‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪เราเข้าใจกัน
‪เพื่อน ขอบคุณนะ
‪ผมไว้ใจคุณนะ
‪พวก!
‪แม่เจ้า!
‪เห็นไหมคะ ฉันบอกแล้ว
‪สาวๆ ของฉันไม่ขโมยของหรอก
‪ฟังนะ คุณต้องเข้าใจฐานะของผมสิ
‪ผมเป็นคนคุ้มกันลูกค้าของผม ‪และผมจะต้องรับผิดชอบของที่หายไป
‪ผมขอค้นตัวเธอเองได้ไหม
‪ถ้าผมเข้าใจผิด
‪ผมจะชดใช้ให้
‪ก็ได้
‪ให้เขาค้นตัว
‪- ฟรานเซส ฉันไม่เข้าใจ จะบ้าเหรอ ‪- ว่าไงนะ
‪ใจเย็นๆ มีอะไรเหรอ
‪ใช้เวลาไม่นานหรอก แค่…
‪เชิญค่ะ ค้นได้เลย
‪กางแขนครับ
‪กางขาด้วย
‪ลูบๆ คลำๆ ฉันเสร็จหรือยัง
‪คุณลูบคลำตัวฉัน… พอได้แล้ว
‪ฟรานเซส สาบานได้ ฉันไม่เห็น…
‪หุบปาก!
‪ฉันไม่เห็นแหวนเลยสักวง
‪คุณคะ ฉันขอโทษ
‪มันไม่ได้เกิดขึ้นหรอก
‪รู้ไหม มันไม่ใช่เรื่องปกติและฉันก็ขอโทษ ‪ฉันขอโทษจริงๆ ที่… นี่มัน…
‪ลูกค้าของผมจะดีใจมาก
‪- คุณคะ ได้โปรด ‪- ที่ได้แหวนของเขาคืน
‪ขอร้องล่ะค่ะ ฉันขอโทษ
‪เรื่องแบบนี้ไม่เกิดขึ้นในคลับของฉัน ‪ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ
‪- ฟรานเซส ฉันสาบาน… ‪- หุบปาก!
‪หุบปาก ก่อนที่ฉัน…
‪เห็นไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนเห็นหรือยัง
‪ฉันเตือนคุณกี่ครั้งแล้วเรื่องขโมยของ
‪- ฉันไม่ได้ขโมย… ‪- ขโมยของ
‪คุณอยากให้ตำรวจมาค้นคลับของฉัน ‪คุณต้องการอย่างนั้นใช่ไหม
‪ฟรานเซส ฉันสาบานต่อพระเจ้า…
‪ฉันไม่ได้แตะต้องอะไรเลย
‪ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ‪พอได้แล้ว เก็บของแล้วก็ไปซะ
‪ฉันไม่ไหวกับคุณแล้ว
‪ได้ยินไหม ไปซะ!
‪มันคืออะไร นี่มันอะไรกัน
‪ฟรานเซส
‪คุณไม่อยากไปเหรอ ‪คุณบ้าหรือไง ออกไปเดี๋ยวนี้
‪คุณนั่นแหละบ้า พระเจ้าจะลงโทษคุณ
‪- เห็นเธอไหม ปีกงอกหรือไง ‪- คิดว่าแก้ผ้าตลอด 24 ชั่วโมงมันง่ายเหรอ
‪คิดว่าเต้นง่ายหรือไง
‪- คุณให้เงินฉันเท่าไหร่ ‪- คุณล่ะหาเงินให้ฉันเท่าไหร่
‪- หุ่นแห้งๆ แบบนี้น่ะ เท่าไหร่ ‪- คุณทำอะไรลงไป
‪คุณบ้าไปแล้ว ขอร้องไปซะ
‪- รปภ. ‪- ฉันจะไม่ไป
‪- เอานังสวะนี่ออกไปที! ‪- ฉันจะอยู่!
‪ไปซะ บ้าหรือไง
‪- รปภ. มาลากตัวเธอไปที คุณบ้าไปแล้ว ‪- ฉันไม่ไป!
‪เอาวิกนั่นมา เอามาให้ฉัน ไร้สาระสิ้นดี
‪ฉันจะเข้าไปแล้ว ดอนน่า อวยพรให้ฉันโชคดีด้วย
‪คุณไม่ต้องใช้โชคหรอก สาวน้อย ‪จัดหนักให้พวกเขาเลย เฮล
‪แล้วค่อยเล่าให้ฟังตอนคุณกลับมา รักนะจุ๊บๆ
‪ได้ค่ะ
‪จุ๊บๆ
‪ไง ที่รัก
‪(ว่าง - ไม่ว่าง)
‪ลูอิส ที่รัก เป็นไงบ้าง
‪ไม่ดีค่ะ ไม่ดีเลย ดอนน่า ‪ฉันว่าฉันทำไม่ได้หรอก
‪ทำได้สิ
‪อรุณสวัสดิ์ ดอนน่า
‪ฟังนะ ไม่ใช่ว่าคุณไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน ใช่ไหม
‪เอาละ เถอะน่า…
‪ฟังนะ
‪ลูอิส ก็อย่างที่ฉันเคยพูด
‪ไม่ใช่ว่าคุณไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
‪ให้ตายสิ ดอนน่า คุณเคยเห็นฟาดีไหม
‪เขาใหญ่มาก
‪ถ้าเขาเอามันเข้ามาใกล้ๆ ฉัน
‪สาบานได้ ดอนน่า ฉันจะตัดมันเองเลย
‪ให้ฉันคุยกับเขาหน่อย
‪สวัสดีค่ะ ฟาดี
‪เธอไม่เคยทำมาก่อนนะ ฟาดี ‪เบาได้เบานะคะ
‪คุณโกงผม ดอนน่า แต่ผมเข้าใจ เชื่อผมสิ
‪ผมจะเป็นสุภาพบุรุษที่ดีเยี่ยม
‪ฉันเชื่อคุณค่ะ ฟาดี ขอคุยกับเธอหน่อย
‪ว่าไงคะ
‪ฉีดสเปรย์หล่อลื่นประตูหลังด้วยนะ
‪ไปตายซะ ดอนน่า
‪(เจมม่า ‪กำลังโทร)
‪มีสาวๆ มารอพบคุณอยู่ ‪เห็นชัดว่าฟรานเซสส่งพวกเธอมา
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪พระเจ้า
‪- เราไม่มีของดีๆ ให้เลือกแล้วสินะ ‪- เห็นได้ชัดเลย
‪น้ำหอมราคาถูก นั่นขนม้าเหรอ
‪คุณต้องการอะไร
‪ฉันถามคำถามคุณอยู่นะ
‪คุณต้องการอะไร
‪การเชื่อมโยง
‪โอเค
‪อัปเกรด
‪มีประวัติส่วนตัวไหม
‪วุฒิการศึกษาล่ะ
‪ปริญญาตรี ปริญญาโท
‪เคยเรียนสารพัดช่างหรือเปล่า
‪มีประกาศนียบัตรมัธยมปลาย ‪หรือโรงเรียนประถมไหม
‪อะไรก็ได้ ให้ฉันดูหน่อย
‪หรือคุณคิดว่าจะเดินกรีดกราย ‪เข้ามาในสถานประกอบการของฉัน
‪แล้วฉันก็จะจ้างคุณงั้นเหรอ
‪คุณคิดว่าสถานประกอบการของฉัน ‪ทำธุรกิจอะไรเหรอ
‪คุณน้าคะ อย่าอารมณ์เสียสิคะ
‪ฟรานเซสบอกว่า ‪คุณกำลังหาผู้หญิงใหม่ๆ เราถึงได้…
‪คุณเข้าใจผิดอย่างแรง
‪ฉันไม่รู้จักฟรานเซสไหนทั้งนั้น
‪และฉันก็ไม่มีวันจ้างคนอย่างพวกคุณหรอก
‪ออกไปสิ
‪ได้โปรดเถอะ…
‪อยากถอดเสื้อผ้าหรือไง ‪คุณต้องการอะไร อยากแก้ผ้าตรงนี้เหรอ
‪ออกไปได้แล้ว
‪คุณอยากได้งานขายบริการทางเพศ แล้วแต่งตัว ‪แบบนี้ในสถานประกอบการของฉันงั้นเหรอ
‪เอ็มมานูเอลลา มาเร็ว ไปกันเถอะ
‪เดี๋ยวก็ล้มหรอก
‪น่าขยะแขยง
‪- ฉันแทบจะ… ‪- ผมจะออกไปส่งพวกเธอ
‪- มีน้ำหอมปรับอากาศไหม ‪- มีครับ
‪หรือธูปก็ได้ ขจัดพลังด้านลบหน่อย
‪- นึกภาพออกไหม ‪- เราไม่ใช่คนหรือไง
‪- นังโง่เอ๊ย! ‪- อะไรนะ
‪- ฉันแค่พยายามหางานทำ ไปกันเถอะ ‪- แกไม่ใช่พระเจ้า แกขายบริการทางเพศ
‪- ไปกันเถอะ อะไรกัน ‪- ขอให้พระเจ้าลงโทษพวกแกทุกคน
‪เอ็มมานูเอลลา มาเร็ว ไปกันเถอะ
‪เอ็มมานูเอลลา จะไปไหน
‪เอ็มมานูเอลลา!
‪นี่มันเรื่องไร้สาระอะไรกัน
‪- ฉันคิดว่าฉันขอ… ‪- เดี๋ยวก่อนค่ะ
‪คุณอยากเห็นปริญญาของฉันใช่ไหม ฉันมีปริญญา
‪ปริญญาสามปีสาขาโสเภณีวิทยา
‪หลังจากไอ้เด็กโง่คนหนึ่งทำให้แม่ฉัน ‪เฉดหัวฉันออกจากหมู่บ้าน
‪ฉันดูแลน้องสามคน ฉันจ่ายบิลให้พวกเขา
‪ไม่มีที่ไหนในลากอสที่ฉันไม่เคยนอน
‪ฉันนอนใต้สะพาน ในปันติ บนถนน
‪ฉันมีเซ็กซ์กับผู้ชาย กับผู้หญิง ‪ฉันมีเซ็กซ์มากเกินวัย
‪แต่ฉันรู้ว่าฉันยังมีเสน่ห์
‪ฉันไม่ได้บ่นนะ
‪ฉันแค่อยากไปให้ถึงระดับที่ฉันต้องการ ‪และเวลาก็ใกล้จะหมดลงแล้ว
‪พี่สาวคะ คุณกับฉันต่างก็รู้ดี
‪เรารู้ว่าคุณสมบัติคือสิ่งที่ทำให้คุณกับฉันต่างกัน
‪ถ้าคุณอยากเห็นว่า ‪ฉันมาที่นี่เพื่อทำงานอะไร ฉันจะให้คุณดู
‪เรื่องเล็กน้อยมากเลย
‪ดอนน่า
‪ชื่อ
‪เอ็มมานูเอลลา
‪ฉันชอบชื่อเอ็มม่า
‪มันมีระดับกว่า
‪ขอบคุณค่ะ คุณแม่
‪ขอให้พระเจ้าคุ้มครองคุณ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ ฉันจะไปแล้ว ‪คุณแม่ แต่คุณไม่มีข้อมูลของฉันเลยนะ
‪ทอมมี่จะติดต่อคุณเอง
‪คุณแม่ ขอบคุณค่ะ ขอพระเจ้าคุ้มครองคุณ
‪ดอนน่า
‪- ดอนน่า ‪- ชีฟ
‪- กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ‪- เมื่อไม่นานมานี้เอง
‪ผมมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาฝากคุณด้วย
‪ขอบคุณค่ะ
‪วางบนโต๊ะเลยค่ะ
‪โอเค
‪ดอนน่า
‪- อะไรคะ ‪- ดอนน่า
‪คุณฉลาดเหลือเกิน ไม่เป็นไร
‪ไม่ใช่ของคุณหรอก แค่เป็นของขวัญให้สาวๆ น่ะ
‪สังสรรค์กันอีกเหรอคะ
‪- ปาร์ตี้เหรอ ‪- แน่นอน ใช่แล้ว สังสรรค์กัน
‪มีคำขอพิเศษไหม คุณก็รู้ว่ามันมีผลต่อราคา
‪ตอบคำถามมาสิ
‪ตอบคำถามมา
‪ไม่มีอะไรที่ผมไม่เคยขอมาก่อน
‪แค่สังสรรค์กันในหมู่เพื่อน
‪เพื่อนที่สำคัญมาก คุณคิดราคามาได้เลย
‪ได้ค่ะ
‪และสัญญาออกแบบตกแต่งภายใน ‪บ้านหลังใหม่ที่คุณกำลังสร้างล่ะคะ
‪ดอนน่า ข้อตกลงนั้นสำหรับภรรยาผม
‪คุณก็รู้
‪ดอนน่าไม่สนค่ะ
‪ดอนน่า
‪ผมจะปฏิเสธคุณได้ยังไง
‪โอเค แต่ก่อนอื่น ผมมีของขวัญพิเศษจะให้คุณ
‪ครับ
‪ขอบคุณ
‪เห็นไหม
‪ค่อยยังชั่ว
‪ครับ
‪อะไรกันนี่
‪ห้าสิบสายที่ไม่ได้รับ
‪(เจมม่า - 50 สายที่ไม่ได้รับ)
‪จากเจมม่าเหรอ
‪เดี๋ยวนะ
‪เจมม่าเหรอ
‪ผมจำได้ว่าเคยรู้จักชื่อนี้เมื่อนานมาแล้ว
‪ช่วงเวลาสนุกๆ
‪เธอเป็นเพื่อนคุณไม่ใช่เหรอ
‪เป็นเหมือนน้องสาวฉันมากกว่า
‪จนกระทั่งเธอทำสิ่งที่ไม่สามารถให้อภัยได้
‪เธอทำอะไรเหรอ
‪เธอทำผิดกฎข้อที่หนึ่ง
‪เจมม่า หมอตรวจดูเขาแล้ว
‪และการพยากรณ์โรค…
‪ฉันปฏิเสธค่ะ
‪ฉันปฏิเสธที่จะฟังเรื่องนี้ค่ะ คุณหมอ ‪ฉันไม่ฟังคุณพูดด้วยซ้ำ
‪เอสเซ มาสิลูก
‪ร่าเริงหน่อยสิจ๊ะ
‪ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ คุณแม่
‪ลาติ สบายดีไหม
‪- สบายดีค่ะ ‪- นี่จ้ะ เอานี่ไป
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ก่อนอื่น…
‪ค่อยยังชั่ว
‪ขอบคุณนะ
‪วันนี้เป็นวันครบรอบของเรา
‪ลูกโป่ง
‪เค้ก
‪และก็แชมเปญหนึ่งขวด
‪น่ารักจัง
‪- น่ารักจริงๆ ‪- ดอนน่า หยุดเถอะ
‪หยุดพูดเถอะ
‪นี่…
‪นั่นสร้อยคอเส้นใหม่เหรอ
‪โธ่ อีกแล้วเหรอ
‪ดอนน่า
‪ดอนน่า!
‪ดอนน่า กลับมานี่ก่อน
‪ลูลู เป็นไงบ้าง คนสวย
‪ที่นั่นกี่โมงแล้วคะ
‪ที่รัก ได้เวลานอนแล้ว
‪ผมเลยคิดว่าน่าจะโทรบอกราตรีสวัสดิ์คุณน่ะ
‪ดูเหมือนคุณออกไปข้างนอกมาเลย ใช่ไหม
‪ใช่ ฉันต้องไป ‪งานเชื่อมต่อเครือข่ายคนทำธุรกิจเดียวกันน่ะ
‪ฉันเหนื่อยมากเลย อยากนอนแล้วล่ะค่ะ ที่รัก
‪ที่รัก คุณทำงานหนักเกินไปนะ
‪ผมแค่พยายามทำให้แน่ใจว่า
‪คุณทนอยู่ที่นั่นได้มากขึ้นน่ะ ที่รัก
‪ลูลู ที่รัก คุณก็รู้ว่าคุณช่วยให้ผมอยู่…
‪เป็นไงบ้าง
‪ผู้ชายคนนี้นี่ คุณต้องการอะไร
‪คุณเป็นเมียผมนะ ‪ผมมีความสุขกับเมียนิดๆ หน่อยๆ ไม่ได้เหรอ
‪ทำอะไรดี จัดอะไรให้ผมหน่อยสิ
‪ที่รัก ฉันอยากนอนแล้ว ดูปากคุณสิ
‪ที่รัก แค่นิดเดียวนะ
‪ที่รัก เอาอีก จัดให้ผมอีก
‪ลูลู ผมขอคารวะเลย
‪อีวา…
‪หลังจากหลายปีมานี้ ‪เราผ่านจุดนี้กันมาแล้วไม่ใช่เหรอ
‪คุณกับฉันเหมือนกันมากเลยนะ ‪นอกจากเรื่องแฟชั่น
‪ดอนน่า
‪เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
‪มีสิ เราเหมือนกัน
‪เราทั้งคู่เอากับชีฟเพื่อสิ่งที่เราจะได้รับ
‪คุณอมไข่ข้างหนึ่ง
‪ส่วนฉันก็บีบไข่อีกข้าง
‪นั่นสร้อยของอึนเคมใชไหม
‪ดอนน่า
‪อย่ายุ่งกับข้อตกลงของฉัน อย่ายุ่งกับสามีของฉัน
‪คุณกับโสเภณีโสมมของคุณนี่นะ
‪ไปกันเถอะ
‪เธอยกพวกมาข่มขู่ดอนน่า
‪- พี่คะ ‪- พี่
‪- อลิซ ‪- พี่คะ
‪- เบนจี้ ‪- พี่ครับ
‪เธอสองคนมาทำอะไรที่นี่
‪- ทุกอย่างมันยากลำบากมาก ‪- เราไปโรงเรียนไม่ได้ ไม่มีค่าเล่าเรียน
‪พี่ครับ เราหิว
‪แม่ก็ไม่สนใจเราเลย
‪แม้แต่คณะกรรมการสอบเข้าอุดมศึกษา…
‪หนูมีสอบของสภาการสอบแอฟริกาตะวันตก ‪ทุกคนเตรียมตัวกันแล้ว
‪ตอนนี้เพื่อนๆ ผมเข้าเรียนกันหมดแล้ว
‪เราจะทำยังไงกันดี
‪- เราอยู่แบบนี้ไม่ได้ ‪- ผมกำลังคิดว่าจะกินอะไรดี
‪ยินดีต้อนรับสู่ดอนน่าอินทีเรียร์
‪บันทึกข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณ ‪แล้วเราจะติดต่อกลับไป
‪สวัสดีค่ะ ดอนน่า ฉันเองค่ะ เอ็มมานูเอลลา
‪ขอโทษค่ะ เอ็มม่าน่ะ
‪ฉันโทรมาขอบคุณ ‪สำหรับเบอร์โทรที่คุณให้ฉันไว้คราวก่อน
‪รู้ไหม
‪ฉันไปที่ออฟฟิศคุณได้ถ้าคุณต้องการ ‪ฉันอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ถ้าอยากดูอินสตาแกรมฉัน
‪ชื่ออินสตาแกรมของฉันคือ "พริตตี้เอ็มม่า ‪เดอะสตอลเลียนนิกกี้มินาจพลัสคิมเค"…
‪ทำไมมันถึงตัดสายแบบนี้ล่ะ
‪โทรหาเธอมาสองอาทิตย์แล้ว โทรทีไรก็…
‪"ยินดีต้อนรับสู่ดอนน่าอินทีเรียร์"
‪ขอบคุณค่ะ
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ไม่เป็นไรค่ะ
‪ขอเดานะ คุณทำงานให้ดอนน่าใช่ไหม
‪ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪ฉันมาสัมภาษณ์เมื่อสองอาทิตย์ก่อน
‪แต่เธอยังไม่โทรหาฉันเลย ฉะนั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪แล้วคนห่วยแตกในออฟฟิศนี้ก็ไม่ยอมให้ฉันเข้าไป
‪ฉันไม่รู้แล้วละ ฉันเหนื่อย
‪คนสวย ฉันขอแนะนำคุณได้ไหม
‪หางานทำเถอะ งานจริงๆ น่ะ
‪ด้วยความเคารพนะ คุณแม่…
‪ฉันเบื่อคนที่กินอิ่มหนำสำราญ
‪มาบอกคนอย่างฉันที่หิว ‪ว่าอย่ากินเลยเพราะอาหารไม่หวาน
‪โอเค ตามฉันมา
‪ขอบคุณค่ะ คุณแม่
‪- เจมม่า ‪- ทอมมี่
‪เป็นยังไงบ้าง คุณดูดีมากเลย ‪ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
‪สบายดีไหม
‪คุณสวยเหมือนเดิมเลยนะ
‪คุณโตขึ้นเยอะเลย ทอมมี่
‪แน่นอน คุณทิ้งผมไว้บนถนนเส้นนี้นี่
‪ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
‪จำฉันได้ไหม
‪ยังไงก็เถอะ ดอนน่าไม่อยู่ที่นี่ ‪แต่ผมจะพาคุณไปหาเธอนะ
‪- โอเค ‪- ไปกันเถอะ ดูคุณสิ น่ารักจัง
‪ครับ คุณ รอตรงนี้นะ
‪ผมแบบว่า "ล้างของเธอด้วยนะ"
‪เธอขัดถูให้ทุกคน…
‪ฉันรู้
‪ใช่
‪คุณดูดีนะ เจมม่า
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เดสมอนด์เป็นไงบ้าง
‪เขาฟื้นตัวได้ดี เคนเน็ธเป็นยังไงบ้าง
‪สบายดีมากๆ จ้ะ
‪คุณจะไม่ถามถึงลูกทูนหัวของคุณอีกแล้วเหรอ
‪เอสเซเป็นยังไงบ้าง
‪เขาสบายดี อายุครบ 12 ปีเดือนที่แล้ว
‪โตแล้วนี่
‪คุณต้องการอะไรเหรอ
‪ถามจริง
‪คุณไม่เคยโทรกลับหาฉันเลย
‪ฉันไม่รู้จะทำยังไง เลยต้องมาที่นี่
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าคุณโกรธ ‪ที่ฉันทิ้งสิ่งต่างๆ ไปแบบนั้นในอดีต
‪แต่ฉันไม่เสียใจกับสิ่งที่ฉันทำไปเลย
‪ฉันไม่เสียใจที่แต่งงานกับเดสมอนด์
‪ฉันไม่เสียใจที่รักเขา…
‪แล้วเป็นยังไงบ้าง
‪พูดมาตรงๆ ก็ได้ อย่าโกหก
‪ฉันดูกุชชี่นั่นก็รู้ว่าคุณเป็นยังไง ‪มันรุ่นเก่าห้าฤดูกาลมาแล้ว
‪หวัดดีจ้ะ ทอมมี่
‪หวัดดีจ้ะ ที่รัก
‪- คุณสวยเหมือนเดิมเลยนะ ‪- สวยตลอดจ้ะ
‪ดอนน่าอยู่ไหนล่ะ
‪นั่นเจมม่าเหรอ
‪ก็เจมม่าน่ะสิ
‪ฉันคิดว่าเธอมีสไตล์กว่านี้นะ
‪นั่นใครน่ะ
‪เจมม่า เธอแก่จังเลย
‪ฉันก็พูดอย่างนั้น
‪แก่เหรอ
‪ใช่
‪- แก่เหรอ ‪- ใช่ ทอมมี่
‪ผมขอสอนพวกคุณแป๊บนึงนะ
‪คุณสองคนจะดูหมิ่น
‪ราชินีที่เดินเส้นทางนี้มาก่อนคุณไม่ได้
‪- เอาอีกแล้ว ‪- พวกเธอเป็นแม่ของคุณ ใช่แล้ว
‪เจมม่าน่ะเหรอ
‪เจมม่าเดตกับ ‪ประธานาธิบดีของประเทศในแอฟริกา
‪พวกคุณไม่มีใครเทียบเธอได้หรอก ‪เธอเคยมีอิทธิพลมาก
‪ทุกครั้งที่เธอไปหาเขา มันคือการมาถึง
‪แม้แต่สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งก็มาถึงแบบนั้นไม่ได้ ‪ทั้งที่มีคนคุ้มกันเต็มไปหมด
‪คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ
‪เธอเคยเป็นผู้หญิงคนนั้น
‪"แก่"
‪ช่างกล้าพูดนะ
‪เคยเป็นน่ะ…
‪รู้ไหมเขาว่ากันว่าไง
‪เมื่อเคยเป็น
‪- ก็เคยเป็นไปตลอด ‪- ก็เคยเป็นไปตลอด
‪พระเจ้าช่วย
‪ขอโทษนะ แต่ปกติฉันนั่งตรงนั้น ไปนั่งที่อื่นไป
‪มีเก้าอี้ตัวอื่นให้คุณนั่งตั้งหลายตัว
‪ใช่ แต่ประเด็นคือแสงแดดมันแยงตาฉัน ลุกไปสิ
‪นี่คือโฉนดที่ดินของฉัน
‪ฉันอยากขายมัน
‪มันไม่ได้อยู่ในย่านที่ดีของเมืองด้วยซ้ำ
‪ฉันนึกว่าเดสมอนด์ ‪มีที่ดินอยู่บนไมตามาส์ฮิลล์ซะอีก
‪ขายหมดแล้ว
‪ถึงเขาจะรักคุณแค่ไหน
‪เขาก็เก็บทรัพย์สิน ‪ไว้ใช้ในยามจำเป็นไม่ได้ ใช่ไหม
‪เขาขาดสามัญสำนึก
‪- จะเตรียมการไว้สำหรับช่วงเวลาแบบนี้… ‪- ดอนน่า!
‪ไม่รู้คุณจะเรื่องเยอะอะไรนักหนา ‪ฉันก็ขอร้องคุณดีๆ นะ
‪เพราะพวกเขาเขียนชื่อคุณไว้บนเก้าอี้เหรอ
‪ทำไมคุณไม่ไปหาที่นั่งล่ะ
‪ให้ตายสิ
‪ทอมมี่ ยัยนี่เป็นใคร
‪คุยกันดีๆ สิ สาวๆ ก็แค่นั้นแหละ
‪รู้อะไรไหม
‪คุณจะดูถูกฉันยังไงก็ได้
‪ฉันอาจสมควรโดนดูถูก ‪แต่อย่าดึงสามีฉันมาเกี่ยวกับเรื่องนี้
‪ฉันให้คุณยืมเงินได้
‪แต่คุณต้องทำอะไรให้ฉันอย่างหนึ่งก่อน
‪ชีฟ…
‪ชีฟของคุณจะจัดปาร์ตี้
‪ดอนน่า คุณมีเงิน
‪แค่… ให้ฉันก็พอ
‪ฉันควรเอาจิ๋มไปบริการเซ็กซ์ ‪แล้วเอาเงินมาให้คุณงั้นเหรอ
‪คุณเอาจิ๋มของคุณไปทำแบบนั้นไม่ได้หรือไง
‪หรือว่า…
‪มันไม่เหมือนกัน
‪ทำไมคุณไม่ไปขอเงินพวกแฟนเก่าคุณล่ะ
‪อ๋อ คุณขอพวกเขาแล้ว
‪และพวกเขาก็ขอนอนกับคุณใช่ไหม
‪ทำสิ่งนี้เพื่อฉันเถอะ เจมม่า ‪อย่างน้อยคุณก็จะอยู่ภายใต้เงื่อนไขของตัวเอง
‪แค่ปาร์ตี้ครั้งเดียวเท่านั้น เจมม่า
‪ถ้าคุณขายไม่ออก หรือไม่มีใครเสนอ…
‪คุณก็จะยังได้บางอย่างอยู่
‪ฉันจะให้เงินคุณฟรีๆ
‪ตกลงไหม
‪ดอนน่า ฉันปลื้มจริงๆ ‪ที่คุณคิดว่าไม่มีใครมาแทนที่ฉันได้
‪แต่จุดยืนของฉันยังเหมือนเดิม
‪ไม่
‪"ไม่มีใครมาแทนที่ได้"
‪เวอร์ไปแล้ว
‪นี่มันอะไรกัน
‪ไปตายซะ แกคลานขึ้นมาจากท่อไหน ‪ฉันจะส่งแกกลับไปที่นั่น นังงี่เง่า
‪นี่มันอะไรกัน ตั้งสติหน่อย
‪ใครให้เธอเข้ามา
‪เจมม่า
‪ใครๆ ก็ถูกแทนที่ได้ทั้งนั้น
‪ก็ได้
‪ทอมมี่
‪แต่งตัวเธอซะ
‪ตามผมมา
‪ดอนน่า ฉันไม่มีที่…
‪ข้าวของกระจัดกระจาย ไม่รู้จะนอนที่ไหน
‪ไปเร็ว สภาพคุณอย่างกับยายเพิ้ง
‪ขอบคุณครับ
‪คุณปลอดโรค
‪ดูคุณสิ
‪สาวคนนี้สวยแซ่บจริงๆ
‪- อันนั้นไม่หอมเลย ทอมมี่ ‪- ขอร้อง
‪- ร้านนี้ดีจริงๆ ‪- ก็ต้องดีสิ เรามาซื้อของกันที่นี่แหละ
‪"เรามาซื้อของกันที่นี่แหละ"
‪ของโปรดผม
‪ฉันเอาหมดนี่เลย
‪ฉันจะขนไปให้หมด เมื่อไหร่จะมีโอกาสแบบนี้อีก
‪คุณเป็นบ้าอะไร
‪นี่โดลเช่ใช่ไหม
‪อย่าทำให้ผมขายหน้าสิ คุณเป็นอะไรไป
‪ตอนนี้คุณเป็นนางร้าย ‪ต้องทำตัวให้สมเป็นนางร้ายหน่อย
‪เวลาคุณมาที่ร้านแบบนี้ คุณต้องเลือกกลิ่น
‪คุณใช้กระดาษทดสอบกลิ่น คุณทดสอบและก็ดมมัน
‪- พวกนางร้ายทำกันแบบนั้น ‪- โอเค
‪พยายามหากลิ่นที่คุณชอบ
‪ผมอยากให้คุณใช้กลิ่นนี้ คุณถือขวดนี้ไว้
‪ทอมมี่ หยุดก่อน
‪- เดี๋ยว นี่สองแสนใช่ไหม ‪- ใช่
‪- สองแสนเลยเหรอ ‪- ใช่
‪- เท่ากับทำงานทั้งปีเลยนะ ‪- หยุดตะโกนได้แล้วน่า
‪ฉันใช้น้ำหอมแบบนั้นไม่ได้ ‪ขอบคุณนะ แต่ฉันใช้ไม่ได้
‪เดี๋ยวก่อน
‪คุณจะไปรู้อะไร
‪ชมพูนี่สีโปรดของฉันเลย
‪ตอนฉันทำงานในคลับเปลื้องผ้า ‪ฉันใส่สีชมพูตลอด
‪มันเป็นสีโปรดของฉัน
‪ไม่เอาขวดนี้ คุณเป็นอะไรของคุณ
‪ขวดนี้
‪- ค่ะ ‪- ขวดนี้แหละ เอาไปทำแบบเมื่อกี้
‪- ที่เราทำตรงนั้นน่ะเหรอ ‪- ใช่ นั่นแหละ
‪- เลือกมัน ‪- ใช่
‪ฉีดใส่มันแล้วก็…
‪ฉันบอกแล้วว่าฉันทำได้ คุณแค่ไม่เชื่อมั่นฉัน
‪แต่ฉันบอกแล้วไง ฉันเห็นแล้วว่านี่คือชีวิตของฉัน
‪สักวันหนึ่ง ฉันจะเดินเข้ามาในร้านแล้วก็ดมมัน
‪คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ คุณว่าฉันเป็นอะไรนะ
‪- นางร้ายเหรอ ‪- ฉันเป็นนางร้าย
‪ต้องดูเป็นแบบนี้แหละ
‪ใช่เลย
‪- พระเจ้า น้ำตาจะไหล ‪- ชอบมากเลย
‪นี่คือความฝันของนักออกแบบ
‪- ใช่ คุณทำได้เยี่ยมมาก ‪- นี่คือผลงานของฉันเหรอ
‪- เธอดู… ‪- เธอสวยมากๆ เยี่ยมเลย ทำให้ฉันสวยมั่งสิ
‪คุณมีสไตล์ตั้งแต่ที่นี่ไปถึงซิมบับเวเลย
‪ใช่ไหม ไม่ต้องบอกก็รู้
‪- เอวเธออยู่ไหน ผมหาไม่เจอ ‪- ฮัลโหล
‪ที่รัก ทายซิอะไร
‪ผมอยากเซอร์ไพรส์คุณ
‪ผมต้องมาที่นี่
‪สามีที่แสนดีของคุณอยู่ที่ไนจา
‪ลูลูที่รัก
‪เข้ามา
‪ดูดีขึ้นเยอะเลย
‪ทอมมี่ทำได้ดีเหมือนเคย ชอบไหม
‪คุณแม่ ขอบคุณมากค่ะ
‪ฉันไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงสำหรับทุกอย่าง
‪ยินดีจ้ะ ลุกขึ้น แบบนั้นพวกทาสเขาทำกัน
‪มานั่งสิ
‪นั่นสามีฉัน เคนเน็ธ
‪- หาอะไรอยู่เหรอ ที่รัก ‪- ผ้าเช็ดตัวผืนใหม่
‪ฉันประชุมอยู่
‪ไม่สนใจ
‪คุณมาจากไหน
‪ช่างเถอะ
‪ชีวิตเป็นเรื่องของ ‪การสร้างสรรค์ใหม่และการเสพสุข
‪ไม่สำคัญว่าคุณจะมาจากไหน
‪สำคัญที่คุณมุ่งหน้าไปไหนซะมากกว่า
‪เคนเน็ธที่รัก มานี่แป๊บนึงได้ไหม
‪มีอะไร
‪นั่งสิ
‪นี่จะเป็นบทเรียนแรกของคุณ เอ็มม่า
‪แสดงฝีมือให้ฉันดูหน่อย
‪เร็วสิ
‪คุณผู้หญิงคะ แต่นี่สามีคุณ…
‪บางครั้งเราก็ต้องใช้คนนอก
‪ใช่ไหม ที่รัก
‪เร็วสิ หรืออยากให้ฉันทำให้ดูว่าต้องทำยังไง
‪ไม่ ไม่ต้องถอด ใส่รองเท้าไว้ ‪เวลาคุณใส่ส้นสูงมันเซ็กซี่กว่า
‪ค่ะ
‪ดอนน่า มันเกิดขึ้นแล้ว
‪ดอนน่า ฉันจบเห่แล้ว
‪ดอนน่า อารอนกลับมาแล้ว
‪อารอนอยู่ที่ไนจีเรีย
‪ฉันเตือนคุณแล้ว
‪ตอนคุณส่งเงินไปต่างประเทศ ‪แทนที่ต่างประเทศจะส่งเงินมาให้คุณ
‪ตอนนี้เขากลับมาทำลายแหล่งความมั่งคั่ง
‪ดอนน่า นี่ไม่ใช่เวลาที่เราจะมาโทษกันเอง
‪ฉันจะทำอะไรได้
‪ให้เขากลับไปสิไม่งั้นเขาจับคุณได้แน่
‪แต่เขาไม่สงสัยหรอก
‪ผู้ชายไม่ได้โง่ทุกคนหรอกนะ ‪อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนนั้น
‪ให้เขากลับไป
‪ไม่งั้นเขาจับคุณได้แน่
‪ฉันซวยแล้ว
‪ทำเป็นอยู่ท่าเดียวหรือไง
‪ขึ้นหน้าเขาสิ
‪นั่งตรงนั้นแหละ
‪ค่อยยังชั่ว
‪สุขสันต์วันครบรอบนะ ที่รัก
‪ฉันเหนื่อย เกือบสองชั่วโมง เจ็บไปทั้งตัวเลย
‪แต่งหน้าเพิ่มซะ
‪- ได้ค่ะ คุณแม่ ‪- เราจะไปนั่งรถเล่นกัน
‪โอเคค่ะ คุณแม่
‪หุบปาก
‪ถ้าอยากดูเหมือนเป็นส่วนหนึ่ง ‪คุณต้องทำตัวให้เหมาะสม
‪ค่อยยังชั่ว
‪ลองนึกภาพว่าคุณเป็นหนึ่งในรถพวกนี้
‪เงางาม หรูหราและเร็ว
‪คุณไปได้เร็วมาก ไกลมาก แล้วชนพินาศได้
‪ถ้าไม่อยากชนพินาศ ก็ต้องไม่เสียการควบคุม
‪- เข้าใจที่ฉันพูดไหม ‪- เข้าใจค่ะ
‪เราเป็นผู้หญิงที่พิเศษ
‪กฎข้อแรกของการเป็นแบบนั้นอยู่ตลอด ‪คืออย่าให้ความรักของคุณฟรีๆ
‪ทันทีที่คุณให้มันฟรีๆ
‪ก็จบเกม
‪ทีนี้ก็ไปสนุกกับการแสดงได้แล้ว
‪เอาเข็มขัดนิรภัยออกก่อน ‪พลิกเหมือนสวิตช์แล้วเปิดประตู
‪พลิกเหมือนสวิตช์
‪หายใจลึกๆ
‪แล้วก็ลุยเลย สาวน้อย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ยินดีจ้ะ
‪ไง
‪ไงจ๊ะ รูปหล่อ
‪ยิ้มให้ฉันหน่อยสิ
‪ยิ้มสิ
‪โคตรสนุกเลย
‪เกิดอะไรขึ้นหลังจากอาฟเตอร์ปาร์ตี้
‪ไม่มีอะไร
‪คุณสนุกมากเกินไปแล้ว เฮล
‪เลิกเล่นยาซะ
‪สนใจเรื่องของตัวเองเถอะ ดอนน่า
‪ฉันไม่เหมือนคุณกับนังสำส่อนพวกนั้น ‪ฉันไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อเงิน
‪จริงๆ แล้วครอบครัวฉันมีเงินน่ะ
‪เปิดประตู
‪เปิดประตูสิ ดอนน่า
‪ถ้าฉันให้คุณลงรถไป ก็คือไปแล้วไปเลย
‪ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪ฉันไม่ได้ยิน
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪- ฉันไม่ได้ยิน ‪- ฉันขอโทษ ดอนน่า
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪แล้วเจอกัน ที่รัก
‪ฉันสัญญา…
‪ลูลู
‪คุณจะออกไปข้างนอกเหรอ
‪ที่รัก…
‪ไม่รู้ว่าฉันบอกคุณหรือยังเรื่องเจ้าสาวคนนั้น
‪ที่ชุดของเธอทำให้ฉันปวดหัว
‪คืนนี้ฉันต้องไปร้านบูติกนะ ที่รัก
‪งานแต่งพรุ่งนี้แล้ว และผู้หญิงคนนั้นก็ร้ายมาก
‪ถ้าชุดของเธอไม่สมบูรณ์แบบ
‪เธอจะเอาเงินคืน ‪และฉันก็ไม่อยากรับมือกับความเครียดนั้น
‪ตอนนี้เนี่ยนะ
‪ทำไมถึงชอบทำตัวแบบนี้นะ
‪คุณก็รู้ว่าเราต้องหาเงินเพิ่ม แค่…
‪ให้ฉันไปสักสองสามชั่วโมงนะ
‪ที่รัก ใจเย็นๆ นะจ๊ะ
‪เดี๋ยวฉันกลับมา
‪ตอนนี้ฉันต้องไปดูสาวๆ ของเราก่อน
‪โอเคนะ ที่รัก
‪ไม่ต้องรอนะ
‪ฉันให้คุณยืมเงินได้
‪แต่คุณต้องทำอะไรให้ฉันอย่างหนึ่งก่อน
‪เซ็กซี่
‪ชอบมากเลย เยี่ยม
‪ที่รัก มาถึงกันแล้ว ชอบสีนี้จังเลย
‪คุณสวยมากเลย
‪- สง่างามจ้ะ ‪- ค่ะ ที่รัก
‪จัดตัวเองหน่อยซิ
‪เยี่ยม โอ้โฮ หวานจริง หวานเกินไปแล้ว ที่รัก ‪หวานไป เป็นเบาหวานแล้วเนี่ย
‪ขอบคุณค่ะ ฉันรู้ ขอบคุณนะคะ
‪ขอให้สนุกนะ
‪- น่ารัก คุณดูดีนะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ฉันดูโอเคไหม
‪โอเคเหรอ ที่รัก คืนนี้คุณยิ่งกว่าโอเคอีก
‪คุณสุดยอดเลยละ
‪และรองเท้าคู่นั้นก็สวยมาก ผมชอบนะ
‪ผมชอบมันมากกว่าคู่เก่าอีก
‪ใช่
‪ขอให้สนุกนะ
‪โอเค
‪เจมม่า
‪คุณสุภาพบุรุษ
‪ดื่มแสดงความยินดีกันหน่อย
‪ให้กับการประชุมใหญ่ที่ประสบความสำเร็จอีกครั้ง
‪และขอขอบคุณเด็กใหม่ของเราคนนี้
‪สำหรับผลงานที่น่ายกย่องของเขา
‪หรือว่าเขาไม่ได้ช่วยพวกคุณทุกคนเลย
‪ดื่มให้กับ…
‪คุณชื่ออะไรนะ
‪ล้อเล่นน่ะ
‪เราต้องรู้ว่าคุณเป็นใคร ใช่ไหม
‪ฉะนั้นขอดื่มให้คุณ ดื่ม
‪และก็ดื่มให้ทุกคนด้วย
‪สวัสดีค่ะ คุณสุภาพบุรุษ
‪เพื่อนๆ ทั้งหลาย
‪ความบันเทิงมาถึงแล้ว
‪คุณน้า แต่นี่ไม่ใช่งานที่ดีนะคะ
‪ฉันรู้ว่ามันไม่ดี
‪แล้วอะไรเปลี่ยนไปคะ
‪ฉันยังไม่พอใจน่ะ
‪ฉันก็ยังไม่พอใจเหมือนกัน
‪แต่ฉันได้ยินว่ามีปลาตัวใหญ่อยู่ฝั่งโน้น
‪ฉันเลยอยากไปดูว่า ‪จะหาคนที่น่ารักได้ไหม แบบว่า…
‪ไปด้วยกันไหมคะ
‪ไปเถอะค่ะ
‪ยังไงฉันก็ไปอยู่ดี
‪ใครตามจีบคุณอยู่
‪ไม่มีค่ะ
‪แน่ใจนะ
‪คนพวกนี้ไม่ใช่แบบที่ฉันชอบน่ะ
‪พวกเขาไม่ดีตรงไหนเหรอ
‪อย่างแรก ฉันให้กำเนิดผู้หญิงครึ่งหนึ่งในนี้ได้เลย
‪คุณให้กำเนิดรึเปล่าล่ะ
‪ถามจริง
‪งั้นก็ไม่มีเหตุผลต้องหลบซ่อน
‪เราทุกคนที่นี่เป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว
‪แล้วคุณล่ะ ทำไมถึงมาหลบอยู่ตรงนี้
‪ผมเหรอ
‪ผมทำงานที่นี่
‪เหรอคะ
‪ผมเป็นเจ้าของที่นี่
‪ผมไม่เคยเห็นคุณมาที่นี่ ‪คุณชื่ออะไร ผมอเล็กซานเดอร์
‪เจมม่าค่ะ
‪เจมม่า
‪เราเอากันได้ไหม เจมม่า
‪พร้อมหรือยังคะ ชีฟ
‪เป็นเด็กไม่ดีตลอดเลย
‪เรื่องราวของคุณเป็นไง
‪ไม่มีเรื่องราว
‪เรามีเรื่องราวกันทุกคน
‪เรื่องราวของคุณล่ะ
‪ผมเหรอ
‪ผมเป็นขี้ข้า
‪เป็นเด็กรับใช้น่ะ
‪คุณเป็นเจ้าของที่นี่ไม่ได้หรอก ‪ถ้าคุณเป็นขี้ข้าและก็…
‪นี่ไม่ใช่สร้อยของเด็กรับใช้
‪ไม่ใช่ มันเป็นสร้อยของมหาเศรษฐี
‪เป็นอะไรไป
‪ทำไมดูกระวนกระวายจัง
‪นี่
‪ส่งมือมาสิ
‪มีเรื่องอะไร
‪- ทำไมถึงกระวนกระวาย ‪- มัน…
‪มันก็แค่ว่า…
‪ไม่ได้ทำนานแล้วน่ะ
‪ครับ
‪ไม่เป็นไร
‪คุณไม่ต้องกระวนกระวายก็ได้
‪ไม่ต้องมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้
‪โอเคไหม
‪โอเค
‪ไปเถอะ กลับลงไปข้างล่างกัน
‪มาสิ
‪ไม่ค่ะ
‪ขอโทษครับ
‪ไม่เข้าใจว่าฉันนั่งอยู่ตรงนี้นานขนาดนี้ได้ไง
‪โดยที่ไม่มีใครมองมาทางสาวสวยอย่างฉันเลย
‪สาวๆ พวกนี้ใช้เครื่องรางแน่ๆ
‪มันไม่สมเหตุสมผลเลย ‪ที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้แต่ไม่มีใครมองฉัน
‪ฉันเป็นมันฝรั่งเหรอ ‪หรือฉันเป็นแก้วที่ไม่มีใครแตะต้องได้
‪สวัสดี คนสวย
‪คุณ!
‪ว้าว สาวนักเต้น
‪ปล่อยมือฉันนะ
‪มีปัญหาอะไร
‪แค่คุยกับเพื่อนเก่าน่ะ
‪จริงๆ นะ ไม่ได้ทำร้ายใคร
‪อย่าคุยกันสบายๆ นักล่ะ
‪เพราะเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อ… หาความช่วยเหลือ
‪เห็นไหม
‪"ความช่วยเหลือ"
‪คุณทำให้พวกเขาไล่ฉันออกเพราะคุณขาดสติ
‪ผมจำได้แล้ว
‪เพราะแหวนนี่เหรอ
‪นายคนนี้ คุณนี่ชั่วร้ายจริงๆ
‪มันเป็นกลที่ผมเรียนรู้จากการเดินทางน่ะ
‪คุณแค่ต้องมือไว
‪คืองี้ ฉันไม่เข้าใจ
‪เพราะคุณอยากแตะเนื้อต้องตัวฉัน ‪คุณเลยทำให้พวกเขาไล่ฉันออก
‪พวกเขาเรียกฉันว่าขโมย ฉัน เอ็มมานูเอลลา
‪พวกเขาเรียกฉันว่าขโมยในที่ทำงาน ‪ฉันไม่เคยขโมยเงินเลยสักไนรา
‪ฉันถึงได้รู้ว่าคุณ คนรุ่นคุณ พ่อแม่คุณ
‪ชั่วร้ายกันทั้งนั้น เป็นลูกหลานของปีศาจ
‪ไม่เอาน่า มองในแง่ดีสิ
‪จริงๆ แล้วตอนนี้ชีวิตคุณดีขึ้น
‪มองในแง่ดี จริงด้วย
‪รู้ไหมว่าฉันนั่งอยู่ตรงนี้นานแค่ไหน
‪ฉันยืนนานมากจนปวดขา ‪รองเท้าที่ใส่อยู่… ฟังนะ
‪รองเท้าคู่นี้ทำนิ้วเท้าฉันพอง ‪แต่ยังไม่มีใครมาคุยกับฉันเลย
‪คุณมาพูดว่า "มองในแง่ดี"
‪มองไปรอบๆ สิ สาวๆ ทุกคนได้ผู้ชายกันหมด
‪นี่
‪ผมต้องการคุณ
‪คุณขาดสติแล้ว
‪ความช่วยเหลืออย่างคุณ คนคุ้มกันเนี่ยนะ
‪คุณขาดสติจริงๆ คุณไม่ได้พูดจริงหรอก
‪เอาละ ก็ได้ ฟังนะ
‪ผมติดค้างคุณ
‪ให้ผมชดเชยให้คุณนะ
‪ผมแนะนำให้รู้จักกับ ‪เจ้านายคนใหม่ของผมดีไหม ว่าไงล่ะ
‪ให้ตายสิ
‪สวัสดีครับ เจ้านาย นี่…
‪เซริบี หลีกไป คุณบังการแข่งขัน
‪ขอโทษครับ เจ้านาย ‪ผมแค่อยากแนะนำให้คุณรู้จัก…
‪เอ็มม่า
‪นั่งก่อน อย่ารบกวนผม
‪เร็วสิ
‪- นั่น… ‪- ไอ้กรรมการบ้า ให้ตายสิ!
‪นั่นมันล้ำหน้า
‪ไร้สาระสิ้นดี
‪ไม่นะ
‪- แน่ใจเหรอคะ ‪- แน่ใจสิ ดูภาพย้อนหลังนะ
‪มันล้ำหน้า
‪- ไม่ได้ล้ำหน้า ‪- ใช่เลย
‪ดูสิ โดนลูกโทษแน่
‪คิดงั้นเหรอ ไร้สาระ
‪อีกสี่นาทีก็หมดเวลาแล้ว
‪แต่ไอ้งั่งนี่ตัดสินใจเล่นบ้าบอแบบนี้
‪คุณเชียร์ข้างไหน
‪คุณเดินคนเดียวหรือเปล่า
‪อะไรนะ
‪ลิเวอร์พูล เยี่ยมเลย
‪โอเค นี่แหละ โอเค
‪เขาจะเตะลูกโทษ
‪เกมนี้เราชนะแน่ ถ้าเขายิงไม่เข้า
‪เยี่ยม!
‪เยี่ยม! มันต้องอย่างนี้สิ
‪- ฉันบอกแล้ว ‪- ต้องเล่นแบบนี้สิ
‪ต้องเล่นแบบนี้แหละ
‪มีปัญหาอะไร
‪เราสนุกกัน แล้วเธอก็ขังตัวเองอยู่ในนั้น
‪เกิดอะไรขึ้น มีปัญหาอะไร
‪ทำไม
‪เฮล
‪ดอนน่านะ ฉันจะเข้าไป
‪มันร้อน…
‪ทอมมี่
‪ล้างตัวให้เธอซิ
‪ขอโทษนะคะ ชีฟ
‪ฉันจะจัดคนอื่นมาให้ค่ะ
‪(สุดสัปดาห์นี้ไปแคนคูน มีพาสสปอร์ตไหม)
‪ที่นี่
‪ว้าว ดูน้ำสิ ดูเรือสิ ดูไลฟ์สไตล์สิ
‪- ชอบไหม ‪- รักเลยล่ะ
‪เราเล่นกันแบบนี้แหละ
‪ยินดีต้อนรับสู่แกลเมอร์
‪- ดอนน่า! ‪- จ๊ะ ที่รัก
‪ฉันมีความสุขมากเลย ดูเรือนั่นสิ
‪- คุณอยากไปที่นั่นเหรอ ‪- ฉันอยากไปที่นั่น
‪- พวกเขาเป็นเพื่อนฉัน ‪- ได้โปรด เราไปกันได้ไหม
‪- เราจะไปที่นั่นเหรอ ‪- จ้ะ
‪เอ็มมานูเอลลามาถึงแล้ว!
‪หยุดตะโกนได้แล้ว
‪คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชินกับไลฟ์สไตล์แบบนี้
‪(ยกที่หนึ่ง)
‪(ชาร์ลส์ออฟเพลย์แด่ดอนน่า)
‪(หกเดือนต่อมา)
‪ที่รัก พระเจ้าช่วย!
‪- ธุรกิจน่ะ ผมจะขึ้นไปคุยข้างบนนะ ‪- ไม่เป็นไร ดูบ้านฉันสิ
‪ผมยังอยู่ในสาย ครับ
‪ดูเหมือนฉันมีพ่อบ้านเป็นของตัวเองเลย
‪ฉันอยากได้เบลลินี เอาน้ำแข็งมาด้วยนะ
‪ดูบ้านนี้สิ
‪ระวัง!
‪เดี๋ยวของก็แตกหรอก
‪ฟังนะ ผมเข้าใจ
‪คุณมีระดับขึ้นแล้ว
‪ยินดีด้วยนะ
‪แต่อย่าลืมว่าผมช่วยคุณ ‪และคุณก็ติดค้างผมในเรื่องนั้น
‪เพราะงั้นอย่าทำเหมือน ‪ผมเป็นเด็กรับใช้ไร้ค่าของคุณ
‪เข้าใจไหม
‪คุณพูดถูก ฉันไม่ควรลืมเพื่อนๆ ของฉัน
‪เช็กกี้ ที่รัก!
‪ฉันหาโรเล็กซ์ที่คุณซื้อให้ฉันไม่เจอ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪บางที…
‪เช็กกี้จะคิดยังไงที่คนคุ้มกันโง่ๆ ของเขา ‪ขโมยของจากเขา
‪หยุดนะ
‪คุณเจอมันแล้ว หรืออยากให้ผมลงไป
‪ขอร้อง
‪ค่ะ ที่รัก ฉันโง่เองแหละ มันอยู่ตรงนี้น่ะค่ะ
‪เห็นไหม
‪ตอนนี้เราหายกันแล้ว
‪ไปยกกระเป๋าที่เหลือมาสิ
‪เด็กรับใช้โสโครก
‪ดูบ้านฉันสิ
‪เอ็มม่า เธอมาถึงแล้ว
‪อุ๊ย ลืมไป ฉันเพิ่งมาถึง
‪ที่รักของฉันอยู่ไหน
‪ไม่เป็นไร
‪คุณทำถูกแล้ว
‪ได้เวลาเริ่มต้นใหม่แล้ว
‪คุณพระคุณเจ้า ที่รักคะ
‪- ที่รัก ฉันอยากได้คันนี้ ‪- ไม่มีปัญหา
‪- คันนี้เหรอ ‪- ใช่ค่ะ
‪- ขอคันนี้ได้ไหม ‪- ได้สิ
‪กุญแจอยู่ไหน
‪(สายการบินชั้นเยี่ยมของแอฟริกา ‪ฟลายเซเว่นสตาร์ดอตคอม)
‪ฉันหาเช็กกี้อยู่ ฉันหาเขาไม่เจอ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดี ที่รัก
‪คุณสวยเลิศจริงๆ
‪แน่นอนค่ะ ผู้หญิงของคุณสวยเลิศอยู่แล้ว
‪ใช่แล้ว
‪เอมอส
‪- งานเลี้ยงสวยงามมากเลย ‪- ครับ
‪ไม่สวยเท่าคนข้างๆ คุณหรอกครับ
‪- ครับ เอ็มม่า… ‪- คะ
‪รู้จักผู้ทรงอิทธิพลไร้เทียมทาน ‪ของธนาคารแอ็กซิส เพื่อนเก่าผมสิ
‪สวัสดีค่ะ
‪ยินดีครับ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เอ็มม่าเพิ่งจบ
‪คอร์สสองเดือนด้านการเงินจากไอร์แลนด์
‪ใช่ค่ะ
‪ผมคิดอย่างนี้นะ
‪คุณให้เธอเป็นผู้จัดการธนาคารดีไหม
‪ธนาคารสาขาไหนสักแห่งของคุณ ‪หรืออาจจะเป็นผู้ช่วยผู้จัดการก็ได้
‪เริ่มจากตรงไหนสักที่น่ะ
‪- เอ็มม่า ‪- คะ
‪คุณมีประสบการณ์การทำงานกับธนาคารไหม
‪ไม่เอาน่า เอมอส ขอร้องเถอะ
‪ผมมั่นใจว่าผมมีเงินตกค้าง ‪มากกว่าพันล้านอยู่ในหีบสมบัติของพวกคุณ
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ เช็กส์
‪- ยินดีต้อนรับสู่ธนาคารแอ็กซิสครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- ผมคิดว่าแบบนี้ต้องฉลองกันหน่อยแล้ว ‪- ใช่ค่ะ
‪พนักงานต้อนรับ!
‪แน่นอน
‪- แด่มิตรภาพ ‪- ค่ะ แด่มิตรภาพ
‪แด่มิตรภาพ
‪ขอโทษนะะครับ ‪ผมขอไปคุยกับเพื่อนคนอื่นๆ หน่อย
‪เชิญครับ
‪เอมอส
‪- ที่รัก พระเจ้าช่วย ขอบคุณค่ะ ‪- ด้วยความยินดีครับ
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪ที่รัก ฉันอยากขอบคุณ แต่อยากไปขอบคุณที่อื่น
‪- เราเพิ่งมาถึงเองนะ ‪- ที่รัก!
‪ฉันอยากไปแล้วค่ะ ‪ให้ฉันขอบคุณคุณอย่างเหมาะสมเถอะนะคะ
‪มานี่สิ
‪ใช่ค่ะ
‪เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‪นั่นเอ็มมานูเอลลา
‪นั่นแหละเธอ
‪- ไม่ใช่หรอก เธอจะมาที่นี่ทำไม ‪- เธอจำฉันได้
‪ทำงานของคุณไปเถอะ
‪- เห็นไหมว่าคุณทำอะไร หุบปากน่า ‪- ใช่ฉันเหรอ…
‪ทำไมคุณไม่ทำงานของคุณไปนะ ‪นี่จะถูกหักเงินจากค่าจ้างของฉัน
‪ฉันบอกว่าไม่ใช่เธอ
‪เงินดอลลาร์! หยิบสิ
‪ทำงานหนัก จะได้ไม่มางานปาร์ตี้ของลูกฉัน
‪เพื่อบอกฉันเรื่องคนที่ควรจะเป็นนายธนาคาร
‪- ไม่ใช่เลย ‪- แม่จ๋า
‪- จ๋า ลูกแม่ ‪- เพื่อนแม่ไม่สบายอยู่ในบ้าน
‪ไหนจ๊ะ พาแม่ไปดูหน่อย ไปเร็ว
‪ลูกสาวคุณสวยจัง
‪ขอบใจจ้ะ
‪เธอเก่งมากเลย
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪ดอนน่า
‪เฮล
‪คุณเป็นอะไรไป
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ลูอิส
‪ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันท้อง
‪วุพดี๊ดู!
‪คุณอะไรนะ
‪ท้องกี่เดือนแล้ว
‪สามเดือน
‪สามเดือนเหรอ
‪เฮล คุณนอนกับผู้ชายหลายคนเกินไป
‪ฉันหมายถึง…
‪คุณรู้ไหมว่าใครเป็นพ่อของเด็กคนนี้
‪ไม่สำคัญหรอก เราจะจัดการมันเอง
‪ไม่ๆ คุณพ่ออึนดูกาบอกว่า ‪มันผิดหลักศาสนาของเรา
‪ได้ดูตัวเองชัดๆ บ้างไหม
‪รู้ไหมว่าการเป็นแม่คืออะไร
‪รู้ไหมว่าคุณเลี้ยงลูกได้หรือเปล่า
‪ไม่รู้
‪พอเถอะ
‪แต่อาจเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวได้
‪คุณไม่ได้จริงจังกับเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
‪โธ่ ลูอิส ใจเย็นๆ สิ ‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย ไม่เอาน่า
‪ฟังนะ ทุกคน
‪ฉันคิดถึงสิ่งต่างๆ ดูแล้วนะ
‪ฉันคิดว่าถึงเวลาที่ฉันต้องเลิกทำมันแล้ว
‪ใช่ มันไม่สนุกแล้ว
‪อีกอย่าง ครอบครัวฉันจะคอยช่วยฉันเสมอ ‪ฉะนั้นฉันไม่เป็นไรหรอก
‪- ฉันจะเก็บมันไว้ พวกคุณ ‪- คุณอะไรนะ
‪ดอนน่า
‪อะไร
‪คุณจะได้เป็นคุณป้าแล้ว
‪เวร
‪- คุณป้าดอนน่า ‪- ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪เจมม่า
‪- สวัสดี ‪- ให้ตายสิ
‪- ว้าว นี่ต้องใช่เอสเซแน่เลย ‪- นี่แหละเอสเซ
‪เขาน่ารักจัง
‪ขอบคุณค่ะ ลูกฉัน
‪- เจมม่า ‪- ไงจ๊ะ
‪เอสเซ ไม่ได้เจอกันนานเลย
‪สบายดีไหม ไม่ได้เจอเขาตั้งนาน
‪- เขาโตขึ้นเยอะเลย ‪- ใช่
‪เอสเซ ทักทายน้าทอมมี่สิลูก
‪ไม่เป็นไร เขาคงจำไม่ได้ ‪ตอนนั้นเขายังเป็นเด็กน้อยอยู่
‪ว้าว เจมม่า นั่นมันสวยจังเลย ให้ตายสิ!
