POPRZEDNIO...
Odtworzysz go.
Stirlinga. Typa, którego upiekłeś wczoraj na imprezie.
Ta twoja rzeźba.
Może mi pokażesz, jak zrobić nową?
- Hej! Oddawaj! - Chcesz ją?
- Zabierz sobie. - Oddawaj mi deskę!
- Ale ty nie umiesz prowadzić. - No to zobacz.
Wynocha z mojego auta.
Ani się waż!
Wyluzuj. Jedziesz za szybko. Zwolnij.
- Skręć! - Staram się!
- To postaraj się bardziej! - Próbuję!
Chcę nowy van.
SUKA
- Czemu to zrobili? - By nie przychodziła na plażę.
Mia.
Ktoś musi przejąć kontrolę nad tą rodziną, dlatego się wprowadzam.
Chcę zobaczyć Mię. Potrzebuje mnie.
Wczoraj ktoś zmarł z powodu przerwy w dostawie prądu.
Wayne nie chce, żeby to trafiło do gazet.
Chcę, żebyśmy pracowali razem.
Jeśli spędzę z nim tylko pięć minut, uda mi się go skłonić do inwestycji.
Murray Doull.
- Twoja oferta jest nadal aktualna? - Tak.
Kobiety nie polecą w kosmos. Lepiej zostać królową piękności.
Osiemdziesiąt Missisipi, 79 Missisipi, 78 Missisipi,
Siedemdziesiąt siedem Missisipi, 76 Missisipi, 75 Missisipi,
Siedemdziesiąt cztery Missisipi. Dobrze się czujesz?
Nic mi nie jest.
Nie tak to wygląda.
- Wypadek, Tilly! To... - Stało się. Już dobrze.
Nie jest dobrze. Musimy zapłacić tym dupkom
za ich gówniane auto. Tysiąc dolców. I...
chcieli mnie skrzywdzić. Zaatakowali mnie na mojej plaży.
- To wciąż twoja plaża. - Nie, jest ich.
Trzydzieści trzy Missisipi, 32 Missisipi,
- Trzydzieści jeden... Skylab! - 31...
Skylab!
Jest wcześnie.
Jest jaśniejszy?
Jest... bliżej.
OSTATNIE DNI ERY KOSMOSU
A jeśli ktoś zobaczy, że ta cholerna rzecz się rusza i zajrzy do środka?
To jest w 17. poprawce do Konstytucji Australii.
„Vana kołysania to zakaz pukania”.
Konstytucja.
Gówno dla mnie zrobiła od lat.
Jestem „Dobrą Sandy” czy „Złą Sandy”?
- Mój stary to straszny kutas. - Wiadomo, jest gliną.
Nie wiesz nawet połowy.
Zaraz, Rocco tam jest?
Spokojnie, nie przyjdzie tu. Ma to gdzieś.
Jasne.
Takich jak ja zabija się za mniejsze rzeczy.
Na razie.
Jesteś naprawdę „Dobrą Sandy”.
Która godzina?
Siódma.
Cała ulica zaraz się będzie budzić.
Nie śpisz?
Wyszłaś.
Musiałam pójść do Jude.
Po co?
Babskie sprawy. Odwal się.
OBAWY, ŻE STRAJK UDERZY W INFRASTRUKTURĘ
Francesca, jesteś rzymską boginią.
No więc...
Francesca nie sądzi, by dziennikarze z Kanału Siódmego
dowiedzieli się o zgonie w szpitalu.
- Nie sądzi? - Dowiemy się przed 18.
Jeśli wiedzą, a wy... a Wayne nie weźmie odpowiedzialności...
Wtedy mamy przerąbane.
Od dawna nie widziałam, żebyś zakładał krawat.
Nie ma potrzeby na barykadach.
Szkoda.
Pasuje ci.
Może mogłeś wywalczyć więcej, gdybyś go założył.
- Nic nie zaoferowałaś. - No cóż.
Nie mam pojęcia, czego chcecie.
Trudno się dogadać z Gazzą i jego kolegami.
A może gwarancja zatrudnienia na rok i pensja niższa o dziesięć procent?
O co chodzi? O gwarancję czy pensję?
Gazza ci powie, że jedno i drugie. Zawsze chodzi o kasę w portfelu.
Tak?
