หลังจากนั้น…
คนอื่นๆ ในคฤหาสน์ไซโมริเป็นยังไงกันบ้างคะ
ทุกคนปลอดภัยดี
ค่อยยังชั่วหน่อย
เจอเรื่องแบบนั้นมาแท้ๆ ยังเป็นห่วงพวกเขาอีกเหรอ
ท่านมิโยะปลอดภัยดี ฉันก็ดีใจเป็นไหนๆ แล้วค่ะ
แล้วคฤหาสน์เป็นยังไงบ้างคะ
ไหม้ทั้งหลัง
ไหม้ทั้งหลัง…
คุณท่านคะ ฉันมีเรื่องจะขอร้องค่ะ
ช่วยพาฉันไปที่คฤหาสน์ไซโมริอีกครั้งได้ไหมคะ
(ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข)
(ตอนที่ 7 โมเดิร์นเกิร์ลแห่งบุษบาหน้าร้อน)
ก้าวระวังด้วยนะ
ค่ะ
ไหม้จนหมดแล้วจริงๆ สินะคะ
อือ
เห็นว่าหลังไซโมริ ชินอิจิกับคาโนโกะ เสียคฤหาสน์ไป
ก็เลิกจ้างคนรับใช้กว่าครึ่ง และย้ายไปอยู่ที่เรือนอีกหลังในชนบท
นับว่าตกต่ำเลยทีเดียว
ถึงจะชัดเจนแล้วว่าสาเหตุมาจากตระกูลทัตสึอิชิ
แต่ก็ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ
จะไม่มีการลงโทษตามกฎหมาย
แต่เพื่อแสดงความรับผิดชอบ
จึงให้ทัตสึอิชิ คาสุชิ ลูกชายคนโต ขึ้นเป็นหัวหน้าตระกูลแทน
อย่างนั้นเหรอคะ
หัวหน้าตระกูลคนใหม่ ยอมถูกคุมประพฤติภายใต้การดูแลของฉัน
เท่านี้ก็จะถือว่าตระกูลทัตสึอิชิ อยู่ใต้อาณัติของตระกูลคุโด
แล้วคายะล่ะคะ
เธอจะถูกส่งไปทำงานรับใช้ ตระกูลที่ขึ้นชื่อว่าเข้มงวดเป็นพิเศษโดยลำพัง
คงต้องเคี่ยวเข็ญให้เธอรู้จักโลกภายนอกบ้าง
คายะ
มีอะไร
ผมจะออกไปข้างนอกสักพักนะ
เอาของไปน้อยแค่นั้นจะพอเหรอ
อะไรเนี่ย เหน็บแนมกันเหรอ
คายะ มาเริ่มกันใหม่เถอะ
จากนี้มาเริ่มทุกอย่างกันใหม่นะ
สร้างตระกูลไซโมริขึ้นมาใหม่ด้วยกัน
เธอก็คงไม่ยอมให้จบแค่นี้หรอกใช่ไหม
อย่ามาพูดจาอวดดีนะ
จะออกไปข้างนอกไม่ใช่หรือไง
กำลังจะออกไปแล้ว
อ๋อเหรอ โชคดีล่ะ
นี่คือต้นซากุระที่ปลูกตอนท่านแม่แต่งเข้ามาค่ะ
เธออยากมาดูมันสินะ
ค่ะ
ฉันรู้สึกว่าท่านแม่เรียกฉันมาที่นี่
เป็นอะไรหรือเปล่า
เอ่อ เปล่าค่ะ
ฉันทำอะไรเกินความจำเป็นสินะ
คุณท่านคะ
ที่เรื่องมันบานปลายขนาดนั้น ฉันเองก็มีส่วนรับผิดชอบ
ไม่จริงเลยค่ะ
สิ่งที่คุณท่านทำเพื่อฉัน ไม่ได้เกินความจำเป็นเลยค่ะ
มิโยะ
ฉันดีใจมากๆ ค่ะ
เรียบร้อยแล้วใช่ไหม
ค่ะ
แต่ว่า…
ตระกูลไซโมริอยู่ในสภาพนี้ เราคงจัดพิธีหมั้นไม่ได้แล้ว
พิธีหมั้นเหรอ
ใช่ เรื่องของพวกเราต่อจากนี้
ฉันกะว่าอีกไม่นาน จะเริ่มเตรียมการเรื่องแต่งงาน
เดี๋ยวเราอาจจะต้องไปหารุ่นก่อนด้วย
รุ่นก่อนนี่คือ…
ท่านพ่อของคุณท่านเหรอคะ
ใช่ พอได้ยินข่าวลือเรื่องคุณหนู ที่ถึงวัยออกเรือนทีไรก็ชอบเอามาพูดอยู่นั่น
ฉันเบื่อหน่ายมากเลยล่ะ
คนที่มาเสนอเรื่องสู่ขอกับตระกูลไซโมริ ก็คือท่านพ่อของคุณท่านสินะคะ
ฉันต้องพยายามไม่ทำให้ท่านผิดหวัง
ทำไมต้องผิดหวังด้วยล่ะ
เพราะมันคงเป็นการสู่ขอ ที่ตั้งใจเสนอมาให้คายะแน่ๆ ค่ะ
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ฉันจะเผารุ่นก่อน ให้เหี้ยนเป็นตอตะโกเลย
เอ๊ะ
คุณโคจิ
คุณคุโด วันก่อนต้องขอบคุณมากนะครับ
ร่างกายดีขึ้นแล้วเหรอ
ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
ค่อยยังชั่ว
มิโยะ ขอคุยด้วยสักหน่อยได้ไหม
คุณโคจิ เมื่อวันก่อนขอบคุณมากนะคะ
ผมไม่ได้ทำอะไรหรอก
ทำได้แค่ไปตามคุณคุโดมา
ไม่หรอกค่ะ คุณท่านบอกว่า ที่มาช่วยฉันได้เร็วเป็นเพราะคุณโคจิเลยค่ะ
งั้นเหรอ
ผมตัดสินใจแล้วว่าจะออกจากเมืองนี้
ไปที่ไหนเหรอคะ
ไปเมืองหลวงเก่าน่ะ ผมจะฝึกฝนตัวเองใหม่
เพราะผมรู้ซึ้งแล้วว่าตัวเองไร้ความสามารถ
ผมไม่อยากอยู่อย่างไร้ประโยชน์อีกแล้ว
คายะเอง…
ก็คงพยายามทำงานรับใช้เต็มที่เหมือนกัน
ผมเองก็จะพยายาม
จะแข็งแกร่งขึ้นเพื่อปกป้อง สิ่งที่อยากปกป้องในยามที่ต้องการ
แล้วก็นะ…
ยังจำเรื่องที่ผมพูดค้างไว้ในวันนั้นได้ไหม
เอ๊ะ
ขอโทษนะ
ผมอยากจะช่วย
อยากจะยิ้มไปกับเธอเหมือนเคยได้อีก
ผมรู้สึกกับเธอ…
ขอโทษด้วยนะคะ
หมายถึงเรื่องอะไรเหรอ
อย่างนี้เองสินะ
เปล่า ช่างมันเถอะ
ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรหรอก
ผมได้ยินสิ่งที่ต้องการแล้วล่ะ โล่งใจแล้ว
คงได้เวลาที่ผมต้องไปแล้ว
มิโยะ ไว้เจอกันใหม่นะ
ผมก็จะแพ้ไม่ได้เหมือนกัน
ขั้นตอนการหมั้นหมายของพวกเรา
เป็นอะไรที่เรียบง่ายมาก เพียงแค่ลงชื่อในเอกสารเท่านั้น
สุดท้ายก็ไม่มีการจัดพิธีหมั้นโดยทั้งสองตระกูล
เมื่อลงนามครบทั้งสองคน เราก็เป็นคู่หมั้นของคุณท่านอย่างเป็นทางการ
(ไซโมริ มิโยะ คุโด คิโยกะ)
ท่านมิโยะคะ
อีกนิดเดียวก็จะเป็นคุณนายตระกูลคุโด อย่างเป็นทางการแล้วนะคะ
คุณนายอะไรกัน…
มีใครอยู่ไหมคะ
กำลังไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
ตายจริง เธอคือมิโยะจังสินะ
คะ ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันชื่อคุโด ฮะซึกิ
พี่สาวของคิโยกะจ้ะ
อยากฝึกฝนเป็นกุลสตรีใหม่งั้นเหรอ
ค่ะ ไม่ได้เหรอคะ
ก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้หรอก
แต่จำเป็นต้องทำด้วยเหรอ
ค่ะ ฉันจะหาครูด้วยตัวเอง จะไม่สร้างความลำบากให้คุณท่านแน่ค่ะ
ขอร้องล่ะค่ะ
ไม่ถึงขั้นต้องก้มหัวหรอกน่า
หน้าแดงหมดแล้วนะ
มีไข้หรือเปล่า
เหมือนจะไม่มีนะ
ไม่มีหรอกค่ะ ฉันแข็งแรงดี
พูดจริงเหรอ
คือว่านี่มัน เอ่อ…
อย่ามองตาเขียวแบบนั้นสิ
เอาเถอะ ก็ได้
คุณท่าน
ฉันพอรู้จักคนที่จะมาเป็นครูให้
ไว้จะติดต่อให้เขามาที่บ้านนะ
ขอบคุณมากค่ะ…
ไม่ต้องเกรงใจหรอก
ฉันแค่จะใช้คนว่างงาน ให้เป็นประโยชน์เท่านั้นแหละ
คนว่างงานเหรอ
เชิญตามสบายค่ะ
ตายจริง ขอบคุณนะ กำลังคอแห้งอยู่พอดีเลย
พี่สาวของคุณท่านสินะคะ
ใช่จ้ะ คล้ายกันเลยใช่ไหม มีคนบอกบ่อยๆ ว่าตรงตาคล้ายคิโยกะ
อ๊ะ ใช่ค่ะ เอ่อ…
ท่านฮะซึกิ
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ
ตายจริง ยูริเอะ
ไม่ได้เจอกันนานจริงๆ นั่นแหละ
ครั้งล่าสุดที่เจอกันมันกี่ปีมาแล้วเนี่ย
เห็นเธอยังสบายดีก็ดีใจแล้วล่ะ
ท่านฮะซึกิก็ไม่ต่างไปจากเดิมเลยนะคะ
ให้ตายสิ ยังเหมือนเดิมเลยนะพี่
อ้าว คิโยกะ นายไม่ไปทำงานเหรอ
วันนี้ไม่มีเวร
เฮ้อ ไม่ไหวเลยนะ
นายเนี่ยชอบทำหน้าตาบูดบึ้งซะจริงๆ
อุตส่าห์มีคู่หมั้นน่ารักขนาดนี้ทั้งที
ยุ่งไม่เข้าเรื่องน่า
ช่างเถอะ
ที่สำคัญนะ มิโยะจัง อ๊ะ ฉันเรียกว่ามิโยะจังได้ใช่ไหม
อ๊ะ ค่ะ
แล้วมิโยะจังรู้เรื่องหรือยัง คิโยกะขอให้ฉันมาเป็นครูเธอน่ะ
คะ
เอ๊ะ คิโยกะ นี่นายไม่ได้บอกเหรอ
เปล่า ก็บอกแล้วนะ…
ขอโทษนะ คิโยกะนี่ ชอบอธิบายอะไรไม่ชัดเจนเลยจริงๆ
คงแทบไม่ได้พูดถึงฉันเลยสิท่า
เอ่อ คือว่ามันก็…
ไม่เป็นไร
ฉันจะรับหน้าที่ฝึกฝนเธอ ให้เป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมเอง
ขะ… ขอฝากตัวด้วยนะคะ
ถึงฤดูกาลของดอกรักเร่แล้วสินะ
ในภาษาต่างประเทศ จะเรียกดอกรักเร่ว่า "ดาห์เลีย" นะรู้ไหม
ฟังดูวิเศษไปเลยเนอะ
ฉันชอบดอกไม้พันธุ์นี้มากเลยล่ะ
มิโยะจัง มาตรงนี้หน่อยสิ
คะ ค่ะ
มิโยะจังมีดอกไม้อะไรที่ชอบหรือเปล่า
เอ่อ…
ฉันไม่ค่อยรู้จักชื่อดอกไม้เลยค่ะ
อ๋อ นั่นวัชพืชที่เรียกว่าผักปลาบน่ะ
วัชพืชก็มีชื่อเรียกเหรอคะ
แน่นอน ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้ที่เล็กแค่ไหน ก็ล้วนแต่มีชื่อ
และงดงามกันทั้งนั้น
ผักปลาบเนี่ยพอเลยเที่ยงไปแล้วดอกจะหุบลง
แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังตั้งตรง และเบ่งบานอย่างสง่างาม
ฉันคิดอยู่เสมอเลยล่ะ
ว่าที่ดอกไม้ดูงดงามเพราะมันพยายามเต็มที่ เพื่อเบ่งบานในเวลาอันจำกัด
พวกเราก็เหมือนกันนะว่าไหม มิโยะจัง
มาพยายามเต็มที่ในเวลาอันจำกัด เพื่อใช้ชีวิตอย่างงดงามกันเถอะ
ค่ะ
(แนวทางการดูแลครัวเรือน)
เข้าเรื่องเลยแล้วกัน มิโยะจังอยากเรียนรู้ การวางตัวในฐานะกุลสตรีสินะ
ค่ะ
ช่วยสอนฉันด้วยนะคะ
ฉันเคยล้มเหลวกับการแต่งงานมาก่อนน่ะ
แต่ฉันก็จบมาจากโรงเรียนสตรี แล้วก็ร่ำเรียนอะไรมาเยอะ
เรื่องพื้นฐานฉันน่าจะสอนได้ดีเลย
ค่อยๆ เรียนกันไปนะ
คือว่า… ฉันดีใจมากเลยค่ะ
ที่พี่สาวของคุณท่านอุตส่าห์มาสอนคนอย่างฉัน ให้เป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อม
เป็นเกียรติมากเลยค่ะ
ค่อยยังชั่วนะเนี่ย!
ให้ตายสิ เป็นเด็กดีอะไรอย่างนี้
คิโยกะ ขอเอาเด็กคนนี้กลับไปด้วยได้ไหม
ไม่ได้
ขี้เหนียวจัง ถ้าฉันพากลับไปติวเข้มที่บ้าน อาจจะดีกับมิโยะจังมากกว่าก็ได้
ไม่ได้!
นั่นสิเนอะ
ถ้าฉันพามิโยะจังไปด้วย นายคงเหงาแย่เลย
เรื่องพรรค์นั้น…
ยังไงก็เถอะ ถ้าจะเรียน ก็ต้องมีเป้าหมายสักหน่อย
เป้าหมายเหรอคะ
ใช่ ถ้าตั้งเป้าหมายเอาไว้ ก็จะพยายามทำมันให้ได้ใช่ไหมล่ะ
อีกสองเดือนจะมีปาร์ตี้พอดี
ฉันกับคิโยกะก็ได้รับเชิญ เริ่มจากลองไปด้วยกันก่อนไหม
ไม่ต้องห่วงหรอก ปาร์ตี้ที่ว่า ก็เหมือนงานกระชับมิตรสบายๆ
แต่ว่า…
ทำไมไม่ลองไปดูล่ะ
คุณท่าน
ต่อให้เรียนรู้มามากแค่ไหน แต่ถ้าใช้จริงไม่ได้ก็ไม่มีความหมายหรอก
เข้าใจแล้วค่ะ
ขอฉันไปปาร์ตี้ด้วยนะคะ
ไม่ต้องกดดันขนาดนั้นก็ได้
ไม่จับใส่ชุดเดรสแล้วสั่งให้ไปเต้นแต่แรกหรอก
เอ่อ ค่ะ
การวางตัวพื้นฐานของเธอใช้ได้อยู่แล้ว ไม่ต้องกังวลไปหรอก
งั้นเหรอคะ
จ้ะ
ครั้งหน้าฉันจะทำตารางเรียนให้ มาพยายามไปด้วยกันนะ
ค่ะ
ท่านฮะซึกิใจดีจัง
เราอยากเป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อม
เหมือนกับท่านฮะซึกิ
เราอยากเป็นภรรยาที่คู่ควรกับคุณท่าน
กลิ่นอายของพลังพิเศษเหรอ
มิโยะ ฉันเข้าไปนะ
หยุดนะ…
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้ว
ฝันร้ายอีกแล้ว
เศษเสี้ยวพลังพิเศษก็คล้ายกับคราวก่อน
เขตแดนรอบบ้านก็ดูไม่มีรอยปริ
ไม่น่ามีคนนอกบุกรุกเข้ามาด้วย
หากจะมีใครใช้พลังพิเศษแทรกแซงได้ล่ะก็…
อุสุบะ…
กางเขตแดนใหม่ซะ
ตั้งสมาธิเอาไว้
พลตรีโอไคโตะ
อือ
ขออภัยที่มาช้าครับ
ขอโทษที่ขัดจังหวะการทำงานนะ คิโยกะ
ไม่เลยครับ
ดูเหมือนท่านทาไคฮิโตะจะเห็นนิมิตสวรรค์
ฉันกำลังจะไปเข้าเฝ้าพร้อมรายงานเรื่องทัตสึอิชิ
นายมาด้วยกันที
ครับ
แล้วฉันก็มีเรื่องที่ต้องบอกนายก่อนจะไปเข้าเฝ้า
อะไรเหรอครับ
มีโจรขุดสุสานโผล่ออกมา
อย่าบอกนะว่า…
ใช่ เรายังไม่รู้รายละเอียดอะไรมาก
แต่สุสานบรรพชนถูกบุกรุก
ถึงเวลาแล้ว
จะไปรับแล้วนะ
มิโยะ
คำบรรยายโดย: วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล