POPRZEDNIO...
- To Gazza nią rzucił. - Co?
- Nie bądź głupi. Nie zrobiłby tego. - A jednak.
Jest tu pani od kilku lat?
Z Wietnamu pani po prostu...
wyjechała.
Pomożesz mi uciec.
Skylab rozbije się tutaj!
- Mówili w wiadomościach? - Regresja liniowa. Lam mi pokazał.
Dzięki, tato.
Robimy, co trzeba. Żebyśmy byli bezpieczni.
Ma być krótko i miło. Z naciskiem na „miło”.
Jesteś świadectwem tego, jak daleko zaszli Aborygeni
w ostatnich 150 latach.
Powiedz mi, Eileen, ile z tych lat nazywasz Scarborough domem?
Ostatnio mi powiedziano, że...
że nie powinnam zapominać o przeszłości.
Kiedy byłam młodą żoną...
mieszkałam na ziemiach męża.
Dopóki nie zapędzono nas do misji Yalata...
żeby zrobić miejsce dla rządów Wielkiej Brytanii
i Australii na przeprowadzenie prób jądrowych.
Może znasz to miejsce. Maralinga.
ZASILACZE DOULL RECEPCJA
Wszystko dobrze? Na pewno? Okej.
Będziesz się uczyć japońskiego, przygotowując sukienki na bal?
Muszę rozszyfrować te dokumenty Wayne’a.
- Wariatka. - Dopiero teraz zauważyłaś?
W każdym razie te sukienki mogą mnie wcześniej wykończyć.
Mówię ci, nie ten strajk.
Tak trzymać. Poradzimy sobie z tym dziadostwem.
Chyba że coś się wydarzy w trakcie transmisji Miss Universe.
Albo coś się stanie naukowcom, którzy nas ostrzegli o cholernym Skylabie.
Przynajmniej nie trzeba będzie żyć z konsekwencjami tego.
Apokalipsa to niezły sposób na zakończenie strajku.
Ale jajogłowi mówili, że Skylab wpadnie do Oceanu Indyjskiego. Przykro mi.
Eksplodujący statek kosmiczny? Wiedziałam, że to zbyt łatwe wyjście.
Gazza?
Jakiś dupek przeciął mi opony.
Podwieźć cię?
Dzięki, ale... nie trzeba.
Daj spokój, Gazza. Wsiadaj. Podrzucę cię do domu.
Jak się masz?
Dobrze. Mam się dobrze.
Słuchałam tego, kiedy cegła uderzyła w szybę.
Chryste, ktokolwiek ją rzucił, zepsuł mi piosenkę!
Najstraszniejszy moment w moim życiu.
Nie miałam pojęcia, co się dzieje.
Tylko wiatr i hałas.
- Myślałam tylko... - Dobra, Judy...
Myślałam tylko o moich dziewczynkach...
Że zostaną same na świecie. Bez mamy i taty.
Judy!
SUKA, CO PRZERYWA STRAJK
Proszę.
Poczułeś to?
Kto by to zrobił?
Kto by mi to zrobił?
Gazza, ktoś mnie chciał zabić, do cholery.
Próbował odebrać dzieciom matkę.
Jak ktoś mógł... Jak mogłeś?
To ty.
Ty przecięłaś mi opony.
Próbowałeś mnie zabić, do diabła.
MYŚLIMY O TOBIE
Z POWAŻANIEM, GAZZA Z RODZINĄ
Przepraszam.
Nie chcę twoich przeprosin.
Co ty sobie myślałeś, do cholery?
A może to był ktoś inny?
Gazza, lepiej zacznij to wyjaśniać albo porozmawiasz z glinami.
OSTATNIE DNI ERY KOSMOSU
Myślę, że to może przetrwać bombę.
Jesteś pewien?
Nie mamy dużo czasu.
Pójdę po śpiwory, a ty przynieś jedzenie.
A potem przygotuj się na bal.
Nie spędzę końca świata ubrana jak wielka beza, jasne?
