POPRZEDNIO...
Cieszę się, że jestem w waszym pięknym kraju. Chcę tylko powiedzieć...
Pomogę panu opowiedzieć waszą historię. Robię to dobrze.
Swietłana i tak wyglądała lepiej od innych.
Jedziemy!
Myślałam, że chcesz wyglądać odlotowo na ulicznej imprezie Rosemary.
Sto pięćdziesiąt lat od kolonizacji. Gorąca impreza.
Czy to ten kutas Stirling?
Bilya, nie teraz.
Wszystko gra, Tilly? Czy ten czarny ci się naprzykrza?
Dzwonili do mnie z obozu w Malezji.
On żyje, Lam. Nasz syn!
Minęły trzy lata. Próbowaliśmy.
To nasz plan dostania się na Księżyc.
To twoje marzenie. Nie moje.
Mia? To było dziwne, nie? My. Ten pocałunek. Czyli tego nie powtórzymy?
I nie będziemy o tym mówić.
A ja mam z pół metra dla ciebie w moim vanie, jak wrócę.
Z drogi!
Mogłaś wyjść i protestować ze mną.
Mogłeś mi powiedzieć, że nasz dach nad głową jest zagrożony.
Dostałaś awans i pierwszą rzeczą, jaką zrobiłaś...
było odebranie mi cholernego życia.
Zabierze nas pan do miasta?
- Pewnie. - Chodźcie.
Halo? Tu Fred z dostawą czegoś mocniejszego.
Jestem na tyłach. Na razie.
Idzie. O rany.
- Idź! - No już! Wychodź!
Szybko!
Chodźmy!
TAJLANDIA
FINLANDIA
FILIPINY
BRAZYLIA
ZSRR
- Masz problem z wizerunkiem. - On pomoże.
Kupujesz mu drinki, ale ja się nie dam kupić.
Jak wygrasz, możesz kupić, co zechcesz.
One nie mają tego, co ty.
Ale rozmawiają. Wydają się miłe.
Przez to przystępne. Zapadają w pamięć. Ale my to przebijemy.
- Jak? - Stworzymy pewną sytuację.
Oddzielimy cię od reszty, żebyś mogła błyszczeć.
Dla siebie czy dla ciebie?
To wzajemna pomoc.
Jutro wieczorem w całym Perth będą imprezy uliczne.
W ramach obchodów 150-lecia. Wiem, gdzie będzie jedna.
Żadnej sceny i innych uczestniczek.
Tylko ty i rozmowy z normalnymi ludźmi.
Ja to sfilmuję.
To będzie nasz moment.
Hej, Larry. Larry!
- Ten dzieciak kradnie drinki. - Który?
- Tamten chłopak. Azjata. - Ten?
- Tak. - O Boże. Chodź!
Chodźmy!
Hej!
Biegnijcie. Dalej!
Mia!
Podsadź mnie.
- Powiedz Tilly, że widzimy się na próbie. - Jasne.
OSTATNIE DNI ERY KOSMOSU
Perth tętni w oczekiwaniu.
Mieszkańcy szykują się do obchodów 150-lecia Australii Zachodniej.
Organizowanych jest wiele imprez, w tym parada wzdłuż esplanady.
Bądźcie wcześnie, żeby zająć miejsca.
To tyle wiadomości na dziś. Tymczasem miłego słuchania
grupy The Spinners i ich funkowego utworu „The Rubberband Man”.
Bilya! Wstawaj!
Dzieci, czas wstać.
Raczej nie.
Na blacie są kanapki z szynką na lunch i ciastka w puszce.
Jak się dowiem, że opuściłeś pierwszą lekcję,
to więcej ci nie zrobię śniadania.
Nie dotykajcie ciasta. Jest na wieczorną imprezę.
Musimy iść?
Rosemary potrzebuje was do serwowania przekąsek o 17.30.
Mia, coś ty robiła? To śmierdzi.
- Zaklepuję prysznic. - Hej!
Nie zapominaj, że twój mundurek jest w praniu.
Co?
Tills?
Musisz lepiej pilnować swoich rzeczy.
- Kochanie? - Źle się czuję.
