İnsanların neler hissettiğini öğrenmek üzere Santiago Park'tayız.
Polisin Soyucu'yu nihayet yakalamasını nasıl karşıladılar?
Rahatladım çünkü artık yine geç saatlerde çıkabileceğiz. Şükürler olsun.
Dualarımız sayesinde yakalandı.
- Bence… - Öğrenmek istediğim şu:
Neden hâlâ yakalanmadı?
Bir polis olarak Soyucu'nun nihayet yakalanmasına iki kez sevinmişsinizdir.
Tüm vatandaşlar artık sokaklarda daha güvenli dolaşacak.
Tam bir medya sirki efendim.
Hükûmet, ülke için asıl önemli konulardan uzaklaşmamızı sağlamaya çalışıyor.
Tüm kurbanlar adına tebrikler.
Böyle devam edersek bir sürü manyağı hapse atarız.
Geceleri temkinli olmak gerekmemesi harika bir duygu.
Yargılanmadı.
Soyucu kendi canına kıymaya karar verdi.
Evet, biliyorum ama…
O gerçekten Soyucu muydu?
Zamanı gelmişti. Çok mutlu oldum. Harika haber.
Nihayet bu mahallede huzurlu olacağız.
Tamaulipas'a kadar öpücüklerimi yolluyorum anne!
Onun için dua etmeliyiz.
Üç kızım var, başlarına kötü bir şey gelmesini istemem.
- Polis artık doğru bir şey yapmalıydı. - Ya o yapmadıysa?
Ne yapıyorsunuz hanımefendi? Seyircileri korkutmaya mı çalışıyorsunuz?
Bunun ilham verici bir röportaj olması gerekiyordu.
- Gidelim. - Pardon.
- Ne var? - Daha çok gülümseyebilirdin.
Değil mi? İkna edici olurdu.
Haklıyım biliyorsunuz.
Neden dikiliyorsunuz? Hadi devriye gezelim.
Her şey düzelecek. Seni çıkaracağım.
María!
WOMEN IN BLUE
SOYUCU YAKALANDI
Bunu onlara neden yaptın Tito?
İyi bak çünkü bunun bedelini ödeyeceksin piç.
Yaptığına bak şerefsiz!
Beni korkuttu.
Sorun ne?
Hiç. Kafam dağınık sadece.
Dün gece pek iyi uyuyamadım.
Alo?
Bay Cabos. Ne güzel bir sürpriz.
Hayır, bölmüyorsunuz. Burada. Veriyorum.
İyi günler.
Günaydın Bay Cabos. Nasılsınız?
İyiyim. Teşekkürler.
Bu gece sekizde. Mükemmel.
Çok teşekkürler. Güle güle.
Evet?
- Yemeğe davetliyiz. - Yemeğe mi?
Evet, sen ve ben, o ve karısı. Başka kimse yok.
Onun evinde.
Sence bu…
- Elbette sevgilim. - Hayır.
- Tebrikler. - Hayır, lütfen.
- Çok heyecanlı! - Hayır. Daha kutlama.
Bilmiyoruz. Yani…
- Acapulco'yu bıraktıktan sonra… - Yapma canım. İş senin. Eminim.
- Daha bilmiyoruz. - Senin olan ne? Anlamadım.
Babanız işte hak ettiği bir terfiyi alıyor.
Bilmiyoruz.
Ve sarılmayı da hak ediyor.
Tebrikler baba!
- Evet, canım - Şey…
Alacağından eminim.
Anne.
Böylece artık senin çalışmana da gerek kalmayacak mı?
Hayır canım, çalışmaya devam edeceğim.
- Alex! - Alex!
Otur bakalım.
- O zaman anlaştık. - Evet, canım.
Saat sekizde orada olmamız gerek.
- Geç kalamayız. - Evet, tabii.
Merhaba. Ben María de la Torre. Nasılsınız?
Evet, yemeğe gidebiliriz.
Ángeles, kahvaltı hazır!
- İş nasıldı? - Cuma maaş alacağım.
Sorma sebebim o değil.
Arkadaşların nasıl?
Arkadaşlarım olduklarından emin değilim. Onlar meslektaşlarım.
Hiç erkek var mı?
- Yani polisler arasında. - Evet, çok var. Çoğu erkek.
Hoşlandığın kimse var mı? Erkek arkadaş falan gibi.
Yalnız kalmayasın diye.
Yalnız değilim. Sen varsın.
Evet ama ihtiyar bir büyükanne yanında olan bir erkekle aynı şey değil.
Sana arkadaşlık etmek için.
Gitmem lazım.
Ángeles?
Efendim?
Erkek arkadaşın olmasını ister misin?
Evet.
Çok isterim.
Sen ne zaman uyandın?
Epey oldu.
Temizlik mi yaptın?
Kimse dağınıklığı sevmez Valentina.
Evet ama o benim dağınıklığım. Bir dahaki sefere sor, tamam mı?
Babamın kızgınlığı geçince seni rahat bırakacağım.
Baban pek öyle kızgınlığı geçecek birine benzemiyor.
- Evet, geçer. Sadece biraz ileri gitti. - Suratına tokat attı.
Çünkü ona yalan söyledim.
Ailem geleneksel olabilir ama birbirimize çok yakınız.
Birbirimizi seviyoruz.
Kiranın yarısını öder ve temizlik yapmayı bırakırsan
istediğin kadar kalabilirsin, tamam mı?
Sarhoş mu?
Bakınca akşamdan kalma gibi oluyorum.
Planlar değişti.
Bundan böyle karakol ve parklar arasında dönüşümlü gezeceksiniz.
Onun dışında bir, iki yerde daha.
Neden?
- Kim sordu? - Ben.
Emniyet müdürünün emirleri.
Ceset bulduğumuz için olabilir mi?
- Ne demek ceset bulduğumuzdan? - Evet, bulduk.
Madem Soyucu'yu yakaladılar, neden parkta kalamıyoruz?
İnanılmaz. Önce silah taşıyamazsınız dediler
sonra ceset bulduk. Şimdi de parkta mı çalışamıyoruz?
Bizi dolaba kilitlemek ister misin?
Sadece seni.
Bu iyi haber.
Asıl iş karakolda.
Değil mi yüzbaşı?
Bu sabah brifinglerinin nasıl işlediğini açıklayayım.
Ben emir veririm, siz uyarsınız.
Sohbet yoktur.
Öneri yoktur ve en önemlisi münazara yoktur.
Her gruba bir bölge verildi.
Dışarıdaki listeye bakın.
Çok kötü değil.
Buraya atanmışız.
Tam olarak ne yapacağız?
Sanırım yardım teklif edeceğiz.
Çünkü erken kalkan yol alır.
Bu muhabbeti bin kez yaptık.
Evet.
Hı-hı.
Evet, elbette dinliyorum.
Annenin bunlarla ne alakası var?
Ve kızımın?
Dinle.
Kızımla ilgili ne yapacağıma annenin karar vermesine izin vereceğimi…
Bekle.
Dolaşmayı keser misin?
Can sıkıcı.
Elbette.
Ne var?
Bugünkü işimiz yardım teklif etmek.
Yardım lazım mı?
Evet dersem gidecek misin?
İhtiyacınız olan şey için bir yere gitmem gerekiyorsa evet.
Pekâlâ.
Sonra arayacağım canım.
- Díaz. - Ne oldu?
İş arkadaşınım ve gelecek projelerine yardım teklif ediyorum.
- Tabii. - Evet.
Polislerin kitabını birkaç kez okudum.
Araştırma taktiklerini, çıplak elle dövüşmeyi,
silahları biliyorum, en önemlisi de baskı altında pes etmiyorum.
Evet.
Aslında bana yardım edebileceğin bir şey var.
Gerçek iş bu demek ha?
Bir tane de bana getirir misin*
Gördün mü? Polis teşkilatında kadın olması kötü değil.
- Al. - Teşekkürler.
Rica ederim.
Başka bir şey lazım mı?
Mesela, ne bileyim… Polislikle alakalı bir şeyler?
Lanet evrak işleri.
Ah, doğru ya.
Aslında sizin için bir şey var.
Yemekler senden, değil mi?
Bu hafta üç etti. Hayır, sıra senin.
- Nedir bunlar? - İfadeler.
1964. 1965.
Arşivlenmesi için sıraya dizilmesi gerekiyor.
Alfabetik ve tarih sırasına.
- İşe koyulalım. - Burada değil!
- Hey… - Düzenlenene kadar olmaz.
Onu duydun. Düzenledikten sonra gelin.
Yani bize ofis mi veriyorsunuz?
Sanmıyorum.
Yüzbaşınızın onu karakol amiriyle ayarlaması gerek.
Nerede çalışacağız peki?
İsterseniz tuvalette çalışın, bana ne?
Ama bugün bitirin.
- Yemeğe çıkalım mı? - Evet, elbette.
Burada ne işin var?
Hiç. Yardım lazım mı diye sormaya geldim.
