No proszę. Kolor też jest idealny.
Pasuje ci do cery.
Nie mogę się doczekać, aż ją przymierzysz, panienko.
Ma kolor kwiatów wiśni, zupełnie jak kimono mojej matki.
Pasuje do panienki. Jak panicz sądzi?
Tak.
Ale panie?
Przecież nie mogę wziąć wszystkich tych pięknych kimon.
To podziękowanie za sznurek kumihimo. Przyjmij je.
Dobrze.
Sam pan Kudo wybrał dla pani ten wzór.
Tak się cieszę, panienko Miyo.
Tak.
Bardzo dziękuję.
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
ODCINEK 5 ZMARSZCZKI NA WODZIE
Nigdy bym nie pomyślał, że zdobędzie serce Kudo.
To spore osiągnięcie.
Panie Tatsuishi, czy to jakiś żart?
Nie. Taka jest prawda o twojej starszej siostrze.
Nie chcesz wiedzieć, co u Miyo?
Ten mężczyzna…
To jego wtedy widziałam.
Jak widzisz…
Miyo układa się z Kiyoką Kudo.
Ten mężczyzna to Kiyoka Kudo?
Wciąż nie mogę uwierzyć, że Miyo zostanie jego żoną.
To komplikuje nasz plan.
- Chcieliśmy, by została żoną Kazushiego. - Nie wybaczę jej!
Shinichi nie chciał, byś ty, jego ukochana córka,
weszła do rodziny o złej reputacji, takiej jak rodzina Kudo.
Zapytam ojca.
Ciebie też to niepokoi, prawda?
Tak.
Zostaw to mnie. Ojciec mi nie odmówi.
Głupia dziewczyna.
Dzięki niej nie muszę nic robić.
Mój przyszły mąż zaaranżował moje spotkanie z Haną.
Aby okazać mu wdzięczność,
postanowiłam zorganizować przyjęcie
i zaprosić pana Godo.
Ależ się cieszę, że znów zobaczę panienkę Miyo!
Lepiej się zachowuj.
Nie masz od jutra nocnego patrolu?
Ach, kuchnia panienki Miyo…
Ciekawe, co nam przygotuje.
Nie mów tak o niej!
A co? Jesteś zazdrosny?
Jasne, że nie.
Po prostu nagle poczułem agresję.
Czyli zazdrość.
Mówiłeś coś?
Nie, nic.
Gotowe.
Szybko, wyłaź!
Nie musisz być taki brutalny!
Naskarżę na ciebie panience Miyo!
Nie będę miał za złe, jak teraz znikniesz.
No weź…
Witaj w domu, panie.
Panienko Miyo!
Panie Godo, pana też witam.
O rany.
Wygląda pani dziś wyjątkowo pięknie.
Panie, ja…
Jesteś taka… piękna.
Ładnie ci w tym kimonie.
Może jednak powinienem iść do domu.
Proszę mi wybaczyć, panie Godo.
Proszę wejść.
Starsza siostra szczęśliwsza ode mnie?
Nigdy…
Nigdy na to nie pozwolę.
Dziękuję za posiłek!
Pyszny!
Przepyszny!
Proszę się częstować.
Możesz rozkoszować się kuchnią panienki Miyo na co dzień!
Zazdroszczę, komandorze.
Tego też z chęcią skosztuję.
Ale dobre!
Panie Godo, nalać panu?
Bardzo dziękuję.
Panie Godo, dziękuję za pomoc w spotkaniu z Haną.
Ja tylko ją przywiozłem i odwiozłem.
Ale poświęcił pan swój cenny czas dla kogoś takiego jak ja.
Bardzo doceniam pańską dobroć.
Panienko Miyo! Cieszę się! Nikt nigdy nie powiedział mi czegoś takiego!
Zostaw tego okrutnika i wyjdź za mnie!
Godo! Co jest?!
Żartuję.
Panie Godo.
Doceniam propozycję,
ale wolę mojego przyszłego męża.
Przepraszam.
Nie sądziłem, że weźmiesz to na poważnie…
Okrutny komandor chyba też jest człowiekiem.