- Wolę zostać tutaj. Wszystko dopracować. - Idziesz.
Mama ci uszyła tę cholerną sukienkę, a Jono na ciebie czeka.
Tilly, chodź tu.
Nie możemy przestać żyć.
Nawet kiedy się boimy.
Ale ty nigdy się aż tak nie bałeś.
Prawda?
Teraz mówią, że Skylab może spaść. Rozpracowaliśmy to z Tilly już dawno.
Lam, za dużo się martwisz.
O moją rodzinę, tak.
„Jeszcze trzy orbity dzisiaj. Ostatnia zaraz nad Perth...”.
Muszę was chronić.
Robisz to. Zawsze to robiłeś.
Tylko nie przestrasz Binha, dobrze? Mają z Tilly ważny wieczór.
Na pewno powiem kontroli naziemnej.
OSTATNIE OKRĄŻENIE SKYLABA
Mam dla ciebie niespodziankę.
To do twojego garnituru na bal.
Jeśli Tilly jest taka jak tata, nie jestem pewien, czy się zjawi.
Przeklęty Skylab.
INFORMACJE NIEJAWNE
WŁASNOŚĆ: KAPRAL GEORGE BARNES
WRZESIEŃ 1957 OPISAŁBYM TEN DZIEŃ,
ALE JUŻ WIĘKSZOŚĆ ZAPOMNIAŁEM.
NOWYM KOLEGOM POWIEDZIELI O NIEBEZPIECZNYCH TESTACH BRONI JĄDROWEJ.
WSZYSCY MYŚLĄ, ŻE TO BZDURY.
ANTHONY I GEORGE
- Widzimy się wieczorem na balu, Rosie! - Tak, do zobaczenia.
Tony. Jak się masz?
Myślałam, że przygotowujesz garniak na wieczór.
Tony?
Wczoraj wieczorem...
kiedy cię usłyszałem...
twoją historię...
Nie miałem pojęcia, że tam byłaś.
Przykro mi.
Ja też tam byłem.
Wcielony do wojska.
Chciałem zapomnieć.
Nie mogę dłużej tego chować.
Chciałeś zapomnieć?
Masz, kurwa, szczęście.
KOBIETY, NIE PRZEDMIOTY
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
Zostały cztery godziny.
Potem mogą sobie znowu palić staniki
i wpieprzać falafele.
DO KOGO NALEŻY TWOJE CIAŁO?
Halo?
- Swietłano, to ja. - Gdzie jesteś?
Na dole.
Czy to już? Teraz?
Tak, niedługo. Zadzwonię, jak będziemy gotowi. Wtedy zejdziesz.
Jewgienij zaraz wróci z odprawy.
- Szybko. - Spakowana?
Masz wszystko, co trzeba?
Oczywiście, że tak. Zadzwoń, jak będzie czysto.
Bądź gotowa, pa.
Szybko poszło.
Nie. Nie ma go tu.
Dziękuję.
Co?
O co chodzi?
Jewgienij, usiądź.
Co się dzieje?
- Wydało się o dziecku? - Nie.
Chciałabym.
To było z Moskwy.
Twój syn...
Nikita?
W Afganistanie, jego oddział...
jego ludzie...
Przykro mi.
- Na litość boską, przestań się stresować. - Nie stresuję się.
Syn to diabelskie nasienie, ale Murray jest dobry.
Kiedy prowadził biznes przed Wayne’em, było porządnie. Będzie dobrze.
A jak będzie po wszystkim, my wszystko przejmiemy
i zainstalujemy barek w starym biurze Wayne’a.
Czemu tu jestem? Mam sprawę do załatwienia.
Jesteś władającym sake rewolucjonistą, przyjacielu.
Fran? Jesteś pijana? Poważnie?
Ponieważ Judy nie mogła pojąć Japońskiego dla początkujących,
przez najbliższą godzinę będziesz tłumaczem.
Pokażesz, jak Wayne chciał się pozbyć interesu za bezcen.
Frances.
Drogie panie.
Murray, to Hiroshi. Tłumacz japońskiego.
Murray Doull.
Hiroshi Hatano.
O co w tym wszystkim chodzi?
SUKA, CO PRZERYWA STRAJK
Głupi mały drań!
Można go tak opisać.
Johnnie Walker. Podwójną.
Pięćdziesiąt lat. Budowałem tę firmę 50 lat.
Ale... możemy coś z tym zrobić.
Nie, musimy coś z tym zrobić dziś wieczorem.
Przy Miss Universe i ostrzeżeniach o nadciągającym za parę godzin Skylabie,
jeśli nie będzie dziś prądu, a my nie rozwiążemy publicznie
tego sporu, to firma będzie pogrążona.
Nie będzie czego ratować ani sprzedawać.
Ta zdrada.
To, że knuł, żeby cię zranić, Judy.
Żeby inni, dobrzy ludzie, wypadli źle.
Żeby wrobić związki, zwolnić ludzi i sprzedać nas za granicą.
Butelkę.
Czy ta japońska umowa jest wiążąca?
Czy naprawdę pozwala mu sprzedać interes bez ludzi?
To tylko umowa w założeniu.
Cóż, wychodziłem z gorszych tarapatów.
Dobra. Wayne wylatuje. Wyraźnie sobie nie radzi. Wróciłem.
Fran, czas dogadać się ze związkami.
Powiedz, że to wyszło ode mnie osobiście.
I natychmiast podaj to prasie.
Ja się zajmę związkami.
Ty się musisz zająć rodziną. Wylatujesz.
- Ale szefie, myślę... - Fran.
Dostaniesz dobrą odprawę
i moją wdzięczność, ale nie przeszłoby, gdybym wyrzucił syna, a ty byś została.
Czas ruszyć dalej.
Bob, zapukaj dwa razy w okno, jeśli nadal ci się podobam.
- Cześć, mamo. - Cholera jasna.
- Jak się czujesz? - Zaskoczona.
Myślałam, że cię tu nieprędko zobaczę.
A coś ty taka wystrojona?
No proszę, wyglądasz szałowo.
Jezu.
Mama?
Świetnie wygląda, co?
Jaki z niego moorditj maman!
Tak kształcisz i umacniasz młodego rdzennego mężczyznę?
Wciskasz go w cholerny garnitur?
Właśnie dlatego przyjechałam po mojego syna
i zabiorę go do jego ludzi.
Idę na bal z najfajniejszą dziewczyną w szkole.
A wybrała mnie, bo jestem najlepszy w tańcu.
Babcia to mój człowiek.
Zabrała głos na antenie.
Opowiedziała o Zachodniej Australii, naszym ludzie i dziadku.
Powiedziała prawdę.
Wszyscy to słyszeli. My...
Nagraliśmy to z radia.
PRAWDA BABCI
To było tak dobre przemówienie, że je powtórzyli.
Wyluzuj, mamo.
Mój garnitur jest inny niż wszystkie.
Co się dzieje, u diabła?
Dzwoniłem, jak się umawialiśmy. Miałaś zejść na dół.
Jewgienij?
Jest tu?
Jego syn był żołnierzem w Afganistanie.
Zginął trzy dni temu.
Jest sam. Nie mogę zniknąć i go tak zostawić.
Dobiłoby go to. To okrutne.
Służyłem.
Rozumiem.
To strata. Ale ty nic nie jesteś mu winna.
Tylko sobie.
Może to nas właśnie różni.
Mamy nasze wady.
Ale nie stawiamy siebie na pierwszym miejscu.
Nie zostawię go samego.
Wiem, że on by mnie tak nie zostawił.
Swietłano, jeśli teraz nie wyjdziemy...
możesz nie dostać kolejnej szansy.
No i siedzi sobie, whiskey w ręce,
i mówi: „Ty się musisz zająć rodziną”.
Dziesięć minut, dziewczyny.
Lepiej niech on się zajmie swoim pomiotem.
- Czy to... - Mój garnitur ślubny, tak.
I tak, dalej pasuje.
Może trochę postrzępiony.
Dalej pasuje.
Jak małżeństwo.
Co u mojej rodziny?
Cóż, Tilly nigdy nie będzie pracować w cholernym Boans.
Wie chyba więcej o Skylabie niż NASA. A Mia...
tylko spróbuj trzymać ją z dala od fal.
A ty?
Wiesz, co u mnie, co u nas wszystkich.
Nie musisz zaczynać zajmować się swoją rodziną.
Cały czas to robiłaś.
Ale o tym wiesz.
Za to nie wiem...
co dalej.
Nie mogę dalej robić tego, co robiłam. Nie mogę wrócić.
Nie. Nie powinnaś.
Ale ja muszę wrócić...
do Maralinga. Muszę...
powiedzieć prawdę.
Przewodziłeś temu związkowi 15 lat.
Walczyłeś w dobrej walce, uparty draniu.
Dasz sobie radę.
Tak będzie.
A ten staroć...
Ej! Hej!
Wiesz, co twoja żona, kurwa, zrobiła?
Wszystko straciłem. Ojca, firmę.
Mój dochód. Przez twoją jebaną dziwkę.
Nie, Tony. Tony, proszę.
Proszę, zajmij się dziewczynkami. Ja się z tym uporam.
- Nie kumasz, prawda? - Oświeć mnie.
Nie jestem tylko żoną Tony’ego. I na pewno nie jestem jego dziwką.
Nie jestem niczyją dziwką. A ty nie jesteś już moim szefem.
Właściwie to...
nie jesteś niczyim szefem. A to chyba należy do ciebie.
Może poproś Gazzę, żeby ci oddał pieniądze.
Okazał się zasrańcem.
Wynocha z mojego trawnika.
I nie waż się wracać, ty żałosny synku tatusia.
Ładny garnitur, tato.
Bardzo przystojny.
Obaj moi mężczyźni.
Przybliżcie się.
Idealnie.
Dobra.
- Trzy, dwa, jeden. - Trzy, dwa, jeden.
Poczekaj, aż ci opowiem o jego figurce kapitana Stirlinga.
Miejsce dla taty. Do dzieła!
Zobacz, jesteś teraz młodą kobietą.
Cokolwiek dziś się będzie działo, baw się dobrze.
Zgoda? I nie martw się jutrem, nie martw się Skylabem,
niczym się nie martw. Po prostu się dziś baw.
Skylab będzie dzisiaj.
Pewnie jest teraz nad Oceanem Indyjskim.
Tilly.
Dzięki, mamo. I za sukienkę, jest piękna.
SUKA WRÓCIŁA
Wtargnięcie! Chrońmy nasze dziewczęta!
KOBIETY, NIE PRZEDMIOTY KONKURSY WYKORZYSTUJĄ KOBIETY
- Czego chcemy? - Równości!
- Kiedy tego chcemy? - Teraz!
Siedem minut do kurtyny!
Siedem minut do kurtyny.
- Zostaw mnie! - Zostaw!
Sukienki nie pasują.
Cały świat zobaczy, że jestem w ciąży.
- Swietłano... - A jutro,
jak wszystko skończę,
będę na pokładzie samolotu do ZSRR
- i będzie po wszystkim. - Możemy uciec.
Teraz.
Jewgienij sobie poradzi, wiesz o tym.
Dbamy o siebie tutaj.
Widziałem to.
Tak, jak sobie może nie wyobrażasz. Na wojnie, na ulicach, naprawdę.
Zostań.
Wyjdź za mnie.
Zobacz, co osiągnęliśmy w ostatnich tygodniach.
Razem, nie samemu.
Możemy to mieć. Nie tylko uciec. Nowe życie.
To na pewno lepsze niż powrót tam.
Sześć minut, dziewczyny! Sześć minut.
Sprawdzę wyjście. Będę za dwie minuty, okej?
Co z nim nie tak?
Przed państwem, Christine Baker.
Pięknej Christine towarzyszy dziś Charlie,
wicekapitan drużyny futbolowej Swans. Brawo, mistrzu!
Ta sukienka. Biedna dziewczyna.
Bardziej niezdarny od tych szwów jest tylko jego taniec.
Uważaj, kolego, żeby cię nie pożarła.
Za chwilę Mandy Barratts...
Tony!
Wkrótce kolejna orbita Skylabu.
Ostatnia orbita?
Tak sądzę.
Czemu wszystkie dziewczyny mają te same białe sukienki?
Wyglądają jak smutne panny młode.
Co? To prawda! Są jednakowe.
A ty?
Nie jesteś taka jak wszystkie, co?
No dobrze. Możesz surfować.
Nie, powinnaś surfować, tylko...
musisz też pracować, jasne?
I będziesz sobą.
I tyle.
Proszę o gorące powitanie
pięknej Becky Jones i jej partnera zastępczego,
starszego brata, Barry’ego Jonesa...
Jones, wszyscy o tobie myślimy
i mamy nadzieję, że rany szybko się zagoją.
Kochamy cię, Jones.
Rodzina, która razem tańczy, trzyma się razem.
Eileen.
Czego chcesz, Tony?
- Tak naprawdę. - Eileen.
- Nie chciałem... - Wyglądam na księdza?
Przyszedłeś po rozgrzeszenie?
Czy dlatego, że chcesz coś z tym zrobić.
Z tym gównem.
- Z tym, co się tam stało. - Dlatego, że muszę coś zrobić.
Muszę.
Oboje musimy. Porozmawiamy.
Odpowiednio. Jutro. Chodź.
Dziś Poppy towarzyszy czarujący Bilya Wilberforce.
Powitajmy ich gorąco jak Scarborough!
Brawo, Poppy!
- O nie! - Świetny chwyt, Bilya!
Charlie, masz chyba konkurenta na boisku.
Charlotte Duffy. Wasza ulubiona nauczycielka angielskiego.
Co za, kurwa, hańba.
- Przestań. - Nie.
- Przestań. - Ty wiesz.
Co?
- Nic. - Tato. Siadaj.
- Rocco, usiądź. - Siadaj, tato.
- Usiądź. - Dobrze, Rose. Usiądź!
Chcesz zrobić scenę?
Nasza kapitan drużyny netballu, Danielle MacDonald
i jej przystojniak, Chris Shaw.
- Wspaniale wyglądasz. - Dzięki.
Denerwujesz się?
Ja też nie.
Tylko ten cały wieczór to... absurd.
W każdej minucie
może spaść 70 ton stopionego statku kosmicznego.
- Tilly... - Całe Perth zniknie.
A my wyglądamy, jakbyśmy udawali ślub.
Powinnam być w schronie z moją rodziną.
- Macie schron? - Tak, zbudowaliśmy. Szalone, co?
Nie, wcale nie. Mój tata denerwuje się cały dzień.
Słucha wiadomości z radia. Tylko popatrz.
Elaine Thompson dziś wieczorem towarzyszy Jimmy Griffin.
- Coś musiało się wydarzyć. - A następna jest Darlene White,
której towarzyszy czarujący Steven Bates.
Powitajmy ich oklaskami.
Tilly zawsze była ambitna, ale przyjście na bal samej
- to zbyt wiele. - To Til.
Tilly.
Skylab wkrótce w nas uderzy.
- Powiedziałam, że Skylab się zbliża. - Zjeżdżaj stąd, już.
Cóż, nie można mnie już za to winić.
Słuchajcie! Statek kosmiczny wielkości wieżowca
uderzy w nas w ciągu godziny.
To tylko ten strajk, panie i panowie. Nie ma powodu do paniki.
- Wycofaj się, już. - Na miłość boską, jestem...
Jestem kujonką, z której się śmialiście. Maniaczką kosmosu. Wiem takie rzeczy.
Zamiast tu siedzieć, powinniście wszyscy szukać schronienia.
Tilly ma rację.
Skylab przeleciał nad oceanem. Nadciąga. Teraz!
Chowajcie się. Uciekajcie.
Idę stąd.
Proszę nie panikować.
- Czy to pomyłka? - To nasza córka.
- Zachowajcie spokój. - Miała rację. Lam.
Może powinniśmy opuścić salę.
Wejdźcie do auta, zabierzemy dzieci.
Przepłynęliśmy ocean, to też przetrwamy.
Binh! Musisz znaleźć Binha.
Chodźcie, wyjdźmy stąd.
No już, idźcie.
Jono! Nasz schron, chodź!
Muszę coś zrobić na tej scenie.
Idź.
Czemu akurat on z tych wszystkich gwiazd?
Bowie?
Może zainspirowała mnie przyjaciółka. Być może jestem Starmanem.
Jono, Tilly. Chodźcie.
Idź.
Dwie minuty do kurtyny, drogie panie. Dwie minuty.
Skylab?
Lord Vader może sobie tu wylądować w skórzanych kozakach,
wszystko jedno. Impreza trwa dalej.
Dwie minuty.
Gotowa?
Bardzo mi przykro z powodu twojego syna. Naprawdę.
Wiem, jak to jest kogoś stracić w wojsku.
A skąd wiesz?
Dziewięćdziesiąt sekund!
I bardzo przepraszam za to.
Naprawdę mi przykro, stary. Uciekaj!
Przepraszam, Jewgienij. Nie mogę wrócić.
Co wy robicie?
Zostało 45 sekund do kurtyny dla dziewcząt.
Co wy wyrabiacie?
Pizza, Lydio. Idziemy na wielką, cholerną pizzę
ze wszystkim. Miliony kalorii!
Tam!
Masz 32 sekundy, żeby ją umieścić na scenie!
Dobra, bezpieczni.
Mick.
To KGB. To ten samochód nas śledził.
Nie, to nie jest KGB.
- Mick, to KGB. - Zaufaj mi.
Wasi chłopcy z ASIO rzucają się w oczy.
Myślała, że jesteś z KGB.
Ale tylko Australijczyk założyłby krótki rękaw w zimie.
Nazywam się Swietłana Natalia Kulkowa i chcę zostać w Związku Australijskim.
Swietłano, proszę!
Zatrzymaj samochód!
Spasiba.
Jesteś z wywiadu?
Jestem Jewgienij Iljicz Pugo z KGB. Chcę zostać w Australii.
Nasza ojczyzna nie ma mi nic do zaoferowania.
Jedźmy!
Dziękuję, Miss Bermudów.
A teraz Miss Związku Radzieckiego!
Miss Związku Radzieckiego!
To w takim razie Donnie i smakowita Miss Włoch.
Mamo, nie powinniśmy szukać schronienia albo coś?
Wiesz co, Djindo?
Już dość uciekałam przed tym, co biali rzucali w naszą rodzinę.
Skończyłam z tym. Jesteśmy razem.
Razem to coś obejrzymy.
Tata.
- Chodźmy. - Dobrze.
- Hej, rozmawiałaś z bratem? - Pewnie, a ty?
Wiesz, że nie.
Cóż, jeśli góra nie przyjdzie do mamy,
to może mama trzaśnie górę w łeb?
Ja pierdzielę.
POLICJA
To wszystko dla mnie?
Gdybym mógł, tobym to zrobił.
- Wolałam toyotę. - Ja też.
Cholerni jankesi.
To czym się właściwie zajmujesz?
Opiekuję się nią. A ty?
Opiekuję się nim.
Ten mi się podoba.
- Szybciej! - Tilly!
Mamo, tato.
To co teraz?
PRODUCENCI SKŁADAJĄ WYRAZY SZACUNKU
ABORYGENOM I MIESZKAŃCOM WYSP CIEŚNINY TORRESA
JAKO POSIADACZOM ZIEM, NA KTÓRYCH NAKRĘCONO TEN SERIAL,
ORAZ ODDAJĄ HOŁD ICH STARSZYŹNIE.
Napisy: Kamila Midor