Hayır, değil. Teşekkür ederim. Gidebilirsin.
Pardon, net anlatamadım mı? Benimle gel.
- Dedektif. - Efendim?
Genç adamın parmak izlerini maktulün vücudunda bulduğunuzu anlıyorum.
Doğru.
Aynı parmak izlerini başka cesetlerde de buldunuz mu?
Bu gizli bilgidir ve seni hiç ilgilendirmez.
Anlıyorum ama dosya zaten kapandığı
ve Soyucu öldüğü için bir şeyler öğrenebilirim diye düşündüm.
Bir şey öğrenmek mi istiyorsun?
Ona bak.
Günümüzde insanların neler yapabildiğine bak.
Evinden çıkmasan iyi olur.
- Gidelim. - Nedir o?
Gördün mü? Bizi polis değil köle sanıyorlar.
Yarın da yerleri süpürtürler.
Cesette ve çamurda izler bulmuşlar.
Artı adamı parkta tutukladılar.
Çalıştığı yerde.
Hanginiz kurbanını çalıştığı yerde bırakır?
Ben kimseyi öldürmem.
Biliyoruz Ángeles. Ama işin özü, emin olmak istemez misin?
Burada ne halt ediyorsunuz?
Her yerde sizi aradım.
Halkı koruyoruz yüzbaşı, bariz belli değil mi?
Bize verilen görev bu.
Bizim için oda olmadığını söylediler.
Lanet olsun.
Ayık olsa neredeyse yakışıklı diyeceğim.
Sizi bilmem ama ben Tito Flores'in Soyucu olduğundan
emin olmak istiyorum.
Sahi mi?
Elbette.
O suç romanlarından bir şeyler öğrenmiş olmalısın, değil mi María?
Bence arı kovanına çomağı sokalım ve olacakları görelim.
Aklından geçen ne?
Sen parmak izi biriminde çalışmıştın Ángeles.
Margarito'nun parmak izleri diğer cesetlerde de bulunmuş mu baksana.
Bu, kurallara aykırı olur.
Durun.
Bence abimin dediklerini dinlemeliyiz.
Kolay biri olmadığını biliyorum.
Ama o iyi bir polistir ve kanıt olmadan kimseyi tutuklayacağını da sanmıyorum.
Bir gün büyümen gerekecek Gabina.
Parmak izlerine bakabilirsin. Kimsenin bilmesi gerekmiyor.
Ben bileceğim.
Biliyorum.
Ben oradaki yavşakları diyorum.
Bir şey bulursak direkt Gerardo'ya gitmemiz gerek.
Protokol böyle.
Parmak izi olmaması onları öldürmediği anlamına gelmez.
Jessica Machado, kız kardeşinin öldürüldüğü gece üstü beyaz
bir arabaya bindiğine inanıyor.
Margarito tutuklandığı gün annesinden bahsettiler.
Onunla konuşabiliriz.
Ne giymişti? Tabii ya, o tam bir sürtük.
Dedektif Sanchez veya Ramirez'in eşyaları gönderebilmesi için
aile üyesinin adresine ihtiyacı var ve…
Telefondayım.
Benim de başım dertte.
Yaklaş.
Bunları bugün teslim etmezsem kovulacağım.
Korkunç olan ne, biliyor musun?
Onlara bunun, mesai saatlerinde
özel görüşme yapan biri yüzünden olduğunu söylemek zorunda kalmak.
Özel görüşme değil.
Noel Baba'yı da arasan umurumda değil.
Gideceği yer bilmeyen bir ekip otosu var. Ne yapacaksın?
Ne lazım?
Margarito Flores'in adresi.
O kim?
Senin adın ne?
- Chela. - Chela.
Margarito Flores Soyucu'dur.
Tamam. Sana yardım edeceğim.
Teşekkürler.
Yüzbaşı.
Yemeğe çıktığımızı haber vermek istedim.
Tamam, haber vermene gerek yok.
- Gidin. - Tamam.
De la Torre.
María, lütfen.
Ne zaman "de la Torre" duysam kocam yakında gibi geliyor.
Şey, o zaman,
María.
Dinle.
Sizi burada istemiyorlarmış gibi göründüğünü biliyorum.
Öyle gelmiyor. Gerçek o.
Evet.
Sorun şu ki… Onlar geçmişe saplanıp kalmış.
Benim akademide gördüklerimi görmediler.
Karakola ilk gelişimi hatırlıyorum.
Yirmi dört yaşındaydım ve tamamen…
- Efendim. - Ne var?
Arkadaşlarım bekliyor. Yemeğe çıkacağız.
Evet, elbette. Gidin. Gidebilirsiniz.
Teşekkürler.
Gidelim.
- Ben gitmiyorum. - Neden?
Çünkü ailem burada olmamam gerektiğini kanıtlamak için
her şeyi berbat etmemi bekliyor. Onları haklı çıkarmayacağım.
- Kimin haberi olacak ki? - Abilerimin.
Ya kurbanlar?
Onlar yüzünden polis olmadık mı?
Sorun yok.
Dosyalar üzerinde çalışmaya devam et. Belki geç kalırız, tamam mı?
Sorun var.
Ne var?
O kadın tam bir baş belası.
Kocasının ölmediğine bahse girerim. Saklanıyordur.
Ona nasıl dayanıyorsun?
Çünkü aramızda bir dinamik bulduk. Bana güvendi.
Benimle rahattı.
Evet, sabırlı olman gerek.
Buna alışacaktır.
Ya da bu hafta sonu Acapulco'ya gelirsin…
- Hayır. - Onu yemeğe çıkarırız.
Düzgünce tanıştır… Salak olmadığımı, yaptığımı…
- Acapulco'ya gitmiyorum. - …bildiğimi söyle.
- Alejandro, lütfen. - Gerek yok.
- Sandığından daha çok gerek var. - Gerek yok.
- Gerek var… - Sana söyledim,
ailemle olmak istiyorum.
Bir söz verdim. Söz. Ve tutmaya çalışıyorum.
Nesini anlamıyorsun?
Bize firmaya mal olabilecek bir söz.
Projeyi kaybedeceğiz. Sikeyim sözünü Alejandro.
Saçmalama.
Miguel. Proje artık senin.
Yani Acapulco'ya sen gidiyorsun.
Sorumluluğu alacaksın ve halletmen gerekenleri halledeceksin Miguel.
Lütfen.
Tamam.
- Halledeceğim. - Güzel.
Bu gece için tebrikler.
Hak ettin.
Sabır.
First Lady, şehir Soyucu'nun tutuklanmasını kutlasa da
bunun düşünülmesi gereken bir an olduğunu hatırlattı.
Herkesten kurbanlar için dua etmelerini istedi.
Özellikle de yarın saat 10.00'da Panteón Jardín'de
defnedilecek olan son kurban Paola Machado için.
Hey, dinliyordum.
Pardon ama haritaya konsantre olamıyorum.
- Sence birilerine sormamız gerekmez mi? - Gerek yok.
- Burada kaybolmak istemiyorum. - Kaybolmadık.
Buradaki bazı sokak adları haritada yok hepsi o kadar.
Yani kaybolduk.
Sanırım sola dönmen gerek.
"Sanırım" mı?
Haritayı sen al, ben süreyim.
Hayır. Arabamı süremezsin.
O zaman dalga geçmeyi kes ve sola dön. Hadi. Dön.
Geldik.
KATİL
Bayan Norma Hidalgo Juarez. Biz polisiz.
Lütfen gidin.
Size birkaç sorumuz var. Lütfen.
Oğlum hakkında yalanlara devam edebilesiniz diye mi?
Hayır, gerçeği öğrenmek istediğimiz için hanımefendi.
Lanet olsun!
Bayan Norma, oğlunuzun o kadınları öldürdüğüne inanmıyoruz.
Oğlum katil değildi hanımefendi. İyi bir insandı o.
Belki kanıtlamamıza yardım edersiniz.
Ne zaman ziyarete geleceğini merak ediyordum.
Soyucu'nun kurbanları üzerinde bulunan parmak izlerinin kopyaları var mı?
Neden istiyorsun?
Uygulamaya aykırı değil ama şimdilik gizli kalması gerek.
Sadece birkaç günlük polissin ve sır tutmaya mı başladın?
Tüm parmak izlerinin kopyaları bende var.
Bunu sen öğretmiştin. Unuttuğumu mu sandın?
Bakalım.
Yeni iş arkadaşlarınla nasıl gidiyor?
Hâlâ onları anlamaya çalışıyorum.
Biraz tuhaflar.
Sorun değil. Er ya da geç onları anlarsın.
Beni anladın.
Al.
Teşekkürler.
Doğuştan değil. Kafasını at tepmişti.
Kardeşimin çiftliğinde.
Doktorun dediğine göre birkaç santim sola gelse
kafasını koparırmış.
Ondan sonra ne değişti?
Her şey. Her şey değişti.
Hareket edemiyordu. Zor konuşuyordu.
Okuldan da atıldı.
Onunla ne yapacaklarını bilmediklerini söylediler.
Bize sabıkasından bahsedebilir misiniz?
Sabıkaymış… O da bir başka iğrenç yalan işte.
Yakınlarda bir park var.
Tito'm saatlerce salıncakta sallanırdı.
Inés'le orada tanışmışlardı.
On üç yaşındaydı ama Tito için ablası gibiydi.
Bir gün Inés ona bir çiçek verdi.
Tito'm onu öpmek istedi.
Ergendi.
Bir hata yaptı.
Kızın annesi şikâyetçi oldu.
Cinsel saldırı dedi.
Onu hapse attılar.
Onu çıkarmak için bir ay uğraştım.
Döndüğünde…
Orada bir şeyler olmuş, anlıyor musunuz?
Bir daha hiç konuşmadı.
Oğlunuzu nasıl çalıştırdınız? Arabası var mıydı?
Hanımefendi.
Kalem bile tutamazdı.
Onu işe otobüsle götürüyordum.
ARAÇ SÜREMİYOR
Çıkışta da ben alıyordum.
Çünkü otobüs yollarını hatırlayamadığını fark ettim.
Araba sürmeyi de öğrenemezdi.
Pardon.
Bu ayakkabının tekini nerede bulabilirim?
Lütfen bugün olmasın. Çok işim var.
Ben de ayakkabı almak isteyen bir müşteriyim.
Bana hizmet vermeyecek misin?
Kaç numara?
Sen kaç giyiyorsun?
Ben 23 giyiyorum.
Çok küçük ayaklar. Hoşuma gitti.
Hey.
Pardon.
Bir anlaşma yapalım.
Sana bir ayakkabı alacağım, bu da patronunu çok sevindirecek.
Sen de onları akşam yemeğinde giyeceksin, o da beni çok mutlu edecek.
Herkes kazanır.
Bak, sana kaç kez söyledim bilmiyorum.
Seninle çıkmayacağım.
- Erkeklerden hoşlanmıyor musun? - Kabalaşma.
Pişman olacaksın.
Ne dedi?
Pişman olacağımı tabii ki.
Onunla çıkmalısın.
Öyle bir erkekle, ömür boyu çalışmana gerek kalmaz.
İlgilenmiyorum. Buna ne dersin?
Sanki bir sürü talibin var.
Bence bu kadar seçici olma.
Ama hayat senin. Geliyor.
Bunları alayım.
Yirmi üç numara.
Amir Herrera. Uzun zaman oldu.
- Kırk yaşında gibisiniz. - Kim sana otur dedi?
Memurlarıma çalışacak alan lazım.
Park yeterince büyük değil mi?
Ama Şef Escobedo onları buraya atadı. Siz karakol amiri olduğunuzdan…
Bu karakoldaki görevim kampanya vaatlerini göstermek isteyen
bir politikacının kaprislerine boyun eğmek değil
buranın her santimetresinin suçları soruşturmaya
ve çözmeye adanmasını sağlamak.
Kusura bakmayın amirim.
Kör değilim.
Onları şahsen eğittim.
Ve o grupta bazı gerçek polisler olduğunu söylemem lazım.
Kızınız dâhil.
Çocuğun var mı?
Hayır, yok.
Olmadığı belli.
Olsaydı biricik kızımın bu tehlikeli şehrin sokaklarında
mini etek giyerek dolaşmasından
gurur duymadığımı anlardın.
Hepsini detaylandırdım aslında.
Hadi canım.
Dedektif masasına ne zaman üniformalı polis davet ettik?
Bir dakikan var mı dedektif?
Bitirdiniz mi?
Bu daha önemli efendim.
Bana neyin önemli olduğunu söyleme.
- Onu ben sana söylerim. - Onları rahat bırak Lozano.
Gördüğünüz gibi meşgulüz hanımlar. Ne istiyorsunuz?
Margarito Flores.
- Ne olmuş ona? - Soyucu o değil.
Ve kanıtımız var.
- Kanıtınız mı var? - Evet.
Salaklar. Bunun arkasında kim var?
- Díaz'dır. - Sendin, değil mi?
Sen söyledin.
Ben mi?
Aptala yatma.
Şaka değil bu.
- Şaka değil mi? - Değil.
Kanıtı görelim.
Elbette efendim.
Margarito Flores'in ince motor becerilerini kontrol eden beyinciğine
onarılamaz hasar teşhisi konuldu.
O yüzden bırakın altı kişiyi iple boğmayı
itirafını imzalamak için kalemi bile tutamazdı.
Kollarında 19 set karman çorman parmak izi var.
Ama boyun, el ve ayak bileklerinde bir tane bile parmak izi yok.
Bağlanıp boğulmuş olmasına rağmen.
Tam tersine. O bölgeler tertemizdi.
O kadar dağınık olan biri o düzeyde dikkat edemez.
Annesi araba kullanmayı bilmediğini söyledi.
Yardım almadan otobüse de binemiyormuş.
Biri bana oralara tek başına nasıl gittiğini,
tüm bu insanları nasıl öldürdüğünü ve sonra
hiç kanıt bırakmadan nasıl döndüğünü açıklasın efendim.
Daha olası senaryo, çalıştığı parkta bulunmasıdır.
Dolaştığı sırada cesedi buldu ve yaşadığını sandı.
Onu ayıltmaya çalıştı ve kollarında parmak izleri bıraktı.
Öldüğünü fark ettiğinde de çamurda ayak izini bırakarak kaçtı.
Demek araştırma yaptınız ha?
Doğru efendim.
Öğrenin yavşaklar.
Beyler.
Soruşturma böyle yapılır.
Romandía! Gel buraya!
Sorun nedir?
Hiç. Her şey yolunda. Hatta seni tebrik etmek istedim.
Bak, astlarından üçü
tüm emir komuta zincirini bozarak izinsiz bir soruşturma yürütmüş
ve sonra da gelip
bana masum birini tutukladığımı söyleme cesaretini göstermişler, değil mi?
Biz…
Sessiz ol. Tamam mı?
Amirinin önündeyken sessiz ol.
Aynı şey sizler için de geçerli.
Biz aksini söylemediğimiz sürece.
Annesini ziyarete gittiniz, değil mi?
O kadının size ne diyeceğini sandınız?
Oğlunu koruyup, onun katil olmadığı haricinde
ne diyecekti?
Ve izler.
Çok iyi iş çıkarmışsınız.
Tebrikler. Sadece ufak bir şey var.
Katiller mükemmel değildir.
Hatalar yaparlar. Onları öyle yakalarız.
Anlaşıldı mı?
Bunun Escobedo'nun projesi olması umurumda değil.
İtaatsizlik şikâyetinde bulunacağım.
Ve bu üç Mavili de şu an itibarıyla açığa alındı.
Polisliğiniz sona erdi.
Beyler, dalga geçmeyi kesip işlerinize dönün.
Gidebilirsiniz.
Ofisime. Yürü.
Bak Herrera…
Haklısın.
Hâlâ burada işlerin nasıl yürüdüğünü bilmiyorlar.
Onlara bir şans daha ver.
Kurallara uymalarını bizzat sağlayacağım.
Böylece Escobedo'dan kurtuluruz.
Doğru.
Peki bunu neden yapayım?
Çünkü bunu yapmazsan istifa ederim.
Şu hâline bak.
Kahramansın.
Ne istersen yap Romandía. Bu benim değil, senin cenaze törenin.
O kabare seni değiştirmiş.
Teşekkürler.
Neden bana gelmediniz?
Çünkü dedektif o, efendim.
Evet ama patronunuz benim!
Beni aptal durumuna düşürdünüz.
Bütün bunları arkamdan yaptınız.
Sadece vakanın tekrar açılmasını istedik efendim. Çok üzgünüz.
Üzgün olduğunuzu duymak istemiyorum.
Bana onun yanına yaklaşmayacağınızı söylemenizi istiyorum.
Hiçbirine bakmayacaksınız bile.
Burada risk altında olan sadece sizler değilsiniz. Anlaşıldı mı?
Gidin şimdi.
Dur.
Hoşuna gitse de gitmese de eylemlerinin sonuçları var.
Liderleri olmak mı istiyorsun?
Bunu anlayarak başla.
Herrera.
Amirim. Ben Escobedo.
Şu an çok meşgulüm efendim.
Fazla vaktini almayacağım.
Mavili Kadınlar, amirim.
Dinliyorum.
Anladığım kadarıyla Yüzbaşı Romandía'yla konuşuyorsunuz.
Ona çok açık olarak söyledim ve…
Ne dediğini biliyorum.
Ama memurlarımı çalıştırmam gerek amirim. Onlara alan lazım. Bu kadar basit.
Şu anda karakolda yer yok.
Polisin son yıllarda kazandığı itibarla, personel sayımızın
yetersiz olduğunu biliyorum. Rakamlar burada.
- İstersen sana verebilirim. - Rakamları biliyorum efendim.
Acaba mavi giyen birkaç kızdan gelen bir tehdit mi hissettiniz?
Öyle mi amirim?
Alakası yok efendim.
Şaşaalı bir şeye gerek yok. Basit bir şey. O kadar.
Pekâlâ efendim.
Cumhurbaşkanı ve ben, desteğin için minnettarız.
Hoş geldiniz.
Buyurun.
Ne dersiniz?
İşte buradayız.
"Burası" neresi oluyor?
Yeni çalışma alanınız.
Bu koku nedir?
Nem. Ve bir de ölü sıçan tabii.
Burayı baban bizzat seçti.
Tamam o zaman. Rahatınıza bakın.
Merhaba.
Ben, şey…
Nereye gidiyorsun?
Neden soruyorsun?
Hayır, sadece…
Lütfen, şeye çalışmıyorum…
Boş ver. İyi geceler.
Aslında…
Bu karakolda kardeşimi sorgulayan pek fazla kişi yoktur.
Dinlemeyeceğini de biliyorum
ama bence çok iyi iş çıkardınız.
Çok titizce.
Evet. Biliyorum.
Neyse. Sadece bunu söylemek istedim.
Adım Ángeles Cruz.
Senin adın ne?
Gabriel. Gabriel Herrera.
Şey…
- İyi geceler Gabriel. - İyi geceler.
Seni eve bırakabilir miyim?
Olur. Araban nerede?
Benim…
Hayır, arabam yok.
İstersen yürüyebiliriz.
Olur.
Tamam.
Sorun değil.
Sahi mi?
Gidelim.
Tamam, geldik işte.
Evet,
belki…
Polis olduğundan bahsetmesek daha iyi olur diyorum.
Yani bir şeyleri karıştırmaya…
Yalan söylememi mi istiyorsun?
Hayır. Sadece konudan kaçınmanı istiyorum.
Şimdilik.
Terfiye ihtiyacım var.
İkimizin de ihtiyacı var.
Tamam.
- Bak. Bu da torunumuz. - Bakalım.
- Çok tatlı. - Teşekkürler.
- Gözleri büyükannesi gibi. - Sahi mi?
- Evet. - Sağ ol.
İki çocuğunuz var, değil mi?
- Evet. - Evet, oğlan ve kız.
Ve bazen kendimi bunalmış hissediyorum.
İnanmayabilirsiniz ama gittiklerinde onları özlüyorsunuz.
Bir bebek daha düşünmelisiniz.
Sana arkadaşlık etsin diye.
Evet, bunu konuştuk, bundan bahsettik.
- Değil mi canım? - Evet.
O zaman acele etmelisiniz çünkü yaş ilerliyor.
Onları rahat bırak be kadın.
Çikolatalı mus isteyen?
Tabii.
Çikolatanın tek günahım olduğunu itiraf etmeliyim.
- Benim de. - Sahi mi?
Evet, bayılırım.
Lucas!
Bir şey söylemem gerek Lucas. Bayılacaksın.
- Lucas… - Evet?
Lucas'ı mı arıyorsunuz?
Evet. Burada mı?
Hayır, değil. Siz kimsiniz?
Hiç kimse.
Onu aradığımı söyler misiniz…
Valentina'nın onu aradığını?
Vale… Valentina mı?
Vale!
Tanıştığımıza çok sevindim.
Lucas senden çok bahsetti.
Sahi mi? Ne dedi?
Ciddi bir şey değil.
Lucas'la aramızda sır yoktur. Anlarsın ya.
Anlamıyorum.
- İçeri gel. - Hayır, yapacak işlerim var.
Şimdi hatırladım.
Lucas gelmek üzeredir. Hatta çoktan gelmesi gerekiyordu.
- Yemeğe kal. - Akşam yemeği yemiyorum.
Vale.
Efendim?
Polis olman
dünyadaki en cesurca şey.
Pekâlâ.
- Teşekkürler. - Görüşürüz, tamam mı?
- Tamam. - Güle güle.
İskoçya'da 24 yıl beklemiş.
- Yirmi dört mü? - Yirmi dört.
İçince vicdanım sızlıyor.
- Çok uzun yıllar, değil mi? - Merak etme. İç.
Harika şeyler sonsuza dek sürmez.
Viski.
Çok güzel.
Hayat.
Buna katıldığımı sanmıyorum.
Dinliyorum.
Mesela mimarlık.
Mimarlık olmadan kim olduğumuzu bilmezdik.
Önceden kim olduğumuzu ve kim olacağımızı da.
Özel ya da kamusal alanda.
Kolezyum var, Golden Gate var.
Pani'nin Kulesi. Bunlar her tarihsel anın tanıklıkları, değil mi?
Eskiden sahip olduklarımızın.
O zamanki teknolojimizin.
O zamanki düşüncelerimizin, âdetlerimizin.
O yüzden mimari ebedîdir.
Çünkü biz mimarlar, zaman içinde
mirasımızı bırakma
imkân ve sorumluluğuna
sahibiz.
"Zaman içinde mirasımızı bırakma."
- Hoşuma gitti. - Evet.
İşte bu yüzden
ben bu işi
sadece bir iş olarak göremiyorum.
Benim için bir kültürdür.
Sanattır.
Buna içilir.
Şerefe.
Çok etkileyici.
Duvar kâğıdı, renklerin karışımı. Çok güzel.
Keşke senin zevkin bende de olsa.
Kolay olmadı.
Doğal yeteneğin olduğundan eminim.
İtiraf edebilir miyim?
İç mimari dersleri alıyorum.
- Sahi mi? - Hı-hı.
Bunu takıntı yapmış vaziyetteyim.
Ne zaman bir arkadaşımın evine gitsem…
Bilmiyorum, bir şeyleri değiştirmek istiyorum.
Vay canına. Sevdiğin bir şeyi yapmak çok harika.
Sen de bir şey yapıyorsun, değil mi?
Hayır.
- Hayır, yapmıyorum. - Evet.
Söyle hadi. Ben sana söyledim. Bana güvenebilirsin.
Şey.
Başta bana uygun olmadığını düşündüm…
…ama artık kafamdan atamıyorum.
Söyle. Ne iş yapıyorsun?
Polis memuruyum.
Vay. Polis memuru.
Bilmeni isterim, aileme tamamen bağlıyım.
Elbette, neden olmayasın ki?
Gilberto. Şükürler olsun.
Beni dövecek kadar kabiliyetli biri sanmıştım.
İşlerin nasıl yürüdüğünü unutacak kadar uzak mı kaldın?
Onlarla konuştum.
Yeter.
Kalk ayağa puşt.
Beni dinle piç.
Bir daha babamın yetkisini sabote edersen…
…ne olacağını biliyorsun.
Escobedo'ya ağlamasan iyi edersin.
Kalan azıcık saygınlığını da koru.
Bir daha Herrera'lara bulaşırsan
seni bizzat öldürürüm puşt. Duydun mu?
Gilberto.
Gidelim.
Buna değmez.
- Canım… - Polis olduğunu mu söyledin?
Bir şey söylemeyeceksin diye konuşmuştuk.
En iyisi buydu.
Neden ona söyledin?
Gizli konuşuyorduk hayatım.
Gizli mi? Evet ama iç mimarlık eğitimi almakla polis olmak çok farklı şeyler.
Görmüyor musun María?
Sana tapıyorlar hayatım.
Ama kendini daha iyi hissedeceksen yarın onları arar
bunun benim fikrim olduğunu, senin alakan olmadığını söylerim.
Aynen. Polis olmak senin fikrindi ve benim hiç alakam yoktu.
Bu da beni daha kötü duruma sokar.
Aptal gibi görünmeme sebep olur.
- Bence abartıyorsun. - Abartmak mı?
Evet, abartıyorsun. Nasıl olsa öğreneceklerdi.
- Öğreneceklerdi doğru… - Evet.
Ben terfi ettikten sonra!
Şimdi senin sayende, bu hiç olmayacak.
- Sesini kısabilir misin? - Tabii ki.
Daha iyi bir fikrim var.
İlahi müdahale hayatlarımıza rehberlik eder.
Ve bu sayede toprağa döneriz.
Âmin.
- Âmin. - Âmin.
27 AĞUSTOS 1937 - 14 MART 1956
SEVGİLİ KIZIMIZ VE KARDEŞİMİZ
Bağışla beni!
Gelecek bölümde…
Onu da diğerleri gibi buldum.
Nasıl bir manyak Soyucu'yu taklit etmek ister?
Polisler yanlış adamı yakaladı.
Yüzbaşı, Jessica'yı ziyarete gittim.
Ona bütün arabaları gösterdim ve bunu seçti.
Buna ne derim?
Lanet olası bir tesadüf.
Bu sabah geç kaldın.
Lanet işini yap María.
Yoksa seni kovmak zorunda kalacağım.
WOMEN IN BLUE
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher