POPRZEDNIO...
Dziadek?
- Co się dzieje? - Nic.
I tak nie widać cholernego Saturna.
A jeśli ktoś zobaczy, że się rusza i zajrzy do środka?
Znaleźliśmy Vana. Jest w obozie dla uchodźców w Malezji.
Znam jednego Malezyjczyka.
Może będzie mógł pomóc, ale was skasuje.
Cholera.
Potrzebuję lekarza.
- Znasz jakiegoś? - Pewnie.
Chyba jestem w ciąży.
Oni mieli w dupie,
jak nas narazili na opad promieniotwórczy w czasie tych testów.
Nigdy o tym z nikim nie rozmawiałem i nie zamierzam tego zmieniać.
Nie wiem, co zrobić z Mią.
- Co byś zrobił inaczej? - Nic.
Jesteś idealna.
Wiem, że potrafisz zrobić tak, by była jak nowa.
Największa odznaka honorowa, jaką widziałem.
Moja deska! Ja pierwszy.
Dziadku!
Proszę, niech mi ktoś pomoże!
Proszę!
Nie ma rozrusznika?
Zegarek. Nie wiem, czy nakręcany, czy na baterię.
Stanął. Nakręcany.
To możemy go założyć z powrotem.
- Na pewno? - Oczywiście.
Nie.
Może pan zostawić obrączkę.
OSTATNIE DNI ERY KOSMOSU
Babciu?
Biali.
Zbyt szybko chowają zmarłych.
- Pomóż mi to zrozumieć. - Kurczak koronacyjny.
To ulubiona potrawa dziadka. Z koronacji królowej.
Powinniśmy je odesłać z powrotem do królowej.
Wiecie co? Tak sobie myślałam.
Może powinniśmy też odesłać prochy taty do Anglii.
- Nie jest zimne. - Takie je lubił.
Mama pyta, co powinniśmy zrobić z dziadkiem?
Może wysłać go do Londynu?
Wystrzelić go z armaty? No nie wiem.
Może zacznijmy tutaj?
Tak, może zróbmy coś tutaj i w Wielkiej Brytanii.
A coś pomiędzy?
- Na przykład na morzu? - No dobra.
Mia mogłaby to zrobić na desce.
Wiecie co? To dobry pomysł. Tata kochał ocean.
Nie. Nie ma mowy. Nie ja.
Jude.
Jak się masz?
W porządku.
On... Bob, on...
Miał dobre życie.
Powinnam być wdzięczna.
Tylko... Po śmierci mamy nie miał tak naprawdę nikogo, wiesz?
Byłoby miło, gdyby znowu znalazł miłość.
Przepraszam, Eileen. Mogłabyś się tym zająć?
Ja zaniosę to.
Przyprowadziłam znajomą.
Pamiętasz Sam?
Sambuca.
Trzeba czasu, żeby to przetrawić. Żałobę.
Kiedy straciłam Franka, myślałam, że ból nigdy nie minie.
- Ale robi się lżej, prawda? - Nie bardzo.
Przynajmniej wyrwałyśmy się z biura.
Ja nie. Mam obsesję.
Myślę o tym, co kombinuje Wayne.
Z jego uporem i głupotą, zgadnij.
Czyli tu jest impreza?
Pozwól, że ci przedstawię mojego szwagra, Micka.
To nasz rodzinny przedsiębiorca.
Miło cię poznać, panie Przedsiębiorco.
Wiesz, naprawdę się starałem, żeby wyszło z Tonym.
- Ale na pewno możesz sobie wyobrazić. - Zwolniłam Tony’ego na długo przed tobą.
Co, wychodzisz już?
- Tak, ktoś na mnie czeka. - Russell?
Czemu go nie zaprosisz? Wiesz, że jest mile widziany.
Przez ciebie.
Wiesz, że masz to coś, nie?
Kiedy inni czują się zagubieni, ty to robisz. Przejmujesz kontrolę.
- Wynocha stąd. - Nie mam nic do dodania.
Nie zrozum mnie źle, masz świetną rodzinę,
ale, kurwa, nie znoszę tłumów, RSL i mundurów.
Ale nieźle pan wygląda.
Zjeżdżaj, duszę się.
- Cóż, do zobaczenia. - Jeszcze nie.
- Jeszcze nie skończyłem. - Muszę wracać.
