Bumagsak ang mga talulot na parang ulan na binabasa ang pisngi ko.
Umiiyak akong mag-isa sa gitna ng mga umuulang talulot.
Ang mainit na sikat ng araw ng tagsibol,
ang sikat ng araw sa tag-init na tumatagos sa mga puno,
ang mga sinag ng araw na tumatagos sa mga ulap ng taglagas,
ang liwanag sa umaga na tumatama sa niyebe…
Wala sa mga 'yon ang sisikat sa akin.
Ni hindi ko alam kung ano ang kaligayahan.
Kung sa bagay, parating nawawala ang kahit anong kinang ng pag-asa.
Nabuhay ako na parating iniisip
na hindi kailangan ang buhay ko sa mundong 'to…
Hanggang sa araw na nakilala ko ang lalaking 'yon.
KABANATA 1 ANG PAGTATAGPO
Kadiri naman!
Di ko iinumin ang mapait na tsaang 'yan!
Pasensiya na po.
Gumawa ka ulit, ngayon na!
Miyo, 'wag ka na yumuko riyan. Bilisan mo.
Masusunod po.
Mawalang-galang po.
Di ako makapaniwalang di niya kaya gumawa ng maayos na tsaa.
Mahiya naman siya bilang miyembro ng pamilyang Saimori.
Di katulad mo, Kaya, malamya siya. Pareho sila ng nanay niya.
Kanoko. Sinisisi mo ba ako?
O, anak mo naman siya, Shinichi.
Tigilan mo na nga ako. Alam mo namang matagal na 'yon.
Magandang umaga, Mr. Tatsuishi. Bakit po kayo napadalaw rito?
Kailangan kong makausap si Shinichi.
Pagkain ito para sa mga tagapaglingkod n'yo.
Naku, maraming salamat sa 'yong kabaitan.
Walang anuman. Sige, aalis na ako.
Kagagaling lang dito ni Mr. Tatsuishi. Tungkol kaya 'yon sa alok ng kasal?
Nasa tamang edad na ang magkapatid.
Labinsiyam na taong gulang na si Ms. Miyo.
Pero sa ugali ng tatay nila, mukhang mauunang ikasal si Ms. Kaya.
Kayong dalawa, tama na ang daldalan. Hindi papakainin ang mga di makakapaglaba!
-Pasensiya na po. -Pasensiya na po.
Puwede bang may pumunta rito sa sala?
Hoy, tinatawag kayo ni Mrs. Saimori!
-Pupunta na po kami! -Pupunta na po kami!
Alok ng kasal?
Nagwawalis ka rin ngayon sa hardin? Ang sipag mo naman.
Koji.
Bumisita ang tatay ko para makipag-usap sa tatay mo.
Sumama ako para tulungan siya.
Nag-abala ka pang pumunta rito.
Ang totoo, palusot ko lang 'yon. Gusto lang talaga kitang makausap, Miyo.
Miyo, patingin nga ng kamay mo.
Gatas na?
Gatas na karamelo. Matamis at masarap 'yan.
Noong una ko 'tong natikman, di ako makapaniwala sa sobrang sarap.
Masaya akong nagustuhan mo.
Mahilig kasi sa kuya sa mga bago at sikat na bagay kaya binili niya 'yan.
Ang sarap nga nito.
Kung gusto mo, dadalhan kita ulit.
Kung mapapangiti naman kita, e di sulit.
Maraming salamat.
Sana habambuhay tayong magkasama nang ganito.
Miyo,
gusto kitang tulungan.
Pakiramdam ko lagi mo akong nililigtas, Koji.
Simpleng lalaki lang ako pero gusto kitang bigyan ng lakas.
Gagawin ko ang lahat para lagi kang nakangiti.
Sana ayos lang sa 'yo.
Tatay, ayos lang bang bumili ako ng bagong kimono para sa Eskuwelahan ng mga Babae?
A, magsisimula na ang bagong semestre, ano?
Kung gano'n, bakit di ka bumili ng mga bago?
A! Talaga po?
Salamat po, Tatay!
O, Shinichi. Lagi mo na lang pinagbibigyan si Kaya.
