We staan in het Santiago-park om burgers te interviewen.
Wat vinden ze ervan dat De Ontkleder eindelijk is opgepakt door de politie?
Ik ben blij, want we kunnen 's avonds weer veilig over straat.
Al ons bidden heeft gewerkt.
- Ik vind… - Waarom heeft het zo lang geduurd?
Als agent bent u vast dubbel zo blij dat De Ontkleder is opgepakt?
De inwoners van de stad zullen zich een stuk veiliger voelen op straat.
Het is één groot mediacircus.
De regering probeert ons af te leiden van de echte problemen.
Gefeliciteerd met de arrestatie.
Als we zo doorgaan, krijgen we alle gekken in de bak.
Het is fijn om 's avonds niet op je hoede te hoeven zijn.
Hij heeft geen proces gehad.
De Ontkleder besloot zich van het leven te beroven.
Dat weet ik, maar…
Was hij De Ontkleder wel?
Dit is geweldig nieuws. De buurt heeft nu eindelijk rust.
Mam, ik stuur kusjes naar Tamaulipas.
We moeten voor hem bidden.
Ik zou het vreselijk vinden als mijn dochters iets zou overkomen.
- Het werd tijd. - Wat als hij onschuldig was?
Mevrouw, probeert u de kijkers bang te maken?
Dit moet een inspirerend item worden.
- We gaan. - Sorry.
- Wat? - Kon je niet wat meer lachen?
- Om ze te overtuigen? - Je weet dat ik gelijk heb.
Wat staan jullie daar nou? Ga patrouilleren.
Alles komt goed. Ik haal je hieruit.
María.
DE ONTKLEDER IS OPGEPAKT!
Waarom al die moorden? Kijk maar goed. Je zult hiervoor boeten.
Kijk wat je hebt gedaan.
- Ik schrok. - Wat is er aan de hand?
Niks, ik was even afwezig.
Ik heb slecht geslapen.
Hallo?
Meneer Cabos. Wat een aangename verrassing.
Nee, u stoort niet. U krijgt hem aan de lijn.
Fijne dag nog.
Goedemorgen, meneer Cabos. Hoe gaat het?
Met mij ook. Bedankt.
Vanavond om 20.00 uur. Perfect.
Bedankt. Tot ziens.
En?
- Of we komen eten. - Vanavond?
Ja, met hem en zijn vrouw.
Bij hem thuis.
Denk je dat…
- Absoluut, lieverd. - Nee.
- Gefeliciteerd. - Nee, alsjeblieft.
- Geweldig. - Laten we niet te vroeg juichen.
We weten niet of het echt zo is.
- Ik heb Acapulco laten vallen… - Schat, het is je gelukt. Zonder twijfel.
- Misschien. - Wat is je gelukt?
- Papa krijgt een welverdiende promotie. - Dat weten we nog niet.
- Hij verdient ook een knuffel. - Gefeliciteerd.
- Echt wel. - Nou…
Ik denk het ook.
Mam, betekent dat dan dat jij niet meer hoeft te werken?
Nee, lieverd. Ik blijf werken.
Alex.
Ga maar zitten.
- Die afspraak staat dus? - Ja, lieverd.
We moeten er om 20.00 uur zijn.
- We mogen niet te laat komen. - Helder.
Hallo, ik ben María de la Torre. Hoe gaat het?
Natuurlijk kunnen we een hapje gaan eten.
Ángeles, het ontbijt staat klaar.
- Hoe bevalt het werk? - Vrijdag word ik betaald.
Dat bedoelde ik niet.
Heb je leuke vriendinnen?
Ik weet niet of ik ze zo kan noemen. Het zijn collega's.
Zijn er ook mannen?
- Bij de politie, bedoel ik. - Ja. Het korps bestaat vooral uit mannen.
Zit er een bij die je leuk vindt? Een potentieel vriendje?
Zodat je niet alleen bent.
Ik ben niet alleen. Ik heb jou.
