- Zasługujemy na wakacje. Tylko ty i ja. - Judy!
POPRZEDNIO...
Suka, co przerywa strajk.
Nie sądzisz, że jeden z nas...?
Powinien ich przesłuchiwać, a nie pić z nimi piwo.
- To nasz plan dostania się na Księżyc. - To zbyt wiele.
Jono nagle uznał, że nie chce lecieć w kosmos.
Może musisz z nim pogadać.
Bilya musi skończyć liceum. Pozwól mu ze mną zostać.
Zostanę z babcią.
- Dziadek? Co się dzieje? - Nic.
- Robi się poważnie. - Chciałbyś.
ŚWIAT PRZYBYWA DO PERTH
Miss Universe w Perth! Telewizja będzie hitem w latach 80.
Pewnego dnia zadrzesz z niewłaściwym kolesiem.
A może oni zadarli z niewłaściwą dziewczyną.
Wasz tata ma o nas zadbać.
Jesteśmy związkiem. Jesteśmy zjednoczeni.
Dzwonili do mnie z twojego banku.
Nie dostali wpłat od trzech miesięcy.
Zajęłam się tym.
Judy Bissett, tymczasowy dyrektor.
Rozwiążemy to. Dziś wieczorem.
Szanowni państwo, liczę, że to był przyjemny lot,
a Penny z dziewczynami o państwa zadbały.
Wkrótce lądujemy na międzynarodowym lotnisku w Perth,
gdzie uczestniczki Miss Universe czeka miłe powitanie.
Dobra pogoda, nie będzie opóźnień.
Za dziesięć minut lądujemy.
A Rosjanka nie zrozumie ani słowa z ust Australijczyków.
ZSRR
WŁOCHY
Wygląda na to, że Miss Rosji nie zdobędzie głosów publiczności.
Długi lot, co?
Mam idealną czerwoną szminkę, która poprawi ci cerę.
Zatrzymaj ją. Prezent od Miss ZSRR.
NOWA ZELANDIA
Nie mógł być van?
Wyglądałby do bani. Czas na zmianę na lepsze.
- Musisz być zadłużony po uszy. - Nie, jeśli dobrze pójdzie Miss Universe.
Wtedy, Barry, będziesz mógł mieć całą flotę vanów.
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Równości!
PORT LOTNICZY PERTH ZAKAZ WSTĘPU
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Równości!
Oczarujmy je.
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
Trevor? Rozmawialiśmy wczoraj.
Mick Bissett. Jak leci?
Przyjechaliśmy z kolegą zobaczyć przylot gości na Miss Universe.
Chętnie bym ci pomógł. Serio. Ale...
Nie możesz nie przyjąć pieniędzy na piwo.
Po tygodniu słuchania tego?
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
Chcesz je nakręcić?
A co chcesz dziś obejrzeć w telewizji?
Tamtą Germaine Greer palącą stanik?
Czy przybycie kilkunastu uczestniczek Miss Universe?
No dobra.
A co powiesz na mały dodatek?
Za przytrzymanie tamtych ekip telewizyjnych.
Dobra, niech będzie.
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
Dobra robota, Trev.
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
- Czego chcemy? - Równości!
Szanowni państwo, zbliżamy się do międzynarodowego lotniska w Perth.
Proszę zgasić papierosy, dopić drinki
i wrócić na swoje miejsca na lądowanie. Dziękuję.
Rot... Rottnest.
Eto Rottnest.
Po angielsku.
Tam Australijczycy topią swoje pierwsze dziecko. W morzu.
Noszą czerwono-żółte czapeczki.
Rekiny.
Prymitywny kraj.
Podpisz.
Nie jesteśmy tu, żeby podziwiać ten kraj.
Jesteśmy tu, żeby reprezentować nasz. Tak?
Dobrze wydana kasa, szefie. Ale następnym razem weź dźwiękowca.
- Mick, mikrofon. - Przepraszam.
WITAMY
- Barry. ZSRR. Kręć ją. - Dobra.
Cześć.
Jak masz na imię?
Miss ZSRR, witamy w Australii.
- Dziękuję. - Kilka słów do kamery?
Dzień dobry. Jestem Swietłana Kulkowa. Reprezentuję ZSRR
i bardzo się cieszę, że jestem w waszym pięknym kraju.
Chcę tylko powiedzieć...
Lepszy martwy niż czerwony. Sowieccy oprawcy!
Jebać królową piękności! To machina wojenna!
AFGANISTAN WASZYM WIETNAMEM
- Zostawcie Afganistan! - Uwolnijcie ludzi! Zostańcie w domu!
Barry.
Kto jest taki zły, suki?
OSTATNIE DNI ERY KOSMOSU
Nigdy wcześniej nie robiła mi fryzury pani dyrektor.
Nie skasujesz mnie więcej, co?
Mogę podwoić stawkę, jeśli poczujesz się przez to lepiej.
Mam dziś czas tylko na podcięcie. Wybacz.
Muszę się tylko jakoś prezentować na spotkaniu z zastępcą dyrektora.
Nie mogę być tą dziką czarną, która go straszy w pierwszy dzień Bilyi.
Myślałam, że chcesz wyglądać odlotowo na ulicznej imprezie Rosemary.
Sto pięćdziesiąt lat od kolonizacji. Gorąca impreza.
- Zagraniczna kawa, drogie panie. - Dzięki.
Twój facet znowu próbuje ugotować jajka.
Mam potem wpaść nałożyć ci odżywkę?
- Mam cudowne i delikatne dłonie. - Podoba mi się ten pomysł.
Dzięki za pomoc.
Cholera.
Wiesz, że znowu udało ci się przypalić wodę.
No, to ja. Próbowałem ugotować jajka.
- Przepraszam. - Bez wody i jajek.
Jak mówiłem, próbowałem.
Mamo, jest jakiś sok?
Masz parę oczu. Może otworzysz lodówkę i zobaczysz?
Widzisz się rano z Wayne’em?
Wiesz, że nie mogę z tobą omawiać pracy.
Jasne. Muszę się zbierać.
Ty się musisz zbierać?
Chyba pójdę teraz posurfować.
Nie chcę znowu o tym rozmawiać, jasne?
Surfing? Nie.
Dzięki, Jude.
- Jeszcze nie skończyłam. - Jest dobrze.
- Tak? - To Francesca.
Mamo, dziś wywiadówka. Nie zapomnij.
- Będę. - I próba z Jono.
- Hej, Fran. - Judy, gdzie jesteś?
- Już idę. - Gliny przyjdą cię przesłuchać.
- Teraz? - Wayne chce pomówić.
Dobra, już idę. Zaraz będę.
Tato, policja przyjdzie do mojej pracy. Chcą rozmawiać o cegle.
Trochę im zeszło, ale dobrze.
Nie mogę znaleźć koszuli. Prasowałaś ją?
Daj mi chwilkę.
Hej, powiedz mi, towarzyszu.
Moja córka podwozi cię do pracy,
przyrządza tobie i córce śniadanie i do tego robi pranie?
Coś jeszcze?
- Cóż, jest teraz szefem. - To wciąż twoja żona.
Pamiętaj o tym, synu.
- Proszę. - Dzięki.
Tilly, prawie zapomniałam.
Miałam je na swoim balu.
Pomyślałam, że może je włożysz
- na swoją próbę. Przymierz. - Mamo.
Są piękne i będą idealnie pasować do sukienki.
- Tak? - Dziękuję.
Co?
- To... - Nie wolno mi cieszyć się tą chwilą?
Czy może chodzi o to, że to nie twoja chwila i nie ma deski?
Jak tak dalej będziesz robić, to nie dotrwasz do balu.
O Boże.
Po prostu... idź.
Jude?
- Wszystko w porządku? - Tak, ja...
Obiecaj mi coś.
Co tylko chcesz.
Cokolwiek stanie się w pracy, cokolwiek tam będzie...
obiecaj, że to nas nie poróżni.
Oczywiście.
Bo w tym tygodniu tak było, a po prostu nie może.
Bez względu na wszystko.
Nie poróżni.
Obiecuję.
Wiesz, dziś jego dzień.
- Mamo, nie mogę się spóźnić. - Zrobiłam to dla ciebie. Wyjątkowe.
Dobrze się czujesz?
Dziś? Nie. Tęsknię za nim.
Wiem. Wszyscy tęsknimy.
- Chodź. Usiądź i jedz. - Przepraszam.
Muszę iść do hurtowni.
Ale...
To nic.
Myślisz, że zawsze taka będzie w urodziny Vana?
To byłyby osiemnaste.
Może z czasem będzie łatwiej.
Może, synu.
ZASILACZE DOULL
STRAJK NIE MA PŁACY, NIE MA PRĄDU
WAYNE TO SYNEK TATUSIA
Ej! Skończcie z tym! Co wam mówiłem?
Dajcie spokój.
Cholera jasna.
NIE BĘDZIEMY PRACOWAĆ ZA MARNE PIENIĄDZE
Twoja żonka. Chłopcy się niepokoją.
Czyżby?
Myślą, że jak nie pomaga nam,
to pomaga tamtemu kutasowi.
Chrzań się, Gazza. Daj jej szansę.
Stary, jest tam od tygodnia, a my tu wciąż stoimy.
Masz nam pomóc to prowadzić.
- Przewodzić nam. - Tak jak to robiłem w 1973, 1977
i od początku tego gównianego roku?
Nie mów mi o przewodzeniu.
Tym bardziej twoja żonka musi...
- Ona ma imię, Gazza. Chryste Panie! - Dobra. Judy musi coś dostarczyć.
Cokolwiek.
Dokumenty, skandale, liczby, informacje.
Cokolwiek, co sprawi Wayne’owi Doullowi problem.
W przeciwnym razie ty będziesz miał problem. Ty.
Bry. No więc tak.
Mamy cegłę. Mamy most.
Nie ma nad czym gdybać, co?
I liścik do mojej koleżanki: „Suka, co przerywa strajk”.
Oj, nieładnie. Przykro mi to słyszeć.
Skoro dowodów nie ma zbyt wiele... Podejrzani?
Ktoś coś ma do ciebie, Judy?
Cóż, Rocco, tak dobrze obserwujesz naszą ulicę.
Myślałam, że wiesz o mnie wszystko.
Poza prawie 30 osobami, które zaraz zwolnię?
Co znaleźli wasi kryminolodzy?
Kryminolodzy. Dobre.
Słuchajcie. Gówno mamy, nie dowody. Nie ma świadków. Nikt nie ucierpiał.
Może lepiej jest żyć dalej.
Nie możemy nic zrobić.
POLICJA
- Cholerne histeryczki. - Ty to powiedziałeś.
Jedźmy.
PROSZĘ DZWONIĆ
Jude.
Zwolnienia.
Jak to się robi?
Jak komuś powiedzieć, że jest niepotrzebny i niechciany?
Szczerze, szybko, klarownie i ze współczuciem.
- Nie pisałam się na to. - Wiesz co, Judy?
Pisałaś się.
Czy to ten kutas Stirling?
Bilya, nie teraz.
Najmocniej przepraszam.
No dobrze.
Bill. Bilya.
Williamson, zastępca dyrektora liceum Scarborough Beach.
W pierwszej setce w stanie pod względem nauki.
W pierwszej dziesiątce z futbolu, co ważne.
Nie ma lepszego miejsca dla mojego wnuka.
Pani Wilberforce, jest pani nauczycielką, w pewnym sensie.
- Pani opinia nie może... - W pewnym sensie?
Jako nasz nauczyciel pomocniczy może pani być stronnicza.
Grasz w futbol, Bill?
Nie.
Pewnie jesteś bardziej artystą?
Szukamy kogoś, kto zagra Aborygena
w szkolnym przedstawieniu na rocznicę stanu.
Czy to James Stirling?
Owszem, młody człowieku. Bardzo dobrze.
Pytanie bonusowe. Był...?
Założycielem Australii Zachodniej. W tym roku 150. rocznica.
Bingo.
Jako rdzenny mieszkaniec wystąpisz obok kapitana Stirlinga,
którego zagra mój syn, Bryce. Autor sztuki.
Mój chłopak ma duży talent.
- Super. - Doskonale.
Proszę zaprowadzić go do biblioteki,
a my poszukamy mu klasy.
Jesteśmy. Tędy, proszę.
Mick Bissett. Byłem na lotnisku...
dziś rano. Przykro mi z powodu tego, co stało się Swietłanie.
Musi pan być wściekły.
Swietłana i tak wyglądała lepiej od innych,
nawet z farbą.
Potrzebuję materiału, a Swietłana to świetny temat.
Pomogę panu opowiedzieć waszą historię. Robię to dobrze.
Potrzebuję tego. A pan chyba też.
I trochę dobroci.
Możemy porozmawiać przy kieliszku.
Do zobaczenia przy barze.
Swietłana.
Jakiś Australijczyk.
Może się przydać.
Tylko jeśli będzie mógł pojechać taksówką na lotnisko.
- Tilly? - Bilya?
- Wieki cię nie widziałam. - Lata, tak.
Co u ciebie? Jak się masz?
Podróżuję z mamą.
Na północ, na południe Australii.
Gdzie protest, tam jesteśmy.
Fajnie. Eileen ciągle o was mówi.
Co robisz?
Piszę listy. Listy do 146 astronautów.
Spoko.
- Czemu? Czy...? - Bo...
Chcę wiedzieć, jak wyglądało ich szkolenie.
Zwłaszcza tych, którzy lecieli sami.
Pomogę ci. Muszę robić mamie wszystkie ulotki na protesty,
więc jestem w tym dobry.
- No dobra. Zdjęcie. - To?
- Przepraszam. - Dzięki.
Ta? Tak.
Właśnie tak.
Mia?
To było dziwne, nie?
My. Ten pocałunek.
- Chyba tak. - Chyba?
No, to jak całowanie brata.
Nie masz brata.
Ale gdybym się z nim całowała, chyba tak by było.
Czyli tego nie powtórzymy?
I nie będziemy o tym mówić.
Nigdy.
Binh!
Czas na pracę.
RYBA I FRYTKI
To wygląda, jakby było za namową mojej babci.
Mówiła, że mnie zabije, jak odpuszczę.
POCZTA
Ze strachu przed nią polecę na Księżyc.
Przeraża mnie i mamę.
Chyba dlatego zostałem. Ze strachu.
Babcia twierdzi, że najstraszniejszy dla białego
jest wykształcony czarny.
POLICJA
Wszystko gra, Tilly? Czy ten czarny ci się naprzykrza?
Słucham?
To Bilya. Wnuk Eileen.
Dzień dobry.
Kiedyś paliłeś za schowkiem na rowery.
Już dorosłem.
Jakieś wieści od Judy?
Tak, stary. Jutro załatwi Wayne’a.
Albo walnie go zszywaczem w głowę, albo zatruje kawę.
- Śmieszne jak rak. - Nie pytałem jej.
Nie będę jej o nic pytał.
To nasza walka, nie jej.
No to wylatujesz.
Że co?
Nie możesz być naszym przedstawicielem, będąc mężem kogoś z nich.
Wylatujesz. Wszyscy są zgodni.
- Gazza, co, do kurwy? - Przykro mi, stary. Serio.
WYWIADÓWKA
POLICJA ZACHODNIA AUSTRALIA
TYLKO DLA POLICJI
Chodź, synu.
No i masz.
- Babcia. - Rocco.
- Czyli to twój wnuk? - Oczywiście!
Mówiłam, że mi tylko pomagał wysłać listy.
- Wykonuję swoją pracę. - Wal się.
- Nie przeginaj. - Bo co?
Aresztujesz mnie? Czarną? Sąsiadkę? Jezu, Rocco!
Ostatnio w okolicy była fala napadów...
I zgarniasz pierwszego lepszego czarnego dzieciaka?
Nie.
Jest w tej okolicy niecały tydzień.
- Bilya. - Idź.
No dalej.
Cholera, to jego pierwszy dzień w szkole.
Pierwszy dzień.
- Judy, zwolniłaś ją? - Owszem.
Pierwsze z wielu zwolnień, o które prosiłeś, Wayne.
Nie wierzę, że jej na to pozwalasz.
Słuchaj, to ciężki czas, a negocjacje wciąż są w impasie.
Większość twoich obowiązków może przejąć Fran.
Przynajmniej te zawodowe.
Zadzwoń do mnie jutro, jeśli chcesz omówić warunki odprawy.
Zaraz, dokąd idziesz?
Bardzo przepraszam, ale muszę iść na wywiadówkę Tilly.
Ta sprawa jest nieco ważniejsza, nie sądzisz?
Nie ma o czym dyskutować.
Oj, skarbie. Było miło, nie?
Nie skarbuj mi tu. Obiecałeś mi tę pracę, jeśli...
Tam, weź pieniądze, które oferuje Wayne.
- Uwierz mi, to dobra kwota. - Łatwo ci powiedzieć.
Wiesz co, Judy?
Wszystko, co tamci faceci mówią o tobie, to prawda. Idź do diabła!
Czyż to nie wspaniałe?
Najlepsza część zarządzania. Ten ich zszokowany wyraz twarzy.
Jak gupik.
- Halo? - Czy to dom państwa Bui?
- Czy to... - Tak?
Pani syn, Van. Van Bui.
- Tak, kto...? - Prosił, żeby pani powiedzieć...
Słucham? Co?
Obóz dla uchodźców... Pracuję...
Malezja. Semerak. Jestem z ONZ...
- Obóz w Semerak. - Co?
- Semerak? - Tak, Semerak.
Może uda nam się przywrócić mu przywileje.
Czy...
Czy pana żona przyjdzie?
- Pracuje do późna. - Czynna zawodowo?
Tak, to...
To może być częścią problemu.
Chodzi o dawany przykład.
Widzi pan, oceny Tilly są wysokie, ale jej ambicje...
Są jeszcze wyższe.
Przepraszam za spóźnienie. Praca.
- Kochanie. - Cześć.
Tilly bardzo poważnie mówi o marzeniu związanym z astronautyką.
O aspiracji. Tak, to prawda.
- Od zawsze. - Nie martwi to państwa?
Nasza córka wystrzelona w kosmos
podczas czegoś, co w zasadzie jest kontrolowaną eksplozją wodoru?
- Tak, jest to niepokojące. - To jest obawa?
A jeśli to się nie wydarzy? Bo się nie wydarzy.
- Nie? - Nie możemy rozbudzać jej nadziei.
Trzeba realnie spojrzeć na jej miejsce w świecie.
Jej... miejsce?
Macie obowiązek nie wystawiać jej na nieuniknioną porażkę.
A pana obowiązek to co? Uczyć? Oświecać?
Inspirować? Nie wiem, dodawać jej siły?
Wie pan, że mam po 30 osób na klasę?
Wskaźnik bezrobocia młodych to 13%.
I mam dokładnie osiem minut na ucznia dziś wieczorem.
A państwo myślą, że wasza córka poleci na Księżyc?
Mick Bissett. Poznaliśmy się.
Drinka?
Telewizja nie pokazała dziś ataku na Swietłanę.
Mam...
jedyne nagranie.
A teraz pan ma.
Jewgienij.
Jedziemy!
- Tak? - Obsługa hotelowa.
Szampana? Zmywacz do farb?
Chciałam się przywitać, a dziewczyny powiedzieć, że im przykro.
- Przykro mi. - Mnie też.
Kto ma kieliszki?
Zbyt ambitna?
Co u diabła?
Z tym musi się mierzyć.
To twoja wina według tego cholernego wuefisty.
Dziękuję, że to wszystko powiedziałeś.
Że rozumiesz.
Nie każdy by umiał.
Ludzie potrafią zaskakiwać.
Tak, to prawda.
Tony.
Związek nie ustąpi.
Wayne nie ustąpi.
Firma jedzie na oparach.
Jeśli przetrwa, nie będzie taka sama. Będzie...
mniejsza.
A ja zrobiłam wszystko, żeby zaoszczędzić pieniądze.
Ale nie zdołam ocalić etatów.
Nie tak, jak liczyłbyś ty, Gazza czy ktokolwiek inny.
Co ty robisz?
Musisz to wiedzieć, żeby zrozumieć,
dlaczego zostaniesz zwolniony.
Co?
Tony.
Będziesz w pierwszej fali zwolnień,
co znaczy, że dostaniesz dobrą odprawę.
Chodzi o półroczną pensję, Tony.
- Nie... - To dość, żebyśmy przetrwali.
Nie możesz tego zrobić.
- Potraktuj to jak drugą szansę. - Nie potrzebuję, kurwa, drugiej szansy!
Potrzebuję mojej pracy.
Żeby żona zrobiła swoje w domu.
Córki w szkole.
No dobrze, a co się stało z dawaniem sił i oświecaniem?
Mogłaś wyjść i protestować ze mną.
Mogłeś mi powiedzieć...
Mogłeś mi powiedzieć, że nasz dach nad głową jest zagrożony.
Opuściłeś spłaty hipoteki?
Kto ją spłaci, Tony?
Kto zrobi sukienki Tilly?
Kto kupi jej książki o kosmosie? Kto kupi piankę dla Mii?
Jezu, Tony, obudź się!
Staram się tylko, żebyśmy to przetrwali.
Pomyśl o tym jak o szansie.
Okazji, by zrobić coś nowego.
By spróbować.
Dostałaś awans. Pierwszą rzeczą, jaką zrobiłaś...
było odebranie mi cholernego życia.
Zmieszczę się?
Wszystko gra?
Fajny widok.
Pamiętam ją sprzed lat.
A, tak. To Poppy.
Ciągle u nas jest. To koleżanka Mii.
Jest jego córką?
Świetnie.
Myślałem, że skończyłaś pisać.
To ostatni list. Jest wyjątkowy, do Johna Glenna.
- To był pierwszy... - Amerykanin, który wykonał lot orbitalny.
Nie tylko ciebie babcia lubi uczyć.
Przeczytaj mi.
To... osobiste.
Daj spokój. Proszę.
No dalej.
Dzwonili do mnie z obozu w Malezji.
Mówili, mówiła...
że Van tam był.
Te telefony. Pogłoski. Kłamstwa.
Zostaliśmy oszukani już wcześniej.
Minęły trzy lata. Próbowaliśmy.
Szukaliśmy naszego syna.
Ale go nie ma.
Widziałaś. Strażnicy strzelali nam nad głowami...
Drabinka linowa była taka śliska.
Po prostu nie zdołałem utrzymać Vana.
Ześlizgnął się.
Mój syn! Robiłem, co mogłem.
Ale Van nie żyje.
Nie, kochany. To nieprawda.
Nadal go czuję.
To inne uczucie.
„Mama była ze mną w ciąży
„w noc, kiedy przelatywał pan nad nią i nad naszym miastem, Perth.
„Był pan najbardziej osamotnionym człowiekiem w historii.
„Gdy leciał pan nad Perth, nasze światła, pochodnie i ogniska zapłonęły dla pana.
„Czuł się pan mniej samotny nad najmocniej odizolowanym miastem na świecie?
„My na pewno.
„Czy może zaakceptował pan tę samotność?
„Chcę to zrobić tak, jak pan, ale muszę wiedzieć jak.
„Może światła płoną na niebie, a ja ich jeszcze nie widziałam.
„A może po prostu jestem w tej podróży całkiem sama”.
PRODUCENCI SKŁADAJĄ WYRAZY SZACUNKU
ABORYGENOM I MIESZKAŃCOM WYSP CIEŚNINY TORRESA
JAKO POSIADACZOM ZIEM, NA KTÓRYCH NAKRĘCONO TEN SERIAL,
ORAZ ODDAJĄ HOŁD ICH STARSZYŹNIE.
Napisy: Kamila Midor