ALCHEMY OF SOULS IKALAWANG YUGTO
Buong buhay ko,
ginugol ko ang panahon ko sa punong ito nang mag-isa.
Kaya iniisip ko kung ano ang dahilan
at naghintay ako na may dumating para sa akin.
Dahil nangako tayo sa isa't isa.
Hindi mo man ako naalala,
pero naalala mo ang pangako nating magsasama,
kaya mo ako hinintay.
Hiniling ko dati na buhatin mo ako, pero umalis ka lang.
Ayan.
Masaya ka na?
Kung ito ay sandaling pagkakataon para tuparin ang ating pangako,
magsama tayo na tulad ng ibang mga nag-iibigan
na nagkita pagkatapos ng mahabang pananabik sa isa't isa.
Hinog na ang mga kastanyas na ito.
-Tama ka. -Lutuin natin sa kanin?
Sige.
Naaalala mo ba no'ng hinagisan mo ako ng mga bagay no'ng nagluto ako dati?
-Ginawa ko 'yon? -"Ginawa ko 'yon?"
Hinagisan mo pa nga ako ng kutsilyo.
-Parang ganito? -Huwag.
Siguro ganito ko inihagis.
Sige.
Magpapanggap akong magkasama tayo
na parang pangkaraniwang araw lang
at babantayan kita hanggang sa huli.
Gumawa tayo ng kaning kastanyas
dahil pareho ninyong gusto iyon ni Maestro Lee.
Si Maestro Lee?
Naroon siya ngayon sa kubo niya sa Danhyanggok.
Siya ang nagdala sa akin dito.
Hiniling ba ng Nagkakaisang Kapulungan na kunin mo ang yelong bato kay Jang Uk?
Sinabi ko pong 'di ko magagawa
dahi may isa pang soul shifter na kailangan niyang hulihin.
At nagpasya ka na hayaan siyang hulihin ka.
Kung ganoon, pumunta ka sa Danhyanggok.
May pananagutan din ako sa kinahinatnan ninyong dalawa,
at hindi ko kayang maupo at walang gawin katulad ng dati.
Ito na ang panahon
para gawin ko ang parte ko.
Ano pong kinalaman ninyo sa amin?
Wala akong ginawa noong kayo ay amo at katulong.
Hindi rin ako nakialam noong guro at estudyante kayo.
Pero,
hindi ko kayang maupo at manood habang ang isa ay hinuhuli
at ang isa ang nanghuhuli.
Kaya nais kong wakasan ang kasalukuyan ninyong ugnayan.
Iniligtas n'yo po ang buhay ko, kaya tatanggapin ko ang inyong pasya.
Susundin mo ba anuman ang maging pasya ko?
Kung ganoon, nais kong…
magpakasal kayo.
Ako ang inyong magiging saksi.
Nais kong magpakasal kayong dalawa.
Maghanda na tayo.
Maganda ang panahon, kaya gawin na natin at nang matapos na.
Sige po.
Makinig kayong dalawa.
Seremonya ba 'to ng pagpasok sa eskuwela?
Nais n'yo bang maging estudyante ko?
Iinom na ba kayo ng chaste tea
at magpipigil simula ngayon?
-Hindi po. -Hindi.
Ito ay isang kasal.
Dapat nakaharap kayo sa isa't isa.
Tama.
Ang seremonya ng kasal ay para ipahayag ang inyong pag-iisang dibdib
sa mga taong nakapaligid sa inyo.
Pero para rin ito ipaalam sa kalangitan.
"Nagpasya kaming magsasama."
"Kaya walang sinuman ang makapaghihiwalay sa amin."
Iyon ang mensahe nito.
Ngayon, ikaw Jang Uk ng pamilya Jang at…
Isipin mo nga naman,
may apat kang pangalan.
Ipinanganak ka bilang Si Cho Yeong, pero lumaki bilang ang assassin na si Naksu.
Namuhay ka bilang si Mu-deok,
at ikaw ngayon si Jin Bu-yeon.
'Di ako nagkaroon ng pagkakataong mabuhay
sa iisang pangalan lamang.
Anong pangalan ang itatawag ko sa iyo?
Ang pangalang ibinigay ng mga magulang ko noong ipinanganak ako.
Gusto kong tawagin na Cho Yeong.
Uk at Yeong.
Ang kahulugan ng pangalan mo ay "liwanag."
At ang pangalan mo ay "anino."
Liwanag at anino.
Siguro kayong dalawa
ay nakatakdang magkita sa simula pa lang.
Simulan na natin ang kasalan nina Jang Uk at Cho Yeong.
Inumin sa kasal ito.
Kapag ininom mo 'yan,
ibig sabihin opisyal na tayong kasal.
Sige na. Uminom ka na.
Kapag napatay mo 'to, isasama kita.
Ikaw at ako…
ay matagal nang nagkakagustuhan.
Mananatili ako sa tabi mo sa ganitong kalayuan.
'Yan ang pangako ko.
Nababaliw na siguro ako…
dahil sa iyo.
May nahanap akong ibang gamit sa 'yo.
Inaalay mo na rin naman na maging kapalit niya.
Pero kamay ko ang hawak mo,
ako ang kasama mo at ako ang nagpapatulog sa 'yo sa gabi.
Kaya kapag nakatingin ka sa akin, tingnan mo kung sino ako.
Ang ganda mo.
Sinabihan mo akong tingnan ka sa kung sino ka.
Iyon ang ginagawa ko ngayon.
At saka…
ipagyayabang ko sa lahat na binigyan mo ng liwanag ang madilim kong landas.
Sige, gawin mo 'yon.
Balak kong hanapin ang sarili kong silid.
Hahanapin ko kung sino talaga ako at aayusin ang silid ayon sa gusto ko.
Sana…
mas madali na para sa iyo na mahanap ako.
Papanatilihin kitang mainit at tutulungan na makapagpahinga nang maayos.
Nananabik ako sa iyo.
Kaya ako nagpunta para makita ka.
Nagustuhan na kita sa umpisa pa lang.
Alam ko sa sandaling nakita kita.
Na ikaw ang asawa ko.
Kayo ngayon ay mag-asawa na.
Ipinaalam ninyo sa kalangitan sa pamamagitan ng seremonyang ito,
kaya hiling ko sa inyo ang mahabang buhay na magkasama.
Sa lahat ng mga mag-asawang nakita ko sa buong buhay ko,
kayo ang pinakamalapit sa puso ko.
Nangako ako sa iyo
na dadalhin kita rito sa tuktok.
Tama ka. Makikita mo ang mundo mula rito.
Ang ganda.
Ngayong tinitingnan kita ng ganito,
parang ang tagal na mula noong huli tayong nagkakilala,
pero para ring kahapon lang.
Kakaiba ang pakiramdam.
Parang hinawakan ko na noon ang kamay mo.
Pero para ring ito ang unang pagkakataon.
Maliwanag na sa akin ang lahat ngayon.
Sa kaibuturan ng puso ko,
naaalala kita sa umpisa pa lang.
Katulad noong una tayong nagkita.
Nakilala ko ang babaeng may asul na mga marka sa mga mata.
Nakilala kita.
Sa tingin n'yo po ba ay kasama ngayon ni Ate si Jang Uk?
Kailangan siyang hanapin ni Jang Uk
dahil sa sinabi niya sa Nagkakaisang Kapulungan.
Bakit hindi n'yo po siya pinigilan?
Pinatay ni Jang Uk si Jin Mu,
at nahanap ni Bu-yeon ang Plake ng Jinyowon.
Anuman ang nangyari,
ang katotohanan ay pareho nila na ipinagtanggol ang Jinyowon.
Gusto kong isipin na binabantayan niya silang dalawa.
"Niya"?
Tinanong ko sila kung paano sila unang nagkita rito.
Sinabi nila na may nagbukas ng pinto sa lugar na ito.
Naniniwala ka ba talaga
na nanatili ang kaluluwa niya sa Jinyowon kasama ang yelong bato
at ipinanganak bilang anak ko?
Maaari ba iyong mangyari?
Ang buhay ko ay patotoo na maaari iyong mangyari.
Buhay ako dahil nakapasok ako sa bangkay ng isang batang lalaki.
Maaaring ganoon rin ang ginawa niya.
Sabihin na nating tama ka at maaari 'yong mangyari.
Ano kaya ang dahilan kung bakit pinili niyang manatili?
Sigurado akong may magandang dahilan
kung bakit pinili niyang manatili
kasama ang yelong bato sa halip na lumisan may 200 taon na.
Parang alam mo kung ano posibleng dahilan.
Binantayan niya siguro ang yelong bato dahil gagamitin ito isang araw.
Dumaan sa Malaking Kaguluhan
si Jin Seol-ran at ang aking maestro na si Seo-Gyeong,
at natatakot ako na baka mangyari ulit ang katulad na gulo.
Ligtas ang ibong apoy.
Patay na si Jin Mu.
Nag-imbak si Heo Yeom ng pagkain at panggatong dito
dahil alam niya na isang araw ay babalik ako rito.
Sapat ito para sa isang buwan.
Isang buwan?
Bakit? Napaikli ba?
Hindi ako nagpunta sa pag-asa na habang-buhay kaming magsasama.
Pumunta lang ako para makasama siya hanggang sa huling pagkakataon.
Maaari iyong tumagal ng isang buwan, dalawang linggo,
o kahit ilang araw.
Pero nagpasya akong huwag bilangin.
Maniniwala ako
na palagi kaming mayroong bukas.
Gaano karaming alaala na ni Naksu ang bumalik?
Mayroon pa ring alaala
na hindi niya natatandaan.
Sinabi mong nais mo talagang malaman
kung ano ang naramdaman ko sa huling sandaling 'yon na kasama ka.
Marahil ang alaalang iyon
ang huli kong maaalala.
Kapag naalala ko na iyon…
bibigyan kita ng ganitong palatandaan.
Pagkatapos ay sasabihin ko sa 'yo ang naaalala ko.
Ito ang magiging…
huling liham ng pag-ibig ko sa iyo.
Dati, hindi ko maintindihan
kung bakit hindi ipinadala ni Maestro Heo Gyeong ang sulat
kahit na isinulat niya ito.
Pero ngayon naiintindihan ko na kung bakit hindi niya naipadala ang sulat na 'yon.
Para kay Jin Seol-ran ang liham ng pag-ibig na iyon.
Sana ang pag-ibig na mayroon kayo para sa isa't isa
ay makarating din sa kaniya.
Kinuhanan din ako ni Heo Yeom ng bagong sapin sa kama.
Baka nasa lalagyan.
Jin Seol-ran?
Ano ang harang na ito? Ginawa mo ba ito?
Iyon ang ibong apoy.
Tutuyuin ng ibong apoy ang mundo.
Sana ay hindi mangyari ang kalunos-lunos na bagay na 'yon.
Pero ang kasakiman ng mga tao ang magdudulot na maging abo ang mundo.
Ang ibong apoy…
ay tatakas?
Ipinakita ko lang sa iyo
kung ano ang mangyayari sa mundong ito.
Nakita ko itong mangyayari mahabang panahon na ang nakakalipas.
Nakikita mo ang hinaharap?
Sino ka?
Isang salamangkera?
Ginamit mo ang yin-yang jade para tawagin ako, 'di ba?
Hindi ako makaalis dahil natatakot ako na mawawasak ang mundo.
Ngunit sa huli ay nakatulong lamang ako na matawag ang ibong apoy
at masunog ang mundong ito.
Wala akong kakayahan na pigilan ang mangyayari.
Mapipigilan lang ito ng isang taong ipinanganak
na taliwas sa batas ng kalikasan sa ilalim ng Bituin ng Hari.
Nagtatago ako sa ilalim ng anino na gawa ng iyong liwanag.
Ngayon ay balak ko ng tumigil sa pagtatago at lumantad sa mundo.
Balak mong tumigil sa pagtatago
at lumantad sa mundo?
Ibig bang sabihin
na ikaw si Jin Bu-yeon?
Tama.
Iyon ang pangalang ibinigay sa akin noong ipinanganak ako.
Inakit ni Jin Bu-yeon ang iyong anino,
ginamit ito,
at gagawin itong maglaho.
Anuman ang mangyari ay darating ang mundong nakita ko.