Je ouwe oma is wel even wat anders dan een man.
Qua gezelschap.
Tijd om te gaan.
Ángeles?
Ja?
Zou je een vriendje willen?
Ja.
Dolgraag.
Hoelang ben jij al wakker?
Al een tijdje.
- Heb je opgeruimd? - Valentina, niemand houdt van troep.
Maar het is mijn troep, dus vraag het de volgende keer eerst.
Zodra m'n vader is bijgetrokken, ben ik weg.
Je vader lijkt me niet erg vergevingsgezind.
- Jawel. Hij ging gewoon iets te ver. - Hij heeft je een mep gegeven.
Omdat ik had gelogen.
Ons gezin mag dan wel traditioneel zijn, maar we zijn erg hecht.
We houden van elkaar.
Als je huur betaalt en stopt met opruimen, mag je zolang blijven als je wilt.
- Is hij dronken? - Straalbezopen.
We gaan het anders doen.
Vanaf nu werken jullie om de beurt op het bureau en in de parken.
- En op enkele andere plekken. - Waarom?
- Wie vroeg dat? - Ik.
- Instructies van de baas. - Omdat we een lijk hebben gevonden?
- Wat? - Wij hebben een lijk gevonden.
Vanwaar deze beslissing als De Ontkleder is opgepakt?
Bizar. Eerst krijgen we geen wapens…
…en nu mogen we ook al niet meer patrouilleren.
- Wil je ons opsluiten in een kast of zo? - Jou wel.
Dit is goed nieuws. Het echte werk vindt plaats op het bureau.
- Toch, hoofdagent? - Ik zal uitleggen hoe de briefing werkt.
Ik geef een bevel en jullie volgen dat op.
Hou je praatjes voor je.
Ik wil geen suggesties en al helemaal geen discussies.
Elk groepje heeft een district.
Kijk maar op de lijst.
Zo erg is het niet, toch?
Wij blijven hier.
- Wat gaan we doen? - We bieden onze hulp aan.
Vroeg begonnen, veel gewonnen.
Hier hebben we het al duizend keer over gehad.
Ja.
Natuurlijk luister ik.
Wat heeft je moeder hiermee te maken?
En m'n dochter?
Luister.
Je moeder bepaalt niet wat er met mijn dochter gebeurt…
Wacht even.
Kun je daarmee ophouden? Het is zeer storend.
Natuurlijk.
Wat?
Vandaag werken we hier.
Kan ik je helpen?
Ga je weg als ik 'ja' zeg?
Wel als ik je zo van dienst kan zijn.
Oké.
Tot later, lieverd.
- Díaz. - Wat?
- Ik wil je alvast m'n hulp aanbieden. - Oké.
Ik heb het politiehandboek meermaals gelezen.
Ik ken onderzoeksstrategieën, vechttactieken…
…kan omgaan met een wapen en ben stressbestendig.
Juist.
Ik heb wel iets voor je.
Dus dit is 't echte werk?
Breng je mij ook een kop?
Zie je? Best fijn, die vrouwen hier.
- Bedankt. - Graag gedaan.
Kunnen we nog iets doen?
Misschien iets wat te maken heeft met politiewerk?
- Het papierwerk. - Inderdaad.
We hebben iets voor jullie.
- Jij betaalt de lunch, toch? - Nee, het is nu jouw beurt.
- Wat zijn dit? - Verklaringen. Uit 1964 en 1965.
Ze moeten worden gesorteerd op alfabet en op datum.
- Oké. - Niet hier. Breng maar als het klaar is.
- Je hebt haar gehoord. - Dus we krijgen een kantoor?
Dat denk ik niet.
Dat had jullie hoofdagent moeten regelen.
Waar moeten we dan werken?
Al deed je het vanaf het toilet. Maar zorg dat het vandaag af is.
- Lunch? - Yep.
Wat doe je hier?
Niks, ik wilde vragen of ik kon helpen.
