Kurwa, co to ma być?
Niesamowite. To dwie różne łuski.
Dlaczego mamy dwie łuski, skoro Emily strzeliła tylko raz?
Nie wiem.
Tamtej nocy mógł tam być ktoś jeszcze?
Niby jak? Nie doszukuj się tu konspiracji.
Lydia, proszę...
Jeśli jest szansa na to, że nasza córka tego nie zrobiła,
musimy się przekonać.
Jak?
Otwórzmy autopsję.
Pojebało cię?
Zamkną nas. Nie bez powodu ją zapieczętowaliśmy.
Nie. Wykluczone.
Oczywiście, panicz przemówił.
- Nie poradziłabyś sobie z tym. - Sam byś sobie nie poradził.
To ty udajesz, że tamtej nocy nigdy nie było.
Próbujesz wymazać Jacoba z naszej pamięci.
Nie wymazałem go.
Nie? Bo nigdy o nim nie mówisz. Nawet nie wypowiadasz jego imienia.
Wybacz, że nie chcę przeżywać na nowo najgorszej nocy mojego życia,
tak jak ty to robisz.
Ja po prostu nie chcę wymazywać wszystkich innych dni,
jakie z nim przeżyliśmy, jak ty.
Nie mogę tak żyć.
I nie mogę żyć z tobą.
Okej, już. Przestań.
Nie odchodź.
Czemu?
Bo...
ja odejdę.
Oczywiście.
ZA FASADĄ
Jest taki piękny.
Ma twój nosek, kotku.
Tak? Bo ja sam nie wiem, po kim go mam.
- Okej, wzięły cię uczucia. - Nie wiem, kim jestem.
Może mam geny seryjnego zabójcy.
Może jestem z Florydy.
Gdzie mój wnusio?
Zjem te małe paluszki!
Co macie takie miny? Dziecku nic nie jest?
Dziecku nic, gorzej ze mną.
Okłamywałaś mnie.
Całe życie.
Musiałam mu powiedzieć.
Dość się nasłuchaliśmy, gaduło.
Przestań. Nic się jej nie czepiaj.
Jest uczciwą osobą. W przeciwieństwie.
Kto jest moim ojcem?
Twoim ojcem jest Jimmy.
To on cię wychował.
Ledwo znałam twojego biologicznego ojca.
ale postanowiłam ukryć go przed tobą aż do jego śmierci.
- O kurde. - Jezu, mamo.
- Nie złość cię. Próbowałam cię chronić. - Potrzebuję chwili.
Przepraszam, musiałam...
Prosiłam cię o jedno.
Nie mogłaś się powstrzymać.
To była poważna tajemnica.
Wiem. Skrywałam ją 39 lat.
Wiesz, ile razy chciałam mu powiedzieć?
Po prostu nie mogłam.
Dlaczego?
Nie wiem!
Czasem, kiedy tak długo coś ukrywasz...
Kłamstwo staje się kłamstwem.
Właśnie.
CHRISTINE BYŁA ŻONA
Halo.
Okej, spokojnie.
Jak to, nie ma jej z tobą?
Poczekaj.
Harper?
Harper!
Jak latte? Dobra, nie?
Nie wolno mi pić kawy.
Dlatego tak fajnie pójść ze mną do eleganckiego hotelu.
Dwie ostre laski!
Rozwodzicie się?
Co? Twój tata coś mówił?
Próbuję się pogodzić, ale z jego nerwami jest ciężko.
Wiesz, jaki bywa.
O wilku mowa.
- Halo? - Gdzie ty jesteś?
Gdzie jest Harper?
Jest tutaj. Wszystko w porządku, kochanie.
Żadne „kochanie”.
Cześć, tato. Pijemy kawę.
Pijesz kawę?
Nie powinnaś. Możesz zdjąć mnie z głośnika?
Proszę.
Gdzie byłeś? Martwiłam się o ciebie.
Nie udawaj głupiej.