Co się dzieje? Czemu nie jesteście na targu rybnym?
Nie idziemy dziś do pracy.
- Ale jest piątek. - Robimy jedzenie na imprezę uliczną.
Halo?
Tak, sukienka jest gotowa.
Zadzwonię później.
Australijczycy lubią kiełbaski, nie tofu.
Mówią: „Nie lubię rekina, stary”.
A wszyscy ciągle jedzą rekinie mięso. To samo.
Jeśli chcesz podwózki, to ja teraz jadę!
Jasne, nie szkodzi, Rose. Nie trzeba pukać.
Chciałam cię złapać, zanim wyjdziesz na cały dzień.
Musimy omówić kilka szczegółów na imprezę,
bo właśnie odbyłam bardzo ciekawą rozmowę przez telefon.
Wiesz, że najpierw wystawiasz krzesła,
a potem serwujesz poncz.
Zajmę się tym, jak tylko wrócę z pracy.
Ufam, że nie planujesz niczego politycznego.
To rodzinne wydarzenie. Będą kamery.
I może następna Miss Universe.
- Dzięki, Rose. Na razie. - Do zobaczenia.
- Pa! - Pa!
ZASILACZE DOULL
Cholera!
Fran, potrzebujemy tych faktur za dostawę.
- Mam. - Świetnie, dzięki.
Jak ich nie wydamy, cały weekend będą przerwy w dostawie prądu.
Mam mu powiedzieć, gdzie Tam schowała Alka-Seltzer?
Jestem bardzo zobowiązany, Frannie. Bardzo.
Ile ci zejdzie z tymi zaleceniami budżetowymi?
Te wszystkie imprezy uliczne potrzebują prądu.
Dałam ci je na biurko wczoraj w czasie lunchu.
Widziałem wczoraj twoją córkę w Hannibal’s.
- Słucham? - No, wiesz, tę młodszą.
Tę... ładniutką.
O rajuśku, uwierz mi, wszyscy patrzyli.
Jak tańczyła wystrojona.
Przepraszam.
Dobrze ci tak, ty mały gnojku.
Kto to?
Russell.
Ale nie możesz...
Nie możesz kogoś sprowadzać, kiedy tu jestem.
Masz głęboki sen.
Pamiętasz, jak przespałeś strzyżenie owiec,
kiedy byliśmy dziećmi? Bóg wie jak.
Nie możesz już z tym skończyć? Ożenić się, założyć rodzinę?
Żeby kupować pojemniki na żywność i przestać uprawiać seks?
To nie jest normalne. Ten...
styl życia.
Nie podoba się, to możesz sobie znaleźć hotel.
Jasne.
Z tobą jest coś mocno nie tak.
Jezu Chryste. Cały klan! Witamy!
Twoja 16-letnia bratanica
balowała wczoraj w nocnym klubie, w którym na pewno byłeś.
- Co? - Widziałem ją, ale wyszła,
zanim zdołałem ją złapać.
Na razie.
Nawiasem mówiąc, twoja druga córka leży chora w domu.
I dzięki, że zadzwoniłeś, żeby dać znać, gdzie byłeś od kilku dni.
Chyba nie miałaś problemu, żeby mnie namierzyć.
Wiesz co? Masz szczęście, że mój tata nie wie, gdzie jesteś.
Stary Bob pewnie z uciechą przyjął,
że okazałem się frajerem, za jakiego mnie zawsze miał.
Nie wie, bo mu nie mówiłam.
Ale jeśli sądzisz, że ludzie nie zaczną gadać,
kiedy zauważą, że nie ma cię w domu i nie dbasz o rodzinę jak mężczyzna...
Sami wyciągną wnioski. Nic na to nie poradzę.
To, że zostałeś zwolniony, nie czyni cię frajerem, Tony.
Opuszczenie rodziny, bo się dąsasz, już tak.
Mia!
Wybacz, jeśli moja żona cię obudziła.
Zwykle taka nie jest.
Nie wiem, stary. Wydawała się zajebista.
Wiesz, że brat ci zazdrości?
Co? On tak powiedział?
Siła dwojga jest większa niż jednego.
Mówi, że ty... Że ty to masz.
- Wystarczy? - Tak.
Nigdy więcej nie będziesz wagarować! Dawaj mi to!
Nie ma szans!
Myślisz, że możesz robić co chcesz, kiedy chcesz
- i tak będzie wyglądało twoje życie? - Ty na tym dobrze wyszłaś.
Wiesz co, Mia?
- Możesz popełnić błąd! - Tak jak ty!
Mieliście Tilly po niecałych dziewięciu miesiącach od ślubu.
Nie jestem geniuszem z matmy, ale wiem, co to znaczy.
Dość tego.
Do pokoju.
Już, Mia.
Chcesz wagarować i mówić tak do mamy?
Koniec nauki jazdy.
- Fajnie, że wpadłeś, tato. - Judy?
Jest tam kto?
- Nie oczekuję, że miałaś czas... - Zrobiony.
Tort. Jest w kuchni. Zrobiony.
Czyż nie jesteś cudotwórczynią?
Chodź, Pam. Idziemy.
Dobra robota, Judy.
Dobra robota.
Tony!
Znalazłam pięć.
Kiedy przyjadą dziewczyny, masz je chronić przed deszczem.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, PERTH
Pam!
Jak wspaniale!
Uznałem, że kapitan Stirling powinien tu być.
Gdyby nie odkrył Perth, nie byłoby co świętować.
Poppy! Zobacz, przyniósł twoją rzeźbę!
Nie wiedziałem, że ją zrobiłaś.
- Robiliśmy takie na plastyce. - Ale twoja była najlepsza.
Inne były po prostu gorsze.
Bilya?
Co ty robisz?
Pan Williamson mi ją wypożyczył.
Mówiłem mu o imprezie na 150-lecie,
a on stwierdził, że dobrze będzie przysłać coś ze szkoły.
- Zwłaszcza że będą kamery. - Bilya! Chodź.
Co za dziwny kraj. Świętują na cześć ulicy.
Nie wygląda dobrze.
A wy dwie co?
Wsypała mnie. Powiedziała mamie, że wyszłam.
Skąd wiesz?
A czemu by się zachowywała jak Królowa Lodu z Marsa?
- Jak na to mówicie? - Kiełbaski.
Tak?
Niezłe.
Kiełbaski.
- Witamy w Scarborough. - Ciao.
Są z drugiej strony. Kurwa!
Idź.
Cholera! Przegapiliśmy.
- Buongiorno. - Ciao.
Ciao, buonanotte.
Tylko tyle umiem.
- Ciao. - Miss Włoch,
proszę spróbować. Według starego rodzinnego przepisu.
Może przypomni pani rodzinne strony.
- Panzerotti? - Sì.
Ale to jest jedzenie wieśniaków.
Co powiedziała?
Że to jej ulubiona potrawa, ale musi dbać o linię.
Nie przejmuj się.
Wejdźcie i weźcie sobie coś do picia.
W samą porę.
- Cześć. - Ładnie wyglądasz.
- Grazie. - Proszę.
- Prego. - Prego, sì.
Nieźle.
- Odstrzeliłeś się. - Próbujesz zrobić na kimś wrażenie?
Jak próbujesz, nie robisz wrażenia.
Sandy mu specjalnie uszyła.
Najlepsza krawcowa w Scarborough. Robi cuda.
Prawda.
- Spróbuj bajkowego chleba. - Proszę.
To lokalny przysmak.
Dobry.
- Cześć. - Cześć.
- Hej. - Witaj!
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
- Spasiba? - Spasiba, tak.
Spasiba.
O rety.
Jak ma na imię?
- Śnieżynka. - Śnieżynka. Spodobałoby mu się w Rosji.
Zostawia te biedne dziewczyny w domu, staje się szefową
i potem go zwalnia. Dasz wiarę?
Wyobrażasz sobie? Własna żona.
Psiakrew. Nie próbowałabym tego z Dougiem.
Hej. Za godzinę będziesz mógł powiedzieć, że zrobiłeś swoje
i to piekło się skończy.
Przynajmniej grill.
Kiedyś wszystko straciłem.
Tak się tu znalazłem.
Najlepsze, co mi się przytrafiło.
Tony, ile mamy kiełbasek?
Będzie z 50.
Możemy porozmawiać?
Tak.
Znaleźliśmy Vana. Jest w obozie dla uchodźców w Malezji.
Rozmawialiście z nim?
Nie. Dzwoniła do mnie kobieta, która tam pracuje.
Nie wiemy, czy to prawda.
Mogę zapytać dawnych kolegów,
ale jeśli nie dzwonili z działu imigracyjnego,
nie będą nic mieli.
Możecie złożyć zawiadomienie, ale zanim skończą z papierami,
on może zostać przeniesiony.
- Są też mniej oficjalne sposoby. - Nie.
Nie możemy go znowu stracić.
Znam jednego Malezyjczyka. Miał kontakty w obozach.
Może będzie mógł pomóc, ale was skasuje.
Ile?
Zadzwonię do niego.
Dobrze. Dziękujemy, Bob.
Nie rozpraszaj mnie.
Rosemary bardzo pilnuje tego, co ma trafić do ponczu.
Tylko najtańszy alkohol.
Wszystko jasne.
Powiedz, że dobrze wyglądam.
Wyglądasz oszałamiająco.
Brakuje guzika, ale...
- Jest tu gdzieś. - Gdzie?
To prawda? Naprawdę byłaś astronautką? Cześć.
Cześć. Tilly Bissett. To zaszczyt cię poznać.
Chcę być kosmonautką... Astronautką. Jak Tierieszkowa.
- Znasz Walentinę Tierieszkową? - Ty.
- Ty chcesz lecieć na Księżyc? - Tak. Na jaki statek się szkoliłaś?
- To był Wostok? - Czemu tego chcesz?
Mam plan. W tej chwili jestem na etapie...
- Cóż, to się nie stanie. - Co?
Tierieszkowa była udowletworitiełnaja.
Tylko przeciętna. Wiesz, nie była doskonała.
W wydajności i kondycji w czasie lotu.
- To nieprawda. - Taki był oficjalny raport.
Jedna kobieta nie jest próbą reprezentatywną.
Muszą wysłać kolejne, żeby mieć dokładne dane.
Nie. Powiedzieli, że kobiety nie polecą w kosmos.
Nie zgadzam się. Nie ma mowy.
Lepiej zostać królową piękności. Mniej wymiotowania.
I włosy nie są zniszczone od tego śmiesznego kasku.
Przykro mi.
Nie musiałaś tego robić.
Wiem, że jesteś na mnie zła, ale to tylko dzieciak.
Mówiłam jej prawdę.
Szkoda, że nie okazałeś mi tyle szacunku
i sprowadziłeś resztę dziewczyn.
No cóż, to nie wypali.
Spróbuj kilku innych.
Polecę do Europy i poproszę, żeby zrobili jeszcze jeden...
Przestało padać!
- Rocco! - Tato!
Gdzieś ty był? Obiecałeś.
- Rocco! - Skarbie.
Musiałem zaparkować aż tam.
Tak, ale zamknęliśmy ulicę o 15.
- Tak? - Mówiłam.
- Przebierz się. - Już idę.
Chodź, idziemy. Powoli, kochanie.
- Idzie ci coraz lepiej. - Dziękuję.
- Jedź. Brawo. Uważaj. - Pan z policji?
- Tak? - Tak.
Jesteśmy gośćmi ze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich.
Kiedy przylecieliśmy, poczuliśmy się,
jak to mówicie? Jak „gówno”? Może słyszał pan o proteście.
To było parę głupków na lotnisku, nie?
W naszym kraju jest inaczej. Przestępstwa karze się więzieniem.
- Czasem egzekucją. - To jest Australia.
Spokojnie, proszę się napić piwa.
- Uważaj. - Ma pan szminkę na ręce.
Od tego.
Inny kolor niż pana żony.
Niczego nie przeoczę.
Kobiety też.
Kobiety potrafią wyrządzić krzywdę, nie wie pan? Gorszą niż egzekucja.
Wie pan co? Niech pan wypije kilka piw.
Mia, ostrożnie.
- Uważaj. - Jest dobrze.
Uważaj.
Mia, przestań.
Uspokój się.
- Uspokoić się? - Uspokój się.
Przestań.
Mia, nie.
Mia.
Hej!
Mia! Tilly! Możecie wejść do domu i przynieść tort?
Teraz? Obie, tylko ostrożnie.
- O co ci chodzi? - Bierzesz sobie wszystko, co chcesz.
- Co niby? - Moje zadanie.
Moją bransoletkę.
Nie powinnaś była go całować.
To mój najlepszy przyjaciel.
- Przyniosłyście tort? - W dupie to mam.
Gdzie jest tort?
Idę do dziadka.
Pójdę po swoje zapasowe ciasto, dobrze? Żaden problem.
Jest większe.
Nie wkurzaj mnie, Pam!
Przepraszam.
Po prostu ją kręć. Kręć ją.
- Pięknie. - Dziękuję.
- No dalej, będziemy w wiadomościach. - Nie.
Kurwa! Dostałam w głowę!
Bachory! Patrzcie, co narobiliście!
Tutaj.
Niszczy mi fryzurę, bo ona... To nie fair.
Chcesz spróbować? Masz.
Gotowa?
Brawo!
Pożar! Uwaga, pożar!
O nie, pożar!
Stirling się pali!
Poppy! Patrz.
Dzieci, z dala od ognia.
Nie ma prądu. Pora iść.
Niech wszyscy...
Koniec imprezy. Wracajcie do domów.
No dalej, idźcie do domów.
Dalej. Nie, musicie iść.
Nie ma prądu! Idźcie stąd.
Dobra robota.
Za to mnie nie możesz winić.
Pomyślałem, że pasuje do tortu.
Podwędziłem Rose.
Chyba trzymała to dla Miss Włoch.
Ale ta okazała się nawet większą snobką niż ona.
Jeśli to w ogóle możliwe.
Cóż...
Wszystko jest możliwe.
Na zdrowie.
Ale masz buzię.
- Hej! Oddawaj! - Zabierz sobie.
- Patrzcie na nią, dobra jest. - Oddawaj!
Wisisz mi deskę.
- Chodź tu, skarbie. - Odpuść, proszę. Oddaj mi...
Oddaj mi ją. Proszę.
Nie bądź nudna.
Proszę, oddaj... Hej! Oddaj... Proszę, oddaj mi ją.
Oddaj mi ją, proszę. Nie...
Nie, proszę, nie.
- Proszę, oddaj... - Proszę, oddaj mi ją.
Wstawaj, kochanie.
Zostajesz, skarbie?
- Dokąd idziesz? - Dokąd idziesz, kochanie?
Bawiliśmy się tylko!
- Mia, co... - Co ty robisz?
A ty, co robisz?
- Wsiadaj. - Co...
- Wsiadaj. - Hej.
- Chłopaki... - Ale ty nie umiesz prowadzić.
No to zobacz.
- Jedź! - Wynocha z mojego auta.
- Próbuję! - Szybko!
- Biegną. - Hej!
- Hej! Wysiadać z auta! - Hej!
- Stój! - Zamknij drzwi.
- Zatrzymaj auto! - Wyłazić!
Hej, otwierać.
- Gdzie jest jedynka? - Jedź!
- Nie wiem, jak się tym jeździ. - Wysiadać!
Jedź!
- Hej! - Hej!
Hej! Uspokój się!
- Wysiadajcie! - Ej, pało!
Wyłaź z mojego auta! Hej!
Hej! Daj spokój.
Nie żyjesz! Słyszałaś? Nie żyjesz!
Wyluzuj. Jedziesz za szybko.
Nie ma ich. Zwolnij.
- Mia, skręć! - Staram się!
- To postaraj się bardziej. - Próbuję!
O Boże.
PRODUCENCI SKŁADAJĄ WYRAZY SZACUNKU
ABORYGENOM I MIESZKAŃCOM WYSP CIEŚNINY TORRESA
JAKO POSIADACZOM ZIEM, NA KTÓRYCH NAKRĘCONO TEN SERIAL,
ORAZ ODDAJĄ HOŁD ICH STARSZYŹNIE.
Napisy: Kamila Midor