Mówiłeś coś?
Nie, nic.
Rety. Zdecydowanie za dużo wypił.
Wie, że czeka nas mnóstwo roboty.
Czy ta kolacja była dla ciebie problemem?
Nie. Nie o to chodzi.
Zaskoczyłaś mnie, mówiąc, że chcesz zaprosić Godo na kolację.
Udało ci się osiągnąć swój cel?
Tak.
Dzięki tobie mogłam okazać wdzięczność panu Godo.
Bardzo dziękuję.
Dlaczego?
To nieistotne.
Zapomnij o Miyo.
Ale ja jestem bardziej godna, by wejść do rodziny Kudo.
Nie możesz.
Dlaczego?
Dlaczego mnie nie słuchasz?
Kaya! Jeśli masz za dużo wolnego czasu,
bądź grzeczna i przyucz się, jak być dobrą żoną.
Ojcze!
Różnisz się od niej. Musisz zawsze być od niej lepsza.
Koji?
Tak?
Co tu robisz o tej porze?
Słuchaj, Koji.
Nie wolałbyś ożenić się z moją starszą siostrą?
- Nie zbliżaj się. - Pomocy.
- Pomóż… - Pomóż mi…
- Nie zbliżaj się… - Pomóż…
Pomóż…
Przemyśl sobie swoje zachowanie. Nie pokazuj mi się, póki nie przeprosisz.
Miyo.
Pozostałości nadprzyrodzonych mocy…?
Na razie nie widać śladów przerwania blokady.
Co to oznacza?
Tak mi…
przykro.
Miyo, obudź się!
Nic ci nie jest?
Co? Panie?
Jęczałaś przez sen.
Miałaś zły sen?
Sen…
Nie musisz sobie przypominać.
Jeśli wydarzy się coś dziwnego, od razu mi mów.
Dobrze.
Pamiętaj.
Bez względu na wszystko,
zawsze będę przy tobie.
Rozumiem.
Nie wolałbyś ożenić się z moją starszą siostrą?
Pan Tatsuishi chętnie pomoże.
Ty też będziesz współpracował, prawda?
Co Kaya i mój ojciec sobie myślą?
Gotowe.
Ale się ucieszy.
Panicz zwykle nie jada, gdy jest zajęty.
Pewnie jest już głodny.
Oby nie miał mi za złe, że odwiedzę go w pracy.
Na pewno nie.
Jak tylko będziesz gotowa, zaniesiemy mu je razem.
Dobrze.
Panienko Miyo?
Tak?
Może weźmiesz dziś ze sobą tę sakiewkę?
Panicz wybrał ten wzór, by pasował do kimona.
Ładna.
Powinnaś ją wziąć.
Panicz chętnie cię z nią zobaczy.
Wezmę ją. Dziękuję.
Dobrze, idziemy?
Powinnyśmy się pospieszyć,
żeby dotrzeć tam w porze lunchu.
Tak.
Ojcze. Masz chwilę?
Tak, o co chodzi?
O, Koji.
Kaya.
Co tu robisz?
Co?
Chcę się wymienić narzeczonymi z moją starszą siostrą.
Przestaniesz się wygłupiać?
Wygłupiać? Ja się nie wygłupiam.
Wiem, że wolisz moją siostrę niż mnie.
Twój ojciec się nie zgodził.
Bez jego zgody nic z tego nie będzie.
A jeśli siostra wyrazi taką chęć?
Co wy kombinujecie?
Zobaczysz. Zaufaj mi.
Ty masz tylko patrzeć.
Miyo! Yurie!
Co wy tu robicie?
Dzień dobry.
Przepraszam, że przeszkadzamy.
Martwiło mnie, że prawie nic nie zjadłeś.
Przyniosłam ci lunch.
No tak.
To bardzo pomocne.
Pewnie ciężko było wam iść w tym upale.
Chcecie odpocząć w środku?
Nie, dziękuję.
Nie chcemy przeszkadzać. Pójdziemy już.
Dobrze.
Zatem do widzenia.
Miyo, masz przy sobie amulet?
Tak, jest tutaj.
Dobrze.
Chciałem się tylko upewnić.
Komandorze Kudo!
Już idę!
Chciałbym odwieźć cię do domu, ale nie mam teraz czasu.
Nie szkodzi.
Przepraszam, że cię nachodzę, kiedy jesteś zajęty, panie.
Nie ma sprawy. Uważajcie na siebie.
Panicz się trochę zawstydził, prawda?
Panienko Miyo? O co chodzi?
Ja…
chyba zostawiłam amulet w domu.
O rety!
To dlatego, że cię poganiałam.
Nie, byłam nieostrożna.
Obiecałam, że zawsze będę go mieć przy sobie.
Panienko Miyo, musimy natychmiast iść do domu.
Tak.
Jak mogłam tak nawalić?
Podarował mi drogocenny amulet.
Tak się ucieszyłam z nowej sakiewki, że zapomniałam o amulecie.
Pani Yurie!
Panienko Miyo!
Pani Yurie!
Panienko Miyo!
Kaya, ojcze, co próbujecie zrobić Miyo?
Zmusimy moją siostrę do odrzucenia oświadczyn pana Kudo.
Prawda, panie Tatsuishi?
Wiesz, że nie możemy czekać bezczynnie.
Czekam w domu Saimorich.
To jedyny sposób, by ją zdobyć. Nie mam wyboru.
Po takim czasie? Dlaczego?
To sprawa między rodzinami.
Odizolowanie Miyo od rodziny było korzystne dla nas, Tatsuishich.
Co do cholery…?
Nie zrozumiesz.
Zrobiłbym wszystko dla przedłużenia rodu.
To mój obowiązek jako głowy rodziny Tatsuishi.
To niewybaczalne…
Cały ten czas…
przymykałeś oko na to, jak źle traktują Miyo,
dla własnej korzyści?
Nie wybaczę ci tego!
Tak? Chcesz ze mną walczyć za pomocą nadprzyrodzonych mocy?
Nie chcę już słyszeć ani słowa.
To na nic. Przestań.
Już nigdy nie pozwolę ci mieszać się do życia Miyo!
Co?
Imponujące. Nie wiedziałem, że masz taką moc.
Co? Dlaczego…
Odsuń się!
Idioto.
Taki niedouczony nowicjusz jak ty nie oprze się mojej mocy.
Jeśli myślisz, że masz ze mną szanse, leż, gdzie leżysz, i prześpij się z tym.
Szlag…
Dlaczego?
Jedziemy.
Tak jest.
Koji.
Jeśli czegoś chcesz, musisz znaleźć sposób, by to zdobyć.
Zawsze jesteś tym gorszym, bo nigdy nie masz strategii.
Jestem idiotą.
Będziesz tak leżał na brzuchu
i czekał na nie wiadomo co?
Bracie…
Cholera.
Nic nie mogłem zrobić. Nawet z ojcem nie wygrałem.
Wciąż jestem niedojrzały.
Czyli chcesz się poddać?
Oczywiście. Łatwiej jest nie mieszać się w tak skomplikowane sprawy.
Ale dlaczego w ogóle mu się postawiłeś?
Idź umyć twarz.
Ktoś na ciebie czeka, prawda?
Miyo.
Nie poddam się.
Muszę uratować Miyo.
Tak mi przykro, paniczu.
Miyo została porwana?
Miałam jej pilnować.
Tak mi przykro!
A amulet?
Musiała go mieć przy sobie.
Prawdę mówiąc…
Po wyjściu od pana zorientowała się, że nie wzięła go ze sobą.
Panienka Miyo…
Wiem, kto to zrobił.
Wiem, gdzie jest Miyo.
Hej! Tu nie wolno wchodzić!
Puśćcie mnie! Przyszedłem spotkać się z panem Kudo!
Komandorze!
Panie Kudo!
Wiem, że nie powinienem prosić pana o coś takiego.
Ale proszę.
Nie uratuję Miyo sam…
Napisy: Agnieszka Żurek