Boby wszystko mi powiedział. Koniec gry.
Jakiej gry?
Gdzie jest Bobby?
Jest w lepszym miejscu.
Jeśli nie chcesz też tam skończyć, przyprowadź tu moją córkę.
Słyszysz?
Też cię kocham.
Nie powiedziałem tak!
Nie, ja ciebie bardziej.
Masz czelność...
Nie mogę z nim.
Jak się czujemy?
Jak chujowy śmieć w gównie.
Rozumiem, ale wszystko się udało. Jesteś wojowniczką.
Dzięki.
Po prostu naprawdę dużo się teraz dzieje.
Proszę, przestań.
Masz tyle powodów do radości.
Dziecko, dom.
Przyznaję, że też złożyłyśmy z żoną ofertę na Derby Drive.
- Naprawdę? - Tak.
Co za mały świat.
Pomimo tego, co się tam stało.
- Co? - Co?
A co się tam stało?
Boże, przepraszam. Cofam to.
Nie, niczego nie cofaj.
- Jeśli chcesz wiedzieć... - Chcę.
Słyszałaś o aplikacji Citizen?
Co tu kurwa robisz?
Przyszedłem ci dopierdolić. A potem się położyłem.
I teraz za bardzo bolą mnie plecy.
- Gdzieś ty był? - U Nate’a.
Poznałem jego narzeczoną.
Sympatyczna.
Gratuluję jebanego szczęśliwego zakończenia.
Przez ciebie skończyło się moje małżeństwo.
Bo powiedziałem Lydii coś, co sam powinieneś był jej powiedzieć?
Ty to masz tupet, dupku.
Dobra.
Czemu to było w twojej skrzynce?
To łuska z twojego pistoletu. Miałem zebrać dowody.
Nie. To jest ta łuska. Była w poszewce na poduszkę.
Próbujesz mnie oszukać?
Nie, podniosłem to, co było na podłodze w kuchni.
Sam zadzwoniłeś po kryminalistę, żeby ci wtedy pomógł.
A ja przyjechałem jak frajer...
To nie tak.
Wiesz co? Siedziałem kurwa trzy lata.
- A ty znowu? - Tak.
Nie mogłeś poświęcić pół godziny, żeby mnie zobaczyć?
- Przez ciebie wróciłem do ćpania. - Nie mogłem.
Nie potrafiłem.
Zadzwoniłem wtedy, bo jesteś moim bratem, nie kryminalistą.
Jesteś moim bratem.
Przepraszam.
Jestem dupkiem, okej?
Wreszcie możemy się obaj zgodzić.
Dobra, musisz już iść. Mam sporo do roboty.
Nie mam gdzie się podziać. Lydia mnie nienawidzi.
To zrób coś, żeby przestała.
Wstawaj i zawalcz o nią.
Wstawaj. Poważnie, ty debilu.
Pomóż, kutasie.
Ostrożnie.
- Podać ci kurtkę? - Dam radę.
- Jestem młodszy niż ty. - Nie wyglądasz.
Wyglądam.
Hej, wszystko gra?
Tak. Ładnie się tu urządziłeś.
Idź się jebać.
Ty też!
Żyjesz.
Jezu, nie umiesz pukać?
Myślałem, że zamordowała cię banda szopów.
Sześć razy nie mogłem się do ciebie dodzwonić.
Do kurwy nędzy, co znowu?
Wielopokoleniowa rodzinka jest „out-schwitz”.
Mogę tak żartować, bo jestem w ćwierci Żydem.
Matma się nie zgadza, ale czemu się wycofali?
Doszły do nich plotki z aplikacji.
O Jacobie? Co mówią.
Nic dobrego. Więc wybierz szybko kupca.
Potrzebuję tej prowizji, żeby opłacić mojego trenera.
Buziaki!
Halo.
Pani Morgan, dzwonię z gabinetu koronera.
Tak. Dzień dobry.
Oddzwaniam w sprawie ujawnienia autopsji syna.
Pani prawniczka przyszła wczoraj po dokumenty.
Co?
- Lydia. - Przyszłam do mojej prawniczki.
Ja... Wejdź... Proszę...
Przepraszam cię.
Nie wiem, co jest ze mną nie tak.
Zawsze muszę wszystko wiedzieć. Taką mam pracę.
Zwykle mi to pomaga.
Ale tym razem mnie poniosło.
- Rozumiem to. - Bełkoczesz.
Przepraszam. Naprawdę.
Nie chciałam sprawić ci więcej bólu.
Ale sprawiłaś.
- Po prostu zostaw nas w spokoju. - Dobrze.
Nie wyobrażam sobie, przez co przeszłaś.
Nie wiem, jak to jest stracić dziecko.
Ale wiem, jak to jest stracić samą szansę na dziecko.
To mnie zabiło. Musiałam poznać odpowiedź.
Myślałam, że dając ci jakieś odpowiedzi, mogę ci pomóc.
Przeczytałaś je?
Wyniki autopsji?
Tak.
Napisali, z jakiej broni go zastrzelono?
Tak, kaliber .40.
A to co jest?
Tak... okej.
To kaliber 9 milimetrów.
Boże.
Kurwa, Boże...
Lydia...
chcesz mi coś jeszcze powiedzieć?
W końcu jestem twoją prawniczką.
KOMPOZYCJE MUZYCZNE
- Hej, jestem Margo z naprzeciwka. - Wiem. Jestem Emily.
No tak. Przepraszam.
Przepraszam, że tak wpadam. Idź do lodówki po coś do picia.
Gdzie jest kuchnia?
Przepraszam, to nagły wypadek.
Mąż odstawił leki. Nie chcę, żeby był przy Harper.
Dziękuję, że się nią zajmiesz.
- Ale jak długo? - Tylko z cztery, pięć godzin.
- Pięć godzin? - Dziękuję.
Ten dom dobrze wygląda.
Nie ma miejsca dla gości.
Ponadto nigdy nikogo tam nie zamordowano.
Odetniesz mamę na zawsze?
Jak mogę jej znów zaufać?
Ludzie kłamią.
- Kłamią? - Czasem mają powody.
O nie.
A jak tam twoja książka?
Okej, ale to co innego.
Poza tym ty nie kłamiesz.
Utrzymywałaś w tajemnicy ten milion dolarów,
ale to łatwiej przełknąć.
Nie milion.
Miliard.
Co?
Miliard. Dziewięć zer.
Mój tata jest miliarderem.
Jest...
Ale jest też męską dziwką. Zniszczył życie mojej mamie.
Czekaj, cofnijmy się.
To dlatego nie rozmawiasz z tatą?
Tak, nie chcę być mu niczego winna.
- Tak. - Nie chcę też mieszkać z twoją mamą.
Jasne.
Mój tata zaczął dzwonić, ale nie mogę odebrać.
Przepraszam, że nie powiedziałam ci wcześniej.
To pojebane.
Owszem.
Wiem.
Musiałam się upewnić, czemu mnie kochasz.
Na pewno nie dla skrywanego miliarda dolarów.
Kocham po prostu ciebie.
A twoja mama kocha ciebie.
Ludzie popełniają błędy.
Może twój tata też je popełnił.
Lydia?
- Hej, tato. - Hej.
- Wyszła. - Powiedziała dokąd?
Emily?
- Kochanie... - Emily.
Nie zrobiłaś tego.
- Co? - Czego?
Mam autopsję...
Widziałaś ją?
Jacob został postrzelony z kalibru .40,
a my mamy 9 milimetrów.
Dlatego były dwie różne łuski.
Zaraz, co ty mówisz?
Czyli to nie była moja wina?
- To nigdy nie była twoja wina. - Oczywiście.
Zwłaszcza teraz.
Ja pierdolę.
Wiem, kochanie.
Wiem.
Skończył się wam papier toaletowy. Wypiłam dużo kawy.
Gdzie jest Harper? Co z nią zrobiłaś?
Nie martw się. Jest bezpieczna.
Dość tego, Margo.
Dość tych twoich przekrętów.
Jakich przekrętów?
Ta bomba w samolocie. Restauracja na lotnisku.
Jest w tobie coś prawdziwego? Czy to tylko Gucci i kłamstwa?
To nie tylko kłamstwa.
I nie tylko Gucci.
I tyle z tego masz,
bo intercyza nic już nie znaczy.
Nic a nic.
Nie mam już pieniędzy.
Rozumiesz? Wydoiłaś mnie do zera.
Chcę ten dom.
Na moje nazwisko.
Po moim trupie, Luann.
Zamieszkaj sobie w torebce!
A teraz gadaj, kurwa, gdzie jest moja córka.
Albo co?
Uderzysz mnie?
O czym ty mówisz?
- Właśnie to zrobiłeś. - Co ty wyprawiasz?
Co z tobą?
Potężny lewy sierpowy.
Oszalałaś. Nigdy nie podniosłem na ciebie ręki.
Podniosłeś.
Widziałem na własne oczy.
Wyciągnąłem cię z oceanu.
Zawiozłem cię na pogotowie. Uratowałem ci życie!
Jeśli chcesz się uratować, daj jej, czego chce.
To takie dziwne.
Czemu Margo zostawiła ją tutaj?
Mówi, że jej mąż odstawił leki. Martwiła się.
Powinna. On ma broń.
Tak?
Może te teorie Phyllis wcale nie są takie szalone.
Jakie teorie Phyllis?
Myśli, że miałeś romans z Margo.
Co?
To jest szalone.
No nie wiem, pamiętam was w tamtym jacuzzi.
Co ty.
- Fu. - Nie. Wiem.
- Nie poleciałaby na ciebie. - Skąd wiesz?
Phyllis powiedziała też, że aresztowali cię za narkotyki.
- Co? - Co?
Tak.
Co to ma wspólnego z Jacobem?
Nie wiem. Może JD był zazdrosny.
O co? Podobno jestem obrzydliwy.
- Owszem. - Mamo!
On ma broń kalibru .40.
Jacob go okradł.
I podobno odstawił leki.
Tato!
Skarbie! Już jestem. Wszystko w porządku?
Przepraszam, przyszedłem tylko po córkę.
- Okej, zabierz ją. - Ty to masz kurwa tupet.
Rozumiem, jesteście wkurzeni, bo nasza oferta nie przeszła.
- Oferta? - Tak.
- Ty chory... - Okej. Em.
Weź Harper do drugiego pokoju.
- Pewnie. - Dziękuję.
Możesz pograć na keyboardzie Jacoba.
- Okej. - Nie umiem grać.
Przecież Jacob dawał ci lekcje przez ponad rok.
Nie, dał mi tylko jedną.
Co?
A potem przychodził tylko do Margo.
O Boże.
O kurwa.
Bobby?
Wróciłeś?
Boże, to noc objawień. I to niefortunnych.
- Tak. - Ta kurwa!
Zło wcale nie czyha w cieniu.
Czai się po drugiej stronie ulicy.
Wejdźmy tutaj. Pogadamy na osobności.
Tak. Nie chcę, żeby Harper wiedziała, jaką suką jest Margo.
- Tutaj niczego nie usłyszy. - Kurczę, serio.
Niezła kanciapa dla faceta.
Zabiłeś mojego syna, ty chuju?
Lydia?
Jak się tu dostałaś?
Macie kod 6969, ty zboczona kurwo.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Co zrobiłaś z moim synem?
Uwiodłaś go?
Fu, Lydia!
Jestem mężatką.
Za kogo ty mnie masz?
Nigdy nie skrzywdziłbym Jacoba. Lubiłem go.
Nie wiedziałeś, że Margo cię zdradza?
Niczego nie robiliśmy.
Podkochiwał się we mnie. Przynosił mi prezenty, kolczyki.
Przyjmowałaś je? On był dzieckiem.
Było mi go żal.
Był taki smutny. Wiem, że miał problemy z Paulem.
Potrzebował czyjejś uwagi.
Nie mów mi, czego potrzebował mój syn. Niczego o nim nie wiedziałaś.
Ty nie wiedziałaś, że kradł.
Okradł też nas.
Zrobiłeś to, bo ukradł ci rolexa za 50 tysięcy?
Nie, to nie... Zaraz.
To był Jacob?
Skąd wiedziałaś, że to on?
Chyba że widziałaś go tamtej nocy.
Bez żartów, nie trzeba być geniuszem.
Był zły, bo powiedziałam mu, żeby już nie przychodził.
Groził, że naopowiada JD-emu bzdur.
Ona powie wszystko, żeby dostać to, czego chce.
To bardzo niebezpieczna kobieta.
Mówisz, że zrobił to JD?
Mówię, że jeśli to zrobił, miał do tego prawo.
Jako Amerykanin. Jacob włamał się do naszego domu.
Okradł nas.
Nawet się nie waż.
Jezu, Lydia!
Co chciałaś zrobić?
Zastrzelić mnie jak mojego syna?
Nie wiem, co sobie myślisz,
ale to tylko myśli.
Ty podła pizdo.
Wiesz co?
Możesz zrobić sobie ładny makijaż, ale widzę, jaka jesteś naprawdę.
Jesteś żałosnym zerem z czarną duszą.
I chujowym gustem.
Ten dom jest jak burdel z Vegas.
Lydia, nic ci nie jest? Gdzie byłaś? Zamartwiałem się.
- Myślę, że Margo... - Ona to zrobiła.
- Co? To u niej byłaś? - Tak.
Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Nie musisz się mną opiekować.
- Zajebię ją. - Nie.
- Co robisz? - Dzwonię do prawniczki.
Nie rób niczego głupiego.
Widziałeś mnie, tato?
Złapałem tamtą piłkę.
O tak!
Widziałeś?
Przepraszam, Jakey.
Wiem...
Wiem, że nie byłem świetnym tatą.
Ale...
wiesz, że cię kocham, prawda?
Nie wiem, co będzie...
ze mną i twoją mamą, ale...
jeśli z nią rozmawiasz...
może wstaw się za swoim staruszkiem.
Powiedz jej, że ją kocham.
Czemu sam jej nie powiesz?
Kocham cię.
Dzięki.
Muszę usiąść.
Przepraszam...
Wiem, że byłem małym zasrańcem.
Nie takim małym.
Ale wszystko było tu posrane.
Wiem tylko, że gdziekolwiek będziesz, chcę być z tobą.
Kocham cię.
Dzięki.
Bałem się.
Myślałem, że będziesz chciała rozwodu.
To nie taka prawniczka.
Cholera jasna!
Nie pomagałam Lydii po to, żeby zdobyć dom.
Chciałam być dobrą osobą.
Jesteś dobrą osobą. W przeciwieństwie do mnie.
O czym ty mówisz? Jesteś najprzyzwoitszą osobą, jaką znam.
Zmieniłam się.
Zdradziłam mojej pacjentce historię tamtego domu zaraz po porodzie,
żeby go nie chciała.
Bo wciąż chcesz ten dom?
Zrozumiałam, jak mi na nim zależy, kiedy go straciłyśmy.
- Jak kiedy straciłyśmy... - Tak.
Rozumiem.
Naprawdę.
Ale to nie tłumaczy mojego złowieszczego zachowania.
A tam, bądź złowieszcza. To najseksowniejsza rzecz, jaką zrobiłaś.
Pocałuj mnie.
Boże, nie pomieścimy się tu.
Wiem. Znajdziemy coś.
Keith szuka.
Randall Owens?
To od twojego taty.
„Nie wierzę, że moje dziecko ma dziecko”.
To całkiem urocze.
To takie taktowne, że aż niepokojące.
Może twój tata wyluzował na starość.
- Dobrze, że w końcu do niego zadzwoniłaś. - Okej, nie przeginaj.
Mówię tylko... Ja pójdę.
Nie, ja się tym zajmę.
Nie spałeś całą noc.
PIĘĆ MILIONÓW DOLARÓW DLA MOJEGO WNUKA
O kurde!
Co?
- Co? - Wszystko okej?
Wszystko gra?
Tak, nic się nie stało.
Już idę.
- Chodź tu. - Co się dzieje?
- Przestań zadawać pytania. - Nie chcę przestać.
- Co ty tu robisz? - Ciebie też dobrze widzieć.
Mikey chciał odwdzięczyć się za to, że pomogłaś mu z detoksem.
Należy do ciebie.
Co?
Jak...?
Musieliśmy przekazać szczodrą darowiznę dla fundacji USC Shoah.
- Bardzo szczodrą. - Ale było warto.
Jeśli kiedykolwiek sprzedamy dom, kasa się zwróci.
Już się tym zajęłam.
Czarna dusza.
Pierdol się.
Co to było?
Jacob?
Co ty odpierdalasz?
Zabieram to, co ci dałem.
Odłóż to albo powiem wszystkim, że kradniesz.
- A ja powiem o nas JD-emu. - Nie ma nas.
W łóżku mówiłaś coś innego.
- Przestań! - Masz przesrane.
Stój!
Nie stracę wszystkiego przez ciebie.
Za późno.
Stój!
Jezu, kurwa...
Nie żartuję.
Jeśli coś powiesz, przysięgam...
Stój!
O Boże!
Cholera!
Pomocy!
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
DUCHY NASZYCH PRZODKÓW
DLA MOJEGO OJCA, JIMMY’EGO
Nie wierzę, że tam zamieszkamy.
Wiem. Derby Drive!
To cud.
Tylko dla nas.
W końcu spłonął dom.
Tak, ale teraz możesz zbudować swoje marzenie.
Dzięki wielkiej zaliczce za trzecią książkę tatusia.
Tak.
Mówiłam, że dziecko tylko wam pomoże.
O tak, mamusiu!
Daj mojego wnusia.
Twoja mamusia zaprojektuje mi domek dla gości.
O tak.
TATA CARLI WIDZIAŁEM, ŻE SPIENIĘŻYŁEŚ CZEK.
KIEDY MOGĘ ZOBACZYĆ WNUKA?
IGNORUJESZ MNIE? DAŁEM WAM 5 MILIONÓW!
Odrobina Palo Santo dla dobrego nastroju.
To będzie twój pokój, maleńki.
Czas podlać drzewo mandarynkowe.
Lydia zostawiła szczegółowe instrukcje.
Nie wątpię.
Często tu przychodzisz?
Mogę, jeśli będziesz wracał.
Naciesz się drinkiem. Nieprędko znów się napijesz.
Luann.
To była długa, męcząca podróż.
Wreszcie jesteśmy w domu.
Jesteśmy na terenie Teton.
Cięcie!
Znacznik!
Mogę to powtórzyć.
Było świetnie. Następna scena.
- Tak? - Tak.
- Świetnie. - Dziękuję.
Następna piosenka to prawdziwy collab.
Mój brat napisał muzykę,
ja napisałam tekst, a moja mama, wielka Lydia Morgan,
zagra na pianinie.
Dziękuję. Cieszę się, że tu jestem.
A więc to jest życie
Które mi się trafiło
Jeśli dasz mi chwilę
Pójdę tam, gdzie cię nie było
Dom
Jesteśmy w domu
Możemy się mylić
Cześć.
Wiem, że macie to za sobą
Dlaczego zwlekaliśmy tak długo
Z powrotem do domu?
Jesteśmy w domu
Napisy: Filip Bernard Karbowiak