A co z…
Z innymi, którzy byli wtedy u Saimorich? Nic im nie jest?
Wszyscy są cali.
Dobrze.
Po tym wszystkim jeszcze się o nich martwisz?
Najbardziej się cieszę, że tobie nic nie jest, panienko.
A co z domem?
Spłonął.
Spłonął…
Chciałabym prosić o przysługę.
Zabierzesz mnie jeszcze raz do domu Saimorich?
MOJE SZCZĘŚLIWE MAŁŻEŃSTWO
ODCINEK 7 WYTWORNA PANI LATA
Ostrożnie.
Dobrze.
Więc to prawda, doszczętnie spłonął.
Tak.
Po utracie domu Shinichi i Kanoko Saimori
odprawili większość służby i przenieśli się do swojej willi na wsi.
Popadli w niełaskę.
Choć prawdą jest, że przyczyniła się do tego rodzina Tatsuishi,
nie mówi się o tym publicznie.
Rodzina Tatsuishi nie poniesie żadnych konsekwencji prawnych.
Ale by wziąć odpowiedzialność,
ich najstarszy syn, Kazushi, przejmie funkcję głowy rodziny.
Rozumiem.
Nowa głowa rodziny zaakceptowała ograniczenia, które zaproponowałem.
Ród Tatsuishi podlega teraz władzy rodu Kudo.
A co z Kayą?
Zostanie wysłana na nauki do bardzo surowej rodziny.
Dobrze jej zrobi zmiana otoczenia.
Kaya.
Tak?
Wychodzę na chwilę.
To wszystko? To ci wystarczy?
Co to? Sarkazm?
Kaya. To nowy początek.
Zacznijmy nowe życie.
Razem odbudujemy rodzinę Saimori.
Nie chcesz chyba, żeby to był koniec?
Nie wywyższaj się!
Nie miałeś wychodzić?
Tak, wychodzę.
Świetnie. Miłego dnia.
Tę wiśnię zasadzono w dniu ślubu mojej mamy.
Czy to chciałaś zobaczyć?
Tak.
Czułam, jakby mama mnie tu wzywała.
Co się stało?
Nic.
To, co zrobiłem, chyba było zbyteczne.
Panie?
Jestem częściowo odpowiedzialny za to, że sprawa stała się tak poważna.
To nieprawda.
To, co dla mnie zrobiłeś, nie było zbyteczne.
Miyo.
Bardzo mnie uszczęśliwiłeś.
Pożegnałaś się?
Tak.
Zważywszy na sytuację,
rodzina Saimori może nie być w stanie zorganizować zaręczyn.
Zaręczyny…
Tak. Chodzi o naszą przyszłość.
Chcę jak najszybciej rozpocząć przygotowania do ślubu.
Być może będziemy musieli spotkać się z byłą głową rodziny.
Z byłą głową rodziny? Czyli…
Z twoim ojcem?
Tak. To on wciąż podsyłał mi potencjalne kandydatki na żonę.
Miałem już tego dość.
Czyli to twój ojciec złożył rodzinie Saimori tę ofertę?
Nie mogę go zawieść.
Dlaczego miałabyś go zawieść?
Pewnie chodziło mu o Kayę.
Jeśli tak, bez wahania go spalę.
Co?
Koji.
Dziękuję za pomoc, panie Kudo.
Dochodzisz do siebie?
Tak, dziękuję za troskę.
Cieszę się.
Miyo, możemy porozmawiać?
Koji, jestem ci wdzięczna za to, co dla mnie wtedy zrobiłeś.
Nic nie zrobiłem.
Mogłem tylko poinformować pana Kudo.
Nie, powiedział, że to dzięki tobie mógł tak szybko mnie uratować.
Naprawdę?
Postanowiłem opuścić to miasto.
Dokąd się wybierasz?
Do starej stolicy. Chcę się podszkolić.
Zdałem sobie sprawę, ile siły mi brakuje.
Nie chcę być już bezużyteczny.
Jestem pewien,
że Kaya jako uczennica da z siebie wszystko.
Ja też się postaram.
Chcę być silny, by chronić, kogo zechcę i kiedy zechcę.
I… Pamiętasz?
Gdy jakiś czas temu rozmawialiśmy, chciałem ci coś powiedzieć.
Co?
Przepraszam.
Chciałem ci pomóc.
Chciałem móc śmiać się z tobą jak dawniej.
Bo ja…
Przepraszam.
Nie wiem, o czym mówisz.
Rozumiem.
W porządku.
To nic ważnego.
Cieszę się, że usłyszałem, co miałaś do powiedzenia.
Powinienem już iść.
Do zobaczenia, Miyo.
Muszę odzyskać siłę!
Procedura zaręczyn była prosta.
Musieliśmy tylko wpisać swoje imiona do formularza.
Ostatecznie w ceremonii zaręczyn nie brały udziału obie rodziny.
Dzięki tym dwóm podpisom oficjalnie zostałam jego narzeczoną.
KIYOKA KUDO MIYO SAIMORI
Panienko Miyo.
Wkrótce oficjalnie zostaniesz panią Kudo.
Panią Kudo? O rety…
Jest ktoś w domu?
Już idę.
Miyo-chan?
Tak.
Miło mi cię poznać. Jestem Hazuki Kudo.
Starsza siostra Kiyoki.
Chcesz nauczyć się, jak być damą?
Tak. Czy to wykluczone?
Nie, nie mam nic przeciwko.
Ale czy to konieczne?
Tak. Sama znajdę nauczycielkę. Nie będę ci sprawiała kłopotów.
Proszę.
Nie musisz się aż tak pochylać.
Rumienisz się.
Masz gorączkę?
Nie wydaje mi się.
Nie mam gorączki. Nic mi nie jest.
Na pewno?
Tak, po prostu…
Spokojnie, nie droczę się.
W takim razie w porządku.
Dziękuję.
Znam kogoś, kto nada się na twoją nauczycielkę.
Zaproszę ją tu.
Dziękuję…
Nie przejmuj się.
Po prostu dobrze spożytkujemy nieograniczony czas tej osoby.
Nieograniczony czas?
Proszę.
Bardzo dziękuję. Chciało mi się pić.
Więc jesteś starszą siostrą mojego przyszłego męża.
Tak. Prawda, że jesteśmy podobni? Ludzie mówią, że mamy podobne oczy.
Tak!
Panna Hazuki.
Dawno się nie widziałyśmy.
Och! Yurie!
Kopę lat.
Ile minęło od naszego ostatniego spotkania?
Cieszę się, że zdrowie cię nie opuszcza.
Nic się nie zmieniłaś, panno Hazuki.
Dobry Boże. Naprawdę się nie zmieniłaś, siostro.
Kiyoka. Nie masz pracy?
Mam dziś wolne.
Na litość boską!
Zawsze zrzędzisz.
Rozchmurz się. Masz teraz uroczą narzeczoną.
To nie twoja sprawa.
Jak chcesz.
Tak czy inaczej, Miyo-chan. Mogę ci mówić Miyo-chan?
Tak.
Wiesz, że Kiyoka zaprosił mnie, żebym nauczyła cię, jak być damą?
Słucham?
Kiyoka. Nie powiedziałeś jej?
Myślałem, że powiedziałem.
Przepraszam za niego. Kiyoka zawsze pomija wyjaśnienia.
Założę się, że za wiele ci o mnie nie mówił.
No… Cóż…
To nic.
Biorę na siebie odpowiedzialność uczynienia z ciebie wytwornej damy.
Dziękuję, że się zgodziłaś.
Trwa sezon na tenjikubotan.
Wiesz, że w innych krajach tenjikubotan nazywa się „dalią”?
Pięknie brzmi, prawda?
Uwielbiam te kwiaty.
Chodź tu, Miyo-chan.
Tak.
Masz ulubiony kwiat?
No…
Nie znam zbyt wielu kwiatów.
Ten chwast to komelina pospolita.
Chwasty też mają nazwy?
Oczywiście. Wszystkie, nawet najmniejsze kwiaty mają nazwy.
I wszystkie są piękne.
Kwiaty komeliny pozostają otwarte tylko do południa.
A jednak dumnie rozkwitają.
Zawsze uważałam, że kwiaty są piękne,
bo starają się zakwitnąć, jak mogą, choć mają niewiele czasu.
Czy z nami nie jest tak samo, Miyo-chan?
Spróbujmy pięknie żyć w tym krótkim czasie, jaki nam dano.
Tak.
JAK PROWADZIĆ DOM
Chcesz się nauczyć, jak powinna zachowywać się dama, prawda?
Tak.
Jestem gotowa do nauki.
Moje małżeństwo akurat się nie udało.
Ale skończyłam szkołę dla dziewcząt i odbyłam mnóstwo lekcji na ten temat.
Więc bez problemu nauczę cię podstaw.
Tylko spokojnie, dobrze?
Tak się cieszę, że przyjechałaś.
Że też siostra mego przyszłego męża zechciała uczyć kogoś takiego jak ja.
Jestem zaszczycona.
Dobrze!
Dobra dziewczynka!
Kiyoka, mogę zabrać ją do domu?
Nie.
Bądź bardziej wspaniałomyślny. Przy mnie więcej się nauczy.
Nie!
Rozumiem.
Gdybym zabrała stąd Miyo-chan, czułbyś się bez niej samotny.
To nie…
Jeśli chcesz się uczyć, potrzebny ci cel.
Cel?
Tak. Jeśli masz określony cel, możesz do niego dążyć.
Za dwa miesiące odbędzie się przyjęcie.
Kiyoka i ja jesteśmy zaproszeni. Powinnaś pójść z nami.
Poradzisz sobie. To takie spotkanie towarzyskie.
Ale…
Dlaczego nie spróbujesz?
Panie…
Nauka na nic się nie zda, jeśli nie będziesz wykorzystywać wiedzy.
Rozumiem.
Pójdę na to przyjęcie.
Nie wywieraj na sobie takiej presji.
Nie każę ci nagle włożyć sukni i tańczyć.
Tak.
Potrafisz się zachować. Nie martw się.
Tak… myślisz?
Tak.
Na następny raz przygotuję plan zajęć. Bierzmy się do pracy.
Dobrze.
Pani Hazuki jest miła.
Chcę być tak wspaniałą kobietą,
jak pani Hazuki.
Chcę być żoną, która zasługuje na swojego męża.
Wyczuwam nadprzyrodzone moce…
Miyo? Wchodzę.
Przestań…
Nic ci nie będzie. Już wszystko dobrze.
Znowu koszmar.
Podobne pozostałości nadprzyrodzonych mocy.
Bariera wokół domu zdaje się być nienaruszona.
Nie sądzę, by wszedł tu ktoś obcy.
Jeśli nadprzyrodzone moce spowodowały zakłócenia…
Usuba…
Postawić barierę!
Uwaga!
Generale Okaito.
Tak.
Wybacz mi spóźnienie.
Przepraszam, że przeszkodziłem w pracy, Kiyoka.
W porządku.
Takaihito miał objawienie.
Mamy się z nim spotkać. Złożymy też raport o Tatsuishim.
Chodź ze mną.
Tak jest.
Zanim pójdziemy, muszę ci coś powiedzieć.
O co chodzi?
Ktoś włamał się do grobowca.
To niemożliwe…
Niestety. Jeszcze nie znamy szczegółów,
ale grobowiec został otwarty.
Nadszedł czas.
Idziemy po ciebie,
Miyo.
Napisy: Agnieszka Żurek