Bedankt, maar ik heb geen hulp nodig. Je kunt gaan.
Was ik niet duidelijk? Loop even mee.
- Detective. - Ja.
Ik begrijp dat de vingerafdrukken van die man op het slachtoffer zaten.
Klopt.
Zijn ze ook aangetroffen op de andere lichamen?
Die informatie is vertrouwelijk en gaat jou niks aan.
Dat begrijp ik, maar nu de zaak is gesloten…
…en De Ontkleder dood is, kan ik hier misschien een les uit trekken.
Wil je iets leren?
Kijk naar haar.
Kijk waar mensen toe in staat zijn.
Je kunt beter thuisblijven.
- Daar gaan we. - Wat is dat?
Ze behandelen ons als slaven. Morgen laten ze ons dweilen.
Vingerafdrukken in de modder en op het lichaam.
- Bovendien was hij in het park. - Omdat hij daar werkte.
Zouden jullie je slachtoffer achterlaten op je werk?
Ik zou niemand vermoorden.
Dat weten we. Willen jullie ook niet uitzoeken of het klopt?
Wat doen jullie hier?
Ik heb jullie overal gezocht.
We beschermen de burgers. Dat zie je toch wel?
- We hebben deze taak gekregen. - Er was geen plek voor ons.
Verdomme.
Nuchter zou hij best knap zijn.
Ik wil wel uitzoeken of Tito Flores echt De Ontkleder was.
- Echt? - Natuurlijk.
Je hebt vast iets opgestoken van al die misdaadromans, María.
Laten we wat olie op het vuur gooien. Heb je al iets bedacht?
Ángeles, jij werkte eerst op de afdeling sporenonderzoek.
Kun jij kijken of de afdrukken ook op de andere lichamen zaten?
- Dat is niet volgens protocol. - Wacht even.
We moeten m'n broers kant van het verhaal horen.
Hij is niet de makkelijkste.
Maar hij is een goede agent. Hij arresteert geen onschuldige mensen.
Wees niet zo naïef, Gabina.
Check de vingerafdrukken. Niemand komt het te weten.
Ik wel.
Klopt, maar die klootzakken hierboven niet.
Als we iets vinden, gaan we ermee naar Gerardo.
Volgens protocol.
Hij kan ze ook hebben vermoord zonder ze aan te raken.
Volgens Jessica Machado stapte haar zus die avond in een auto met een wit dak.
Toen ze Margarito arresteerden, hadden ze het over z'n moeder.
Die moeten we spreken.
Wat droeg ze? Logisch, bij zo'n del.
Ze willen het adres van het familielid om de bezittingen…
Ik heb een beller.
En ik heb een probleem.
Kom dichterbij.
Als ik dit vandaag niet wegbreng, word ik ontslagen.
Ik zal zeggen dat jij niet kon helpen omdat je te druk was…
…met privébelletjes onder werktijd.
Het is geen privébelletje.
Al had je de Kerstman aan de lijn.
M'n collega's staan te wachten, dus wat wordt het?
Wat kan ik doen?
- Het adres van Margarito Flores geven. - Wie is dat?
- Hoe heet jij? - Chela.
Margarito Flores is De Ontkleder.
Goed. Komt eraan.
Dank je wel.
Hoofdagent.
- Ik kom zeggen dat we gaan lunchen. - Dat hoef je niet te zeggen.
- Ga maar. - Oké.
De la Torre.
Zeg liever María.
- Anders voelt het alsof m'n man hier is. - Oké.
María.
Luister.
Het lijkt alsof de mannen jullie er niet bij willen hebben.
Dat lijkt niet alleen zo. Dat is ook zo.
Je hebt gelijk.
Het punt is… Ze zitten vast in het verleden.
Ze hebben niet gezien wat ik heb gezien.
Ik weet nog dat ik hier voor het eerst kwam.
Ik was toen 24. Ik zat vol…
- Meneer. - Wat is er?
M'n collega's staan op me te wachten voor de lunch.