Oto ona. Nie wygra żadnego konkursu piękności.
Dziękuję, Pająku.
Jak będzie po wszystkim, chodźmy posurfować.
Nie teraz. Jeszcze nie.
Nie czekaj zbyt długo.
Najpierw to tydzień, a potem miesiące. Potem nagle mijają lata.
Następnym razem, jak zobaczysz zajebistą falę,
idź na całość. Dobra? Weź wdech i daj się ponieść.
Chwała Bobowi za naprawę deski i w ogóle,
ale nie musiał tego robić. Jak mówiłem.
Odznaka honorowa.
No idź.
- Stary Bob, co? - Gazza.
Przypomnienie, że kostucha przyjdzie po wszystkich.
Mój teść musiał przejść na tamten świat, zanim się zjawiłeś.
Stary, zamknięte. Prywatne przyjęcie.
Wiem. Jestem tu jeszcze dwa dni. Jeśli nie porozmawiamy...
- To nam zrobili. - Właśnie wychodził.
Czas na ciebie, stary.
Nie mówiłeś jej jeszcze, co?
Słuchaj, George.
Jasna cholera.
Jeśli nie jesteś jeszcze chory, jesteś nam to winien, do cholery.
- Wszystko gra? Ej, odpuść, Tony. - Hej.
Ciepłe piwo i kanapki chyba nie zrobiły furory.
Co to była za scena?
Zaatakowałeś chorego człowieka na oczach rodziny i przyjaciół.
Gadał różne rzeczy o Bobie. Nie popchnąłem go, sam upadł.
Co na przykład?
Nie wiem. Ale mówił, że Bob mu wisiał kasę.
Przyszedł ją odebrać.
Wyglądało, jakby znał ciebie, a nie tatę.
Zrozum. Czepiał się Boba i się wkurzyłem, okej?
Skarbie, co się dzieje?
Mówiłem ci. Nic.
W porządku.
- Dokąd idziesz? - Do biura.
Pani Kulkowa. Przepraszam, że pani czekała.
Laboratorium wolniej działa w nocy.
No to... jest pani w ciąży.
Fantastycznie.
Gratulacje. Szacuję, że to 16 tydzień. Jest pani w dobrej formie.
Dziękuję.
Bardzo się cieszymy.
Dobrze.
Cóż, muszę już zamykać. Traficie do wyjścia.
Do zobaczenia za... powiedzmy sześć tygodni.
- Dziękujemy bardzo. - Oczywiście.
Jewgienij, oficjele...
Nikt tego nie chce.
A czego ty chcesz?
Czego ja chcę? To nie ma znaczenia.
Nie pozwolą, żeby Miss ZSRR przyniosła wstyd narodowi.
A ojciec?
To dupek.
Widziałeś, co mi każą zakładać?
Te sukienki.
Szyją je kilka tygodni wcześniej.
Nie zmieszczę się w nie i wsadzą mnie z powrotem do samolotu.
Coś wymyślimy.
Muszę się napić.
Ty też?
Są bardzo głośne.
Chodźmy spać, co?
Potrzebuję chwili.
Daj spokój, Bob.
Pozwól mi trochę pospać.
Nie znosił tej cholernej rodziny królewskiej.
Wyglądasz na zmęczoną.
No. Dzięki Bobowi.
Przynajmniej wiesz, że nadal cię lubi.
Wiesz, co robić.
Babcia Doris może pomóc.
Tak, wiem.
Twój obiad, dwie minuty.
Powiedz tacie, że więcej przegrzebek. Za darmo.
Dziękuję, panie Bui. Ale ma pan ruch!
Mamy gaz! Żaden strajk nas nie powstrzyma!
Zadanie domowe?
Jono mówił, że był pan wykładowcą.
- Inżynieria. - Naprawdę?
Próbuję obliczyć, gdzie rozbije się Skylab.
Czy mógłby pan na to spojrzeć?
Czemu robisz z tego zadanie jak z fizyki?
Bo to jest zadanie z fizyki.
Czemu nie regresja liniowa?
Troi oi. Nie słuchaj go! On twierdzi, że wszystko to regresja liniowa!
Lam, gdzie jest łyżeczka do zamieszania kawy? „Regresja liniowa”.
Ten to zawsze sprawia problemy.
Carl Friedrich Gauss spojrzał w niebo.
Wiedział, że jest inna planeta, mimo że nikt jej nie widział.
Nie miał kalkulatora. To nie matematyka. To statystyka.
Jak mam to wykorzystać do Skylabu?
Dobrze...
No to tak...
X, Y. Zacznij łatwiej. Tylko dwa wymiary.
Otwarte?
Otwarte, zawsze otwarte. Nikt nie pójdzie głodny, przyjacielu.
- Cześć. Swietłana? - Jest zajęta.
Właśnie weszłam sześć pięter po schodach.
Mamy pewne obawy dotyczące figury Swietłany.
Jej wagi.
To praca dla działu garderoby.
Czego chciała?
Zachodnie życie jest dla ciebie niezdrowe. Jeśli przegrasz, to źle dla nas.
- Co? - Jesz, co powiem.
Ćwiczysz, kiedy powiem.
Nie, musimy tylko sprawić, żeby Lydia była zadowolona.
Zajmę się nią. Ale musimy dobrze to rozpracować.
Będą na nas patrzeć w kraju, tak?
Pomóż mi ją do siebie przekonać.
To nie konkurs piękności, tylko popularności.
W akademii byłem czołowym praktykiem w przesłuchaniach pod przymusem.
Nie, nie strasz jej. Po prostu...
oczaruj ją.
Zabiorę ją na lunch. Będę z nią flirtował. Spodoba jej się.
Wygrasz i dostaniesz medal.
Ja wrócę do domu, Niki też wróci.
Teraz muszę znaleźć tego Malezyjczyka od Boba.
Zna kogoś w obozie dla uchodźców. Bob dał mu pieniądze. Jest w Bayswater.
Bayswater! Pan Teo?
Pan Teo?
Ma taki duży uśmiech. Wygląda jak troskliwy wujek.
Jak ludzie, co każą hodować przepiórki. Wszystko ci obieca.
Wiesz, gdzie jest?
To kłamca. Oszust. Mówi wszystko, żeby tylko wziąć od ciebie pieniądze.
Zawsze mówi: „Pracuję nad tym”.
Jak prosisz o zwrot kasy, to mówi, że cię zgłosi.
Przepraszam.
Wszystko dobrze?
Czyli żeby zminimalizować błąd, pierwsza pochodna ma wynosić zero?
Nie minimalizuj błędu!
Dodatnie i ujemne się zerują.
Podnieś reszty do kwadratu.
Nie brakuje panu pracy wykładowcy?
Straciłem o wiele więcej niż pracę.
Tak, łyżeczkę do mojej kawy!
Proszę, łyżeczka.
Ale żeby to obliczyć, potrzebujesz danych. Trzydzieści punktów albo nic nie zrobisz.
- Myśli pan, że starczy? - Dobra.
Okej.
- Proszę zacząć tam. - Trzydzieści...
Wiesz, różnisz się od twardziela, jakiego wszyscy widzą.
Zależy ci na tych dziewczynach, jakby...
Jakby były twoimi córkami.
Mój pierwszy komendant.
Kazał nam stać na zewnątrz...
w zimie.
Syberia.
Bez rękawiczek.
Jak ktoś miał odmrożenia,
sam usuwał palec.
Osobiście.
Tak się kocha te dziewczyny, nie?
Masz córki? Żonę?
Moja żona...
Rak. Mam syna, Nikitę. Niki.
- W wojsku. - Ciężkie tam życie?
Życie może być ciężkie wszędzie, nie?
Ale wiemy, jak prawidłowo pić.
Jako była Miss Adelajdy wiem, jak sobie wychylić.
„Wychylić sobie”?
Zwłaszcza z przystojnym agentem z zagranicy.
To co, Swietłana wygra, tak?
Miss Universe ma pewne zasady.
Swietłana musi zająć się swoją wagą. Natychmiast.
W przeciwnym razie nie wpuszczę jej na scenę.
Zajmę się Swietłaną. To żaden problem.
Cieszmy się naszym wychylaniem.
JAK DOBRZE WYGLĄDAĆ Z KAŻDEJ STRONY? DOBRA FEMINISTKA? TEST
RICK – FOTOGRAF
Tu Centrum Planowania Rodziny Mt. Lawley.
Niestety nie możemy odebrać...
Towarzyszu pułkowniku. Mamy problem.
Już czas.
Jeszcze nie.
Gotowa, Eileen?
No dobrze.
Do zobaczenia, Bob.
Spotkamy się po drugiej stronie.
Ładnie pachnie, co?
Pomagamy pani tacie pójść dalej.
Odwiedzał babcię od dawna.
Odwiedzał Eileen?
Tak.
- Skylab rozbije się tutaj! - Mówili w wiadomościach?
- Regresja liniowa. Lam mi pokazał. - Dalej ma otwarte?
Tak, nie ma prądu od was.
- W sumie to nigdy nie miał takiego ruchu. - Słuchaj, robi pyszną rybę z frytkami,
ale musisz zapytać ekspertów.
- Może CSIRO, NASA... - Zrobiliśmy obliczenia, mamo!
Nawet drobny element może zniszczyć cały nasz dom.
Czasem straszne rzeczy się dzieją, Tilly.
I...
Obliczenia tego nie mogą zmienić.
- Tato! Skylab się tutaj rozbije! - Co? Tilly...
Musimy wszystkim powiedzieć. CSIRO. Wszystkim!
Cała ty.
Chodzi o szerzenie wieści o zagładzie i katastrofie?
- Jude... - Ja...
Nie ma prądu już od kilku dni. Próbowałam wszystkiego.
Teraz jeszcze zajmuję się rzeczami taty, a do tego...
Zostaw mi to. Czemu nie zrobisz przerwy?
Bo nic mi nie jest.
Nic mi nie jest.
Judy.
Mam wrażenie, że tylko ty nie dałaś sobie czasu na żałobę.
Kto to był na stypie?
Jude, zachowałem się jak palant, jasne? Przepraszam.
Przepraszam.
Tony, czemu mi po prostu nie powiesz?
O co tak naprawdę chodzi?
O co chodzi? Szukam świeczek,
żeby to nam nie padło. Tak więc pozwól, że...
Jude...
SUKA, CO PRZERYWA STRAJK
...PRZERYWA
Z POWAŻANIEM, GAZZA Z RODZINĄ
Jest tak wcześnie.
- No. Dziś przyjedzie laweta. - Nie, nie możesz się tego pozbyć.
- Mia... - To wszystko nie może dziś zniknąć.
Przyczepa, jego prochy.
Mia.
Przepraszam, mamo.
Wiem, że dziadek by tego chciał, ale ja nie dam rady.
Kochanie, nikt cię o to nie prosi.
Po prostu nie jestem gotowa.
Wiesz co?
To chyba należy do ciebie.
Zapytałam raz dziadka, czy wyobrażał sobie, co by było,
gdybyśmy nie wyjechali z Anglii.
Wiesz, co powiedział?
„Nigdy. Odmarzłyby mi sutki”.
Naprawdę.
I...
„Nie byłoby Mii”.
Może powinnam.
Ale przyczepa zostaje. To mój spadek.
I jego stary ręcznik. Zatrzymam go.
Eileen.
Robimy coś dla taty dziś po południu.
Tylko najbliżsi i rodzina.
Dobrze.
Chciałabym, żebyś tam była.
Powinnaś tam być.
Nie chciałam...
Jude...
Dziękuję.
Dziękuję, że go kochałaś.
Mogliśmy spędzić wszystkie te święta Bożego Narodzenia razem.
Chciałam ci powiedzieć, naprawdę.
To nie miała być tajemnica.
Nie jesteś mi winna żadnych wyjaśnień.
Nie wiedziałam, co nas łączy...
aż do teraz.
A teraz jest już za późno.
PRODUCENCI SKŁADAJĄ WYRAZY SZACUNKU
ABORYGENOM I MIESZKAŃCOM WYSP CIEŚNINY TORRESA
JAKO POSIADACZOM ZIEM, NA KTÓRYCH NAKRĘCONO TEN SERIAL,
ORAZ ODDAJĄ HOŁD ICH STARSZYŹNIE.
TWÓRCY CENIĄ LUD NOONGAR. CEREMONIE PALENIA TO CZĘŚĆ KULTURY.
DYM OCZYSZCZA PRZESTRZEŃ, DUCHA, CIAŁO I DUSZĘ OSÓB NA ICH ZIEMIACH.
Napisy: Kamila Midor