Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mad Dog.
Karmisz je domową paszą?
Rybami, muszlami po ostrygach, HB 101, grzybami – dwoma rodzajami.
Dobre kurczaki. Z wolnego wybiegu.
Akira Edogawa.
Nadi…
twój młodszy brat.
Kiedy?
Kiedy co?
Zabiłeś.
Akirę pięć lat temu. Nadi rok temu.
A pozostałą trójkę?
Czyli wiesz.
Posłuchaj…
Skończyłem z tym.
Ale musisz odpokutować.
Kurduplowaty kitajec.
„Jezioro Nemi otoczone lasem – Lustro Diany…
Gaj Aricia…
Jest tam kapłan, Król Lasu.
Chce zabić człowieka…
a gdy tego dokonuje,
również ponosi śmierć”.
Policja? Doszło do zabójstwa.
Idę na film z Goro Idezukim w niedzielę!
Super!
- Zazdroszczę. - Stresuję się!
- Poradzę sobie? - Na pewno.
Tak sądzicie?
Co do…? Nie możemy tego zrobić!
Też chcesz umrzeć?
POLICJA
Uwaga! Druga ulica w Shinjuku!
Szefie.
Zabili Mad Doga.
- Świadka koronnego? - Zabił go były glina.
- Gdzie on jest? - Otumaniliśmy go.
- Sprawiał problemy? - Podczas transportu.
Goro Idezuki. Dziesięć lat temu był gliną w Shinjuku.
Napadnięto na sklep.
Zginęły trzy dziewczyny i sprzedawczyni.
Zatrzymali jednego typa po pięciu latach. Nie postawiono mu zarzutów.
Miesiąc później znaleziono jego zwłoki.
Goro Idezuki zniknął bez śladu z Czwartej Jednostki Szybkiego Reagowania.
Najprawdopodobniej ich śledził. Zabił wszystkich.
- Ciekawe czemu. - Zakochał się w którejś dziewczynie?
Mści się? Za dziewczynę, z którą nawet nie trzymał się za ręce?
To chore.
Damy ci drugie życie. Zostaniesz tajnym agentem.
- „My”, czyli kto? - Stołeczny Wydział Kryminalny…
- Kim jesteś? - Komendant Anai.
Co miałbym robić jako tajny agent?
Wejdziesz w szeregi Toshokai.
Piąty szef zmarł pięć lat temu.
Rozpętała się wojna, kto go zastąpi.
WYGNANI
Ród Ujiie, „Wygnani”, walczył przeciwko rodowi Kozu.
- Pamiętasz? - Byłem w Bombaju.
To największy ród w Kanto. Liczy 7000 osób.
To nie próbująca się rozrastać yakuza.
Są w Tokio. Mają układy z władzami.
Były glina załagodził spór. Kozu został szóstym szefem.
Otworzył legalny biznes jako front. To typowe dla mafii.
Idźcie przodem.
Nie nosili broni w miejscach publicznych.
Więc Wygnani go zabili.
Siódmym wybranym szefem rodziny,
który miał zająć się zemstą, nie był Toki, ani „Misiek” Kumazawa,
ani członek syndykatu, Chuji.
Chuji nie ma nosa?
Odgryźli mu go. Nosi maskę ze skóry rekina.
Wybrano sekretarza, Toake. To nietypowy wybór.
Poszedł w ślady Kozu. Nadzoruje zagraniczną ekspansję.
Hybrydową jednostkę rodów Kozu i Mikami.
Tak zwanych Hell Dogs.
To Slick, szef rodu Mikami.
Toake się nim wyręcza.
Jego zagraniczny zasięg się powiększył.
Najwięcej kasy zarabiają w Brazylii, na Filipinach, w Ugandzie…
- W Ugandzie? - Na kości słoniowej.
Toshokai zajmuje się kłusownictwem słoni.
Hell Dogs działają w Bangkoku.
To Muro. Wdaj się z nim w bójkę.
Dołącz do Hell Dogs. To twój test.
Czemu z nim? Czemu nie z kimś ważniejszym?
Ty i Slick jesteście jak olej i woda.
A z tym typem niby się dogadam?
Wasze dopasowanie to 98%. Ze Slickiem łączy cię mniej niż 10%.
Z pozostałymi mniej niż 50%.
Będziemy jak papużki nierozłączki?
Rodzice Muro dowodzili Wedą.
Tą sektą?
Tak. Ponieśli karę śmierci za masowe zabójstwa.
Muro to mafijny psychopata.
Jest szalony. Chce być bohaterem.
Tak jak ty. Walczy pod osłoną nocy.
Załóżmy, że się dogadamy. Ale co…?
Zniszcz Wygnanych. Wspinaj się na wyższe stanowiska.
- A co potem? - Potem?
Potem czeka cię mrok.
Twój kontrakt i paszport.
Znasz dziewczyny na telefon z Kabukicho?
„Mamy seksowne laski! Są tu dla twojej wygody!”
Żaden glina nie upadł tak nisko jak ty.
Lubisz wygodę, Shogo Kanetaka.
ROK PÓŹNIEJ
Chcesz, Taka?
- Nie. - Nie?
- Nie chcesz kulek ryżowych? - Nie.
Mam wzdęcia.
W końcu!
Ale dam dziś czadu.
Chcę wracać do naszej siedziby.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI AKIO FUKAMACHIEGO
Której?
Tej co zawsze.
- To rytuał? - Co?
Każdego dnia wyjmujesz skrzynkę z narzędziami.
Zadajesz pytanie, a ja odpowiadam to samo. Układasz worki na zwłoki.
Kto wie, czy przyjdą?
Chyba tak.
To rytuał.
Może.
Gotowy?
Cholera!
- Tak? - Utrzymaj pozycję.
Właśnie tak…
Czemu?
- Łokcie blisko. - Dobra.
- Kontroluj jego rękę. - Dobra.
- Przysiad. - Dobra.
Udało się.
Udało mi się.
Wcale nie.
Ale to trudne!
Kręci mi się w głowie.
Chcę się tego nauczyć! Łapie mnie i…
Nie ma dla ciebie nadziei.
- Jestem głodny. - Zjadłeś 12 kulek ryżowych.
W dzieciństwie
przez sześć miesięcy byłem podłączony pod kroplówkę i nic nie jadłem.
Serio?
Moi rodzice byli członkami Objawienia Wedy.
- Tej… - Tak. Strasznej sekty.
Nie wiedziałem.
No pewnie, że nie.
Wie tylko szef i trio Kozu.
Wiadomość od pana Szczęki?
- Idą. - Kiedy tu będą?
- Za 15 minut. - Kurwa!
To się przyda.
Mamy ochronę?
I to jaką. Moi ludzie pracują 24/7.
Pokażę nasze udogodnienia.
Macie ochotę na gorące źródła?
- Jeszcze nie. - Rozumiem.
Zagramy jutro w golfa? Potem pójdziemy do gorących źródeł.
Nasz szef nie lubi gry w golfa.
- Starszy brat to co innego. - Jest dobry.
- Mówisz o Tigerze? - Mówią na niego Tiger Woods.
- Co to za pomieszczenie? - Główna sala.
Niesamowita!
Kontrabanda, tortury… Nadaje się do wszystkiego.
Nawet możemy zaprosić cyrk.
- Jak w Spartakusie. - Ile?
Tu są kolejne pomieszczenia.
Ile?
Chwileczkę…
Panie Szczęka, proszę zrozumieć…
Przestań. Proszę!
Chwileczkę.
Przykro mi…
Proszę, nie…
Cicho.
Raz! I jeszcze…
Jest.
Tutaj.
Palisz?
To papieros?
- Dam im popalić. - Nie zabijaj ich.
Dobry wieczór.
Zabili poprzedniego szefa w palarni. Teraz w Toshokai…
jest zakaz palenia.
Weź torby na zwłoki.
Tak jest.
- Dół? - Tam.
- Gdzie? - Tam.
Nie widzę go.
Tu jest.
Jest za mały.
Czyżby? Van się nie zmieści.
Wykopaliście swoje własne groby.
To wasze mogiły.
- Przepraszam. Proszę. - Widzisz?
Nie chcę umierać.
Spójrz. Nieźle, nie?
Spójrz.
