Płatki opadały jak deszcz na moje policzki.
Płakałam sama pośród opadających płatków.
Ciepłe wiosenne słońce,
letni blask prześwitujący w koronach drzew,
promienie pośród jesiennych chmur,
poranne światło odbijające się w śniegu…
Żadne z nich nie padało na mnie.
Nie wiedziałam, czym jest szczęście.
Ostatecznie każdy cień nadziei rozpływał się na moich oczach.
Długo żyłam w przekonaniu,
że nie jestem potrzebna w tym świecie…
Do dnia, w którym go poznałam.
ODCINEK 1 SPOTKANIE
Co za paskudztwo!
Ta zielona herbata jest za gorzka!
Przepraszam.
Natychmiast zrób nową!
Miyo, nie siedź tak. Pospiesz się.
Tak jest.
Przepraszam.
Nie potrafi nawet zrobić zielonej herbaty.
Jako członkini rodziny Saimori powinna się wstydzić.
W przeciwieństwie do ciebie, Kayu, jest niezdarna. Zupełnie jak jej matka.
Kanoko. Próbujesz mnie za to obwinić?
W końcu to twoja córka, Shinichi.
Daruj sobie. To było dawno temu.
Dzień dobry, panie Tatsuishi. Co pana tu sprowadza?
Muszę porozmawiać z Shinichim.
To dla służby.
Dziękuję. Zawsze jest pan taki uprzejmy.
Cała przyjemność po mojej stronie. Idę.
Przyszedł pan Tatsuishi. Ciekawe, czy chodzi o propozycję małżeństwa.
Obie siostry zbliżają się już do odpowiedniego wieku.
Panienka Miyo ma już 19 lat.
Ale sądząc po zachowaniu ich ojca, raczej zechce wydać panienkę Kayę.
Dość tych pogaduszek. Kto nie robi prania, nie dostaje jeść!
- Przepraszamy. - Przepraszamy.
Czy ktoś może przyjść do salonu?
Hej! Pani Saimori woła!
- Już idziemy! - Już idziemy!
Propozycja… małżeństwa?
Dzisiaj też zamiatasz ogród? Jesteś taka pracowita.
Koji.
Mój ojciec przyszedł spotkać się z twoim ojcem.
Towarzyszę mu.
Miło, że się pofatygowałeś.
Właściwie to była wymówka. Chciałem z tobą porozmawiać, Miyo.
Miyo, daj rękę.
Karmel…
Karmelki. To cukierki. Są słodkie i pyszne.
Gdy spróbowałem ich po raz pierwszy, aż mnie zatkało.
Cieszę się, że ci smakują.
Mój brat uwielbia nowe i popularne rzeczy, więc je kupił.
Bardzo dobre.
Jak chcesz, przyniosę ci więcej.
Jeśli sprawiłem, że się uśmiechnęłaś, to było warto.
Dziękuję, jak zawsze.
Chciałbym zawsze móc tak spędzać z tobą czas.
Miyo,
chcę ci pomóc.
Mam wrażenie, że zawsze mnie ratujesz, Koji.
Jestem prostym facetem, ale chcę dać ci siłę.
Zrobiłbym wszystko, żebyś się uśmiechała.
Mam nadzieję, że mogę.
Tato, mogę kupić nowe kimono do szkoły?
No tak, zaczyna się nowy semestr.
Kup od razu kilka.
Rany! Naprawdę?
Dziękuję, tato!
Shinichi. Zawsze rozpieszczasz Kayę.
To kimono jest coraz bardziej sfatygowane.
Miyo.
Tak?
Co zwykle robisz w ciągu dnia?
Sprzątam w domu.
Rozumiem.
Pojutrze w ciągu dnia nigdzie się nie oddalaj.
Zrozumiano?
Tak jest.
Kazał mi się nie oddalać, choć traktują mnie tu jak służącą.
Niepotrzebnie.
I tak nigdy nie wychodzę poza teren tego domu.
Mamo?
Czy ktoś widział moją mamę?
Pani Saimori chyba jest w aneksie.
Panienka wychodzi?
Tak. Idę po kimono na nowy semestr.
Ale co ważniejsze…
Siostrzyczko, nie powinnaś umyć twarzy?
Wyglądasz okropnie.
Co?
Panienko Miyo, ma panienka sadzę na twarzy…
Nie waż się witać gości w takim stanie.
Już i tak przynosisz wstyd rodzinie Saimori.
Przepraszam.
Miyo…
Koji.
Dzień dobry. Rzadko widuję cię w zachodnich ciuchach.
Dobrze w nich wyglądasz.
Co tu robisz?
Muszę omówić coś ważnego z twoim ojcem.
Z ojcem?
Proszę.
Przyniosłem słodycze. Podziel się nimi z resztą.
Dziękuję.
W takim razie do zobaczenia.
Koji…
Dlaczego tak musi być?
Panienko Miyo.
Pan Saimori panienkę wzywa.
Co?
Jest panienka proszona do salonu.
Tak jest.
Pojutrze w ciągu dnia nigdzie się nie oddalaj.
Zrozumiano?
Nie powinnam robić sobie nadziei.
Musi chodzić o coś złego.
Propozycja małżeństwa od Kojiego…
Wiem, że nie powinnam liczyć
na coś takiego, ale…
Jestem. To ja, Miyo.
Wejdź.
Przepraszam.
Coś ty taka niewyraźna?
Wchodź, szybko.
To spotkanie dotyczy przyszłości naszej rodziny.
Zaczniemy od aranżowanego małżeństwa z członkiem rodziny Tatsuishi.
Postanowiłem pozwolić Kojiemu wejść do rodziny Saimori i przejąć stery.
Osobą, która zostanie jego żoną i przedłuży linię rodu Saimori…
jest Kaya.
Byłam na to przygotowana.
Wiedziałam, że nie wydadzą mnie za mąż, skoro jestem dla nich tylko służącą.
Wiedziałam, że tak po prostu
nie zaczną mnie tolerować i nie pozwolą mi spokojnie żyć.
Miyo, zdecydowałem, że powinnaś wyjść za mąż i wyjechać.
Wejdziesz do rodziny Kudo.
Twoim mężem zostanie Kiyoka Kudo.
Kudo?
To wspaniale!
Zostaniesz żoną słynnego Kiyoki Kudo.
To za dobra partia dla kogoś takiego jak ty, bez żadnych zalet.
Ciekawe, ile z tobą wytrzyma.
Spakuj swoje rzeczy. Jutro jedziesz do rodziny Kudo.
Ojcze…
To wszystko.
Jeśli zrozumiałaś, zacznij się szykować. I pamiętaj, żeby być uprzejmą.
Przepraszam.
Słuchaj, Koji. Jeśli chodzi o ceremonię zaręczyn…
Chyba nie przestanie padać.
A ja wywiesiłam pranie…
Miyo…
Zaraz, co?
Dlaczego ja?
Jak mówiłem, zostaniesz mężem Kai Saimori.
Czemu tak nagle?
Mówiłeś, że chcesz pomóc Miyo.
Nie martw się. Poprosiłem Saimoriego, by Miyo została żoną Kazushiego.
Dzięki temu będzie mogła opuścić dom.
Nie sądzisz, że to będzie dla niej najlepsze?
A co z uczuciami Miyo? A w dodatku Kaya i ja?
Już wszystko załatwione.
Musisz uszanować tę decyzję, by zapewnić rodzinie dobrobyt.
Rozumiesz?
Wiśnia mojej mamy.
Gdy czułam się przybita, to miejsce dawało mi ukojenie.
Już nie będę mogła tu przychodzić.
Dziękuję, że zawsze tu byłaś. Do widzenia, mamo.
Miyo.
Koji.
Przepraszam.
Wstyd mi za moje tchórzostwo.
Nie mogłem nic poradzić.
Nie masz za co przepraszać, Koji.
To zwykły pech.
To nie tylko pech…
Nic się nie stało. Może znajdę szczęście w małżeństwie.
Nikogo nie winię.
Czyli…
nie masz do mnie żalu?
Żalu? Dawno temu zapomniałam, co to za uczucie.
Chciałem ci pomóc.
Chciałem móc śmiać się z tobą jak dawniej.
Bo ja…
Koji?
Kaya.
O czym ty mówisz?
O niczym.
W porządku.
Koji.
Dziękuję za twoją dobroć.
Panienko Miyo, mogę wejść?
Proszę.
Mam wiadomość od ojca panienki. Kazał panience włożyć to kimono
na jutrzejszą podróż.
Mój ojciec?
Proszę posłuchać, panienko Miyo.
Mówi się, że Kiyoka Kudo jest chłodnym i bezlitosnym mężczyzną.
Wszystkie narzeczone od niego uciekły.
Proszę uważać.
Dziękuję za troskę.
Panienki rzeczy…
To wszystko?
Wyrzucono większość moich pamiątek po matce.
To wszystko, co mam.
Musiało być panience trudno.
To dla panienki na drogę.
Dziękuję za pomoc.
Proszę na siebie uważać.
Takie drogie kimono nie będzie mi pasowało.
Chyba w końcu straciłam miłe wspomnienia i miejsce, który nazywałam domem.
Czy głowa rodziny Kudo naprawdę mieszka w takim miejscu?
To ten dom?
Mniejszy, niż myślałam.
KUDO
Halo?
Chwileczkę.
Kim pani jest?
Miło mi. Nazywam się Miyo Saimori.
Mam wyjść za pana Kiyokę Kudo.
Panienka Saimori. Czekaliśmy na panienkę.
Jestem służącą rodziny Kudo. Mam na imię Yurie.
Miło mi panią poznać.
Wiele o panience słyszałam. Proszę wejść, zapraszam.
Dziękuję.
Panicz jest w gabinecie.
Proszę za mną, pokażę panience drogę.
Bardzo mi miło.
Nazywam się Miyo Saimori.
Mam nadzieję, że będzie mnie pan dobrze traktował.
Jak długo zamierzasz się kłaniać?
Przepraszam.
Nie oczekuję przeprosin.
Może panienka już podnieść głowę.
Tak.
Nasze spotkanie tamtego dnia
było jak kwiat zakwitający w śniegu.
Moje pozbawione sensu życie
znów nabrało kolorów.
Jestem Kiyoka Kudo, głowa rodu Kudo.
Co za piękny mężczyzna.
Napisy: Agnieszka Żurek