At kapag nangyari iyon,
magaganap ang mga trahedya.
Katulad ng pagtulong dati ni Jin Seol-ran kay Seo Gyeong
para pigilan ang Malaking Kaguluhan,
ikaw lamang ang makakapigil sa ibong apoy
at kailangang lumabas ni Jin Bu-yeon sa mundong ito para makamit iyon.
Inakit ni Jin Bu-yeon ang iyong anino,
ginamit ito,
at gagawin itong maglaho.
Nagkita ba kayo…
ni Jin Bu-yeon?
Oo.
Nakita ko ang isang bagay…
na hindi mapipigilan.
Ayon sa plano ni Jin Mu,
kailangan muna nating mailabas ang ibong apoy mula Jinyowon.
Pagkatapos ay kukunin natin ang Plake ng Jinyowon
sa muling pagtitipon ng Nagkakaisang Kapulungan.
Kailangang labas ang Songrim dito,
pero paano natin 'yon magagawa?
Kailangan nating gamitin si Jang Uk bilang dahilan.
Hindi niya sinunod ang utos ng Hari, hindi ba?
Tama 'yon.
Kailan natin titipunin ang Nagkakaisang Kapulungan?
Ayos ka lang ba?
Kalimutan n'yo na ang tungkol sa Kapulungan o Plake ng Jinyowon.
Huwag tayong magsayang ng oras.
Kailangan na nating pumunta sa Jinyowon at ilabas ang ibong apoy.
Kailangan na natin 'tong gawin ngayon!
Bakit tinipon ng Hari ang Kapulungan nang ganitong oras?
Hindi ko po alam kung bakit,
pero sa tingin ko po, isa sa mga salamangkero ay soul shifter.
Hinigop niya po ang enerhiya ng isa sa mga eunuch.
May soul shifter sa loob ng palasyo?
Kung ganoon ay nasa panganib ang Hari.
-Kailangan natin siyang pigilan. -Mahirap pong paniwalaan,
pero kilala n'yo po
ang soul shifter, Kamahalan.
Kilala ko?
Sino?
Ako po 'yon, Kamahalan.
Ikaw ang kamag-anak ng Reyna mula sa Seoho, hindi ba?
Mukhang 'di mo ako nakilala dahil nag-iba ang hitsura ko.
Ako ito.
Ang matagal mo nang guro
at Gwanju ng Cheonbugwan,
si Jin Mu.
Jin Mu?
Paano kang naging si Jin Mu?
Lumipat ako sa ibang katawan nang nasa Gwido ako.
Nilipat mo ang kaluluwa mo?
Nagpadala ng tao ang Hari para sa akin, kaya nabuhay ako.
Iniligtas ka ng Hari?
Bumalik ako para tulungan ang Hari at ang Nagkakaisang Kapulungan
na makamit ang kanilang layunin.
Manahimik ka!
Hindi maniniwala sa iyo ang Hari.
Nagsasabi ng totoo si Jin Mu.
Magiging kakampi ko si Jin Mu at ng Nagkakaisang Kapulungan.
Kamahalan.
Jin Mu, hindi ba't hiniling mo na makuha
ang Gintong Plake ng Prinsipe?
Opo, Kamahalan.
Niloko ako ng Prinsipe
kaya kailangan niyang magbayad.
Aalisin ko ang Gintong Plake ng Prinsipe.
Hindi na ikaw ang tagapagmana sa trono.
Ikulong siya rito hanggang sa wala akong sinasabi.
Opo.
Mahal na Hari, niloloko ka niya.
Kamalahan!
Jin Mu.
Ano'ng balak mo at nililinlang mo ang Hari at ang Kapulungan?
Tinutuloy ko lang ang naiwan ko.
Pupunta na ako sa Jinyowon para ilabas ang ibong apoy.
Wala rin ba rito
si Binibining Bu-yeon?
Kasama ba niya si Senyorito Jang?
Ginang Jin.
Ano ang nangyayari sa pagitan nila?
Wala akong masasabi sa 'yo ngayon.
Aayusin ng panahon ang lahat,
kaya pakiusap na magtiis at maghintay ka.
Ibig bang sabihin nito ay alam mo kung nasaan sila?
Madam Kim.
Hindi pa rin po lubos na magaling ang ina
sa pagtulong kay Senyorito Seo.
Kailangan niyang magpahinga, kaya pakiusap na umuwi na kayo.
Pinunong Jin, nandito po ang Nagkakaisang Kapulungan.
Ano?
Ano'ng ginagawa ninyo?
Bakit kayo pumapasok nang walang pahintulot ko?
Paumanhin, Ginang Jin.
Kailangan naming kunin ang gagamitin para sa ritwal ng lawa.
Buksan mo ang pinto ng Jinyowon.
Pumunta kayo rito nang ganitong oras para kunin ang gagamitin
para sa ritwal ng lawa?
Pumayag ang Hari,
kaya kailangan mo na lang na buksan ang pinto.
Hindi ko 'yon magagawa.
Hindi ko bubuksan ang pinto kahit na inutos pa ng pamilya ng Hari.
Nakalimutan n'yo na ba ang tungkol sa Plake ng Jinyowon?
Nandito lahat ng salamangkero ng Kapulungan maliban sa Songrim,
kaya kukunin na namin ang plake.
Ibigay mo sa amin ang plake.
Isa 'tong kalokohan.
Hindi n'yo puwedeng gawin 'yon.
Tama na!
Sinabi kong wala na tayong oras.
-Ina! -Isang hakbang mo at mamamatay ang ina mo.
Ho-gyeong.
Lumipat ang kaluluwa ng kapatid mo.
Buksan mo na ang pinto bago ko higupin ang enerhiya ng buong pamilya Jin
na ipinagmamalaki mo.
Jin Cho-yeon!
Buksan mo ang pinto.
O uubusin ko ang enerhiya ng ina mo hanggang sa matuyot siya.
Ina…
Buksan mo na ang pinto.
Gawin mo na!
Isa siyang soul shifter.
Mamamatay siya kapag naubos ang enerhiya niya!
Bilisan mo!
Pumunta ka na sa Songrim at manghingi ng tulong.
Bilis.
Ina!
Ina, ayos lang po ba kayo?