‪ว้าว!
‪- อะไร เอสเซ… ‪- นี่เพชรเจียระไนเลยนะ
‪ใช่ แม่เธอโชคดีนะ ว่าไหม
‪เอสเซ ไปเล่นกับเพื่อนๆ ก่อนไป ‪แม่จะได้คุยกับสาวๆ หน่อย
‪- เจมม่า คุณจะทำแบบนั้นไม่ได้ ‪- ใช่แล้ว
‪เดี๋ยว
‪นี่… เอสเซ
‪- น้าทอมมี่ ‪- น้าทอมมี่
‪ไปเล่นได้แล้ว
‪ยิ้มหน่อยสิ น้าทอมมี่เพิ่งให้เงินเธอนะ
‪เด็กๆ ก็งี้แหละ
‪ไม่รู้ว่าทำไมช่วงนี้เขาอารมณ์บูดบึ้ง ‪หวังว่าเขาคงจะหายบูดบึ้งสักที
‪เขาเป็นผู้ชาย เดี๋ยวก็หายเองแหละ
‪สาวน้อยคนโปรดของฉันอยู่ไหน
‪- ลุงฟาดี! ‪- ลุงฟาดี!
‪- เป็นไงบ้าง ‪- ลูกแม่ ลูกๆ จ๊ะ
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪- เธอกำลังเล่นกับไฟ ‪- ว้าว
‪นี่คุณ หวังว่าคุณคงควบคุมผู้ชายของคุณได้นะ
‪คนเราต้องบอกซ้ำสองกันด้วยเหรอ
‪สวัสดีค่ะ
‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪- สบายดีไหม ‪- ดีครับ
‪เอาเอกสารที่ฉันขอไปไว้ในห้องทำงานฉันนะ
‪- สวัสดีค่ะ ขอโทษนะคะ ‪- สวัสดีค่ะ
‪ฉันไม่แน่ใจเรื่องแบบฟอร์มนี่ค่ะ
‪ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร ‪คุณลืมใส่นามสกุลตรงนี้แค่นั้นเองค่ะ
‪ฉันไม่มีปากกาค่ะ
‪- นี่ค่ะ ใช้ของฉันก็ได้ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- นามสกุลค่ะ ‪- นามสกุล บี เอ…
‪บี เอ…
‪- บี เอ แอล โอ แอล เอ ‪- บี เอ แอล โอ แอล เอ
‪บาบาโลลา คุณเป็นญาติกับ…
‪ใช่ เขาเป็นพ่อฉัน นังโสเภณีแห่งบาบิโลน
‪ฉันได้ยินเรื่องของแกแล้ว นังทุเรศ
‪คนเดินถนนธรรมดาๆ ‪แกไม่มีคุณสมบัติพอสำหรับตำแหน่งนี้
‪ใครให้แกมาทำงานที่นี่ นังโสเภณีชั้นต่ำ ‪เดินนวยนาดไปมาอย่างกับเป็นเจ้าของที่นี่
‪นังคนขายบริการทางเพศ
‪นังโสเภณี กลับไปอยู่ในที่ที่เหมาะกับแกได้แล้ว
‪ทำให้พ่อโง่ๆ ของฉันขายหน้า
‪ฉันไม่โทษแกหรอก ฉันโทษพ่อฉัน นังโง่เอ๊ย
‪เธอทำให้ฉันอับอายต่อหน้าคนทั้งธนาคาร
‪ต่อหน้าคนพวกนั้น
‪เอ็มมานูเอลลา…
‪ถ้าไม่ใช่เพราะเราเคยเป็นยังไงกันมา ‪ลืมเรื่องเรียนจบซะ
‪ฉันคงจะจัดการกับผู้หญิงคนนั้น
‪ที่จริงฉันคงตบเธอให้ดิ้น
‪แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง
‪จับเธอก้มลงบนเข่าผม ‪แล้วตีก้นเธอเหมือนเด็กห้าขวบเหรอ
‪ที่รัก คุณจะต้องบอกเธอ
‪และทุกคนให้รู้ว่าพวกเขา ‪จะบังอาจมาพูดกับฉันแบบนั้นอีกไม่ได้
‪ทำไมล่ะ
‪ที่เธอพูดไปมีอะไรไม่จริงงั้นเหรอ
‪คุณไม่เคยบอกผมว่า ‪คุณเคยเต้นเปลื้องผ้าหาเงินมาก่อน
‪ทำไมผมเพิ่งรู้ตอนนี้ล่ะ
‪คุณไม่เคยเต้นเปลื้องผ้าให้ผมดูมาก่อนเลย
‪เอาเลย
‪ตอนนี้เหรอ
‪ให้เขา…
‪ไปสิ
‪ที่รัก…
‪นายจะไปไหน เซริเบ
‪อยู่ดูด้วยกันสิ
‪มันสนุกก็ตรงนี้แหละ
‪เถอะน่า เอ็มม่า ไม่ต้องอาย
‪พวกเขาพูดว่าไงนะ
‪อ้อ ใช่
‪ผม… ทำให้ฝนตก
‪ให้ตายสิ
‪อย่ามายุ่ง
‪อย่ามายุ่งกับฉัน
‪เซริเบน่ะ
‪เอ็มม่า
‪เจ้านายยังอยู่ข้างล่าง
‪ผมแนะนำให้คุณกลับลงไป
‪มันก็แค่เต้น
‪เต้นเหรอ
‪เต้นเหรอ เซริเบ
‪คุณคิดว่าการเต้นคือปัญหาของฉันเหรอ
‪ฉันเป็นนักเต้น ‪ฉะนั้นการเต้นไม่ใช่ปัญหาของฉันเลย
‪การที่เขาเชื่อทุกอย่างที่นังโง่คนนั้นพูดต่างหากล่ะ
‪ฉะนั้นไม่สำคัญว่าฉันจะทำอะไร
‪หรือฉันขจัดสิ่งไม่ดีในชีวิตมากแค่ไหน ‪ฉันก็จะเป็นโสเภณีตลอดไป
‪มันเป็นแบบนั้นเหรอ
‪แล้วไงล่ะ
‪ฟังนะ ไม่ว่าจะดีหรือเลว ‪ทุกคนต้องหาวิธีทำทุกอย่างเพื่อเงิน
‪คุณเสี่ยงที่จะเสียเขาไป ถ้าคุณไม่กลับลงไป
‪เขาให้คุณขึ้นมาตามเหรอ
‪ก็แค่ว่าผมรู้จักคนอย่างเขา
‪ถ้าคุณไม่ทำอย่างที่บอก เขาจะหาคนมาแทนที่คุณ ‪และคุณก็มาไกลกว่าจะให้ใครมาแทนที่
‪ก็จริง
‪คุณจะห่วงใยฉันทำไม
‪ผมไม่ได้ห่วงใย
‪ดูเหมือนคุณชักจะมีใจให้ฉันแล้วนะเนี่ย
‪ขอร้อง เลิกคิดไปเลย
‪เซริเบ
‪ฉันพูดจริงนะ
‪ฉันอยากได้ผู้ชายจริงๆ มาเอากับฉัน
‪ให้สิ่งที่ฉันต้องการเถอะ
‪แล้วฉันจะกลับลงไปเต้นให้เขาดู
‪ไม่
‪คืองี้นะ
‪ผมอยากได้เอ็มมานูเอลลา
‪ไม่ใช่เอ็มม่า
‪แน่ใจเหรอ
‪ลูอิซา!
‪คุณอยู่ไหน
‪ลูอิซา!
‪อารอน คุณเป็นอะไรของคุณ
‪คุณตะโกนทำไม
‪คุณอยากทำให้ชาวบ้านตื่นกันหมดหรือไง
‪คุณมีปัญหาอะไร
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ผมไม่ได้พูดเล่น เขาอยู่ไหน
‪ลูอิซา ผมไม่ได้พูดเล่น เขาอยู่ไหน
‪อารอน คุณทำแบบนี้ฉันไม่ชอบนะ
‪ฉันไม่ชอบเลย นี่มันหมายความว่ายังไง
‪โอเค ทุกครั้ง ทุกคืน ดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้
‪คุณจะมาที่ร้านของคุณในเวลานี้
‪เขาคิดว่าเขามีเงินงั้นเหรอ
‪- เงินอะไร หยุดนะ ‪- เขาจะตายเพราะเงินของเขา
‪หยุดนะ ฉันไม่ชอบที่คุณทำแบบนี้
‪ทำไมคุณทำตัวเหมือนคนบ้า มีปัญหาอะไร
‪หลีกไป
‪อารอน หยุดนะ
‪- หลีกไป ‪- คืนนี้อย่าให้ปีศาจใช้คุณ
‪ผมจะเอามีดนี่ตีคุณนะ ‪เร็วเข้า นั่งลงไป คุณบ้าหรือเปล่า
‪วันนี้แกจะตายเพราะเงินของแก
‪ออกมาสิวะ
‪แกจะตายเพราะเงินของแก…
‪นี่จ้ะ เป็นไง
‪ขมไหม
‪ดีครับ
‪ได้เวลานอนแล้ว
‪อเล็กซานเดอร์พยายามเพื่อเรามากจริงๆ
‪เราจะไม่เป็นไรนะ
‪ครับ
‪ใช่จ้ะ เราจะไม่เป็นไร
‪รู้ไหม มันน่าสนใจนะที่ตอนแรก ‪ฉันคิดว่าคุณร่ำรวยเพราะต้มตุ๋นคนอื่น
‪ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นนักบัญชีที่มีเกียรติ
‪ผมเป็นทั้งสองงอย่าง
‪- เหรอคะ ‪- ดูแลเงินของคนใหญ่คนโต
‪มันเหมือนการเดินไต่เชือกมีปืนจ่อหัวคุณไว้
‪ในขณะเดียวกัน ก็เก็บมันไว้ใกล้ๆ หัวใจด้วย
‪เอาละ เสร็จแล้ว
‪อเล็กซ์
‪อเล็กซ์!
‪สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
‪สวัสดี ดั๊กลาส เรามาส่งของชิ้นสุดท้าย
‪แต่เจ้านายกับคุณผู้หญิงยังไม่ตื่นครับ
‪ผมเองก็เพิ่งมาเข้างานครับ
‪ไม่เป็นไร
‪เราจะวางมันไว้เงียบๆ แล้วก็ไป
‪ฉันรู้ทาง
‪ตามฉันมา
‪ตรงนั้น
‪ขอบคุณ
‪ค่อยๆ ยกเข้าไป
‪โอเค
‪ไปรอเราในรถตู้นะ
‪เดี๋ยวฉันตามไป
‪อะไรเนี่ย
‪เจมม่า
‪เจมม่า มองฉันสิ นี่ดอนน่านะ
‪คุณโอเคไหม
‪นี่ฉันเอง ดอนน่า มองฉันสิ
‪เอสเซเป็นอะไรหรือเปล่า
‪เขาหลับอยู่
‪โอเค ดีแล้ว
‪ฉันจะให้ทอมมี่มาพาเขาไปนะแล้วก็…
‪- ไม่ต้อง ไม่ ‪- โอเค คุณพาเขาไป
‪คุณทั้งคู่ไปอาบน้ำ ‪เข้าไปในห้องนอนแขก แล้วก็ล็อกห้อง
‪แต่คุณล็อกห้องนอนใหญ่ก่อน
‪โอเคไหม
‪เราจะไปหาหมอทีหลัง
‪เขาอยู่ไหน
‪เขาทำร้ายลูกฉัน
‪เสียใจด้วยนะ ฉันรู้
‪เขาบอกลูกฉันว่าถ้าพูดอะไร เขาจะฆ่าฉัน
‪เอสเซก็เลยไม่พูดอะไร เขาปกป้องฉัน
‪ลูกแม่ แม่ขอโทษนะ ลูก
‪เขาอยู่ไหน
‪พยายามเดินนะลูก
‪แม่ขอโทษจริงๆ
‪ผมอยู่ในรถ
‪คุณมองเห็นผม ผมอยู่กับลูกๆ ใช่
‪สิ่งที่จะเกิดขึ้นตอนนี้คือคุณต้องส่งเงินให้ผม
‪คุณจะต้องส่งเงินมาเป็นค่าอาหาร ‪ค่าเสื้อผ้าและของเล่นของพวกเขา
‪ลองดูสิ ไม่ส่งเงินมา
‪คุณจะเห็นว่าผมจะทำอะไร
‪พระเจ้า
‪คุณเป็นโสเภณีชั้นต่ำ คุณไม่รู้หรอก
‪เร็วเข้า ไสหัวไป!
‪นังโสเภณี
‪โทษที
‪(ฉันเชื่อในเวทมนตร์)
‪(ด้วยความระลึกถึงเฮลิออน มาร์ติน ‪1999 - 2022)
‪ดอนน่า
‪มีอะไรอยากบอกผมไหม ‪และผมก็อยากให้คุณคิดให้รอบคอบ
‪เพราะผมเป็นคนเดียว ‪ที่แยกหมาป่าโกรธออกจากกันได้
‪พวกเขาทุกคนต้องการเงินคืน
‪มันหมายความว่ายังไง
‪มองฉันดีๆ นะ อึนเคม
‪คุณรู้จักฉันมานาน ฉันเคยขโมยอะไรจากคุณไหม
‪ใจเย็นๆ
‪ผมเชื่อใจคุณนะ ดอนน่า
‪แต่กับเจมม่าคนนี้ผมไม่รู้
‪แต่ถ้าคุณคิดว่าเธอรู้อะไรบางอย่าง
‪เรื่องการหายตัวไปของอเล็กซานเดอร์
‪สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่บอกผม
‪แล้วผมจะจัดการเอง
‪คุณไม่ต้องเข้ามาเกี่ยวข้อง
‪เจมม่ารักอเล็กซานเดอร์
‪เธอคงเสียใจมากถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
‪ผมนึกว่าคุณสอนสาวๆ ของคุณ ‪ไม่ให้ตกหลุมรักใครซะอีก
‪ฉันเสียผู้หญิงแหกกฎไปอีกคนน่ะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ยังไงก็เถอะ ‪ผมว่าผมต้องคุยกับเจมม่าตอนเธอกลับมา
‪ตามสบายเลยค่ะ
‪ฮัลโหล ดอนน่า ได้ยินไหม
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มีคนของชีฟ อึนเคมมาที่นี่ ‪พวกเขาถามโน่นนี่ฉันเยอะเลย
‪ดอนน่า โลกนี้มันบ้าไปแล้ว ‪คุณบ้าหรือเปล่า ใครให้พวกเขาเข้ามา รปภ.
‪นั่นของแพงนะ โลกนี้มันบ้าไปแล้ว ดอนน่า
‪ดอนน่า ขอบคุณนะ
‪ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
‪ฉันเสียผู้หญิงไปคนหนึ่งแล้ว
‪ฉันไม่อยากเสียอีกคน เสี่ยงไม่ได้
‪คุณต้องกลับมา เจมม่า
‪ฉันกลับไปไม่ได้ ดอนน่า ‪คุณก็รู้ว่าฉันกลับไปไม่ได้
‪เจมม่า
‪เอสเซอยู่กับครอบครัวได้
‪แต่คุณต้องกลับมา ไม่งั้นจะดูเหมือนคุณมีความผิด
‪เจมม่า
‪เอสเซเป็นไงบ้าง
‪เขามีความสุขดี
‪เขาอยู่ที่นี่มีความสุขดี
‪ดีจ้ะ
‪ดี
‪ฟังนะ
‪ฉันไม่แน่ใจว่าคนพวกนั้นสนใจอเล็กซานเดอร์
‪สิ่งที่พวกเขาสนใจคือเงินของพวกเขา
‪สิ่งที่เราต้องทำคือหาบัญชีพวกนั้น
‪สำหรับความเจ็บปวดทุกอย่างที่ฉันทำกับคุณ
‪ฉันอยากขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ
‪อึนเคมตัดขาดคุณแล้ว
‪ขอเดานะ คุณกลัว
‪ยินดีด้วย
‪ตอนนี้คุณก็รู้แล้วว่ามันรู้สึกยังไง
‪ขอร้องล่ะค่ะ
‪ขอให้เขาเลิกรังควานสาวๆ ของฉันได้ไหม
‪ได้โปรดเถอะค่ะ
‪ทุกอย่างนี้เพราะอะไร
‪สิ่งนี้เหรอ
‪ฉันน่าจะดูเขาทำลายพวกคุณมากกว่า
‪เดี๋ยวก่อน
‪ของขวัญสงบศึก
‪เพราะฉันไม่มีเฟอร์นิเจอร์ในบ้านฉันเหรอ ‪นี่มันต่ำกว่ามาตรฐานของฉัน
‪- นี่มันของไร้สาระอะไรกัน ‪- มันมาครบชุดเลยค่ะ
‪ดอนน่า ที่รัก
‪เงินทั้งหมดของคุณก็เหมือนน้ำลายในมหาสมุทร
‪เมื่อเทียบกับฟอเร็กซ์ อึนเคม ‪กับเพื่อนๆ ของเขากำลังหา
‪ฟังนะ ถ้าคุณอยากหยุดฉลาม ‪ไม่ให้กินคุณเป็นๆ ก็หาปลาที่ตัวใหญ่กว่า
‪- ใครล่ะ ‪- ฉันก็ไม่รู้ เดี๋ยวคุณก็คิดออกว่าเป็นใคร
‪นี่เหมาะจะเอาไปไว้ในห้องลูกๆ ของฉัน
‪คุณ
‪เอามันไปส่งพรุ่งนี้ ครบชุดเลยนะ
‪ดอนน่า!
‪ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว
‪เจ้านายคุณอยู่ไหน ดอนน่า
‪มาเร็ว
‪ดอนน่า ลงมาข้างล่างหน่อย
‪ลงมาสิ
‪คุณเป็นอะไรไป
‪ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว
‪ลาติ
‪ออกไปก่อน
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ดอนน่า คุณทำผิดพลาด
‪ดอนน่า คุณทำให้ฉันผิดหวัง
‪คนนี้ยังใหม่ในเกมนี้
‪แต่คุณกับฉันเดินเส้นทางนี้มาด้วยกันนานมาก
‪ดอนน่า คุณไม่คิดจะบอกฉันเหรอ
‪ดอนน่า คุณบอกฉันเรื่องนี้ไม่ได้เหรอ
‪คุณไปรู้ข้อมูลมาจากไหน
‪พระเจ้าช่วย!
‪งั้นมันก็จริงน่ะสิ
‪คุณดูเน็ตฟลิกซ์แล้ว ขอบคุณพระเจ้า ‪คุณถึงได้เข้ามาตะโกนในบ้านฉัน
‪กล้าดียังไงที่มาบ้านฉันแล้วพูดกับฉันแบบนั้น
‪คุณจะพูดไม่ได้เวลาฉันพูดอยู่
‪ได้ยินไหม อย่ามาดูหมิ่นฉัน
‪ทุกอย่างที่เราพูดมันเกี่ยวข้องกับคุณ ขอร้องล่ะ
‪คุณจะไปไหน
‪ลูอิส คุณต้องถามคำถามนั้นจริงๆ เหรอ
‪คุณก็เห็นว่าเธอถือกระเป๋าหนักๆ เธอจะหนีไปไง
‪- แต่คุณถามว่าเธอจะไปไหน ‪- เธอจะหนีไม่ได้
‪เธอกำลังเก็บของ
‪คุณเป็นเด็กที่โง่มาก คุณนี่โง่มากเลย
‪เรามาถึงจุดนี้แล้ว
‪ให้ทุกคนรับผิดชอบตัวเองสิ
‪มองฉันสิ ดอนน่า
‪ฉันจะบอกชีฟว่าฉันไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‪คุณเจอชีฟได้ยังไง
‪ดูคุณสิ
‪ฉันนึกว่าผู้หญิงจะไม่ทิ้งกันซะอีก ‪เขาว่ากันอย่างนั้นไม่ใช่เหรอ
‪อย่ามองตาฉัน เราเป็นเพื่อนกันเหรอ
‪- ทำไมคุณไม่บอกฉัน… ‪- หุบปาก!
‪- ทำไมไม่บอกฉัน ‪- ทำไมต้องบอก
‪นั่นคือสิ่งที่ทำให้เราอยู่ที่นี่ ‪คุณส่งเงินไปให้เพื่อนๆ ที่ต่างประเทศ
‪ถ้าอยากตามฉันไป ก็เก็บกระเป๋า
‪ลาติ ไปยกกระเป๋าของฉันมา
‪พระเจ้าช่วย!
‪ตอนนี้ฉันเป็นผู้ดีอังกฤษ ‪ฉันไม่อยากเสียชีวิตแบบนี้ไป
‪ถ้าฉันตบสำเนียงนั้นกระเด็นจากปากคุณ ‪คุณจะได้สิ่งที่คุณกำลังหาอยู่
‪- หยุดเถอะ ‪- เอากระเป๋าฉันมา
‪ฉันกำลังบอกว่า ‪ฉันไม่อยากเสียชีวิตแบบนี้ที่เซกุนให้ฉันได้
‪(เลบานอน เบรุต แปดโมงเช้า)
‪ราชินีของฉัน
‪ดอนน่า ดอนน่า
‪ดอนน่า…
‪ยินดีต้อนรับขึ้นเรือ
‪คุณกำลังขอเราเยอะมากเลย
‪แน่ใจนะว่าคุณหรือสาวๆ ของคุณ
‪ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของนักบัญชี
‪ไม่เกี่ยวเลย
‪ดอนน่า…
‪คนเจ้าเล่ห์ตาย คนเจ้าเล่ห์ก็ฝังเขาเอง
‪เราช่วยคุณไม่ได้ถ้าคุณไม่บอกความจริง
‪- ใช่แล้ว ‪- นั่นคือความจริง
‪งั้นคุณก็ควรทำตามกฎ
‪คุณดูแลคนที่สำคัญสุด ตัวคุณไง
‪ทำไมคุณถึงเสี่ยงชีวิตเพื่อเจมม่าคนนี้
‪เพราะฉันพาทั้งแม่และลูกกลับมาสู่ชีวิตนี้
‪และเอสเซก็สมควรมีแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่
‪ฟังนะ สิ่งทีคนกลุ่มนี้ต้องการคือ ‪ได้เงินของพวกเขาคืน
‪ฉันแค่ขอให้คุณคุยกับพวกเขาว่าให้เวลาฉันหน่อย
‪และถ้าคุณพูด พวกเขาจะฟัง
‪แล้วเราจะได้อะไรตอบแทน ถ้าเราช่วยคุณ
‪สำนึกบุญคุณคุณตลอดไป
‪งั้นคุณก็ต้องรอระหว่างที่เราพิจารณา
‪ฉันไม่มีเวลาแล้ว
‪คุณจะต้องรอ
‪ฉันจะรอ
‪ลูอิส!
‪ดอนน่า!
‪เจมม่า!
