Perth, zachodnia brama kraju i miejsce, skąd nadaje ABW2.
W krajowej sieci ABC...
Konkurs Miss Universe
ma miejsce w Perth i rosną obawy,
że strajk w głównej fabryce zasilaczy w mieście
sprawi, że zgasną światła.
Tak, tak.
Zasługujemy na wakacje, co?
Tylko ty i ja w Margaret River.
Możemy wziąć pokój z widokiem na ocean.
Ocean? Nie zauważyłam tego wcześniej.
Tony, ty głupku.
- Źle napisałeś „dranie”. - Wayne zrozumie przekaz.
Czyżby?
- Pikietujecie od pół roku. - Zrozumie. Musi.
Co zrobi bez ludzi do budowy części? Nie będzie miał interesu.
Do tego pół roku pokazujemy dziewczynom, że jak ktoś z nami pogrywa,
to wcale nie wygrywa.
- Znowu to spojrzenie. - Jakie?
To samo, którym obrzuca mnie twój ojciec.
To, które znaczy... Judy!
- Trzymaj się. - Stój!
Z drogi!
WA – STAN PODEKSCYTOWANIA
Hej!
Pokaż mi się.
Co?
- Krwawisz. - Co?
Co...?
SUKA, CO PRZERYWA STRAJK
OSTATNIE DNI ERY KOSMOSU
Podaj piłkę. No dajesz, stary. Podaj.
UNIWERSYTET POŁUDNIOWEJ KALIFORNII UNIWERSYTET ZACHODNIEJ FLORYDY
POCZĄTEK KARIERY (NASA)
- Co to? - To nasz plan dostania się na Księżyc.
Krok po kroku od szkoły przez uniwersytet, Amerykę,
NASA, po Księżyc. Razem.
Myślałem, że tylko dzieci marzą, by zostać kosmonautami.
- Astronautami. - No tak.
Marzyłam o tym całe życie.
Widziałam sześć lotów na Księżyc, start stacji kosmicznej Skylab,
ludzi spacerujących w kosmosie...
- A ten, co wybuchł? - Apollo 13.
- Właśnie. Szaleństwo. - On nie... Nie wybuchł.
Dużo się uczymy. Proszę zobaczyć oceny z matematyki i fizyki.
Opracowałam ten plan. My opracowaliśmy.
Dobrze, a co powiecie na plan, w którym oboje dostajecie niezłą pracę,
bierzecie ślub i macie dzieci?
Co? Fuj! My?
Jono, może powinniśmy porozmawiać sami?
Nie ma potrzeby. Mamy wspólną misję życiową po tej szkole,
więc nie ma sensu, żebyśmy się powtarzali.
Zyskamy 32 minuty życia...
- Jesteś świetny z fizyki. - ...dzięki wspólnemu spotkaniu.
Możesz dostać dobrą pracę inżyniera.
Czy to jakiś problem, Jono?
Po prostu... Całe to gadanie o pracy, przyszłości...
Jestem doradcą zawodowym.
Zaplanowaliście mi kolejne 20 lat życia.
Ty, mama, tata, wszyscy.
I co z tymi wspaniałymi pomysłami?
Tata skończył, harując w furgonetce z jedzeniem przy plaży.
Tak szczerze, te ich dim sum
- doprowadzają do łez. - Jono...
Plan na resztę mojego życia w 100 krokach?
- Co? - To zbyt wiele.
Myślałaś może o pracy w domu towarowym Boans?
Duże zniżki dla pracowników.
CIEKAWE OFERTY PRACY W BOANS
Skaczemy! Wyżej!
Nie martwiłbym się, gdyby z tobą porozmawiali.
WŁADZA W RĘCE ROBOTNIKÓW, NIE WAYNE’A!
ZASILACZE DOULL
Nic jej nie będzie. Jest niezniszczalna.
Walnęła cię kiedyś cegła z prędkością 60 km/h?
Walnęła mnie była z prędkością 60 km/h.
- Idiota. - Tak mówiła.
Ale tak poważnie, Gazza, nie sądzisz, że jeden z nas...
Co? Zrobił to? Chrzań się.
To wyjaśnij ten liścik. „Suka, co przerywa strajk”.
No, w sumie...
W sumie?
W sumie to jest moją żoną i matką moich córek.