'Yan ba ang itlog ng ibong apoy?
-Ano ang tunog na 'yon? -Ano 'yon?
Gumuguho na ang Jinyowon
ngayong nasa labas ang itlog ng ibong apoy.
Kailangan na nating umalis.
Ho-gyeong.
Kaya kong kunin ang lahat ng enerhiya mo, pero hindi ko ginawa.
Hindi kaya ng sikmura ko ang anumang galing sa Jinyowon.
Ina.
Malalim po ang sugat n'yo.
Hindi natin maaaring hayaan na kunin nila ang ibong apoy.
Pumunta ka ngayon sa Songrim at manghingi ng tulong.
Jin Cho-yeon! Pumunta ka na!
Bilis!
Opo.
Gumuguho…
ang Jinyowon.
Hindi.
Hindi…
Ginang Jin.
Ginang Jin, ayos ka lang ba?
Dalhin mo ako sa loob ng Jinyowon.
Kapag gumuho ang Jinyowon,
makakatakas ang lahat ng relikya sa loob.
Gagamitin ko ang kapangyarihan ko para hindi sila makatakas.
Humawak ka sa akin.
Dadalhin kita sa loob.
Panginoon.
-Senyorito Park. -Ayos ka lang ba?
Kinuha ng Nagkakaisang Kapulungan ang ibong apoy.
Guguho ang Jinyowon.
Pupunta ako sa Jinyowon.
Sundan n'yo ang mga salamangkerong kumuha ng ibong apoy.
-Opo. -Lubos na mapanganib ang ibong apoy,
kaya sasamahan ko po si Senyorito Park.
Malubha po ang kalagayan ni ina.
Tulungan n'yo po siya, Panginoong Park.
Oo.
Tiyo.
Nasaan si Ginang Jin?
Pumasok siya para hindi makatakas ang mga relikya.
Kasama niya po si Madam Kim.
Si Madam Kim?
Nasa loob ng Jinyowon si Madam Kim?
Madam Kim!
Madam Kim, nasa loob ka ba?
Panginoong Park, nandito ako!
Tumatakas ang mga relikya!
Kapag gumuho ito,
makakatakas din ang lahat ng ibang mga relikya.
Kailangan kong isara ang pinto.
Madam Kim, bilisan mo't umalis ka na.
Kung hindi, mamamatay ka.
Ano?
Nagsisimula nang tumakas ang mga relikya.
Kailangan kong isara ang pinto!
Paano ka?
Madam Kim!
Malapit nang gumuho!
Kung hindi natin isasara ang pinto, 'di na natin mapipigilan ang mga relikya!
Hindi!
Hindi ko kayang isara ang pinto. Nasa loob pa rin si Madam Kim…
Nasa loob ang asawa ko.
Panginoon!
Isara mo na…
ang pinto.
Madam Kim!
Hindi natin maaaring hayaan na gumuho ang lugar na ito.
Kaya pakiusap…
isara mo na ang pinto.
Naiintindihan ko.
Aking panginoon,
magiging maayos ako.
Kaya isara mo na ang pinto.
Bilisan mo!
Panginoon! Malapit nang gumuho!
Kahit na magpasya kang isara ang pinto,
alam ko kung gaano 'yon kasakit para sa iyo,
kaya hindi na ako masyadong nasasaktan.
Wala sa akin iyon.
Yeon…
Panginoong Park Jin.
Huwag kang mawalan ng pag-asa.
May pagkakataon ka pa para iligtas siya.
Bibigyan kita ng kapangyarihan para iligtas ang taong mahal mo.
Kamahalan…
ito po ba ang gusto n'yo
at ng Nagkakaisang Kapulungan?
Sinabi ko na sa iyo.
Gusto ng lahat na maghati sa kapangyarihan ng yelong bato.
Kasakiman para sa Songrim kung sila lang ang magtatago.
Kailangang hatiin ang kapangyarihan
sa pagitan ng mga makapangyarihang pamilya ng Daeho
at gamitin ng tama nang may pahintulot ng lahat.
Balak ninyong gisingin
ang mapanganib na ibon para lang magawa iyon?
Bibigyan tayo ng ulan ng ritwal ng lawa
at matutulungan tayong makuha ang yelong bato.
Pagkatapos ay ikukulong ulit natin.
Paano ang mundong masusunog hanggang sa maging abo dahil dito?
Wala bang halaga 'yon sa inyo?
Lahat ng bagay ay kailangan ng sakripisyo.
Ang pag-aalala sa mga walang saysay na bagay
ay nakakapigil lang sa 'tin na makamit ang gusto natin.
Ayaw mo ba
na iligtas si Madam Kim?
Huwag kang magpanggap na hindi mo 'yon gusto.
Ang kasamaan…
ay palaging ginagawa ang gusto nito nang walang tigil.
Pero bakit palaging kailangan
ng kabutihan na patunayan ang sarili nito ng paulit-ulit?
Tama ka.
Gusto ko siyang iligtas.
Kahit ano gagawin ko para iligtas siya, kahit na ang ibig sabihin nito
ay mawala ang katinuan ko.
Pero kahit ganoon…
Pipigilan ko kayo…
na makuha ang gusto ninyo.
Walang kahit isa sa inyo
ang may karapatang pagtawanan ako…
at tawagin akong…
ipokrito.
Tumigil ka na…
o sisirain ko ang harang ng ibong apoy.
Masusunog na ang lugar na ito.
Kailangan na nating umalis.
Nilabanan niya ang mga kinatawan ng walong pamilya
at nakarating nang ganito kalayo.
Tunay nga siyang magaling na salamangkero.
Sayang.
Kung sumama siya sa aitn, tinulungan ko sana siyang lumipat.
Pero buong-puso niyang pinili ang kamatayan,
kaya wala na tayong magagawa.
Panginoong Park!
-Panginoong Park! -Panginoong Park!
-Pinunong Jin! -Panginoong Park!
Uk.
Uk…
Uk, si Jin ay…
Si Jin ay…
-Panginoong Jin! -Panginoong Park!
Kagabi,
kinuha mula sa Jinyowon ang ibong apoy.
Pumasok sa loob si Ginang Jin at Madam Kim
para pigilang makatakas ang mga relikya…
at sila ay namatay.
Kahit si Jin Cho-yeon ay 'di mabuksan ang gumuhong pinto ng Jinyowon
kaya 'di namin makuha ang katawan nila.
Dahil doon…
walang laman ang mga kabaong nila.
At si Maestro Park, pinigilan niya sila na sirain ang harang ng ibong apoy,
pero nasunog ang lugar dahil sa enerhiya ng ibong apoy,
at namatay siya roon.
Nasunog ang buong lugar.
Ang tanging nakita namin ay ang espada niya.
Kinulong ako pagkatapos nilang kunin ang Gintong Plake ko.
Nakatakas lang ako nang magsimula ang apoy.
Ang aking ama, ang Hari ng bansang ito,
ay kasama ng Nagkakaisang Kapulungan.
Nangyari ang lahat ng ito
dahil nagawa ni Jin Mu na lumipat sa katawan ni Seo Yun-o.
Susugod na sana ako ngayon sa Cheonbugwan,
pero nasa kanila ang ibong apoy.
Ayaw kong magpadalos-dalos.
Kapag nalaman ng mga tao na nakalabas ang ibong apoy,
talagang magkakagulo.
Tahimik natin silang paglamayan.
Kailangan natin silang pigilan na magising ang ibong apoy.
Magigising ang ibong apoy.
Sinabi sa akin
na siguradong mangyayari iyon.
Pero…
hindi namatay ang tatlong tao.
Kung nahulaan ang sakuna na dulot ng kasakiman ng tao,
maaaring magdulot ng pagbabago ang kagustuhan na pigilan ito…
at mabago ang kalabasan.
Magiging maayos si Jin.
Huwag ka nang masyadong umiyak.
Oo.
Ginang Jin, napakaraming enerhiya ang nagamit mo.
Hindi lang sa nakuha nila ang ibong apoy,
pero nabigo rin ako na mapigilan ang lahat ng mga relikya…
na makatakas ng Jinyowon.
Itinaya mo ang buhay mo at ginawa mo ang lahat.
Si Bu-yeon ba ang pumasok ng Jinyowon…
habang gumuguho ito?
Oo.
Ginawa rin ni Jin Seol-ran ang pinto ng Jinyowon.
Gumawa ng pinto si Bu-yeon para makapasok siya mula sa Danhyanggok.
Habang pinapasok niya ang Jinyowon at pinipigilan itong gumuho,
sinunod ko ang utos niya at hinanap ang ibong apoy.
Hindi ko nahanap ang ibong apoy.
Sa kabutihang-palad, nailigtas ko si Jin.
Ibig bang sabihin na umalis na si Naksu
sa katawang 'yon?
Iniwan na niya ang katawan,
kaya bumalik na ng buo ang kapangyarihan ni Bu-yeon.
Ang tagal bago n'yo nahanap ulit ang isa't isa.
Pero hindi man lang kayo nabigyan ng isang buong araw na magkasama.
Ang yin-yang jade
ay pinagsasaluhan ng nagmamahalan para sa kanilang pagsasama.
Kaya hindi ito puwede…
sa atin.
Kapag naalala ko na ang huling alaala…
bibigyan kita ng ganitong palatandaan.
Sa tingin ko ay…
'di tayo itinadhanang makilala ang isa't isa sa unang tingin.
Namatay ang ama mo dahil ipinanganak ako.
Pinatay mo ako para ipaghiganti siya.
Tama ka.
Kung titingnan ang nangyari sa atin…
siguro ay hindi tayo dapat nagkakilala.
Pero…
hindi tadhana ang nagdala sa atin…
para makilala ang isa't isa sa unang tingin.
Tayo…
ay naging liwanag sa isa't isa noong pinakakailangan natin.
Niyakap natin ang aninong dala nito…
at piniling mahalin ang isa't isa.
Kaya ngayon…
may isang tugon lang ako sa 'yo
sa huling sandali nating magkasama.
Mahal kita.
Nagluluksa ang Songrim, at hawak natin ang ibong apoy.
Walang magagawa ngayon kahit na si Jang Uk o ang Songrim.
Ngayong gabi, gigisingin ko ang ibong apoy at isasagawa ang ritwal ng lawa.
At pagkatapos ng gabing ito, magagamit ko na ang kapangyarihan ng bato
at iiwanan ang mahinang katawang ito.
Maaaring may dumating para pigilan ang balak natin,
kaya tipunin mo ang mga bantay ng Daeho
para bantayan nila ang Cheonbugwan.
Ipapadala ko ang mga mandirigma ko sa Cheonbugwan.
Gusto kong gisingin mo nang ligtas ang ibong apoy
at dalhin sa akin ang yelong bato.
Kamahalan,
pigilan n'yo po ang Hari na pakilusin ang kaniyang mandirigma.
Pero wala na sa akin ang Gintong Plake para mapasunod sila.
Gamitin mo ito.
Iniwan ito sa 'yo ng namatay na Hari.
Hindi kailangan ng bansang ito ng hari
na walang pakialam kahit na masunog ang mundo at maging abo.
Kailangan nito ng hari na gusto itong pigilan.
Ninakaw ko na ang iyong Bituin ng Hari.
Ngayon ay gagamitin ko na rin ang Gintong Plake mo.
Jang Uk.
Hindi mo ba talaga pinangarap na maging pinakamakapangyarihang tao
sa mundong ito?
Naakyat ko na
ang pinakatuktok ng mundong ito kasama ang tao…
na pinangakuan ko niyon.
Iyon…
ay sapat na sa akin.
Habang isinasagawa natin ang ritwal ng lawa,
ipapadala ng Hari ang mga mandirigma nito sa Cheonbugwan para ipagtanggol ito.
Baka pumunta si Jang Uk at Songrim para pigilan tayo.
Ano'ng ipinag-aalala mo? Nasa atin ang ibong apoy.
Nakita mo naman si Park Jin.
Wala siyang nagawa kahit na malakas at makapangyarihan siya.
Tama ka nga. Kapag nasira natin ang harang ng ibong apoy,
wala nang magagawa si Jang Uk at ang Songrim.
Mapanganib na gisingin ang ibong apoy.
Kapag pumunta sa atin ang apoy habang sinisira natin ang harang,
magiging abo tayo agad-agad.
Kapag nabigo ang ibong apoy na lumipad pagkatapos na magising
at sumabog ang enerhiya ng apoy nito…
masusunog ang buong Daeho.
Wala na silang magagawa…
na natatakot na magising ang ibong apoy.
Pupunta ako sa Cheonbugwan at gigisingin ang ibong apoy.
Gigisingin mo ang ibong apoy, at hindi pipigilan ito?
Kung hindi mapipigilan ang paggising nito,
mas mabuti na mangyari 'yon habang may kontrol pa tayo
para mabago natin ang kahihinatnan.
Sa lugar kung saan ang enerhiya ng kalangitan
ay umabot sa lupa at lumikha ng matinding buhos ng enerhiya.
Sisirain ko ang ibong apoy na puno ng enerhiya ng apoy.
Para magawa ko 'yon,
kailangan kong gisingin ang ibon.
Tiningnan ko ang enerhiya ng kalangitan sa tanawan ng bituin.
Pinakamalakas ang enerhiya ng apoy sa pagitan ng 7 at 9 p.m. ngayong gabi.
Pagdating ng oras, sisimulan ko ang ritwal.
Sisimulang isagawa ng Cheonbugwan ang ritwal
sa pagitan ng 7 at 9 p.m. ngayong gabi.
Sa oras na 'yon?
Papunta na ba ang mga bantay ng Daeho sa Cheonbugwan?
Malapit na pong dumating ang pinuno ng mga bantay para mag-ulat sa inyo.
Mabuti.
ULEUL, INSUGURO, ONHEO
Hindi pa ba oras?
Bakit wala pa rito ang pinuno ng mga bantay para mag-ulat?
Hindi pupunta kahit saan ang mga bantay.
Pinigilan ko…
ang utos mo, Kamahalan.
Ano iyan?
Hindi ba 'yan Gintong Plake?
Ito ang Gintong Plake ng lalaking kinakatakutan mo buong buhay.
Ang lalaking ipinanganak sa ilalim ng Bituin ng Hari.
Ang Bituin ng Hari?
Pipigilan ng taong taglay ang Bituin ng Hari
ang mangyayari sa Cheonbugwan.
Ama.
Oras na para bumaba kayo sa trono…
na nagdulot sa inyo ng pagkabalisa buong buhay ninyo.
Anong…
Ang mga relikya na magpapaliyab sa enerhiya ng ibong apoy
ay nakalagay na sa mga agusan.
Kailangan nating hanapin at siraing lahat.
-Bilisan natin. -Opo.
Pumasok na ng Cheonbugwan ang puwersa ng Songrim.
Hindi pa oras, pero simulan na natin.
Mapanganib kung magmamadali.
Kapag sumabog ang apoy, mamamatay tayong lahat.
Kapag nawala ang ibong apoy, katapusan na natin.
Mas mainam 'yon kaysa masunog.
Ayaw ko na.
Walang sinuman ang makakapigil nito. Kundi, mamamatay kayo.
Ngayon…
Nais kong gisingin ninyong lahat ang ibong apoy!
Tama si Jin Mu.
Gisingin na natin ang ibong apoy para makuha natin ang yelong bato.
Dapat nag-iingat kayo. Bakit bigla itong gumigising?
Jang Uk. Ano'ng ginagawa mo?
Tinutulungan ko kayong lahat na gisingin ang ibong apoy.
Jang Uk, tumigil ka!
Kapag sumabog ang enerhiya ng apoy, papatayin tayong lahat nito!
Inasahan n'yo bang mabubuhay kayo habang nasusunog ang mundo?
Patawad, pero hindi ko hahayaan 'yon.
Jang Uk.
Balak mo bang patayin ang lahat ng nasa Kapulungan?
Hindi ba ganitong uri ng mundo ang nais mo?
Tingnan mong maigi ang mangyayari kung ang isang taong malakas…
ay matatamo ang mas matinding kapangyarihan.
Jang Uk.
Tama ka, Jang Uk.
Sa mundo kung saan ang malakas ay mas nagiging makapangyarihan,
ang mahina ay masasawi lamang.
Ligtas na nakarating si Jin Bu-yeon sa Cheonbugwan.
Hinihintay nila ni Yul ang ibong apoy sa tanawan ng bituin.
Sige.
Dalhin mo ito kay Jin Bu-yeon at sabihin sa kaniya
na maghihintay ako sa Lawa ng Gyeongcheondaeho.
Nahanap ko ang plake ni Jang Uk sa lugar na sinabi ng Prinsipe.
Ligtas ba ang ibong apoy?
Bumalik na ang lahat ng kapangyarihan ni Jin Bu-yeon.
At ligtas ang ibong apoy.
Gigisingin niya ito sa itaas ng tanawan ng bituin.
Wala na lahat ng mga relikya na makakapigil sa ibong apoy na pumunta
sa Lawa ng Gyeongcheondaeho.
Ang bituin sa gitna ng Big Dipper ay ang Bituin ng Hari.
Gigisingin niya ngayon ang ibong apoy
at ipadadala ito sa Bituin ng Hari.
Narinig ko na tumatanggap
ng enerhiya ang pitong bituin para sa Bituin ng Hari.
Pero ngayon, may anim lang sa atin.
Hindi, may pito.
May isa pang tao…
na laging kasama ni Uk.
Gigisingin na niya ang ibon
at ipadadala kay Uk sa Lawa ng Gyeongcheondaeho.
-Ang ganda. -Ano iyon?
-Ano 'yon? -Alam n'yo kung ano 'yon?
Tingnan n'yo.
Gising na ang ibong apoy.
Nagawa ni Jang Uk.
Wala na
ang ibong apoy.
-Jin Bu-yeon. -Babaylan.
Ate.
Sa liwanag na nagligtas sa mundo,
ibabalik ko na ngayon ang iyong anino.
Ang isang liwanag na niyayakap ang anino
ay hinding-hindi maliligaw sa kadiliman.
PAGKALIPAS NG ISANG TAON
Bulaga.
Ang ganda.
Hindi ako makapaniwala na sabay lumabas ang mga batang ito.
Bulaga.
Ang ganda.
Bulaga.
-Ang ganda. -Ang ganda.
Ano na namang ginagawa rito ni Dan at Gang?
Naku.
Hay naku.
Ayan.
Ikaw ba si Gang o si Dan?
Pumunta siya rito kasama ang asawa at iniwan sila rito
para dalawin ang biyenan niya.
Palagi ka nilang pinagbabantay ng bata
at lumalabas sila.
Paano naman tayo?
Bagong kasal din tayo.
Ito ang dahilan kaya hindi tayo makapagbakasyon sa malayong lugar.
Tumigil ka na sa pagbabantay sa mga sanggol.
Kapag patuloy mo 'tong ginawa, hindi sila titigil na makiusap sa 'yo.
Sandali lang naman ito.
Ano'ng gagawin mo kung mga sanggol ito ni Uk?
-Hindi mo ba sila babantayan? -Ni Senyorito Jang?
Kaya kong mag-alaga ng 12 sanggol kung para kay Senyorito Jang.
Una pa rin ang senyorito mo, 'no?
Habang-buhay siyang una.
Naku, 'wag kang magselos.
Mabuti na lang.
Pareho silang guwapo dahil nagmana sila kay Binibining Jin.
Mahaba ang mga braso at binti nila dahil nagmana sila kay Dang-gu.
Alam kong nakakatuwa ang mga bata pero huwag mo silang palaging bantayan.
Paminsan-minsan lang.
-Grabe. -Ano ang problema?
Baka dahil sa biskuwit na kinain ko kanina.
Hala…
-Tama ba ang iniisip ko? -Hindi, imposible.
Hindi pa sigurado.
Malaki ang tiwala ko sa 'yo.
Sa susunod, sana kambal na babae naman.
Hindi po ba kayo masaya na lalaki sina Gang at Dan?
Hindi sa 'di ako masaya, pero nakuha nila ang apelyido ng ama nila.
Nanghihingi lang ako ng babae na magdadala ng dugo natin.
Sinabihan ako ni Uk na 'wag mangarap na magkaroon ng babaeng anak
dahil balak nilang gumawa ng isa.
Nasa Kuta sa Hilaga ba sila?
May nahuli po sila sa Hilaga,
pagkatapos ay nagtungo kaagad sila sa Seoho.
Pero hindi ko po alam kailan sila babalik.
Nangako po silang babalik
para ipagdiwang ang ika-100 araw ng kambal.
Saka nga po pala.
Sumang-ayon si Bu-yeon na tumulong sa Jeongjingak,
kaya baka mas maaga po silang makabalik.
Ano'ng ibig mong sabihin na tumulong si Bu-yeon sa Jeongjingak?
Naghahanap po ng mga bagong salamangkero ang Jeongjingak,
at nangako po siya kay Yul na kakapanayamin niya ang mga ito.
Kumukuha ang Jeongjingak ng salamangkero sa pamamagitan ng panayam?
Si Seo Yul na po ang nangangasiwa sa Jeongjingak,
na itinayo ni Maestro Seo Gyeong.
Iyon po ang pasiya niya bilang bagong pinuno ng Jeongjingak.
KATANGIAN SINUMANG MAY PAGNANAIS AT DETERMINASYON
Ganito mo ba talaga balak kumalap
ng mga bagong salamangkero para sa Jeongjingak?
Lahat ng uri ng tao ang susubok.
Kalat nang si Seo Yul ang nangangasiwa sa pagkalap ng estudyante sa Jeongjingak.
Nasasabik na lahat ng mga anak ng mga salamangkero sa bayan.
Pero kung ganito tayo mangangalap, ang mga anak ng mga prestihiyosong pamilya
ay hindi makikilahok dahil sa kapalaluan.
Nang itayo ni Maestro Seo Gyeong ang Jeongjingak, siguradong ang nais niya
ay higit pa sa magsanay ng mga anak na galing sa mayayamang pamilya.
Pero hindi lahat ay may kapangyarihan na gumawa ng salamangka.
Hindi ako kukuha ng kung sino-sino lang.
Pipili ako ng mga taong may magandang enerhiya at may kakayahan.
At ayon doon, napili ang dalawang 'yon?
Nakita ng pinakamakapangyarihang salamangkera sa Daeho
ang enerhiya nila at inirekomenda sila.
Sinabi pa niya sa akin na kung sasanayin nang mabuti si Sun-i,
maaari nitong malampasan ang asawa niyang si Jang Uk.
May kakayahan si Sun-i na malampasan si Jang Uk?
Sila ang mga una kong estudyante.
Sasanayin ko sila ng lubos at sisiguraduhing malalagpasan nila si Uk.
Si Seo Yul ay palaging nakatuon sa pagiging pinakamahusay,
kahit na noong nagsasanay pa siya sa Jeongjingak.
Mahihirapan ang dalawang 'yon salamat sa masipag nilang guro.
Gayumpaman, ang mahalaga ay inirekomenda sila ni Jin Bu-yeon.
Kaya siguradong may kakaiba sa kanila.
Narinig ko na palihim din siya na tumutulong
na kapanayamin ang mga posibleng maging asawa ng Prinsipe.
Kinakapanayam niya sila?
Maestro Heo.
Bakit po kayo nakatingin kay Binibining Heo?
Sinusubukan ko lang tingnan kung nababagay siyang maging reyna.
Isang reyna po?
Matagal na panahon na, ibinigay ko kay Jang Uk ang enerhiya ko,
at nangako siya na tutuparin ang hiling ko bilang kapalit.
Ang mga mag-asawa ay iisa sa katawan at espiritu,
kaya kung kasali ang asawa sa pagpili ng reyna,
maaari kong hilingin sa kanila na piliin ang apo ko.
Pero Maestro Heo. May kinikita po ngayon si Binibining Heo.
Ano?
Sino?
Minsang may nagtungong binata na bali ang braso.
Simula po noon, palagi niya siyang dinadalhan ng bulaklak.
Ganoon ba?
-Anong klase ng lalaki siya? -Magandang lalaki po.
Kasing guwapo ni Maestro Seo.
Talaga ba?
Hindi ko alam na may kinikita pala si Yun-ok.
Ipinagmamalaki ko siya.
Kung ganoon, sa halip na hilingin ko na piliin niya ang apo ko bilang reyna,
hihilingin ko na lang sa kaniya na kapanayamin ang lalaking 'yon.
Mas mahalaga pong makahanap na ng mapapangasawa para sa Hari.
Nakatutok lang po siya sa mga pampolitikang bagay,
at palaging inaanyayahan si Maestro Lee sa palasyo.
Usap-usapan po na ang Hari
ay kinuha si Maestro Lee bilang maestro nito.
Ano?
Ibig bang sabihin ay nagpipigil siya?
Sabi nila na pinutol ng Hari ng Daeho ang pagnanasa nito.
Pero paano ang tagapagmana niya?
Hindi n'yo ba narinig ang balita?
Balita na may anak na lalaki ang dating hari.
Oo, sabi nila na si Jang Uk ang anak.
Hindi na nakapagtataka na kakaiba si Jang Uk.
Noong nakita ko siyang tinalo ang Prinsipe sa duwelo,
alam kong may kakaiba sa kaniya.
Subukan ko rin bang magpigil?
Pambihira.
'Di kapani-paniwala ang mga lalaking 'yon.
Kailangan nang magpakasal kaagad ng Hari
para tumigil na ang balita na pinutol niya ang pagnanasa niya.
'Di ako makapaniwalang iniisip ng mga tao na pinutol ng Hari ang pagnanasa niya.
Siguradong 'yon
ang pinakawalang saysay na narinig ko mula ng sinabihan ako ng huwad na babaylan
na mag-ampon ako ng pagong bilang anak.
-Ako ang Hari. -Tama.
Kaya kailangan niyo nang maghanap ng mapapangasawa.
Pero nangako si Jin Bu-yeon
na babalik at magpapadala ng abiso sa mga babaeng napili niya.
Kailan ba babalik ang dalawang 'yon?
Mahalaga rin ang ginagawa nila, at mukhang abala pa sila.
Ilang relikya ba ang nakatakas mula sa Jinyowon nang gumuho ito?
May 31 pong nakatakas,
at nakahuli na po sila ng 12 sa ngayon.
Sa mga 'yon, may daga na lumilibot na parang tao,
at isang mapanganib na plawta na umaakit ng mga bata,
may palayok na nagkakalat ng tsismis kaya nag-aaway ang mga tao,
at umiiyak na palaka na nagkakalat ng salot, na lubos na mapanganib.
Magiging abala sila para mahuli ang lahat ng 'yon.
Siguradong gagamitin ni Jang Uk
na dahilan 'yon para tanggihan ang alok ko na maging Gwanju ng Cheonbugwan.
Sasabihin ko ulit sa susunod na magkita kami.
Sasabihan ko siyang gumawi sa palasyo
dahil nangungulila sa kaniya ang Hari.
Laman ng palayok na ito ang Gwiseo.
Sabihan mo silang hulihin ang daga at ilagay dito.
Naiintindihan ko.
Masaya ako na napigilan mong makatakas ang maraming relikya.
Kung nakatakas ang mga lamok na nagdudulot ng lindol,
sobrang mapanganib.
Nabuhay din ako noong araw na 'yon salamat sa iyo.
Hindi ka na ba
nagdudusa sa tuwing nakikita mo siya?
Katulad ng sinabi mo,
kung talagang kaluluwa ni Jin Seol-ran ang ipinanganak sa katawan ni Bu-yeon,
at siya ang pinili niya para alagaan ang katawang iyon
nang lisanin niya ang mundong ito,
naniniwala akong buhay pa rin ang anak ko dahil sa kanya.
Kinakain ng dagang 'to ang pinagputulan ng kuko tuwing gabi,
at kinukuha ang anyo ng taong 'yon.
Nagiging kamukha niya ito, at pumupunta sa mga bahay ninyo
at kinakain ang mga magulang n'yo ng buhay!
Kaya…
palagi kayong mag-iingat kung saan ninyo itinatapon ang pinagputulan n'yo ng kuko.
Kapag natatakot kayo, pumunta kayo sa puno sa Danhyanggok at manalangin.
May napakalaking puno sa Danhyanggok,
at kapag kabilugan ng buwan, may nagpapakitang dalawang tao sa tuktok.
Iniligtas nila ang ate ko noong hinahabol ito ng tigre.
Tinawag din nila ang mga alitaptap at inilawan ang madilim na daan.
-Talaga ba? -Totoo ba 'yon?
Madalas ba silang magpakita roon?
Opo, narinig ko po na sobrang tangkad ng lalaki at sobrang ganda ng babae.
Mag-asawa sila.
Isa siyang liwanag na nangangalaga sa mundo,
at isa siyang anino na nangangalaga sa kaniya mula sa kadiliman sa paligid.
Mahal.
Hanggang kailan ka magpapabuhat sa akin dito?
Habang-buhay.
-Habang-buhay? -Nangako ka.
Tama.
May problema ba? Napapagod ka na ba?
-Siyempre hindi. -Bumaba na nga tayo.
Hindi, sandali lang.
Hindi dahil sa pagod na akong gawin ito.
Minsan mo nang nagawang abutin ang Chisu.
Kaya gusto ko lang sabihin sa 'yo na hamunin ang sarili mo.
Hindi na kailangan, dahil may malakas na akong kapangyarihan.
Gusto mong magsanay ako ulit?
Ayoko. Para akong magkakasakit habang iniisip ko pa lang.
Noong guro pa kita,
'di ba lagi mo akong pinapagalitan kapag tinatamad ako?
Malayo ang narating mo salamat sa magaling mong maestra.
-Ano? -Magpasalamat ka sa kaniya.
Oo.
Kung ganoon, nakita mo na ba ang nilalang na hinahanap mo?
-Nakita mo 'yon? -Oo.
Nakita ko.
Nasa kaliwang bagahi ng gubat.
Isa itong pusa, tusong halimaw na nakatakas mula sa Jinyowon.
Isang pusa?
Akala ko ba isang pusa ang sinabi mo?
Parang kayang kumain ng tigre ang ungol.
Parang kasing laki ng elepante.
Isa 'yong
cute na pusa.
Huwag kang lalayo sa akin.
Heto na siya.
Hulihin mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez