Ben bağımsız film camiasındanım, George Lucas ile
bağlantım buydu.
Ortaya çıkarılan bunca şeyi görmek...
Tüm bunların, elinde kalemiyle bir odada oturup Yıldız Savaşları'nı yazan
bir adamdan çıkması bana ilham veriyor.
Lucasfilm Ltd Mayıs 1973
Birinin bağımsız bir şekilde, sırf kendi yeteneğine güvenerek
harekete geçmesinin çıkardığı sonuçlar hayranlık uyandırıcı.
İmparatorun Dönüşü'nde kısa bir süreliğine görünen tek bir karakterden
bu sezon bunca şeyin çıkması
ve Jon ile Dave'in yaptığı her şey de öyle.
Bunların hepsinin tek bir kişinin fikriyle başlamış olması çok ilham verici.
Yıldız Savaşları'nın tamamına saygı göstermek gibi bir sorumluluğumuz var.
JON FAVREAU YAPIMCI
Yani çocukken izlediğim filmlere,
Genişletilmiş Evren'e
ve genel kabul görmüş her şeye.
Yani ne zaman bir hikâye unsurunu veya karakteri tartışsak
perspektifimiz, onu ele alıp her bir yönüne bakmak ve sonuçlarını
değerlendirmek oluyor.
Burada ışın kılıcı kutusu önemli,
Klon Savaşları'nda Ahsoka'da vardı.
Sadece açıp
-çıkarabilir mesela. -Böyle mi?
Çok havalı.
Jon ile benim felsefem,
DAVE FILONI YÖNETMEN
bunun tek ve büyük bir galaksi olduğu hissini vermek. Hepsi bunun bir parçası.
Yıldız Savaşları budur. Bütün hikâyelerin bir araya geldiği yerdir.
Başlangıçta birinin Mandalorian zırhı giymesi fikri
Boba Fett'in etkisiyle olan bir şey.
Mandalorian'a yeni bir karakter,
yeni bir arka plan ve yeni bir zırhla başlamak
bence
yaratıcılık açısından elimizi çok rahatlattı.
Neredeyse üzerine elini koyabileceğin bir kılıç gibi.
Yapmaya çalıştığımız...
-Benzetmeye çalıştığımız şey bu. -Evet.
Son tahlilde, her şeye ilham veren
Boba Fett'in görüntüsüydü.
Boba Fett, isimsiz adam türü bir karakterdi.
Ben çocukken tek başına çalışan bir silahşordu.
Yüzünü bilmiyorduk, kim olduğunu bilmiyorduk.
Genişletilmiş Evren'de sürekli buna gönderme yapılıyordu ve kim olduğunu
açıklayan hikâyeler hep biraz karanlıkta kalıyordu.
Önceyi anlatan yeni filmlerde ödül avcısı Jango Fett'in klonu
olduğunun açıklanması bomba etkisi yarattı.
Bu yepyeni bir bilgiydi.
Bekle evlat. Asteroit sahasına geçeceğiz
ve ona birkaç sürprizimiz olacak.
Yıldız Savaşları'nın
filmlerde uzun yıllara yayarak oluşturduğu örgü buydu.
Biz ise bunu çok daha kısa bir zaman diliminde yapabildik.
Boba Fett'i getirip hayranların buna tepkisini görmek
ve iş birliğinden aldığımız keyif,
bizi Disney Plus'takilerle, Kathy ile
ve Lucasfilm'le acaba bunu dizi olarak ele alabilir miyiz
konusunu konuşmaya itti.
Ateşin ışığında, savaşçının yardımıyla
silaha son eklemeleri yapar ve özel yapım
ince gaffi sopasını havaya kaldırır.
Ustalıklı bir şekilde sopayı döndürür,
sonra da iki eliyle, bacakları hizasında tutar.
Yeni, dönüşmüş silüeti çöl gezegeninin parlayan ufkuna nakşolurken
başını kaldırıp yıldızlara bakar.
O artık farklı bir adamdır.
Artık yalnız değildir.
Bir kabilenin üyesidir.
Tamam. Ben makyaja gidiyorum. Makyajda görüşürüz.
KATHLEEN KENNEDY İDARİ YAPIMCI
George bana Boba Fett'ten ilk bahsettiğinde
ilk olarak, "Jango Fett rolünü Yeni Zelanda'dan Temuera Morrison adında
"muhteşem bir oyuncuya vermiştim." dedi.
"Boba Fett'i çekecek olursan Boba rolünü mutlaka Temuera'ya ver
"çünkü kendisi fevkalade bir oyuncu." dedi.
Boba, Han Solo'yu yakalayan tek kişiydi.
O yüzden herkesin takdirini kazanmıştı.
Gizemli olması da önemliydi. Fazla görünmemiş olması
bence benim lehime oldu.
Deyim yerindeyse ondan bir tat sunalım dedik.
Neler yapabileceğini hayranlara tadımlık olarak gösterelim.
Benim için asıl mesele, The Mandalorian'ın
ikinci sezonundaki o bölümleri doğru yapmaktı.
Sıkı çalışmak ve onu olabildiğince güçlü ve heyecan verici yapmaktı.
Belki ondan bir şey çıkar diye. Durum ortada.
İlk gün. Hadi bakalım. Gösteri zamanı.
Tem Morrison, Boba Fett'in ta kendisi.
Çünkü karaktere birçok yönden çok benziyor. Varlığını güçlü bir şekilde
hissettiriyor ama yumuşak bir yönü de var.
İyi kalpliliği ve cömertliğiyle insanları etkiliyor.
Yani karakteri oynarken kendisinin de birçok yönünü gösteriyor.
Duygu tanrısından bana hemen biraz duygu göndermesini
istemem lazım.
Vaktim azalıyor.
Ama Maori kökenimden faydalandığım için şanslıyım.
Haka'yı kullanarak o enerjiyi çekebiliyoruz.
Waiata tangi'miz var, po var, pokeka var.
Atalarımızdan kalan
bir sürü şarkı türü var.
Onlar sayesinde gereken havaya veya ruh hâline bürünebiliyorum.
Bantha'm ile dolaşıyorum Tatooine'in kumlarında
Evet, Bantha'm ile dolaşıyorum Tatooine'in kumlarında
Mos Eisley'ye gidiyorum Pyke Örgütü beni bekliyor
Robert Rodriguez, sıra sende kardeşim.
Robert ile çok iyi anlaşıyoruz. Birbirimize hemen ısındık.
Biraz çalışıyoruz. Ağırlık kaldırma konusunda
o benden biraz önde. Kol kasları da
benimkilerden fazla büyüdü.
Ağırlık çalıştıktan sonra gitarları çıkarıyoruz.
-Ve hemen başlıyoruz. -Oyuncularla ve diğer çalışanlarla
müzik yapmayı seviyorum. Güven oluşturuyor.
Yaratıcı bir iş yaparken uyum içinde olmak gerekiyor.
Film çekerken de olduğu gibi.
O akıcı ivmeyi korumayı sağlıyor.
Sarlacc Çukuru'nda blues, evet
Geçen yıl, ikinci sezon bölümü "Trajedi"yi çekerken
bir gün Jon ve Dave beni birlikte aradı
ve Boba Fett'e olan yaklaşımımı çok beğendiklerini söylediler.
Sadece bir iki bölümde yönetmen olarak değil,
daha büyük bir rolde, idari yapımcı olarak görev almamı istediler.
Hayatta aldığım en güzel haberlerden biriydi.
Boba'yı hayata geçirme sürecinde
Robert'ın önemini ne kadar vurgulasam az.
Karakteri çok seviyor.
Bazen aksiyon figürleriyle kendi animatiğini yapıyor.
O bir uzman.
O bir Jedi. Yaptığı işi biliyor.
Bu hareketi daha önce yaptığını görmemiş olmamız güzel bir şey aslında.
Bir süredir onunla çalışıyordun ama bu kısmı görmemiştik.
Bence Jon hikâyeyi muhteşem bir şekilde kurgulamış.
Geçen yıl bıraktığımız yerden alıp oradan devam eden
bir Boba hikâyesi anlatıyor.
Ama yine de geriye dönüp Sarlacc çukurundan sonra
Boba'ya ne olduğu konusundaki merakımızı da gideriyor.
Boba Fett'in Sarlacc Çukuru'nda nasıl hayatta kaldığını açıklamanın
zorluklarından biri de, geriye dönüp
bilimsel kısmını kendimiz halletmek,
"Nasıl hayatta kalmış olabilir?" diye düşünmekti.
Belki orada bir hava boşluğu vardı, belki de
bir stormtrooper cesedi buldu
ve onun oksijenini kullanarak nefes alabildi.
Sonra da oradan nasıl kurtulduğu sorusu var.
Çünkü Sarlacc devasa bir yaratık ve bildiğiniz gibi
yerin metrelerce altında.
Mantıklı açıklaması nasıl olabilir diye düşünmeye başladık.
Ne yaparsak mantıklı gelir?
Jon, canavarın karnında olduğu fikrini ortaya attı.
Çok dar bir yer olması gerekiyordu.
Mide duvarı yapmamız gerekti.
ANDREW JONES YAPIM TASARIMCISI
Damarlarıyla, dokusuyla ve bağırsak benzeri borularıyla gerçekçi görünmesi,
üzerinin yapışkan bir sıvıyla kaplanması ve hepsinin bir arada olması gerekiyordu.
Boba'nın olayı, Sarlacc çukuruna düştüğünde,
yer altına gittiğinde, yer altı dünyasına girdiğinde
tamamen değişmesi. Zaten nasıl değişmesin ki?
Yani dışarıya çıktığında eline bir fırsat geçiyor,
nasıl bir insan olacağı konusunda tercihte bulunabiliyor.
Bunlar benim.
Size kullanmayı öğreteceğim.
Bunlar treni durdurmamızı sağlayacak.
Ahlaki açıdan sorunlu bir karakterin
galaksinin altını üstüne getirmesini düşünmek eğlenceli olsa da
bu bir yere kadar gidiyor.
Farklı olay örgülerini araştıramıyorsunuz. Kulağa iyi geliyor ama odaklanıp
karakterin içinde neler olup bittiğine baktığınızda,
karakter sadece kanun tanımaz biriyse,
aksiyon sahneleri çok iyi bile olsa
buna Yıldız Savaşları diyemeyiz. Yıldız Savaşları'nda
her bir karakter belli zorluklarla yüzleşir.
Sadece fiziksel zorluklarla değil, duygusal zorluklarla da.
Karşısında bir kötü adam olabilir
ama karakter kendi içinde de bir çatışma yaşamıyorsa
etkisi yarı yarıya azalıyor demektir.
O yüzden, karakterin sınırda olduğu hissini
korumaya çalıştık.
Yaptığı işte çok iyiydi, galaksinin en iyi ödül avcılarından biri olarak
Darth Vader'ın verdiği işlerde de çalışmıştı.
Karakterin bir yandan
buna uygun davranması, bir yandan da zamanla ve yaşadığı tecrübelerle
dersini almış olması gerekiyordu.
Pyke Örgütü ortadan kalkana kadar
Mos Espa'daki bütün ailelerin
bir savunma ittifakı kurmasını teklif ediyorum.
Jon, gangster filmlerindeki fikirlerden
yola çıkıyordu.
Conan'ın imajından,
kral olma yolculuğundan bahsederdik. Baba gibi küçükken izlediğimiz
farklı filmlerdeki güçlü imajları konuşurduk.
Boba yeraltı dünyasından olduğundan,
hikâyesi de burada geçecekti.
Gangster filmleri türüne baktığınızda
karakterlerin vicdani ve siyasi zorluklarla karşılaştığını,
ahlaki ilkeleri daha belirsiz kişilerle yüzleştiklerini görürsünüz.
Kendi değerlerinin ne olduğunu sorgulamak zorunda kalırlar.
Maksat sadece gücü ele geçirmek midir yoksa bu gücün
hangi amaçla kullanıldığı da mı önemlidir?
Hutt Jabba zamanında hepiniz servet biriktirmiştiniz.
Boba Fett'in sözünü dinlerseniz yine aynısını yapabilirsiniz.
Boba gibi bir karakterin olması iyi
ama onu destekleyecek güçlü bir karakter daha gerekir.
Desteğin ötesinde bazen öne de çıkacak bir karakter.
Fennec'in önemli bir rol üstlenebileceğine Jon'la öyle karar verdik.
Özellikle de Ming-Na yüzünden.
Ming-Na oynadığı karaktere inanılmaz bir racon katıyor.
Bunu çok kullandık.
Hatta "Fennec bakışı" dediğimiz bir şey var.
Bazen sahneleri Fennec'in Boba'ya manidar bir şekilde bakmasıyla
bitecek şekilde tasarlıyordum.
Ayrıca kendisi de Yıldız Savaşları'nın çok büyük bir hayranı.
Hareket etmeye başladığında 8D8 hakkında ukalalık yapmamak için
kendimi zor tutacağım. Haberiniz olsun diye söylüyorum,
biraz karakterden bile çıkabilirim.
Bir bantha'ya bindim.
Başını oynatan, hareket eden
ve sırtı inip kalkan bir bantha.
Dünyada bundan daha iyi bir oyuncak olamaz.
Geri döndük!
Bazen kendime hatırlatmam gerekirdi ya da Tem hatırlatırdı...
Odaklan, ukalalık yapmayı bırak diye.
Sakin kalmaya çalışıyorum.
O kadar iyi anlaştık ve onu o kadar yakından tanıdım ki
artık senaryoyu okurken bile
neredeyse onu duyabiliyorum. Sesini duyabiliyorum.
Aramızdaki güzel ilişkiden dolayı.
Kameranın oyuncular doğaçlama yaparken aralarında yaşanan etkileşimi
biraz da olsa yakalayabilmesi ve bunu aktarabilmesi her zaman iyidir.
Dans gibi.
Tango mu yapıyoruz?
İkisinin birlikte çalışma şekli,
güçlerinin eşit olması ve birbirlerine duydukları saygı
çok dikkat çekici aslında.
Sanki birbirlerini uzun yıllardır tanıyorlarmış hissini veriyorlar.
Boba, Fennec'in görüşlerine çok değer veriyor.
Bir şey diyebilir miyim?
Rahat konuş.
Zor zamanlarda korku daha kesin sonuç verir.
Etrafınız sarılmaya başlamış, silahı hemen doğrultuyorsun
ve zamanında ateş edebiliyorsun.
Ateş ettiğinde dört kişi olacak.
Pilot bölüm çekerken birçok şeyin temeli atılır.
Dizinin tamamının tarzı ve havası belirlenir.
İstediğim şeylerden biri de, aksiyon seviyesinin Boba'yla ilgili
geçen sezondan gelen beklentiyi karşılamasıydı.
Ama aynı zamanda sarayda nasıl davranacağını da belirlemem gerekiyordu.
Canınızı bağışlarsam bana da sadakat gösterir misiniz?
Geri dönüşlerin de temelini atmam ve Tusken'ların arasında
nasıl yükseldiğini göstermem gerekiyordu.
Tusken'ların daha önce gördüğümüz hiçbir kabileye benzememesini istiyorduk.
Yani onun için de ayrı bir tasarım süreci gerekti.
KUMA GİRMEYİN
Bu yıl ürettiğimiz yaratıklar arasında en sevdiğim, kum yaratığı.