Kiepską tu macie pogodę. Deszcze, tajfuny.
- Prawda? - Tak. Miewamy ulewy.
Wiedziałeś o tym i nadal to zrobiłeś?
Zabijmy ich. Nie możemy im ufać.
Nie więcej niż pięć dziennie. To moja zasada.
Zabiłem jednego i zmasakrowałem jednego. Nadal mam miejsce na trzech. Co ty na to?
- Będziemy kopać! - Zostały trzy miejsca.
Wybaczcie nam!
Zamknijcie się. Obradujemy!
Właźcie.
Do dołu!
Zdjęcie pamiątkowe.
Po co?
Upublicznię je, jeśli coś spierdolicie.
- Pozbądźcie się vana. - Tak jest!
Dobrze się bawicie. Uśmiech.
- Zjem coś. - Dobra.
Skarbie?
Dzwoni Taka.
W samą porę, Emiri. Chodź.
O tej porze?
Spałam.
Jak nie teraz, to kiedy?
Ten telefon zmieni moje życie.
Nieważne, czy to złe, czy dobre wieści. Feniks na twych plecach mnie uspokoi.
No dobra.
- Hej. - Burza minęła.
- Jakieś zniszczenia? - Trzy domy.
Zniszczone?
Nic po nich nie zostało.
Dobrze. Weź kilka dni wolnego.
Wracam jutro.
Dobrze.
Dobre wieści?
Tak. Z Wygnanych został tylko George.
Zaśpiewaj mi coś.
ZABIŁEM KINĘ I DWÓCH INNYCH SZCZEGÓŁY WKRÓTCE
- Ozu czy Kurosawa? - Ozu.
- Picasso czy Van Gogh? - Picasso.
Naprawdę? Mars czy Jowisz?
BRAMKI BILETOWE
Mars.
- Lawrence z Arabii czy Dzika banda? - Lawrence.
Serio? Nie jest zły, ale…
Zły kod.
Niemożliwe. Spróbuję jeszcze raz.
Nie jestem aż taki durny.
Co do diabła?
Nie wpisałem złego kodu.
Czarnozęby!
Otwórz.
Posprzątajcie tu!
- Otwierać! - Szybciej!
Otwierać!
- Otwórz te drzwi. - Otwierać.
Słyszycie nas!
Witajcie.
Ciesz się, że to tylko jedno kopnięcie.
Skurwysyny.
- Czarnozęby. - Nie.
- Nie wtrącaj się. - Masz zły humor?
Wróciliśmy. Kod się zmienił. Nie mogliśmy wejść.
- Ryzykujemy życiem, a to nasza nagroda? - Spokojne.
Pewnie wpisałeś błędny kod.
Masz nas za idiotów?
Nie. O co chodzi, Slick?
- To jak MLB. - Jak co?
Major League Baseball.
Wylewają kubeł Gatorade na kolesia,
który spektakularnie wygrywa mecz.
Jak mam to rozumieć?
To powitanie bohaterów.
- Więc gdzie…? - Nie.
- Za kogo ty się masz? - Gówniarz.
Zabiliśmy Kinę, ale George żyje.
Ma plecy u rodziny na zachodzie.
- Wiemy o tym. - Pogorszył ci się wzrok od księgowości?
Skończcie z tym!
Drzwi były zamknięte dla żartu.
Mogliśmy przy nich zginąć, a rodzina robi sobie żarty…
Dość, Muro.
Od kiedy płatni zabójcy są tacy ważni?
Nie dostrzegasz zagrożenia, Slick. Zupełnie jak w Bangkoku.
Taka!
- Przestańcie! - Dość!
Zamknijcie się!
Odpływałem. Byłem zrelaksowany.
O co chodzi? Wiecie, że lubię wizyty barbera.
Ten fotel kosztuje tyle co Lexus.
Przepraszamy.
Przepraszacie yakuzę?
Co z wami nie tak?
Wasi bracia i wujowie
powitali was po wykonanym zleceniu.
A wy szczekacie na nich jak bezpańskie psy.
Jego tors jest jak opona.
Może już czas…
Witaj z powrotem. Dobra robota.
Na mnie też nakrzycz, ojczulku.
Jak zawsze jesteś kretynem.
Kara nie może mnie ominąć…
Nie chce mi się ciebie bić.
Idź oddać krew.
Niech Taka wsadzi ci pięść do dupy.
Czas świętować!
Tak jest!
- Tam, gdzie zawsze. - Tak!
Dobry wieczór.
Witamy.
- Pana stolik jest tam. - Dobrze.
Ty idź gdzie indziej.
Przytulcie się.
Mocniej. Właśnie tak.
Usiądź tam.
Nie tam, Muro.
A tam.
Na końcu?
Na zdrowie!
- Otwórz usta! - Tak jest.
Szerzej!
- „Va pensiero, sull'ali dorate”. - Głośniej!
Siadaj.
Co tam, Misiek?
- Jesz steka? - Taki mam plan.
To dobra miejscówka. Bądź miły.
Wiem. Nie przyniosę ci wstydu.
Co robisz potem?
Może pójdziemy na karaoke. Idziesz z nami?
Jestem sekretarzem szefa. Twoi ludzie będą spięci.
Pewnie tak.
Sayo otwiera klub dla członków.
Klub sadomaso, tak?
Przyjdź wieczorem. Robimy próbę generalną.
- Toki? - Hej, Sayo.
Zdobędę więcej dziewczyn.
Serio? To może i ja wystąpię.
Ten sos sojowy jest słodszy.
Dobrze komponuje się z wasabi.
Dobre.
Jak wysmażone mięso pan preferuje?
Bardzo surowe.
Wysrałem z siebie 100 g gówna. Podaj mi 100 g steka.
Oczywiście.
Sześć miesięcy bez jedzenia?
Eksperyment ludzki w wykonaniu Wedy.
Mózg mi mówi, że się najadłem.
Twoja mantra to: „Jestem głodny”.
To ludzki odruch.
Ty i ludzki odruch?
Zdarza mi się cztery, pięć razy dziennie.
- Ojczulku. - Co?
Zbieram się.
A co z pokazem sadomaso? Będą laski.
Wybieram masaż zamiast seksu. Jestem spięty.
Przeleć coś, a się wyluzujesz.
- Wezwę taksówkę. - Sam to zrobię.
- Dobrze. - Dobranoc.
Dzięki, ojczulku.
O-Zez? To ty?
Wysrałeś 100 g gówna? Nic się nie zmieniłeś.
Mogłaś się przywitać.
W obecności yakuzy? Nie.
Każą ci sprzątać?
Tak myślałam, że wrócisz.
- Tak? - Tak.
SALON RELAKSACYJNY
Taka, kopę lat.
- Pani N jest wolna? - Nie, ale coś załatwię.
Twój japoński jest coraz lepszy.
Zawsze był dobry.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
W przyszłym tygodniu nie mogę.
- W przyszłym… - A w następnym?
Sprawdzę.
A może tego dnia?
Idę przez most.
Nie wiem, jak się nazywa.
Sam go nazwę.
- Ty się uchowałaś mimo Wedy. - Inni też.
Kolesie z wyrokiem śmierci, Z?
- Nie mów do mnie Z. - Czemu?
- Bo mam imię. - O-Zez.
- Zapomniałeś? - A czy to ważne?
Dzień dobry.
- Twój chłopak? - Tak!
- Nie. - Jestem Muro.
- Wcale nie. - Nobana.
Nobana.
Nie jest.
- Co podać? - Dwie kawy.
- To moje miejsce. - To?
Zamieńmy się.
- Twoje miejsce? - Tak, moje.
Naramienne, pośladkowe, nogi… Wszystko sztywne.
Większość członków yakuzy niszczy wątrobę.
- Jest źle? - Bardzo.
Skąd masz szósty zmysł?
Większość masażystek go ma.
Zła energia gromadzi się w naszych ramionach.
Choroby i demony. W twoim przypadku to demony.
Muszę odpoczywać przez pięć minut co każde dziesięć.
Inaczej mnie też dopadają.
O-Zez?
Anna.
To spotkanie po latach. Prześpijmy się ze sobą.
Nie sypiam z yakuzą.
Obciągnęłaś mi, gdy byłem gnojkiem.
- Wcale nie! - Ależ tak.