A na przykład...
gwarancja zatrudnienia na rok i pensja niższa o pięć procent,
z wyłączeniem...
Nie, włącznie z nadgodzinami?
Jasne.
Pierwszy dzień w Bissett Star Broadcasting!
Może byłoby mi lepiej w tej nieszczęsnej fabryce zasilaczy.
To tylko zwykła redystrybucja aktywów.
Merc za vana i sprzęt.
Nie brzmi to wspaniale.
Mamy nowego vana Barry’ego, biznes szybko się rozwija.
Jak lubisz często podkreślać, brak żony i dzieci.
Czym jeszcze mam ryzykować?
Czemu muszę mieć na szyi cholerną pętlę? Miss Universe?
Wywiad
z założycielem „nieszczęsnej fabryki zasilaczy”.
- Nie. - O, tak.
Mia!
Szkoła.
Mia!
- Coś powiesz? - Nigdzie nie idę.
Nikogo nie chcę widzieć. Szkoła, plaża, nic.
Oj, daj spokój. Minęło wiele dni.
Mia!
Może chociaż raz daj mi spokój
i zacznij się martwić o Tilly. Ma obsesję na punkcie Skylab
i już prawie zrezygnowała z bycia pierwszą kobietą na Jowiszu!
- Tilly? Co? - Nie zauważyłaś?
Dobrze, porozmawiam z nią.
Szkoła.
Nie żartuję, Mia! Wstawaj!
Jezu.
James Stirling?
STIRLING, BILYA WILBERFORCE
Poważnie?
To Yellagonga.
Wasi ludzie nazywali go królem,
ale był przywódcą Whadjuk Noongar w początkach waszej kolonii.
Bilya.
Wciąż jest legendą dla naszych ludzi.
On zasługuje na cześć, nie Stirling.
Bardzo przepraszam, panie Williamson.
Jesteś tu, żeby słuchać i się uczyć. Nie dawać wykład.
Imponujący entuzjazm, Bilya, ale chyba zaczyna się twoja lekcja.
Przepraszam za to.
Nauczy się. Jest młody.
Ale pani... Wydaje się, że dobrze pani rozumie
naszą historię, Eileen.
Powinna pani pójść do radia.
Zaproponowano nam kilka wywiadów
z miejscowymi nauczycielami na temat naszej historii i ich pracy.
Duży rozgłos, nawet na cały stan.
Sama nie wiem.
To szansa dla rdzennej nauczycielki, takiej jak pani,
na zademonstrowanie całego postępu, jaki poczyniliśmy przez 150 lat.
Dobrze. Brzmi w porządku.
- Muszę iść na lekcję. - Dobrze, dziękuję.
Do diabła, Francesco, co znowu? Co jeszcze zrobiłaś?
Wymyśliłyśmy nowy plan.
Umowa, która zakończy strajk i utrzyma interes.
Pozwoli mu się rozwijać.
Wiemy, że związki zawodowe zaakceptują pięcioprocentową obniżkę płac.
To w połączeniu z oszczędnościami, jakie uzyskujemy na dostawcach
i procesach, oznacza, że możemy zakończyć strajk
- i iść dalej. - Ale muszę wyrazić zgodę.
Radzimy, byś to zrobił. To dobra umowa, Wayne.
Chyba nie sądzicie, że to przeczytam?
Niech to diabli!
Jak wyglądam, Frannie?
Wbijam na wywiad z moim staruszkiem i muszę wyglądać jak najlepiej.
No, wyglądasz świetnie.
Jeśli nie masz czasu tego czytać, możemy ci streścić.
Nie trzeba mnie prowadzić za rączkę. To i tak gówno.
Mam nadzieję, że będziesz wyrozumiały, Mick. To już nie jest moja firma.
- Nie oficjalnie. - Bez obaw.
- Będę delikatny. Nie chcę... - Mogę dołączyć?
Wayne. Co za miła niespodzianka.
Miło cię widzieć, Tony.
Nie możesz się trzymać z daleka, co, ojcze?
A ty nie możesz się oprzeć kamerze.
Pomyślałem, że przyda wam się tu ładna buźka.
Doullowie od zawsze byli przywódcami...
zwłaszcza w trudnych czasach dla Perth. A Wayne kontynuuje tę tradycję.
A jak bardzo jest pan dumny ze starań syna
w ostatnich, trudnych miesiącach, odkąd przejął firmę od pana?
Jestem bardzo dumny.
I jestem pewien, że rozwiązanie jest możliwe.
Dzięki ciężkiej pracy Wayne’a
i jego pięknej nowej dyrektor, Jude.
- Nie do końca David Frost, co? - Zamknij się.
Czy ja mam...
mówić? Dobrze.
Rozmawiałam ze związkiem zawodowym i jestem pewna, że rozumiem
wszystkie ich potrzeby i obawy.
Oczywiście skupiamy się na tym, gdzie interes się rozwija.
Aby przetrwać, skupiamy się na długoterminowym zatrudnieniu.
Ale wierzę, że znajdziemy kompromis, dzięki któremu to naprawimy.
Brzydkie słowo, „kompromis”.
Chciwe związki muszą zrozumieć, że ten interes,
ten skromny rodzinny interes...
Rodzinny interes, który traktuje pracowników jak rodzinę.
Zawsze tak było i będzie.
Tak, mogę się zgodzić z Murrayem.
Pracuję w tej firmie od niemal dwóch dekad.
Znam Murraya prawie tak długo, jak mojego męża.
Tutaj naprawdę jest jak w rodzinie.
Dopóki nie zwolniłaś męża.
Może to wytniemy?
Bez urazy, Tone. To było cięcie etatów, nie wylanie.
Jasne, nie przejmuj się, Wayne. Ale powiedz mi na taśmie,
jak twoja szczęśliwa elektryczna rodzinka
czuje się z tym, że ktoś jest w żałobie?
O co chodzi?
Panie Doull, pod kierownictwem pana syna
obecny spór doprowadził do śmierci w szpitalu Scarborough Beach,
gdy części z tej firmy nie były dostępne do obsługi ich zapasowego generatora.
- Że co? Śmierć? - Musimy przerwać, natychmiast.
- Masz krew... - Tak.
- ...na rękach, Wayne.
Czy może tylko się ośmieszyłeś?
- Hej! - Wystarczy.
Chrzanić to.
Zmieńmy taśmę i baterię.
Proszę mi wybaczyć.
Tony.
- Pomóż mu, okej? - Dobra.
Nie puścicie tego.
Dyskrecja jest lepszą częścią męstwa, panie Doull.
Męstwa?
Rzuciliście oskarżenie o spowodowanie śmierci.
Ale to, jak sądzę, nazywacie „materiałem”?
Coś w tym stylu.
A coś w tym stylu dobrze się sprzedaje?
O to chodzi.
Cóż...
Chyba w końcu zrozumiem ten twój interes.
Zjedzmy razem lunch...
niech nasze kobiety dołączą...
i przedyskutujemy wszystko.
Świetny pomysł, Murray.
PROSZĘ DZWONIĆ
Weź to jako cięcie etatów.
No cóż...
- Zaskoczyłeś mnie. - Próbuję tu coś stworzyć.
A ty dzisiaj tylko to niszczyłeś.
Myślałem, że będziemy kręcić Miss Universe, a nie...
- nie te gnojki, które mnie zwolniły! - Stary, kręcimy różne rzeczy,
które nie zawsze nam pasują.
Nie możesz trzymać języka na wodzy dwie godziny? Nie da się?
Przepraszam, Mick.
Naprawdę.
No. Cóż...
Jesteś moim bratem i dlatego to nie wyjdzie.
Jeszcze jeden taki dzień i stracę pracę.
- Mick... - Ja też.
Bez urazy.
Proszę.
Zostaw sobie.
Walić to.
Muszę zapłacić za rozbite auto.
Kurwa!
Wystarczy.
Chodź.
- Proszę, kochana. - Dziękuję.
Ale fale!
Po Londynie stały się dla mnie życiem.
Nawet w najgorszych chwilach, a były takie...
mogłem tam pójść.
I uciec od świata...
na kilka sekund.
Fale były twoje, a ty mogłeś zrobić wszystko.
Nadal możesz.
Plaża... Ci chłopcy tam będą.
Mia, chrzanić ich!
Możesz iść i wrócić na herbatę,
a możemy też naprawić twoją deskę.
Czemu ma ksywkę „Pająk”?
Trzyma się deski, nie da się go zrzucić.
Nigdy nie spada. Jest trochę jak ty.
A któż to!
- Bobby Foden! - Cześć, Geraldzie.
Kim jest „Gerald”, do diaska?
SUKA
U PAJĄKA
To największa odznaka honorowa, jaką widziałem.
Każdy, kto by tak potraktował deskę, jest dupkiem.
Skoro cię nie lubi, to... to czyni cię anty-dupkiem.
Czyli moim typem osoby.
Wiem, że potrafisz zrobić tak, by była jak nowa.
Nie wiem, czy powinienem. Serio.
To część historii tej deski.
- To część... - Mia.
Historii Mii.
Ładne imię, Mia.
Chcę, żeby to zniknęło jak najszybciej.
Zimowy surfer dużych fal, co?
A jest jakiś inny?
Powiedz mi...
ten stary drań dalej ma moją przyczepę?
- Pana przyczepę? - Tak.
Wygrał w podejrzanej grze karcianej.
- Chcesz znowu zagrać o przyczepę? - Nie.
Zobacz, gdzie skończyłem, gnojku.
Chodź. Zdejmijmy wosk.
Dziękuję, pani Doull. Było bardzo miło.
Dziękuję za pokazanie mi, jak eleganckie jest tu życie.
Oczywiście Mick też mi to pokazuje.
Jego filmy o mieście i konkursie. Są kinowe!
No właśnie, macie oboje bilety
- na finał Miss Universe? - Oczywiście.
To musimy panią zabrać za kulisy, zanim się zacznie.
Jeśli pani chce, oczywiście.
Wiesz, jak je wybierać, Mick!
Ja też.
Podoba mi się ten twój interes.
W latach 80. będzie więcej wszystkiego.
Więcej telewizji, więcej kanałów, celebrytów. Ludzie tego chcą.
Dam ci 150 tysięcy za 49 procent udziałów.
To nie jest biznes za 300 tysięcy. Wiesz o tym.
Wiesz też, czym może się stać.
I co może zaoferować po drodze.
Spójrz na tę wspaniałą marinę.
Gdybym mieszkała w Australii, przychodziłabym tu codziennie.
Dam ci 150 tysięcy za 40 procent udziałów.
Trzydzieści.
I tę taśmę z dzisiaj.
W porządku.
Myślałem, że mam mówić prawdę.
Tak.
Ale nie, jeśli przez to cię wyrzucą, a mnie zwolnią.
- Wujek Adam mnie ostrzegł. - Co?
Przed czym?
- Że się im pokłonisz. - Żeby mieć pracę.
Żebyśmy mieli dach nad głową. Łatwo mu...
Wsiadaj.
CHCEMY ZIEMI, NIE JAŁMUŻNY
Dzieciaki, myślicie, że naklejka zmieni świat.
SKRADZIONY LĄD UWOLNIĆ CZARNĄ AUSTRALIĘ
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden i stop.
Jak ci poszło?
Daj spokój. Prosiłaś o ten test.
Musisz być pewna siebie.
Nie wiem, sekretariaty chcą 100 słów na minutę. Więc...
Myślę, że chcą ich też w poprawnej kolejności.
Słuchaj, podziwiam, że stawiasz sobie bardziej realistyczne cele
niż podróż na Księżyc. Naprawdę.
Ale może warto rozważyć tę pracę za ladą w Boans?
Byłaś wspaniała!
Jest miła i ma ego wielkości Moskwy.
Może. Ale byliśmy zgraną drużyną.
Tak, to prawda.
Chcę cię o coś prosić.
- O cokolwiek. - Chodź!
Mam problem.
- Już! - Potrzebuję lekarza.
- Znasz jakiegoś? - Pewnie. Ale jeśli jesteś chora,
- Jewgienij powinien... - Nie jestem.
Chyba jestem w ciąży.
„Wszystko dobrze”? Jak to mówicie w Australii.
Tak, stary, wszystko dobrze.
Gdzie byłaś?
Próba przed balem. Czekałem na ciebie.
Jesteś na mnie zła?
Bo nie przyszłaś już trzeci raz.
Po prostu zapomniałam. Przepraszam.
- Czyli nie jesteś... - Zła? Nie.
Spoko.
Ale pocałowałeś moją siostrę.
Widziałam cię. Moją młodszą siostrę.
Masz być moim kumplem. Jasne? Drugim pilotem.
My i Księżyc. A ty całowałeś się z moją siostrą.
To było tylko raz.
- Przepraszam. - Dwa razy. Widziałam was na dachu.
Ja... próbowałem jej pomóc.
Raz, dwa, 20. Wiesz co, to bez znaczenia.
To moja siostra. Młodsza siostra. A ty masz być moim przyjacielem.
Jestem twoim przyjacielem.
- Tilly, jestem. - Jasne.
To była tylko głupia chwila, okej?
I przepraszam.
Myślałam, że gustujesz w lepszych dziewczynach.
Gustuję w świetnych partnerkach na bal.
Bal? Kogo obchodzi ten cholerny bal!
- Myślałem, że się cieszysz. - Jono, Mia prawie zginęła w wypadku...
- Już dobrze... - ...z moim przyjacielem.
- Już to przerobiliśmy. - Ty nie. Nie jest dobrze.
Mia oszalała, mama i tata wariują,
a gdzieś tam Skylab spada.
- Już dobrze, Tilly. - Nie jest dobrze.
Napisałam do tych wszystkich astronautów i żaden nie odpisał.
- Astronauci są zajęci. - Nie są, Jono! Nie są!
Nikt już nie lata w kosmos.
Nikt.
Daj spokój.
WIECZORNE WIADOMOŚCI
Robotnicy w Sydney protestują przeciwko zatrzymaniom,
Beasley bez formy obiecuje gole w South Fremantle,
a konkurs Miss Universe nabiera tempa.
Dobry wieczór, Perth.
Nie pokażą tego materiału.
Tylko gole Beasleya i Miss Gerro.
Nie tak ważne jak śmierć Betty.
To zasługuje na drinka. Dobry trunek był ukryty w aktach.
Założę się, że to nie wszystko, co tu ukrywa.
Ten mały gnojek coś knuje. Wiem to.
Pronto, Tonto!
Cholera.
Co to miało dzisiaj być?
No?
To było to, że brat mnie zwolnił.
- Jezu, Tony. - No cóż, wybacz.
- Ciągle ci przerywał... - Nie!
- ...i nie wytrzymałem. - Nie wytrzymałeś, jak cię obraził.
Krztusiłam się testosteronem w tamtym pomieszczeniu. A tak w ogóle,
- nie potrzebuję, żebyś za mnie mówił. - Prawda.
Ciągle mi to wytyka.
Tato.
To mógł być początek czegoś nowego. Ty i Mick.
Ale nie był. To był koniec. Ale słuchaj, plusem jest to,
że mój braciszek daje dobrą odprawę.
Zabrałem Mię na przejażdżkę.
Była zachwycona.
Nie martw się, jutro idziemy surfować.
No chodź.
Tato.
Ta piosenka zawsze przypomina mi o tobie.
Uwielbiam to!
- No słuchaj, po prostu słuchaj. - Okej.
Jesteś gwiezdnym człowiekiem.
Naprawdę. Jak...
Obiecaj, że nie porzucisz swoich marzeń.
To ja nie porzucę swoich, zgoda?
Zgoda. Ale... jestem gwiezdną kobietą, człowieku.
Co, kurwa? Co?
- Czego chcesz? - Chcę ci dać tysiąc dolców
dla twojego kumpla, „Chickena”.
- Chooka? - Chook. Chicken.
Zaraz.
Jesteś tatą tej dziewczyny.
- Mii. - Tak.
Rozbiła auto Chooka z tym Azjatą.
Wietnamczykiem.
A ty jesteś jednym z gnojków, którzy uprzykrzają życie naszym rodzinom.
- Słuchaj, stary. - Tak?
To jest kasa za auto.
Powiedz „Chickenowi”, że dacie spokój mojej córce.
I Jono. I naszym rodzinom.
- Jasne? - Chook.
Kutas.
Moja deska!
Ja pierwszy.
Dziadku!
Wstawaj!
Dziadku, proszę!
Proszę, niech mi ktoś pomoże!
Proszę!
PRODUCENCI SKŁADAJĄ WYRAZY SZACUNKU
ABORYGENOM I MIESZKAŃCOM WYSP CIEŚNINY TORRESA
JAKO POSIADACZOM ZIEM, NA KTÓRYCH NAKRĘCONO TEN SERIAL,
ORAZ ODDAJĄ HOŁD ICH STARSZYŹNIE.
Napisy: Kamila Midor