Çünkü hep dört kollu bir yaratık yapmak isterdim.
Bunların hepsini ilk kez tasarlıyorduk. Yapım öncesinin başlarıydı.
Covid vardı, herkes uzaktan çalışıyordu. Sadece Zoom'la görüşebiliyorduk.
Böyle bir durumda bu şeyin görünüşünü ve hareketlerini nasıl anlatabilirsiniz?
Bir kez daha ev yapımı film çekimi günlerime dönüp aksiyon figürleriyle
basit animatikler yapmam gerekti.
Ben de küçük bir heykel iskeleti yapıp
bu yaratığın nasıl görüneceğini, nasıl hareket edeceğini,
iki ayakla yürürken
nasıl dört ayaklıya dönüşeceğini,
ön kollarının hem el hem ayak gibi olduğunu göstermeye çalıştım.
Üzerine kil ekleyip heykeli tamamlayacaktım
ama sonra filmini çekmenin daha hızlı olacağını düşündüm.
Sahnenin gidişatı hakkında bize çok iyi bir referans oldu.
Klasik duraklı çekim günlerini,
PAUL KVANAGH ANİMASYON ŞEFİ
Ray Harryhausen günlerini,
Titanların Savaşı'nı,bunun gibi şeyleri
hissettirmeyi çok istiyordu.
Yaratık tasarımı da bunun için biçilmiş kaftandı.
Kavgada bütün kollarını stratejik olarak kullanmasını istedim.
İki kolunu zincirle bağlamayı başarırsanız bile
iki kolu daha var. Yani Boba'ya yumruk atarsa
iki kolu olduğundan aslında iki yumruk atmış oluyor.
Tusken'ların hiçbirinin bu yaratığı yenememiş olması anlaşılır bir şey.
Boba bir yolunu bulup yaratığı alt edince kabileye değerini kanıtlamış oluyor.
Bence Boba Fett
yeni bir ışık gördü, yeni bir hayat gördü.
Tusken'lar onunla ilgilendi.
Daha önce hiç tatmadığı aile olma hissini,
bir gruba ait olma hissini tattı.
Savaşçılar, savaşa hazırlanın!
Biniciler, benimle gelin!
Bu bölüm için Arabistanlı Lawrence ile
Vahşi Kahraman'ı özel olarak izledim.
Çünkü Arabistanlı Lawrence'ta inanılmaz tren sahneleri vardı.
Dean Cundey ile birlikte Arabistanlı Lawrence'tan
görüntü yönetimini de çalıştık.
Yapılması gereken şey daha önce yapılan her şeyi almak,
izleyicinin olumlu tepki verdiği her şeyi almak
DEAN CUNDEY GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ
ve "Sevilen bu duygusal unsura
"kendi hikâyemi nasıl eklerim?" diye sormak.
Başka bir filmde izleyicilerin beğendiği
ve Yıldız Savaşları dünyasına,
özellikle de Boba Fett'e uygulanabilecek şeyleri
anında bulup çıkarmak Jon'ın çok iyi yaptığı bir şey.
Yaptığınız şeyleri iyi gerekçelerle yapsanız bile
kontrolü elden kaçırmama
ve kaosun büyümesini önleme çabası çok baskın.
Bence dizinin konusu da bu zaten, Boba Fett'in bu çok büyük
ve birbiriyle kesişen güçleri nasıl kontrol edeceğini çözmeye çalışması.
Jon bize Arabistanlı Lawrence'tan görüntüler gösterdi.
Onu izlemek benim için... Yeni Zelanda'dayken,
küçükken bu filmleri izlemiştim.
Ömer Şerif'i çok severdim.
Çocukluğumun oyuncularını görüyorum. Anthony Quinn'i çok severdim.
Hepsi orada. Ben de bunu izliyorum ve çıkıyoruz.
Ön canlandırmayı izliyoruz. Jon bize arka planı anlatıyor.
Sonra da çıkıp çekime başlıyoruz. Kum var, tren var.
Kendimi Arabistanlı Lawrence'ta gibi hissettim. Ama bu defa Lawrence bendim.
O artık farklı biri, çok değişmiş. Hepimiz büyüdükçe olgunlaşırız.
Olgunlaştıkça da bazen biraz yumuşarız, değişiriz.
Bence Boba'da da bir bakıma böyle oldu.
Maske çıkıyor. Yeni bir kabilesi olan farklı bir adam.
Artık yalnız değil.
Senaryonun orijinalinde Boba kabile tarafından kabul ediliyor.
Şef'le konuşuyor, sonra da gaffi sopasını tutarak kalkıyor.
Daha çekimin başlarında Jon, Dave ve Robert'la
bunun yeterli olmadığını konuştuk.
En sonda daha güçlü bir şey gerekiyordu.
Tamam, başlıyoruz. Kapatın. Ses başlasın.
Hazır, başla.
Dövüş koreograflarıyla çalıştık. Kabile üyelerini oynayan
dublörlerle çalıştık
ve bana çok etkileyici gelen
en sondaki grup hareketini bulduk.
Bir, iki, üç, dört,
ve vur. Sonra böyle, böyle, böyle.
Maori kültürümü de biraz işin içine kattım ama daha çok enerji anlamında.
Ayrıca bizim taiaha dediğimiz değnek konusunda da biraz eğitim almıştım,
gaffi sopasını kullanırken çok işe yaradı.
Yıldız Savaşları ile ilgili konuşmalarımızın çoğunda konu,
daha önce gösterilen şeyleri nasıl ele alacağımızdı.
Tasarımlar, karakterler ve olay örgüsü gibi yani.
Sadece Boba Fett'i değil, Mos Espa'nın kültürünü de
daha detaylı işlemek için elimize bir fırsat geçmişti.
Haraç yok, sadece Belediye Başkanı'nın en içten hoş geldiniz dileklerini
onun adına iletmeye geldim.
Sette her gün Noel gibiydi çünkü yönetmenlik yaparken bile
yeni karakterler, malzemeler
veya Legacy'den pratik efektler geliyordu.
Mesela bir gün setten çağırıp
çekiç kafalı Belediye Başkanı'nı görmemi istiyorlardı.
İnanılmaz bir şeydi. Hazırlanması bittiğinde
Jon ve Dave'le birlikte gidip gördük.
Sanki uzaylı hayvanat bahçesindeymişiz gibi hissettim. Çok gerçekçi duruyordu.
Tuhaf, farklı görünümünün içinde çok fazla duygu barındırıyor.
Bardaki karakterler arasında en çok akılda kalanlardan biri.
Başka hiçbir şey hatırlamasanız bile "O çekiç kafalı adam
"çok ilginçti." diyorsunuz. Öyle bir iz bırakmıştı.
Farklı filmlerde birkaç kere yapıldığına şahit oldum. Yakından bakıldığında
ne kadar canlı göründüğüne inanamazsınız.
Kim bu habersiz giren?
O karakterin içinde oynayan benim.
JOHN ROSENGRANT BELEDİYE BAŞKANI
Karakterin ağırlığını taşımama yardımcı olması için bir sırt çantası hazırladık.
Cam elyafı bir kabuğu alıp koyduk... O şekilde giyebildim.
Ağırlık böylece daha dengeli dağıtılmış oldu.
Ama önemli olan, yapması gerekenleri çözmekti.
Göz kırpması, kaşlarını çatabilmesi gerekiyordu.
Ithorian'ın
başının iki yanında hareket eden tuhaf ağızları vardı.
Balina sesi ile konuşuyor, sonra söyledikleri normal dile çevriliyordu.
O yüzden üzerinde bir çeviri kutusu vardı.
Gece Rüzgârı Cemiyeti'nin Hutt Uzayı dışında faaliyet göstermesi yasak.
Yakaladığınız için teşekkürler.
Bana çok ilginç gelen bir şey var. Şimdi bu canlı çekim dizileri yaparken
Klon Savaşları'ndaki sorunların aynısını yaşıyoruz.
Birçok hikâye olduğundan, mesela
"Bir Ithorian olsun ama konuşsun.
"Alt yazı olmasın." diyoruz.
Bunu nasıl yapabiliriz? Ses kutusuyla.
Klon Savaşları'na bakarsanız orada da vardı.
Kutuyu yapıyorlar, ben de baktığımda
"Aman tanrım, bizim ses kutumuz." diyorum. Hâlâ olduğunu görmek çok güzel bir his.
Yani hâlâ... Zaten hayranların istediği de bu.
Tek bir evren istiyorlar.
Aile yönetmek, ödül avcılığından daha çetrefilli bir iştir.
Bu kadar mı?
Garsa'nın Sığınağı'na git.
Neden bahsettiğimi göreceksin.
Garsa'nın mekânı için daha önce olmayan 300 kadar yeni kostüm hazırladık.
SHAWNA TRPCIC KOSTÜM TASARIMI
Yalnız Savaşları hakkında yazılmış bütün kitapları topladım.
Battlefront kitapları bile var. O estetiğin,
o dünyanın içinde kaldığımdan emin olmak istiyorum.
Dizide karşılaştığımız farklı türlerin
birbirinden ayırt edilmesini sağlamak
hem eğlenceli hem de zorlu bir işti.
Ne demek istediğin anlaşıldı.
Garsa Fwip, Sığınak'ın sahibi.
Sığınak ise Tatooine'deki
olağanüstü bir kumarhane ve bar işletmesi.
Casablanca'daki Rick'in mekânına benziyor.
Garsa da Rick'e benziyor.
Ya da Rick, Beyoncé ve Lauren Bacall'ın
karışımına benziyor diyebilirim.
Arenadaki yıllarını hatırlıyorum.
Hiç o kadar etkileyici bir savaşçı görmemiştim,
tam bir efsaneydin.
Kiminle konuşursa konuşsun durumu hemen kavrayıp
hem hayatta kalmak hem de başarılı olmak için gerekeni yapabiliyor.
Bu dünyadaki güçlü kadın karakterlerden biri olmak
benim için inanılmaz bir onur.
Bu müşteriyi serbest bırak,
herkes eğlencesine geri dönsün, ben de karşılığında
tüm borcunu sileyim.
En azından denemiş oldun.
Hey, dostum.
Bir işe ihtiyacın var gibi görünüyor.
Genişletilmiş Evren'de zaman içinde Krrsantan gibi
pek çok Wookiee oldu. Genelde şöyle yorumlar olurdu:
"Chewbacca ya da onun karanlık versiyonu olmasa nasıl olur?"
Wookiee ödül avcısı, Wookiee Jedi.
İşe girişince ise, ilk cevaplamanız gereken soru şu:
Bir çocuk buna baktığında Chewbacca olmadığını nasıl anlayacak?
Hemen ayırt edilmesini sağlayacak, belirgin bir görsel özelliği olmalı.
Carey'nin oyunculuğu, tavırları ve duruşu
Peter'dan farklı.
İnsanın içine işleyen, sert bir bakışı var.
Peter'ın ise yumuşak, uysal bir bakışı vardı.
Kendine iyi bak, tamam mı?
Tamam.
Karakterin biraz tavırlı olması gerekiyordu
çünkü sürekli burnundan soluyor. Kişiliği öyle.
Hiçbir şey yapmadan dikilsem bile,
yüzüm görünmese bile sırf kostümdeki karakterden bunun anlaşılmasını istedim.
KOSTÜM TESTİ
Robert Rodriguez daha önce Carey Jones'la çalışmıştı.
Carey Jones ile yıllar önce Stan Winston'da ben de çalışmıştım.
Carey rolü gerçekten benimsedi.
Pratik efektler deneyimi olduğu için
kendisinden neler beklendiğini biliyordu.
Legacy muhteşem bir sistem yaptı.
Aklımı başımdan aldılar. Ne zaman ağzımı açıp konuşsam
Krrsantan'ın da çenesi açılıp kapanıyordu.
Hatta ne zaman kaşlarımı çatsam veya kaldırsam
onun da yüzü oynuyordu.
Bunun çok sevdim.
Boba için bir dövüş stili oluşturmaya çalışıyorlar.
Mandalorian hızlı bir silahşor
ama ben daha çok Conan gibiyim, referansımız buydu.
Böyle olmakla beraber, öyle bam bam vuran,
tek boyutlu bir şey olmasını da istemedim. Keskin hareketleri olsun istedim.
Gaffi sopasını kullanırken bunu biraz görüyoruz.
Biraz araştırma yaptım ve gaffi sopasının
totokia denilen gerçek bir Fiji silahından
esinlendiğini öğrendim. Ucundaki de gerçek kuş gagasıymış.
Silahı doğru şekilde kullanabilmek için
vuruş yaparken bunların hepsini dikkate aldım.
Elimde silah olmadığında bile o topuzu kullanıyordum denebilir.
Mesela yumruk atarken veya vururken, kendi tarzı olsun diye
gaffi sopasının topuz kısmına benzer şekilde
elimi döndürerek vuruyordum.
Benim bölümüm, Fioni'nin çektiği ve "Silahşor" başlığını taşıyan
birinci sezonun beşinci bölümünden devam edeceği için çok heyecanlıydım.
O bölümde herkes "O yürüyen Boba Fett mi?" demişti.
O mahmuzların sesi duyulur duyulmaz herkes
"Biz bunu tanıyoruz." demişti.
Hikâyeyi devam ettiriyoruz. Boba, Fennec'i kurtarıp bir modifiye dükkânına götürüyor.
Fennec'in sibernetik robot karnının nereden geldiğini ben açıklıyorum.
Benim için çok eğlenceli bir şeydi.
-Bunu koyduğunu görmemiz lazım. -T bağlantısı burada sanıyordum.
Onu hareketli bir parça yapacağız.
İlk olarak, birçok pratik efekt vardı.
Sihirbazlık numarası gibi bir şey yapmaları gerekiyordu.
Ben bir kutunun içine girdim,
sonra da üzerime protez bir vücut örttüler.
Ben yatakta düz yatıyormuşum gibi göründü.
Testereyle ikiye bölünen kadın numarasına benziyor diye espri yapmıştım.
Bu sayede modifiyecinin
karnımda yaptığı ameliyatı ve makineleri gösterebildiler.
Kapatmayacak mısın?
Güzelim makinelerin üzerini mi örteyim?
Mandalorian'ı droidler konusunda ciddi şüpheleri olan
biri olarak tanıttık.
Yeni nesil ise vücutlarına droid parçaları taktırıyor.
Nesillerin evrimini, yeni neslin yaklaşımının önceki nesle göre
nasıl değiştiğini görüyoruz.
Bana ne yaptın?
Mos Eisley'nin dışındaki bir modifiye dükkânına götürdüm.
Başkalarının aptallığı yüzünden bizim gibilerin ölmesinden bıktım.
Biz onlardan daha akıllıyız.
Şansımızı denememizin vakti geldi.
"Şansımızı" mı?
Boba Fett, başından beri
The Mandalorian'ın Addams Ailesi versiyonu gibi duruyordu.
Droidi de,
Matt Berry'nin alaycı bir ses tonuyla seslendirdiği 8D8'di.
İşkence altındaki çığlıkları, tahtınıza göz dikecek herkese
gerekli kan dondurucu mesajı verecektir.
Kale terk edilmiş bir kale gibi,
rancor da artık orada değil.
Yani bir yolunu bulup, etrafını
çeşitli canlılarla doldurmamız gerekiyordu.
Lütfen tazminat olarak bu hediyeyi kabul et.
Büyük bir hediyeymiş.
Rancor'un kaldığı çukurun içinin
güzel bir minyatür modeli vardı.
ENRICO DAMM ILM GÖRSEL EFEKTLER ŞEFİ
Aslında kapıların, girişin, kayaların ve tepedeki ızgaranın
oldukça büyük bir modeliydi.
Neredeyse arkeolog gibi detaycı davranmayı seviyoruz.
ILM'deki araştırmacılar bizim için orijinal filmlerin kamera arkası
görüntülerini buldu, bu sayede çok detaylı çalışabildik.
Modeli taradık ve görüntüleri LED duvarlarımızda kullandık.
Böylece oyuncuları bu ortamın içinde filme çekebildik.
Bana göre
rancor'un bu kadar akılda kalmasını sağlayan şey,
eğiticisinin şey olduğunda çok üzülmesi...
Luke kapıyı kapattığında rancor'un başı sıkışıyor ya.
Biliyorsunuz, Luke canını kurtarmaya çalışıyor.
O yüzden onu destekliyorsunuz
ama sonra rancor'un zavallı sahibini teselli ediyorlar.
Bana bu çok ilginç gelmişti. Köpek bakmak gibi bir şey miydi?
Böyle bir boyut katma fikri çok eğlenceliydi.
Tabii bir de, hepsini bir araya getiren
eğitici var.
Köpekleri sevmeyen insanlara güvenmem.
DANNY TREJO RANCOR EĞİTİCİSİ
Rancor'un değerini takdir edebilmek için köpekleri sevmek gerekir.
O sadece devasa bir köpek diyebiliriz.
Eğiterek onu saldırgan yapabilirsiniz, koruyucu davranmasını sağlayabilirsiniz
ya da şirin bir köpek yapabilirsiniz.
Burası, değil mi?
Burası mı? Evet.
Sizinle bağ kurarsa, sahibi olarak sizi bellerse
sözünüzden çıkmaz.
Boba Fett bunu çok iyi anlıyor.
Başındaki torbayı çıkardığımda, Boba Fett'e ilk kez baktığında
"Tamam, sahibim sana güveniyor,
o yüzden ben de sana güveneceğim." diyor.
Sakin ol oğlum. Sakin.
Jedi'ın Dönüşü'ndeki en sevilen yaratıklardan biri.
Book of Boba'da onu tekrar kullanma fırsatımız olunca,
Jon "Bu yaratığı onore edecek bir sahne yapalım." deyince
sevinçten ağzım kulaklarıma vardı.
Yaratığın hakkını vermek için elimizdeki bütün eski görüntüleri,
orijinal maketleri tekrar inceledik
çünkü özünü yakalamak istiyorduk.
Aynı rancor olmadığı için biraz farklı olabilirdi.
Ama gördüğümüz şeyin cazibesini korumak istedik.
O cazibe de Phil Tippet'ın yaptığı el kuklasından geliyordu.
Kauçuktan yapılma bir canavardı.
Ama ışıklandırması, çekilen görüntüler
ve üzerindeki boyası muhteşemdi.
Tam olarak gerçekmiş gibi görünmüyordu ama buna gerek de yoktu.
Önemli olan, yarattığı duygusal etkiydi. Biz de bunu yakalamaya çalıştık.
Jedi'ın Dönüşü'nde, Luke'u yakalayan kocaman bir el vardı.
Bu sefer Boba Fett ona binsin diye düşündük.
Dev bir mavi ekran canavarına mı binsin
yoksa gerçek bir rancor kafasına mı binsin?
"Hiçbir şeyden kaçınmayalım." diye karar verildi.
Anılar gözünde canlandı, değil mi?
Eski günler.
Sadece kafayı yapmakla da kalmadık.
RİCHARD BLÖF GÖRSEL EFEKTLER ŞEFİ
Fiziksel kafa ve omuzların yanı sıra
bilgisayarda yapılmış kollar da ekledik.
Yani baktığınız sahnenin tamamı bilgisayarda üretilmiş de olabilir,
tamamı fiziksel de olabilir, ikisinin karışımı da olabilir.
Az da olsa mekanik olarak hareket eden
tam boyutlu bir yaratık olduğunda daha inandırıcı oluyor.
Neredeyse "Bu gerçek değil." diye kendimize hatırlatmamız gerekiyordu.
Anlıyor musun?
Çünkü karşımızda kocaman bir şey var, hareket ediyor,
şey gibi...
Hani animatronik mi her neyse o hareket edince
bu kısmı hareket eder ya,
ama omuz kasları ve diğer kısımlar da onunla birlikte hareket edince
"Vay canına!" dedirtiyor.
Buna binmeyi öğrenmek istiyorum.
Ne dedin?
En başta Jon'la birlikte sezonu tamamını gözden geçirdik.
Jon'ın yapmak istediği birçok şey vardı.
İkimiz de Mando'yu seviyoruz,
bir sezon boyunca onu hiç görmemek
bizim için de zor olacaktı.
Ayrıca kendisi Boba'nın arkadaşı,
o yüzden onu hikâyeye tekrar dâhil etmek mantıklıydı.
Ne yakalanacak?
Yakalama işi değil. Bize asker lazım.
Boba Fett.
Çok rica ediyor.
Zaman akışına Boba Fett'in de dâhil olması ve her şeyin yerine oturmuş olması,
kısa bir ara verip nefeslendikten sonra
Mandalorian'la tekrar buluşmamızı sağladı.
Miğferini çıkarmıştı
ve çocuk da artık yanında değildi.
Aralarında gelişen baba-çocuk ilişkisi artık yoktu.
Yani hayatımın anlamını sorgulamaya başlamıştı.
Bu bana bakir bir alan gibi geldi.
Seni canlı da götürebilirim,
ölünü de götürebilirim.
Tekrar ödül avcısı olmuş. Darksaber'ı almış.
Yuvasını aradığı hissedilebiliyor.
BRYCE DALLAS HOWARD YÖNETMEN
Galaksideki yerini bulmaya çalışıyor.
Bölümün başlarında
Mando, Zırhçı'nın ve Ağır'ın yanına gidip onlarla bağını tazeliyor.
O süreçte eğitim de alabiliyor.
Evet, hisset.
Darksaber'la savaşmaya gücün yetmez.
Onunla savaşırsan o kazanır.
Gücünle onu kontrol edemezsin.
Açıklama yapmak her zaman hikâyenin akışına taş koymak gibidir.
Yıldız Savaşları'nda ise herkes efsane hakkında
daha fazla şey öğrenmeyi heyecanla bekliyor.
Hep ışın kılıcının ortaya çıktığı ve Obi-Wan Kenobi'nin Klon Savaşları ile
Luke'un babası hakkında konuşmaya başladığı sahneye gönderme yaparım.
Klon Savaşları'na katılmış mıydın?
Evet. Ben de bir zamanlar baban gibi Jedi şövalyesiydim.
Keşke onu tanıyabilseydim.
Galaksideki en iyi yıldız pilotu oydu.
Çok kurnaz bir savaşçıydı.
Sen de çok iyi bir pilot olmuşsun.
Yani Mandalore'un geçmişinin hikâyesini şimdi,
üçüncü sezonda anlatıyoruz
çünkü herkes Kıyım'ın ne olduğunu, Bin Gözyaşı Gecesi'nin,
çağlar öncesinden kalmış şarkıların ne olduğunu çok merak ediyor.
Biz de bazı görüntüler göstermeye başladık.
Bu görüntülerin, George ve Dave'in Mandalore'da ve animasyon dizilerinde
yarattıklarına benzemesi gerekiyordu.
O konuya böyle girebilirdik.
Mandalore'da doğanlar yoldan saptı.
Sonunda İmparatorluk işgalcileri Bin Gözyaşı Gecesi'nde
bildiğimiz ve sevdiğimiz her şeyi yok etti.
Mandalore Kıyımı ilginç bir sahneydi.
Jarhead gibi çölde geçen, petrol sahalarının olduğu
ve arkalarında yıkım manzaralarıyla
asker silüetlerinin olduğu pek çok filmi inceledik.
Âdeta cehennemi yansıtan görüntülerdi.
İşte öyle bir enkazın içindeler
ve robotların yaklaştığını görüyorlar.
K-2SO droidlerini kullandık,
keşif droidlerini kullandık. Bunları tekrar görmek
çok ilginç oldu.
Tüm o enkazın, ateşin içinden geçen silüetlerinin görünmesi
çok etkileyici görüntüler oluşturdu.
Sadece yoldan sapmayanlar
Sığınak ve kurallar hakkında daha fazla şey öğrendik.
Asla çiğnememesi gereken kuralı çiğneyip
dışlanmış olmasının ona ne kadar acı verdiğini öğrendik.
Din Djarin, miğferini hiç çıkardın mı?
Çıkardım.
O zaman artık Mandalorian değilsin.
Af diliyorum. Kefaretini nasıl ödeyebilirim?
Git buradan mürtet.
Mesajını aldım.
Mesaj mı? Ne mesajı?
Razor Crest'in yerine bana bir gemi bulduğunu söylemiştin.
Evet, doğru, öyle demiştim. Benim işim bu.
Ne zamandır uğraşıyorum. Parayı getirdin mi?
N-1 benim gözümde çok değerli
çünkü onu Gizli Tehlike'de ben tasarlamıştım.
Anakin'in aracıydı.
Özellikle X-wing'in F1 versiyonu gibi görünecek şekilde tasarlanmıştı.
Bunun ayrıntılarını George ve ben belirledik.
Çok belirgin bir tarzı var.
El yapımı olma özelliği çok öne çıkan bir makine.
Jon, bunu eski, klasik bir araba gibi düşünelim, dedi.
Tekrar gün yüzüne çıkıyormuş gibi yapalım. Sanki Peli bunu bir garajda bulmuş,
sunmuş ve şimdi de tamir ediyorlar,
birlikte modifiye ediyorlar, yeni parçalar ekliyorlar,
güncelliyorlar gibi olsun. Mevcut estetiği değişmesin
ama ortaya yeni bir şey çıksın.
Haberler iyi! Sana turbo venturi güç asimilatörü buldum.
Dış Halka'daki en hızlı gemi seninki olacak.
1950'lerde, 1960'larda geçen
George Lucas filmi Gençlik Yılları'nda
Deuce Coupe'ları, üç pencereli 32 model Ford'ları sürüyorlar,
bu araçların parçalarını söküp
hız modifiyesi yapıyorlardı.
Biz de bu yaklaşımı sürdürmek istedik.
Yani bir tamirciyle birlikte çalışarak
N-1 yıldız savaşçısı yapmak,
onun özel yapım bir versiyonunu yapmak.
Bu da Yıldız Savaşları'nın bir parçası.
İkiniz de kendiniz kaptırmışsınız ve çok heyecanlısınız.
"Buhar manifoldu nerede?" demiyorsunuz yani.
Daha ziyade "Bu kadında ne numaralar var." gibi.
Gerçekten de var.
Bu tasarım ilk olarak 23 yıl önce çizildi.
Leavesden, Londra'da 23 yıl önce o filmi çekerken
ben de oradaydım, hatırlıyorum.
Yirmi üç yıl sonra bu yeni versiyonun içine girip oturma fırsatım oldu.
Ağzım kulaklarımdaydı çünkü içimdeki çocuk hiç büyümemişti.
Olduğu gibi kalmıştı.
Çok güzel.
Jon, Luke'un olacağı bir eğitim sahnesi çekmekten bahsetmeye başladı
çünkü seyircinin Grogu'ya ne olduğunu merak edeceğini biliyorduk.
Luke'un nasıl bir öğretmen olmasını istiyorduk?
Bir simetri var.
O tür tarafından eğitildikten sonra
aynı türün bir üyesini eğitmek çok tatmin edici bir şey.
Luke'un duygusal yanını bastırması
ve olabildiğince profesyonel davranması gerekiyor.
Jedi ustası olmak için ihtiyaç duyacağı değerleri öğrencisine öğretebilmesi için
bu gerekli.
Luke bana hep
Qui-Gon Jinn'i tanımasa da
onun yolundan gidiyormuş gibi gelir.
Ama Qui Gon'ın Obi-Wan'ın hocası, Obi-Wan'ın da Luke'un hocası
olduğunu düşünürseniz burada bir süreklilik mevcut.
Qui-Gon'ın Obi-Wan'a, Obi-Wan'ın da Anakin'e
ders vermiş olması da ilginç.
Yani Obi-Wan hem babaya hem oğula ders vermiş oluyor, bence çok cazip.
Sonra baba da Ahsoka'ya ders veriyor, bu da bence çok cazip.
Ahsoka'nın biraz toy olduğunu kabul ediyorum
ama sabır gerektiren uzun bir eğitimden sonra
bence bir şeye benzeyebilir.
En önemli konu, Luke'la aynı sahnede olmasaydı.
Aralarında ilginç bir ilişki var çünkü Ahsoka, Luke'un babasından ders almış
ama Luke babasını hiç tanımamış.
Yani birbirlerine bilmedikleri şeyleri anlatabiliyorlar.
Tıpkı baban gibisin.
Yıldız Savaşları başından itibaren güçlü kadın karakterleriyle
farklı bir yerde durmuştur.
Prenses utangaç, narin bir çiçek değildi.
Çöp bacasına atla pilot efendi.
Vader'ın karşısına çıkıp yüzüne karşı
onunla dalga geçebiliyordu.
Ahsoka ise karmaşık bir geçmişi olan
bir Jedi kadını.
Nefes kesici bir şey.
Böyle duyguların eğitimli Jedi şövalyelerine neler yapabildiğini gördüm.
Hem de en iyilerimize.
Bu çocuğun aynı şeyi yaşamasını istemiyorum.
Rosario'yu izlemek de tabii ki ayrı bir zevk.
Çok komikti. Rosario ile komik bir an yaşadık.
Onun senaryosunda Plo Koon yazdığı için farkında değilmiş.
Karşısındaki kişinin Plo Koon olmayacağını
çekim günü öğrendi.
Sahnelerime çalışıyorum,
bu ilginç olacak, diyorum. Üstat Plo Koon.
Biraz kafam karışıyor ama sorun değil,
ilginç bir şey olabilir. Oradan oraya nasıl atlıyor acaba?
Bilmiyorum. Sonunda anlaşılır diyorum.
Sete varınca tüm soracaklarımı sorarım
ve durumu çözerim.
Sonra karşıma Mark Hamill çıkıyor.
Onunla karşı karşıya olduğumuza, birlikte çalışacağımıza
bir türlü inanamadım.
Karşımda ışın kılıçları var,
bebek Yoda var
ve Luke Skywalker'ın ta kendisi var.
O gün nasıl bayılmadığımı ben de anlamıyorum.
Ta o güne kadar, sette karşıma çıkıncaya kadar
bana söylemediklerine inanamıyorum.
Seni tekrar görecek miyim?
Belki.
Güç seninle olsun.
En önemli şey Mark'ın orada olmasıydı
çünkü bu karakterin onun için ne anlam ifade ettiğini
biliyorduk.
Onu orada görünce anlaşılıyordu.
Graham'in performansını izlerken yüzünde oluşan ifadeden,
bu özenli performansı izlemekten
ve bunun bir parçası olmaktan gurur duyduğu anlaşılıyordu.
Ona bakmadan "Bir seferinde bana 'Boyutun önemi yok.' demişti."
diyorum.
Bunun Grogu'yu etkilediğini hissediyorum.
Grogu duruyor, ben de hissediyorum. Sonra dönüyorum.
Önce Mark'la, sonra da Graham'le çekim yapıyorduk.
Her zaman tek kamera kullanıyorduk çünkü kameramızda
DAVID KLEIN GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ
akış cihazı denen bir şey vardı. Yani lensin her iki tarafında
küçük kızılötesi kameralar vardı.
Graham'in yüzünde de görünmez kızılötesi noktalar vardı.
Bazıları görünür, bazıları görünmez. Çok işe yaradı.
Ama o karakter Mark'a ait.
Mark ile Graham'in gerçekten birleşip Luke olmaları gerekiyordu.
Mark'ın da Luke olmak konusundaki bütün bilgisini paylaşması gerekiyordu.
Hepimiz için çok özel bir deneyimdi.
"Boyutun önemi yok."
Öyle konuşurdu.
Anlaşılması güç şeyler söylerdi.
Sizin gezegende de öyle konuşanlar var mıydı?
Bu ikimizin de alışık olmadığımız bir süreçti.
Filmi çekenlere neye ihtiyaçları varsa vermeye çalıştık.
Benim yapmadığım şey kalmadı. Tiyatro, radyo, televizyon, sinema.
Her birinin kendine göre gerektirdiği şeyler var.
Ama bu tamamen farklı bir şeydi.
Şeyi merak ettim... "Almadan önce bekle"nin
zamanlamasını değiştiriyorum.
Çünkü az önce yere koymuştum.
Evet.
O tekrar uzanınca da "Bekle." demiştim.
Bu, ortak bir performans.
Sadece dublörü demiyorum. Yönetmenin yorumları, senaryo,
bunların hepsi bir araya gelip
süregiden bir öğrenme deneyimi oluşturuyor.
Yani şurada ve şurada.
Evet, orada.
Bence bu dizide çalışmanın en eğlenceli yanlarından biri de
ABBIGAIL KELLER GÖRSEL EFEKTLER YAPIMCISI
Jon, Dave ve Robert'ın deneme yanılma yöntemine büyük destek vermesi.
Böyle bir teknoloji söz konusu olduğunda tekrar tekrar deneme yapmak, öğrenmek
ve kendimizi geliştirmek için güvenli bir alana ihtiyacımız oluyor.
Luke konusundaki çalışmamızın en tatmin edici yönlerinden biri de
kaydedilen ilerlemeydi.
İkinci sezonun sonunda buna başladığımızda
birçok deneyim kazandık.
İkinci sezon için Lola'daki görsel efekt sanatçılarıyla iş birliği yapmıştık.
Tabii ki o süreçte,
Luke Skywalker yüz değişiminde benzerliğin nasıl olması gerektiğini
anlamak için yapay zekâ kullanıyorlardı.
O sırada onları son üründe kullanamadık
çünkü teknoloji hâlâ gelişme aşamasındaydı.
Gereken çözünürlüğe ulaşamamıştık.
Book of Boba Fett'te
on kat daha fazla çalışmamız gerektiğini biliyorduk.
Karakterin bölümü taşıması gerekiyordu.
Dublör de gerektiğinden, bilgisayarla üretilmiş bir kafaya ihtiyacımız vardı.
O noktada anladık ki yeni teknolojilerin hepsini
ve bilgisayarla üretilmiş kafayı
bir araya getirerek Boba Fett'teki sorunu çözmek için
John Knoll ve ILM'le konuşmamız gerekiyordu.
Landis yapay zekâlı görüntü üzerindeki çalışmalarına devam etti.
Tabii ki Dave Klein ile çalışarak çekimden önce birçok test de yaptık.
Günün farklı saatlerinde dış sette arka plan çekimleri yaptık.
LED duvar çekimleri yaptık.
Graham'in başını oynatmasını farklı kamera açılarıyla
ve farklı görüntülerin olduğu
LED duvarlarla çekip denemeler yaptık.
ve sorunları tespit etmeye çalıştık.
Kaydedilen ilerleme sürekli arttı.
İş ILM'e verildikten
ve Pete Demarest yüksek çözünürlüklü malzemeye erişip
sınırları zorlamaya başladıktan sonra
kaydedilen ilerleme sürekli arttı.
ILM açısından da, Sam Head'i işe aldıklarında
ilerleme devam etti.
Yapay zekâlı görüntü alanındaki çalışmaları,
özellikle de bu karakterle ilgili olanları takip edenler için
Sam Head tabii ki tanıdık bir isim.
O da ekibe dâhil oldu ve tavsiyeleriyle, yönlendirmeleriyle katkı sundu.
Pete Demarest, Sam, John Knoll, Landis
ve daha birçok sanatçının iş birliği sayesinde
bu çalışma bu kadar başarılı olabildi.
Zıpla ve zıplarken Güç'ün senin içinden aktığını hisset.
Fazla zorluyorsun. Zorlama.
Sadece yap.
Görsel efektler üzerinde çalışırken tabii ki bizim görevimiz en son aşamada.
Ve genellikle şöyle bir düşüncemiz oluyor:
"Bunu pratik efektlerle yapmak çok zor olur."
Bebeğin sağa sola zıplaması, takla atması falan.
İçten içe kendimizi
çok sayıda dijital canlandırma yapmaya hazırlamıştık.
Ama o kadar fazla yapmamıza gerek kalmadı.
Şuna bakın.
Yükselen yıldız.
Sık sık şahit olduğumuz sahnelerden biri, Mike Manzel ve ekibinin
Grogu'yu bir değnekle tutup ters taklayı nasıl yaptıracaklarını
çözmeye çalışmasıydı.
Yere inişlerini nasıl daha gerçekçi yapabileceklerini çalışırlardı.
Bu provaları görmeleri için arada bir
Jon ile Dave'i de davet ederlerdi.
Öyle zamanlarda
Dave'in o sahneyi sonra nasıl düzenleyeceğini
düşündüğü belli oluyordu.
Hareketler kolay aslında. En sonda da
kameranın tam onun üzerine geleceği bir an olacak.
Luke, Grogu'yu eğitirken
seyirciye şu hissi vermemiz gerekiyor:
Grogu'nun Luke'un yanında kalması, Mando'nun yanında olmasından
daha iyi olabilir.
Bütün mesele bu.
Tabii ki Mando'nun yanında olmasını istiyoruz.
Ama doğru olan bu mu?
Bence Luke bu konuda herhangi bir yönlendirme yapmıyor.
Çünkü bence Luke, galaksideki tüm Jedi'lar arasında,
en çok önemsediğimiz kişinin, bir baba figürünün yanında olmanın
önemini en iyi anlayan kişi.
O yüzden bence Luke, Grogu'ya çok iyi öğretmenlik yapıyor.
Jon sezon finali olan yedinci bölümün senaryosunu teslim etti.
Çok uzun, yoğun bir senaryoydu.
İçinde her şey olan, devasa, iki bölüm senaryosu gibi bir şeydi.
Mando, bebek Yoda, Scorpenek'ler, ipinden boşanmış Krrsantan,
Cad Bane, rancor'a binen Boba,
bütün Gotra'ların ve grupların şehrin sokaklarında savaşması.
O bölüm tek başına Yıldız Savaşları seçkisi gibi bir şeydi.
Ne kadar havalı şey varsa bir aradaydı.
O bölümü yönetmeyi çok istiyordum
ama Jon tabii ki kendisi yönetir diye düşündüm
çünkü diğer bölümlerden hiçbirini almamıştı.
Yanına gittim ve o bölümü neden benim yönetmem gerektiğini uzun uzun anlattım.
O da şöyle dedi...
Sadece çenesini kaşıdı,
kalp krizi geçirmeme yetecek kadar,
sonra da "Tamam, sen yönet." dedi.
Her şey nasıl sığdırabildiğini hâlâ anlamıyorum.
Hepsini nasıl yakaladı?
Rancor'un Mos Espa'ya saldırdığı bölümü izliyorsunuz,
başlı başına büyük bir film gibi. Sadece küçük dış setimizi kullanıyoruz,
Robert elinde kamerayla koşuşturup duruyor, ekip de yanında.
Enerjisi her bir karede hissediliyor.
Bize bıçağı göster, gitmeye hazırlan,
sonra da giderken son bir kez daha bak.
Yedinci bölümdeki son savaşı sahnelemek devasa bir işti.
Hem de yapım öncesinde
detaylı animatikler ve ön canlandırmalar hazırlayıp
güzel bir şekilde düzenlememe rağmen.
Gerçek setlerde, güneşin altında olacağımızı, LED duvar kullanmayacağımızı
bildiğim için böyle yaptım.
Böylece çekim anında doğaçlama bir sürü aksiyon üretebilecektim.
Bu da benim iyi becerdiğim ve çok sevdiğim bir şey.
Havalı karakterlerin olduğu kocaman bir oyun sahamız oluyor,
bize de keyfini çıkarmak kalıyor.
Cad Bane, gerçekleştirilmesinde Dave'in büyük rol oynadığı
Klon Savaşları'ndaki karakterlerden biriydi.
Şapkan çok dikkat çekiyor.
Miğferin altına saklanmayı sevmem.
Nasıl yapacağımızı bilmiyordum ama Legacy
bir konsept geliştirdi...
Oyuncunun yüzüne o kadar sıkı yapışıyor ki
aslında oyuncunun ağzının hareketlerini görüyoruz.
Boba Fett, İmparatorluk için çalışmış acımasız bir katil.
Bu parçaları biz tasarladık, biz yaptık.
En önemli heykeltıraşlarımdan Jason Matthews yaptı.
Animasyon dizisindeki Cad Bane karakterine benzeyen
bir görünüş ortaya çıkardı.
Vücut yapısı olarak Cad'e çok uyan
büyük oyuncu Dorian Kingi oynadı.
Her şeyi de anlatmayayım ama Cad'in kemik yapısına benzetmek için
ağzının öne çıkmasını sağlayacak
detaylı dişler yaptık.
Daha önce de aldığım bir işte seni yenmiştim.
Yüzü hızlı bir şekilde hazırladık aslında.
Bence en zor kısım şapkaydı. Şapkayı doğru yapmamız gerekiyordu.
Onlara bir sürü Lee Van Cleef fotoğrafı gönderdim
çünkü Cad Bane'in hikâyesine bakarsanız, George bu karakteri yarattığında
adını Cad Bane koydu
ve Boba Fett'i Clint Eastwood olarak düşünürsek bu da Lee Van Cleef, dedi.
Yine de senden daha hızlıyım.
Olabilir
ama benim de zırhım var.
Görelim bakalım.
O zırhı giymek insana bir güç hissi veriyor,
giyer giymez siz de hissediyorsunuz,
içeriden hissediyorsunuz.
Daha güçlü, daha kuvvetli hissediyorsunuz.
İlginçtir, Robert görüntüleri düzenlemek için izlerken
başımda miğfer varken bile,
miğferin arkasından bile karakteri hissedebiliyor.
Küçük şeyler ele veriyor.
Mesela miğfer azıcık da hareket etse
miğferin altında benim ne yaptığım hissedilebiliyor,
bir şekilde dışarı sızıyor.
Mos Espa'yı terk edemem.
Bu insanlar bana bel bağladı.
Rancor'un Mos Espa'da terör estirmesi,
kubbeleri ve kuleleri yıkması,
King-Kong'daki gibi kaiju ölçeğinde bir savaşın yaşanması,
bunu da zaten duraklı çekim ürünü gibi duran,
Harryhausenvari bir karakterin yapması.
bu karakterin zincirinden boşanmış olması
ve sonra da tabii Grogu'nun sevecen hâliyle olaya müdahil olup
o sahneyi belki beklenmedik ama samimi bir şekilde
sonlandırması.
Bunların hepsi çok doğru şeylerdi.
Hemen göze çarpmasa da gücünün arttığı hissini vermeye çalıştım.
Fark ettiniz mi bilmiyorum ama o sırada
gücünü kullanırken gözlerini kapatmadı.
Gözleri açık olsun istedim,
sanki canavara sevgi, sükûnet ve empati gönderiyormuş gibi.
İlk kez gözlerini kapatmadan Güç'ü kullandığını gördük.
O sahnenin sonuna kadar,
rancor'u uyutana kadar gözlerini kapatmıyor.
Luke'tan ne öğrendi?
Önemli olan tahrip etme gücü değil, kılıç ustası olmak değil.
Asıl önemli olan, daha basit bir güç olan sakinleştirme,
bir şeyin öfkesini, sinirini, korkusunu yatıştırabilme gücü.
Grogu bunu öğrenip canavarı sakinleştiriyor
ve böylece Jedi olmanın, Güç'ün ne olduğu konusuna geri dönüyoruz.
Bir kahramanın yolculuğunu anlatıyorsanız
bu temalar zaten olmazsa olmazdır
çünkü kahramanlık, kendinden daha büyük bir şeyin bir parçası hâline gelmektir.
Kahramanlık aslında budur.
Kahramanlık kendi bireysel ihtiyaçlarınızı bir kenara bırakıp
kendinizden daha büyük bir şeye öncelik vermek demektir.
The Mandalorian'ın ilk sezonunda
bu daha büyük şey,
öksüz bir çocuğa babalık ederek bir aile oluşturmaktı.
Boba Fett örneğinde ise kabilesini kaybettikten sonra
öğrendiklerini kullanarak kendi kabilesini veya grubunu oluşturmaktı.
Biraz değişmekle beraber her zaman eski hâline dönme ihtimali var
ama şimdi Fennec'i bulunca
ve onun da kendisiyle aynı konumda olduğunu görünce
biraz daha aile rahatlığını aramaya
ve bunu daha iyi anlamaya başlıyor.
Bunlar Boba'nın daha önce sahip olmadığı şeyler.
Yani bu da duygusal yolculuğunun bir parçası.
Herkesin beni görünce eğilmesi şart mı?
Ateş etmelerinden iyidir.
Üçüncü bir seçenek yok mu?
Şehri sen yönetiyorsan yok.
Benim için Boba Fett birçok şeyin tamamlanması demekti.
En sevdiğim Yıldız Savaşları karakteri olan Boba Fett ile çalışma fırsatı buldum.
George Lucas'ın yarattığı bu dünyada çalışma ve oynama imkânı buldum.
Kendisi daha kariyerimin başlarında bana sinemanın geleceğinin sırlarını
bizzat anlatan ve beni bugün buraya getiren yola sokan kişiydi.
Stüdyoda dolaştığım zaman
bu karakterleri ekrana getirmek için emek veren ve bunu anlamlı bulan
harika insanlar görüyorum.
Burada çalışanların bunu anlamlı bulması
Jon ve benim istediğimiz bir şey.
The Book of Boba Fett'te
sezonu tamamladığımızı duyurmaktan büyük kıvanç duyuyorum.
Tebrikler. Başardık!
Herkese tebrikler! THE BOOK OF BOBA FETT - Tamamladık!
Bence bu dizide çalışan birçok yetenekli Jedi vardı.
Bizimle çalıştıkları için şanslıyız.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram