‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ตายจริง น่าสงสารเสียจริง
‎เจ้าหนู กินนี่สิ
‎เจ้าหนู
‎อ้าปากซะ
‎ข้าจะเอาเนื้อมาให้เพิ่ม
‎ค่อยๆ กินล่ะ
‎ท่านแม่
‎กอน
‎ข้าสั่งให้ท่านติดต่อข้า ‎หากร่างที่วิญญาณย้ายไปอยู่เปลี่ยนแปลงไป
‎แล้วเหตุใดจึงปล่อยไว้เยี่ยงนี้ขอรับ
‎หากเขาได้ดูดกินพลังของมนุษย์ ‎เขาก็จะดีขึ้นเจ้าค่ะ
‎เขาจะกลับมาเป็นปกติเจ้าค่ะ
‎ลูกชายของท่านควบคุมไม่ได้แล้วขอรับ
‎ข้าจะเก็บวิญญาณของเขาไป
‎ไม่นะ ไม่ได้
‎คนที่ทำให้ลูกชายข้า ‎เป็นผู้แปรวิญญาณก็คือท่าน
‎จะแปรวิญญาณของเขาไปยังร่างอื่น
‎หรือจะจับมนุษย์มาให้เขาดูดกินพลัง
‎ก็ต้องช่วยชีวิตลูกชายข้าให้ได้
‎ข้าบอกให้ช่วยชีวิตลูกชายข้า
‎หากเรื่องที่ข้าใช้เวทมนตร์ต้องห้ามแดงออกไป
‎ทั้งข้าและท่านก็จะจบเห่กันทั้งหมด
‎ไม่นะ
‎ไม่ได้
‎ไม่ได้นะ กอน
‎ขอเวลาข้าอีกหน่อย อยู่กับแม่อีกหน่อยนะ
‎ลูกชายข้า
‎เหตุใดเมื่อผู้แปรวิญญาณควบคุมไม่ได้ ‎จึงตัวแข็งราวกับหินหรือขอรับ
‎หากวิญญาณเข้ากับร่างที่ย้ายไปไม่ได้ ‎แล้วเกิดช่องโหว่ขึ้นมา
‎พลังงานในร่างก็จะรั่วไหลออกมา
‎มีผู้แปรวิญญาณที่ควบคุมไม่ได้ถึงแปดคนแล้ว
‎ดูเหมือนข้าคงต้องหยุดการแปรวิญญาณเสียแล้ว
‎ท่านคงต้องเข้าวังหลวงเดี๋ยวนี้ขอรับ
‎ฝ่าบาททรงถามถึงเวทมนตร์อาคมใหม่
‎ที่ท่านพยายามฝึกฝนขอรับ
‎ข้าได้ยินว่า…
‎ช่วงนี้เจ้ากำลังฝึกฝนเวทมนตร์ใหม่
‎เป็นเพียงศาสตร์ที่กระหม่อมทดลองเล่นๆ ‎ไม่ใช่เวทมนตร์อะไรหรอกพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้ารู้ว่าคงขอให้ตัวเองมีชีวิตยืนยาวกว่านี้ไม่ได้
‎ข้าเพียงแต่…
‎รู้สึกเสียดายที่ไม่มีทายาทสืบสกุลก็เท่านั้น
‎ขอพระองค์ทรงมีพลานามัย ‎ที่แข็งแรงโดยเร็วพ่ะย่ะค่ะ
‎มันคงเป็นไปไม่ได้ในร่างกายแสนอ่อนแอนี้
‎แต่หากว่าข้าสามารถย้ายออกจากร่างนี้
‎ไปอยู่ในร่างกายที่ยังหนุ่มแน่น ‎และแข็งแรงได้ก็ว่าไปอย่าง
‎มนุษย์เราเกิดมาแล้ว ‎จะเปลี่ยนร่างได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าทำได้ไม่ใช่หรือ
‎การแปรวิญญาณน่ะ
‎การแปรวิญญาณ ‎เป็นเวทมนตร์ต้องห้ามพ่ะย่ะค่ะ
‎หากวิญญาณและร่างกายขัดแย้งกัน ‎จนควบคุมไม่ได้ ก็อาจกลายเป็นวิญญาณร้ายได้
‎แล้วกระหม่อมจะบังอาจ
‎ย้ายวิญญาณของกษัตริย์ไปสู่ร่างไหนได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ย้ายวิญญาณข้าไปอยู่ในร่างเจ้าดีไหม
‎ข้าไม่ขอนานหรอก แค่เจ็ดวันเท่านั้น
‎มาเปลี่ยนร่างกันแค่เจ็ดวันเถิด
‎ข้าได้ยินว่าเจ้าย้ายวิญญาณ ‎ไปยังร่างคนธรรมดาที่ตายไปแล้ว
‎และวิญญาณก็สามารถอยู่ในร่างนั้นได้ถึงครึ่งปี
‎ข้าเป็นกษัตริย์ที่สวรรค์ปกป้อง ‎ส่วนเจ้าก็เป็นจอมเวทมือหนึ่งแห่งอาณาจักรนี้
‎แล้วจะกังวลเรื่องใดกัน
‎และเมื่อผ่านเจ็ดวันไปแล้ว ‎เจ้าก็เปลี่ยนให้ทุกอย่างกลับคืนตามเดิมได้นี่
‎เจ้าฝึกฝนเวทมนตร์แปรวิญญาณ
‎ที่มีแต่จอมเวทมือฉมังที่ทำได้
‎แล้วเจ้าจะเอาแต่ย้ายวิญญาณไปยังศพ
‎แล้วรอเวลาให้ชีวิตของตัวเองพังหรือ
‎จางกัง
‎จงแปรวิญญาณของกษัตริย์เสีย
‎ข้ากับกษัตริย์แปรวิญญาณกันสินะ
‎ข้าจะไปทำให้โดฮวาเป็นของข้า
‎หากนางตั้งครรภ์ ก็จงรู้ไว้ว่าเป็นลูกของข้า
‎โดฮวา
‎เจ้าช่างงดงามเหลือเกิน
‎ไม่ได้นะ จะเป็นแบบนั้นไม่ได้
‎ข้าจะปล่อยให้มันเกิดขึ้นไม่ได้
‎ไม่ได้
‎พลังของท้องฟ้าที่ควบคุมลม เมฆและฝน
‎ได้มาบรรจบกับพื้นดิน
‎จึงเกิดพลังที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา
‎และประเทศได้ถูกตั้งขึ้น ‎ล้อมรอบทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎ที่บรรจุพลังนั้นไว้
‎ประเทศที่มีทะเลสาบอันกว้างใหญ่นั้น ‎มีชื่อว่าอาณาจักรแดโฮ
‎มนุษย์ผู้ควบคุมพลังอันยิ่งใหญ่ซึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น
‎เราเรียกพวกเขาว่าจอมเวท
‎นี่เป็นเรื่องราวของเหล่าจอมเวท ‎แห่งอาณาจักรแดโฮ
‎ที่ไม่ปรากฏบนแผนที่หรือประวัติศาสตร์ใดๆ
‎(20 ปีต่อมา)
‎นักซู มือสังหารเงา
‎ที่ฆ่าฟันเหล่าจอมเวทในเมืองหลวง
‎คือเจ้าเองสินะ
‎ไม่ว่าข้าจะไปที่ใด
‎ก็จะมีศีรษะตกลงสู่พื้น
‎พวกเขาจึงเรียกข้าว่า "นักซู"
‎เป็นชื่อที่ไพเราะดีว่าไหม
‎ยิงนาง
‎ยิงนางซะ
‎จะปล่อยนางหลุดมือไปไม่ได้
‎- จับนางให้ได้ ‎- ขอรับ
‎ไปทางนั้น ตามข้ามา
‎ทางนั้น
‎ข้าไม่ยอมตายแบบนี้เด็ดขาด
‎ข้าจะตายไม่ได้
‎ให้ตายเถอะ ท่านก็ใจร้อนเสียจริง ‎ข้าไปเดี๋ยวนี้แหละเจ้าค่ะ
‎ทำแบบนี้ทำไมเจ้าคะ
‎ตายแล้ว
‎(โรงเตี๊ยม)
‎นางตายแล้วขอรับ
‎ไม่มีรอยสีน้ำเงิน ‎ของผู้แปรวิญญาณเลยขอรับ
‎มีร่องรอยว่าวิญญาณออกไปจากร่าง
‎หรือว่านางแปรวิญญาณ
‎ไม่สำเร็จงั้นหรือ
‎(ซงริม)
‎หนึ่ง
‎สอง
‎สาม
‎ยุล มาทางนี้สิ
‎นางคือนักซูหรือขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎นี่เป็นรอยของผู้แปรวิญญาณ
‎จำไว้ให้ดีนะ หากทำการแปรวิญญาณ
‎ก็จะเกิดรอยสีน้ำเงินแบบนี้ ‎อยู่เหนือหัวใจ
‎หากนางแปรวิญญาณ ‎ก็แปลว่าวิญญาณของนางหนีไปจากร่างหรือขอรับ
‎นางพยายามใช้เวทมนตร์ ‎แต่ดูเหมือนจะไม่สำเร็จ
‎มีร่องรอยว่าวิญญาณออกจากร่างไป
‎แต่ไม่มีร่องรอยบนร่างของหญิงที่นางจับมา ‎เพื่อแปรวิญญาณเลย
‎- นกหวีดขอรับ ‎- นกหวีดหรือ
‎ครั้นเมื่อข้าเลี้ยงนก ‎ข้าเคยใช้นกหวีดเช่นนี้อยู่ขอรับ
‎นางผู้นี้เลี้ยงนกด้วยหรือ
‎นางน่าจะพกติดตัวมาเป็นเวลานานนะขอรับ
‎คงเป็นสิ่งของที่สำคัญกับนางสินะ
‎นางเป็นมือสังหาร ‎ที่ฆ่าปาดคอผู้คนได้อย่างง่ายดาย
‎แต่ยังไงนางก็เป็นคนคนหนึ่ง ‎คงจะมีเรื่องราวภูมิหลังสักเรื่องอยู่แล้วล่ะ
‎เนื่องจากมีหลายคนเห็นศพของนักซู
‎ผู้คนคงจะลือกันถึงการแปรวิญญาณนะขอรับ
‎นี่เราได้เจอผู้แปรวิญญาณ ‎ในรอบ 20 ปีหรือเปล่านะ
‎ใช่แล้วขอรับ
‎ผู้แปรวิญญาณที่ควบคุมไม่ได้ในตอนนั้น ‎เข่นฆ่าผู้คนไปหลายคนใช่ไหม
‎ข้าเป็นกังวลนัก ว่าจะเกิดเรื่องเหมือนครานั้น
‎ท่านอา
‎ท่านอา ข้าได้ยินว่า ‎นักซูเป็นผู้แปรวิญญาณหรือขอรับ
‎ท่านหมอฮอ ท่านก็เห็นนางแล้วใช่ไหมขอรับ
‎เจ้าคงตื่นเต้นสุดๆ เลยสิท่า ‎ที่มีข่าวลือให้ไปแพร่แล้ว
‎ข่าวลือแพร่ไปแล้วล่ะขอรับ ‎ข้าได้ยินถึงได้มาที่นี่ขอรับ
‎- เจ้าได้ยินมาจากไหน ‎- จากหอชวีซอนรูขอรับ
‎คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมเวทแห่งจองจินกัก
‎ไม่ยอมบำเพ็ญตน แต่กลับเข้าร้านเหล้า ‎ไปฟังข่าวลือพรรค์นั้นงั้นหรือ
‎สำนักซงริมจองจินกักเป็นสถานที่ ‎ให้จอมเวทบำเพ็ญตนก็จริง
‎แต่ก็เป็นสถานที่รวบรวมข้อมูลที่สำคัญด้วย
‎แล้วดังกูของเรา
‎ก็เดินตามรอยเท้าของเจ้าผู้เป็นผู้ดูแลซงริม
‎และเป็นนักธุรกิจที่จะมาเป็นผู้นำซงริมแห่งนี้
‎เขาก็ต้องดื่มเหล้าให้เป็นสิ
‎แล้วยังไงล่ะ
‎เหล้าอะไรที่หอชวีซอนรูที่อร่อยงั้นหรือ
‎ช่วงนี้ข้าไม่ค่อยได้ไปน่ะขอรับ เพราะอุกไม่อยู่
‎อุกหรือ จางอุก ลูกชายจางกังน่ะหรือ
‎เขาไปเรียนคัดตำรา ‎อยู่ที่สำนักเรียนในยองชุนดังมิใช่หรือ
‎เขาถูกไล่ออกจากที่นั่นตั้งแต่ปีมะโว้แล้วขอรับ
‎ตอนนี้เขาอยู่ที่กีซันขอรับ
‎ข้าส่งเขาให้ไปบำเพ็ญเพียร ‎กับพระอาจารย์โฮยองแห่งกีซันขอรับ
‎คราวนี้จางอุกไปบำเพ็ญเพียรที่วัดงั้นหรือ