I w sumie to cegła niemal oderwała jej dziś rano głowę.
Robimy to od pół roku.
Walczymy z tym draniem, żeby nie stracić pracy!
Walczymy o lepszą wypłatę!
A nie między sobą.
Nie z naszymi żonami.
Ile razy wam mówiłem? Jesteśmy związkiem.
Jesteśmy zjednoczeni.
Albo nic z tego.
Nie ustąpimy. Nie poddamy się!
Nie ustąpimy.
Nie poddamy się! Nie ustąpimy!
Nie poddamy się!
Nie poddamy się! Nie ustąpimy!
Nie poddamy się!
- Wszystko w porządku? - Nic mi nie jest.
Nie poddamy się! Nie ustąpimy!
- Sambuca? - „Medicinale”.
Nie poddamy się! Nie ustąpimy!
Mogę spytać, ile straciliśmy w tym miesiącu?
To cholernie dobre pytanie, Frannie. Powiesz mi za jakieś 20 minut?
Judy, skarbie. Wróciłaś do żywych, co?
Słyszałem o tych gnojkach.
Próba zabicia laski może jednak to pogrążyć, nie?
No bo co za dupki tak się zachowują?
- „Suka, co przerywa strajk”. - Dosyć tego, Wayne.
Mogła umrzeć, do diabła.
Cóż, to możemy tu trochę przyciąć i zacząć zarabiać prawdziwe pieniądze.
Wy się nie martwcie.
Wy dwie się nigdzie nie wybieracie. Działajcie dalej.
Jego ojciec to dobry człowiek, ale nie wybaczę mu przejścia na emeryturę.
Właściwie to zastanawiałam się, czy mogę wziąć jeszcze kilka zmian.
Myślałam, że chciałaś trochę odpocząć.
Tak, ale potrzebujemy pieniędzy.
Praca na niepełny etat, ale rachunki już nie.
Skoro zwolnił Pete’a, potrzebuje tymczasowego dyrektora naczelnego.
Kogoś, kto zna firmę, wie o trupach w szafie.
Komu Jaśnie Pan ufa. Kto by to mógł być?
Ja? Dyrektorem? Ja jestem od prowadzenia ksiąg.
- Fran, ja... Nie wiedziałabym jak. - Chryste, Jude!
Chcesz pieniędzy? Pracy?
Nie poddamy się! Nie ustąpimy!
PŁYTA MII ODWAL SIĘ
- Mia! Płyta się zacięła. - Wiem, to mój ulubiony moment.
- Chodź, siostra. Spróbuj chociaż raz. - Nie, mam zadanie.
- Zawsze masz zadanie domowe! No chodź. - Zadanie! Wybacz.
Pupilka.
Lepsze to niż plażowa zdzira.
- Tak! - O mój...
Psia krew!
Co oni wyrabiają?
Poddajcie się.
Mama obchodziłaby w ten weekend 65. urodziny.
Tak. W sobotę.
Mają tupet.
Powinienem rzucić w nich cegłą.
- Tato! - Poważnie.
Powinien ich przesłuchiwać, a nie pić z nimi piwo.
„Suka, co przerywa strajk”.
Tak o mnie myślą?
Siedzę tam, staram się, żeby liczby się zgadzały,
ten synalek ciągle stoi nade mną
i grozi, że zamknie firmę, jak coś nie idzie po jego myśli.
A zamiast „dziękuję”,
dostaję...
groźby śmierci.
Dziękuję.
- Idę do Eileen. - Hej!
Co powiedziałaś siostrze?
Ma taką minę tylko wtedy, kiedy ty ją zranisz.
Śmiała się ze mnie, z mojego zadania, mamo. Z mojej nauki.
Dobra... byłam wredna.
Przeproszę.
- Dajesz! Dasz radę! - Dawaj!
- Jazda! Tak! - Jazda!
- Znowu? Serio? - No dobrze.
Weź latarkę.
- Proszę. - Dzięki.
Dobra robota, tato. Na co komu prąd?
Będziesz lepiej widzieć gwiazdy.
- Tak. - Dobra.
To co teraz? Twister?
Mia! Daj spokój!
MATEMATYKA TILLY BISSETT, 23 MAJA 1978
MIA BISSETT, 4 CZERWCA 1979
Dziadek?
- Co się dzieje? - Nic.
Twój dziadek idzie,
żebyśmy mogły obejrzeć gwiazdy.
I tak nie widać cholernego Saturna.
Grzałem ci tylko miejsce, Tills.
Z mamą dobrze?
Tak, jest twarda.
Uściśniesz ją ode mnie?
A u ciebie? Dobrze?
Jak rozmowa z doradcą?
Nie poszła najlepiej.
Jono nagle uznał, że nie chce lecieć w kosmos.
Cóż, w cholerę daleko na Marsa.
Może musisz z nim pogadać.
Patrz! Skylab!
Nie zmieniaj tematu.
Co zamierzasz z tym zrobić?
Wyobraź sobie, że lecisz tam w górę
i nie masz nawet z kim o tym pogadać po powrocie. To...
jak pójście samemu na najlepszą imprezę w całym życiu.
Jak twój John Glenn.
Przeleciał zaraz nad nami, co?
Słońce... nazywa się Ngangk.
Jest życiem.
Jest siłą.
Wypełnia ciemność światłem.
- A Księżyc? - Księżyc?
Miyak.
To bezczelny gnojek. Typowy facet.
Dlatego musisz tam polecieć i go ustawić.
Z Jono albo i bez niego.
Dobrze?
Co w tobie takiego wspaniałego?
- Zrobiłbyś tak? - Nie.
- Nieźle! - To było mocne. Dobre to było.
Świetna fala z północy dziś rano. Półtora metra. Totalnie kręci.
A ja mam z pół metra dla ciebie w moim vanie, jak wrócę.
Ej! Z drogi! Odsuń się!
Odpuszczę sobie tego vana.
Pewnego dnia zadrzesz z niewłaściwym kolesiem.
A może oni zadarli z niewłaściwą dziewczyną.
Nie możesz się komuś wcinać na fali.
- Będą rzucać cegły, to ja... - Idź.
Znowu się spóźnisz.
Musisz dojść do szkoły, zanim zadzwonią do mamy.
Lady Chatterley?
Mama wie, że to czytasz?
Tak, a co?
Jak przeczytałaś, to będziesz wiedzieć.
- Czytałaś książkę? - Dostałam cztery plus za recenzję.
Nie o to pytałem.
Wszystko dobrze w szkole?
Nie, jeśli się spóźnię.
Kochanie, ta paleta z Avonu idealnie pasuje do twojej karnacji!
Sandy, świetnie ci w tym kolorze. Ile mam zamówić?
Pasuje idealnie do tego, co masz na sobie.
Zamówię ci... cztery? Wziąć cztery?
Mary, jak przewrócisz na stronę 13, zobaczysz najpiękniejszy kolor szminki,
który pasuje wprost idealnie do twojego ubioru.
Zgadzasz się ze mną?
I jeszcze cienie. Widzicie, Sandy bierze szminkę...
- Piękne, co? - Dziewczyny?
Wygląda cudnie.
Drogie panie, nasza gospodyni przygotowała lunch.
Robisz cuda.
Zwłaszcza z ograniczonym budżetem.
Ledwie widać skaleczenia.
Ale to może pomóc na dłuższą metę.
Tylko dziś, dieta od jutra.
Dzięki.
Rosie?
Masz coś innego niż „świeżą brzoskwinię”?
Może „ciemną czekoladę”?
- Muszę sprawdzić. - Jakbyś mogła.
Sześć tygodni do Miss Universe. Która z was ma bilety?
Miss Kambodży przyleciała w tym tygodniu. Musisz się cieszyć, Sandy.
Jestem Wietnamką.
Ach... Ale to wciąż Azja, co?
Oczywiście nie ujrzymy żadnych uczestniczek,
jeśli mąż Judy nie przestanie wkrótce strajkować.
Oj Judy, porozmawiajcie.
Wyślij te transformatory w świat.
A potem oczywiście nasza impreza uliczna, drogie panie.
Sto pięćdziesiąt lat naszego wspaniałego stanu.
Judy?
WINDYKACJA RILEY’S
Przepraszam!
Mogę w czymś pomóc?
Jest pani mąż?
Pan Bissett jest w pracy.
Nie opłaca wynajmu telewizora od czterech tygodni, więc...
O rety.
- Musimy go zabrać, kochana. - O nie, nie teraz.
- Teraz. - Dzięki, Jude.
Dokąd idziesz?
Uczę dziś po południu. Wybacz.
Mary i Bilya przyjadą wieczorem. Muszę posprzątać w domu.
Kupujesz coś, Eileen?
Nie, Rosie, dzięki. Jestem naturalnie piękna.
- Dzięki za jedzonko! - Możecie mi chociaż dać kilka godzin?
U męża byli wczoraj koledzy, więc w szopie są zgrzewki piwa.
Ma pani dwie godziny.
MENU PHO
RYBA I FRYTKI
Thúy! Sandy!
Odkryłem, że Bee Gees są z Manchesteru w Anglii.
Imigrowali tutaj, jak my. Jak ja.
- Nie jesteś jednym z Bee Gees, Lam. - Mógłbym być, kochana.
- Mógłbym być. - Ach tak?
To ja jestem Coco Chanel.
Mogłabyś nią być, kochanie, ale jesteś o wiele lepsza!
Wszystko dobrze, synku?
Jesteś pewien? Jak było w szkole?
Oprócz kłótni z Tilly o to, że nie polecę w kosmos? Dobrze.
Jak możesz lecieć na Marsa, jeśli będziesz chirurgiem?
Binh!
Poszedł sobie. Tak po prostu.
To nastolatek.
Czego się spodziewałeś, panie Bee Gee?
Wyglądasz sexy, kochanie.
Sexy? Skąd to wziąłeś?
Zapamiętuję najlepsze teksty na podryw od surferów.
Wyglądałabym jeszcze lepiej, gdybyś mi sprawił dobre lustro.
Robi się poważnie.
- Chciałbyś. - Cóż...
Właściwie to...
Muszę lecieć. Mary zaraz przyjedzie do domu.
Chcesz towarzystwa?
Chcesz, żeby moja córka potrąciła cię autem?
Tęskniłabym za moim sekretnym kochankiem na plaży.
Na razie.
Mam cię!
Czemu nie użyjesz manekina?
Daj spokój. To twój bal debiutantek. Musi być idealnie.
A ja? To nie mój bal.
Ale jesteś tańsza niż manekin.
I potrzebny nam każdy cent, który Steph Reith płaci za te sukienki.
Wychodzę z Mickiem. To dobry czas na piwko.
- A co z telewizorem? - Proszę.
Moje dziewczyny. Takie dorosłe. Piękne.
- Chyba „uprzedmiotowione”. - E tam!
Piękne.
Ostatni, który mnie uprzedmiotowił...
- Co? - Dostał kosza.
- Skończyłaś, mamo? - Oj, przestań.
Nie możemy sobie pozwolić na zmarnowanie ani skrawka.
Skończymy, jak skończymy.
Cierpliwości, aniołki.
Daj spokój, Mia!
Za rok twoja kolej. Będziesz tu stała.
Ja ci zrobię sukienkę na bal, a ty ich oczarujesz.
Wiesz o tym? Obie ich oczarujecie.
Kogo niby? Czemu nie mogę ich oczarować surfowaniem
- albo czymś innym? - Mogłabyś...
Mogłabyś się tym po prostu cieszyć?
- Mam dosyć. - Nie, stawaj tu!
Dziewczyny, potrzebuję waszej pomocy, jasne?
Zrobimy sukienki i je sprzedamy.
- Potrzebujemy... - Pieniędzy.
Nie możesz wziąć więcej zmian?
Jeśli rzucę szkołę, mogę coś zarobić.
- Aua, mamo! - Przepraszam.
Nie podejmę żadnej nowej pracy, a Mia nie rzuci szkoły.
- Jasne? - Mogę pomóc!
Zawody w surfingu mają nagrody pieniężne. Jestem dobra.
Nie rozumiecie? Wasz tata ma o nas zadbać.
Musi z kolegami rozwiązać sprawę strajku
i musi o nas zadbać, jak powinien.
A my powinnyśmy rozmawiać o miłych rzeczach,
jak sukienki i chłopcy, buty, najlepsze przeboje
i Donny Osmond.
- Widziałyście ostatnio Donny’ego Osmonda? - Fuj, mamo.
Nie chcę rozmawiać o cegłach, strajkach i rachunkach.
Nie rzucasz szkoły, żeby surfować. Nic się nie zmieni, jasne?
Przepraszam.
Chcesz być moim szefem?
Nie, chcę, żebyśmy pracowali razem.
A bycie szefem mojego starszego brata jest tylko miłym produktem ubocznym.
Bądźmy szczerzy.
Wcale nie idzie ci teraz świetnie w robocie.
- Odwal się! - Mogę cię za to zwolnić.
- Dlatego mnie nie zatrudnisz. - Czemu walczysz z tym Wayne’em?
Wiesz, są inne miejsca pracy, inne firmy...
Bo tak należy robić.
Po prostu. Mamy prawa. Walczymy o nie.
- Jezu, Mick! - Marnujesz czas.
Ta firma to dinozaur.
A wy jesteście przyszłością, tak?
Tak. Jesteśmy.
Telewizja będzie hitem w latach 80.
Ludzie będą chcieli oglądać coś nowego i fajnego.
Dobre wiadomości, zabawne historie.
Wiadomości, dzięki którym jest ci dobrze, jesteś podekscytowany, napalony.
Lata 70. to był dramat.
Wybacz, że ja i moi towarzysze nie zabawiliśmy cię wystarczająco,
- jak walczyliśmy dla naszych rodzin. - Wszystko gra.
Poza tym spoceni komuniści...
- Socjaliści. - Spoceni socjaliści nie wypadają dobrze.
Patrz, Miss Universe.
Będzie w Perth!
ŚWIAT PRZYBYWA DO PERTH. GORĄCO JAK NIGDY!
Wszyscy patrzą na kraniec świata.
Mógłbyś tam być.
Ze mną.
Nie, stary.
Wszystko twoje.
Chociaż gdybyś miał jakiś stary telewizor w swojej firmie...
chętnie go wezmę.
Jeszcze steku?
Rośniesz, młodzieńcze!
Sporo urosłeś, odkąd cię ostatnio widziałam.
Muszę się zaopatrzyć. Wszystko zjesz.
Nie musisz się o to martwić.
Nie martwię się. Żartuję, Mary.
Djinda, mamo.
Mam na imię Djinda.
Jesteśmy tylko przejazdem.
Wyjedziemy skoro świt.
Nie ustąpimy! Nie poddamy się!
- Nie ustąpimy! Nie poddamy się! - Tam.
Tam! Cholera, tu jesteś. Skończyliśmy.
Dzięki, stary. Pozdrów ode mnie siostrę.
- Tylko to oferuje Australia Zachodnia? - Widocznie.
Jak baranki na rzeź. Każdy z nich.
Ale skoro nie chciałaś, żebym poleciła cię Wayne’owi...
Dzwonili do mnie z banku.
Zamykają nas?
Z twojego banku. W sprawie twojego domu. Hipoteki.
Sprawdzali, czy ty i Tony nadal tu pracujecie.
- Co? - Nie dostali wpłat od trzech miesięcy.
Wszystko w porządku, Fran.
Zajęłam się tym.
Szczerze, nie wiem, jak wytrzymujesz z tą hołotą.
To moje dziewczęta. Robią tylko notatki.
Czerpią inspirację od... dużych chłopców.
Dzięki, Tam.
Brian...
Co byś zrobił jako dyrektor naczelny?
Zacząłbym od namierzenia najdłużej pracującej osoby
i zwolnił ją bez wypłaty.
Następny byłby najpopularniejszy pracownik.
A potem najgłośniejszy, to samo. Wszyscy w odstawkę.
Reszta będzie posłuszna.
Rządzi się...
Fran!
Cóż, to ciekawe podejście.
Wedrzeć się tutaj i sobie coś przywłaszczać...
zanim ma się jakiekolwiek pojęcie, co się właściwie przywłaszcza.
Chodzi o to, że pracownik z najdłuższym stażem
jako jedyny rozumie instalację elektryczną na linii produkcyjnej.
A najbardziej popularny to...
Przepraszam.
- Fran. - Naprawdę? Dzięki.
- A bez ciebie, cóż... - Mamy przejebane.
A najgłośniejszy, Dave, to najbardziej wydajny technik,
jakiego mamy od trzech kwartałów, więc...
Tak to wygląda.
Nie najlepszy początek, Brian.
Ani koniec.
Zjeżdżaj. Masz nasrane w głowie.
Nieźle, Jude. Całkiem nieźle.
Jono! Jestem...
Jestem w naszej kapsule!
No chodź! Dwie minuty.
Houston, mamy problem.
Poinformowałam ich. I tak lądujemy na Marsie.
Nie odbyliśmy tej podróży trzy lata temu?
Możemy znowu lecieć.
Naprawdę.
- Tilly. Nie możemy. Ja... - Nie...
John Glenn przeleciał nad Perth, kiedy byłam u mamy w brzuchu.
Pierwsza kobieta poleciała w kosmos w roku, w którym się urodziliśmy.
Neil Armstrong chodził po Księżycu, zanim skończyliśmy siedem lat.
- A prom kosmiczny... - Tilly...
- Nie mogę. - Era kosmosu to nasza era!
Nasza.
Jako pierwszy z moich przyjaciół to zrozumiałeś.
- To nasze marzenie. - Twoje marzenie.
Nie moje. Niezupełnie.
To o czym marzysz?
Serio?
Nie wiem. Bowie. Muzyka.
David Bowie?
Neil Armstrong?
John Glenn?
Chcesz tego, Tilly? Podążaj za tym.
Naprawdę powinnaś.
Ale ja nie.
Przepraszam.
Co robisz?
Chodź, musimy jechać. Do Esperance długo się jedzie.
Esperance?
Tak, potrzebują pomocy z tym swoim kundlem posłem.
A ty czego potrzebujesz?
- I mój wnuk? - On potrzebuje swoich ludzi.
Ludzi?
Ja do nich należę, Mar...
Bilya musi skończyć liceum.
Musimy iść, mamo. Przepraszam cię.
Chcesz się zadawać z tymi białymi? Tymi kundlami?
Daj naszemu chłopcu wykształcenie. Tak trzeba!
Bilya nie jest twoim synem, tylko moim.
Adam, twój syn. Pamiętasz go?
Jest 1500 km stąd.
Znam Bilyę. I znam Adama. Dzięki.
Wiem, że musisz jechać. Rozumiem.
Ale pozwól mu ze mną zostać.
Proszę.
Zostanę z babcią.
Może być.
Mia?
Mia? Ten dym śmierdzi!
- Hej, Tilly. - Poppy.
Mia, gdzie jest mama?
W pracy.
- O nie! - Szósty czerwca 1979. Oto nasze panie!
Kandydatki na Miss Universe przybywają do Perth.
Przestań.
Rosną obawy, że strajk może wpłynąć na konkurs i transmisję.
NASA ogłosiła, że nowy program promów kosmicznych
zostanie opóźniony o kolejne dwa lata.
To oznacza, że stacja kosmiczna Skylab będzie pusta przez co najmniej sześć lat,
co stawia jej przyszłość pod znakiem zapytania.
PERTH OTWIERA SERCE NA MISS UNIVERSE
Ale jest tu dobrze.
Przepraszam za opóźnienie.
Dzięki za przybycie w tak krótkim czasie. To nie potrwa długo.
- Dobra. - Okej.
Pedał!
Tak. Jestem nim.
Do diabła z tym, chłopcy. Wracam do żony.
Wybaczcie, chłopcy.
Zeszło mi z zatrudnianiem nowego tymczasowego dyrektora.
Judy Bissett. Zna to miejsce na wskroś. I was też.
Dobry wieczór, panowie.
Wszyscy się znamy.
Wiemy o sobie wszystko.
Koniec sekretów.
Koniec gierek.
Wayne chce restrukturyzować firmę.
Wy chcecie zachować pracę i więcej zarabiać.
Tymczasem miasto czeka, aż rozwiążemy ten problem.
Dlatego ja...
My...
zaczniemy to rozwiązywać.
Dziś wieczorem.
PRODUCENCI SKŁADAJĄ WYRAZY SZACUNKU
ABORYGENOM I MIESZKAŃCOM WYSP CIEŚNINY TORRESA
JAKO POSIADACZOM ZIEM, NA KTÓRYCH NAKRĘCONO TEN SERIAL,
ORAZ ODDAJĄ HOŁD ICH STARSZYŹNIE.
Napisy: Kamila Midor