Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Merda!
Cago na hostia!
Non me tolees.
Eh!
Que carallo fas aquí?
Ola?
Non vendo a miña historia, se vés por iso.
Lisca!
Que lisque?
Que lisque eu?
O…
O terreo é meu, sabes?
Lisca ti.
Ai, mi madriña.
Levaba documentación?
Non, pero cremos que é o fillo da señora Georgia.
Vale.
Dixo algo antes de chimparse?
Pouca cousa.
A ver, estando onde estamos…
Que quere dicir?
Cando chegou vostede?
Pois haberá un par de días.
De vacacións?
Non, o certo é que me mudei aquí. Acabo de mercar esta casa.
- Que mercou esta casa? - Si.
A ti que che pasa?
Arrea!
Vive só?
Si.
- Non está casado? - Non.
- Fillos? - Non teño fillos. Estou só.
Buscoulle a casa unha mesiti, unha axencia inmobiliaria?
Si, estaba moi ben de prezo.
- Que? - Señor…?
John.
Señor John, chámome Manoli.
Esta zona é…
Comisario, é Vangelis.
Vaia por Cristo.
Vale. Xa paso eu despois pola casa da señora Georgia.
Esta zona…
É mellor que vaia co cura.
Mi madriña!
Si. Vale!
Poderiamos dicir que esta zona é… Como se di?
Unha zona de suicidios.
Unha que?
Aquí prodúcense varios suicidios ao ano.
Veñen ata estranxeiros. Xa é case unha lenda local.
Sorpréndeme que non lle soe.
Ou sexa, que vén xente ata aquí para…?
Varias veces ao ano?
Ás veces, varias veces ao mes!
E vostede…
Vostede permíteo?
- E eu que lle vou facer? - Poñer un cerrume!
Para que non pasen.
- Poñer un cerrume? - Si!
Un cerrume por todo o acantilado?
Tome o meu número.
Chámeme se ve alguén preto do cantil.
E xa está?
Benvido á illa!
Que?
Tsigara?
- Tabaco? - Si. Grazas.
O azul.
Ou o branco. Tanto ten.
Coñecémonos?
Non, non creo.
Isto para que é? Para a pasta?
Pois…
Non.
Mellor isto.
Xenial. Vale.
E leva destes. Queda máis rica.
Xenial. Pero non pensaba preparar nada moi elaborado nin…
Tes especias?
Métoche unhas poucas.
Vale.
Non podes comer calquera cousa. Rigani.
Paprika.
Non sei para que é.
Poderiádesme levar a compra á casa?
Quen está enfermo?
Que? Ninguén, é para min.
Estás enfermo?
Pódeme levar alguén a compra á casa?
Xa vexo. Non lle gustan as nosas caras.
A ver.
Fai a lista.
Vale…
O certo é que nunca fixen a compra.
Vives só?
Si.
Vale, xa che preparo eu o que vexa.
Moitísimas grazas.
- Algo máis? - Non.
Ai, si.
Un dicionario bilingüe.
Onde vives?
Na casa do acantilado.
Si, nesa casa.
- Oe! - Malaka!
Melina, rula, a ver se algún día chegas á hora.
Melinaki.
Que?
Chámasme Melinaki cando queres algo.
Vale. Sophia está enferma. Pódela substituír?
Estás de broma?
Veña, que estou falto de persoal!
Veño entreter, non servir mesas.
Melina.
Isto é unha taberna, non un club. Por favor.
Vale. Podo cantar na primeira parte?
Claro. Na segunda, que toque a banda.
Ninguén reparará en que faltas.
Desculpa.
Estás ben?
Ola?
Está bébedo?
Para que lado non queres que pasen?
Para ningún.
Bo traballo.
Que queres?
Tranquilo, só veño traerche a compra.
Vou polos cartos…
Melina.
Si.
- Deixa as bolsas onda a porta. - Tranquilo. Lévochas á cociña.
Non te molestes.
Non é molestia. Sempre quixen saber como era por dentro.
É que había anos que ninguén vivía aquí. Diría que décadas.
Non imaxino por que.
Creo que o último dono foi quen… en fin, comezou coa tendencia.
Grazas. Estou ocupado. Graciñas.
John Allman. Agarda, ti es John Allman?
John Allman, a estrela de rock?
Mi madriña! Estás moi…
Vello.
Ía dicir cambiado, pero si, máis vello.
Que te trae por Chipre?
Vin descansar da miña carreira musical.
Mira, a música non é unha carreira, é un modo de vida.
Pois vin descansar da vida, logo.
Ai, xa me esquecía. O teu dicionario.
Non tes acento de aquí.
Algúns non temos moito acento, pero eu sonche moi de aquí.
O mellor para aprender unha lingua é buscar un amante nativo.
Xa… Pareces moi boa rapaza, pero non busco amoríos.
Crías que flirteaba contigo?
- Chámao como queiras. - Que noxo!
Referíame a que buscases alguén.
Gústache facer de celestina?
Aquí hai moitas mulleres da túa idade sen parella.
Mimá. Toma.
Só digo que non tes que estar só.
Non me interesa.
Ti mesmo.
Se buscas privacidade,
tes unha praia pequecha incrible aí abaixo.
Está a un paso.
Non vai ninguén. Podes tomar o sol espido e todo.
Outra vez flirteando?
Mira, a primeira palabra que deberías buscar no dicionario
é malaka.
Malaka…
Malaka.
"Panoco".
Si?
Jimmy, meu!
Serás cabrón! Por que non colles o teléfono?
E que número é este?
Non me fodas, meu!
Sabes todo o que levo aturado?
Por iso te quero.
Non, se eu tamén te quero, pero que che dean!
Andan todos a buscarte.
Ninguén anda a buscarme.
Boh, choricas. Deixa de dar mágoa.
E onde estás exactamente?
Estou en Chipre.
Chipre?
Mira, cheguei a pensar que morreras,
pero isto é peor.
A ver, cagáchela, si. E que?
Érgueste e segues adiante. Mira, só foi un disco…
Non foi só polo disco, Jimmy.
Oe, sei que levas moito sen escribir,
pero remata o que esteas compoñendo e envíamo.
Rexurdiremos das cinzas.
Titularemos o disco
Lázaro: Resucitado de entre os mortos.
Es John Allman! Icona da música, icona sexual…
- Jimmy, xa te chamarei. - Agarda, John…
Grazas por chamar.
Estás ben?
E ela?
É a señora Georgia.
É a nai do home que se chimpou o outro día.
Só está tentando comprendelo.
Non sempre veñen aquí chimparse.
Ás veces veñen liberar a pena ou os medos.
Ás veces, a pena marcha. Outras veces… marchan eles coa pena.
Fantástico. Non hai psicólogos nesta illa?
Quen os precisa tendo a natureza?
- Boa filosofía. - E témoste a ti.
Se cadra é bo que vivas aquí.
Si, porque é o outro traballo dos meus soños,
ver xente chimparse dun cantil.
John, non só os ves, tamén axudas.
Que queres que faga?
Poño un sinal que diga: "Falémolo" ou algo así?
Como vexas.
Que?
Por certo, téñoche a muller perfecta para ti.
Ai, non…
Teño unha irmá.
Nunca casou.
E fai o mellor pastitsio que probaches na vida.
- Heille dicir que veña. - Non, por favor.
E esta noite vas saír comigo.
- Non, non quero. - Non é negociable.
Levareite a unha taberna.
Vas alucinar!
Ti a que esperas?
Non tortures a pobre muller! Vai para a comisaría e vémonos alí!
Quedamos na praza á noitiña.
Volviches.
John!
Isto é o que eu chamo o espírito chipriota.
- Moi ben. - Yiamas!
Yiamas.
Para vivir en Chipre,
tes que aprender a comer e beber coma un chipriota.
Mellor imos paseniño, vale?
E isto que é?
Son uns ravioli chipriotas.
Vale. Como lles chamades?
Ravioli.
E isto é o mellor.
- Vai parar de traer comida? - Non.
Caracois.
Atende, que é unha pena non chuchalos ben.
Pena dou eu dabondo.
Dás, ho, pero tampouco é para tanto.
A ver, que che parece?
Canta ben, non?
É boa.
Boa? É máis que boa.
Debería actuar en estadios como facías ti.
Busqueite. Es o músico ese.
Tes unha canción famosa.
- Lémbrome. "Girl on the Beach". - A mesmiña.
Si.
Diso haiche moito tempo
e estou tentando pasar desapercibido aquí.
Non direi nin chío.
Vale.
Pero, John,
é unha honra terte aquí.
Graciñas.
A miña irmá gústalle a música.
Non me digas! Moi ben.
Ola!
Es unha xoia! Tiñas que cantar polo mundo!
Así que… cantas.
Pois si.
Tes lume?
Teño.
Estoute vixiando.
Non che acae fumar.
Téñenmo dito.
Coñeces a Manoli.
Isto é Chipre. Coñecémonos todos.
Todos somos parentes.
Sitio pequecho.
Graciñas.
John! Ven, vouche presentar unha xente.
- Ela! Veña! - Non fai falta.
Ela! Ven! Veña!
El é Kyriaco. É o alcalde.
Podémoslle comentar o do teu cerrume.
Alcalde, este home mudouse ao acantilado e quere poñer un cerrume.
Fágoche un desconto no permiso.
Permiso?
Si. El é Savva. A súa muller, Andriana,
Lenia, a muller do alcalde, e Sia, a mellor médica da illa.
Rapaces, el é John. Acábase de mudar aquí.
Encantada.
Igualmente.
Veña, senta.
Conta, John, de onde es?
Son de Nova York.
Quen marcha de Nova York?
Ti non pensaras mudarte alá?
Non en serio.
Fásteme moi coñecido.
Deberías ir a Nova York. Encantaríache.
Sonche máis de illas.
Manhattan é unha illa.
- Non podemos perdela. - É a primeira vez que vés?
Pois non. Estiven aquí hai unha chea de anos.
Logo debeuche gustar moito.
Bastante, si.
Mi madriña!
Es cantante?
Si que o es! O da canción esa.
- Como te chamas? - Acábocho de dicir.
Non, pero o nome completo.
Allman. John Allman.
Pilláchesme.
Xa me lembro! Antes eras famoso.
Encántame a canción da moza da que namoraches na praia.
Pero despois abandonáchela.
Non, el non a abandonou. Foi ela quen quixo quedar.
Cal é a diferenza?
Debía ser moi especial.
Non era real.
Só era unha canción.
En fin, teño que marchar xa.
Tan cedo?
Encantado de coñecervos a todos. Vémonos. Graciñas.
- Boa noite. Adeus. - Abur.
Abafáchelo con tanta parvada!
John.
John!
"Encantada"?
Síntoo moito. É que non contaba verte!
Xa. Pois sabes o que es? Es unha…
Es unha malaka!
O malaka es ti! Que raio fas aquí?
Que que fago aquí?
Si.
Que fago aquí?
A túa irmá vaiche na misa.
Ti non vas?
Claro. Por suposto!
Pero… teño que coller unha cousa.
Onde pasaches a noite?
Por aí.
Por aí?
Volveu.
Que?
John. Volveu.
John?
John!
Que pasa?
Nada, mamá.
Pasaches a noite con el?
Non pasou nada.
A ver,
si que pasou algo, pero non tivo importancia.
Pasaches toda a noite fóra!
Reláxate.
Foi cousa dunha noite. Case non se lembraba de min.
Canto te estrañei.
Inda non saberás dicir o meu nome.
Sei tal.
Sia.
Enteiro.
Eutanasia.
Athanasia.
Iso foi o que dixen.
"Eutanasía".
Que idiota es.
E inda non me respondiches.
Que fas aquí?
Pareceume un bo sitio para xubilarme.
Ai, si? Vaste xubilar? Veña.
Por que non?
Porque a música é o amor da túa vida.
Iso é o que pensas?
Iso é o que sei.
Toleaches de vez?
Bo é que viñeches.
Despois da misa confésaste.
É o teu móbil?
- Es ti. - Que?
- Estasme chamando! - Non!
Diga?
É para ti.
Si?
Cando te escapulas da casa de alguén,
lembra levar o móbil.
Non me escapulín.
Si, xa.
Pódesmo compensar.
Xanta comigo. Agás que teñas que ir a outro lado.
Moi gracioso. Teño que ir traballar.
Pois ceamos.
Xa veremos. Teño que colgar.
Abur, Eutanasia.
Doutora,
cando vou poder marchar?
Cando eu diga, Sr. Petro.
Respire outra vez.
Teño un negocio que atender!
Quen vai atender a tenda?
A tenda non ten dúbida.
Tense que coidar.
Nótolle algo distinto hoxe.
Estou igual ca sempre.
Xa. Cal é o nome del?
Escoite, esquézase del.
Fuxamos xuntos.
E que lle parecería á súa muller?
Á miña muller?
Quedaría aliviada!
En fin…
Unha muller coma vostede non debería quedar para vestir santos.
Ás veces todo é máis doado así.
Veu a súa familia velo.
Quen veu?
- Como estás, meu ben? - Estou ben.
Onde está Demetri?
Aquí estou, papá.
E Giorgo?
Tamén veu.
- E trouxen os nenos. - Ola, avoíño.
E Barbara? Onde está?
- Aquí estou, papá. - Viñemos todos, cariño.
Mira que ben!
Viñestes todos!
E quen carallo atende a tenda?
Dálle a medicación á señora Eftyhia.
Vale.
A mellor médica do pobo precisa o móbil.
Graciñas.
Mírate, salvando vidas.
Si, igualiño ca ti.
Si.
Queríache preguntar algo antes de que te escapulises.
Que non me escapulín.
Vale. Antes de que marchases sen avisar mentres eu durmía,
queríache preguntar algo.
Por que non estás casada?
Por que non o estás ti?
Non atopei a persoa axeitada.
Eu tampouco.
Déixame prepararche a cea.
Dende cando cociñas?
Pois aprendín algunha cousa cos anos.
Agora sei cociñar.
E mira, tamén sei atar os cordóns dos zapatos.
Non son o tío que coñeciches na praia.
Vale. Ceamos xuntos hoxe.
Agora marcha. Teño traballo.
Ala!
Merda.
Cago na cona!
Está moi alta a música?
- Non, ho. - Si!
Disque John Allman está vivindo en Chipre!
Anda!
Seica mercou a casa do acantilado.
Quen é John Allman?
Un cantante famoso.
Saíu coa actriz esta… Cameron Diaz.
E cunha modelo, Tyra Banks.
Saíu case sempre con modelos.
Que raio fará John Allman en Chipre?
Xa non lle quedarían máis mulleres en América.
Ola!
Tráesme iso?
Si. Que che pasou? Queimácheste un chisco?
Miña naiciña! Que che pasou?
Que che fixen caso.
"Toma o sol espido na praia."
Non che dixen que pasases todo o día ao sol.
Mira, non foi culpa miña, vale?
Polo visto, non era unha praia tan íntima.
Non hai un só recuncho nesta illa
onde se poida estar só.
Perdoa. Non ten graza.
E que tal vas co cerrume?
Ben.
Quédame facelo máis longo e máis alto.
E ala.
- E electrificalo. - Si.
Así poderás estar só.
Si.
Esa guitarra terá moitas historias.
Pois si.
Valen para contar?
Pregúntalle a ela.
Acabo de facelo.
Moi ben.
Cunha condición.
Cal?
Sabes cociñar?
Para.
Se non dixen nada.
Se fose dicir algo, diría que é unha idea pésima
e que a vas armar boa.
Pero non vou dicir nada.
Non me quero meter.
Cal dos dous?
E non vou armar nada. Teño o tema baixo control.
Si, tema xa sei que houbo.
Estás xogando con lume.
Debes ser a única da illa que foi quen de gardar un segredo.
- E agora… - Volveu. Que queres que lle faga?
E alégraste.
Se cadra alégrome.
Si me alegro.
Vólvome sentir muller.
Había moito que non me sentía así.
Pasei a vida tentando non precisar ninguén
e acabei completamente soa.
Muller, completamente non.
Xa me entendiches.
Atopar alguén non garante nada.
Mírame a min.
Abandonada aos cinco anos de casar.
Morreu dun infarto, non te deixou.
Éche o mesmo.
Está guapo?
Non, ese vestido non.
E logo? É precioso.
Ese vestido só che dará problemas.
Pero fai o que queiras. Eu non me quero meter.
Amor, ai, amor, amor incauto.
Sóbesteme á cabeza coma o viño.
Estragaches a vida
de moitas mociñas coitadas
e deixaches que desbaratase a miña vida.
Recórdame por que te dedicas a repartir pedidos.
Poderías vivir disto.
- Non é tan doado. - E logo por que?
Pois porque vivo nun lugar pequeno…
Pois marcha.
Non podo. A miña vida está aquí.
E esta é a vida que queres levar?
Eu que sei. A ver, actúo todas as noites.
Xa é algo.
Si.
Como se chama a canción que cantaches onte?
Cando te descalzaches.
É unha kantada tradicional, unha serenata.
Chámase "S' Agapo Giati Eisai Oraia".
Non, non entendín nadiña.
Di: "Ámote pola túa beleza.
Ámote por ser como es.
E amo o mundo enteiro porque ti estás nel."
É un chisco melindrosa.
Vai falar o tipo que escribiu "Girl on the Beach"?
Teño máis cancións.
Esa ía ser unha balada.
En serio?
A canción non fala dunha moza calquera na praia.
Fala… da que me namorou.
Que a facía tan especial?
Custa explicalo.
Coñeceume antes de ser famoso e de todo o tema do rock and roll.
Cando era un tipo corrente.
E…
a ela abondáballe.
Tes máis cancións sobre ela?
Tes!
Anda! Toca unha!
Non.
Por favor!
Vale. Sorte preparando a cea.
- Que? - Xa contarás que tal.
- Ei! Non me… - Aburiño!
Agarda. Non podes marchar.
Vale.
Non… Non está rematada.
Segundo de onde veña o vento,
se vai un día apracible coma o de hoxe,
sigo a ter os pés de barro.
Atoparasme ao bordo do abismo.
Tomei decisións,
case todas malas.
Fíxeno todo o peor que puiden.
Abatido, non estou anoxado.
Atoparasme ao bordo do abismo.
E a miña alma tenta continuar
e o meu corazón tenta sobrevivir.
E a miña mente non para de enganarme,
segue repetindo que estou vivo.
Só teño iso.
Ostras!
É para…
Relanzar unha carreira?
A música non é unha carreira.
Pero si, sen dúbida.
Deberías liscar desta illa e centrarte niso.
Mira quen vai falar.
En fin, a quen lle vou facer a cea?
A ninguén.
Tes unha cita?
Non.
Tes unha cita.
Non tal.
Con quen?
Con ninguén, e tes que marchar antes de que chegue.
Acouga, ho. Xa non estarei cando comece a cita.
Que non é unha cita.
Vale, non é unha cita.
Mellor, así non tes que poñerte guapo.
Cala a boca.
Vou.
Veña, apura.
Sia.
- Ola. - Ola. Chegas cedo.
Inda non te vestiches.
Porque chegas cedo.
Pasa.
Tes compañía?
- Que? - Cheguei en mal momento?
Non, para nada.
Estás con alguén?
Con alguén? Que dis?
Non. Iso…
Estás de broma?
Explícocho.
Si, explícamo.
Oe, por que te anoxas?
Non sei. Dimo ti.
Non hai nada que dicir.
Es incrible.
Sia, isto é unha tolería. Mira…
A tola son eu por vir.
Mamá?
- Mamá? - Melina?
Mamá?
Que fai aquí?
Que fago eu aquí? Que fas ti aquí?
Pasou algo entre vós? Dime que fai aquí.
- Mamá, para! - Que fas aquí?
Cociñar!
- Cociñar? - Si.
E non pasou nada?
Que noxo, mamá.
Mamá?
Ola?
- Es John? - Si.
Son Elpida, a irmá de Manoli.
Veño á nosa cita.
Ai, mimá.
- Marchamos xa. - Un momento. Agarda, Sia!
- Veña, ho! - Non nos sigas.
Que…?
É mellor comelo quentiño.
Será posible…
- Voute matar! - Que foi?
Tía!
- Deus precisa axuda. - Vaite ter que axudar el a ti.
Que pasou?
Fala coa túa irmá. Eu inda non entendo nada.
Fun ver a John e ela estaba alí.
Quen? Melina?
Seica a mandas alí levarlle a compra.
A onde?
Ao acantilado!
Vive alí?
Quéresme estragar a vida?
Para xa!
Non. Alí vive un tal John Allman.
Ese é o teu John?
O teu John?
Que pasa? De que o coñeces?
Coñecino onte.
E?
E nada máis.
John e ti…?
Errar é de humanos.
Koula!
Non entendo nada. Por que te pos así?
Por nada.
É que me sorprendeu verte alí, vale?
Non quero falar diso nin quero que volvas por alí.
Ti non podes dicirme que facer.
Pero eu si.
Mandarei outra persoa ao reparto.
Estupendo.
Advertinte dese vestido!
Avoa, axúdoche?
Acabamos antes se te levo na Vespa.
Ou se me tiras por aí abaixo.
Quen apura, tropeza.
Hai cousas que levan tempo.
E tes tempo agora? Téñoche que preguntar unha cousa.
Se teño tempo? Só Deus cho sabe.
Pregúntolle a el?
- Non, se xa non se lembra de min. - Que dis?
Estou cansa, miña prenda.
Xa vivín o meu. Teño a maleta feita, pero non me leva con el!
Que maleta?
Non entendo nada.
É para o meu enterro.
- Estás morrendo? - Non.
Pero mellor estar preparada.
Non lle tes medo á morte?
Por que llo vou ter?
Teño as fillas criadas, xa fixen o que me tocaba.
Xa podo marchar.
Eu inda non fixen nada coa miña vida.
Ti si tes que ter medo.
Avoa…
ti sabes todo o que pasa no pobo.
Quería preguntarche pola miña nai.
E se lle preguntas a ela?
Non mo vai contar.
Pois as súas razóns terá.
Manda truco con vós!
Sodes unhas laretas, pero cando eu preciso saber algo…
Lareta? Eu?
A ver, que queres saber?
O que pasa entre a miña nai e John.
John?
O que vive no acantilado.
Ai, xa.
Pregúntasme pola relación que tiveron?
A que tiveron? Dirás a que teñen.
Cres que volvería por iso?
Non, ho. Volveu polo tempo.
Boas.
Ola.
Impresionante.
Grazas.
É para que a xente non caia?
Non caen, chímpanse.
Que diferenza hai?
Caer é involuntario.
Logo non te chimpas ao amor?
Non, non te chimpas ao amor.
Ai, Koula deume isto.
A compra. Aquí tes.
É filla miña?
E non se che ocorreu chamarme ou irme ver e dicirmo?
Si.
Fun a Nova York.
Cando?
Así que o souben.
Fun a un concerto teu.
Conseguín coarme no backstage.
Fun ao teu camerino…
e… vinte.
Con moitas mulleres.
Botábanseche enriba.
Que mulleres?
As groupies? Non me amoles!
Non significaban nada.
Pois para min si.
Non quería criar a nosa filla así.
Así que…
marchei.
E ala?
Teño un tropezo e montas…
Non foi só un, John.
Seguín a túa vida. Foi un tropezo tras outro.
Grazas.
Se cadra trabuqueime.
Pero era nova.
Tiña medo.
Melina sábeo?
Faleille dun amorío cun turista…
Un amorío cun turista?
Moi bonito.
Crin que che facía un favor.
Acababas de sacar a maldita "Girl on the Beach"
e convertícheste nunha megaestrela.
Ías poder renunciar a todo iso?
Gustaríame ter a opción de comprobalo.
Sabes que te esperei?
Aquel día, no aeroporto.
De verdade cría que te presentarías.
Non quería abandonar os meus soños
por perseguir os teus.
Pero…
agora estás aquí.
Incrible. Eh!
Lisca de aquí!
Non é bo día para morrer!
A ver se vos lembrades desta.
Queda comigo un anaco.
Déixame facerte sorrir
mentres vemos xuntos o solpor.
Déixame tocar a túa pel.
Rula, déixate querer.
Damas e cabaleiros, hoxe temos un convidado moi especial.
Un aplauso para John Allman!
John, que dis?
Cantas comigo?
É algo tímido.
Veña, xentiña, vámolo animar!
Vamos, John.
Cantemos "Girl on the Beach" como Deus manda.
Oes as badaladas? Semellan sinceras?
Non sabes que esas campás repenican por ti?
Non me deixes aquí.
Non te vaias.
Poida que mañá ames o que hoxe che dá medo.
Escoita.
Ela é a miña filla.
Debíchesmo dicir, pero calaches a boquiña.
Pois nada!
Que lle imos facer?
Custa querer unha persoa sen a coñecer.
Que dixo?
Que é a súa filla.
Quen?
Melina.
Sabíao!
Mamá?
Melina, agarda!
John Allman?
El é o meu pai? Dixeches que non sabías quen era!
Xa o sei. Non…
El sabíao? Por iso está aquí?
Non, el non tiña nin idea.
Así que sempre soubeches quen era o meu pai
e mentíchesme?
Síntoo moitísimo.
Pero como pasou? Eras unha groupie ou que?
Non! Non era unha groupie.
Queríao.
Pero os roqueiros non son bos pais.
Creme, tiña máis interese en ser roqueiro ca pai.
Non é mala persoa.
Pero pareceume que non sería quen de sacrificarse,
que marcharía.
Non lle deches oportunidade.
Só tentaba facer o mellor para ti.
Bo traballo, mamá.
Que che parece?
Que que me parece?
Que é un billete en primeira clase
dese illote directo ao Madison Square Garden.
Rexurdiches, John.
Todos queren mercar a canción, e falamos dunha chea de ceros.
Cando me digas, mándoche o avión.
O último asalto?
De último, nada, amigo meu.
Vaste consagrar.
Por isto é polo que te recordarán.
Veña, pois adiante.
Si, señor, John!
Mira, vou preparando o avión…
Ai, non.
Ola?
Perdoa.
Pódoche axudar?
Queres falar?
Anda, ho.
Que es moi nova. Es unha neniña.
Mira, sexa o que sexa, igual agora semella unha traxedia,
pero seguro que dentro de dez anos
non vas lembrar cal era o problema.
Ou si.
- Tes que afastarte de aí. - Quieto.
Vale.
Non… Non me movo. Estou quietiño.
Pero ti non te movas, por favor.
Vale?
Agás se te queres mover cara a aquí. Iso estaría ben.
Así.
Moi ben.
Es de aquí do pobo?
Queres que chamemos alguén?
O pai?
E os teus pais?
Vanme matar.
Non! Non te van matar.
De verdade. Prométocho.
En serio? Ti tes fillos?
Algo así.
Que?
Unha longa historia.
Tes algún amigo ou algo?
Non teño a onde ir.
Por que non quedas aquí? Podes… quedar aquí.
Se non te coñezo.
Que?
Es John Allman?
Toma.
Seguro que non prefires a cama?
Vale.
Tes fame? Tráioche algo de comer?
E de beber? Un vaso de auga?
Moi ben.
A cociña está aí.
Aí tes o baño.
E… ata mañá, si?
Non ía saltar.
Seino.
Está todo ben, mamá. Só tiñas a tensión baixa.
Entón, desta non morro?
Non, desta non morres.
A que esperas?
Non teñas tanta présa!
E logo? Quédame algo por facer?
Non empeces.
Toda a túa vida escolliches o camiño máis doado.
O máis doado?
Que foi doado, mamá?
Estudar Medicina? Criar unha filla soa?
Foi doado iso?
Si, porque quixeches facelo soa.
Non volviches entregarlle o corazón a ninguén.
Non te arriscaches a sufrir por amor.
Estar só é doado.
Estar con alguén é difícil.
Como todas as cousas boas da vida.
Para quen é esa cunca?
Tróuxenche a compra.
Sentade. As dúas.
Avoa, isto non é cousa túa.
Como que non?
Quen cres que te criou mentres ela estaba na universidade?
Sodes do meu sangue.
Así que sentade.
De aquí non se move ninguén ata amañarmos isto.
Eu vivín dúas guerras.
Enterrei o home e dous fillos.
Problemas eran eses, non isto.
Bebede o café, que vos arrefría.
Que pon?
Eleftheria.
Liberdade.
Saquei a idea dunha cita famosa dun grego.
"Non espero nada, non temo nada. Son libre."
Kazantzakis.
Coñécelo?
Claro! Zorba, o grego.
Oe, os teus pais onde pensan que estás?
Na universidade, en Atenas.
Pensaban que chegaba onte.
Falaches con eles?
Contáchesllo ao pai?
Si. El desenténdese de todo.
En fin…
Ao menos dixéchesllo.
Ti tamén tes un.
Este? Si.
Digo o pequeniño.
Este?
Tamén está en grego.
Athanasia.
Si.
Significa inmortalidade.
Tamén é nome de muller.
Xa.
Si que o é.
Mamá, lesme a cunca?
Claro.
Vexo dúas figuras.
Unha nai e mais unha filla.
E danse unha aperta.
Que se dan unha aperta!
Síntoo moito.
Xa o sei.
Que ves en realidade?
Nadiña.
Que?
De verdade esperas atopar respostas nunha cunca?
Vou eu primeiro, vale?
John?
Vives aquí?
Si, claro.
Vale…
Que pasa? Aconteceu algo no acantilado?
Quen é?
Tranquila, non pasa nada.
É por Anna?
Non. Volve dentro.
Si que é por ela.
Como? Víchela?
Está ben?
- Estivo na miña casa… - Na túa casa?
Vive no acantilado.
Ai, meu Deus!
- Que queres dicir? - Nada…
- Que queres dicir? - Nada!
Manoli!
Onde está a miña filla?
Estou aquí.
Estou aquí, papá.
John salvoume a vida.
Ismini…
Síntoo.
Que o sentes?
Ei!
- Aparta, John! - Non.
Que apartes!
Non a saquei do cantil para que a mates ti!
- Son seu pai! - Pois compórtate como tal!
É unha nena.
Cometeu un erro.
Isto non é un erro, John, é unha catástrofe.
O meu neto non é unha catástrofe!
Ismini…
Ti volve cando te tranquilices.
E a onde vou? A onde vou?
Que?
Ai, agora queres facer o cerrume, non?
Saúde, avó.
Vaina rañar!
E que pasou coa miña irmá?
Nada de nada.
Nin quero que pase.
E logo por que? Non é boa dabondo para ti?
Estaba con Sia cando chegou.
Iso escaralláchelo ti soíño. A miña irmá non tivo culpa.
Pero fai unha pasta boísima.
Entón… que plan tes?
Quedar aquí co teu cerrume toda a vida?
Por que non?
Precisas xente.
Todos a precisamos, malia que non o admitamos.
Por que cres que veñen chimparse aquí?
Veñen ao único acantilado da illa onde hai unha casa.
E ti?
De todas as illas do mundo, viñeches a esta.
Si?
Que?
Cando?
Vale!
Anna está de parto!
Está de parto!
Non estou preparado. É moi cedo!
Se souben que estaba embarazada esta mañá!
Preciso tempo! E ela tamén!
Que vai facer?
É moi nova. É unha nena.
A miña nena vai ter un neno.
Non ten dúbida, tente a ti.
Coidado!
Merda.
Non morrín!
Estás de broma? Flores?
Un globo? Non se che ocorreu nada mellor?
Esbandállasme a vida.
Humíllasme diante dos meus coñecidos.
- É… - Feres a miña filla.
E só se che ocorre virme cunhas flores?
É que non…
Deberías andar polas rúas implorando que te perdoe
porque eu nunca quixen mancarte.
Pero ti?
Rompíchesme o corazón á mantenta.
Así que podes aforrar as flores de merda!
Non son para ti.
Son para Anna.
A filla de Manoli. Acaba de dar a luz.
Si, Anna, claro. Xa sei.
Atendín eu o parto.
Síntoo.
Pronto marcharei
e non terás que preocuparte máis por min.
Saíume unha oportunidade moi boa alá
e creo que me vai vir moi ben.
Vas marchar?
Si.
E que pasa… con Melina?
Que lle pasa?
Nada.
Sorte coa grande oportunidade.
Boas.
Toma.
Que tal, rula?
Ben.
Ala!
Mira o que fixeches.
Quérelo coller?
Ai, non…
Cólleo, anda.
Vale.
A ver.
Mi madriña.
É…
unha preciosidade.
Queremos que se chame Yianni.
É John en grego.
Ola.
Quería ver a Melina.
E logo?
Non podes ir e vir cando che pete.
Xa o sei.
É a miña familia.
É a túa familia.
Seino.
- John? - Ola.
Vai todo ben?
Si.
En primeiro lugar, perdóame por desaparecer
e polo daquela noite na taberna.
Non pasa nada.
Non, si que pasa.
Non sei que estou a facer.
Non sei ser pai dun día para outro
e vou…
tentar facelo mellor.
Vale.
En segundo lugar,
preciso a túa axuda e mais o teu permiso.
Igual é mellor esperar.
É agora ou nunca. Despois temos que ir traballar.
É que…
Cambiei de idea. É unha parvada.
Non o é. É romántico.
Pouca diferenza hai.
Non sei pronunciar case nada.
Levas todo o día ensaiando. Acouga.
Eu axúdoche.
Actuaches ante miles de persoas.
Pero non eran ela.
Maria!
Ven ver!
Tamén temos público?
Que máis che ten?
Mira, se non estás disposto a facer o ridículo,
é que non a queres dabondo.
Vale.
Mi madriña.
Mimá…
Síntoo.
Toma.
Graciñas.
Teño unha cousa para ti.
Que é?
Xa o verás.
AO BORDO DO ABISMO
É PARA TI COMEZA O TEU "MODO DE VIDA"
Segundo de onde veña o vento,
se vai un día apracible coma o de hoxe,
sigo a ter os pés de barro.
Atoparasme ao bordo do abismo.
Tomei decisións,
case todas malas.
Fíxeno todo o peor que puiden.
Abatida, non estou anoxada.
Atoparasme ao bordo do abismo.
Sabes como funciona?
Fíxate. Vira e abre!
Parece maxia.
Que pasou?
Non pasou nada.
Non o viches?
Si.
Vino.
Escoiteino.
Cantou unha canción preciosa.
E cruzou un océano
e agardou toda a vida.
E ti tamén.
Iso non significa que cambiase.
Non.
Pero isto si.
Véñome chimpar.
Non será caer?
Non.
Chimparme, sen dúbida.
E a miña alma tenta continuar
e o meu corazón tenta sobrevivir.
E a miña mente non para de enganarme,
segue repetindo que estou viva.
Pregúntaste se me importa?
Hai pregarias para os pecadores?
Se me vises agora,
xúroche que me atoparías ao bordo do abismo.
Atoparasme ao bordo do abismo.
Ola!
Escoitastes a maqueta?
Se non escoitamos outra cousa!
A túa nai pona en bucle.
É preciosa, Melina.
Que orgullosos estamos!
Grazas, mamá.
Nunca pensei aborrecer a miña música.
Tena de melodía do móbil.
En serio?
Boh! Jimmy cóidate ben?
Perdoa, que tipo de pregunta é esa?
Que hai, Jimmy!
Que saibas que me coida ela a min.
Por fin un artista co que dá gusto traballar.
Botámoste en falta.
Estamos moi ben. E traballando en cousas novas.
Que ben. Ti non deixes de cantar.
Nin ti.
Parabéns para ti…
Non, John!
En grego!
FALÉMOLO
Subtítulos: Marina do Albardeiro