‎ข้าจะยกเลิกการฝึกฝนกับท่านตั้งแต่วันนี้ขอรับ
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าบำเพ็ญเพียรเสร็จสิ้นแล้ว ‎จึงจะลงจากภูเขาไป
‎แต่ลูกศิษย์กลับกล้าดีเอ่ยปาก ‎ขอล้มเลิกการฝึกฝนกับอาจารย์ก่อนงั้นหรือ
‎ท่านสั่งให้ข้าเพิ่มความรู้
‎ข้าจึงท่องจำตำราเวทมนตร์กว่าร้อยๆ เล่ม ‎ได้ทุกตัวอักษร
‎ท่านบอกให้ข้าขัดเกลาฝึกจิตดวงนี้
‎ข้าก็ขัดเกลาด้วยการลับคมดาบเป็นร้อยๆ เล่ม ‎จนหินลับมีดสึก
‎แต่ท่านก็ยังไม่สอนเวทมนตร์กับข้า
‎สิ่งเดียวที่ข้าได้เรียนรู้จากที่นี่
‎คือท่านพระอาจารย์ไม่มีความคิด ‎ที่จะสอนเวทมนตร์ให้ข้าแม้แต่นิดขอรับ
‎และวันนี้ข้าได้รับรู้ถึงเจตนาของท่าน
‎จึงขอยกเลิกการฝึกฝนกับท่านขอรับ
‎ผู้นำซงริมบอกให้ข้าดูแลเจ้าเป็นเวลาสามปี
‎ท่านกำลังก่อสร้างวิหารด้วยเงินค่าฝึกอบรม ‎ที่ข้าจ่ายไปล่วงหน้าใช่ไหมขอรับ
‎ข้าจะไม่เรียกเงินคืน ‎เพราะงั้นก่อสร้างให้เสร็จเถิดขอรับ
‎ข้ายังไม่อนุญาตให้ยกเลิกการฝึกฝนเลย ‎ใครสั่งให้เจ้าลุกขึ้นยืน
‎ข้าดูเหมือนกำลังขออนุญาตท่านอยู่หรือขอรับ
‎เจ้าเกิดจากชู้ของแม่
‎และยังถูกพ่อทอดทิ้ง
‎ก็คงไม่รู้มารยาท ‎ระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์อยู่แล้ว
‎ลูกศิษย์อย่างเจ้า ‎ข้าเองนี่แหละที่จะยกเลิกการสอน
‎ข้าอาจไม่รู้มารยาทระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์
‎แต่รู้หลักการ ‎ระหว่างเจ้าหนี้กับลูกหนี้อยู่ขอรับ
‎หรือพูดขยายความก็คือ
‎ท่านคงก่อหลังคาวิหารให้สมบูรณ์ไม่ได้แน่ๆ ขอรับ
‎เพราะข้าจะขอเงินคืนจากท่านน่ะขอรับ
‎เพราะพ่อของเจ้า ‎คงไม่มีอาจารย์คนไหนสอนเวทมนตร์กับเจ้าหรอก
‎แหม ขอบคุณที่เป็นห่วงขอรับ
‎ข้าจะตามหาท่านอาจารย์ของข้าเองขอรับ
‎ผู้ที่เก่งกาจและแข็งแกร่งไร้เทียมทาน
‎มูด็อกกี เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า
‎ทำไมข้าต้องย้ายเข้ามาอยู่ในร่างแบบนี้กัน
‎ข้ามั่นใจว่านางตาบอดนะ
‎แล้วทำไมข้าถึงมองเห็นล่ะ
‎เป็นเพราะเปลี่ยนวิญญาณหรือ
‎ไม่มีร่องรอยของผู้แปรวิญญาณบนร่างนี้ด้วย
‎มีกรณีแบบนี้ด้วยหรือเนี่ย
‎ถึงจะเมาเรือก็ทนอีกหน่อยนะ ‎เราใกล้ถึงแล้วล่ะ มูด็อก
‎"มูด็อกกี"
‎เขาบอกว่านางคือหญิงตาบอดจากชนบท ‎ที่ถูกขายให้ที่ป้อม
‎เดี๋ยวก็ตกลงไปหรอก นั่งลงเถอะ
‎ข้าเดินทางปลอดภัยเพราะท่านเลย
‎ข้าขอตัวก่อน
‎ข้าเป็นอะไรไปเนี่ย
‎ไม่มีเรี่ยวแรงเลย
‎แค่ปีนขึ้นไป ร่างนี้ก็ยังทำไม่ได้หรือ
‎แขนไม่มีแรงเลย
‎ท่านลุง
‎- ช่วยข้าหน่อย ‎- อะไรเนี่ย
‎- ท่านลุง ‎- ตาเถร
‎มูด็อก จับไว้แน่นๆ นะ
‎ท่านลุง
‎รีบกลับเรือเร็วเข้า
‎- ตายจริง ‎- มูด็อกๆ
‎จะร่วงแล้ว
‎ท่านลุง
‎ตาเจ้าก็มองไม่เห็น แล้วไปโหนมันได้ยังไงกัน
‎เกือบเป็นเรื่องแล้วไง
‎เป็นเรื่องแล้วจริงๆ
‎เรี่ยวแรงของข้าหายไป
‎เมาเรืออีกแล้วหรือ
‎มูด็อก เจ้าอ่อนแอแบบนี้ทำเอาข้าเป็นห่วงจริงๆ
‎อ่อนแอจริงๆ
‎ร่างกายนี้อ่อนแอสุดๆ เลย
‎ไว้เดี๋ยวค่อยหนี ‎ก่อนอื่นข้าอยู่ในร่างมูด็อกไปก่อนก็แล้วกัน
‎ข้าขอโทษนะเจ้าคะ ท่านลุง
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎ทั้งหมดเป็นเพราะร่างกายเจ้าอ่อนแอ
‎ไปกินข้าวให้อิ่มท้องกันเถอะ
‎- ทานให้อร่อยนะเจ้าคะ ‎- ขอรับ
‎วันนี้กินของดีๆ นะ
‎นี่เป็นไก่ เจ้ากินได้เต็มที่เลย
‎ข้าเป็นมือสังหารที่อ่อนไหวกับกลิ่นเลือด
‎ข้าไม่กินเนื้อของสัตว์ ‎ที่มีเลือดสีแดงเหมือนกับมนุษย์
‎- ข้าขอไม่กินดีกว่า ‎- กินไปเถิดน่า
‎ข้าเพิ่งเคยกินเนื้อสัตว์เป็นครั้งแรกเลย
‎อร่อยแฮะ
‎กินเยอะๆ นะ
‎ข้าไม่อยากส่งเจ้าไปที่นั่นเลยจริงๆ