‪มีอะไร
‪ไม่มีอะไร
‪ไม่เอาน่า เอ็มม่า
‪ช่วงนี้คุณฝันร้ายบ่อย คุณมีปัญหาอะไรเหรอ
‪สาบาน…
‪เซริเบ สาบานสิว่าคุณจะไม่บอกใคร
‪ถ้าบอกขอให้ฟ้าผ่าคุณ
‪เรื่องอเล็กซานเดอร์ใช่ไหม
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪คุณละเมอพูดชื่อเขา
‪ฉันเหรอ
‪ฉันพูดชื่อเขาเหรอ
‪ฟังนะ สิ่งที่สำคัญคือ
‪อเล็กซานเดอร์เอาเงินของคนใหญ่คนโตไป ‪รวมทั้งของเจ้านายด้วย
‪พวกเขาวิ่งพล่านตามล่ากันไปทั่ว
‪นั่นคือเหตุผลที่คุณกังวลใช่ไหม
‪อเล็กซานเดอร์ไม่ได้หนีไป
‪พูดอะไรหน่อยสิ คุณทำให้ฉันกลัวนะ
‪พวกคุณไม่รู้หรอกว่า ‪ตัวเองเดือดร้อนหนักขนาดไหน
‪- แต่ดอนน่าพูดว่า… ‪- ดอนน่าปกป้องตัวเอง
‪ดึงพวกคุณเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องยุ่งๆ นี่ ‪และเธอก็โกหก
‪ทุกชีวิตของพวกคุณทุกคน ‪ตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง ขึ้นอยู่กับเวลา
‪บางทีฉันน่าจะบอกเช็กกี้ ‪ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับ…
‪รู้ไหมว่าเงินหายไปมากเท่าไหร่
‪ไม่รู้
‪ฉันไม่รู้
‪หนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์
‪คุณผู้หญิงครับ ทำไมผมไม่เห็น ‪คุณกับเจ้านายอยู่ที่บ้านกันแล้วล่ะ
‪มีคนแปลกๆ มาตามหาเขาที่นี่
‪และผมก็ยังไม่ได้รับเงินเดือนเลย
‪คุณผู้หญิง
‪ผมเป็นขี้ข้า เป็นเด็กรับใช้
‪คุณเป็นเจ้าของทั้งหมดนี้ไม่ได้หรอก ‪ถ้าเป็นเด็กรับใช้
‪และก็นี่
‪นี่ไม่ใช่สร้อยของเด็กรับใช้
‪ไม่ใช่
‪นี่เป็นสร้อยของมหาเศรษฐี
‪ที่จริงมันเป็นแฟลชไดรฟ์ที่ปลอมเป็นจี้
‪คุณควรเป็นหูเป็นตาของฉัน ทอมมี่
‪(เลบานอน บ่ายสองโมง)
‪พูดกับฉันสิ
‪ผมขอโทษ
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก
‪คุณไม่ต้องขอโทษ ‪ฉันต้องการผลลัพธ์ บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
‪เอ็มม่าให้คนคุ้มกันของเธอ ‪หาแฮกเกอร์ที่แคร็กแฟลชไดรฟ์ได้
‪ตอนนี้เราอยู่ที่โกดัง
‪คนคุ้มกันเหรอ ใครอนุญาตพวกเขา
‪เอ็มม่า เขาชื่อเซริเบ
‪เคยเห็นพวกเขาอยู่ด้วยกันก่อนคุณบาบาโลลา
‪พวกเขามีอะไรกันแน่นอน
‪ดูพวกเขาไว้ ทอมมี่ จับตาดูพวกเขาให้ดี
‪ฉันจะขึ้นเที่ยวบินถัดไป โอเคนะ
‪โอเค ได้ครับ
‪นังโง่เอ๊ย เอ็มม่า
‪แกนี่ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
‪ผมเตรียมการไว้แล้ว
‪พอเขาแฮกมันเสร็จ ‪เราก็เอาส่วนแบ่งของเราแล้วก็หนีไป
‪คุณบอกว่า ‪ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเงินของคนพวกนี้ไง
‪คุณบอกว่าพวกเขาจะฆ่าเรา ‪ขอร้อง ฉันไม่อยากตาย
‪มีที่ตั้งเยอะแยะอยู่นอกประเทศนี้
‪ที่ที่พวกเขาไม่มีวันหาเราเจอ
‪คุณย้ายครอบครัวคุณไปอยู่ที่อื่นด้วยก็ยังได้
‪คุณแค่ต้องเชื่อใจผม
‪เพื่อน หมดเวลาแล้ว
‪มันเสี่ยงนะ
‪ฉันต้องการสิ่งจูงใจมากกว่านี้
‪ไอ้โง่เอ๊ย
‪หลังเสร็จงานนี้นายจะมีผู้หญิงสักกี่คนก็ได้
‪ตอนนี้ฉันอยากได้คนนั้น
‪ไอ้เวร…
‪เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪ไม่งั้นนายก็ไปหาคนอื่นมาทำ
‪เขาอยากมีอะไรกับคุณก่อนที่จะแฮกต่อ
‪คิดถึงครอบครัวคุณไว้สิ
‪เซริเบ ไม่มีทาง
‪เถอะน่า เอ็มม่า
‪ฟังนะ เรามาไกลเกินไปสำหรับเรื่องนี้
‪ทุกอย่างมาถึงแล้ว
‪เราจะเสียมันหมดทุกอย่างนะ ‪ถ้าคุณไม่ทำมัน ขอร้องล่ะ
‪ทำมันเถอะ
‪ไปกันได้แล้ว
‪(ลากอส ตีหนึ่ง)
‪พวกเขาแคร็กมันได้หรือยัง
‪เกือบแล้ว ผมแค่รอ
‪ให้การเข้ารหัสเสร็จ
‪ก็เรียบร้อย ไฟล์ของคุณก็จะพร้อม
‪คนพวกนี้เป็นใคร
‪ทอมมี่อยู่ไหน ฉันโทรหาเขา แต่เขาปิดเครื่อง
‪ทอมมี่ไปแล้ว ดอนน่า
‪เขาบอกว่าทำไม่ได้แล้ว เขาก็เลยไป
‪ลูลูก็ไป
‪แฟลชไดรฟ์สองอัน ทำไม
‪นั่นคืออันที่รหัสผ่านทำงาน
‪เราหาคนที่พูดภาษาอังกฤษเป็นไม่ได้เหรอ
‪เรียบร้อย เสร็จแล้ว
‪เท่าไหร่
‪สองหมื่นหนึ่งพันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ
‪แน่ใจนะ
‪- แน่ใจ ‪- มันอยู่ในนี้เหรอ
‪ใช่ ดูสิ
‪- ในแฟลชไดรฟ์นี่เหรอ ‪- ฉันจะจัดการต่อเอง
‪คุณผู้หญิง
‪มาคุยเรื่องนี้กัน… อย่างรอบคอบ
‪แล้วคุณเป็นใคร
‪นี่เป็นโอกาสเหมาะที่เราจะเอาเงินออกมา
‪ฟังนะ ทุกคน นี่เป็นเงินที่คุณไม่อยากยุ่งกับมัน
‪คนฆ่ากันเพื่อเงินมากขนาดนี้
‪ถ้าเราเอาเงินของพวกเขาไป
‪พวกเขาจะตามล่าคุณ
‪แล้วคุณจะไปซ่อนตัวที่ไหน
‪ไม่ คุณบอกฉันสิ
‪ประเทศอะไร
‪ต่างประเทศเหรอ นั่นคือสนามของพวกเขา ‪คุณคิดว่าพวกเขาจะไม่เจอคุณที่นั่นเหรอ
‪ไม่รู้สิ ลอยไปมาในชุดแซ็ก ใบหน้าฉีกขาด
‪ในที่สุดคนพวกนี้ก็จะหาคุณเจอและฆ่าคุณ ‪และก็ฆ่าคนที่คุณรักด้วย
‪ฉะนั้นถ้าคุณอยากฆ่าตัวตาย
‪ก็ตามสบายเลย
‪คุณจะลากฉันไปตายด้วยไม่ได้ ‪คุณจะทำอย่างนั้นไม่ได้
‪เข้าใจไหม
‪อึนเคม เรามีเงินให้คุณ
‪ทั้งหมดอยู่ในนั้น กับส่วนที่เกินด้วย
‪ตรวจดูซิ
‪- ไม่มีเลยค่ะ ‪- อะไรนะ
‪นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน ดอนน่า
‪นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน
‪นั่นคือสิ่งที่เขาให้…
‪ท่านครับ ผมทำตามที่คุณบาบาโลลากับคุณสั่ง
‪ผมแทรกซึม และยืนยัน ‪แฟลชไดรฟ์อยู่กับพวกเขามาตลอดครับ
‪เขาโกหก
‪ค้นตัวเขา
‪มันอาจจะอยู่กับเขาก็ได้ ‪เขาอยากให้เราแบ่งเงินกันแล้วหนี
‪นั่นเป็นอภิสิทธิ์ของพวกเธอ
‪ไอ้สารเลวขี้ขโมย
‪อึนเคม คุณเชื่อหมอนี่มากกว่าฉันเหรอ
‪ฉันไม่เคยขโมยอะไรจากคุณ
‪เซริเบ นี่ไม่ตลกเลยนะ ‪คุณพยายามจะทำอะไร
‪เอาแฟลชไดรฟ์คืนพวกเขาเดี๋ยวนี้
‪ตอนนี้เราหายกันแล้ว
‪ดอนน่า ผมอดทนกับคุณมามากนะ
‪เงินอยู่ที่ไหน
‪มันอยู่กับใคร
‪ท่านครับ
‪ผมเชื่อว่ามันอยู่กับเอ็มม่า
‪อะไรนะ
‪ค้นตัวเธอสิ
‪ไม่ค่ะ มันอยู่กับเซริเบ ค้นตัวเขาสิ
‪- ค้นพวกเขาทุกคน ‪- ห้ามแตะต้องสาวๆ ของฉัน
‪อย่าบังอาจนะ อย่าแตะต้องฉัน ‪ฉันจะตบแก อย่าแตะต้องฉัน
‪คุณจะไม่เจออะไรหรอก ผม…
‪มันเป็นกลอุบาย เป็นการจัดฉาก
‪เห็นไหม โสเภณีก็คือโสเภณี
‪ตอนนี้เราหายกันแล้ว
‪ชีฟ ก็อย่างที่คุณเห็น มือฉันว่างเปล่า
‪เงินทั้งหมดอยู่ในนั้น เรียบร้อยค่ะ
‪ดีมาก
‪มันไม่ใช่ของผม
‪แกทรยศฉัน
‪ผมสาบาน ผมไม่มีวันขโมยเงินคุณหรอก
‪- ผมสาบาน คุณถาม… ‪- ไม่จริง
‪แกเคยขโมยมาแล้ว
‪ได้ยินไหม
‪ทุกคน เอาตัวเขาไป
‪ท่านครับ ปล่อยฉันนะ ‪ท่านครับ สาบานได้ว่านั่นไม่ใช่ ปล่อย…
‪ปล่อยฉันนะ
‪นั่นไม่ใช่ของผม เช็กกี้ ‪ท่านครับ ชีฟ อย่ามายุ่งกับฉัน พวก
‪สาบานได้ ผมไม่ได้เอาอะไรไปทั้งนั้น ผมสาบาน
‪เอ็มม่า
‪ไปกันเถอะ
‪ฉัน…
‪ฉันจะหาทางกลับบ้านเองค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ ชีฟ
‪เอาละ สาวๆ ฉันเพิ่งคุยกับชีฟ
‪เขายืนยันว่าเขากับเพื่อนๆ ของเขา
‪ได้เงินทั้งหมดคืนเต็มจำนวน
‪ทั้งหมด หนึ่งหมื่นห้าพันล้าน
‪ใครอยากปาร์ตี้บ้าง ปาร์ตี้ ปาร์ตี้
‪คุณอยากออกไปด้วยหรือเปล่า
‪ดอนน่า คุณสอนเราว่าให้ดูแลตัวเองเสมอ
‪ฉันขอโทษ
‪ออกไป
‪คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง