billa.
Aínda estou co queixo.
Es ben rariño.
Pero quen chora?
Eu.
Mira as patacas. Pícaas e mira se están feitas.
Si, están feitas.
Vale. Agora imos esmagalas.
Mestura o queixo e engade a cebola cando estea dourada.
Para vós.
Grazas.
Por Roch.
Mi ma.
- Estás ben? - Cala.
Creo que estamos presenciando o inicio dun romance.
Si, Tashley.
Tashley!
É stolnica.
É polaca, compreino nun mercado en Manchester.
É unha táboa.
É para facer empanadillas.
Dobraba aí a masa.
- Segue sendo unha táboa. - Vale, é unha táboa logo.
Ímola precisar agora, dáme as mans.
Que?
A ver se se che dá.
Mans quentes.
Corazón frío.
Vós calade.
Dáseme logo?
Non. Precisas mans frías para a repostaría.
Podes descansar. Douche permiso.
Quedan catro horas.
Os segundos parecen horas.
- Debiamos facer algo para pasar o tempo. - Si. E se xogamos a un xogo ou algo?
Claro.
- Non, Taz. - Non pasa nada, Wren, tranquila.
Non tiña razón.
- Boa noite. - Ola.
Eu son Elder Jason e el Elder David.
Moi ben.
Algunha vez pensastes na vida despois da morte?
De todos os sitios do mundo viñestes a Bolton.
Bolton é un lugar interesante.
- En 1986, foi... - Calmádevos, ho.
Parece que pensa que o COVID foi mentira?
Si.
- Si. - Vale.
Parece que ten un reloxo de cuco?
Bu, si.
- É Daniel? - É.
- Un chopo! - Veña, bebo eu un contigo.
- Saúde. - Saúde.
Finximos que non estamos.
Non, parade!
Red Rose non vai timbrar.
Igual é un dos mormóns.
Espera.
Non me fodas. É Becky Fox.
Espera. Non sabemos por que veu.
Salváchesme a fin de semana, Taz.
Si? Que facedes todos aí?
- A festa. - Non hai festa ningunha.
Admitídeo, parece unha festa.
- Viñestes ao sitio equivocado. - Creo que o equivocado es ti.
- Bum. - É a miña casa.
Enganariámonos todos?
- Si. - Non. Merda.
Que facedes? Non toquedes nada.
Grazas, Taz.
Bo espectáculo. Grazas.
Non, fóra!
Non hai festa. Non me toques.
Por que non me facedes caso? Vou descubrir onde vivides e...
Grazas, Taz.
Taz, que carallo fas?
Que fago, Noah?
Non sei putísimo kung fu! Parézome a Bruce Lee?
Vale, arriba.
Subide. Subide.
Non é para tanto.
Ese está mexando no vertedoiro.
Non, fóra! Saíde xa. Neste cuarto non se pode entrar.
- E por que estades aquí? - Porque somos VIP.
Liscade.
Mi madriña querida.
- Eficaz. - Grazas.
- Os tolos sempre triunfan. - Vaia tolemia.
- De onde veñen? - É Red Rose. Quere descubrirnos.
O código é distinto do do móbil de Wren. A ver se sei por que.
- Que significa? - Aínda nada.
Es fenomenal, Jaya. Grazas.
Taz precisa axuda embaixo. Tédesvos que agachar nun búnker.
- Baixade, eu quedo aquí. - Eu tamén.
Eu vou.
- Quero estar contigo. - Axuda a Taz.
Vou atrincheirarnos.
- Seguro? - Si.
Veña!
Vés?
Estás ben?
Estou.
Pero non sei que fago.
Non sei como axudala.
O corazón dime que quede aquí e a protexa.
Roch estaba soa cando...
Quero estar aí.
Vale.
Creo que Taz precisa remuda,
pero alégrome de que esteas.
Ei! Que fas?
- Taz! - Son de galiñas en liberdade!
- Agáchaos. - Son unha galiña?
Pódelos agachar, por favor?
- E ti vixía o microondas. - Vale.
Vai todo ben?
Si, pensaba en se o seguro de fogar de Taz cobre estragos de cretinos.
Como que estragos?
Taz non publicou isto?
TAZ: FESTA NA MIÑA CASA
Si. Non, si que o publicou, pero quería un baile de máscaras
coma o da Pantasma da Ópera, non isto.
Vinos máis guapos en Blackpool.
O que?
Es divertido. Sempre o pensei.
- Que fas? - Baixa os fusibles.
- Que? - Báixaos!
Ai, mi madre.
- Gañei a batalla. - Si, pero perdemos a guerra.
Fóra da miña casa!
Moi boa esa!
Fóra da miña casa, ei!
Fóra da miña casa!
- Marchade! - Fóra da miña casa!
Fóra da miña casa!
Onde teño que poñer os ovos?
Bingo.
Faime un favor, non toques eses ovos.
Vale. Onde foi Wren?
Pois...
marchou á casa.
Moi ben. Non quero que lle pegue a máis inocentes.
Iso non é cousa miña xa.
De onde cona saíron todos estes imbéciles? Debo recoñecer a metade.
- Fai o que podas... - Para parar a tolemia?
Desculpade. Apartade.
Meus, isto acábase, eh. Ide á merda!
Fóra!
Ash! Colle algo de valor!
Veña, malládeo!
Por favor, saíde da miña casa.
Dálle, sigue, veña.
Por favor.
Hai un mes, estaba sentada no sofá con ela vendo parvas e encantábame.
E agora estou aquí pensando o mala nai que son.
Non es mala. Es humana.
Ninguén contaba co que pasou.
Sabes o que?
Noah veu á casa o outro día cun negrón no ollo.
Non me dixo nada do tema. Que?
Foi Wren.
O que?
Acabou no medio dunha lea
entre Wren e dúas chungas de Hargreaves.
Estábanse metendo con ela.
- Que fas aquí? - Non quero movida.
Perdón polo da túa casa. De verdade.
Busco pola nena. Shels, sabes onde está?
Non llo digas, Shel.
Deille un tempo e non quero que estea con el.
Tentei chamala. Non responde.
Está apagado. Díxome que pasou algo raro.
- Tentou ensinarmo. Teño medo. - E crela?
Claro que a creo. Por que non?
Dime onde está se o sabes.
Está na casa de Taz, Marsden Road, o 30.
- Grazas. - Que fas?
Quérote, Rachel, síntoo, pero é seu pai!
- Onde vas? - Vou contigo.
Moi ben.
Déixame entrar, cona. Apártame de diante!
- Déixaa, Patrick! - Déixame entrar!
- Déixaa! - Déixame entrar!
Déixame, hostia!
- Vai á merda! Non podes pasar. - Que pasa?
Que quere facerse o valente, pero non o é.
Buscábate a ti.
Sabía que estarías aquí.
- Ashley dixo que non estabas. Por que? - Non quere falar contigo.
Que queres?
Quero falar.
De Rochelle.
Por que? Odiábala. Falábaslle coma unha merda.
Non o entendes.
- Odiábate. - Vai á merda!
Queríaa.
Antes quedabamos.
En plan...
en segredo.
Non entendo.
Por que mo contas agora? Mentes?
Non minto.
Tentei dicircho no enterro.
Pero...
Mira, tanto dá.
Acórdome do rara que estaba Roch e nunca dixen nada.
- Pero o que publicaches antes de Roch... - Que puxen?
- Non... - Que publiquei?
Dixeches...
"Creo que non vou poder seguir sen a mellor."
"Espero poder verte. Se cadra é pronto."
"Sempre te vou querer."
Vamos, hostia, vamos dunha vez!
Todo caralludo, Taz.
Que aburrido. Vou a outra festa.
Que queres facer?
- Mira, é Roch! - Que?
Que carallo é iso?
Mi madriña!
Era Rochelle! Xúroo por Deus! Víchelo! Vímolo todos!
Rochelle! Estaba na tele!
Foi Wren. Preparouno todo ela.
Está tola de todo. Quen fai iso? Era Rochelle!
Que cona che pasa?
Non che fan caso abondo ou que?
A ti fáltache unha fervura, Wren. Que cona che pasa?
- Que fas aquí? - Wren.
Wren, mandoume vir túa nai. Entra.
Wren, onde vas, rula?
Moi ben, marcha.
Non che prestaron atención abonda?
Estás ben?
Si, pero quero ir onda miña nai.
Lévote ao salón de té.
Está aí?
Si.
Está preparándoo para mañá.
Perdoa polo de onte.
Non, non pasa nada.
JAYA: A FESTA FOI DEMASIADO. SIMON LÉVAME A SMITHHILLS ONDA MIÑA NAI.
Wren?
Botádeos da miña casa.
- Veña. Todos fóra. - Largando.
Ala, acabouse a festa. Veña.
Veña, para á casa. Ti, si. Colliches o abrigo? Moi ben.
Non atopo a Wren.
Jacob Taylor non escribiu todo o código.
Outra persoa cambiouno. Onde está Wren?
Non está aquí.
O que?
Dixo que Simon a levaba onda súa nai.
Ei, es un dos amigos de Wren.
- Non está. - Noah, onde está Wren?
- Por que non estás en Smithills? - O que?
Non pode ser.
- Ei. - Noah, ven!
É Simon.
Estás ben?
Estou.
Pero...
estou algo canso.
Mamá?
Mamá, vou coller un pastel.
Mamá?
JAYA: SIMON É RED ROSE.
Emerxencias, servizo?
Policía. Estou en Smithills Hall. Unha persoa quere matarme.
- Pode repetilo, por favor? - Smithills...
Non. Non, Simon, por favor!
Por favor!
Por favor, non!
Wren?
- Déixaa en paz, hostia! - Non podo. Perdoa. Non o vou facer.
Simon di...
- Simon di... - Que?
De que falas?
Perdóame.
Non!
Ven aquí.
Non pasa nada.
Veña.
Non pasa nada.
Vés á cama?
- Que? - Vés á cama?
Si, acabei agora un Simon di.
Subtítulos: Ainoa Antelo Pérez