‎แต่มีแค่ที่นั่นเท่านั้น ‎ที่ยอมรับคนตาบอดอย่างเจ้า
‎"ที่นั่น" หรือเจ้าคะ ท่านหมายถึงที่ไหน
‎หญิงชราในชนบท ‎เก็บนางที่เป็นเด็กกำพร้ามาเลี้ยง
‎แต่หญิงชราเจ็บป่วยมานานและเพิ่งตายไป
‎แล้วหนี้ที่ใช้รักษาพยาบาล ‎ก็ตกมาเป็นของเด็กคนนี้
‎นางก็เลยถูกนำมาขายให้ที่ป้อมน่ะ
‎ข้าไปแล้วนะ
‎ท่านจะขายเด็กที่น่าสงสาร ‎ให้หอนางโลมไม่ได้สิ
‎- หวังว่าเจ้าจะมีความสุขนะ ‎- เดี๋ยว…
‎เขาซื้อเนื้อไก่ให้ข้ากิน ‎แล้วนำข้ามาขายในที่แบบนี้งั้นหรือ
‎ถ้าข้าได้กำลังกลับคืนเมื่อไหร่ ‎ข้าจะฉีกขาเขาให้เหมือนฉีกไก่เลยคอยดู
‎เจ้าผอมมากจริงๆ
‎สงสัยข้าต้องขุนเจ้าให้มีเนื้อมีหนังจะได้สวยขึ้น
‎ถึงอ้วน ข้าก็ไม่สวยขึ้น ‎ล้มเลิกความตั้งใจเสียเถิด
‎ข้าซอมซ่อแบบนี้ คงไม่เหมาะกับหอนางโลมหรอก
‎ขายข้าให้ที่อื่นซะ
‎เจ้าพูดจาฉะฉานจริงๆ นะ
‎เขาว่าเจ้าร้องเพลงเพราะนี่
‎ร้องเพลงให้ฉะฉานเหมือนเวลาพูดด้วยล่ะ
‎เจ้าคงต้องไปอาบน้ำก่อนแล้ว ‎แล้วไปแต่งตัวด้วย
‎เจ้าเต้นเป็นด้วยหรือเนี่ย
‎ดูเหมือนข้าเต้นอยู่หรือ
‎ถ้าข้าใส่กำลังตอนเคลื่อนไหวด้วย ‎ป่านนี้แขนเจ้าหลุดออกมาแล้ว
‎เจ้านี่ใช้ไม่ได้เลยนะ ‎มาพูดห้วนๆ กับข้าที่อายุมากกว่าแบบนี้
‎ถ้าเจ้าปฏิบัติกับลูกค้าแบบนี้ ‎ข้าจะดุให้เลย
‎รอก่อนเถอะ ข้าจะสังหารเจ้าด้วย
‎มีผู้สูงศักดิ์มาใช้บริการที่หอนางโลมของเราบ่อยๆ
‎เหล่าคุณหนูสี่ฤดูแห่งอาณาจักรแดโฮ ‎ก็เป็นลูกค้าประจำของชวีซอนรูด้วย
‎คุณหนูอะไรนะ
‎ที่ป้อมแดโฮแห่งนี้ ‎มีหนุ่มสาวหน้าตางดงามราวกับสี่ฤดูอยู่
‎เราเรียกพวกเขาว่าผู้สูงศักดิ์สี่ฤดูยังไงล่ะ
‎บุตรสาวแห่งตระกูลจิน ‎ผู้ซึ่งงดงามราวฤดูใบไม้ผลิ
‎จินโชยอน
‎ผู้สืบทอดตระกูลพัค ‎ผู้ซึ่งมีชีวิตชีวาราวกับฤดูร้อน
‎พัคดังกู
‎อัจฉริยะแห่งตระกูลซอ ‎ผู้สง่างามราวกับแสงสีทองอร่ามในฤดูใบไม้ร่วง
‎ซอยุล
‎และผู้ที่ส่องประกายราวกับหิมะในฤดูหนาว
‎จางอุกแห่งตระกูลจางไงล่ะ
‎ตระกูลจิน ตระกูลพัค ตระกูลซอ ตระกูลจาง
‎สี่ตระกูลนี้เป็นตระกูลจอมเวท ‎ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอาณาจักรแดโฮ
‎และบุตรธิดาของตระกูลเหล่านั้น ‎ก็เป็นผู้สูงศักดิ์สี่ฤดู
‎ที่ป้อมนี่เรียกพวกเขาแบบนั้นสินะ
‎เจ้าชายฤดูร้อนของเรามานั่นแล้ว
‎ถ้าเขาคือผู้สืบทอดของตระกูลพัคละก็
‎เขาคงเป็นหลานชายของพัคจินแห่งซงริมสินะ
‎พัคจิน
‎วันนั้นเขาก็อยู่ที่แห่งนั้นด้วย
‎ตระกูลจิน
‎ตระกูลซอ
‎ตระกูลจาง
‎ตระกูลพัค
‎ผู้สูงศักดิ์สี่ฤดูงั้นหรือ
‎ถ้านักซูไปหาเมื่อไหร่ พวกเจ้าก็จะพ่ายแพ้
‎อย่างงดงามราวกับชื่อของพวกเจ้า
‎วันนี้ท่านมาพบใครหรือเจ้าคะ
‎ท่านอาสั่งให้ข้ามาจับใครบางคนน่ะ
‎จับหรือเจ้าคะ ใครกัน
‎มีผู้ฝึกฝนคนหนึ่งจากกีซัน
‎ทำลายเกียรติของพระอาจารย์จนป่นปี้ ‎แล้วถูกไล่ออกมา
‎เขาจะต้องหนีมาซ่อนตัวที่นี่อย่างแน่นอน
‎ให้ตายเถอะ ดูนั่นสิ
‎เขาอยู่แต่บนภูเขามานาน ก็เลยอยากกิน
‎อาหารทะเลสิท่า
‎เขาคงอยู่ในห้องนั้นสินะ
‎โอ้โฮ
‎เพราะเจ้า ท่านอาของข้า
‎ต้องไปไหว้ขอขมาพระอาจารย์แห่งกีซัน ‎จนมือแทบไหม้
‎แต่เจ้ากลับกำลังกินปูอย่างสุขสำราญอยู่สินะ
‎ไม่นะ ข้ายังไม่ได้กิน
‎ข้าสั่งมาแต่ขี้เกียจแกะน่ะ
‎เจ้ามาก็ดีเลย ใช้เวทมนตร์แกะเนื้อให้หน่อยสิ
‎ให้ตายเถอะ
‎เวทมนตร์โหดเหี้ยมที่ถลกหนัง ‎ให้เหลือแต่เนื้อมันก็มีอยู่หรอก
‎แต่ข้าไม่อยากใช้กับปู อยากใช้กับเจ้ามากกว่า
‎ดังกู ถ้าพระสงฆ์นั่น ‎สอนเวทมนตร์แกะเนื้อปูให้ข้า
‎ข้าก็คงไม่ยกเลิกการฝึกฝนกับเขาหรอก
‎ถึงเขาบอกว่าจะสอน แล้วเจ้าทำได้หรือ
‎เจ้าต้องมนตร์เพราะพ่อของเจ้าไง
‎ถ้าข้าต้องมนตร์ เขาก็ต้องช่วยข้าสิ
‎คนเป็นอาจารย์ก็ต้องทำแบบนี้สิ ‎ช่วยให้ลูกศิษย์ฝ่าฟันไปให้ได้
‎ไม่มีใครในอาณาจักรแดโฮ ‎ที่กล้าคัดค้านเจตนารมณ์ของพ่อเจ้า
‎และช่วยเจ้าโดยไม่เกรงกลัวหรอกนะ
‎แต่ก็มีคนที่ไม่เกรงกลัวอะไรนี่
‎อย่างเช่น
‎มือสังหารเงา นักซู
‎เจ้าพูดเพ้อเจ้ออะไร
‎เห็นว่านางเก่งกาจมากนี่ ‎จนถึงขั้นท่านผู้นำก็ยังเอาชนะไม่ได้
‎นางตายแล้ว
‎ข้าได้ยินว่านางแปรวิญญาณนี่ ‎วิญญาณของนางอาจจะมีชีวิตอยู่ก็ได้
‎เจ้าได้ยินมาจากที่ไหนกัน
‎นี่ เจ้าคิดว่าข้ามาที่นี่เพื่อกินเนื้อปูหรือไง
‎ทุกข่าวคราวของอาณาจักรแดโฮ
‎ที่หอชวีซอนรูนี่เร็วกว่าจองจินกักเยอะ
‎รีบแกะเนื้อปูเร็วๆ สิ
‎ถ้าเรียนเวทมนตร์มา อย่างน้อยก็แกะปูหน่อย ‎เจ้านี่ทำอะไรไม่เป็นเลย
‎แค่เนื้อปู เจ้าก็ใช้มือแกะเองสิ ‎ไอ้คนขี้เกียจตัวเป็นขน
‎พออาบน้ำสะอาดสะอ้านแล้ว ‎เจ้าก็สวยเหมือนกันนะ
‎เดี๋ยวข้าแต่งหน้าให้นะ
‎ท่านพี่ เดี๋ยวข้าทำเองเจ้าค่ะ
‎เจ้ามองไม่เห็น แล้วจะแต่งเองได้หรือ
‎ข้าเพิ่งเคยเจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก
‎ข้าก็ต้องการเวลาเตรียมใจหน่อยเจ้าค่ะ
‎ข้าอยากอยู่คนเดียวสักหน่อย
‎เข้าใจแล้ว ถ้าเตรียมตัวเสร็จแล้วก็ออกมานะ
‎พออยู่ในร่างนี้แล้วก็หลอกคนง่ายขึ้นแฮะ
‎ถ้าข้าจะหนี ข้าก็ต้องการเงิน
‎นี่เป็นทองแท้หรือเปล่านะ
‎หยกนี่นา
‎มูด็อก ลองผัดแป้งใหม่นี้ดูหน่อยสิ
‎เจ้าทำอะไรน่ะ
‎ท่านพี่ ทำไมหรือเจ้าคะ
‎เจ้ามองเห็นหรอกหรือ
‎จับมูด็อกกีเร็ว จับนังโจรนั่นซะ
‎สูงเกินไป
‎เจ้าจะไปไหน
‎มองอะไรน่ะ
‎เจ้า…
‎อย่าส่งเสียง
‎ข้าได้ยินว่ามีเด็กตาบอดเข้ามาใหม่
‎แต่เจ้ามองเห็นแฮะ
‎ข้าได้ยินชื่ออยู่นะ
‎ว่าเริ่มต้นด้วย "ด.เด็ก" หรืออะไรสักอย่าง
‎ไม่ใช่นะ
‎อ้อ จริงด้วย
‎มูด็อกกี
‎ใช่แล้ว ข้าชื่อมูด็อก
‎ข้าเห็นใบหน้าของเจ้าเต็มสองตาแล้ว
‎ถ้าเจ้าไม่เงียบ จนกว่าข้าจะออกไป
‎ข้าจะกลับมาปาดคอของเจ้าซะ
‎หัวเราะอะไร
‎ดวงตาเจ้างดงามจังเลยนะ
‎ไม่ต้องพูดเหลวไหลเลย
‎ขอโทษที มีแต่ดวงตาที่งดงามสินะ
‎ไอ้บ้านี่
‎มูด็อก
‎โธ่เอ๊ย ในนั้นมีไม่เท่าไรเองนะ
‎เจ้า…
‎เอาอันนี้ไปแทนเถอะ
‎นี่
‎- มองอะไรอยู่น่ะ ‎- หือ เปล่า
‎พัคดังกู
‎ข้าได้ยินว่านักซู มือสังหารเงา ‎ใช้ศิลปะป้องกันตัวทันซูนี่
‎เจ้ารู้เรื่องศิลปะป้องกันตัวทันซูด้วยหรือ
‎อือ ข้าเคยอ่านตอนว่างๆ น่ะ
‎(ศิลปะป้องกันตัวทันซู)
‎ศิลปะป้องกันตัวทันซูเนี่ย
‎เป็นวิธีการใช้ดาบที่มีแต่จอมเวท ‎ผู้เก่งกาจเท่านั้นที่จะสามารถฝึกฝนได้
‎เป็นการตวัดศัตรูด้วยดาบ ‎ราวกับตวัดน้ำยังไงล่ะ
‎เจ้าสามารถตายได้ในคราเดียวเลยล่ะ
‎ว่าแต่เจ้าถามทำไม
‎ข้าแค่กำลังสงสัยว่าเมื่อครู่ ‎ข้าเกือบตายเพราะก้ามปูนี้จริงไหม
‎นี่ ส่งมาเลย ส่งมาสิ ข้าจะได้แกะเนื้อให้เจ้า
‎นี่ จางอุก ตรงนั้นเป็นจุดชีพจรนะ
‎ถ้าแทงแล้ว ข้าไปยมโลกเลยนะ
‎ใช่แล้ว นางเล็งมาที่จุดชีพจรข้าในคราเดียว
‎เดี๋ยวนะ แล้วทำไมนางถึงกลิ้งตกลงไปแบบนั้นล่ะ
‎ร่างเล็กๆ นี่เป็นอะไรไปนะ ‎ทำไมกินเท่าไรก็ยังไม่อิ่มเสียที
‎ถ้าอดอาหาร ข้าก็จะไม่มีแรงกว่าเดิม
‎ช่วยไม่ได้แฮะ
‎ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาทะเลาะกับใคร ‎อดทนเอาไว้เถอะ
‎จอมเวทแห่งจองจินกักนี่นา
‎ข้าได้ยินว่ามือสังหาร ‎เข้าไปที่สำนักซงริมจองจินกักล่ะ
‎ตายจริง ใครมันกล้าหาญ ‎บุกเข้าไปที่จองจินกักกัน
‎ได้ยินว่านางจ้องเล่นงานท่านผู้นำ ‎แล้วถูกจับตายล่ะ
‎มือสังหารผู้นั้นเป็นหญิงสาวด้วย
‎ตายจริง
‎เขาคงเห็นศพของข้าแล้ว
‎เขาคงจำข้าไม่ได้สินะ
‎นกหวีดนั่น เขาก็คงจำมันไม่ได้เช่นกัน
‎ไม่มีร่องรอยว่านักซูแวะมาพักที่นี่เลยขอรับ
‎ข้าคิดว่านางคงแปรวิญญาณไม่สำเร็จขอรับ
‎ถึงนางทำสำเร็จ ก็คงมีปัญหาตามมา
‎นางจึงปรากฏตัวออกมาไม่ได้
‎เราจำเป็นต้องตัดหางมือสังหาร ‎ที่ถูกเปิดเผยตัวตน
‎เราคงต้องไปตามเอาศพ ‎และดาบของนางคืนมาแล้ว
‎กำจัดร่องรอยของนักซูในที่แห่งนี้ให้เกลี้ยงด้วย
‎ถ้าหากนักซูยังมีชีวิตอยู่ ‎จะเกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ
‎นางคงถูกจับได้ว่าแปรวิญญาณแล้วโดนสังหาร
‎หรือไม่นางก็คงกลายเป็นหิน
‎เพราะร่างและวิญญาณเข้ากันไม่ได้
‎ข้าอุตส่าห์สั่งสอนนาง ‎ให้เป็นมือสังหารที่เก่งกาจที่สุด
‎ช่างน่าเสียดายจริงๆ
‎ท่านจะตรวจดูไปถึงเมื่อไหร่กัน
‎มันของแพง ข้าก็ต้องตรวจดูให้ละเอียดสิ
‎ข้าไม่เรียกเงินเยอะหรอก ‎แค่ให้เงินข้ามาพอประมาณก็พอ
‎ทางนี้ๆ
‎- นางผู้นี้แหละ ‎- อะไรกัน
‎จับนางไป
‎ที่นี่ที่ไหนกัน ข้าถูกจับได้แล้วหรือ
‎ถ้าเช่นนั้นที่นี่คือซงริมงั้นหรือ
‎เจ้าได้สติแล้วหรือ
‎เจ้าเป็นใคร ที่นี่ที่ไหน
‎ที่นี่เป็นเรือนของท่านใต้เท้าจางกัง ‎ผู้ดูแลสำนักชอนบูกวัน
‎"จางกัง" หรือ ‎งั้นที่นี่คือบ้านตระกูลจางอย่างนั้นหรือ
‎ข้าไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมนายน้อย ‎ถึงพาคนอ่อนแออย่างเจ้ามาที่นี่
‎- "นายน้อย" หรือ ‎- ใช่แล้ว
‎นายน้อยอุกจ่ายเงินซื้อตัวเจ้ามา ‎จากหอนางโลม
‎ได้ยินว่าเจ้าขโมยแผ่นป้ายหยก ‎ของนายน้อยที่หอนางโลมนี่
‎เอาอันนี้ไปแทนเถอะ
‎นี่
‎ทำไมหมอนั่นถึงพาข้ามานะ
‎ตอนที่เขาบอกว่าจะพาหญิงสาว ‎จากหอนางโลมมาที่นี่ ข้าก็เป็นห่วงแทบแย่
‎แต่พอเห็นเจ้าแล้ว ข้าก็วางใจ
‎เขาคงพาเจ้ามาเพราะสงสาร
‎เอ้านี่ เปลี่ยนชุดซะ
‎มูด็อก
‎- นี่คืออะไร ‎- จะอะไรล่ะ
‎ชุดที่ใส่ในการปรนนิบัติรับใช้นายน้อยไง
‎แล้วเจ้ากล้าดียังไง ‎ถึงได้พูดห้วนๆ กับผู้ใหญ่กัน
‎นายน้อยของเราร่างกายอ่อนแอ
‎จึงเหนื่อยได้ง่ายๆ
‎เพราะงั้นเจ้าจะต้องปฏิบัติตาม ‎คำสั่งของนายน้อยอย่างแข็งขัน
‎และอีกเรื่อง ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็ยิ้มไว้
‎ไม่ตอบข้าหรือ
‎- เจ้าค่ะ ‎- อือ
‎เขาสั่งให้เจ้าไปหาทันทีที่ฟื้น ‎รีบเปลี่ยนชุดแล้วไปหาเขาซะ
‎ตอบด้วย
‎เจ้าค่ะ
‎ท่านพี่
‎จงเรียกข้าว่า "ท่านแม่บ้าน"
‎"นายน้อย" หรือ
‎หมอนั่นพาข้ามาที่นี่ทำไมกันนะ
‎ดวงตาเจ้างดงามจังเลยนะ
‎เขาตกหลุมรักข้าหรือ
‎หน้าตาแบบนี้เนี่ยนะ
‎รสนิยมต่ำซะเหลือเกิน
‎ยังไงซะ ข้าซ่อนตัวอยู่ที่นี่
‎จนกว่าพลังของข้าจะฟื้นคืนมา ‎ก็น่าจะปลอดภัย
‎ถ้าเขาตกหลุมรักร่างนี้เข้าเต็มเปา ‎เขาก็คงปฏิบัติกับข้าอย่างดี
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎ข้าจะใช้ชีวิตเป็นมูด็อกอยู่ที่นี่
‎นายน้อย มูด็อกเองเจ้าค่ะ
‎เข้ามาได้
‎นายน้อย
‎นายน้อยช่วยชีวิตข้าแล้วยังพาข้ามาที่นี่
‎ข้าขอบพระคุณจริงๆ เจ้าค่ะ
‎แค่ชายกำยำไม่กี่คนก็พาตัวเจ้ามาที่นี่ได้แล้ว
‎- ข้าผิดหวังนะเนี่ย ‎- เรื่องที่ข้าไม่มีมารยาท
‎เอาก้ามปูเล็งไปที่คอของนายน้อย ‎ช่วยลืมๆ ไปเถอะนะเจ้าคะ
‎เจ้ามีมารยาทขึ้นแฮะ
‎จากนี้ข้าจะดูแลนายน้อยอย่างดีเลยเจ้าค่ะ
‎ได้สิ ลองทำให้เต็มที่ดู
‎มูด็อก ช่วยตักน้ำมาให้ข้าหน่อยสิ
‎เจ้าค่ะ นายน้อย
‎โธ่เอ๊ย
‎ไม่เอาน้ำดื่มสิ เอาน้ำล้างหน้า
‎อ๋อ เจ้าค่ะ นายน้อย
‎ข้าไม่ล้างหน้าแล้ว อาบน้ำเลยดีกว่า
‎โอ๊ย ร้อน
‎ให้ตายสิ นี่มันร้อนไปนะ
‎เจ้าค่ะ นายน้อย
‎โอ๊ยๆ เย็น
‎น้ำเย็นเลยนะเนี่ย
‎ก็ไม่ได้เย็นนะ
‎เย็นเหอะ ถ้าอาบน้ำเย็น ข้าจะป่วยเอานะ
‎- อะไรของหมอนี่เนี่ย ‎- โอ๊ย เย็น
‎เขาไม่ได้ตกหลุมรักข้าหรือ
‎มูด็อก เจ้าทำอะไร
‎เจ้าค่ะ นายน้อย ‎ข้าจะเอาน้ำร้อนมาเติมนะเจ้าคะ
‎เค็ม
‎โอ๊ยหวาน โอ๊ยเผ็ด
‎ยาวไปแล้ว นี่มันรสอะไรกันเนี่ย
‎ข้าไม่กินแล้ว เจ้าเก็บไปซะ
‎น้ำนี่มีกลิ่นแปลกๆ นะ
‎กลิ่นหรือเจ้าคะ
‎ไปตักมาใหม่
‎ปูผ้าห่มใหม่ซะ
‎ถ้าคืนนี้ได้ห่มผ้าสีน้ำเงิน ‎ข้าคงจะนอนหลับฝันดี
‎เขาไม่ขยับตัวไปไหนสักนิด ‎แต่กลับอาบน้ำวันละสามรอบ
‎ข้าจะฆ่าเขาให้ได้
‎หากได้พลังกลับคืนมาเมื่อไหร่ ‎ข้าจะฆ่าเจ้านั่นเป็นคนแรก
‎นายน้อย ข้าเอาน้ำเย็นมาเติมให้แล้วเจ้าค่ะ
‎- ข้าเอามาให้แล้ว… ‎- ไม่ต้องแล้ว น้ำเย็นขึ้นแล้ว
‎ตอนนี้กำลังพอดีเลย
‎เหนื่อยหน่อย…
‎ไม่สิ เจ้าเสียแรงเปล่าเลย มูด็อก
‎ถ้าข้ามีพลังละก็
‎ถ้ามือคู่นี้มีพลังที่ข้าเคยมีแค่เศษเสี้ยวละก็
‎เป็นอะไรเนี่ย
‎นี่มันอะไรกัน เฮ้ยๆ เป็นอะไรไปเนี่ย
‎มีความสุขหรือ
‎เจ้าคะ
‎เจ้าอารมณ์ดีอะไร ถึงได้ยิ้มแฉ่งแบบนั้น
‎เปล่าเจ้าค่ะ นายน้อย
‎น้ำเย็นสดชื่นดีน่ะเจ้าค่ะ
‎เอาเสื้อมาให้ข้า
‎เจ้าค่ะ นายน้อย
‎โอ๊ย
‎มัวทำอะไรอยู่
‎นี่เจ้าค่ะ
‎ออกไปเถอะ วันนี้เจ้าไปพักได้แล้ว
‎เจ้าค่ะ นายน้อย
‎นั่นจะต้องเป็นป้ายหินแกะสลัก ‎ที่จะปลดเกราะกำบังเข้าไปสู่ซงริมได้แน่ๆ
‎ตอนนี้ข้าไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้
‎คงจะปลดเกราะกำบังของซงริมไม่ได้
‎ข้าต้องไปเอาดาบคืน
‎ถ้าได้ดาบคืนมา ‎พลังของข้าอาจจะกลับคืนมาก็ได้
‎ถ้ามีป้ายหินแกะสลัก
‎ข้าก็น่าจะเข้าไปในซงริมได้นะ
‎(ซงริม)
‎ท่านจะเก็บศพของนักซู ‎ไว้ที่จองจินกักถึงเมื่อไหร่ขอรับ
‎ถ้าหากนางแปรวิญญาณสำเร็จ
‎นักซู
‎จะต้องมาตามหาดาบของนางแน่ๆ
‎ในเมื่อศพอยู่ที่นี่ นางก็จะต้องมาที่นี่
‎มาจับตาดูกันอีกสักพักเถอะ
‎คงเพราะห้องของท่านพ่อไม่มีคนอยู่
‎เลยไม่มีฝุ่นเลยนะเจ้าคะ
‎เขาจะกลับมาเมื่อไหร่กันนะ
‎รูปวาดของท่านแม่สีซีดลงแล้ว
‎ข้าคงต้องเรียกช่างมาลงสีเพิ่มแล้ว
‎ข้าท่องจำหนังสือที่ท่านสั่งให้อ่านหมดแล้วขอรับ
‎ตอนนี้ก็ให้ข้าเรียนเวทมนตร์ที่ซงริม
‎เหมือนกับยุลและดังกูด้วยนะขอรับ
‎ดาบนั่นเป็นของพ่อเจ้า
‎จงดึงดาบออกมา
‎ข้าถูกต้องมนตร์
‎จึงไม่สามารถดึงดาบที่ถูกคาถาได้ขอรับ
‎เจ้าดึงดาบของพ่อตัวเองยังไม่ได้
‎แล้วจะฝึกฝนเวทมนตร์ได้อย่างไรกัน
‎ท่านผู้นำซงริมช่วยเปิดประตูพลัง ‎ให้ข้าไม่ได้หรือขอรับ
‎ข้า…
‎ทำให้เจ้าไม่ได้
‎ถ้างั้นก็หาอาจารย์คนอื่นให้ข้าด้วยขอรับ
‎ไม่มีอาจารย์แบบนั้นหรอก
‎ไม่มีใครในอาณาจักรแดโฮ ‎ที่จะคัดค้านเจตนารมณ์ของพ่อเจ้า
‎แล้วเปิดประตูพลังให้เจ้าหรอก
‎ถ้าอย่างนั้นข้าจะไม่มีทาง
‎ใช้เวทมนตร์ใดๆ ได้เลยหรือขอรับ
‎นั่นเป็น
‎โชคชะตาของเจ้าที่พ่อเจ้าได้กำหนดไว้
‎ทำไมกัน
‎ทำไมเขาถึงมากำหนดโชคชะตาของข้า
‎ไม่มีใครบนโลกคิดว่าเขาเป็นพ่อของข้าสักหน่อย
‎ข้าจะตามหาให้ได้ขอรับ
‎อาจารย์ที่จะเปิดประตูพลัง ‎และสอนเวทมนตร์ให้กับข้า
‎ข้าจะตามหาคนคนนั้นด้วยตัวข้าเอง
‎และจะดึงดาบนั่นมาทำลายทิ้งเสีย
‎ได้ยินว่านายน้อยจางอุก ‎ถูกยกเลิกฝึกฝนอีกแล้ว
‎ทำไมลูกชายของท่านใต้เท้าจางกังที่ยิ่งใหญ่ ‎ถึงสร้างปัญหาไม่เลิกเลยนะ
‎เขาไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ไง
‎ข้าได้ยินว่าท่านหญิงโดฮวา ‎หญิงสาวที่สวยที่สุดในอาณาจักรแดโฮ
‎เล่นชู้กับชายอื่นจนมีลูก ‎แล้วเด็กคนนั้นก็คือจางอุกนะ
‎ข่าวลือนั่นจะเป็นเรื่องจริงหรือ
‎ถ้าไม่จริง แล้วทำไมเขาต้องทำลาย ‎ชีวิตลูกชายตัวเองไม่ให้ใช้เวทมนตร์
‎แล้วร่อนเร่ไปทั่วด้วยล่ะ
‎เขาอ่อนแอเพราะพ่อเสกมนตร์ใส่เขาจริงๆ หรือ
‎ป้ายหินแกะสลักน่าจะอยู่ที่นี่นะ
‎อยู่ที่ไหนกัน
‎โง่จริงๆ ทำไมข้าถึงมาซ่อนตรงนี้เนี่ย
‎เขาจะคิดว่าข้าเป็นคนยังไง
‎ข้าจะบอกเขาว่ายังไงดีนะ
‎ข้าไม่ได้พาเจ้ามาให้ทำอะไรแบบนี้นะ
‎เอ่อ คือว่า…
‎ข้าเห็นว่านายน้อยบ่นว่าหนาวอยู่ตลอด
‎ก็เลยมาทำให้ที่นอนอุ่นให้น่ะเจ้าค่ะ
‎ถ้าล้มตัวนอนตอนนี้ ‎นายน้อยก็จะอุ่นไปทั้งคืนเลยเจ้าค่ะ
‎งั้นหรือ
‎เจ้าเอาใจใส่จริงๆ
‎- ถ้างั้นราตรีสวัสดิ์นะเจ้าคะ ‎- จะไปไหน
‎ไหนจะทำให้ข้าอบอุ่นไง
‎ไหนลอง
‎อุ่นที่นอนของข้า
‎ให้อบอุ่น
‎ทั้งคืนดูสิ
‎อะไรกัน เขาตกหลุมรักข้าจริงๆ หรือ
‎นี่ข้าตกหลุมพรางเขาหรือ
‎นายน้อย
‎ตัวข้าไม่อุ่นพอจะแบ่งปันให้นายน้อยหรอกเจ้าค่ะ
‎ข้าเป็นคนตัวเย็นตั้งแต่เด็กๆ แล้ว
‎ตัวเย็นจนพูดไม่ออกเลยเจ้าค่ะ
‎ฮึบ
‎ข้าไม่ทำตามที่นายน้อยต้องการหรอกนะเจ้าคะ
‎ไปย้ายเตาถ่านมาทางนี้
‎เตา…
‎สิ่งที่ข้าต้องการคือให้ย้ายเตาถ่าน ‎มาใกล้ๆ เตียงข้าต่างหาก
‎ให้มันร้อน
‎ทำให้ร้อน
‎นี่เจ้าค่ะ
‎ถ้าเอามาไว้ใกล้ขนาดนี้ มันก็…
‎มันก็จะร้อนเกินไปนะ
‎อ้อ ร้อนเกินไปสินะ
‎ถ้าเตาถ่านดับ ข้าจะขายเจ้าทิ้งซะ
‎ดูไฟไม่ให้ดับทั้งคืน อย่าไปไหนล่ะ
‎เจ้าค่ะ นายน้อย
‎เอาล่ะ ดังกูมาแล้ว
‎อะไรน่ะ นกหวีดนี่นา
‎อือ
‎ข้าเป็นคนทำนกหวีดนี้แน่ๆ
‎จริงด้วยๆ เมื่อก่อนเจ้าเคยเลี้ยงนกนี่นา
‎ทำไม เจ้าจะกลับมาเลี้ยงอีกหรือ
‎ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎คนที่ข้าคาดไม่ถึงพกเจ้านี่ไว้น่ะ
‎ข้าสงสัยว่าทำไมมันถึงอยู่กับนางผู้นั้นได้
‎เจ้าคงให้นางไปล่ะมั้ง
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าให้นางไปแต่จำไม่ได้หรอกหรือ
‎ไม่นะ
‎ข้าจำคนที่ข้าให้ไปได้แม่นเลยล่ะ
‎ถ้างั้นเจ้าก็ลองไปถามนางดูสิ
‎เจ้าจะไปถามนางคืนนี้เลยหรือ
‎ข้าต้องไปตรวจสอบอีกครั้ง
‎คนพวกนั้นคือใครอีกล่ะนั่น
‎นั่นใครกัน
‎มีผู้บุกรุกเข้ามา
‎มีผู้บุกรุก
‎ไปข้างหลังซะ
‎ถอยไป
‎ยุล นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎เกิดไฟไหม้ที่สำนักฝึกฝนขอรับ
‎มีใครอยู่ที่จองจินกักบ้าง
‎นายน้อยยุลและดังกูอยู่ที่นั่นขอรับ
‎ท่านอา ท่านเป็นอะไรไหมขอรับ
‎ผู้บุกรุกล่าถอยไปในชั่วพริบตาขอรับ
‎ไม่มีใครอยู่ที่จองจินกัก
‎- ตามล่าพวกมัน ‎- ขอรับ
‎พวกคนเมื่อครู่คือใครกันนะ
‎คนที่ดันจูส่งมางั้นหรือ
‎วิญญาณที่เจ้าต้องเอามาให้ได้ในครั้งนี้ ‎คือพัคจิน ผู้นำแห่งซงริม
‎ใช่แล้ว
‎ดันจูคงให้มาเอาศพของข้าคืนไปแน่ๆ
‎นั่นใคร
‎นายน้อยหรือ
‎เหตุใดจึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎เพราะดวงตาของเจ้า
‎ดวงตาหรือ
‎ข้ารู้ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว
‎ท่านอาจารย์ของข้า
‎ผู้แปรวิญญาณ มือสังหารเงา นักซู
‎ข้ากำลังตามหาอาจารย์ผู้เก่งกาจ ‎ที่จะเปิดประตูพลังให้ข้าอยู่
‎ข้าต้องการให้เจ้าเป็นอาจารย์ของข้า
‎ช่างเป็นเรื่องเพ้อเจ้อที่ข้าคาดไม่ถึงจริงๆ
‎พวกเขากำลังตามจับคนของนักซูที่อยู่ในนี้
‎ตั้งแต่บัดนี้ เราจะตามหาผู้แปรวิญญาณ
‎ถ้าข้าถูกจับได้ ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นซะ
‎อยู่ข้างๆ ข้าไว้เถอะน่า
‎ข้าพบเจอแต่ผู้ที่ต้องการสังหารข้ามาตลอดชีวิต
‎เจ้าเป็นคนแรกเลย ที่พยายามช่วยชีวิตข้า
‎แม้เราจะได้เจอกันอีกในระยะห่างเท่านี้
‎ข้าก็จะไว้ชีวิตเจ้า
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน