POSTACIE, MIEJSCA, ORGANIZACJE I WYDARZENIA W TYM DRAMACIE SĄ FIKCJĄ
BILET WSTĘPU TYTUŁ: SONAGI
Co to jest?
Masz czas w ten weekend?
Chodźmy obejrzeć film.
Mam coś dla ciebie.
Co takiego?
Co to jest?
Kupiłam, bo mi się spodobał.
Jest ładny.
Euijeong, Gicheul. Spójrzcie tutaj.
Nie trzeba.
Dalej. Zróbmy sobie jedno.
Raz, dwa, trzy.
Może pani zrobić jeszcze jedno?
Żebyśmy oboje mieli własne.
Gicheul. Nawet nie próbujesz tego ukrywać.
Raz, dwa...
Chwileczkę.
Zapnę ci go.
-Proszę. -Dzięki.
Raz, dwa, trzy.
Jeszcze jedno?
Zbliżcie się.
Gotowi?
ZŁO ABSOLUTNE
Raz, dwa, trzy.
Dawno nie widziałam Junmo.
Jest bardzo zajęty.
A co? Tęsknisz za nim?
Oczywiście, że tak.
To mój jedyny zięć.
Powiem mu, żeby tu zajrzał.
Powiedz mu, żeby wystąpił w programach telewizyjnych,
jak robią to inni detektywi.
Też chcę chwalić się zięciem, jak inne obecne tu panie.
Mamo, pamiętasz tego dzieciaka,
Jung Gicheula, z mojego kościelnego chóru?
Oczywiście.
Podobno został gangsterem.
O tym też wiedziałaś?
Mieszkając w jednym miejscu przez 20 lat,
słyszy się różne rzeczy.
Nie do wiary, że tak skończył.
Przestańcie robić zdjęcia! Tu są dzieci.
To zbyt okrutne.
Wielkie nieba!
Przeklęte pismaki!
Gicheul kończy już szkołę?
Nie, dopiero zaczyna.
ŻYCIORYS – KWON SEUNGHO
„Kwon Seungho”.
WERYFIKACJA FAKTÓW SPRAWDZIĆ KARTOTEKĘ OJCA
YU EUIJEONG WYDZ. BEZPIECZEŃSTWA?
ŻONA POLICJANTA? NAZWISKO, ZDJĘCIE, WYDZIAŁ
„Yu Euijeong”.
Zdjęcie męża?
Powiedziałem, że chodziło o aresztowanie mojego ojca
i nie drążyli tematu.
Ale nie jestem pewien,
czy mi uwierzyli, czy nie.
Przy okazji,
czy ty i Jung Gicheul byliście ze sobą blisko?
Przez chwilę w liceum.
Od tamtej pory go nie widziałam.
-Czemu pytasz? -To nic takiego.
Zadzwonię później.
Nie martw się.
Dobrze.
Wybacz, że nie powiedzieliśmy o detektywie Parku.
Względy bezpieczeństwa.
Dohyung, zawiodłam się na tobie.
Jak ty, ze wszystkich ludzi,
mogłeś wciągnąć Junmo w tak niebezpieczną operację?
Nie rozumiem tego.
Przepraszam, Euijeong.
Bardzo mi przykro,
ale to jest coś, co może zrobić tylko Junmo.
Dohyung.
JUNG GICHEUL
Jung Gicheul dowiedział się, że Junmo i ja się znamy.
Wie też, że jestem gliną.
Naprawdę zamierzacie dalej tam go trzymać?
Na razie powinniśmy zaczekać na następny ruch Jung Gicheula.
Będę miał na niego oko,
-więc się nie martw. -Dohyung.
Znasz Junmo o wiele lepiej niż ja.
Gdy coś zacznie, nigdy nie odpuści.
Inspektor Yu.
Chce pani, żeby detektyw Park szybko zamknął tę sprawę
i wrócił do domu, prawda?
Aby tak się stało, potrzebujemy twojej pomocy.
Proszę pana, nie.
Byłbym bardzo wdzięczny.
Czy naprawdę musiałeś kazać mi przyjść do biura bladym świtem?
Proszę. Podziel się ze swoimi ludźmi.
To amerykańskie pączki.
Trzymaj.
Dzięki za słodycze.
Nie ma sprawy. Smacznego.
Dzień dobry panu.
Cześć.
Ojciec Kwon Seungha, Kwon Jangseok,
został skazany czterokrotnie za naruszenie ustawy narkotykowej.
A jeśli chodzi o jego szkoły,
sprawdzę to w Wonju.
Ojciec Yu Euijeong to były komendant APMS,
Yu Dukhoon. Na emeryturze od zeszłego roku.
Jej matka leczy się na raka w szpitalu Yeongdong Severance.
Jest w Wydziale Bezpieczeństwa,
a jej mąż jest detektywem na komisariacie policji w Eumseong.
Mam tu jego zdjęcie.
Kwon Seungho.
Gdy spotkałeś się z Euijeong,
czy wspominała o swoim mężu?
Nie.
„Policja w Eumseong, Wydział Spraw Kryminalnych.
Starszy funkcjonariusz Park Junmo”.
KOMISARIAT POLICJI W EUMSEONG DETEKTYW PARK JUNMO
Widziałeś go już kiedyś?
Nie.
Przyjrzyj się dobrze.
Widziałeś go?
Nie widziałem.
Powiedz.
Kto jest przystojniejszy? Ja czy on?
Ty, szefie.
Chodźmy się umyć.
Tak, szefie.
Jeszcze coś.
Czy Euijeong pochodzi z Wonju?
Z tego, co wiem, przeniosła się tam przez pracę swojego ojca.
Potem, będąc w gimnazjum, wróciła do Seulu.
Nie wiedziałeś, że policyjny intranet zapisuje historię wyszukiwania,
gdy zalogujesz się do systemu?
Wiedziałem.
To jak mogłeś być tak lekkomyślny,
żeby sprzedać te informacje?
Przepraszam, proszę pana.
Wiem, że twoje dzieci nie brały jeszcze ślubów.
-Chcesz trafić do gazet? -Nie, proszę pana.
Od dzisiaj będziesz robić to, co ci powiem.
Jeśli się wywiążesz, przymknę na to oko.
Ale jeśli nawalisz choćby trochę,
jedziesz prosto do paki.
Tak jest.
Możesz już iść.
I zawsze odbieraj ode mnie telefon.
I on ma się za szefa.
Gdyby nie wcześniejsze przygotowania, mielibyśmy kłopoty.
Racja.
Po tym, jak oszukał zbirów z Busan w klubie rockowym
i sprawdził przeszłość zaraz po spotkaniu z inspektor Yu,
zdaje się, że Jung Gicheul jest mądrzejszy i bardziej skrupulatny, niż myślałem.
Sprawdźmy, kto jest mądrzejszy.
Jak?
Podkręćmy tempo.
Niby jak?
Swoją drogą, gdzie idziesz w ciągu dnia, zamiast spać?
Jeżdżę metrem i śpię na siedzeniach.
To pomaga mi zasnąć.
Nie mów takich rzeczy.
Źle się teraz z tym czuję.
Nie o to chodzi.
Każdy robi to, co lubi.
To właściwie brzmi całkiem fajnie.
Dlaczego zacząłeś tu pracować?
Bo chciałem mieć wyczesane życie.
Świat i tak się skończy w 1999 roku.
Nostadamus tak przepowiedział.
Tak się gość nazywał?
Przeżyję cztery zajebiste lata
i będę patrzył, jak świat się kończy.
Co jest?
Za bardzo trącę Pokoleniem X?
Czemu ludzie w tym aucie mają maski?
To cholernie podejrzane.
-Co nie? -Co oni robią?
Po co mają maski?
Co za bydlak.
Szlag!
Dorwać Jung Gicheula!
-Hej! -Jung Gicheul, ty bydlaku!
-Wyłaź! -Gdzie Jung Gicheul?
Wychodź, palancie!
Wyłaź stamtąd!
Wyłączone światła.
Co to za dupki?
Szef jest w środku.
Kurwa.
Szefie, atakują nas.
Weź go ze sobą.
Szefie, chodź ze mną.
-Szefie! -Tam jest!
Dorwać Jung Gicheula!
Ja jestem Jung Gicheul!
Chodź tu, sukinsynu!
No chodź!
Chyba wszyscy uciekli.
Szefie, jesteś cały?
A ty?
Tak.
Co za skurwysyny.
PRZYCHODNIA LEKARSKA SEONGMO
-Daj mi papierosa. -Tak jest.
-Ja też chcę. -Proszę.
Boli?
Nie, wszystko w porządku.
To tylko draśnięcie.
Co robimy z tym gnojem, Song Donghyukiem?
Bo jeśli nic, będzie nas miał za tchórzy.
Może pojedźmy do Busan i zetrzyjmy ich w proch.
Ja się tym zajmę.
Proszę pilnować, by rana była sucha.
-Szwy zdejmiemy za tydzień. -Doktorze.
Dobra robota.
Zrobiłem tylko to, co należało.
Od jutra w pokoju obok
będzie czuwał szef Seo. Przepraszam, szefie.
Ja jestem Jung Gicheul!
Chcę przy sobie Seungho.
Szefie, on dopiero co do nas dołączył.
Sądzisz, że inni chłopcy tego nie zauważą?
I nie możemy trzymać blisko ciebie gościa, który zadaje się z glinami.
A gdzie byłeś ty albo inni członkowie,
gdy działo się to wszystko?
Powiedz.
Rób, co mówię.
Tak, szefie.
-Yongdae, spocznij. -Tak.
Załatw mu telefon.
-Tak jest. -Hej.
Tak?
I nowy garnitur.
Tak jest.
Wygląda jak bezdomny.
Sobie też kup.
Tak...
Tak jest! Dziękuję!
Dohyung. Nasz plan się powiódł.
Tak. Od teraz będę jego osobistym ochroniarzem.
Dobrze.
Przy okazji,
uważam, że byłoby lepiej,
gdybyś nie mówił innym, że Jung Gicheul miał broń.
Dobra. Dzięki za cały twój wysiłek.
A wtedy ten wielki gość...
-Dobry wieczór. -Dobry wieczór.
Świetna robota. Usiądźcie.
Gładko zaczęliście.
Zatrzymaliście się obok ich auta w idealnym momencie.
Ale ten koleś był naprawdę niezły.
Udawał, że nas uderzał,
ale trafiał w ścianę albo podłogę.
Na udzie mam tylko siniaka. Niesamowite.
Czym on się zajmował?
To tylko zbir. Zwykły kapuś.
Smacznego.
Dziękujemy.
Tak jest.
W porządku.
Człowieku, nie tam. Tutaj.
-Widzisz tamten pokój? -Tak.
Łóżko nad sofą jest twoje. Dobra?
Tak jest.
Za mną.
Biuro ma zamek na kod.
Dobrze.
Jeden, dwa, zero, sześć.
Data moich urodzin.
Co? Nie pasuje ci coś?
Nie, proszę pana. Zapamiętam go.
Tylko zastanawiam się...
Co z innymi kodami w drzwiach...
Boże, jeszcze więcej pytań.
-Słuchaj. -Tak jest.
To jedyny kod, który powinieneś znać.
Tak jest.
Cześć, tu Seungho. Jak tam sprawy?
Tak, u mnie w porządku.
Dostałem telefon.
Nawet jeśli sprawdzą historię rozmów,
przymkną oko na rozmowy z „Euijeong”.
Od teraz dzwoń na ten numer.
Mówiłeś, że twój ojciec cię bił.
Tak, szefie.
Był uzależniony od mety?
Tak.
Twojej matce musiało być ciężko.
Odeszła, gdy miałem siedem lat.
Ludzie tacy jak my mają podobne historie.
Jak było zobaczyć ją po tak długim czasie?
Co masz na myśli...
Czy Euijeong wciąż jest niefrasobliwa i fajna?
Tak.
Powinna była wyjść za bogacza i żyć wygodnie.
Dlaczego wzięła ślub ze zwykłym wiejskim detektywem?
Chodź ze mną.
Wychodzę na jakiś czas.
Zjedzcie obiad beze mnie.
Hej.
Dokąd idziesz?
Zagrożenie mogło jeszcze nie minąć.
Nie skończyliśmy jeszcze z tymi gnojkami z Busan.
Ryzykownie byłoby się rozdzielać.
Do zobaczenia.
Szefie.
Zamówiliśmy jedzenie. Może porozmawiamy przy obiedzie?
-Do zobaczenia. -Do zobaczenia, szefie.
Mogę spytać, dokąd jedziemy?
Do Yeongdong Severance.
SZPITAL YEONGDONG SEVERANCE
Chodźmy.
Podobno matka Euijeong jest bardzo chora.
Przywitamy się.
Zostanę tutaj.
Mieszkałeś z nimi po sąsiedzku.
Też powinieneś pójść.
Zapewne i tak by mnie nie pamiętała.
Do tego jest chora.
Jeśli dołączę, będzie się czuła niezręcznie.
Idź. Ja poczekam tutaj.
JOKOHAMA, JAPONIA
Pańskie umiejętności malarskie są niesamowite.
Na pewno oprawię ten obraz
i powieszę go w widocznym miejscu.
Swoją drogą,
z Jung Gicheulem w Seulu...
Czym on się zajmuje?
Z tego, co wiem, zainwestował w tamtejsze bary.
Cóż, po tym, jak się go pozbędziemy,
planuję przejąć Gangnam dla siebie.
Ale to nie powinno zaszkodzić memu bratu.
Jung Gicheul
traktuje szefa Kanemoto jak ojca.
Sugeruję zrewidować ten plan.
Jesteśmy sprawiedliwymi przestępcami.
Ale ten przybłęda znikąd nie szanuje porządku ani lojalności
i ugania się za forsą.
Istnieje jakiś inny sposób?
Po pierwsze, już zdecydowałem.
Po drugie,
jeśli podejmuję decyzję, realizuję ją.
Proszę dokładnie przekazać te słowa memu bratu.
Dobrze.
Tak zrobię.
Kiedy podejmiesz decyzję, musisz działać zgodnie z nią,
aby niczego nie żałować.
No cóż...
Czasami wpuszczasz psy, a czasami je wypuszczasz.
Właśnie.
O rety, to kaszmir.
Nie musiałeś kupować tak drogiego prezentu.
Nawet na krótkim spacerze powinno być pani w nim ciepło.
Mimo to...
Rety, ale piękne.
Nie tylko pani zięć jest wysoki i przystojny,
ale ma też złote serce.
U twojej mamy wszystko dobrze?
Tak.
To, co się jej przytrafiło, na pewno wywołało w kościele poruszenie.
Oczywiście, że nie.
Twoja matka była tak oddana naszemu kościołowi.
Gicheul.
Tak?
Nie mogłeś znaleźć sobie innego zajęcia?
Więc pani także uważa, że jestem gangsterem?
Zawsze krążą takie plotki o ludziach z nocnego biznesu.
Plotki?
Tak.
To, czym się zajmuję...
To jest jak stowarzyszenie.
Kiedy młodzi ludzie są w branży klubów nocnych,
wielu ludzi wszczyna z nimi bójki
lub patrzy na nich z góry.
Pomyślałem, że powinniśmy sobie wzajemnie pomagać.
Dlatego założyłem swoją firmę.
Więc nie robisz żadnych złych rzeczy?
Oczywiście, że nie. Bez obaw.
Przepraszam.
Halo.
Tak, ojcze.
Nie ma innego wyjścia.
Proszę kontynuować swój plan.
W porządku.
Kanemoto, co ty robisz?
Gicheul zarabia dla mnie pieniądze,
a ty, bydlaku, chcesz go zabić?
Kanemoto...
Wy gnoje.
Cholerne bydlaki.
Cofnąć się, skurwiele!
Ej, ty. Rzuć broń.
Jest Japończykiem, więc nie rozumie koreańskiego.
To zbyt niebezpieczne.
Zastrzel go.
Kurde.
Song Donghyuk.
Ojciec się nim zajął.
Co?
Mówiłem, że się tym zajmę. Pamiętacie?
Małostkowy, stary skurwiel. Dobrze mu tak.
Dzień dobry.
-Nowy, chodź tutaj. -Tak jest.
Widzę, że się dobrze wyspałeś.
Skóra aż ci lśni.
Cholera.
Ależ błyszczy.
Wejdź, głąbie.
Sukinsyn.
-Spakowałeś wszystko? -Tak.
Wszystko zapakowane.
-Weź to. -Tak jest.
Weź to.
Dziś mamy dobry dzień, dupki.
-Firmowy obiad. -Tak jest.
-Zrozumiano? -Tak jest!
Damy z siebie wszystko.
Smacznego.
-Dziękujemy. -Dziękujemy, szefie.
Przepraszam. Proszę.
Smacznego.
Mogę o coś spytać?
Jak często szef jeździ na ryby?
Kilka razy w miesiącu.
Rozumiem.
Co mam robić, gdy nie ma szefa?
A co? Chcesz iść na randkę?
Zostań na cholernym posterunku.
Ja idę się napić.
Dzwoń, gdyby coś się działo.
Co za dupek.
Jak fale?
Dziś spokojne.
Gdy szef wyjeżdża na ryby,
kiedy zwykle wraca?
Czasami zostaje na jedną noc.
Czasami na dwie.
Dziś na pewno nie wróci.
Już późno. Nie idziesz spać?
A co ci do tego?
Pozamiataj tam.
Chodźmy się gdzieś napić.
-Tak jest. -Tak jest.
No chodź.
Gnojek już jest pijany.
Też chcesz iść?
Nie.
-Pilnuj tego miejsca. -Tak jest.
Dobrej zabawy.
URODZINY CZŁONKÓW UNII GANGNAM
Cholera.
Urodziny Euijeong.
Sukinsyn.
Skurwiel.
U Jung Gicheula nie znaleziono niczego wyjątkowego?
Zgadza się.
Ale czy to nie dziwne?
Bydlaki jeżdżą na ryby kilka razy w miesiącu,
ale w pokoju nie ma żadnej wędki.
Czyli może jeździć nie na ryby.
Spróbuję go namówić, żeby zabrał mnie na taki wyjazd.
POLICJA METROPOLITALNA, TOKIO
Koreański boss, Song Donghyuk.
Według naszych źródeł z Korei
może być zaangażowany w handel metą.
Wylądował w Japonii 15. na lotnisku Narita, a teraz zaginął.
Jego dokumenty znaleziono na wybrzeżu Miura w Kanagawie.
Podejrzewamy, że zginął w pobliżu,
a jego ciało wrzucono do morza.
Od dzisiaj
skupimy się na obserwacji
gangsterów z Yoshioka-gumi w Tokio, Chibie i Kanagawie.
Zrozumiano?
-Tak jest! -Tak jest!
Cześć.
PRZYMIERZALNIA
Tadam.
Kryształ z Gangnam.
Naprawdę ma czystość na poziomie 99%?
Rozpuść wieści.
Dobrze.
I rach!
I ciach!
Ale zabawa.
-Przygazować? -Przygazuj.
Nie zabijajcie mnie!
Błagam!
Proszę, nie zabijajcie mnie!
Stój.
Czyj towar sprzedawałeś do niedawna?
Któż to może być?
Ten człowiek.
A co teraz sprzedajesz?
Kryształ z Gangnam?
Kto jest twoim szefem?
Muszę się z nim spotkać.
Chodź tu. Unieś głowę.
Trzymaj ją w górze, a gębę zamkniętą.
Zamkniętą!
Jeszcze chwileczkę.
Zamkniętą!
Ostatnie uderzenie.
Ta ogromna latarka jest bezużyteczna.
Zamiast się cały dzień obijać, mogłeś wymienić baterie.
Nie kupowałeś jej, prawda?
Może te gnojki z Busan ją upuściły,
kiedy zaatakowali nas w biurze.
Twierdzisz, że to byli gliniarze?
Dlaczego mieliby to zrobić?
Nie wiem.
Gliniarze udawali bandziorów
i zniszczyli nasze biuro?
Ale dlaczego?
Przepraszam.
Co tam?
Tak.
Dobra. Zaczekaj tam.
Smith.
Tak, kierowniku Cho?
Myślisz, że przyjechał sam?
Na to wygląda.
Obudź Dzieciaka.
-Cholera. -Gdzie jest...
-Wyłaź z auta. -Wypierdzielaj.
No dalej. Rusz dupsko.
Idiota.
Masz ładny zegarek.
Racja.
Przyjechałeś tu sam?
Tak.
Dzieciak.
Hej. Ręce.
Zobaczmy...
Chwileczkę.
Ja tylko...
Nie możemy tu rozmawiać. Pojedźmy w ustronne miejsce.
Przepraszam.
Nie możemy zostawić trupa przy podstawówce.
Dzieci by się wystraszyły.
Prawda?
Ma pan rację.
Odprowadźcie go.
Ale zajebisty zegarek.
Stary, ale jestem zazdrosny!
Niech to szlag.
Trzymaj. Przymierz go.
I jak leży?
Co jest, do diabła?
Co on wyprawia?
Kierowniku Cho.
Hej! Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Co jest, kurwa?
Dzieciak. Idź to sprawdzić.
Szyja mnie boli.
Do diabła!
Ej, panienko!
Wysiadaj z auta! Szyja mnie napierdala!
Panienko!
Czego?
Co jest, kurwa?
Nic nie widzę!
Kurwa!
Ty jebany...
Kwon Seungho.
Tak?
Hej.
Chodź ze mną.
No chodź.
Hej.
Kto ci pozwolił nosić takie fikuśne gatki, kutasie?
Ty jebany gnoju.
Hej.
Skurwysyn.
No dalej.
Odpowiadaj.
Kto to jest?
Cześć.
Ale z niego dupek.
Próbował zabić szefa
i zrujnować nasz biznes.
Co z nim zrobimy?
Zabijmy go.
Co nie? Też tak uważasz?
Ty sukinsynu.
To nie ty?
Więc niby po co to robimy?
Myślisz, że bez powodu?
-Nie? -Przestań się trząść, suko.
Ty skurwielu.
Unieś głowę.
Pieprzony gnój.
Przytrzymaj go.
Hej.
No dalej.
Podnieś ręce.
Trzymaj go mocno.
Raz, dwa, trzy.
I to niby miało go zabić?
To sam spróbuj.
Podoba ci się czy co?
To sam to zrób, sukinsynu.
Podnieś go.
Uderzę go tutaj.
W to miejsce.
Jebana suka.
Ty skurwielu.
Nie napinaj się, suko.
Ta suka zasługuje na klapsa za ładną bieliznę.
Chodź tu.
Czas na klapsa, suko.
Raz.
Dwa.
Jeszcze raz.
-Trzy. -Wystarczy.
Dość tej zabawy. Kończymy to.
Tak, szefie.
Ty to dokończ.
Abym mógł ci zaufać.
Zastrzel go.
Strzelaj.
Cholera.
Strzelaj!
Kurwa.
Napisy: Grzegorz Marczyk