ยุคมืดครั้งใหม่
มนุษยชาติพยายามป้องกันวิกฤตินิเวศวิทยา ด้วยการลงทุนมหาศาลในเทคโนโลยีด้านพันธุกรรม
แต่มันล้มเหลว
บรรดาไวรัสและสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้น หลบหนีออกมาได้ พวกมันทำลายพืชผล สัตว์ และมนุษย์ไปจำนวนมาก
ชนชั้นปกครองกำลังสุขสบายอยู่ในกลุ่มเมือง รั้วรอบขอบชิดที่เรียกว่า "ซิทาเดล" ขณะที่คนอื่นต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด
คนเหล่านั้นต้องพึ่งเมล็ดพันธุ์จากกลุ่มเมืองซิทาเดลเป็นอาหาร แต่พวกมันถูกสร้างมาให้เก็บเกี่ยวได้ครั้งเดียวเท่านั้น
VESPER (2022) ฝ่าโลกเหนือโลก บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
โอ้ย! มันร้อน
ทำไมต้องรีบนัก?
หนูจะไปที่แล็บเก่า
โธ่...ฉันเกลียดที่นี่จริงๆ
ระวังด้วยนะ
ดูสิหนูเจออะไร
พอแล้ว เวสเปอร์ แบตฯฉันจะหมดแล้ว
ไม่มีใครบังคับพ่อมานี่
น่าจะชาร์จแบตฯอยู่ที่บ้าน
ลูกทำเราเสียเวลากับการทดลองพวกนี้
ไม่ต้องห่วงนะ
ไม่เจ็บหรอก
ขอบใจ
รออยู่นี่นะ
แค่พวกนักเดินทาง มาเถอะ
- หนูว่าเธอเป็นผู้หญิงนะ - อย่าไปยุ่งเลย
ซักวัน หนูอยากลองตามพวกนี้ดู
ดูว่าเอาขยะพวกนั้นไปไหนกัน
ไม่ต้องหรอก พวกนี้แค่เร่ร่อนไปมาจนตาย
พ่อรู้ได้ไงว่าพวกนั้นไม่กลับบ้าน?
ใครก็รู้ทั้งนั้น
ใครจะรู้เรื่องพวกนั้นทั้งหมดได้ไง?
เวสเปอร์ เธอไม่กลับมาหรอก
มีใครอยู่ในบ้านกับพ่อเหรอ?
พ่อว่าไปกันหมดแล้ว
ไม่ได้ยินอะไรเลย
เวสเปอร์ แท๊งค์!
ไฟดับแล้ว!
ไปเอาไฟสำรองจากตู้เย็นมาสิ
หนูเอามันออกมาแล้ว...
ต้องใช้ที่ในตู้เย็นปลูกเซลล์
หนูจะไปหาลุงโจนาส
ใครเป็นคนดูแล?
ผมเองครับ...
แต่พวกนั้นไม่ได้ติดเสา...
จั๊กส์ตัวนี้เป็นความรับผิดชอบของนาย
จัดการให้มันพ้นทุกข์ซะ
มันไม่ใช่มนุษย์
มันไม่รู้สึกอะไรอยู่แล้ว
มันถูกสร้างขึ้นมาจากในแล็บ
ลุงคงหมดกับจั๊กส์ตัวนั้นไปเยอะน่าดู น่าเสียดาย
- มีธุระอะไร เวสเปอร์? - ลุงก็รู้
จะรู้ได้ไง? เธอหมกตัวอยู่แต่ในกระท่อมนั่น กับน้องชายฉัน
มีคนทำลายเครื่องปั่นไฟของเรา
งั้นเหรอ?
โลกมันโหดร้ายนะ
แบคทีเรียเราเสียหายหมด
ไฟก็ไม่มีใช้
เธอก็รู้ว่าเราให้อะไรฟรีไม่ได้
หนูก็ไม่ได้ขอนี่
เชื่อฉันเถอะ เราทำงานกันหนักมาก
ครอบครัวต้องช่วยกันเพื่อเอาตัวรอด
โดยเฉพาะพวกซิทาเดล ขึ้นราคาเมล็ดพันธุ์แบบนี้ด้วย
โชคยังดีที่เรามีสิ่งที่พวกมันต้องการ
สกินนี่!
ดูซิใครมาเยี่ยมเรา
เลือดเธอไม่เด็กตลอดไปหรอกนะ
น่าเสียดายที่ต้องมาเสียไป กับเรื่องด่วนๆแบบนี้
แต่แน่นอน
การอยู่คนเดียวแบบเธอ
ไม่เลวร้ายกว่านี้ก็ถือว่าโชคดีแล้ว
พวกเร่ร่อน พเนจร พวกโจร...
มาที่ประตูบ้านเธอเมื่อไหร่
ได้จบเป็นเรื่องเศร้าแน่
อยู่ที่นี่เธอจะปลอดภัยกว่า
แล้วพ่อหนูล่ะ?
เราจะดูแลเขาเอง
ไม่ใช่ความผิดเขาเลย ที่แม่เธอหนีไป
พวกเธอทั้งสองจะได้สบาย
โดยเฉพาะช่วงหน้าหนาว
เธอเหมือนแม่เธอมากจริงๆ
เธอคงไม่กลัวฉันหรอกนะ?
หนูจะไม่กลายเป็นแค่คนแพร่พันธุ์ของลุงแน่
เธอพูดเหมือนมันเป็นคำสกปรก
คิดว่าเธอดีกว่าคนอื่นหรือไง?
หนูมีทักษะ
ที่หนูสอนตัวเอง
วันนึงหนูจะไปจากที่นี่
แต่ลุง...
ลุงจะติดอยู่ที่นี่
ดูดเลือดลูกๆไปแลกเมล็ดพันธุ์เหมือนเดิม
สาวน้อยแสนทะเยอทะยาน
เธอกับฉันเหมือนกันมาก
เพราะเราไม่ยอมให้โลกเส็งเคร็งใบนี้ ฆ่าเราได้ ถูกไหม?
แต่อย่าคิดว่าเธอจะเปลี่ยนอะไรได้เลย
มีโอกาสมาก็คว้าไว้ซะ
หนูขอแบคทีเรียได้หรือยัง?
เธอต้องกลับมาในอีกสองวัน
ฉันต้องขายเลือดเธอให้ซิทาเดลก่อน
ถ้าไม่มีไฟ พ่อไม่รอดถึงตอนนั้นหรอก
ฉันเองก็อยากมีแบ่งเธอ
ไม่!
ไม่! ไม่!
ถ้าพ่อเห็นว่าหนูได้อะไรมา พ่อหายโกรธหนูแน่
อะไรน่ะ? ลูกเอามาจากไหน?
- โจนาสให้หนูมา - แลกกับอะไร?
- ทำอะไรถึงได้มา? - เปล่านี่
หนูแค่หยิบมาเลย
เอาไปคืนก่อนที่เขาจะรู้เถอะ
ไม่
มันเป็นของหนู หนูจะพยายามไขพวกมัน
- ให้มันออกดอกออกผลได้ - ลูกก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
พอทำได้ พวกซิทาเดลจะอยากได้หนู ไปทำงานในแล็บพวกมัน
พวกมันไม่ให้ลูกทำงานข้างในหรอก
พ่อแค่กลัวว่าหนูจะหนีไป เหมือนแม่!
โธ่ เวสเปอร์
ลูกไม่รู้ค่าของความฝันหรอก
เงียบน่า!
- ที่ของลูกคือที่นี่ - เงียบไปเลย!
เมื่อคืนหนูเห็นเครื่องร่อน
สงสัยมันคงตก
เป็นพ่อจะไม่ช่วยเหรอ? ถ้าเป็นพ่อล่ะ?
เอาเธอกลับไปที่ที่ลูกเจอเลย
เธอไม่ใช่ความรับผิดชอบของเรา
เธออาจช่วยเราได้ก็ได้
โอย ไม่นะ...
ลูกคิดว่าเธอจะพาพวกเราไปซิทาเดล
คนพวกนี้ไม่ได้จิตใจดีหรอกนะ
ถ้าพาลูกไปแล้วเธอจะได้อะไร?
อาจจะ...
- ที่แล็บ - ไม่ได้อะไรหรอก
จะระเบิดเราหรือไง?
พ่ออยากให้หนูทิ้งเธอตายตรงนั้นเหรอ?
ใช่!
ผู้ชายที่มากับฉันอยู่ไหน?
คุณอยู่คนเดียว
ฉันต้องหาเขาให้เจอ
เขาอาจจะบาดเจ็บ ยานร่อนเราตก
เธอพาฉันกลับไปที่ที่เธอเจอฉันได้ไหม?
คุณไปได้ไม่ไกลหรอก
เธอช่วยฉันได้ไหม?
เธอไปได้นี่
ไปขอความช่วยเหลือ ตามหาเขา
เราไม่ใช่คนรับใช้เธอนะ
ใช่ ฉันขอโทษด้วยที่เสียมารยาท
ชายคนนั้นคือพ่อฉัน ฉันกลัวว่า เขาจะเป็นอะไรไป
ถ้าเธอช่วยฉัน ฉันจะตอบแทนเธอ
เราช่วยเธอแล้วไง
เธอโทรหาซิทาเดลหรือยัง? พวกมันกำลังมาใช่ไหม?
ฉันไม่รู้หรอก
ฉันหลุดจากเครื่องร่อนก่อนที่มันจะตก
- พ่อ - ไม่!
พ่อหยุดหนูไม่ได้หรอก
ตามใจ แต่อย่ามาร้องไห้กับพ่อ
ฉันคาเมลเลีย
เวสเปอร์
เธอจะไม่เสียใจที่ช่วยเรา
ฉันรับปาก
เราจะออกไปตอนอาทิตย์ขึ้น
- ตอนมืดมันไม่ปลอดภัย - ขอบใจมาก
ฉันเลือกตัวอ้วนที่สุดให้เลย
ขอบใจนะ
ใครอยู่ที่นี่กับเธอบ้างเหรอ?
ก็แค่...ฉันกับพ่อ
โดรน...ขี้โมโหนั่น
พ่อใช้มันพูดคุยกับฉัน
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับพ่อเธอ?
พ่อบาดเจ็บ ตอนรับใช้...
กองทัพซิทาเดล
พวกนั้นให้แค่โดรนเก่าๆพ่อมา
ถ้าเราพาเธอทั้งคู่ไปซิทาเดล พวกนั้นช่วยพ่อเธอได้แน่
จริงเหรอ? คุณ...
ทำแบบนั้นได้เหรอ?
พ่อฉันมีอิทธิพลมาก
ได้ยินไหมพ่อ?
พ่อ?
พ่อ พ่อ พ่อ!
หยุดนะ!
พ่อ ไม่นะ
พ่อ! พ่อ! พ่อ!
ไม่ หยุดนะ หยุด! พ่อ!
หยุดสิ พ่อ
หยุด พ่อ ขอร้อง หยุดเถอะ!
- ขอร้อง หยุดเถอะ - จับเขาไว้นะ
เขาหลับแล้ว
เธอทำอะไรพ่อเหรอ?
พ่อก็ไม่รู้
ทุกคนจากซิทาเดลทำแบบนั้นได้เหรอ?
พ่อว่าไม่หรอก
โชคดีที่เธออยู่ด้วย
เธอตื่นแล้ว
เวสเปอร์?
ฉันกะว่าจะเจอพวกเร่ร่อน
ผู้ชายคนนี้ต้องการความช่วยเหลือ
- ดีใจที่เจอแกนะ แดเรียส - โจนาส
มีไฟกลับมาใช้แล้วนี่
หนูเจอไฟสำรองพอดี
โชคดีจังนะ
เรายังเป็นหนี้ที่เธอให้เลือดมา
เธอน่าจะมาหาเรานะ
เอา...
ทำไมไม่มีใครจากซิทาเดลมาตามหาแก?
คาเมล...
ปิดม่าน...
นอนกับฉัน
ฉันสงสัยมาตลอด...
ว่าแกเอาเลือดลูกๆฉันไปทำอะไร?
แกใช้มันเพื่อทำให้เลือดแกพิเศษขึ้นเหรอ?
ช่วยด้วย
ได้โปรดเถอะ
แกทรมานงั้นเหรอ?
- ทีนี้แกได้รู้แล้ว ว่ามันรู้สึกยังไง - อย่านะ!
ไม่! ไม่!
อย่า! ไม่นะ!
ไม่! อย่า!
อย่า! ปล่อยเขา!
ไม่
ไม่...
ไม่นะ ไม่...
รื้อให้หมด
อะไรยังดีเก็บไว้
เป็นอะไรของเธอ?
ไอ้นี่มีความหมายอะไรกับเธอเหรอ?
มีคนมากับมันอีกคน
เธอมาหานี่เจอได้ไง?
เรามาหาอาหาร
แล้วเธอ...บังเอิญมาเจองั้นเหรอ?
ทำไมไม่มองหน้าฉัน?
เพราะเธอกลัวแกไง!
ไปกันเถอะ เวสเปอร์
ไม่
จู่ๆจะไปไม่ได้
ต้องช่วยเก็บกวาดกันก่อน
เราจะบอกว่าเราไม่เจออะไร
โกหกเธอตลอดไปไม่ได้หรอก
โจนาสตามหาเธออยู่นะ
ถ้าเธอทำอะไรหุนหันจะอันตรายมาก
เราต้องแจ้งซิทาเดล
โจนาสเป็นคนเดียวที่มีเครื่องส่งสัญญาณ
แล้วไง?
ลูกไม่เคยแอบเข้าไปในฟาร์มมันรึไง?
เจอเขาไหม?
เราไม่เจออะไรเลย
ได้ยังไง...
เครื่องร่อนไม่น่าจะไปตกไกลนัก
แถวนี้มัน...บริเวณกว้างมากๆ
พรุ่งนี้ฉันจะไปด้วย
เราต้องแจ้งซิทาเดลเรื่องเครื่องร่อนตก
เพื่อนบ้านเรามีตัวส่งสัญญาณ
ตอนเช้าเราจะไปกัน
โอเค
ได้
ตามนั้น
ขาคุณ
คุณเกือบไม่กระเผลกแล้ว
ขอฉันดูได้ไหม?
เธอทำเหรอ?
ฉันเคยทำให้พ่อ
ปิดแผลไว้ แต่...
มันไม่ได้ทำให้หายเร็วขึ้น
ไม่ยักกะรู้ว่าคนที่นี่รู้เรื่อง ชีววิทยาสังเคราะห์ขนาดนี้
คนสังคมรังเกียจก็มีสมองนะ
หายแล้ว
- มากับฉันมา - เวสเปอร์ มันไม่ปลอดภัยนะ
เธอต้องเห็นงานของหนู ถ้าจะพาเราไปซิทาเดล
ไปกัน
เจ้าตัวเล็กทักฉันตลอด
เธอชอบคุณ
นี่คือตัวแรกที่ฉันสร้าง
มันงอน เพราะฉันไม่ได้มาหลายวันแล้ว
มันไม่ได้ดูดีมาก แต่...
แต่นิสัยดี
เหมือนพ่อ
มาเถอะ
พวกมันอยู่ในนี้ปลอดภัยกว่า แต่ฉันหวังว่าวันนึง
พวกมันจะได้ออกไปโลกภายนอก
ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
เราต้องเอาให้อีเลียสดู
ใครเหรอ?
พ่อฉันเอง
แกเป็นหัวหน้าฝ่ายชีววิทยาสังเคราะห์ที่ซิทาเดล
แกต้องชอบมากแน่
ฉันยังเรียนรู้อยู่เลย
พวกตัวแรกๆไม่รอดด้วยซ้ำ
หรือไม่พวกมันก็ฆ่ากันเอง
แต่ฉันเริ่มเข้าใกล้
ถึงวิธีสร้างพวกมันแต่ละรุ่นแล้ว
ก็ยังมีผิดพลาดบ้าง
ตัวนี้ควรจะเป็นสีฟ้าเหมือนตัวอื่น
ต้องมีอะไรเปลี่ยนรหัสพันธุกรรม ที่ฉันทำไว้แน่
มาดูซิว่าทำไมแกไม่เป็นเหมือนที่ควรจะเป็น
เรารู้กันอยู่แล้วว่าฉันไปไม่ถึงซิทาเดลแน่
แต่เด็กคนนี้เชื่อใจเธอ มันเป็นทุกอย่างสำหรับเธอ
แม่เธอจากไปตั้งแต่เมื่อไหร่?
เธอยังไม่ตาย
เธอทิ้งเราไปปีนึงแล้ว
ตามพวกเร่ร่อนไป
พวกเร่ร่อนคือใครเหรอ?
พวกมันไปกันเป็นกลุ่ม
ใส่ผ้าคลุมหน้า คอยคุ้ยหาของตามขยะ
ไม่มีใครรู้ว่าทำไม
พวกนั้นไม่พูด
แล้วเธอตามพวกนั้นไปทำไม?
พ่อบอกว่าเธอฝันมากเกินไป
จนเศร้าที่ต้องอยู่ที่นี่
เธอ...
เธอเขียนเพลงเพราะๆพวกนี้ไว้
ตอนเธอร้อง มันทำฉันรู้สึก...
อบอุ่น
เช้าวันนึง ฉัน...
ไปหาเธอ
ขอให้เธอร้องเพลงให้ฟัง แต่...
เสียงเธอหายไป
สองวันต่อมา เธอก็จากไป
บางคนบอกว่า...
เป็นเพราะไวรัส ทำให้พวกนั้น กลายเป็นคนเร่ร่อน
ถ้ามีทางเลือก แม่เธอคงไม่ทิ้งเธอไป
แล้วแม่คุณล่ะ?
ฉันไม่เคยเจอเธอเลย
บางทีแบบนั้นอาจจะดีกว่า
พวกมันมีจริงหรือเปล่า?
มีสิ เมื่อนานมาแล้ว
จริงหรือเปล่า ที่พวกซิทาเดลสามารถสร้าง...
- สิ่งมีชีวิตแบบไหนก็ได้? - อืม
คุณเคยเห็นตัวนี้ไหม?
นั่นคือแมว พวกมันเป็นตัวของตัวเองมาก
มันร้องได้หรือเปล่า?
ได้สิ
- แล้วนี่ล่ะ? - นั่นคือนกฮูก
มันบินได้และร้อง...
- นี่ล่ะ? - นั่นนกแก้ว
มันพูดตามทุกอย่างที่เธอพูดได้
- อะไรนะ? - อะไรนะ?
- คุณทำอะไรน่ะ? - คุณทำอะไรน่ะ?
- อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว - อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว
- พอได้แล้วน่า - พอได้แล้วน่า
- หยุดนะ - หยุดนะ
- หยุดนะ หยุดเลย - หยุดนะ หยุดเลย
- หยุด - หยุด
- หยุด คาเมลเลีย - หยุด คาเมลเลีย
- หยุดเลย หยุด - หยุดเลย หยุด
- หยุด หยุดเถอะ - หยุด หยุดเถอะ
- หยุด หยุด - หยุด หยุด
นี่คือหมาป่า
พวกมันไปไหนเป็นฝูง
และพวกมันชอบหอนใส่ดวงจันทร์
ทำไมซิทาเดลถึงปิดกั้นคนอย่างเรานักล่ะ?
ถ้าพวกนั้นต้อนรับทุกคน ทรัพยากรก็จะมีไม่พอ
แต่...
คุณสร้างพวกจั๊กส์ขึ้นมารับใช้คุณ
เราทำงานของพวกมันก็ได้
ซิทาเดลชอบการควบคุม
จั๊กส์ถูกสร้างมาให้จงรักภักดี
กับมนุษย์มันไม่ง่ายแบบนั้น
ฮัมอะไรหน่อยสิ
คงจะวุ่นกับพวกนั้นแหละ
พ่อจะดูว่าทางสะดวกไหม
เข้ามาสิ เวสเปอร์
เครื่องวัดการหมุนเสีย
ฉันจะซ่อมให้
พวกเธอมาทำอะไรที่นี่?
เวสเปอร์
เธอแอบมาที่ฟาร์มฉันทำไม?
เรามาเอาสิ่งที่ลุงติดเรา ค่าเลือดหนู
ไม่ต้องแอบเข้ามาแบบนี้ก็ได้
ครั้งก่อน ลูกๆลุงปาหินใส่หนู
ที่นี่กำลังเครียดน่ะ
หลายวันก่อน เมล็ดพันธุ์แตกหน่อ ของเราหายไป...
สกินนี่เป็นคนดูแลพวกมัน
มันบอกว่าแมลงเอาไป
นึกออกไหม?
ฉันต้องไล่มันไปให้มันได้คิด
ถ้าเราเชื่อใจครอบครัวเราไม่ได้...
เธอว่าแมลงเอาเมล็ดพันธุ์พวกนั้นไปไหม?
จับตรงนี้
ถ้าฉันจับได้ว่าแมลงขโมยของ จากคลังครอบครัวฉัน
ฉันจะเด็ดปีกมัน
เด็ดขามันทีละข้าง
แล้วเรื่องผู้โดยสารอีกคนล่ะ?
เธอเจออะไรไหม?
ฉันหมดความอดทนกับพวกขี้โกหก
โดรนใช้ได้เหมือนใหม่แล้ว
แต่ที่นี่ไม่ให้อะไรใครฟรีๆ
เธอหิวไหม?
พ่อบินได้ไหม?
มันทำอะไรพ่อเนี่ย?
ลองบินอีกทีนะ
ไม่!
ไม่! ไม่!
เกิดอะไรขึ้น?
เวสเปอร์?
เธอติดต่อพวกซิทาเดลเหรอ?
เวสเปอร์
- เฮ้ ใจเย็นก่อนสิ - ไม่!
- เวสเปอร์! - อย่า
- ถ้ามันซ่อมไม่ได้ล่ะ? - ต้องได้สิ
เธอหาทางได้แน่
ฉันรับรอง
แล้วเราจะไปตามหาอีเลียสกัน
เพราะฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว โอเคไหม?
เขาตายแล้ว
พาฉันไปดูหน่อย
ไม่นะ ไม่ ไม่!
ไม่ ไม่ ไม่!
คุณเป็น...
ฉันเป็นจั๊กส์ ใช่
แต่ฉันเคยเห็นพวกจั๊กส์มาก่อน...
มันดูไม่เหมือนคุณเลย
เขาสร้างฉันขึ้นมา
ฉันไม่เหมือนคนอื่น
คุณพาเราไปซิทาเดลไม่ได้
เรากำลังหนีพวกซิทาเดลตอนยานร่อนตก
การสร้างจั๊กส์ที่มีหัวคิดเป็นความผิดมหันต์
พวกมันจะฆ่าฉัน
อีเลียสทำข้อตกลง
กับซิทาเดล ขอสถานะผู้ลี้ภัย
คุณไม่กะจะพาเราไปอยู่แล้ว
ไปอาบน้ำ ไป!
เวสเปอร์ ฉันขอโทษ
พ่อไม่เคยรู้สึกไร้ค่าแบบนี้เลย
ลองบินดูนะ
ลูกอยู่ที่นี่ไม่ได้
โจนาสหมายหัวลูก
มันคิดว่าลูกเป็นของมันแล้ว
เราไม่ได้ไปไหนหรอก พ่อ
เธอเป็นจั๊กส์
เธอโกหกเรา
พ่อพูดถูก
หนูจะเอาเธอไปให้โจนาส
แล้วเขาอาจจะปรานีหนูบ้าง
อย่าไปโกรธเธอมาก
จั๊กส์เชื่อฟังนายมันอยู่แล้ว
เธอไม่มีทางเลือก
หยุดนะ!
ฉันไม่มีตัวตนอีกแล้ว
คุณจะยอมแพ้พอเจอเรื่องยากๆไม่ได้
พวกเราก็ลำบากเหมือนกันหมด
แต่เราอยู่
และเราช่วยเหลือกัน
ตามฉันมา
นั่งสิ
ฉันรู้แล้วว่าทำไมมันถึงเปลี่ยนไป
มันไปเจอเห็ดที่มีเม็ดสีส้มเข้า
มันรวมตัวกันกลายเป็นสิ่งใหม่
ถ้าดอกไม้เปลี่ยนได้
คุณก็เปลี่ยนได้
อะไรเหรอ?
ฉันขอตรวจตัวอย่างคุณได้ไหม?
คาเมลเลีย?
ดูตรงนี้สิ
มันซ้ำไปมา
แต่มันไม่ได้เป็นของดีเอ็นเอคุณ
- มันคืออะไรเหรอ? - มันถูกล็อคอยู่
อีเลียสไม่บอกอะไรฉันเลย
ฉันเคยเล่นเพลงให้อีเลียสฟังตอนเขาทำงาน
เขาบอกว่ามันทำให้เขาตั้งใจดี
เขาเคยอยู่ในแล็บของซิทาเดล
ถ้ามีเทคโนโลยีพวกนั้น เรื่องนี้คงง่ายมาก
เธอไม่ชอบที่ซิทาเดลหรอก
อีเลียสเคยพูดว่าชีวิตที่นั่น เหมือนแม่น้ำเยือกแข็ง
ผิวนอกดูสวยงาม
แต่ใต้นั้น...
ทุกคนพยายามมีชีวิตตลอดไป
เป็นชีวิตที่ไม่สนุกและโดดเดี่ยว
คุณก็อยู่ที่นั่นมานะ
ฉันอยู่เพื่ออีเลียส
ฉันทำให้เขาสนุก ดูแลเขา
ฉันให้เขาดูแลฉัน
ฉันทำให้เขาอบอุ่น
ช่วยให้เขาหลับ...
ฉันทำทุกอย่างที่เขาสั่ง
คาเมลเลีย?
ไม่ เล่นต่อเถอะ
นั่นแหละ โน๊ตสุดท้ายนั่น เล่นไปอย่าหยุด
ดูสิ
ลำดับดีเอ็นเอของพืช...
มีเยอะเลย ฉันไม่เข้าใจ
เดี๋ยวนะ
พ่อ!
ฉันเจอกุญแจปลดล็อคเมล็ดพันธุ์ของซิทาเดลแล้ว
ฉันทำให้มันออกผลตลอดไปได้
เราจะไม่หิวอีกต่อไป
นั่นคือแผนของเขา
เพื่อแลกมันกับทางเข้าซิทาเดลที่อื่น
พรุ่งนี้เธอต้องพาเวสเปอร์ไปที่นั่น
- ไม่ - เวสเปอร์
- พ่อ - ลูก...
หนูจะไม่ทิ้งพ่อไป
ลูกไม่เข้าใจ พวกซิทาเดลจะโหดเหี้ยมมาก
หนูต้องใช้เครื่องกรองใหม่ เราต้องไปที่แล็บเก่า
คุณต้องไม่เชื่อแน่ ว่าฉันจะทำอะไร
ผมโล่งใจที่ในที่สุดก็เจอคุณ
แล้วคุณคือ?
ทำไมผมหยาบคายแบบนี้?
ผมชื่อโจนาส
เป็นน้องชายเขา
ถ้าคุณกลับไปกับผม
ผมช่วยคุณกลับบ้านได้
เราติดต่อซิทาเดลแล้ว พวกนั้นกำลังมา
คุณคงเข้าใจผิด ไม่ก็...
มีคนกำลังพูดไม่จริงอยู่
แถวนี้ผมเป็นคนเดียวที่มีเครื่องส่งสัญญาณ
จะเชื่อใจใคร...
ต้องระวังหน่อย
บ้านผม...
เหมาะกับหญิงสาวมากกว่า
ใหญ่กว่า สบายกว่า
ไม่มีกลิ่นความตายด้วย
ฉันจะไปกับคุณ
ไม่น่าเชื่อจริงๆ!
แกเหมือนมนุษย์จริงๆ
- จั๊กส์ต้องการเจ้านาย - ฉันมีอยู่แล้ว
ไม่ แกไม่มีอีกแล้ว
แกคิดว่าฉันโง่รึไง?
เวสเปอร์ หยุดนะ! หยุดนะ! หยุด!
ไม่นะ อย่า
โจนาส อย่า!
ทิ้งมีด
มันจะจบแบบนี้...
ฉันมีข้อเสนอ
เจ้าของคาเมลเลียเป็นวิศวกร
เขาซ่อนรหัสปลดล็อคเมล็ดพันธุ์ ไว้ในดีเอ็นเอเธอ
ฉันทำให้มันออกดอกออกผลตลอดได้
พวกเราจะมีอาหารเหลือเฟือ
ฉันเจอจั๊กส์ที่นายตามหาแล้ว
นี่จะผสมกับเซลล์ของเมล็ดพันธุ์
แล้วเปลี่ยนดีเอ็นเอพวกมัน
นานแค่ไหนเหรอ?
ได้ผลด้วย
เจ้าจิ๋วนี่เปลี่ยนชีวิตเราได้
ถอยห่างจากหน้าต่าง
เวสเปอร์...
ปล่อยมัน
อย่าหายใจมันเข้าไปนะ
พวกมันจะมาถึงแล้ว
ฉันจะมอบตัวกับพวกมัน
สายไปแล้ว พวกมันรู้แล้ว ว่าเราช่วยเธอ
เธอกับเวสเปอร์ต้องหนีไปเดี๋ยวนี้่
ไม่!
- เราจะไม่ทิ้งพ่อไว้นี่ - อย่าเถียงสิ
พ่อซื้อเวลาพอให้แกหนีไปได้
มองพ่อนี่
ลูกกับคาเมลเลียต้องไปที่ซิทาเดลทางใต้
เอาเมล็ดพันธุ์แลกความปลอดภัย
ไม่ หนูไม่อยากทำแบบนี้
หนูจะเอาเมล็ดพันธุ์ให้พวกมันไป
แบบนั้นไม่ได้ผลหรอก
หนูจะไม่ทิ้งพ่อไว้ที่นี่
เวสเปอร์
เอางี้เป็นไง?
เราจะหลอกพวกมัน
ลูกไปซ่อนตัวในบึง พ่อจะ บอกพวกมันว่าลูกไปแล้ว
พอทุกอย่างจบ ลูกค่อยกลับมา
พ่อเคยทำงานให้พวกมัน พ่อรู้ว่าต้องคุยยังไง
อีกอย่าง
พวกนั้นจะทำร้ายอะไรพ่อได้อีก?
เราเอาพ่อหลบพวกมันก็ได้นะ
นั่นไง
ไอเดียเยี่ยมมาก
สัญญานะว่าจะดูแลเธอ
ไม่นะ ไม่
ไม่! ไม่!
- ฉันเสียใจด้วย มาเถอะ - ไม่!
- มานี่เถอะ ฉันเสียใจด้วย - ไม่ ไม่!
ไม่ ไม่
พ่อเธอจะอยู่กับเธอเสมอ
เวสเปอร์
พ่อเธอบอกให้เราไปที่สวนของเธอ
พอปลอดภัย เราค่อยลงใต้ไปซิทาเดล
โอเคไหม?
มาเถอะ
วิ่งเลย
อย่าโดนหญ้าสีแดงนะ
ฉันจะไปกับแก
เฮ้!
พวกมันไม่หยุดหรอก จนกว่าจะได้ตัวฉัน
ไม่
พ่อบอกว่า...
เราต้องอยู่ด้วยกัน
เธอจะทิ้งฉันไม่ได้นะ
เวอสเปอร์ จำที่เธอพูด เรื่องเมล็ดพันธุ์ได้ไหม?
ว่าเมล็ดเดียวเปลี่ยนทุกอย่างได้น่ะ?
- ไม่นะ - เวสเปอร์
- ทำแบบนี้ไม่ได้นะ - ไม่เป็นไร
เธอต้องมากับฉัน
เธอต้องอยู่กับฉัน แค่นั้นแหละ!
เธอต้องทำตามที่ฉันสั่ง
นี่คือคำสั่ง ฉันสั่งเธอ และเธอต้องอยู่กับฉัน
- เวสเปอร์... - โอเคไหม? มาเร็ว มา
เธอต้องอยู่กับฉัน
เธอต้องอยู่กับฉัน โอเคไหม?
เธอต้องอยู่กับฉัน ห้ามไปไหน
ไม่ ไม่
- ขอร้องล่ะ - เวสเปอร์
อย่าทิ้งฉันเลยนะ
- ขอร้อง - เวสเปอร์
- ขอร้อง - เวสเปอร์...
ขอร้อง
อยู่กับฉันนะ
ฝันดีนะ
VESPER (2022) ฝ่าโลกเหนือโลก บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง