Pochodzę z niezależnego świata, to mnie łączy
z Georgem Lucasem.
To inspirujące, że wszystko to zostało stworzone
przez jednego człowieka, który siedząc w pokoju z długopisem w ręku,
napisał Gwiezdne Wojny.
Lucasfilm Ltd maj 1973 r.
Jeden człowiek, wierząc w swój pomysł,
rozpętał całą tę reakcję łańcuchową. To niesamowite.
A jedna z jego postaci, która na krótko pojawia się w Imperium Kontratakuje,
staje się bohaterem kolejnej serii.
Wszystko, co stworzyli Jon i Dave,
zaczęło się od jednego człowieka i jego idei. To mega inspirujące.
Winni jesteśmy szacunek całości Gwiezdnych Wojen.
JON FAVREAU TWÓRCA
Filmom, na których się wychowałem,
jak i Rozszerzonemu Uniwersum,
i wszystkiemu, co weszło do kanonu.
Zawsze, kiedy omawiamy fabułę albo postaci, staramy się patrzeć
przez pryzmat wszystkich tych opowieści, dostrzegać każdy aspekt
i przewidywać konsekwencje.
To skrzynki na miecze świetlne,
Ahsoka ma taką w Wojnach klonów.
Może niech on ją otworzy,
-wyjmie miecz. -W ten sposób?
Ale odjazd.
Dbałość o detal to część
DAVE FILONI REŻYSER
naszej filozofii, by uzyskać wrażenie jednej, wielkiej, połączonej galaktyki.
Tym są Gwiezdne Wojny. Wszystkie te historie tworzą jedno.
Do stworzenia serii o bohaterze w mandaloriańskiej zbroi,
zainspirował nas Boba Fett.
Dzięki temu, że tytułowy Mandalorianin to nowa postać,
o innej przeszłości, nosząca inną zbroję,
mogliśmy sobie pozwolić
na większą swobodę twórczą.
Traktujesz go, jak miecz.
Przesuwasz rękę po klindze.
-Tak to zagrajmy. -Dobra.
Prawda jest taka, że to postać Boby Fetta
nas zainspirowała.
Boba Fett to bohater w typie Człowieka bez imienia, samotny rewolwerowiec.
Kiedy byłem dzieckiem, nie znaliśmy
jego twarzy, nie wiedzieliśmy, kim jest.
W rozszerzonym Universum były o nim jedynie tajemnicze wzmianki.
Potem ukazały się prequele,
a w nich prawdziwa sensacja: wyjaśnienie, że Boba
jest klonem łowcy nagród, Jango Fetta.
To było kompletne novum.
Trzymaj się, synu. Zbliżamy się do pola
asteroidów, zgotujemy im niespodziankę.
Wątki przeplatają się
w kolejnych filmach Gwiezdnych Wojen, na przestrzeni lat.
Dziś możemy to osiągnąć w skondensowanym czasie.
Wprowadzenie postaci Boby Fetta do serialu, obserwowanie reakcji fanów
i wielka frajda z tej współpracy, przekonało nas, że warto
porozmawiać z platformą Disney Plus, z Kathy
i zespołem Lucasfilm o tym, czy widzą tu potencjał
na osobną serię.
W blasku ognia, z pomocą wojownika
kompletuje swój rynsztunek.
Podnosi swój smukły kij gaffi,
obraca nim z wprawą,
a następnie trzyma go oburącz opierając o uda.
Spogląda w gwiazdy, a jego nowa, odmieniona sylwetka
wyryta jest na tle horyzontu pustynnej planety.
Oto nowy człowiek.
Nie jest już sam.
Jest członkiem plemienia.
Idę nałożyć makeup. Do zobaczenia w charakteryzatorni.
KATHLEEN KENNEDY PRODUCENT WYKONAWCZY
Kiedy George mówił mi o postaci Boby,
powiedział, że w roli Jango Fetta obsadził niesamowitego Nowozelandczyka,
Temuera Morrisona.
I dodał: „Jeśli kiedykolwiek będziecie obsadzać Bobę, wybierzcie Temuera,
„bo to znakomity aktor”.
Boba to gość, który jako jedyny schwytał Hana Solo.
Tym zdobył sobie uznanie.
To tajemnicza postać, zupełnie nie eksponowana.
I to działa na moją korzyść.
Mogliśmy dać fanom
przedsmak tego, co on potrafi.
Ciężko pracowałem, by dobrze odegrać swoją rolę
w drugim sezonie Mandaloriana.
Starałem się wczuć w tę postać, pokazać jej moc, zagrać na tyle przekonująco,
by coś dobrego z tego wynikło. I oto jesteśmy.
Dzień pierwszy. Damy z siebie wszystko.
Tem Morisson to Boba Fett.
Tak bardzo jest podobny do tej postaci, pod wieloma względami.
Ma potężną charyzmę, ale jest cichy i delikatny.
I rozbrajająco życzliwy.
Dodaje tej postaci wiele swoich cech.
Modlę się do boga od emocji, by zesłał mi kilka z nich,
jak najszybciej.
Kończy mi się czas.
Mam szczęście, bo czerpię z moich maoryskich korzeni.
Mamy haka, z którego możemy czerpać energię.
Mamy waiata tangi, pā, pōkeka.
Wszystkie te formy pieśni,
które odziedziczyliśmy po przodkach
wprowadziły mnie w odpowiedni tryb, a raczej nastrój.
Jadę na mojej banthcie Po piaskach Tatooine
Zmierzam do Mos Eisley Syndykat Pyke oczekuje mnie
Robercie Rodriguezie, przejmij bracie.
Między mną a Robertem od razu zaskoczyło.
Urządziliśmy sobie trening. Trochę mnie przegonił
w wyciskaniu na ławce. Trzeba przyznać,
że ma większe bicepsy.
A po wyciskaniu ciężarów, wyciągamy gitary.
-I jedziemy. -Lubię grać z moimi aktorami
i współpracownikami. To buduje twórcze zaufanie.
Trzeba się zestroić, uruchomić inwencję twórczą.
W muzyce i na planie.
Podtrzymuje to kreatywny impet.
Blues z jamy Sarlacca
Kiedy kończyłem swój odcinek z drugiego sezonu,
Zadzwonili do mnie Jon i Dave mówiąc,
że podoba im się moje podejście do postaci Boby Fetta.
Nie chcieli, żebym tylko reżyserował jeden lub dwa odcinki,
ale żebym został producentem wykonawczym.
To był najlepszy telefon, jaki można odebrać.
Brak mi słów, by opisać, jak ważny był Robert
w procesie powołania do życia Boby Fetta.
Uwielbia tę postać.
Tworzy własne animatiki z figurkami.
Jest ekspertem.
To Jedi. Zna się na rzeczy.
Fajnie, że nie widzieliśmy cię wcześniej w tej sekwencji.
Trenowałeś ten ruch, ale nie na naszych oczach.
Struktura scenariusza Jona jest naprawdę genialna.
Opowiada historię Boby
od momentu, w którym porzuciliśmy go w serialu.
W formie retrospekcji odpowiada na palące pytania,
pokazuje, co się z nim stało po tym, jak wpadł do jamy Sarlacca.
Żeby wyjaśnić, w jaki sposób Boba Fett przeżył
w jamie Sarlacca, musieliśmy
podejść do tematu naukowo, zapytać:
„W jaki sposób on mógłby to przeżyć?”
Może była tam kieszeń powietrzna, a może znalazł
martwego szturmowca
i był w stanie użyć jego tlenu, by złapać oddech.
A jak się stamtąd wydostał?
Sarlacc jest ogromnym stworzeniem,
żyje głęboko pod ziemią.
Zaczęliśmy główkować, co by to mogło być?
Jak sensownie to wytłumaczyć?
To chyba John wpadł na pomysł, że Boba trafi do trzewi Sarlacca,
a to bardzo klaustrofobiczna przestrzeń.
Trzeba było skonstruować ściany żołądka,
ANDREW JONES SCENOGRAF
które wyglądałyby wiarygodnie. Musiały być żyły, tekstura, zwoje jelit.
Wszystko przykryte szlamem i połączone w całość.
Podejrzewam, że kiedy Boba zjechał do Jamy Sarlacca
i znalazł się w podziemnym świecie,
to był jego moment przejścia. Jak mogłoby go to nie zmienić?
To jego szansa, by przejść na drugą stronę,
na decyzję, jakim człowiekiem chce być.
Są moje.
Nauczę was jeździć.
Pomogą nam zatrzymać pociąg.
Sporo frajdy daje obserwowanie bohatera,
który ma wątpliwą moralność i przedziera się przez galaktykę,
ale na tym koniec.
Nie da się rozwijać fabuły. Brzmi nieźle, ale kiedy
zajrzysz głębiej do wnętrza bohatera i okaże się,
że reprezentuje on wyłącznie bezprawie
i rozgrywa odjazdowe sceny akcji,
to nie są Gwiezdne Wojny. Każdy bohater Gwiezdnych Wojen
musi na swej drodze napotykać przeszkody,
zwykle emocjonalne, ale także i fizyczne.
Może istnieć łotr, z którym walczy,
ale jeśli nie przeżywa wewnętrznego konfliktu,
traci połowę charyzmy.
Znaleźliśmy więc sposób, by zachować
ostrość charakteru,
pokazać jak dobry jest w tym, co robi. Był przecież czołowym łowcą nagród
w galaktyce, którego zatrudnił sam Darth Vader.
Jak spełnić oczekiwania
i jednocześnie pokazać, że bohater wyciąga wnioski
z biegiem lat i doświadczeń?
Proponuję, aby wszystkie rodziny Mos Espa
dołączyły do sojuszu obronnego,
póki Syndykat Pyke nie zostanie pokonany.
Jon dosłownie próbował przenieść pomysły
z filmów gangsterskich.
Rozmawialiśmy też o Conanie,
o drodze, którą przeszedł, zanim został królem, i o tych wszystkich archetypach.
z którymi dorastaliśmy, z filmów takich jak Ojciec Chrzestny.
A ponieważ Boba funkcjonował w półświatku,
to była przestrzeń, w której miała dokonać się jego przemiana.
Przyglądając się kinu gangsterskiemu, można zauważyć,
że bohaterowie mierzą się z sumieniem, z politycznymi wyzwaniami,
konfrontują z ludźmi, którzy są moralnie niejednoznaczni.
O co walczysz w tym świecie?
Czy tylko dążysz do władzy, czy też stawiasz sobie pytania
o cel posiadania takiej władzy?
Zebraliście majętność i bogactwa za panowania Jabby Hutta.
Możecie je odzyskać, jeśli posłuchacie Boby Fetta.
Postać Boby jest wspaniała,
ale potrzebna była druga postać, która by go wspierała,
a czasem nawet przejęła ster.
Uznaliśmy, że Fennec może odegrać tu dużą rolę, szczególnie że
wciela się w nią Ming-Na.
Ming-Na dodaje buńczuczności tej postaci.
Bawiliśmy się tym.
Utarło się powiedzenie „spojrzenie Fennec”.
Niektóre sceny kończyłem ujęciem, w którym Fennec rzuca Bobie
takie wiele mówiące spojrzenie.
A poza tym, ona jest wielką fanką Gwiezdnych Wojen.
Nie wiem, czy uda mi się opanować, na widok 8D8,
kiedy będą go przenosić. Uprzedzam,
że mogę wyjść z roli.
Miałam okazję dosiąść Banthy,
który porusza głową, przemieszcza się,
i nawet grzbiet mu faluje.
To najlepsze zabawki na świecie.
Wróciliśmy!
Muszę sama siebie upominać, albo Tem mnie upomina,
żeby nie tracić koncentracji, nie zachowywać się jak maniak.
Staram się nie świrować.
Świetnie się dogadujemy i tak dobrze już ją znam,
że kiedy czytam scenariusz,
dosłownie słyszę jej głos.
Jest między nami fajna chemia.
Kamera to lubi. Potrafi wykorzystać
tę energię, jaka wytwarza się, kiedy aktorzy zgrają się na planie.
To jest jak taniec.
Idziemy w tango?
Sposób, w jaki współpracują ze sobą,
a widać w tym obustronne zaufanie,
jest naprawdę niezwykły.
Ma się wrażenie, jakby znali się od zawsze.
On naprawdę na niej polega.
Jeśli mogę...
Mów otwarcie.
W trudnych czasach strach jest pewniejszą monetą przetargową.
Zaczynają cię osaczać. Sięgasz po broń
i podnosisz w samą porę, by strzelić.
Zanim strzelisz, jest już czterech.
Reżyserując pilota, wiele się tworzy,
określa styl i nadaje ton całej serii.
Chciałem, by intensywność akcji dorastała do poziomu
i możliwości Boba z poprzedniej serii.
Musiałem też ustalić, jak będzie prowadził interesy w tym miejscu.
Czy będziecie wobec mnie lojalni, jeśli was oszczędzę?
Musiałem ustalić retrospekcje i sposób,
w jaki awansuje on w szeregach Tuskenów.
Tuskenowie mieli wyglądać inaczej, niż jakiekolwiek inne plemię.
Przeszliśmy cały proces projektowania.
NIE WCHODZIĆ NA PIASEK
Moim ulubionym oryginalnym stworzeniem w tej serii, jest piaskowy stwór.
Od zawsze chciałem zrobić coś z czteroramiennym stworzeniem.
Był wczesny etap przedprodukcyjny,
panował Covid, wszyscy pracowali zdalnie. Komunikujemy się przez Zoom.
Jak w tych warunkach przekazać pomysł, wygląd i ruch?
Musiałem wrócić do moich filmowych, domowych korzeni,
do figurek i prymitywnych animatików.
Stworzyłem tę dziwaczną rzeźbę, by pokazać,
jak ten stwór będzie wyglądał, jak będzie się ruszał,
jak z dwunożnego stworzenia
przejdzie w tryb centaura.
Jego przednie ręce są jak nogi, ale to nadal ręce.
Chciałem szybko dodać glinę i ulepić rzeźbę,
a potem uznałem, że sfilmowanie tego potrwa krócej.
To był dla nas znakomity punkt odniesienia.
To miała być stara szkoła,
PAUL KAVANAGH KIEROWNIK ANIMACJI
czasy animacji poklatkowej,
czasy Raya Harryhausena i Starcia Tytanów,
tego typu klimaty.
Projekt piaskowego stwora idealnie się w to wpisał.
Chciałem, żeby mógł używać w walce każdej ręki,
a jeśli udało się związać mu nawet dwie ręce łańcuchem,
cóż, dysponował jeszcze dwoma, więc jeśli uderzy Boba,
uderzy go dwa razy, jeden cios z każdej ręki.
Od razu widać, dlaczego Tuskenowie nie mogli sobie z nim poradzić.
Kiedy Boba znajduje na to sposób, udowadnia, że jest cennym nabytkiem.
Myślę, że Boba Fett
ujrzał nowe światło, nowy rodzaj życia.
Tuskenowie zaopiekowali się nim,
zyskał rodzinę
i poczucie wspólnoty, jakiego nie znał.
Wojownicy, przygotujcie się do walki.
Wojownicy, przygotujcie się do walki! Jeźdźcy, za mną!
Przed zdjęciami obejrzałam Lawrence'a z Arabii
i Człowieka zwanego koniem.
Lawrence z Arabii ma tę niesamowitą scenę z pociągiem.
Kilka ujęć wnikliwie studiowaliśmy wraz z Deanem Cundeyem.
Naprawdę studiowałam Lawrence'a z Arabii.
Zadanie zawsze polega na tym, by wziąć wszystko, co powstało wcześniej,
na co publiczność zareagowała pozytywnie.
DEAN CUNDEY AUTOR ZDJĘĆ
I dodać swoją opowieść
do tych elementów, które widzowie kochają.
To fascynujące, że Jon jest w stanie
natychmiast wskazać fragment innego filmu,
który publiczność pokochała,
który można odnieść do świata Gwiezdnych Wojen, a w szczególności Boby Fetta.
Symbolika jest wyraźna, chodzi o próbę utrzymania kontroli,
by nie pozwolić na eskalację chaosu.
nawet jeśli cel jest słuszny.
Myślę, że o to chodzi w tym serialu, on próbuje znaleźć sposób,
by kontrolować wszystkie te przytłaczające, zderzające się siły.
Jon pokazuje nam fragmenty Lawrence'a z Arabii.
Oglądałem te filmy jako młody chłopak,
jeszcze w Nowej Zelandii.
Kochałem Omara Sharifa.
I widzę bohaterów z dzieciństwa. Antony'ego Quinna też kochałem.
A tam są oni wszyscy. Oglądamy tę scenę,
potem oglądamy prewizualizację, Jon opisuje tło zdarzeń
i zaczynamy zdjęcia. Jest piasek, jest i pociąg.
Czuję się, jakby to był Lawrence z Arabii. Ale teraz to ja jestem Lawrence'em.
Jest odmienionym człowiekiem. Kiedy dorastamy, dojrzewamy,
a gdy osiągamy odrobinę dojrzałości, czasami miękniemy. Zmieniamy się.
I sądzę, że to właśnie stało się z Bobą.
Koniec z maską. Nowy Człowiek, nowe plemię.
Już nie jest sam.
W oryginalnym scenariuszu Boba został zaakceptowany przez plemię.
Miał scenę z wodzem, a potem stał, trzymając swój kij gaffi.
Od początku rozmawialiśmy z Jonem, Dave'em i Robertem o tym,
że tam musi być coś jeszcze.
Potrzebowaliśmy mocnego zakończenia.
Dobra, zaczynamy. Wypuśćmy dźwięk.
Gotowi. Akcja.
Pracowaliśmy z choreografami walk, z kaskaderami,
którzy grali członków plemienia
i wymyśliliśmy pewien
ruch grupowy, który robi naprawdę mocne wrażenie.
I raz, dwa, trzy, cztery,
i przechył, i dalej, i dalej, i dalej.
Wplotłem w to moje maoryskie dziedzictwo kulturowe.
Jestem przeszkolony w walce maoryjską broną taiaha,
co bardzo mi się przydaje, kiedy wymachuję kijem gaffi.
Wiele rozmów wokół Gwiezdnych Wojen dotyczy tego,
jak pokazać to, co zostało już pokazane?
Projekty, postaci, fabułę.
Chcieliśmy rozwijać nie tylko postać Boby Fetta,
ale całą rzeczywistość Mos Espa.
Jedyny hołd, jaki składam, to serdeczne powitanie burmistrza,
które chcę przekazać w jego imieniu.
Każdy dzień był jak Boże Narodzenie. Nawet w trakcie zdjęć,
nowe postaci i rekwizyty czy konstrukcje
od Legacy Practical Effects, wjeżdżały na plan.
Bywałem ściągany z planu, żeby zobaczyć
burmistrza Hammerheada w całej okazałości.
To było niesamowite. Mogliśmy go zobaczyć, kiedy był
składany po raz pierwszy.
Jakbyśmy byli w kosmicznym zoo. To wyglądało tak realnie.
Ten jego osobliwy, nieziemski kształt wyraża mnóstwo emocji.
To najbardziej kultowa postać spośród bywalców kantyny.
Nawet jeśli nic nie pamiętasz, na pewno pamiętasz „Młotkogłowego”.
Jest znakomity. Odcisnął swoje piętno.
Widziałem go kilka razy, w różnych filmach. Szokujące,
jak bardzo prawdziwy się wydaje.
Kto ośmiela się wchodzić niezapowiedziany?
Gram tę postać w jej wnętrzu.
JOHN ROSENGRANT BURMISTRZ
Zrobiliśmy plecak, aby pomóc utrzymać ciężar całej postaci.
Wzięliśmy powłokę z włókna szklanego i zamontowaliśmy ją,
żeby ciężar był lepiej rozłożony.
Musiałem rozgryźć, co trzeba zrobić,
żeby mrugnął, jak poruszyć brwiami.
Ithorianie
mają osobliwe usta po obu stronach głowy, którymi poruszają.
Natomiast komunikują się mową wielorybów przepuszczaną
przez skrzynkę tłumacza, którą noszą na sobie.
Zakon Nocnego Wiatru nie może działać poza Przestrzenią Hutta.
Dziękuję, że go wydałeś.
To zabawne, że przy tych serialach akcji,
mamy takie same problemy, jak przy Wojnach Klonów.
Opowiadamy tyle różnych historii.
Chcemy mieć w filmie Ithoriana, który by mówił.
Nie chcemy dawać podpisów.
Jak to obejść? Skrzynka głosowa!
Zerknijcie na Wojny Klonów, była skrzynka.
Zamawiamy ją, a kiedy jest gotowa, cieszę się:
„O mój Boże, to nasza skrzynka głosowa”. Fajnie jest ją znów zobaczyć.
I tego właśnie chcą fani.
Jednego połączonego wszechświata.
Tworzenie rodziny jest bardziej złożone niż polowanie na nagrody.
Czyżby?
Udaj się do Sanktuarium Garsy.
Przekonasz się, o czym mówię.
Dla ludzi Garsy przygotowaliśmy około trzystu oryginalnych kostiumów.
SHAWNA TRPCIC KOSTIUMOGRAF
Mam stosy książek na każdy temat związany z Gwiezdnymi Wojnami.
Nawet o grze Battlefront. Chciałam mieć pewność,
że pozostanę w tej estetyce i zachowam elementy tego świata.
To było zabawne wyzwanie.
Różnić się musiały od siebie wszystkie klany,
które napotykamy w tej serii.
Myślę, że wyraziłeś się jasno.
Garsa Fwip jest właścicielką Sanktuarium.
A Sanktuarium to niezwykła
szulernia, kantyna, bar na Tatooine.
To miejsce, jak u Ricka w Casablance.
Ona jest Rickiem.
Albo mieszanką Ricka i Beyonce
I Lauren Bacall. Sama już nie wiem.
Pamiętam twoje lata tam w Dole?
Nigdy nie widziałam bardziej imponującej biegłości w walce.
Byłeś legendą.
Przenika każdego, z kim rozmawia, potrafi manewrować w tym świecie,
żyć, przetrwać i rozwijać się.
To, że mogę być częścią spuścizny silnych kobiecych postaci uniwersum
to dla mnie niebywały zaszczyt.
A może uwolnisz tego klienta
i pozwolisz tym zacnym ludziom wrócić do swoich rozrywek, a w zamian
ja umorzę twój dług.
Warto było spróbować.
Hej, chłopie.
Zdaje się, że przyda ci się robota.
Przez wszystkie te lata, wielu było Wookiee, takich jak Krrsantan,
w Rozszerzonym Uniwersum. Fani zastanawiali się:
„A jeśli to nie Chewbacca albo mroczna wersja Chewbakki”.
Łowca Nagród Wookiee, Jedi Wookiee.
Kiedy się nad tym zastanowić,
jak dzieciak ma rozpoznać, że to nie Chewbacca?
Musi być widoczne gołym okiem, że jest inny.
Carey nadaje tej postaci odmienny charakter. Różni się
od Petera posturą.
Ma przeszywające spojrzenie,
podczas gdy Peter miał łagodne, delikatne oczy.
Uważaj na siebie, dobrze?
Dobrze, już dobrze.
Musiałem mu wymyślić odpowiednią postawę,
bo on jest zawsze wkurzony. Taki już jest.
Chciałem, żeby to było widać już z daleka.
Nie mogłem wyrażać tego twarzą, to się musiało przebijać przez kostium.
PRÓBA KOSTIUMOWA
Robert Rodriguez pracował już z Careyem Jonesem.
Carey pracował ze mną u Stana Winstona, lata temu.
Naprawdę wczuł się w tę rolę.
A ponieważ jest specem od praktycznych efektów specjalnych,
wiedział, w co się pakuje.
Legacy wymyśliło niesamowity system, który
rozłożył mnie na łopatki. Kiedy otwierałem usta i artykułowałem słowa,
szczęka Krrsantana także otwierała się i zamykała.
A nawet brwi, jeśli chciałem je zmarszczyć lub podnieść,
poruszały się i tworzyły wyraz twarzy.
Podoba mi się to.
Próbują stworzyć styl walki dla Boba.
A przecież Mandalorianin to rewolwerowiec, zręczny rewolwerowiec.
Ja jestem bardziej jak Conan, i to było moje odniesienie.
Zależało mi, żeby ta walka nie była takim bezmyślnym waleniem,
jednowymiarowym. Chciałem, żeby walczył precyzyjnie,
co widać, kiedy Boba używa kija gaffi.
Poszperałem trochę i odkryłem, że kij gaffi
nawiązuje do broni wojowników z Fidżi.
Zwą go totokia. Jego koniec jest tak naprawdę ptasim dziobem.
Wziąłem to wszystko pod uwagę. Kiedy uderzam,
używam odpowiednich części broni,
a kiedy nie mam broni, używam tego węzła.
Kiedy wyprowadzam cios, wykonuję ruch skrętny,
na wzór tego węzła na kiju gaffi.
To taki mój autorski styl.
Byłem podekscytowany, ponieważ mój odcinek podejmuje wątki
z 5. odcinka 1. serii, tego który Filoni nazwał „Rewolwerowiec”,
a widzowie wołali: „O mój Boże, czy to Boba Fett?”
W chwili, kiedy dało się słyszeć dźwięk ostrogi,
było jasne, kto nadchodzi.
Kontynuujemy tamtą historię. On ją ratuje, zabiera do salonu modyfikacji.
Muszę wymyślić, w jaki sposób dostała swój cybernetyczny brzuch robota,
To dla mnie ogromna frajda.
-Musimy pokazać, jak to zakłada. -Myślałem, że tam jest wspornik.
Zrobimy z tego luźną część.
To były zajęcia praktyczne.
Musieli zrobić coś w rodzaju sztuczki iluzjonisty.
Leżałam w pudle,
a na mnie położono protetyczny kawałek mnie.
Wygląda to tak, jakbym leżała płasko na łóżku.
Żartowałam, że jestem przepiłowywana w ramach magicznej sztuczki,
W ten sposób mogą pokazać,
że modyfikator działa w moim brzuchu. Widać było cały mechanizm
Nie zamierzasz jej zamknąć?
I zakryć cały ten piękny mechanizm?
Mandalorianie mieli bardzo
mieszane uczucia co do droidów.
A następne pokolenie instaluje fragmenty droidów w swoim ciele.
Taką ewolucję postawy przechodzi każde pokolenie
względem poprzedniego.
Co mi zrobiłeś?
Zabrałem cię do salonu modyfikacji na przedmieściach Mos Eisley.
Mam dość tego, że nasz gatunek umiera z powodu idiotyzmu innych.
Jesteśmy od nich mądrzejsi
Czas odparować cios.
My?
Od samego początku miało się wrażenie,
że to Rodzina Addamsów w wersji mandaloriańskiej.
Nawet droid 8D8,
grany przez Matta Berry'ego, mówi sardonicznym głosem.
Ich piski podczas tortur wyślą przeszywającą wiadomość
do wszystkich potencjalnych uzurpatorów.
Zamek wydaje się nawiedzony,
a rancora już nie ma.
Wiedzieliśmy, że musimy znaleźć sposób,
by zacząć gromadzić jego menażerię.
Proszę, przyjmij ten dar jako zadośćuczynienie.
Niezły prezent.
Zbudowano przepiękną konstrukcję
dla rankora, przypominającą jamę rankora.
ENRICO DAMM KIEROWNIK DS. EFEKTÓW WIZUALNYCH ILM
To był całkiem duży model, z bramą i otworami
oraz skałą i wykończeniem na górze.
Lubimy działać z archeologiczną precyzją.
Ludzie z Industrial Light and Magic zdobyli zdjęcia z planu
oryginalnego filmu, mogliśmy więc być bardzo dokładni.
Zrobiliśmy skan i wyświetliliśmy go na naszej LED-owej ścianie.
Mogliśmy filmować aktorów w tym środowisku.
Rankor jest dla mnie
pamiętną częścią Gwiezdnych Wojen,
przez reakcję jego tresera. Ogarnia go straszny smutek,
po tym, jak Luke zamyka potworowi bramę na głowie.
Luke walczy o życie,
wszyscy mu kibicują, a potem
widzimy tego biednego opiekuna przeszytego smutkiem.
To ciekawe. Czy to jest podobnie jak z psami?
Pomysł wprowadzenia tego wątku był naprawdę zabawny.
A potem to wszystko połączyła
postać tresera.
Nie ufam nikomu, kto nie lubi psów.
DANNY TREJO OPIEKUN RANCORA
Trzeba być miłośnikiem psów, żeby naprawdę docenić rankora.
On jest jak wielki pies.
Możesz go wyszkolić na złośliwego, możesz wytrenować na obrońcę
albo zrobić z niego szczeniaka.
Tam? Tutaj? Tak.
To jest to miejsce? Tak?
Jeśli nawiąże z Tobą więź, jeśli staniesz się jego człowiekiem,
będzie ci posłuszny.
Boba Fett to rozumie.
Kiedy zdejmuję kaptur, a on patrzy na Bobę,
mam wrażenie, że mówi: „W porządku,
„mój człowiek ci ufa, więc i ja ci zaufam”.
Spokojnie, chłopcze. Spokojnie.
Jest jednym z najukochańszych stworzeń w Powrocie Jedi.
I kiedy mogliśmy sprowadzić go znów w Księdze Boby,
uśmiech nie schodził mi z twarzy. Jon powiedział:
„Spróbujmy znaleźć sekwencję, by uhonorować to stworzenie”.
Aby oddać mu sprawiedliwość, obejrzeliśmy cały materiał filmowy,
wszystkie oryginalne makiety,
chcieliśmy uchwycić jego istotę.
To nie jest ten sam rankor, może się więc różnić.
Chcieliśmy zachować cały jego urok.
A on wziął się z kukły zbudowanej przez Phila Tippetta.
To był gumowy potwór.
Sfilmowany, oświetlony,
pomalowany absolutnie genialnie.
Nie wyglądał jak żywy, ale to nie było konieczne.
Ważne były emocje, jakie wzbudzał. I to chcieliśmy uchwycić.
W Powrocie Jedi zbudowaliśmy ogromną dłoń, która chwyciła Luke'a.
Ustaliliśmy, że w tej wersji Boba Fett będzie na nim jeździł.
Czy chcemy, żeby jechał na tle niebieskiego ekranu,
czy wolimy, by siedział na prawdziwym łbie?
Podjęto decyzję: idziemy na całość!
Przywołuje wspomnienia, prawda?
Powrót do przeszłości
To wyszło daleko poza zbudowanie głowy.
RICHARD BLUFF KIEROWNIK EFEKTÓW WIZUALNYCH
Skończyło się na tym, że użyliśmy głowy i ramion,
a następnie zastosowaliśmy efekty komputerowe.
Część więc była zbudowana, a część stworzona w komputerze.
W każdym ujęciu jest inna kombinacja.
Jak tylko pojawia się prawdziwa głowa
i jej mechaniczny ruch, stwór robi się bardziej realny.
Musiałem sobie powtarzać, że on nie jest prawdziwy.
Jest masywny, porusza się.
To jest tak, że
animatroniki mogą poruszać
poszczególnymi elementami,
ale kiedy poruszają się mięśnie szyi i wszystko wraz z nimi,
efekt jest niesamowity.
Chcę się nauczyć na nim jeździć.
Że co?
Na początku, Jon i ja przeglądamy cały sezon.
Jon ma zawsze kiła pomysłów w zanadrzu.
Obaj polubiliśmy Mando,
czuliśmy, że trudno będzie nam
wytrzymać cały sezon bez niego.
Jest przyjacielem Boby,
więc przywrócenie go do opowieści miało sens.
Jaka jest nagroda?
Nie ma nagrody. Potrzebujemy mięśni.
Boba Fett.
Ne pewno to doceni.
Na horyzoncie pojawiła się Księga Boby Fetta i wszystko zostało ustalone,
pozwoliliśmy sobie na chwilę wytchnienia
i spotkanie z Mandalorianinem
po tym, jak zdjął hełm.
Dziecka nie było już w jego życiu.
Relacja ojciec-dziecko, która się rozwinęła, dobiegła końca.
A więc jego życie straciłoby sens.
To był podatny grunt.
Mogę cię dostarczyć jeszcze ciepłego
albo zimnego.
Wrócił do bycia łowcą nagród. Ma miecz ciemności.
Widać, że jest kimś, kto szuka swojego domu,
BRYCE DALLAS HOWARD REŻYSER
poszukuje swojego miejsca w galaktyce.
Na początku odcinka,
obserwujemy, jak Mando udaje się do Płatnerza, by się pojednać.
i rozpocząć trening.
Poczuj to.
Jesteś za słaby, by walczyć z mieczem ciemności.
Pokona cię.
Nie możesz go kontrolować swoją siłą.
Ekspozycja zawsze może być potężnym progiem zwalniającym pośrodku drogi.
Ale w Gwiezdnych Wojnach nigdy nie ma nudy,
bo chce się poznać lepiej tę sagę.
Często wskazuję na scenę, w której pojawia się miecz świetlny
i Obi-Wan Kenobi zaczyna mówić o Wojnach Klonów i ojcu Luke'a.
Walczyłeś w Wojnach Klonów?
Tak. Byłem kiedyś Rycerzem Jedi, jak twój ojciec.
Żałuję, że go nie poznałem.
Był najlepszym pilotem gwiezdnym w galaktyce
i sprytnym wojownikiem.
Podobno sam stałeś się niezłym pilotem.
Mamy więc trzeci sezon opowieści
z Mandalorą w tle.
Widzowie są ciekawi, czym była Wielka Czystka,
Noc Tysiąca Łez, Pieśni o Dawnych Eonach.
Zaczęliśmy kształtować ten obraz.
A musiał on przypominać to, co George i Dave stworzyli
na Mandalorze, w animowanych serialach.
I tak ruszyliśmy ten temat.
Ci, którzy zrodzili się z Mandalory, pobłądzili w drodze,
aż w końcu Imperialni intruzi zniszczyli
wszystko, co znaliśmy i kochaliśmy podczas Nocy Tysiąca Łez.
Wielka Czystka Mandalory była ciekawą sceną.
Szukaliśmy inspiracji w filmach, choćby w Jarhead,
bohaterowie są na pustyni, na polach naftowych,
widać tylko sylwetki żołnierzy na tle zniszczeń.
Za nimi piekło na ziemi.
Wokół same szczątki.
I widać zbliżające się roboty,
użyliśmy droidów K-2SO,
a także imperialnych droidów zwiadowczych.
Widok ich sylwetek
przedzierających się przez ogień, na tle całego tego gruzowiska,
robi ogromne wrażenie.
Tylko ci, którzy przeszli tą drogą, uniknęli klątwy przepowiedzianej w Credo.
Dowiadujemy się więcej o Kryjówce i zasadach.
I jak bardzo boli go bycie pariasem,
ponieważ złamał jedyną zasadę, której nie można było złamać.
Din Djarin, czy kiedykolwiek zdjąłeś hełm?
Owszem.
Więc nie jesteś już Mandalorianinem.
Błagam o wybaczenie. Jak mogę odpokutować?
Odejdź, apostato.
Dostałem twoją wiadomość.
Jaką wiadomość?
Znalazłaś coś, co zastąpi mi Razor Crest.
Zgadza się. Tym się zajmuję.
Ciężko pracowałem. Przyniosłeś gotówkę?
N-1 jest mi bardzo drogi,
ponieważ zaprojektowałem go na użytek Mrocznego Widma.
To miał być ścigacz Anakina.
Zaprojektowano go tak, by wyglądał jak X-Wing w wersji F1.
Opracowaliśmy go z George'em detalicznie.
Ma wyrazisty styl
maszyny wykonanej ręcznie.
Jon powiedział, skonstruujmy go tak, jak się stawia klasyczne hot rody.
Niech wygląda tak, jakby Peli znalazł go w garażu,
zaprezentował, a teraz go naprawiają,
podrasowują, modernizują,
zachowując estetykę tego, co było,
ale w nowej odsłonie.
Dobre wieści. Załatwiłam ci turboniczny asymilator Venturiego.
Najszybszy statek na Zewnętrznych Rubieżach.
W latach 50. czy 60.,
kiedy Lucas kręcił Amerykańskie Graffiti,
skupował Fordy Deuce Coupe albo Fordy rocznik '32 z trzema oknami,
odcinał od nich części
i modyfikował prędkość.
Postanowiliśmy podtrzymać tę tradycję,
więc pomysł stworzenia gwiezdnego myśliwca N-1
w garażu, z mechanikiem,
własnej, customowej wersji statku kosmicznego,
to kwintesencja Gwiezdnych Wojen.
Oboje jesteście zaangażowani i podekscytowani.
Nie pytasz: „Gdzie jest kolektor rozprowadzania pary?”
On czuje, że ona ma jakiegoś asa w rękawie.
I faktycznie tak jest.
Projekt tego kadłuba powstał ponad 23 lata temu.
Pamiętam, siedziałem w nim wówczas w Leavesden, w Londynie,
na planie filmowym.
Teraz miałem okazję usiąść w jego nowej wersji, 23 lata później,
i to mnie bardzo cieszy, bo to tak, jakby nigdy nie dorósł.
On zawsze tam był.
To urocze.
Jon zaczął mówić o scenie treningu z Lukiem.
Wiedzieliśmy, że widzowie będą się zastanawiać, co się dzieje z Grogu,
I jaki ma być Luke jako nauczyciel?
Symetria
bycia trenowanym przez ten gatunek, a następnie wzięcia ucznia
z tego samego rodzaju, dała mi wiele satysfakcji.
Luke musi stłumić swoją sentymentalną naturę
i być jak najbardziej profesjonalny,
by wpoić swojemu uczniowi wartości, których będzie potrzebował,
jeżeli ma zostać mistrzem Jedi.
Zawsze czułem, że Luke
podąża bardziej ścieżką Qui-Gon Ginna,
mimo że tak naprawdę go nie znał.
Ale jeśli pomyśleć, że Qui-Gon nauczał Obi-Wana, Obi-Wan nauczał Luke'a,
widać w tym pewną metodologię.
Co ciekawe, Qui-Gon nauczał Obi-Wana,
Obi-Wan nauczał Anakina.
Obi-Wan uczył ojca i syna. To fascynujące.
I jeszcze ojciec uczy Ahsokę. Zupełnie niezwykłe.
Przyznaję, że Ahsoka jest trochę nieokrzesana,
ale przy intensywnym treningu i cierpliwości,
może coś osiągnąć.
Wyzwaniem była jej scena z Lukiem.
Łączy ich osobliwy związek, bo ją uczył jego ojciec,
którego on sam nigdy nie poznał.
Mogą więc w piękny sposób zapewnić sobie nawzajem kontekst.
Jesteś taki podobny do ojca.
Gwiezdne Wojny zawsze były wyjątkowe, także ze względu
na silne kobiece postaci.
Księżniczka nie była puchem marnym.
Wskakuj do zsypu, pilociku.
Stanęła twarzą w twarz z Vaderem,
pyskowała mu prosto w twarz.
Z kolei Ahsoka, to kobieta Jedi
z całą skomplikowaną historią w tle.
To po prostu ekscytujące.
Widziałem, co takie uczucia mogą zrobić z wyszkolonym Jedi.
Z najlepszym z nas.
Nie poprowadzę tego dziecka tą ścieżką.
I oczywiście, Rosario jest po prostu zachwycająca.
To była zabawna chwila z Rosario.
Nie miała pojęcia, co ją czeka, bo w jej scenariuszu napisano Plo Koon.
Nie wiedziała, aż do dnia zdjęciowego,
że nie spotka się z Plo Koonem.
Kręcę wszystkie swoje sceny, myślę,
to będzie naprawdę interesujące, Mistrz Plo Koon,
jestem trochę zdezorientowana, ale w porządku.
Ciekawe jak to się odbędzie?
Nie wiem, ale na pewno jest w tym sens.
Kiedy dotrę na plan, zadam wszystkie pytania,
rozgryzę to.
A potem pojawił się Mark Hamill.
Nie mogłam uwierzyć, że stoję przed nim,
że pracujemy razem.
Mam własny miecz świetlny,
a obok mnie baby Yoda,
i prawdziwy Luke Skywalker.
Dziwię się, że nie zemdlałam.
Jak mogli ukrywać to przede mną, nawet w dniu,
w którym spotkaliśmy się na planie.
Zobaczymy się jeszcze?
Być może.
Niech moc będzie z tobą.
Kluczem była obecność Marka.
Wiadomo, ile znaczy dla niego
ta postać.
To oczywiste, kiedy się go widzi na planie.
To spojrzenie w jego oczach, kiedy obserwował występ Grahama.
Widać było poczucie dumy,
kiedy patrzył na kręcone sceny i kiedy brał w nich udział.
Mówię, „Kiedyś powiedział mi, nie patrząc na niego,
»Rozmiar znaczenia nie ma«”.
Czuję, że to odciska piętno na Grogu.
Grogu zatrzymuje się, ja to wyczuwam. A potem się odwracam.
Kręciliśmy ujęcia z Markiem, a potem ujęcia z Grahamem,
i zawsze była to jedna kamera, ponieważ zainstalowaliśmy tzw. flux rig
DAVID KLEIN AUTOR ZDJĘĆ
...na kamerze, czyli dwie małe kamery na podczerwień
po obu stronach obiektywu.
Graham miał na twarzy niewidzialne kropki na podczerwień.
Niektóre widoczne, inne nie. To zdaje egzamin.
Ale ta postać należy do Marka.
Mark i Graham musieli się połączyć i stać się jednym Lukiem,
Mark nam tłumaczył, co to znaczy być Lukiem.
To był wyjątkowy plan.
„Rozmiar znaczenia nie ma.”
Tak mówił.
Operował zagadkami.
Słyszałeś, żeby ktoś tak mówił w domu?
To nowy proces dla nas obu.
Staramy się dać filmowcom to, czego oczekują.
Zajmowałem się wszystkimi dziedzinami: teatrem, radiem, telewizją, filmami.
Każda z nich ma swoje specyficzne wymagania.
Ale to jest zupełnie nowa dziedzina.
Zastanawiam się, czy nie zmieniam czasu w
„Poczekaj, zanim go weźmiesz”.
Zdaje się, że już to wcześniej powiedziałem.
Owszem.
Potem zniknął, a ja mówię: „Czekaj”.
Dzięki temu jest to złożony występ.
Nie tylko dla dublera, ale także od strony reżyserskiej i tego, co jest w skrypcie.
Wszystkie te elementy łączą się ze sobą,
gwarantując nam nieustanne doświadczenie edukacyjne.
Tak i tam.
Tak, tam.
Jedną z najprzyjemniejszych stron tej pracy,
ABBIGAIL KELLER PRODUCENT EFEKTÓW WIZUALNYCH
jest fakt, że Jon, Dave i Robert wspierają wszystkie próby i błędy.
A to gwarantuje naprawdę bezpieczną przestrzeń, niezbędną
przy tego rodzaju technologii, by uczyć się, usprawniać i ulepszać.
Najbardziej satysfakcjonującym aspektem pracy z Lukiem,
był postęp.
Tam, gdzie zaczęliśmy, pod koniec drugiego sezonu,
zdobyliśmy ogromne doświadczenie.
W 2. sezonie współpracowaliśmy z artystami od efektów wizualnych z Loli.
W czasie tego procesu,
używali technologii deepfake, aby opracować podobiznę
potrzebną do wymiany twarzy Luke'a Skywalkera.
Nie mogliśmy wówczas wykorzystać tej technologii w finalnej wersji,
ponieważ była ona w fazie rozwoju.
Nie było wymaganej rozdzielczości.
Przy Księdze Boby Fetta,
trzeba było wykonać dziesięć razy więcej pracy.
Odcinek opierał się całkowicie na jednej postaci.
Przy ujęciach z kaskaderem musieliśmy użyć głowicy CG.
Wtedy już wiedzieliśmy,
że musimy rozmawiać z Johnem Knollem i ILM,
by zaangażować wszystkie dostępne nowe technologie,
jak również głowicę CG, by rozwiązać problem w Księdze Boby Fetta.
Landis kontynuował prace nad technologią deepfake,
a my, wraz z Dave'em Kleinem, przeprowadzaliśmy całe mnóstwo testów.
Kręciliśmy ujęcia na zapleczu, na zewnątrz, o różnych porach dnia.
Filmowaliśmy je na LED-owej ścianie,
wiele ujęć Grahama poruszającego głową,
pod różnymi kątami, ujęcia z kranu,
i na rozmaitym tle LED-owym.
Musieliśmy ustalić, gdzie to się nam rozejdzie.
Progresja następowała.
Kiedy prace zostały przekazane ILM,
a Peter Demarest zdobył materiał o wysokiej rozdzielczości
i zaczął wszystko podkręcać do 11.
Robiliśmy postępy.
Podobnie, jak ILM,
które zatrudniło Sama Heada
znanego w środowisku jako ktoś,
kto trzyma rękę na pulsie rozwoju technologii deepfake.
Zwłaszcza przy tym projekcie.
Wszedł na pokład, by służyć radą i doświadczeniem.
To była naprawdę praca zespołowa Pete'a Demaresta, Sama,
Johna Knolla, Landisa i wielu, wielu innych artystów, dzięki którym
efekt jest niesamowity.
Skacz i poczuj, jak przepływa przez ciebie Moc.
Za mocno się starasz. Nie staraj się.
Zrób to.
Pracując nad efektami wizualnymi, oczywiście pracujemy za kulisami
i często pojawia się taka myśl:
„To będzie naprawdę trudne do osiągnięcia w praktyce”.
Jak sprawić, by to dziecko podskakiwało, wywijało salta.
Przygotowywaliśmy się wewnętrznie
na całe mnóstwo cyfrowych odtworzeń.
Finalnie, nie musieliśmy wiele robić, żeby to zadziałało.
Niech no na ciebie spojrzę.
Wschodząca gwiazda.
Mike Menzel i jego zespół, często spotykali się
na planie z ekipą od kukiełki Grogu,
by wypracować sposób, jak ma robić salta,
jak to ma realnie wyglądać przy lądowaniu.
Czasem zapraszali Johna i Dave'a,
by zobaczyli te próby.
Widać było,
że Dave kombinuje,
jak edytować tę sekwencję w postprodukcji.
To prosta sekwencja ujęć i myślę, że w końcu
kamera go złapie.
Kiedy Luke trenuje Grogu,
publiczność musi uwierzyć,
że jest to dla niego lepsze,
niż być u boku Mando.
O to tutaj chodzi.
Jasne, że chcemy, by Grogu był z Mando.
Ale czy to dla niego dobre?
I nie sądzę, żeby Luke do czegokolwiek go namawiał.
On, ze wszystkich Jedi w całej galaktyce,
najlepiej rozumie, jak to jest być z osobą, na której ci najbardziej zależy.
Być ze swoim ojcem.
Luke to naprawdę dobry mentor dla Grogu.
Jon przyniósł scenariusz do 7. odcinka, finału sezonu,
który był długi i intensywny.
W zasadzie materiał na podwójny odcinek. Wszystko tam było:
Mando, baby Yoda, Scorpeneks, Krrsantan,
Cad Bane, Boba dosiadający rankora,
Gotry i frakcje walczące na ulicach miasta.
Ten odcinek był jak przegląd hitów Gwiezdnych Wojen.
Same rarytasy.
Bardzo chciałem to reżyserować,
ale byłem pewien, że Jon przejmie ster,
bo nie brał udziału w pozostałych odcinkach.
Poszedłem do niego i wytłumaczyłem mu, dlaczego ja powinienem to reżyserować.
A on...
Drapał się po brodzie,
na tyle długo, że dostawałem zawału,
i w końcu rzekł: „Dobrze, możesz to wyreżyserować”.
Nadal nie pojmuję, jak on zgrał to wszystko do puszki.
Jak to ogarnął?
Ten odcinek, w którym rankor atakuje Mos Espa,
jest jak osobny film. My sobie siedzimy na naszym małym zapleczu,
a Robert biega z kamerą i ekipą tam i z powrotem,
ta jego energia jest w każdym kadrze.
Pokazujesz nam nóż, przygotujesz się do wyjścia,
a kiedy wychodzisz, rzucasz im ostatnie spojrzenie.
Inscenizacja ostatniej bitwy w 7. odcinku była megaprzedsięwzięciem,
mimo że ustawialiśmy ją w przedprodukcji,
tworząc bardzo dokładne animatiki i prewizualizacje,
które dało mi się zmontować w dość zwartą konstrukcję.
Wiedziałem bowiem, że będziemy na prawdziwych planach, na słońcu,
że to nie będzie ściana LED-owa.
Więc będę mógł wymyślać wiele akcji na bieżąco,
a to mój żywioł, uwielbiam to.
Otwarta przestrzeń, plac zabaw z odjechanymi bohaterami,
a my wchodzimy do miasta.
Cad Bane to bohater, który pojawił się w Wojnach Klonów,
i to Dave przedstawił go światu.
Kapelusz sprawia, że się wyróżniasz.
Nie lubię ukrywać się pod hełmem.
Nie miałem gotowej koncepcji. Ale Legacy
wpadło na pomysł, żeby maska
tak ciasno przylegała to twarzy aktora,
żeby było widać ruch jego prawdziwych ust.
Boba Fett to zabójca z zimną krwią, który pracował dla Imperium.
Stworzyliśmy i wyrzeźbiliśmy te elementy na miejscu.
Jeden z moich głównych rzeźbiarzy, Jason Matthews,
stworzył wygląd pasujący do postaci
Cada Bane'a z serialu animowanego.
Zagrał go znakomity aktor, Dorian Kingi
idealnie pasujący do Cada sylwetką.
Nie zdradzając wszystkich sztuczek, zrobiliśmy kilka skomplikowanych zębów,
które sprawiają, że ma wysuniętą szczękę,
co uwypukla charakterystyczny owal twarzy Cada.
Nie po raz pierwszy pokonałem cię w pracy.
Twarz powstała naprawdę szybko.
Najtrudniejszy był kapelusz. Musiał być idealny.
Wysłałem im sporo zdjęć Lee Van Cleefa,
bo, kiedy George stworzył tę postać,
nadał jej imię Cad Bane, i powiedział,
że jest to bohater w typie Lee Van Cleefa, w kontrze do Clinta Eastwooda Boby Fetta.
Nadal jestem od ciebie szybszy.
Być może,
ale to ja mam zbroję.
Przekonajmy się.
Noszenie tej zbroi daje poczucie mocy,
to się czuje od razu po założeniu.
Przenika mnie moc od środka.
Człowiek czuje się potężniejszy i silniejszy.
Co ciekawe, nawet kiedy na głowie mam hełm,
Robert ogląda wiele ujęć w trakcie edycji,
i twierdzi, że jego osobowość daje się wyczuć przez hełm.
To są niuanse,
sposób przechylenia hełmu,
można wyczuć, co się pod nim rozgrywa,
emocje wypływają z wnętrza
Nie mogę porzucić Mos Espa.
Ci ludzie na mnie liczą.
Wymyśliliśmy, że rankor będzie biegał wolno po Mos Espa,
po wszystkich kopułach i wieżach,
i że przerodzi się to w bitwę w stylu kaiju albo King Konga,
z tą jego postacią, która jakby wyszła
z epoki poklatkowej, z czasów Harryhausenisha.
I ten gigant grasuje.
A potem na scenę wkracza Grogu,
a duch w nim pełen miłości. Pomaga zakończyć tę sekwencję zdarzeń
w sposób zaskakujący i poruszający.
To było dobre zakończenie.
Chciałem, pokazać, że jego moce ewoluowały w subtelny sposób.
Pilnowałem, by nie zamykał oczu,
kiedy używał mocy.
Chciałem, żeby były otwarte,
by przekazał tej bestii miłość, spokój i empatię.
Pierwszy raz widać, jak używa Mocy, nie przymykając powiek.
Dopiero pod koniec sceny
zamyka je, aby dokończyć usypiania rankora.
Czego nauczył się od Luke'a?
Nie chodzi o moc niszczenia, by stać się ekspertem we władaniu mieczem,
ale o moc najprostszą, by kogoś uspokoić,
złagodzić czyjąś wściekłość, gniew i lęk.
Grogu odbiera wzburzenie, uspokaja.
W ten sposób wracamy do istoty Mocy i istoty Jedi.
W każdej opowieści
o przemianie wewnętrznej bohatera,
chodzi o coś więcej niż on sam.
Na tym polega heroizm.
Na rezygnacji z własnych, małych potrzeb
i podporządkowaniu ich ważniejszym celom,
czemuś ważniejszemu od własnego ego.
W przypadku Mandaloriana w pierwszym sezonie
będzie to stworzenie rodziny i bycie ojcem osieroconego dziecka.
Dla Boby Fetta może to oznaczać, że po stracie swojego plemienia,
stworzy własny klan dzięki temu, czego się już nauczył.
Jest trochę odmieniony i myślę, że zawsze może wrócić do dawnego życia,
ale teraz odnalazł Fennec
i uświadomił sobie, że są w podobnej sytuacji.
Myślę, że on naprawdę szuka komfortu życia w rodzinie,
i zaczyna to coraz lepiej rozumieć,
a nigdy wcześniej tego nie doświadczył.
To część emocjonalnej drogi, którą przeszedł.
Czy wszyscy muszą mi się kłaniać?
Wolałbyś, żeby strzelali?
To moje jedyne dwie opcje?
Skoro rządzisz w mieście...
Księga Boby Fetta to dla mnie wygrana w totka.
Pracuję z moim ulubionym bohaterem Gwiezdnych Wojen, Bobą Fettem.
Pracuję i bawię się w świecie stworzonym przez George'a Lucasa, który
osobiście podzielił się ze mną tajnikami przyszłości kinematografii
u progu mojej kariery i skierował na ścieżkę, która zawiodła mnie aż tutaj.
Chodzę po tym studiu i widzę
niesamowitych ludzi, którzy angażują się w przeniesienie tych postaci na ekran.
Widać, że to coś dla nich znaczy.
A nam zależy, na tym, żeby
było to dla nich ważne.
Mam wielki zaszczyt ogłosić,
że ten sezon Księgi Boby Fetta uważam za zamknięty.
Gratulacje. Udało się!
Gratulacje dla wszystkich! KSIĘGA BOBY FETTA - To koniec!.
Myślę, że pracuje tu kilku naprawdę niezłych Jedi.
Mamy szczęście, że są z nami.
DISNEY ZA KULISAMI GWIEZDNE WOJNY: KSIĘGA BOBY FETTA
Napisy: WuWu