Punit-punit na po itong kimono.
Miyo.
Po?
Ano'ng kadalasan mong ginagawa sa umaga?
Naglilinis po ako ng bahay.
Gano'n ba?
Siguraduhin mong nandito ka sa umaga ng samakalawa.
Naiintindihan mo?
Opo.
Sinabihan pa niya akong manatili rito kahit tinatrato naman akong alipin.
Di na nila 'yon kailangang hilingin.
Di naman ako lumalabas sa bahay na 'to.
Nanay?
Nakita n'yo ba ang nanay ko?
Nasa kabila po yata si Mrs. Saimori.
Lalabas na po ba kayo?
Oo. Bibili ako ng bagong kimono para sa bagong semestre.
Pero higit pa roon…
Ate, hindi ba dapat maghilamos ka?
Ang pangit ng hitsura mo.
Ha?
Ms. Miyo, may uling ka sa mukha.
'Wag kang babati ng mga bisita na ganiyan ang hitsura mo, ha?
Kahihiyan ka na nga ng pamilyang Saimori.
Pasensiya na.
Miyo.
Koji.
Magandang umaga. Minsan lang kita makitang nakadamit amerikana.
Bagay na bagay sa 'yo ang iyong kasuotan.
A, bakit ka nagpunta rito ngayon?
A, may mahalagang bagay kaming pag-uusapan ng tatay mo.
Tatay ko?
Heto.
Nagdala ako ng matatamis. Bigyan mo rin 'yong iba.
Salamat.
O sige, magkita na lang tayo mamaya.
Koji…
Bakit ba kailangang maging ganito?
Ms. Miyo.
Pinapatawag ka ni Mr. Saimori.
Po?
Kailangan ka sa sala ngayon din.
Sige po.
Siguraduhin mong nandito ka sa umaga ng samakalawa.
Naiintindihan mo?
Hindi dapat ako umasa.
Baka masamang bagay 'yon.
Isang alok ng kasal mula kay Koji.
Alam kong hindi dapat ako umasa
sa gano'ng bagay pero…
Nandito na po ako. Si Miyo.
Pasok.
Paumanhin po.
Bakit parang tulala ka?
Pumasok ka na agad dito.
Ang pagpupulong na ito ay tungkol sa kinabukasan ng pamilya natin.
Una, ang napagkasunduang kasal sa pamilyang Tatsuishi.
Napagdesisyunan kong ipakasal si Koji sa pamilyang Saimori at manguna.
Ang pakakasalan niya at ang magpapanatili sa pamilyang Saimori…
ay si Kaya.
Nakahanda na ako para dito.
Dahil tinatrato nila akong alipin, alam kong imposibleng ikasal ako.
Alam kong di magiging madali kahit kailan
na pagbigyan ako at magkaroon ng mapayapang pamumuhay rito.
Miyo, napagdesisyunan kong magpakasal ka na at umalis.
Ikakasal ka sa pamilyang Kudo.
Si Kiyoka Kudo ang magiging asawa mo.
K-Kudo?
Mabuti kung gano'n!
Pakakasalan mo ang sikat na si Kiyoka Kudo.
Maayos 'yon para sa isang hampaslupa na kagaya mo.
Aabangan ko kung ilang araw lang ang itatagal mo bilang asawa niya.
Ayusin mo na agad ang mga gamit mo. Pupunta ka na sa bahay ng mga Kudo bukas.
A, Tatay--
'Yon lamang.
Kung naiintindihan mo, maghanda ka na. Maging magalang ka.
Aalis na po ako.
O, Koji. Tungkol sa seremonya ng kasunduang pagpapakasal…
Mukhang hindi titigil ang ulan.
Nagsampay pa naman ako ng mga nilabhan.
Miyo…
Teka, ano po?
Bakit ako?
Gaya ng sinabi ko, inaatasan kitang maging asawa ni Kaya Saimori.
Bakit biglaan?
Di ba't sinabi mo, gusto mong tulungan si Miyo?
'Wag ka mag-alala. Sinabi ko kay Saimori na ipakasal si Miyo kay Kazushi.
Dahil do'n, puwede na siya makaalis sa bahay na 'yon.
Di ba't 'yon ang maglalagay sa kaniya sa masayang landas?
Paano naman ang nararamdaman ni Miyo? At sa lahat ng tao, ako at si Kaya?
Nakaayos na 'yon.
Dapat mong sundin ang desisyong ito para sa tagumpay ng pamilyang ito.
Naiintindihan mo?
Ang punong seresa ni Nanay.
Kapag malungkot ako, napapakalma ako nito kada punta ko rito.
Mukhang di na ako makakapunta rito.
Salamat dahil lagi kang nariyan. Paalam, Nanay.
Miyo.
Koji.
Patawad.
Nahihiya ako sa kaduwagan ko.
Sa huli, wala akong nagawa.
Hindi ka dapat humingi ng tawad, Koji.
Kamalasan lang 'yon.
Hindi, hindi 'yon kamalasan lang.
Ayos lang 'yon. Baka makakita ako ng kaligayahan sa pakakasalan ko.
Wala akong sinisisi.
Kung gayon,
hindi ka galit sa akin?
Galit? Nakalimutan ko na ang pakiramdam na 'yan noon pa.
Ginusto kong tulungan ka.
Ginusto kong tumawa kasama ka katulad ng normal nating ginagawa.
Kasi g--
Koji?
Kaya.
Ano'ng sinasabi mo?
Wala.
A, sige.
Koji.
Salamat sa lahat ng kabutihan mo hanggang ngayon.
Ms. Miyo, puwede ba akong pumasok sandali?
Opo, sige.
May mensahe ako mula sa tatay mo. Sabi niya, suotin mo raw ang kimonong ito
sa pag-alis mo bukas.
Sinabi ng tatay ko?
Makinig kang mabuti, Ms. Miyo.
Bali-balitang matapang at walang-awa si Kiyoka Kudo.
Iniwan siya ng lahat ng dapat ikakasal sa kaniya.
Pakiusap, mag-ingat ka.
Salamat po sa pag-aalala n'yo.
'Yong mga gamit mo.
'Yan lang ang mayroon ka?
Itinapon na po ang karamihan sa mga iniwan sa akin ng nanay ko.
Ito na lang po ang mayroon ako.
Naging mahirap talaga 'to para sa 'yo.
Heto, para may makain ka sa daan.
Salamat po sa tulong n'yo.
Ingatan mo ang sarili mo, Ms. Miyo.
Kahit kailan, di babagay sa 'kin ang ganitong kagarbong kimono.
Siguro, nawalan na talaga ako ng magandang mga alaala at matatawag na tahanan.
Talaga bang nakatira sa ganito ang pinuno ng pamilyang Kudo?
Ito ba 'yong bahay?
Mas simple siya kaysa sa naisip ko.
KUDO
Tao po?
Sandali lang.
Sino po sila?
Ikinagagalak ko po kayong makilala. Ako po si Miyo Saimori.
Nandito po ako para sa napagkasunduan na kasal kay Mr. Kiyoka Kudo.
O, Ms. Saimori. Hinihintay ka namin.
Nagtatrabaho ako bilang tagapaglingkod ng pamilya Kudo. Ako si Yurie.
Natutuwa akong makipagkilala sa 'yo.
Marami akong narinig tungkol sa 'yo. Pasok ka.
Salamat po.
Nasa opisina niya ngayon ang Young Master.
Halika, ihahatid kita roon.
Ikinagagalak kitang makilala.
Ako si Miyo Saimori.
Sana'y pakitunguhan ako nang maayos dito.
Gaano ka katagal yuyuko nang ganiyan?
Pasensiya na.
Hindi ako humihingi ng pasensiya.
Sige na, puwede mo nang iangat ang ulo mo.
A, opo.
Ang makilala ang lalaking ito ngayong araw
ay parang isang bulaklak na lumalabas sa niyebe.
Ang buhay kong natigil
ay nagsimulang sumulong ulit.
Ako si Kiyoka Kudo, ang pinuno ng pamilyang Kudo.
Ang ganda niyang lalaki.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Carlo Canaman