Natuurlijk. Ga maar snel.
Bedankt.
We gaan.
- Ik ga niet mee. - Waarom niet?
M'n familie wil bewijs dat ik hier niet hoor en dat ga ik ze niet geven.
- Niemand komt erachter. - Mijn broers wel.
En de slachtoffers dan?
- We doen dit toch voor hen? - Het geeft niet.
Ga verder met de dossiers. Voor het geval we laat terug zijn.
Het geeft wel.
Wat?
Die vrouw is onuitstaanbaar.
Haar man is niet dood. Die verstopt zich. Hoe hield je dit vol?
We hadden een bepaalde dynamiek gevonden. Ze vertrouwde me.
Ze voelde zich op haar gemak bij mij. Je moet geduld hebben.
- Ze went er wel aan. - Of je gaat mee naar Acapulco…
- Nee. - We gaan met haar uit eten.
- Je vertelt haar dat ik capabel ben… - Ik ga niet naar Acapulco.
- Alsjeblieft. - Is niet nodig.
- Jawel. - Niet.
- Maar… - Zoals ik zei, blijf ik bij m'n gezin.
Ik heb een belofte gedaan en die probeer ik na te komen.
Wat begrijp je niet?
Die belofte kan ons de das omdoen.
We raken het project kwijt. Vergeet die belofte toch.
Verkondig niet van die onzin. Miguel, het project is nu in jouw handen.
Dus jij gaat naar Acapulco.
Je neemt de leiding en doet wat je moet doen.
Alsjeblieft.
Oké.
- Ik ga m'n best doen. - Mooi zo.
Gefeliciteerd met vanavond. Je hebt het verdiend.
Nog even geduld.
De first lady zei dat, hoewel we blij moeten zijn…
…met de arrestatie, we ook moeten bezinnen.
Ze roept op te bidden voor de slachtoffers.
Vooral voor het recentste slachtoffer, Paola Machado…
…die morgenochtend wordt begraven op begraafplaats Panteón Jardín.
Ik was aan het luisteren.
- Ik kan me niet concentreren op de kaart. - Zullen we de weg vragen?
Dat hoeft niet.
- Ik wil hier niet verdwalen. - Dat gebeurt niet.
Sommige straten hier staan gewoon niet op de kaart.
- We zijn dus verdwaald. - Hier moeten we naar links, denk ik.
Denk je dat?
- Zullen we wisselen? - Ik laat jou niet rijden in m'n auto.
Doe dan niet zo stom en sla linksaf.
We zijn er.
MOORDENAAR
Mevrouw Juarez. Wij zijn van de politie.
Ga weg.
We willen u enkele vragen stellen.
Om nog meer leugens te kunnen verspreiden, zeker?
We willen de waarheid weten. Mevrouw?
Verdomme.
Mevrouw Juarez. Wij geloven niet dat uw zoon ze heeft vermoord.
Mijn zoon was geen moordenaar. Hij was een goed mens.
Misschien kunnen we dat samen bewijzen.
Ik vroeg me al af wanneer je zou langskomen.
Heb je kopieën van de afdrukken op de slachtoffers van De Ontkleder?
Hoezo?
Het is niet dat het niet mag, maar het moet wel geheim blijven.
Je zit pas een paar dagen bij de politie en hebt nu al geheimen.
Ik heb overal kopieën van.
Zoals jij me hebt geleerd. Dat vergeet ik toch niet?
Even kijken.
Hoe zijn je nieuwe collega's?
Ik begrijp ze nog niet helemaal.
Ze zijn een beetje vreemd.
Dat komt vanzelf wel.
Mij begreep je ook.
Alsjeblieft.
Dank je wel.
Vroeger was hij niet zo. Hij heeft een paardentrap gehad.
Op de ranch van m'n broer.
Volgens de dokter scheelde het maar een paar centimeter of hij was gestorven.
Wat was er anders daarna?
Alles was anders.
Hij kon niet meer bewegen en nauwelijks praten.
Op school wilden ze hem niet meer. Ze wisten zich geen raad met hem.
Kunt u meer vertellen over zijn strafblad?
Strafblad? Dat geval was ook al zo'n vuile leugen.
Er is een park vlakbij.
Tito bracht uren door op de schommel die er stond.
Daar ontmoette hij Inés.
Ze was 13 jaar oud, maar voor Tito was ze zijn grote zus.
Op een dag gaf Inés hem een bloem.
Tito wilde haar zoenen.
Hij was een tiener.
Hij maakte een fout.
Haar moeder deed aangifte.
Van seksueel misbruik.
Hij kwam in de gevangenis terecht.
Het kostte me een maand om hem eruit te krijgen.
Toen hij weer thuis was…
In de gevangenis was iets gebeurd.
Sindsdien zweeg hij.
Hoe ging hij naar z'n werk? Had hij een auto?
Mevrouw.
Hij kon nog geen pen vasthouden.
We namen samen de bus.
kon niet autorijden
Ik haalde hem ook weer op.
Hij kon niet zelfstandig met de bus reizen.
Laat staan leren autorijden.
Sorry.
Mag ik hier een paar van?
Niet vandaag, alsjeblieft. Ik heb het druk.
Ik ben een klant met interesse in deze schoenen.
Ga je me niet helpen?
Welke maat?
Wat is jouw maat?
Ik heb 37.
Kleine voetjes. Heerlijk.
Hé.
Sorry.
Ik heb een voorstel.
Ik koop een paar schoenen voor jou, waar je baas blij van wordt.
En jij draagt ze bij ons etentje, waar ik blij van word.
Dan is iedereen blij.
Ik heb het al zo vaak gezegd.
We gaan niet op date.
- Hou je niet van mannen? - Doe niet zo brutaal.
Je krijgt er spijt van.
Wat zei hij?
Dat ik er spijt van ga krijgen.
Doe het gewoon.
Met zo'n vent hoef je nooit meer te werken.
Ik heb geen interesse.
Het is niet zo dat ze voor je in de rij staan.
Ik zou minder kieskeurig zijn, maar het is jouw leven. Hij komt eraan.
Deze graag.
Maat 37.
Commissaris Herrera. Lang geleden, zeg.
- U bent niets veranderd. - Zei ik dat je mocht zitten?
Mijn agenten hebben een werkplek nodig.
Is het park niet groot genoeg?
Escobedo laat ze ook hier werken en aangezien u de baas bent…
Het is mijn taak om op dit bureau…
…misdrijven te onderzoeken en op te lossen.
Niet om een politicus te helpen met z'n campagnebeloftes.
Commissaris, met alle respect.
Ik ben niet blind. Ik heb die vrouwen zelf opgeleid.
Ik moet zeggen dat er goede agenten tussen zitten.
Waaronder uw dochter.
Heb je kinderen?
Nee, die heb ik niet.
Dat is wel duidelijk.
Anders had je begrepen waarom ik er niet trots op ben dat m'n enige dochter…
…in een kort rokje door deze gevaarlijke stad huppelt.
Waarom zit er een agent aan onze detective-tafel?
Detective, heb je even?
- Eigenlijk niet. - Dit is belangrijker.
Dat bepaal jij niet.
- Ik bepaal dat. - Lozano, laat ze toch.
- We hebben het druk. Wat is er? - Margarito Flores.
- Wat is daarmee? - Hij is De Ontkleder niet.
We hebben bewijs.
- Bewijs? - Ja.
Mafkezen. Wie zit hierachter?
- Díaz. - Jij, hè?
- Jij was het. - Ik?
- Hou je niet van de domme. - Het is geen grap.
- O nee? - Nee.
- Kom maar op met dat bewijs. - Uiteraard.
Er was vastgesteld dat Margarito Flores hersenschade had opgelopen…
…waardoor zijn fijne motoriek was aangetast.
Daarom kon hij de pen niet vasthouden. En al helemaal niet zes mensen vastbinden.
Zijn vingerafdrukken zaten inderdaad op de armen.
Maar niet op de hals, op de polsen of op de enkels.
Ondanks dat de vrouw is gewurgd.
Op die plekken zat geen enkele vingerafdruk.
De dader is dus juist heel secuur te werk gegaan.
Zijn moeder zei dat hij niet kon autorijden.
Hij kon ook niet met de bus reizen zonder haar hulp.
Leg mij maar eens uit hoe hij op al die plekken is gekomen…
…en meerdere vrouwen heeft vermoord zonder bewijs achter te laten.
Het is waarschijnlijker dat hij aan het werk was in het park.
Hij trof de vrouw aan en dacht dat ze nog leefde.
Hij probeerde haar wakker te maken.
Toen hij besefte dat ze dood was…
…verliet hij de plek. Vandaar de voetafdruk.
- Dus jullie hebben onderzoek gedaan. - Klopt, meneer.
Leer hiervan.
Heren.
Zo doe je dus onderzoek.
Romandía. Kom hier.
Wat is er?
Niks. Alles is in orde. Sterker nog, ik wil je feliciteren.
Drie van jouw ondergeschikten…
…hebben lak aan onze commandostructuur en zijn zelf onderzoek gaan doen.
En nu hebben ze het lef…
…om mij in m'n gezicht te zeggen dat ik een onschuldig mens heb opgepakt.
We…
Niet praten.
Als je tegenover een leidinggevende staat, hou je je mond.
Hetzelfde geldt voor jullie.
Tenzij wij anders bepalen.
Jullie zijn bij z'n ma geweest?
Wat had je verwacht dat ze zou zeggen?
Natuurlijk beschermt ze haar zoon en probeert ze jullie om te praten.
En de afdrukken.
Goed werk.
Gefeliciteerd. Maar je vergeet iets.
Moordenaars doen niks perfect.
Ze maken fouten. En zo pakken we ze. Begrepen?
Het kan me niets schelen als Escobedo's campagnestunt in het water valt.
Ik maak melding van ongehoorzaamheid.
En deze dames in het blauw worden per direct geschorst.
Het avontuur stopt hier.
Heren, stop met lanterfanten en ga weer aan het werk.
Jullie mogen gaan.
Mijn kantoor. Nu.
Luister…
Je hebt gelijk.
Ze weten nog niet hoe het hier werkt. Geef ze nog een kans.
Ik zorg dat ze zich aan de regels houden.
Zo is er geen gedoe met Escobedo.
Waarom zou ik?
Anders stop ik ermee.
Kijk nou toch.
Een echte held.
Doe wat je wilt, Romandía. Het is jouw verantwoordelijkheid.
Het theater heeft je veranderd.
Dank je wel.
- Waarom zijn jullie niet naar mij gegaan? - Hij is de detective.
Maar ik ben jullie baas.
Ik stond voor gek.
Stiekem onderzoek doen.
We wilden de zaak opnieuw openen. Het spijt ons.
Ik wil geen excuses horen.
Ik wil dat jullie uit z'n buurt blijven. Laat je collega's met rust.
Want anders krijg ik op m'n donder. Duidelijk?
En nu wegwezen.
Wacht.
Je acties zullen hoe dan ook gevolgen hebben.
Wil je hen leiden?
Dan moet je dat snappen.
Herrera.
Commissaris. Met Escobedo.
Meneer, ik heb het momenteel erg druk.
Dit duurt niet lang. De vrouwen in het blauw.
Ik luister.
Ik begreep dat je hoofdagent Romandía hebt gesproken.
- Ik ben glashelder geweest… - Ik weet wat je hebt gezegd.
Maar de dames moeten hun werk kunnen doen. Ze hebben een kantoor nodig.
We hebben momenteel geen plek.
Het imago van de politie is erop achteruitgegaan.
We zijn onderbezet. Ik heb de cijfers hier.
- Zal ik ze oplezen? - Ik ben ervan op de hoogte.
Voelt u zich bedreigd door deze dames in het blauw?
Is dat het probleem?
Nee, hoor.
Het hoeft niet chic te zijn. Iets eenvoudigs volstaat.
Wordt geregeld.
De president en ik zijn je dankbaar voor je medewerking.
Welkom.
Kom binnen.
Wat vinden jullie ervan?
Dit is het.
Wat precies?
- Jullie nieuwe werkplek. - Wat is die geur?
Vocht. En vast een dode rat.
Je vader heeft deze plek uitgekozen.
Goed. Doe alsof je thuis bent.
Hallo.
Ik…
- Waar ga je naartoe? - Waarom wil je dat weten?
Nee, ik…
Ik probeer niet…
Laat maar. Fijne avond.
Weet je…
Op het bureau trekt niemand m'n broer in twijfel.
Hij wilde er niks van weten, maar jullie hebben goed werk verzet.
Alles klopte.
Ja. Dat weet ik.
Dat wilde ik gewoon even zeggen.
Ik heet Ángeles Cruz.
Hoe heet jij?
Gabriel Herrera.
Goed…
- Fijne avond, Gabriel. - Fijne avond.
Zal ik je thuisbrengen?
Ja. Waar staat je auto?
Mijn…
Ik heb geen auto.
Wil je samen lopen?
Oké.
Is goed.
Prima.
Echt?
Laten we gaan.
Daar zijn we dan.
Oké.
Misschien…
Het lijkt me beter als je niet vertelt dat je bij de politie werkt.
Dan hoeven we geen moeilijke dingen te bespreken…
Wil je dat ik lieg?
Nee, ik wil dat je het onderwerp vermijdt.
Alleen vanavond.
Ik heb de promotie nodig.
Wij hebben die nodig.
Kom.
- Onze kleindochter. - Eens kijken.
Wat is ze mooi.
- Ze heeft de ogen van haar oma. - Echt waar? Dank je wel.
Jullie hebben er twee, toch?
- Klopt. - Een jongen en een meisje.
Soms vind ik het erg druk.
Je zult ze nog missen als ze ooit het huis uitgaan.
Overweeg nog een kindje, zodat het je gezelschap kan houden.
Daar hebben we het al over gehad.
- Toch, lieverd? - Ja.
Je moet wel opschieten, want je wordt er niet jonger op.
Zit ze niet zo op te jutten.
- Hebben jullie zin in chocolademousse? - Lekker.
Chocolade eten is m'n enige zonde.
- Dat geldt ook voor mij. - Echt?
Ik ben er dol op.
Lucas.
Ik moet je iets vertellen.
- Lucas… - Hallo?
Zoek je Lucas?
Ja. Is hij er?
Nog niet. Wie ben jij?
Niemand. Wil je zeggen dat ik… Dat Valentina voor hem is geweest?
Valentina?
Vale. Wat leuk je te ontmoeten.
- Lucas heeft zoveel over je verteld. - Echt? Wat dan?
O, niks bijzonders.
We hebben geen geheimen voor elkaar. Snap je?
Nee.
- Kom erin. - Nee, ik moet nog van alles doen.
Lucas kan er elk moment zijn. Hij is zelfs wat aan de late kant.
- Blijf voor het eten. - Nee.
Vale.
- Ja? - Dat jij agent bent…
…is zo ontzettend dapper.
Oké.
- Dank je wel. - Tot later, oké?
- Ja. - Dag.
Deze heeft 24 jaar gerijpt in Schotland.
- Zo lang? - Ja.
Ervan drinken geeft me een schuldgevoel.
- Zo'n lange rijping. - Geen zorgen. Neem een slok.
Al het goede is eindig.
Whisky.
Schoonheid.
Het leven.
Daar ben ik het niet helemaal mee eens.
Ik luister.
Architectuur, bijvoorbeeld.
Zonder architectuur zouden we niet weten wie we zijn…
…wie we waren en wie we willen zijn in de publieke en in de privésfeer.
Het Colosseum, de Golden Gate Bridge.
De Insignia-toren. Allemaal markeren ze 'n historisch moment.
Ze herinneren ons aan wat we destijds hadden.
Welke technieken we gebruikten.
Hoe we destijds dachten en wat onze gebruiken waren.
En daarom is architectuur niet eindig.
Wij architecten hebben de mogelijkheid…
…de verantwoordelijkheid…
…om onze creaties…
…te vereeuwigen.
'Onze creaties vereeuwigen.'
- Dat vind ik mooi. - Ja. En daarom…
…beschouw ik…
…mijn werk als meer dan een manier om geld te verdienen. We maken cultuur.
Kunst.
- Daar proost ik op. - Proost.
Heel indrukwekkend.
Het behang, de kleurencombinatie. Het is schitterend.
Had ik ook maar zo'n goede smaak.
Het was veel werk.
Je hebt er talent voor.
Zal ik iets bekennen?
Ik volg lessen interieurontwerp.
- Serieus? - Ik ben er helemaal door gegrepen.
Telkens als ik bij vrienden op bezoek ben, jeuken m'n handen om aan de slag te gaan.
Wat fijn dat je je passie kunt volgen.
Jij doet ook iets, nietwaar?
Nee.
- Nee, hoor. - Jawel.
Vertel op. Ik heb het ook gezegd. Je kunt me vertrouwen.
Welnu.
Eerst dacht ik dat 't niks voor mij was…
- …maar nu denk ik aan niks anders. - Vertel, wat is het?
Ik ben agent.
Wauw. Agent.
Ik doe nog steeds alles voor m'n gezin.
Natuurlijk, waarom niet?
Gilberto. Godzijdank.
Ik dacht dat het iemand was van wie ik zou verliezen.
- Ben je vergeten hoe het werkt? - Ik heb al met ze gepraat.
Dat is genoeg.
Sta op.
Luister, klootzak.
Als je het gezag van m'n vader nog eens ondermijnt…
…weten we je te vinden.
En niet uithuilen bij Escobedo.
Nu je nog een beetje waardigheid hebt.
Als je de familie Herrera nog eens voor lul zet, dood ik je.
Gilberto.
We gaan.
Wat een stakker.
- Lieverd… - Je hebt gezegd dat je agent bent?
Je zou het voor je houden omdat dat beter was.
- Waarom heb je het toch gezegd? - We vertrouwden elkaar.
Een cursus interieurontwerp is heel wat anders dan politievrouw zijn.
Snap je dat dan niet?
Ze waren weg van je.
Anders bel ik ze morgen wel op om te zeggen…
…dat het mijn keuze was en jij er niks mee te maken hebt.
Het was ook jouw keuze. Ik heb er niks mee te maken.
En dat maakt het alleen maar erger. Ik sta voor schut.
- Je overdrijft. - Wat?
Ze waren er uiteindelijk toch wel achter gekomen.
Inderdaad, nadat ik de promotie had gekregen.
Door jou kan ik dat op m'n buik schrijven.
- Kan het wat stiller? - Zeker. Ik heb een beter idee.
God leidt ons door het leven. En Hij laat ons wederkeren tot stof.
Amen.
27 AUGUSTUS 1937 - 14 MAART 1956
ONZE LIEVE DOCHTER EN ZUS
Vergeef me.
Volgende keer…
Het is net als bij de anderen.
Welke zieke geest wil hem nou nadoen?
De politie heeft de verkeerde opgepakt.
Ik ben bij Jessica geweest. Dit is de auto die ze heeft gezien.
Weet je wat dit is? Stom toeval.
Je was trouwens te laat vanmorgen.
Het is je werk om op tijd te komen. Als dat niet lukt, moet ik je ontslaan.
Vertaling: Isabelle Wesselink