Przestań.
- Zrobiłaś to! - Nie!
- I to jak! - Co zrobiła?
Chcesz wiedzieć? Siadaj.
Nie.
Kawy?
To nic takiego.
Kleiła się do mnie. Wiesz, co to oznacza…
- To nieważne. Byliśmy młodzi. - Zamknij się.
Nowe hasło.
„0402bowling”.
Czemu ją połknąłeś?
Podrzyj i wyrzuć.
Jak zostałaś agentką?
Mówiłam już, że to tajemnica.
- Moją historię znasz. - Tak.
Uchyl rąbka tajemnicy.
Ręce do góry.
Chodzisz na masaże do Chujiego?
Tak, raz w tygodniu.
Też ma problem?
Oczywiście.
Ale…
nie tak duży jak ty.
Komendant ci kazał?
Nie. Znam go znacznie dłużej.
- Zanim stracił nos? - Tak.
Żyję według kodu przetrwania. Tak jak ty.
Toshokai zabili mi syna.
Tu. Na górze.
Tak mieszkam.
Jak za czasów Wedy.
Kuchnia dla dużej rodziny. Nawet masz piramidę.
Tam rany szybciej się goją.
- Jak mawiali nasi rodzice? - Nie jesteśmy nimi.
Przerażające.
Mam jeszcze trzy inne kryjówki.
Po co?
Jeśli będę ranny, chcę mieć piramidę w każdej kryjówce.
Nie rozumiem.
Dużo zarabiasz.
Mam dość pieniędzy. Nikt nie wie o tym miejscu.
Nikogo tu nie zapraszam. To moje najczystsze lokum.
I moje ulubione.
- Po co ci ołtarzyk? - Fajny, nie?
- Ojczulku? - Gdzie jesteś?
Na masażu.
Dasz radę przyjechać w 30 minut?
Tak. Impreza się skończyła?
Pozyskałem ciekawe informacje. Przyjeżdżaj.
Wyglądasz na zmartwionego.
Nigdy nie wzywa mnie o tej porze.
No patrz, jaki uprzejmy.
To miało miejsce tylko raz.
I nie z dobrego powodu.
Pytał mnie o zabójstwo tajniaka z wydziału antynarkotykowego.
Agent z wydziału antynarkotykowego?
Zajmował się przemytem narkotyków dla Slicka.
Najgorsza robota. Zmuszał muły do łykania kondomów z prochami.
Wyglądał na złego człowieka. Nie wiedziałem, że to agent.
Komendant mi powiedział.
Toshokai pracuje z dużą firmą IT nad oprogramowaniem rozpoznawania twarzy.
Władze są bezsilne.
Zarówno oni, jak i ich rodziny są zagrożone.
Zabiłeś tego agenta?
Poprosiłem o to.
Musiałem.
Ludzie Slicka się tym zajęli. To chyba był test.
Nic ci nie będzie.
Nie zdemaskują cię. Mam 99,99% pewności.
To nie 100%.
Czynnik ludzki jest nieprzewidywalny.
- George pojawił się w LA. - Z kim?
Yusufem Abu Khalilim. To amerykański broker z Libii.
- Zajmuje się i seksem, i zabójstwami. - Co to za zdjęcia?
Zrobił je mój człowiek. Straciliśmy z nim kontakt.
Znaleziono go martwego w domu.
Robota speca.
- Nieźle. - Prawda?
- Co mam zrobić? - Być ochroniarzem.
- Pana? - Nie, kogoś wyżej.
- Czyli… - Tak.
Ma swoich ludzi.
- Ty i Muro jesteście najlepsi. - Prawda.
Przerasta cię to?
Nie kręci nas biznes.
Tylko walka.
Jak mogłeś?
Dobrze ci było, nie?
Musiałeś ze mnie wyjść?
Ale dobrze było, nie?
Doszedłeś we mnie?
Nie.
Strzelam ślepakami. Nie mam spermy.
- Nigdy? - Tak.
Od zawsze tak mam.
Nadasz się na menela.
Menela?
ZADANIE OD OJCZULKA
OCHRONA PANA X TEN SAM PARTNER
Włamałaś się?
Nic trudnego. Mój ojciec jest ślusarzem.
Nie powinniśmy tego robić.
Niby czego? Mówisz o tym?
Mówiłam ci, że jestem wolna po 3.00.
Ojczulek śpi, ale pozostali…
Nie martw się. Jestem ostrożna.
To niebezpieczne.
Nie bądź oziębły. Bo komuś powiem.
Lubię niebezpieczny seks.
Dzień dobry.
- Wezmę walizkę. - Jak masz na imię?
- Jesień. - Od kiedy?
Od urodzenia.
A oni to Wiosna i Lato?
Tak.
Możesz odejść.
Jak się czujesz?
Plecy mnie bolą.
- Zajmę się nimi. - Dobrze.
Nie mogę do niego przywyknąć.
Do kogo?
Do Mole'a.
Jest moim cieniem. Dba o moje zdrowie.
O zdrowie?
Codziennie rano sprawdza muszlę.
- Muszlę? - Patrzy, co wydalam.
Dawaj!
- Boksuj, Misiek. - Jestem za stary.
Dobrze!
Co powiesz na to?
Za tobą!
- Dobra! - Przerwa!
Chuji, to Taka. Jest rodziną. Poznaliście się.
Dzień dobry.
A ten to kto?
Muro. Już zapomniałeś?
Muro… Twoi rodzice mieli wyrok kary śmierci.
Masz gładziutką skórę, chłoptasiu.
Zluzujcie. Mają być ochroniarzami.
Nie podoba mi się to. Chcę, żeby moje Bestie się tym zajęły.
Bestie?
Moi to Hell Dogs.
Niech stoczą walkę. Zwycięzcy dostaną tę fuchę.
- Możecie iść. Ogarnijcie się. - Tak jest!
Ale już!
Selekcja dokonana.
- Podnoś. - Tak jest.
Teru, Baz, załóżcie im kamizelki.
Zakładacie i wchodźcie na ring.
Stańcie twarzą do mnie.
Jesteście drużyną Japonii.
Słyszycie hymn narodowy. Możecie nucić.
Módlcie się!
Zaczniecie na sygnał gwizdka.
Do walki!
Oberwaliście, gdy mnie zasłanialiście. Trwa strzelanina.
Wstawajcie!
Walczcie.
- Jazda! - Muro.
Wstawajcie.
Walczcie.
Walczcie!
Muro.
Powiedziałem coś!
Muro!
Nie ja.
Brać ich! Dobrze!
Poddaję się!
Jak udało ci się wstać?
Karta wstępu do apartamentu i karta identyfikacyjna.
Dość tego dobrego. Szykuj się.
Bądźcie delikatni.
To wszystko z miłości.
Spotkamy się na górze, gdy będziecie gotowi.
Ta praca to coś więcej niż ochrona.
Moje skarby. Numer jeden i dwa.
Drogie panie.
Biuro szefa jest z tyłu.
Tutaj będziecie czekać na rozkazy.
Podpiszcie.
Jesteście centurionami. Macie całe mnóstwo zasad.
- Centu… - Rzymskimi kapitanami.
Rzymskimi…?
Zawsze noście kamizelki i walizki. Jesteście jego ochroną.
Drzwi do auta są wzmocnione.
Akcesoria typowe dla yakuzy są zakazane. Żadnych jaskrawych krawatów.
Na nieplanowane pogrzeby obowiązuje ciemny garnitur i sznur modlitewny.
Informujcie o wszystkim, co podejrzane. Nawet o drobnostkach.
Piszcie prywatne SMS-y do pana Miśka. Ma wszystko wiedzieć.
Jeździjcie ostrożnie.
Dla glin każdy pretekst jest dobry.
Zapinajcie pasy. Noście słuchawki w uszach.
Pijcie z umiarem, żeby nie mieć kaca.
Szef nie cierpi smrodu, więc miejcie zapasowe koszule.
Co dwa dni pracy macie dwa dni wolnego.
- Jest drugi zespół? - Tak.
Nie pokonaliśmy zespołu A?
Nie. Nadal mają to zlecenie.
- Poznamy ich? - Nie.
- Nie możemy się dzielić informacjami? - Nie. Tak chce szef.
Jesteśmy zespołem zastępczym, by zespół A mógł odpocząć.
Kolesie z zespołu A wiedzą, jaką masz broń, po tym, jak chodzisz.
Na pewno nie.
A jednak.
Chodźmy.
Dziś czas na Neo-Episteme.
O 17.00 z panem Dawsonem z Międzynarodowego Aliansu Ewangelicznego.
Jakiej działalności nie wolno prowadzić yakuzie?
UDUSZONA DZIEWCZYNA WYROK DOŻYWOCIA
Siedmiolatka została porwana,
zgwałcona, zabita i rozczłonkowana.
Nie było to działanie z premedytacją, więc darowali mu życie.
„Kara śmierci nie jest nieunikniona”.
To dziesiąta sprawa, w której odrzucono rekomendację ławy przysięgłych.
- Taka. - Proszę pana?
Jakiś pomysł?
Czy yakuzie nie wolno walczyć o sprawiedliwość?
Kogo byś osądził?
Oczywiście zabójcę.
A ja sędziego, który orzekł, że kara śmierci „nie jest nieunikniona”.
Pełna zgoda.
Zamknij się, Muro.
Dobry zespół. Dobrze wam poszło.
Tak.
Cieszę się na zmianę.
Może ocalicie mnie przed nudą.
Oby tak było.
Sznur modlitewny.
Blokuje pani dostęp do wody na północy, pani Chao.
Nie mogę siedzieć bezczynnie.
Wielu Japończyków gardzi luksusowymi autami w Ginzie.
Będzie trzeba się ich pozbyć.
Ale wtedy Toshokai znikną z Afryki.
Japonia to ostatnie miejsce, gdzie można szmuglować kość słoniową.
Rząd jest temu przychylny.
Toake jest zdyscyplinowany jak biznesmen.
Tylko spotyka się z ludźmi, którzy mają ochroniarzy.
Zawsze są sprawdzani, czy mają broń.
Lubi muzea.
Ma cztery auta. Żadne nie jest zarejestrowane w Japonii.
Mieszka z nim dziesięcioro pracowników.
Nasza praca kończy się u jego drzwi wejściowych.
Daje napiwki po 40 000 - 50 000 jenów.
Wczorajszy rytuał był dziwny.
„Bambusowy Dom”.
To miała być restauracja.
Chińska?
Poprzedni szef budował ośrodek dla yakuzy, w którym chciał przejść na emeryturę.
Tu będzie SPA.
„Jezioro otoczone gajem Aricia – Lustro Diany”.
Pomódlmy się.
Sì, Capo.
Sala mitologii.
Corpus Mythorum.
Zabiję George'a, a potem dokończę projekt.
- Jest gejem? - Nie wiem.
- Kochanek byłego szefa. - Uwielbiał go.
Nie miał kobiety?
Jego szofer mi powiedział…
Zakaz wstępu dla kobiet.
- Nie ma kobiety? - Żadnej na stałe.
- A faceta? - Nie jest gejem.
Na pewno? Widziałeś, jak patrzył na Takę?
Widzisz? Chce cię.
Proszę…
Możesz uzyskać informacje od kierowcy.
Nie rób tego. Chce, żebyś połknął haczyk.
Toake zmusza go do mówienia?
Jest ostrożny. To test. Nie zadawaj pytań.
Muro je zadawał.
On może. Ty słuchaj.
Skąd ten pośpiech?
Świętujecie awans? Pójdę już.
Zostań. Pójdziemy na dach.
Czemu jesteś naburmuszony?
Przyjdę później.
Musisz wszystkich poznać.
- Sam nie wiem… - Nie martw się. Są spoko.
Już prawie jesteśmy.
To tu.
- Dużo ludzi. - Wyluzuj.
Hej, to Anna!
Cześć!
- Twój facet? - Kto to?
Hideki Murooka.
Jestem Kiyoko.
Miło mi.
Muro, pamiętasz mnie?
- Nobana, prawda? - Tak.
Toake ma policję w garści.
Jak to?
Ma haka na wysokich rangą gliniarzy.
Komputer Toakego.
- Ukradnij go. - Ma logowanie na odcisk palca.
„Gumowy palec”.
Jest na nim jego odcisk palca.
Testowany 100 razy w tych samych warunkach. Działa 97% razy.
- A co ze skandalem? - To tajne informacje.
Skąd go masz?
Mamy kartotekę na Toshokai.
Nie był karany i zawsze nosi rękawiczki.
Mieliśmy kilka szans.
Jeśli to zrobię, jestem u nich spalony. Stracę dochód.
Masz 24 godziny po jego śmierci.
Istnieje 50% szans, że będę przy jego ataku.
Prędzej pierwszy umrę.
Chroń siebie i pozwól mu zginąć.
Łatwo powiedzieć.
- Gotowi? - Zrób to.
Rewolucja!
- Niemożliwe. - A niech to!
Sukces.
Ostatnia!
Ja odpadam.
Ostatnia.
Co to za grupa?
- A jak myślisz? - Zgadnij.
- Jesteście w chórze. - W chórze!
Nie?
Wiedziałem.
Stoisz za działaniami George'a.
Bez komentarza.
Jestem ochroniarzem.
Zabiję każdego, kto zaatakuje Toakego.
Do pewnego stopnia.
Chcę dwa razy więcej kasy za podjęte ryzyko.
Rozumiem.
Dwunastu członków ławy przysięgłych.
Blisko!
Dobry trop.
- Tak? - Ale jednak nie.
Mylę się.
Taka zabił tajniaka z wydziału antynarkotykowego.
Wiem.
Jeśli zostanę odkryta i każą mu mnie zabić, zrobi to?
Potrzebuję masażu.
Dobrze.
Ma obsesję na punkcie hajsu.
Robimy przelew, a on od razu wypłaca pieniądze.
Po co?
Może warto się temu przyjrzeć?
Nie mamy wolnych ludzi. To nie jest takie ważne.
Robi swoje. Lubią go.
Odkłada na emeryturę?
Nie doczeka jej.
Taka żyje w średniowieczu.
Nie podlega prawu.
Chce innego życia.
Jest gotów umrzeć za piękno jak za dawnych czasów.
Tak jak Toshokai.
Nie.
Toshokai jest tylko dla mężczyzn. A on jest dostępny dla wszystkich płci.
Moje ręce to czują, gdy go masuję.
Kogo z was nazwali dzieckiem mordercy?
Serio?
Kto jest spokrewniony z ofiarą zbrodni?
Serio?
Oskarżonemu przysługuje pomoc, ale rodzina jest zostawiona sama sobie.
Wiecznie przeprasza…
Chcemy pomagać innym.
To nie hipokryzja. Szukałam ludzi podobnych do mnie.
Wiele przeszliśmy, więc rozumiemy ból.
- To prawda. - Dobrze powiedziane.
Jaco był w filmie dokumentalnym.
Nie chciałem być jak rodzice. Poszedłem do telewizji.
Mówił o stworzeniu przestrzeni dla takich jak my.
Potem zadzwonili do mnie Anna i Duck.
- I ja. - Ty później.
- Tak. - Tak?
A potem połączyliśmy się z Grupą Rodzin Ofiar.
Nisko upadniesz, jeśli nie jesteś potrzebny innym.
Co?
Przestańcie.
Nie chciałam…
Ale seksowne!
Twoje?
Chcesz się zabawić?
Jesteś przystojny.
Napij się ze mną.
Nari! Czy to nie Taka?
Kolejnym razem. Pa.
POLICJA DRUGA ULICA, SHINJUKU
Stało się coś dziwnego.
Co takiego?
Sześć miesięcy temu dostałam kopertę z kasą.
W środku było 200 000 i liścik:
„Zabójcy zapłacili”.
Od kogo była?
Były na niej inicjały „G.I.”.
Obcokrajowiec?
- Nieprawdziwy adres. - I co dalej?
Po dwóch miesiącach dostałam kolejne 200 000.
- Co? - 200 000 jenów?
- Był liścik? - Nie.
Twoja mama zginęła 12-13 lat temu?
Jedenaście. Znam datę.
30 czerwca, 21.40. Trzech mężczyzn napadło na sklep…
- Bez szczegółów! - Znam zasady.
Zabili moją mamę i trzy licealistki.
Tata popełnił samobójstwo.
Poszłam do rodzin ofiar w sprawie pieniędzy.
- Do pana Mamiyi? - Tak.
Jedna z dziewczyn była jego.
Też dostali kasę i liściki.
Wiedzieli, kim był G.I.?
Pan Mamiya pamięta glinę z komisariatu na drugiej ulicy.
Goro Idezuki.
Inicjały „G.I.”.
Glina ich pomścił?
I jest również darczyńcą? Niemożliwe.
Darczyńca barbarzyńca.
Skończ z tymi sucharami.
- Posłuchajcie. - Słuchajcie.
Załóżmy, że jestem gliną.
Doszło do tego na moim terenie.
Może widziałem wcześniej tych kolesi.
Może mam wyrzuty, że ich nie powstrzymałem?
- Stąd pokuta. - Właśnie.
Spędza dekadę, by ich dorwać?
- Jedenaście lat. - Niemożliwe.
A jednak.
Ale by było, gdyby to była prawda.
Mówię „gdyby”.
- On zabija. - Jest kozakiem.
Kogo to obchodzi? Oni też zabili.
Fajna noc.
Idezuki!
Goro!
Tu jest.
Zadzwoń do mnie. Nie! Nie rób tego!
- Goro? - Gdzie?
Ostrożnie.
Czekaj. Co się dzieje?
- Tu jest! - Nie używaj mojego prawdziwego imienia!
Goro tu jest!
Ostrożnie. Odsuńcie się.
Jestem Johnny!
Na pewno masz rację.
Glina z drugiej ulicy.
Spędził lata, by dorwać tych drani. By ponieśli karę.
Idealne życie.
Wcale nie! Skończ z tym!
Odejdź i żyj ze mną.
Obecny układ mi się podoba.
Chcą mnie w Sydney.
Jutro wylatuję.
Gówniany budzik!
Mogłeś mnie obudzić.
Dobrze śpisz.
Dobrze śpię?
Co to ma znaczyć? Słodko? Ładnie?
Wybacz.
Mam informacje.
Muszę lecieć.
Wiem, co Yusuf dostał od George'a.
Najlepszego najemnika. Olivera Hendricksona.
Jest w Japonii.
- Nagoya czy Kobe? - Ojczulek do ciebie zadzwoni.
Spieszę się. Pa.
Taka.
- Przyszedłeś. - Zdaję raport.
- Co jest, kurwa? - Wybacz.
Uszy nie są do lizania ani kąsania.
Masz rację.
Hendrickson jest w Nagoi, więc George się z nimi skumał.
- Nadążasz? - Tak.
Hanaokowie może i są największą rodziną, ale są niezorganizowani.
Szef jest w Nagoi, ale siedzibę mają w Kobe.
Próbował przenieść ją do Nagoi,
ale zrezygnował z tego po buncie w Kobe.
Opozycjonistom przewodniczył Tawaraya, głowa rodziny Kobe.
Szef znalazł finansowego haka na frakcję w Kobe.
Zmusił ich do kupowania wody, mydła i papieru toaletowego
sprzedawanych przez frakcję z Nagoi.
Obie rodziny są sobie wrogie.
Nasz szef zaprosił Tawarayę, by dolać oliwy do ognia.
To nie jest kumpel z więziennej celi wujka Miśka?
Są blisko od 20 lat, ale ja go nie lubię.
Jest zmienny jak chorągiewka na wietrze.
Szef i Misiek muszą bardziej uważać.
Jakie mam zadanie?
- Zabij go, jeśli będzie dziwny. - Nie mogę mieć broni.
- Dziś nie sprawdzają. - Ale…
RODZINNA KŁÓTNIA
Powiedziałem, że mi to nie leży i mnie odsunęli.
Pomyśl, że robisz to dla mnie. Proszę.
- Gotowy? - Tak.
Jesteśmy gotowi.
Ho capito, due minuti.
- Co to było? - Misiek ma się za Włocha.
Spotkałeś Takę przed klubem?
Czarnozęby go zobaczył.
Witam.
Przepraszam za kłopot.
To żaden kłopot. Dla pana wszystko.
Frakcja z Kobie o panią prosiła.
- Podobała im się ostatnia wizyta. - Witamy.
Oczekują.
Kopę lat.
- Kto to? - Mój sekretarz, Buzz.
Miło mi.
Bracie!
Moja ochrona.
Taka, capo rodziny Kozu, i Muro.
- Więc to wy. Rozumiem. - Jestem Muro.
- Taka. - Słyszałem o was. Wyglądacie na twardych.
Dziękuję.
Twoja rodzina ponownie staje po stronie George'a?
Mówisz o Oliverze w Nagoi?
Wybacz.
To sprawy rodzinne.
Przeszkadzam?
Nie. Tylko nie mamy czasu na waśnie.
Ten obcokrajowiec nas wkurza.
Krążą plotki…
Oliver trenuje ludzi w Nagoi,
by wysłać nam wiadomość.
„Zniszczymy was”.
Rekrutuje obcokrajowców.
Uczy strzelania i walki na noże.
Próbują wywrzeć na nas presję.
Nie zaprosiłem cię na plotki.
Wybacz. Nagoja jest gotowa.
Zapłacę za wszystko.
Załóż pluskwę, załatw przekaźniki. Potrzebuję rzetelnych informacji.
Wiem, że Oliver jest w konszachtach z George'em.
Powiedz, że to pilne.
Wie pan, panie Toake, że to niemożliwe. Będziemy zdrajcami.
Niech tak będzie. Czas się zdecydować.
Zdecydować?
Hanaoka bez Kobe?
Jeśli rodzina się rozpadnie,
Nagoja będzie was miała na celowniku.
Zabiję George'a i przejmę Nagoję.
Po to żyję.
Szef powiedział, co myśli. Twoja kolej.
Nasz gość się poci. Podkręćcie klimę.
Tak jest.
Od kiedy jesteś taki posłuszny?
Wiecznie reagujesz, a sam nic nie robisz.
Powiedziałeś, że zapłacisz.
Trzysta milionów jenów. Już wypranych.
Wykorzystaj je, by pozyskać informacje.
Proszę.
Proszę się nie kłaniać.
Buzz!
Dobry jest.
- Bardzo. - Niesamowity.
- Kocham być wiązana. - Tak?
Podoba ci się to?
Spróbuj.
Co jeszcze lubisz?
Siadaj, Buzz.
Przestań śpiewać.
Jesteś nowa?
Dłużej tego nie zniosę.
Niech przestanie.
Zaczęłam tydzień temu.
Luca jest nowa. Skarć ją, jeśli będzie trzeba.
- Przepraszam. - Co robiłaś wcześniej?
Pracowałam w biurze firmy dostarczającej części.
Na pełen etat?
Tak, ale firmy samochodowe zaczęły…
Rozumiem.
Pomóż mi.
Sam sobie śpiewaj „Ring the bell”.
Z drogi.
Zmieniamy osoby śpiewające.
Poproszę jeszcze jednego.
- Luca, jeszcze jeden drink. - Jasne.
Chcesz znów zaśpiewać?
- Proszę pana? - Weź łyka.
Zrobiłam coś niestosownego?
Test niespodzianka. Spróbuj. Sprawdź, czy jest dobry.
Jest dla szefa. Nie możemy…
Wypij.
Za dużo wypiłeś, Taka?
Jestem trzeźwy.
Przepraszam, zrobię…
Napij się, kurwa!
Taka? Co się dzieje?
Zostaw je.
Taka.
Luca, dołącz do pozostałych.
Nie.
Co jest, Taka?
Ma odciski na prawej dłoni.
Są od trzymania noża,
ale ona nie jest szefem kuchni.
Nowa, masz pozwolenie. Weź łyka.
Nauczysz się.
Ostrożnie! Zakryj twarz!
- Wracaj! - Zróbcie głośniej. Nie może uciec.
Głośniej!
Dość!
Nowa? Maczałaś w tym palce?
Nie!
Nikt z Ginzy nie może ośmieszyć szefa!
- Straciłabym biznes! - Slick, potrzebujemy pomocy.
Nie martwcie się, drogie panie.
Jesteście bezpieczne.
Nigdy nie widziałem kobiety-zabójczyni.
Przepraszam za to.
To zabawne, ale wiele się nauczyłem.
Musimy przemyśleć kwestię ochrony. Całkowicie.
Tak.
Masz dobrych ludzi.
Proszę wstać.
Błagam o wybaczenie!
To nasza wina. Mają nas na celowniku, a i tak wyszliśmy.
Jest pani ofiarą.
Panie Toake.
Wszystkiego najlepszego.
Dobrze się bawiliśmy. Piliśmy i śpiewaliśmy.
Nigdy nie było tu dziewczyny imieniem Luca.
Na zewnątrz jest pusto.
Zabierzcie naszych gości.
Dobrze. A pan?
Zostanę.
Odprowadźcie ich.
- Nie wyglądajcie tak poważnie. - Tak jest.
- Głośniej. - Tak jest.
- Nie słyszę! - Tak jest!
Chisa, idziemy.
Zajmiemy się tym.
Pewnie. Ale idę z wami.
Nie. Bracia mnie zabiją.
Jestem w dobrym nastroju.
Obie jednocześnie.
- Dasz radę? - Tak, uniosę.
Możesz zostać. Do zobaczenia.
- Dobranoc. - Dzięki.
Czemu dzwoniłeś, Slick?
Przyjdzie jego świta.
Miałaś przyjść sama.
Zatrzymaj się.
Jak leci?
Dobry wieczór.
Muro, Taka, zostańcie na czatach.
Jasne.
Monitory są tutaj.
Też tu jesteś?
- Byłem… - Slick!
Ojczulku, siostro, wujku, co się dzieje?
Wsiadaj.
W kasie jest pluskwa.
- Na rozkaz szefa? - To nasza decyzja.
Tawaraya jest po naszej stronie.
Szef tak uważa, ale nie my.
- A wujek Misiek? - Nie był pewien. Zgodził się na pluskwę.
George wysłał Hendricksona.
Wiedzieli, że szef zadzwoni do Tawarayi, jeśli się dowie.
Tawaraya wybrał miejsce spotkania.
Jak zawsze.
Tak. Ale zabójczyni…
- To pomysł George'a? - Pewnie.
Naprawdę? To szaleniec.
Ma stratega.
Niezależnie, Tawaraya nie spodziewał się 300 milionów jenów.
Pójdzie do George'a.
Inaczej frakcja z Nagoi uzna go za zdrajcę. Rozpęta się wojna.
Śpiewaj.
Podaj mi kawy.
- Robi się. - Śpiewaj.
Zaśpiewasz nam coś?
- Spuść ją na ziemię. - Jesteś pewien?
Tak. Nudzę się.
To samo serce mrocznego świata Toshokai.
Przechodzi tędy cała kontrabanda: narkotyki, podróbki,
zwierzęta z czarnego rynku… wszystko.
Podczas waśni przed pięcioma laty zabiliśmy tu Wygnanych.
Czuję chemikalia.
Musimy posprzątać latem.
Krew wsiąka w podłogę i wabi larwy.
Kto tu sprząta?
Mamy od tego ekipę.
Są nieuważni.
Są dokładni.
Używają środków, które oszukują światło UV.
Używają ozonu.
Jutro do nich zadzwonimy.
Łatwo połamać dziewczynie palce.
Ciężej i dłużej będzie złamać samą ją.
Co to za strój?
Jest pewna piękność.
Kupiłem go. Kosztował krocie.
Do czego doszło?
Do niczego.
- Czemu go nie użyłeś? - Co?
Pistoletu przy kostce.
Był dla Tawarayi na wszelki wypadek.
- Rozkazy szefa? - Nie mogłem pozwolić, by go zobaczył.
No tak.
Idę złamać tę sukę.
Gdyby George był mądry…
Zamknij się.
Pozwól mu mówić.
Skończyłoby się po pierwszej fali?
Powiem ci, zanim puszczą ci nerwy.
Powiedz, co wiesz, a będziesz żyć.
Jeśli nic nie powiesz, będziemy cię krzywdzić,
a potem ten przystojniak wyłupie ci oczy śrubokrętem.
Zagram na twoich nerwach wzrokowych.
To będzie la musica twego cierpienia.
To prawda!
- Muro? - No?
Dźwięk 100 g gówna. Już!
Gówna?
I jak?
- Dobrze, nie? - Stęknąłeś.
To duże gówno. Sam spróbuj.
Właśnie tak.
- Wielkie 150 g. - 220 g.
Dwieście dwadzieścia!
Moje było większe.
Największe jest pana Miśka.
- Jest niesamowity! - Niesamowite, wielkie gówno!
Szef pojechał do domu.
Sprawdziłeś? A jeśli z nimi pojechał?
Do czego pijesz?
Nikt by nie śledził Miśka.
Dziwka musiałaby połknąć nadajnik.
Szefa nie ma w domu. Misiek nie odbiera.
- Gotowi? - Jazda.
Szefie?
Co się stało?
Czekajcie.
Nadajnik?
Wrobili nas.
Watchdog, panel elektryczny!
Nie wiem, gdzie…
- Jest tam broń? - Tylko kije.
- Tak, ojczulku? - Jesteś z szefem?
Tak.
Co on sobie myśli?
Będzie się działo. Spadam.
Rób swoje.
- Potrzebuję spluw. To chwilę zajmie. - Do tego czasu będzie po wszystkim.
To tylko zwłoki. Zajmij się nimi.
Mam posprzątać?
- Wsiadaj do auta! - Dobra.
Ja nawiguję.
Zespół A, przyjeżdżajcie.
- Szefie! Biuro! - Idź!
- Pistolety! - Nie ma ich tu.
Może być jeden.
- Szybciej! - Chyba coś tu jest!
- Szofer! - Poszukam go!
Wujku Miśku!
Zatrzymam ich.
Watchdog.
Znalazłem spluwę.
Co jest?
Manville. Głośny i nieskuteczny.
Gliny używały ich w strajku w 1935 roku. Były szef go miał.
- Są na nim pajęczyny. - Został nasmarowany.
- Wypali? - Jeśli to się obróci…
Daj mi go.
- Pójdę po naboje. - Jasne.
Pół kilo… Dwa kilo…
Dziewięciu przeciwników. Rozdzielili się.
Idą na górę. Taka, pozbądź się ich.
- Ale… - Zajmiemy się tym.
Idź pomóż Miśkowi.
- Weź to. - Dzięki.
Oddaj.
- Stwórzcie ścianę. - Tak jest.
Wujku!
Uwaga!
- Stoisz na linii strzału. - Wybacz.
Poruszają się.
- Jedźcie za nami. - Tak jest.
Stękaj.
Jakbyś srał. Postękaj.
Teraz?
Tak. Teraz albo nigdy.
Luca…
Jeszcze jeden.
Czy szef jest…
bezpieczny?
Halo.
Szofer?
Misiek.
Przepraszam.
Wybacz.
Też chcesz się przytulić?
Nie.
Dość.
Szybciej! Zacznijcie sprzątać.
Mamy jeszcze jeden przystanek. Szybko.
Zespół A zabrał szefa do domu.
Wiem. Ojczulek chce ciebie.
- Masz auto? - Za mną.
Widzisz, jak wyglądamy? Nie gazuj.
Mówisz o glinach? Zabijemy ich.
Nigdy nie zabiłem gliny.
- Serio? - I nie chcę. Szanuję ich.
Członek yakuzy, który szanuje gliny?
Słyszałem rozczulającą opowieść.
Jaką?
Jedenaście lat temu napadnięto na sklep.
Zginęła sprzedawczyni i trzy nastolatki.
Pamiętam. To było okropne. To robota chińskiej mafii.
Poznałem córkę zmarłej.
Od sześciu miesięcy dostaje kopertę z kasą
i z liścikiem: „Zabójca zapłacił” z inicjałami „G.I.”.
Gdzie w tej opowieści jest glina?
Niedaleko sklepu pracował gliniarz: Goro Idezuki.
Inicjały „G.I.”.
Fajna opowieść, jeśli to on.
Po 11 latach dopada zbirów i płaci ofiarom.
Kozak.
- Ataki zadziałały? - Nie.
Ma mocną ochronę.
- Pomożemy ci. - Misiek nie żyje?
Czy te 300 milionów jenów to prezent?
Nie rozumiem Toakego.
Musimy wymyślić, co dalej.
- Właśnie. - Zaparkuj.
Mówiłeś o zabójcy. Nie spodziewałem się laski.
Ale spodziewałem się piosenki.
- Której? - Nie wiesz?
- Gdzie ojczulek? - Odjechał. Zniecierpliwił się.
- Kiedy? - Pięć minut temu.
Mniej więcej. Nic ci nie jest?
- To nie moja krew. - Będzie więcej.
- Czekajcie na sprzątanie. - Jasne.
- Czarnozęby, prowadź. - Dobra.
- Poprowadzę… - Czarnozęby?
Którędy?
Tak, tam.
- Gdzie? - Prosto.
Czarnozęby?
Nie ma go. Był tuż za nami.
Brać go!
Kim ty, kurwa, jesteś?
Co to ma być?
Bracie!
Skurwysyny!
Znalazłem cię!
Ruchy, bracie!
Z drogi.
Tak jak myślałeś, ojczulku.
Pochowamy Miśka w tajemnicy.
- Kumasz? - Nie.
Misiek zniknie, a Toshokai go wydziedziczy.
Będzie zhańbiony w zaświatach.
Nie ma oszczędności. Nie zważał na kasę.
Nie miał dzieci, by umrzeć bez żalu.
A żona?
Damy jej te odzyskane 300 milionów.
- Same stoliki. Bez krzeseł. - Przynieście je tu.
Równo porozstawiaj miski.
- Panie Slick? - Tak?
Ta opowieść…
o Tace i posterunku.
W Shinjuku?
- Myślałem, że Goro to trans. - Co?
Glina krzyczał…
- Nazywał pana Takę „Goro”. - Goro?
„Goro Idezuki!” jak w opowieści Muro.
Glina o inicjałach „G.I.”.
Wiedziałeś, że był gliną?
- Powiedziałeś reszcie? - Nie.
- Nikomu nie mów. - Dobrze.
- Wracaj do roboty. - Tak.
- Do widzenia. - Musisz poczekać.
Capo Miśka, Monma, założy nową rodzinę.
Koharu?
- Koharu? - Tak?
- Pomóż gościom. - Dobrze.
- Jesteś wolna? - Tak.
- Ruchy. - Przepraszam.
Chwilę. To trudne.
Koharu? Tutaj? Muszę się przebrać!
Przyniosłam ubranie. Jest tu.
- Szybko. - Tak jest!
Dziękujemy za przybycie.
Też byłem członkiem yakuzy.
Lunch jest z restauracji męża.
Przygotowany tak, jak lubił Misiek.
Oby wam smakowało.
W porządku?
Straciłem apetyt.
Szefie,
kto zostanie sekretarzem?
Prosiłem Tokiego, by go czasowo zastąpił,
ale odmówił.
To może Slick?
Nadal muszę się wiele nauczyć…
- Taka to zrobi. - Toki i ja się zgadzamy.
Od szefa.
Szefie?
- Jest pan gotowy? - Tak.
To twoje pierwsze zadanie jako sekretarza. Chodź.
Czy Taka i ja…?
Nie jesteście już zespołem.
Ojczulku!
Zamknij się i patrz.
Misiek zginął, bo się wystawiłeś.
Wiesz, co zrobiłeś?
Tak.
Szef nigdy nie ucieka się do tortur.
Sprawdzę.
Zasługuję na to. Muszę odpokutować za Miśka.
Jeszcze raz.
Ojczulku!
Zamknijcie się. Nie zbliżajcie się!
Nie wtrącajcie się.
Nie. Obcinanie palca jest passé.
To cena za to, że cię uderzyłem.
Nie.
Taka, pomóż mi. Mam twarde kości.
Jestem twoim szefem. Skończ z tym!
- Natychmiast. - Dość!
- Jak śmiesz… - Cicho, Slick!
Toki uderzył szefa. Zasługuje na to.
Teraz skończyliście. Jasne?
Posłuchajcie mnie.
Toki dał mi szansę, by odpokutować.
Zaryzykował i jestem mu wdzięczny.
Wynieście go.
Toki jest uparty. Spróbuje ponownie.
Wiem. Schowam wszystko, czego chciałby użyć.
Pogrzeb trwa nadal.
Zaśpiewajmy wspólnie ulubioną piosenkę Miśka.
Powinieneś sobie odciąć palec.
Zabrałeś szefa na usuwanie zwłok?
Przepraszam.
Oni może ci wybaczą, ale nie ja.
Rozpruję cię i nafaszeruję resztkami.
Taki palec możesz dostać, kiedy chcesz.
Jak to możliwe,
że capo z Kozu tak łatwo dał się podejść?
Żenujące.
Pierdol się, psychopato.
Przestań, Muro.
Chodźmy.
Pójdę się odlać.
Co do…?
Ty chuju!
Ryzykuję wszystko, doradzając tobie.
Jak pokazał nam ojczulek.
Uspokój się.
„Syn skazanych na karę śmierci”?
Nie powiedziałem tego.
Dzięki naszej pracy zarabiasz bez strachu.
Za daleko się posunąłem?
Bynajmniej.
Kogo to obchodzi?
Poczekaj, Muro! Potrzebuję pomocy.
To nie czas na kłótnie.
Pewnie tak się dzieje, gdy zabójca pęka.
Twój bohater, gliniarz Goro.
O co chodzi?
To może być Taka.
Niemożliwe.
To prawda. Zapytaj Czarnozębego. Potrzebujemy dowodu.
Znajdź lepszą wymówkę, by ocalić swoje życie.
Może być pod przykrywką.
Musimy chronić Toshokai.
Lubiliśmy się, zanim pojawił się Taka. Pamiętasz?
To smutne.
Trochę pękłem.
Chciałbym to zwalić na dragi.
Widziałem moich rodziców.
Slick wygląda jak mój ojciec.
Uciekaj.
Już.
Jesteś pod przykrywką? Nie, prawda?
Nie, nie jestem.
Nie spodobało mi się to „nie”.
Jestem…
jednym z Hell Dogs. Tak jak ty.
Całe życie mam koszmary.
Ale ty i ja… Mogło nam się udać.
Wyślę was do piekła razem ze Slickiem!
- Gdzie Muro? - Nie wiem.
Na pewno do ciebie dzwonił.
- Twój telefon? - Chwila.
Co?
Myślicie, że się wywiniecie?
Oczywiście.
Taka!
Szukajcie Muro, jeśli chcecie, ale mnie zostawcie.
Kumam.
- Język. - Tak jest!
- Nie usłyszałem. - Tak jest!
- Wypuśćcie mnie. - Tak jest.
Moja głowa!
Jesteś bardzo odważny.
Zmiana planów.
O co chodzi z Hendricksonem?
Podszył się pod niego koleś z FBI.
Poleciał do domu. Prawdziwy Hendrickson zginął dwa lata temu w Syrii…
Nie możesz ot tak do mnie przychodzić.
Jeszcze jedno zlecenie.
Po nim będziesz wolny. Weź urlop, przejdź na emeryturę.
Zapłacimy.
Nie przejdę na emeryturę.
Obiecałem chronić moje rodziny aż do śmierci.
- Rodziny? - Mam ich cztery.
Pokutujesz za Goro Idezukiego.
Chcesz zabić szefa i ukraść tajne akta?
Toake nazywa się So Koreyasu.
Trenował z FBI. Był tajniakiem w Toshokai.
W aktach jest jego email i nagrania rozmów z nami.
Kretyni.
Miał podzielić Toshokai i odciąć dopływ gotówki
dla prawicowych polityków w USA.
Nielegalne kasyna?
Międzynarodowy Alians Ewangeliczny. „Neo-Episteme”. Słyszałeś o tym?
Często ich widuje.
Oddział w Tokio ma immunitet dyplomatyczny. Wybudowali kasyno.
Toake wykorzystał wpływy, by jego biznes był znany na świecie.
To twój błąd.
Ty się tym zajmiesz.
A potem cię zabiję.
Taka też jest tajniakiem?
Jesteście kochankami?
Przestraszyliście mnie!
Ty nas przestraszyłaś.
Mogłeś mi powiedzieć.
Dolać ci mleka?
Pamiętasz mnie?
Pewnie. Co się stało?
Nic.
Czy Anna wróciła z Sydney?
Niedługo wróci.
To chyba Goro „G.I.”.
Zapytasz pana Mamiya? Poczekam.
Możesz? Nie mam czasu.
Proszę.
Kłusownicy lubią słonie z dużymi kłami.
Najpierw zabijają dużych samców… tych, którzy mogą się rozmnażać.
Potem zabijają przywódczynię stada.
Bez niej nie przeżyją.
Słonie wyginą, jeśli nie zaprzestanie się kłusownictwa.
Byłaś tam.
Byłam w grupie walczącej z kłusownictwem w Tanzanii.
Zaraz po szkole weterynaryjnej.
Japońska pani weterynarz. Dziecko yakuzy.
Japonia twierdzi, że nie bierze udziału w nielegalnym handlu kością słoniową.
Pieprzeni kłamcy.
Wiesz, że pracuję dla rządu.
Zakończę nielegalny handel kością słoniową.
Zabij trzech na raz.
Zabiję Tokiego.
- Sama? - Oczywiście.
A co z Chujim?
Zabije go ktoś, kto czekał osiem lat.
Dość już czekania.
Dzień dobry.
Skarbie?
Powinieneś odpoczywać.
Gorączka ci skoczy.
Jest wcześnie, ale może chcesz wziąć?
Muro zabił Slicka.
Tak.
Kto się tym zajmuje?
Szef kazał czekać.
Może wyręcz się Taką?
Jest sekretarzem szefa.
Nie zmuszę go!
Jesteście kochankami. Wiem o tym od jakiegoś czasu.
Taka jest ważny. Dzięki niemu żyjesz.
Pieprzona suka!
To jakaś kpina.
Dziś czas na Neo-Episteme?
O 19.00 z panem Dawsonem z Międzynarodowego Aliansu Ewangelicznego.
Idealnie. Przedstawię cię.
- Znalazłeś Muro? - Jeszcze nie.
- Skontaktuje się z tobą. - A wtedy…
Nie.
Chcę, by uciekł za granicę.
Slick i tak stanowił problem.
Dziękuję.
Ty i ja… aż po grób.
Czemu zabito mojego syna?
Dotknął mojej wnuczki.
Myślałam, że go uwiodła.
Może. To nic nie zmienia.
Gówniarz nie znał swojego miejsca.
Nie kazałem go zabić. Moi ludzie stwierdzili, że tego chcę. To był wypadek.
Żeby go wielokrotnie dźgnąć nożem?
Do czego zmierzasz?
Nawet teraz słyszę krzyki mojego syna.
Czuję je w moich rękach.
Zapłaciłem ci za tę stratę.
Tak.
Pani N, już pani skończyła?
Jest dziś zmęczony. Niech pośpi przez godzinę.
Oczywiście.
Już jednego ma.
Jest wart 30 000 jenów?
Słuszna uwaga.
Pani N!
Bolą mnie ramiona.
Nadal czuję ciepło ciała twojego szefa. Masz tupet.
No dobrze. Chwila, gdzie pani torba?
Nie chciałam go budzić. Przyjdę po nią później.
Dobrze.
No dobra, mam pięć minut.
Tak!
Wróć wieczorem. Baw się dobrze na kolacji.
Dziękuję.
Jesteś bardzo uprzejmy.
Jesteś sekretarzem szefa.
- Sprawdzisz na oko, czy mam broń? - Jasne.
Był kablem policji w LA.
Widzisz, gdzie nosi się broń?
Widzę to po chodzie.
- Rozpoznajesz rodzaj broni? - Mam rację w 80% przypadków.
- Jaką mam przy sobie? - Nie masz.
Jestem rozczarowany.
Czemu?
Ty i ja
mogliśmy zostać przyjaciółmi.
Jednak mam ukrytą spluwę.
To niespodzianka.
Przyszedłem przeprosić ojczulka, a zastaję taki widok?
Zemsta będzie moja.
Nie zrozum mnie źle.
To tylko pocałunek. Pocałunek śmierci.
Taka nigdy ci tego nie wybaczy.
Był gliną w jednostce taktycznej.
To mój facet.
Czemu?
Chcesz wiedzieć?
Tak.
Wolisz długą czy krótką wersję?
Długą.
Jedenaście lat temu
byłem nowicjuszem w policji… na drugiej ulicy.
Proszę sprawdzić
numer rejestracyjny…
Sierżancie?
Ten koleś ma pistolet.
Skąd wiesz?
To Tokarev.
Skończ z tymi domysłami.
Umiem dostrzec broń.
Możesz w 100% stwierdzić, że ma Tokareva…
Patrzcie, można pić bez limitu!
Nie możesz.
Musisz zaangażować wszystkie zmysły, a nie tylko wzrok.
Tak jest.
Dwie godziny później napadli na sklep.
Czworo zabitych bronią Tokarev.
Wzywałeś?
Chcę ci zdradzić swoją tajemnicę.
Byłem tajniakiem.
Gdy gliny dopadły Toshokai, przyznałem się trio Kozu.
Powiedziałem, że możemy przechytrzyć gliny i FBI.
Serce wygrywa się sercem.
Od razu mianowali mnie przywódcą.
To więź, której brakuje w zakłamanych organach władzy.
Bracia z krwi i kości zamiast lodowatego rządu.
Właśnie.
A ty wybrałeś mnie.
- Czemu? - By poznać prawdziwego ciebie.
Anai wysłałby kogoś gorszego niż ja.
Wiedziałeś. Od kiedy?
Od teraz. Od tej rozmowy.
Ale zawsze się zastanawiałem.
Jak mała dziewczynka z kwiatkiem.
Kocha… nie kocha.
Pozbyłeś się zespołu A?
Nie bądź psem.
Uwolnij się.
Wspólnie możemy zawładnąć światem.
Otoczeni jego mrokiem.
Chyba jestem wściekłym psem. Umiem jedynie gryźć.
Taki się urodziłem.
- Poza tym… - Tak?
Lubię słonie.
- Czemu nie w głowę? - Mam to samo pytanie.
Gdzie pani N?
SKOŃCZYŁAM. ODCHODZĘ. N.
Brak wieści od Emiri.
Wysłałem swojego człowieka. Toki nie żyje. Idę tam.
A ty?
Pomodlę się.
Jem, aż pęknę! Do zobaczenia.
Jestem w Bambusowym Domu.
Jest ze mną gość specjalny.
Pospiesz się, dobrze?
To filmik dla Taki. Powiedz coś. Przekaż mu wiadomość.
Pospiesz się albo pożałujesz.
Zamordowany Bóg.
BAMBUSOWY DOM
Czego chcesz, bracie?
To słowo wiele znaczy.
Czego chcesz, Muro?
Mam trzy pytania.
Odpowiedz szczerze.
Jasne.
Jesteś tajnym agentem, Goro?
Tak.
Kogo to obchodzi?
- Wracajmy do rodziny. - Już nie istnieje.
Przywódcy nie żyją.
Kim byłem dla Goro?
- To twoje pytanie? - Nie do końca.
Byłeś Królem Lasu.
„Kapłan chce zabić mężczyznę. Gdy tego dokonuje,
również ponosi śmierć”.
Nie rozumiem tego, ale brzmi fajnie.
Zaszedłem tak daleko, bo…
byłeś przy mnie.
Ostatnie pytanie.
- Mogę pomścić ojczulka? - To koniec, Muro.
Ostatnie pytanie.
To było ostatnie.
Kogo wybierasz? Mnie czy tę sukę?
Zaczęło się od Mad Doga,
a skończyło na Hell Dogu.
ROK WCZEŚNIEJ
- Robimy pocałunek śmierci. - Prawda?
Mam rację?
- Zaczynamy? - Tak. Pocałunek śmierci.
- W usta. - Nie podda się.
Pocałunek śmierci!
Ej, ty.
Co ty robisz?
Zamknęliśmy godzinę temu.
Jesteś Japończykiem?
Przez was będą źle o nas myśleć.
Spójrzcie na niego.
Czekaj! Uspokójmy się i zjedzmy pyszną kolację.
Przestań.
On nie żartuje.
Ale super!
- Dobrze się bawisz? - I to jak.
Bardzo.
Napisy: Małgorzata Banaszak