เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
คุณไซโมริ มิโยะ
ขอประทานโทษค่ะ
เงยหน้าขึ้นเถอะครับ
เอ่อ ขอโทษด้วยนะคะ ที่สร้างความเดือดร้อนให้
ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ
แต่ดีแล้วล่ะครับที่คุณไม่บาดเจ็บ
ไม่เลยค่ะ ฉันไม่ระมัดระวังเอง
ต้องขอบคุณจริงๆ นะคะที่ช่วยเธอไว้
มิโยะจัง รีบไปหาที่พักกันก่อนเถอะ
ค่ะ
ระวังตัวด้วยนะครับ
ถ้างั้นผมขอตัวนะครับ
ท่านมิโยะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ
ต้องระวังด้วยนะ มิโยะจัง
ค่ะ
ต้องระวังจริงๆ นั่นแหละ
เพราะเธอ…
เป็นคนพิเศษยังไงล่ะ
(ขอให้รักเรานี้ได้มีความสุข)
(ตอนที่ 9 จมดิ่งในห้วงฝัน)
มิโยะ!
ทำไมต้องฝืนจนล้มป่วยด้วย
ตอนที่มิโยะจังฝันร้าย มีกลิ่นอายของพลังพิเศษด้วยสินะ
มีคนใช้พลังพิเศษกับมิโยะจัง จากที่ไกลๆ หรือเปล่านะ
ถ้าเป็นพลังของอุสุบะก็คงเป็นไปได้
แต่เขตแดนของบ้านหลังนี้ไม่มีรอยปริ
ไม่น่ามีใครแทรกแซงจากภายนอก
นี่เป็นแค่การคาดเดา แต่มันอาจเกี่ยวข้องบางอย่าง
กับเรื่องที่มิโยะสืบสายเลือดอุสุบะ
มิโยะจังน่ะเหรอ แน่ใจใช่ไหม
ชัดเจนแล้วว่าแม่ของมิโยะใช้นามสกุลอุสุบะ
และแต่งเข้าตระกูลไซโมริ ในฐานะภรรยาที่มีพลังพิเศษ
ไม่นึกเลยว่ามิโยะจัง จะสืบสายเลือดของตระกูลอุสุบะนั่น
แต่มิโยะไม่มีพลังพิเศษ
ถ้าเกิดว่ามันเป็นไปได้ ที่สายเลือดอุสุบะในตัวมิโยะ
จะส่งผลเสียต่อตัวเธอเองล่ะ…
เลือดของตระกูลอุสุบะสินะ แต่ทำไมมาเป็นเอาป่านนี้
ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ก็คิดเป็นอื่นไม่ได้แล้ว
มิโยะจังรู้อะไรเกี่ยวกับอุสุบะบ้างไหม
แม่ของมิโยะเสียไปตอนเธอยังเด็ก
มีโอกาสสูง ที่เธอจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับอุสุบะเลย
อีกอย่าง…
อีกอย่างอะไร
ถึงถามไป ก็ไม่รู้ว่าเธอจะยอมเล่าให้ฟังไหม
พักนี้ดูเธอปิดบังความรู้สึกตัวเอง มากกว่าแต่ก่อนอีก
เธอคงไม่อยากให้เป็นห่วง
แต่ก็อยากให้เธอยอมให้เราห่วงบ้างนะ
เป็นอะไรไป เจอหมีเข้าหรือไง
ดูเหมือนจะมีปีศาจจากสุสานบรรพชน โจมตีพลเรือนครับ
สภาพความเสียหายล่ะ
เราพบชายคนหนึ่งหมดสติอยู่ในป่า ใกล้ๆ กับเขตหวงห้าม
ตอนนี้เขาอยู่ในสภาวะหมดสติไม่รู้สึกตัว
จากอาการและสภาพที่เกิดเหตุ
คงเป็นฝีมือของปีศาจไม่ผิดแน่ครับ
แปลว่าพวกมันรุกมาถึงบ้านคนแล้วสินะ
เร็วกว่าที่เราคาดไว้มากเลยนะครับ
ปล่อยให้สำนักพระราชวังจัดการไม่ได้แล้วครับ
ไม่ช้าก็เร็วมันต้องเข้ามายังเมืองหลวงแน่
ไม่ไหวแล้ว
ทำไมเราถึงเอาแต่ฝันร้าย
ครั้งแล้วครั้งเล่ากันนะ
อย่าว่าแต่เป็นกุลสตรีอย่างท่านฮะซึกิเลย
แบบนี้คงกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนกันพอดี
ตั้งแต่เราเป็นลม เวลาเรียนก็ถูกลดลงไปมาก
อุตส่าห์มีโอกาสได้เล่าเรียนแล้วแท้ๆ
ขอโทษนะ คืนนี้ก็น่าจะไม่ได้กลับ
ถ้างั้นฉันจะเตรียมข้าวกล่อง แล้วนำไปส่งให้นะคะ
ไม่ล่ะ ไม่เป็นไร มิโยะพักผ่อนเถอะ
มิโยะ
คะ
สภาพร่างกายเป็นยังไงบ้าง มีเรื่องหนักใจหรือเปล่า
ไม่มีปัญหาเลยค่ะ
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่ะ
งั้นเหรอ
ขอโทษนะ โกโดเรียกแล้ว ฉันกลับไปทำงานนะ
ค่ะ ตั้งใจทำงานนะคะ
จากสถานการณ์ในตอนนี้ ดูเหมือนว่าพวกปีศาจกำลังมุ่งตรง
มายังใจกลางเมืองหลวงครับ
หลังจากนั้นสำนักพระราชวังติดต่อมาบ้างไหม
เราก็คอยถามไปอยู่เนืองๆ
มีแต่พวกกระดิกตัวช้าทั้งนั้น ไม่ทันใจเลย
เราจะปิดล้อมละแวกเมืองหลวง
ฉันต้องการคำอนุญาตเคลื่อนพลในทันที
แผนการกวาดล้างขนานใหญ่สินะครับ
ฉันจะประสานงานกับสำนักพระราชวังเอง
คุโดเตรียมการเคลื่อนพลที
ครับ
พวกเราจะปกป้องเมืองหลวงไว้ให้ได้ ด้วยมือของเราครับ
ว้าว น่ากินจัง!
วันนี้ยูริเอะว่าจะเป็นคนทำแท้ๆ
แต่พอไปถึงห้องครัว ก็เตรียมวัตถุดิบเสร็จหมดแล้ว
ยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่เลยนะ
ไม่เลยค่ะ ฉันไม่เป็นไรแล้ว
เชิญทานเถอะค่ะ
- จะทานแล้วนะคะ - จะทานแล้วนะคะ
เยี่ยมเลย
ท่านมิโยะทำอาหารเก่งแบบนี้ ยูริเอะก็ภูมิใจค่ะ
จริงด้วยนะ
ฉันทำของชั้นเลิศขนาดนี้ไม่ได้หรอก
ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ
ฉันน่ะ ทำอาหารไม่ได้เรื่องจริงๆ นะ
เอ๊ะ
แม้แต่ที่โรงเรียนสตรี ผลการเรียนทำอาหารของฉันก็ใช้ไม่ได้เลย
ทำอะไรก็ไหม้
เค็มไปบ้าง เผ็ดไปบ้าง
ขนาดแค่จับมีดยังบาดนิ้วไม่รู้ตัว
ผิดคาดเลยนะคะ
ตอนแต่งเข้าตระกูลอื่นก็ลำบากแย่เลยนะคะ
โธ่ อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลยน่า
เรื่องนั้นฉันเสียใจจริงๆ นะ
เสียใจ…
ใช่
อย่างเดียวในชีวิตที่ฉันเสียใจ
คือการแต่งงานของฉันไงล่ะ
ฉันแต่งงานตอนอายุ 17
ในฐานะที่เกิดมาเป็นลูกสาวตระกูลคุโด
ฉันก็เตรียมใจแต่งงานทางการเมืองไว้แล้ว
สามีฉันเป็นคนดีและอ่อนโยน
ฉันมีความสุขมากเลย
แต่ว่าฉันเข้ากับครอบครัวของสามีไม่ได้
ความไม่เอาไหนในเรื่องงานบ้านของฉัน กับความอ่อนประสบการณ์ในฐานะคนคนหนึ่ง
มันคงทำให้ฉัน ห่างไกลจากการเป็นภรรยาในอุดมคติ
สามีคอยปลอบใจฉันอยู่บ่อยๆ
แต่มีครั้งหนึ่งระหว่างคุยกัน เราต่างใช้อารมณ์เป็นใหญ่
หลังจากทะเลาะกันใหญ่โต ก็จบลงด้วยการหย่าร้าง
แต่ว่านะ พอฉันกลับมาที่บ้านพ่อแม่ และสงบสติอารมณ์ได้แล้ว
ฉันกลับเสียใจมากเลยล่ะ
ถึงจะเกิดเรื่องลำบากมากมาย
แต่สุดท้ายฉันก็สูญเสียการใช้ชีวิตกับครอบครัว ที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันไป
ทั้งที่ฉันอาจจะทำอะไรได้มากกว่านี้แท้ๆ
คุณฮะซึกิเสียใจเรื่องนั้นสินะคะ
มิโยะจัง
คะ
มิโยะจังไม่หนีข้อบกพร่องของตัวเอง และพยายามเอาชนะมันให้ได้
ฉันนับถือมากเลยนะ
เอ๊ะ
เรื่องแบบนั้น…
เพราะฉะนั้นหลังจากนี้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเสียใจแบบฉัน
ฉันอยากจะให้มิโยะจัง ให้ความสำคัญกับความรู้สึกของตัวเองนะ
จากนี้มิโยะจังอยากจะทำอะไรเหรอ
อยากจะใช้ชีวิตแบบไหน
เอ๊ะ เอ่อคือ…
เราอยากจะ…
เป็นภรรยาที่คู่ควรกับคุณท่าน
เป็นกุลสตรีที่เพียบพร้อมเหมือนท่านฮะซึกิ
สิ่งที่เราปรารถนา…
มิโยะจัง
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ค่ะ คือว่าฉัน…
ไม่เคยคิดมาก่อนเลยค่ะ ว่าอยากจะใช้ชีวิตยังไง
แต่มีอย่างหนึ่งที่ฉันตัดสินใจได้แล้วค่ะ
อะไรเหรอ
ฉันอยากอยู่ที่นี่ค่ะ
อยู่เคียงข้างคุณท่าน
เด็กคนนั้นช่างโชคดีจริงๆ เลยนะ ที่มีเธอคอยคิดถึงขนาดนี้
ให้ตายสิ ต้องหาตัวคุณสุมิทุกคน ที่อยู่ในเมืองหลวง
งานช้างเลยทีเดียวล่ะ
หวังว่าในนี้จะมีอุสุบะ สุมิอยู่นะ
เจาะจงเฉพาะผู้หญิงที่ใช้ชื่อสุมิมันก็ดีอยู่หรอก
แต่ทุกคนดูเหมือนจะใช่แล้วก็ไม่ใช่
อุสุบะ สุมิเป็นเบาะแสเดียว ที่จะสาวไปถึงตระกูลอุสุบะได้
จะข้อมูลเล็กน้อยแค่ไหนก็ได้ ช่วยสืบต่อที
ขอนั่งข้างๆ ได้ไหมคะ
อือ
มิโยะ คือว่า
ฉันยุ่งจนหาเวลามาคุยกับเธอไม่ค่อยได้เลย
ขอโทษนะ
ไม่เลยค่ะ ฉันไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่มีปัญหาเลย
มิโยะ
มีเรื่องอะไรหนักใจอยู่หรือเปล่า
ไม่ค่ะ ก็ไม่มีนะคะ
งั้นเหรอ
คือว่า สำหรับคุณท่านแล้ว ท่านฮะซึกิเป็นคนแบบไหนเหรอคะ
จะว่าไปฉันไม่ค่อยได้เล่าเรื่องในอดีตให้ฟังสินะ
เล่าให้ฉันฟังได้ไหมคะ
ฉันกับพี่พอคุยกันได้มาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้ว
ก็นะ เธอเป็นคนชอบเอะอะอย่างที่เห็น บางทีก็น่ารำคาญเหมือนกัน
แต่มันคงไม่ใช่ความรู้สึก ว่าชอบหรือเกลียดอะไรแบบนั้นหรอก
เราเกิดและโตมาในสภาพแวดล้อมเดียวกัน
เลยเข้าอกเข้าใจกันและกัน
ไม่ต้องเกรงใจหรือคิดมาก
นิสัยเราไม่เข้ากันเท่าไร
แต่เธอก็เป็นคนดีในแบบของเธอเอง
นี่ถือเป็นคำตอบได้ไหม
ค่ะ
มันฟังดูดีและน่าอิจฉามากเลย
เพราะเราไม่มีคนแบบนั้น
มิโยะ
เขยิบมาตรงนี้อีกนิดสิ
คะ ค่ะ
ถ้าเหงาก็บอกมาว่าเหงา
ทุกข์ใจก็บอกมาเถอะว่าทุกข์ใจ
ถ้าไม่บอกฉันก็ไม่รู้หรอก
ฉันไม่ได้เหงา…
งั้นเหรอ แต่ฉันเหงานะ
เธอไม่เหงาเหรอ
เหงาค่ะ
ก็บอกมาแบบนั้นแต่แรกสิ
ค่ะ
มาพึ่งพิงฉันได้เลยนะ พูดความในใจให้มากกว่านี้สิ
ทำตัวเอาแต่ใจเถอะ ฉันจะรับทุกอย่างเอาไว้เอง
ค่ะ
จะเปิดเผยความรู้สึกของตัวเอง แล้วมาพึ่งพาฉันก็ได้
ครอบครัวต้องสนับสนุนกันแบบนั้นสิจริงไหม
คุณท่านช่างใจดี
แต่ว่า…
ถ้าตอนนี้เราพึ่งพาเขาจริงๆ
ก็คงเป็นคุณนายตระกูลคุโดไม่ได้
ปัญหาของเรา เราต้องหาทางจัดการด้วยตัวเอง
ไม่งั้นก็ไม่คู่ควรเป็นกำลังให้ครอบครัว…
มีใครอยู่ไหมครับ
ค่ะ
ขอโทษที่ให้รอนะคะ ไม่ทราบว่าใคร…
คุณคือ…
โอ๊ะ สวัสดีครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย
หลังจากนั้นคุณสบายดีหรือเปล่าครับ
ค่ะ ขอบคุณนะคะ
ตอนนั้นต้องขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
ไม่เลย ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ
ว่าแต่คุณคุโดอยู่บ้านไหมครับ
ไม่ค่ะ ออกไปทำงานน่ะค่ะ
อ้าว แปลกแฮะ
ได้ยินว่าวันนี้ไม่เข้าเวรนี่นา
ดูท่าเขาจะยุ่งน่ะค่ะ
ได้ยินว่าโดนเรียกตัวไปกะทันหัน
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
ขอโทษนะครับ ผมไม่ได้เช็กให้ดี
ผมชื่อสึรุกิ อาราตะครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย
ฉันชื่อไซโมริ มิโยะค่ะ
ครับ ผมทราบดี
ในแวดวงสังคม ลือกันให้แซ่ดอยู่ระยะหนึ่งเลยล่ะครับ
ว่าในที่สุดคุณคุโดคนนั้นก็มีคู่หมั้นแล้ว
แต่ดูเหมือนว่าเขาจะเลือดเย็น อย่างที่ลือกันเลยนะครับ
ทำไมล่ะคะ
คุณมิโยะ รู้ไหมครับว่าตอนนี้สีหน้าคุณเป็นยังไง
ไม่ว่าจะวันนั้นหรือวันนี้ เขาก็ทิ้งคุณไว้คนเดียวไม่ใช่เหรอครับ
เห็นไหม
คู่หมั้นตัวเองซีดเซียวขนาดนี้แท้ๆ
คุณท่านไม่ผิดหรอกค่ะ
เขาบ้าจริงๆ นะครับ ที่ให้คุณฝืนตัวเองจนเป็นลมไป
เขาไม่เข้าใจคุณค่าที่แท้จริงของคุณเลย
ไร้สาระจริงๆ เขาแทบไม่คุยกับคุณด้วยซ้ำ
แต่คุณกลับร่ำเรียนการวางตัว และการชงชาทุกวี่ทุกวัน
ทำไมถึงรู้เรื่องนั้น…
ที่เขาให้คุณทำเรื่องพวกนั้น มันมีค่าอะไรงั้นเหรอครับ
หยุดเถอะค่ะ!
ฉันทำเพราะฉันอยากทำเองค่ะ
คุณท่านก็แค่ช่วยฉันเท่านั้น
อย่าว่าเขาเลยนะคะ!
ไหวหรือเปล่าครับ
ไหวค่ะ ฉันไม่เป็นไร
ขอโทษนะครับ ผมพูดอะไรเกินเลยไป
ผมจะกลับแล้วครับ
ฉันก็ต้องขอโทษเช่นกันค่ะ
ผมเป็นฝ่ายเสียมารยาทเอง อย่าคิดมากเลยครับ
แต่ว่า
ผมสามารถมอบหน้าที่ ที่มีแค่คุณเท่านั้นที่ทำได้
ติดต่อมาได้ทุกเมื่อเลยนะครับ
หากคุณสนใจ
(ที่ปรึกษาพิเศษ สึรุกิ อาราตะ)
ถ้างั้นไว้เจอกันใหม่ครับ
หน้าที่ที่มีแค่ฉันเท่านั้นที่ทำได้
มาช้าจังเลยนะครับ
ถึงจะเป็นผู้ส่งสารของสำนักพระราชวัง แต่ให้หัวหน้ารอมันเสียมารยาทนะครับ
ไม่มีปัญหาหรอก ต่อให้สึรุกิไม่มา เราก็จะเดินหน้าเตรียมแผนการต่อไป
หน้าดูเหนื่อยๆ นะครับ
ไม่ต้องห่วงหรอก
ไว้งานเสร็จฉันจะกลับบ้านทันที
ดีแล้วล่ะครับ
วันนี้กลับไปเถอะครับ เพื่อคุณมิโยะด้วย
อือ
ผมได้รับอนุญาตมาแล้วครับ
จากนี้ไปสิทธิ์บัญชาการจะโอนไปยังคุณคุโด คุณเคลื่อนไหวได้อิสระเลยครับ
ถ้างั้นเราจะเริ่มแผนการกวาดล้างขนานใหญ่
ต้องคลี่คลายสถานการณ์ให้ได้
ก่อนเกิดความเสียหายต่อเมืองหลวง
ช่วยดำเนินการกันต่อไปด้วย
ขอโทษนะครับที่วันนี้ผมดันมาสาย
ผมนึกว่าวันนี้คุณไม่เข้าเวร เลยเผลอไปที่บ้านคุณคุโดมาครับ
ผมเจอคุณมิโยะคู่หมั้นคุณด้วยครับ
เธอทักทายผมอย่างสุภาพเชียวล่ะ
สมเป็นคู่หมั้นของคุณคุโดเลยนะครับ
แต่ว่าผมไม่เห็นด้วยเลยครับ ที่คุณปฏิบัติกับคู่หมั้นผู้แสนดีแบบนั้น
หา
คุณมิโยะหน้าซีดมากเลยนะครับ
เธอย่ำแย่ลงเรื่อยๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ
วันก่อนผมก็เจอเธอครับ
ผมเข้าไปช่วยเธอ ตอนที่เกือบเป็นลมอยู่กลางเมือง
ว่าไงนะ
คุณนี่ช่างไม่เข้าใจอะไรเอาซะเลย
คุณมองไม่เห็นตัวตนของคุณมิโยะล่ะสิท่า
ไม่หรอก คงไม่คิดจะมองเลยด้วยซ้ำ
การที่คุณไม่อยู่ข้างเธอในช่วงเวลาสำคัญนี่แหละ เครื่องยืนยันชั้นดี
เอาเถอะ ผมยุ่งไม่เข้าเรื่องสินะ
ถ้าเจอปัญหาอะไร สามารถติดต่อผมมาได้ทุกเมื่อเลยครับ
ผมอาจจะช่วยอะไรคุณได้นะครับ
แปลกน่าดูเลยนายท่าน
ในบรรดาผู้ที่อยู่ในรายชื่อ
มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ได้แจ้งเกิดและไม่มีทะเบียนบ้าน
ชื่อเธอคือสึรุกิ สุมิ
(ที่ปรึกษาพิเศษ สึรุกิ อาราตะ)
"สึรุกิ…"
มิโยะ
มิโยะ!
มิโยะ
บอกไปขนาดนั้นแล้วว่าอย่าฝืนตัวเอง…
มิโยะ
คุณท่าน
ยินดีต้อนรับกลับมาค่ะ
ฉันไม่ได้ไปต้อนรับเลย
ขอประทานโทษ…
คุณท่าน
มิโยะ ทำไมล่ะ
คะ
ทำไมถึงได้ผอมลงขนาดนี้
ทำไมถึงไม่บอกเรื่องเป็นลม
คือว่าฉัน…
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอฝันร้ายอยู่ทุกคืน
ฉันบอกไปแล้วนี่
ว่าบอกฉันได้ทุกอย่าง ให้พึ่งพาฉัน
แต่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เธอกลับไม่ยอมพูดอะไรเลย
ฉันเชื่อใจไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ
ไม่ใช่นะคะ!
ฉันไม่อยากรบกวนคุณท่านน่ะค่ะ
แค่นี้ก็ยุ่งมากพออยู่แล้ว
คุณท่านกำลังเหนื่อย
ฉันไม่อยากเอาเรื่องของคนอย่างฉัน ไปทำให้หนักใจ
เหนื่อยงั้นเหรอ
นั่นมันเธอต่างหาก!
ถ้ามันจะเป็นแบบนี้
ฉันไม่ควรให้โอกาสเธอเรียนเลย
คุณท่าน…
ใจร้ายที่สุด
ไม่ใช่ ไม่ใช่แบบนี้
เราไม่ได้อยากมาคุยเรื่องนี้
ฉัน…
ฉันก็แค่…
มิโยะ!
เราทำสิ่งที่ไม่ควรทำที่สุดลงไปแล้ว
แบบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับ คนตระกูลไซโมริเลยไม่ใช่หรือไง
สุดท้ายชายคนนั้นก็พูดถูกงั้นสินะ
(ที่ปรึกษาพิเศษ สึรุกิ อาราตะ)
ต้องให้สึรุกิเล่าทุกอย่างมาซะ
เราจะต้องเป็นคน…
หยุดความทุกข์ทรมานของมิโยะให้ได้
คำบรรยายโดย: วรัทรินทร์ พิณพริษฐ์กุล