Powtórz imię i nazwisko.
Alice Sinclair.
Czyli mówisz, że to zdecydowany sygnał SOS...
- Nie. Uważamy... - ...czy wciąż nie jesteście pewni?
To dwie zupełnie różne rzeczy, Alice.
Pozwól mi mówić. Uważamy,
że ze względu na zmianę kursu i nietypową komunikację,
istnieje duże ryzyko, że lot KA29 jest w niebezpieczeństwie.
Nietypową komunikację?
Długi brak reakcji, sprzeczne odpowiedzi pilota.
W tej chwili, czyli o... 8.07, nic więcej nie wiemy.
Już to budzi nasz niepokój.
Dobrze, czyli... mam z tym pójść wyżej?
Tak sugerujemy.
I odesłać ich do was z pytaniami.
To też będzie rozsądne.
Okej. Dziękuję, Alice.
Nie ma za co.
- Gdzie oficer dyżurny? - Tam.
Dzięki.
Okej...
Szukam oficera dyżurnego z Centrum Analiz Terrorystycznych.
- Zahra, mam spotkanie. - Widzę.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Masz pojęcie, co właśnie... - Nasz oficer dyżurny?
Jest na urlopie tacierzyńskim.
To ktoś, kto go zastępuje...
To ja.
Porozmawiaj ze współpracownikami z JTAC. Zorganizuj spotkanie.
Mamy potencjalne porwanie brytyjskiego samolotu pasażerskiego.
Powinien przylecieć do Londynu za pięć godzin.
IRAK
Nikogo to nie interesuje.
- To ważne. - Wiecznie się wtrącasz.
Siedź. Nie rób problemów.
Wszystko w porządku?
Wszystko dobrze.
- Chcecie o czymś porozmawiać? - Nie. Żadnych rozmów. Dziękuję.
- O co chodziło? - Oczywiście nie wiem.
Każe mu się zamknąć.
To, co mówi, może im narobić kłopotów.
Co on mówi?
Mówi, że broń, której używają porywacze, jest fałszywa.
W POWIETRZU
Głębokie wdechy...
...a potem powolny wydech przez nos.
Powoli otwórz oczy.
Przez chwilę rozkoszuj się ciszą i spokojem świata wokół ciebie.
Jeśli to prawda, byłoby po wszystkim.
Wystarczy porównać liczby. Jest ich ilu? Z pięcioro?
To daje dziesięciu, dwudziestu na jednego.
To nie takie proste.
Moglibyśmy to przerwać. Teraz.
Na podstawie przeczucia jakiegoś staruszka?
Zapytaj, skąd to wie.
- Ona nie chce rozmawiać. - Zapytaj.
Przepraszam.
- To, co mówił mąż... - Zapomnij o tym.
Inni pasażerowie pytają, skąd on wie.
- Wie, ponieważ... - Cicho!
Cicho!
był egipskim wojskowym przez 30 lat.
Bo bez przerwy miał do czynienia z porwaniami.
- Nie! Daj mi mówić! - Co on tam krzyczy?
Ty. Jaki masz problem?
No więc?
On chciałby przekazać...
Wiadomość. Swoim wnukom.
Sądzi, że już ich nie zobaczy.
Próbowaliśmy go pocieszyć i powiedzieć mu, że...
...wszystkich nas to dotyczy.
Mówcie ciszej.
Kingdom 2-9 opuszcza północny Irak i wlatuje w przestrzeni powietrzną Turcji.
Niech Stambuł skontaktuje się z pilotem w sprawie zmiany trasy.
To nasz pilot, Robin Allen.
Staroświecki, typ Cathay-Pacific.
Pracuje dla Kingdom ponad dziesięć lat. Głównie loty długodystansowe.
Za długo w tym siedzi, by nie wiedzieć, że to zostanie zauważone.
Tak.
To w co oni, do cholery, grają?
Mówi, że porywacze, z którymi miał do czynienia,
nigdy nie mieli ostrej amunicji.
To zawsze były ślepaki?
Ślepaki mogą narobić huku. Utrzymują ludzi w ryzach,
a nie wyrządzają szkód, bo nie ma w nich kul.
Nie, zaraz... Jak to się mówi po angielsku?
Nie ma pocisków.
Ten strzał w klasie biznesowej...
Nie było rannych ani dziury w samolocie.
Wiedzielibyśmy, prawda? Spadałoby ciśnienie.
Przekażmy wiadomość, każmy im poszukać kuli.
Jeśli ją znajdą, będziemy wiedzieli.
Ale jeśli nie ma kuli...
- Posłuchaj, co mówisz. - Może staruszek ma rację.
Przestań.
- Hej, przestań. - Dlaczego?
Bo na pokładzie tego samolotu dzieją się inne rzeczy.
- Na przykład? - Przekazujemy sygnał kontrolerom lotów.
Próbujemy ich poinformować, że mamy kłopoty.
My? Jacy my?
My.
Jeśli broń jest fałszywa, to może się skończyć w mgnieniu oka.
Wrócilibyśmy do oglądania filmu.
Tak, ale broń jest prawdziwa.
- Skąd wiesz? - Mówię ci, są prawdziwe.
- Skąd możesz to wiedzieć? - Posłuchaj.
Jeśli chcesz kogoś pokonać, musisz postawić się na jego miejscu.
Musisz myśleć tak, jak ta osoba.
Co gdybym kazał ci porwać samolot tych rozmiarów?
Wyobrażasz sobie, jakie to onieśmielające?
Jak byś się czuł, gdybym kazał ci robić to z pistoletem-zabawką?
Co byś powiedział?
Powiem ci. Powiedziałbyś: „Nie.
Potrzebuję broni, by chronić się, gdyby pasażerowie się stawiali”.
Nie jesteś głupi. Przemyślałbyś to.
- Więc nie mieszaj się w to. - Ale...
Nie mieszaj się w to dla własnego bezpieczeństwa.
Jasne?
Cholera. Nie będziesz decydował, co zrobimy. Nie rządzisz tu.
Nie rób tego...
Kiepsko się czuję. Niedobrze mi.
Mówi, że mu niedobrze.
Jak bardzo?
Będziesz rzygał? O to chodzi?
Chyba tak.
Okej. Zaprowadź go.
Ale nie spuszczaj wody. I zostaw otwarte drzwi.
Słucham?
Skoro ma rzygać, chcę to zobaczyć.
Jeśli ściemnia, będzie miał kłopoty.
Wciąż jest ci niedobrze?
Zamknij się.
Dobra. Czas minął. Zabierz go.
Zabierz go!
- Weź to. - Dawaj.
To wszystko? Żałosne.
Lepiej?
Opróżnij kieszenie.
Głuchy jesteś? Dawaj.
Czekam.
Dobra.
Siadaj, kurwa, na miejscu i patrz przed siebie.
POSZUKAJCIE KULI NA PODŁODZE BRAK KULI - LAMPKA
Kingdom 2-9, tu Stambuł. Słyszycie?
Kingdom 2-9, tu centrum kontroli lotów w Stambule.
Próbujemy się z wami skontaktować od pięciu minut. Odbiór.
Udało mi się przekazać wiadomość klasie biznesowej. Zobaczymy.
Jesteś głupcem.
Ja jestem głupcem?
Naraziłeś ich.
I to mówi człowiek, który oddał porywaczom broń?
Wstań.
Dobra. Dobra.
Zidentyfikuj się.
O tym mówiłem. Ilekroć przekraczamy granicę...
Kingdom 2-9, tu Stambuł.
- ...to się będzie powtarzać. - To dawaj.
Zidentyfikuj się.
Stambuł, tu Kingdom 2-9. Słyszymy was głośno i wyraźnie.
Kingdom 2-9, widzę kierunek 323 stopnie.
Zgadza się. Utrzymujemy wysokość 34 000...
Zboczyliście o 20 kilometrów.
Tak. Zgadza się.
Zmagaliśmy się z wiatrami bocznymi, ale teraz jesteśmy...
Wróćcie na drugi pas.
Robi się. Przepraszam.
Dziękuję, Kingdom 2-9. Udanej podróży.
Dziękuję.
Nasir?
Twój wujek potrzebuje insuliny.
Igły są w torbie.
Najlepiej poprosić muzułmanina.
Żaden z niego muzułmanin.
Przepraszam, muszę wyjąć coś ze schowka.
- Nie. - To tylko leki.
- Wujek jest chory. - Powiedziałem „nie”. Siedź.
O co ci chodzi? Schowek jest tutaj. Widzisz go.
Próbujesz mnie wkurwić?
- Nie. - Pokażę ci.
- Jest tu... - Siedź na miejscu.
Jaki masz problem?
- Spójrz na niego. Potrzebuje leków. - Zamknij się.
Albo dostanie zupełnie inny lek.
Jasne?
Zaufaj mi.
Nie wiesz, z kim masz do czynienia.
Chodźcie tu.
Słuchajcie.
Koniec z wyjściami do toalety i z cackaniem się.
Niech siedzą spokojnie, bo zrobi się nieciekawie
i ukarzemy kogoś dla przykładu. Jasne?
Nie, siedź.
- Miało tak nie być. - Nie mamy wyboru.
Nie, omawialiśmy to.
Spytałem cię wprost i dałeś mi słowo.
Musimy to zrobić, bo inaczej przegramy.
Co robisz?
Pytałem, co robisz.
Moje okulary. Upuściłam je.
Okulary?
Wracaj na miejsce.
Przysięgam, ktoś zostanie zastrzelony, jasne?
Róbcie tak dalej, a ktoś dostanie kulkę.
Nie ma kuli.
Powiedziała: „Ktoś dostanie kulkę”. Ale nie ma kulki.
Napisałem im...
...że jeśli niczego nie znajdą i będą pewni, że niczego nie ma,
mają włączyć lampkę.
To za mało.
Lampka oznacza brak kuli.
Brak kuli oznacza ślepaki. Tak mówił.
Albo oznacza, że nie mogli znaleźć kuli.
- Coś jest na rzeczy. - Tego nie wiemy.
Zakończylibyśmy to.
Albo zginęłoby przez nas wielu ludzi.
CZAS DO CELU 04:40
Marsha!
WYKŁADY GOŚCINNE
Wybacz, Elliot. Mam dziś sporo na głowie.
Wszystko okej. Potraktuj to jak każdy inny wykład.
To nie jest wykład, tylko rozmowa o pracę.
Wykładałaś już ten przedmiot, więc to dla ciebie żadna nowość. Okej?
Dziękuję.
TURCJA
Dobra. Oto co na razie mamy.
Trzydzieści pięć minut po starcie
pilot nadał wezwanie o pomoc do kontroli ruchu lotniczego,
powołując się na incydent bezpieczeństwa.
Siedem minut później
pilot wycofał wezwanie, twierdząc, że problem został rozwiązany.
- Rozwiązany? - Fałszywy alarm.
Zaprzeczył, że był problem i uznał to za swój błąd.
Trzy minuty później
pasażer wysyła wiadomość, która potwierdza, że doszło do incydentu.
Potem, wchodząc w iracką przestrzeń, zaczyna tajemniczo zmieniać tor lotu...
Przepraszam. Skąd te informacje?
I jeszcze nie działa Internet.
To informacje od kontrolerów lotów z Zatoki Perskiej.
- Kto z nimi rozmawia? - Centrum kontroli lotów w Swanick.
Właściwie... Alice, jesteś tam?
Alice ma chyba wyciszony mikrofon.
Przepraszam.
Mówiłam tylko, że istnieją precedensy.
Piloci mówili w takich przypadkach jedno, a robili drugie.
Lecieli zygzakiem, żeby zasygnalizować problem.
Udostępnię swój ekran.
Zeszli z kursu o trzy stopnie w związku z warunkami pogodowymi.
W miejscu, w którym przesuwam kursor.
Ale kontrola lotów w Turcji przekazała,
że pilot wrócił już na pierwotny kurs.
Wskazuję to miejsce kursorem...
Czyli wrócił na swój tor?
Tak, ale spójrzcie. Chodzi o kąt. Jest zbyt ostry.
Jeśli utrzymają ten kurs...
Zrobią to, co pani sugerowała.
Będą zygzakować.
No właśnie. Spójrzcie.
Zdecydowanie zbyt duża poprawka.
Gino, gdzie jest ministra spraw zagranicznych?
CZAS DO CELU 04:34
NAPISZ WIADOMOŚĆ
MUSIAŁEM ZMIENIĆ KURS
Co to jest?
Co cię tak fascynuje przez tyle czasu?
Do kogo piszesz?
Co? Do nikogo.
ROZMAWIAJ Z PRZECIWNIKIEM
- To jest online? - Nie.
Do kogo? Odpowiadaj.
- Jezu! - Hej! To pilot.
- Cholera. - Pilot!
Jak możecie być tak durni?
- Coś ty powiedział? - Mówię tylko...
Musicie pomyśleć...
Nie.
- Puszczaj go! - Dobra. Puszczam.
- Już. - Puszczam go.
Już!
Dobra.
Siadaj.
Siedź i nie podnoś wzroku.
Mam dość tych twoich ściem.
Trzymaj ręce na widoku i nie ruszaj się.
A teraz uderzę cię kolbą pistoletu w głowę.
Jeśli spróbujesz to zablokować, powstrzymać mnie,
ona naciśnie spust. Rozumiesz?
- Rozumiesz? - Tak.
Dobrze.
Siedź spokojnie.
Siedź spokojnie i uśmiechaj się.
Jakbyś chciał, żebym cię uderzył.
Jakbyś się cieszył.
To nie jest porządny uśmiech.
A wszyscy chcemy zobaczyć szeroki uśmiech!
Prawda?
Uśmiech!
Tak jest. Powiedz: „Uśmiech”.
Mów. Dawaj.
Powiedz „uśmiech” i to przerwiemy.
Powiedz to, Samie Nelsonie.
Uśmiech.
Tak jest.
Wyłączyć wszystkie ekrany.
Wszystkie. Do końca lotu.
Widzisz? Mówiłem.
Na jego miejscu zastrzeliłbym cię.
Ukarałbym cię dla przykładu. Ale on nie może.
- Hugo... - O tym właśnie mówiłem.
Zamknij, kurwa, ryj.
Miło mi powitać cenioną profesorkę fizyki,
Marshę Smith-Nelson.
Dziękuję. Dzień dobry.
Jakiś miesiąc temu wybraliśmy się z moim partnerem na krótki wypad.
Mój syn, który jest z rok czy dwa lata młodszy od was,
zapytał, czy może w tym czasie urządzić imprezę.
Wzięłam głęboki oddech,
przemyślałam to i zgodziłam się.
Kiedy wróciliśmy,
mój partner zatrzymał się na końcu ulicy i powiedział:
„Może nie idźmy dalej”. Na razie mieszkanie jest całe.
Nic nie jest zniszczone. Nic nie zostało ukradzione.
Jeśli nie wrócimy, nie zobaczymy szkód.
Jest tak, jakby one nie istniały”.
Odpowiedziałam na to: „A co jeśli nie ma szkód?
Jeśli nie wrócimy, tego też nie zobaczymy”.
O czym nam to przypomina jako fizykom?
Tak?
- Kot Schrödingera? - Tak.
Przypadek, w którym więcej niż jedna rzecz może być prawdziwa.
Może wszystko jest w porządku.
Może nie jest.
Może naprawdę jest tak źle, jak się obawiamy.
Na tym polega ten paradoks. Problem, przed którym stajemy.
Dopóki nie podejmiemy działań,
dopóki tego nie sprawdzimy, utrzyma się ta dualność.
Dopiero nasz akt sprawdzania wprawia wszystko w ruch.
Hej.
Zapytaj, czy może to udowodnić.
Czy może udowodnić, że to ślepaki.
Czy tylko zgaduje?
Yussuf.
Możesz udowodnić, że to ślepaki?
Sądzę, że to ślepaki, ale jak mogę mieć pewność
bez zbadania broni?
Mówi, że nie może być pewien bez zbadania broni.
To ty szukałeś kuli?
Mieliśmy jedną. Znaleźliśmy jedną.
Naprawdę? W klasie biznesowej?
Nie. Tuż po starcie.
Dziewczyny z klasy ekonomicznej znalazły ją w toalecie.
- Odebrał nam ją jeden z porywaczy. - Arthur.
Ale mieli ją. Trzymali ją w rękach.
- Była tam. - Arthur.
Zapytaj, czy pomogłoby, gdyby zobaczył, jak wygląda kula.
Słuchaj... Nie będę czekał, aż mój wujek zachoruje.
- Słyszysz? - Jaki masz problem?
Pozwól mu wziąć lek.
Przestańcie tak do niego mówić.
Podnosicie głos. Prowokujecie go.
Jego wujek umiera.
Rozumiem to,
ale ten młody człowiek już i tak jest nerwowy.
Dla niego to też jest przerażające.
Robi dwa rysunki.
Rysunek A to normalna kula. Rysunek B to ślepak.
B to ślepak.
Ktokolwiek widział kulę, musi powiedzieć, którą widział.
Podziękuj mu.
Kazali podziękować.
Mówi, że to też w jego interesie.
To wszystko. Nie mieszajcie już w to mojego męża.
Dobra. Oto nasz plan.
Ministra spraw zagranicznych już jedzie.
Prosiła, by ulokować się tutaj zamiast w biurze komitetu COBRA.
Dobrze. Pamiętajmy, że to nie jest widowisko.
Proszę, żeby to piętro opuścił zbędny personel.
I zróbmy to, co sugerowała detektywka Gahfoor, czyli...
Zdobądźmy listę pasażerów. Tak, już to zgłosiłam.
I wreszcie... Tu zwracam się do ciebie, Lydio.
Znajdźmy łącznika do kontaktów zagranicznych.
Gdybym był Rumunem lub Węgrem, chciałbym wiedzieć,
dlaczego leci w moją stronę samolot, który nie odpowiada na wezwania.
Dajmy im kogoś, z kim będą mogli porozmawiać.
I co ta osoba ma im mówić?
Ministrowie zostali powiadomieni
i przyjmiemy plan działania w ciągu 30 minut.
Powiedzmy to sobie wprost.
Zapowiada się na międzynarodową tragedię.
Przepraszam.
Powinno...
Widzisz, co zacząłeś?
- Dostaniesz listę pasażerów? - Tak.
Jeśli możesz, prześlij mi ją. Byłbym bardzo wdzięczny.
Wiesz, że nie mogę tego zrobić.
Porównałbym ją z bazą policyjną.
- Danielu. - Sprawdziłbym, kto ma kartotekę.
I tak to zrobimy.
To po co mi to mówisz?
Raz jest problem, a raz go nie ma. Teraz...
Wolisz nie być na bieżąco?
Pytam tylko, co mam zrobić z tą informacją.
To dla ciebie sprawa osobista.
Tak. Więc pozwól mi coś zrobić.
Wyślij mi te nazwiska.
Zahro, musisz przyjść.
Jestem dobry w tym, co robię, więc nie będę siedział bezczynnie.
Słuchaj, przykro mi. Muszę kończyć.
WŁĄCZONE
DZWONIENIE PRZEZ WI-FI...
POŁĄCZONO
Zostaw wiadomość po sygnale.
Operacja rozpoczęta.
Samolot pod kontrolą. Wasz ruch.
Nie.
Zapytasz go?
Mówiłam, że zapytam, ale wiem, jak będzie.
Zostań tam.
Dwie i pół godziny.
Siedzielibyśmy jeszcze na miejscach. Mieliśmy zacząć dopiero teraz.
To znaczy, że zadzwoniłeś?
I co? Są zadowoleni? Co mówili?
O to chodzi.
Była tylko automatyczna sekretarka.
Stewardesa chce rozmawiać.
Chciałam tylko wspomnieć, że normalnie podawalibyśmy teraz posiłek.
Pewnie nie chcecie, żebyśmy to robili.
- Nie. - Rozumiem.
Ale mówię wam, zajmuję się tym od piętnastu lat.
Im będą głodniejsi i bardziej spragnieni, tym będzie ciężej.
Nikt nie będzie jadł. Jasne?
Dobrze. Tak tylko wspomniałam.
Woda. Po jednej dla każdego. To wszystko.
Dzwonili z centrum kontroli lotów w Bukareszcie.
Znowu?
Nie z pretensjami. Będą dzwonić do skutku.
- Nie poddają się. - Nie jesteś jedną z nich?
Tak. Stąd to wiem.
Jeśli z nimi nie porozmawiamy, dojdzie do eskalacji.
Okej.
Heidi.
Lista pasażerów Kingdom Airlines,
216 nazwisk przepuszczonych przez policyjną bazę danych.
Mów dalej.
Tylko jeden ma poważne przestępstwa na koncie.
Usiłowanie zabójstwa, dwa napady z bronią w ręku,
wyszedł z więzienia trzy tygodnie temu.
- Nazwisko? - Collins. Jonty Collins. Miejsce 37C.
Tylko on?
Chyba nie uważamy ludzi za świętych?
To na pewno wszystko?
Są drobne wykroczenia.
Jeden wielokrotnie prowadził pod wpływem alkoholu.
Jedna próbowała brać na siebie winę za wykroczenia partnera.
Jeden za oszustwa VAT-owskie.
Wszystko sprawdziłaś?
Tak.
Lista obserwowanych, bazy danych. Wszystko sprawdziłaś?
- Zrobiłam to, o co prosiłaś. - Dziękuję.
CZAS DO CELU 04:12
ŚCIŚLE TAJNE LISTA PASAŻERÓW KA29 DO LONDYNU
DO: DANIEL O'FARREL TEMAT: LISTA PASAŻERÓW KA29
ZAŁĄCZNIKI - ZASZYFROWANE WYŚLIJ
Woda?
- Woda? - Poproszę.
Woda?
Napije się pani wody?
Woda?
Gazowana czy niegazowana?
Woda? A pani?
Poproszę.
- Woda? - Tak.
Woda?
Woda? Proszę wziąć.
- Woda? - Opuść stolik.
Słucham?
Gazowana czy niegazowana?
- Woda? - Nie trzeba.
- Którą widziałaś? - Woda?
Jeśli to było A, nic nie rób.
Jeśli jesteś pewna, że to było B...
Nie będę pił.
...włącz lampkę.
Nie trzeba.
Proszę bardzo.
- Proszę. - Proszę podać.
Woda?
Ktoś życzy sobie wodę?
Poproszę.
Woda?
- Nie będę szła. - Nie.
Moglibyśmy podjechać rowerem.
Racja. Cofam to. Żadne porwanie nie jest tego warte.
Naprawdę uważają, że to porwanie?
Są coraz pewniejsi.
- A eskorta policyjna? - Ile będzie tu jechała?
Jakieś 15-20 minut.
Ile byśmy szli piechotą?
Z 10-15 minut?
Okej. Dobra.
Dawaj.
Arthurze?
Wody?
Chyba wszyscy widzimy, co się dzieje.
Lampka jest niepotrzebna.
Jest środek dnia.
Wyłączymy ją?
Jesteś pewna?
Tak. Wszystkie jesteśmy.
Prawda, dziewczyny?
Co się działo?
Co to za zamieszanie?
Przepraszam, płakała pasażerka.
Dziewczyna z 23B.
B czyli ślepaki.
Powiedz mu, że miał rację. To wszystko zmienia.
WYNIKI WYSZUKIWANIA
Daniel.
Przepuściłem nazwiska przez bazę.
Tylko jedna osoba ma prawdziwą kartotekę.
Tak, wiem. Collins.
Collins. I jeszcze coś.
Pięć nazwisk w ogóle się nie pojawia.
Pięciu pasażerów
nie występuje w żadnych krajowych bazach.
Paszporty są jakimś cudem ważne.
Ale pięć osób, które ci przesłałem...
One nie istnieją.
ODEBRANO WIADOMOŚĆ
- Lydio? - Muszę kończyć.
To jest to. To nasi porywacze.
Gdyby wszyscy wiedzieli to, co my, zdjęlibyśmy ich.
Choćby od razu.
Nie, Hugo, musimy być rozsądni.
Nie może dojść do bójki. Jesteśmy tylko ty i ja.
Nie możemy narażać innych pasażerów.
Czekaj. Co? Ty i ja?
- To ty na to nalegałeś. - Wiem, ale...
Chcesz we wszystkim uczestniczyć...
- Chciałem uczestniczyć... - To jest to. Teraz.
Odcinamy jedno z nich, to najsłabsze.
Zdejmujemy, sprawdzamy broń i przechodzimy do kolejnego.
O Boże. Dobra.
Ten starszy z tyłu ma najwięcej pasażerów do pilnowania.
Po drugiej stronie nikogo nie ma. Jest odcięty.
Jeśli tam dotrzemy, możemy go zdjąć.
Wezmę tylko jego leki.
Nie, nie. Siadaj.
Wracaj na miejsce.
- Wezmę tylko... - Mówiłem: siadaj.
- Już kończę. - Co mówiłem o torbie?
- Zaraz znajdę. - Co mówiłem?
Nie odwracać się.
- Widzisz coś? Co się dzieje? - Nie wiem. Nie widzę.
Mówiłem ci, kurwa!
- Więcej tak, kurwa, nie rób! - Boże.
- Pozabijają nas przez nich. - Czemu tak mówisz?
- Co oni robią? - Siadaj, Lizzy.
Nie mówi się tak przy dzieciach.
- O kurwa. - Dam ci nauczkę.
- Gotuje się tam. - To nasza szansa.
Ja nie... Nie wiem, czy dam radę...
Chyba nie dam rady.
Dam ci nauczkę.
Kurwa, nie dotykaj tego!
Siadaj!
Wszystko dobrze, maleńka. Posłuchaj taty.
Spokój! Cisza!
Co wy, kurwa, robicie?
Dobra.
- Siadaj, kurwa! - Puszczaj.
Dobra.
O kurwa.
Zostaw go!
...nie mogę opuścić tej części samolotu.
Zamknąć się, kurwa!
Nie stawiajcie się! Nawet nie próbujcie!
Nikt z was...
Siadaj! Masz, kurwa, usiąść! Posadź dupę!
Siadać, kurwa!
Zamknijcie ryje!
Nie odwracaj się.
Gdzie on jest?
Kurwa... Siedzieć! Zamknijcie się!
Morda!
Nie pogrywajcie ze mną!
Spokój!
Wracaj na miejsce!
Na miejsce.
Spokój!
Wyjdź.
Nie wstawaj!
Co się dzieje?
Gdzie ona jest? Ta druga? Gdzie się podziała, złotko?
- Lizzy zniknęła. - Mała zniknęła.
- David, poszukaj jej. - Lizzy!
Lizzy!
- Pomóżcie mi ją odnaleźć! - Widzieliście moją córkę?
- Wypierdalaj stąd. - Lizzy!
Lizzy. Mała dziewczynka.
Wiemy, że to ślepaki.
- Tego wzrostu. - Ma sześć lat.
- Lizzy! - Chodź!
- Lizzy! Chodź, kochanie! - Siadaj.
Lizzy?
- Lizzy! - Lizzy, kochanie?
Nie odwracaj się.
Dawaj. Naciśnij spust.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK