‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นายหญิง ออกแรงเบ่งหน่อยเจ้าค่ะ
‎จะหมดสติไปไม่ได้นะเจ้าคะ
‎เบ่งหน่อยเจ้าค่ะ
‎(ข้าจะไปทำให้โดฮวาเป็นของข้า ‎หากนางตั้งครรภ์ ก็จงรู้ไว้ว่าเป็นลูกของข้า)
‎เพราะได้ยืมร่างของเจ้า
‎ข้าจึงได้ใช้เวลาเจ็ดวันที่เหมือนฝัน ‎ก่อนจากโลกนี้ไป
‎อีกไม่นาน โดฮวา
‎ก็จะคลอดลูกชายของข้า
‎ฝ่าบาท
‎เจ้าจำคำทำนายที่ข้าได้รับ ‎ในวันขึ้นครองราชย์ได้หรือไม่
‎เจ้าบอกว่าข้าจะมีลูกชาย
‎ที่ได้รับพลังจากดวงดาวของกษัตริย์ใช่ไหม
‎นั่นเป็นคำทำนายที่ไม่ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ ‎ไม่มีทางเป็นแบบนั้นได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่
‎คำพูดของเจ้าจะต้องเป็นจริง
‎ข้าจะมีลูกชายได้ ‎เพราะวิชาแปรวิญญาณของเจ้า
‎จงจำใส่ใจไว้
‎เด็กที่โดฮวาคลอดออกมา
‎คือลูกชายของข้า
‎ลูกชายของข้า
‎ดาวที่อยู่ในตำแหน่งศูนย์กลางของกลุ่มดาวจระเข้ ‎ซึ่งบรรจุพลังแห่งลมฟ้าอากาศ
‎จะปรากฏให้เห็นในวันที่ท้องฟ้าถูกเติมเต็ม ‎ด้วยพลังจากน้ำแห่งอาณาจักรแดโฮ
‎ลูกชายของข้าจะเกิดขึ้นมาบนโลก ‎ภายใต้ดาวดวงนั้น
‎ตั้งแต่บัดนี้ ข้าขอสั่งห้ามจางอุกเข้ามาในซงริม
‎ยังเหลืออีกหนึ่งครั้ง
‎ครั้งสุดท้ายนี้ ท่านลงมือเองเถิดขอรับ
‎มูด็อก
‎นายน้อยยังไม่ยอมเปิดปากพูดอีกหรือ
‎เจ้าค่ะ เขาโดนเฆี่ยนที่หลัง ‎แต่กลับไม่ยอมเปิดปากพูดเสียได้
‎แค่ปลายนิ้วไปกระแทก เขาก็ร้องเจ็บปวดแล้ว
‎แต่นี่เขาถูกเฆี่ยนถึง 100 ครั้ง ‎กลับไม่ส่งเสียงร้องสักแอะ
‎ทำเอาข้ายิ่งเป็นห่วง
‎คงเพราะนายน้อยขี้สำออยพอทนไหว ‎เขาถึงได้ทนล่ะมั้งเจ้าคะ
‎นายน้อยไม่ได้เจ็บปวดที่แผ่นหลัง ‎แต่เป็นหัวใจต่างหาก
‎เขาถูกคนที่เขานับถือเหมือนพ่อ ‎ไล่ออกมาแบบนั้น
‎เขาจะรู้สึกเจ็บปวดขนาดไหนล่ะ
‎เขาจะต้องคิดว่าตัวเองถูกทอดทิ้งแน่ๆ
‎ดีแล้วล่ะที่เจ้าถูกเฆี่ยน
‎พวกเขาเฆี่ยนเจ้าขนาดนั้น ‎คงไม่เรียกกระแสพลังกลับคืนไปทันทีหรอก
‎เจ้าจะมีเวลาให้ฝึกฝน
‎นายน้อย
‎ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎มูด็อก มาดูนี่สิ
‎มันเกิดคลื่นที่ผิวน้ำเพราะพลังของข้าใช่ไหม
‎ก็แค่น้ำกระเพื่อมเท่านั้น
‎โธ่เอ๊ย ข้าก็ฝึกหายใจอยู่ตลอด ‎ทำไมไม่ได้สักทีนะ
‎ที่เจ้าไม่ยอมพูดเพราะกำลังฝึกฝนอยู่หรือ
‎ข้าก็นึกว่าเจ้าคร่ำครวญเพราะถูกทิ้งซะอีก
‎- ข้าคิดผิดสินะ ‎- คร่ำครวญหรือ
‎ข้าถูกทอดทิ้งตั้งแต่เกิดแล้วนะ
‎แล้วข้าไม่ได้เพิ่งถูกไล่ตะเพิดแค่ครั้งสองครั้ง
‎แค่นี้ข้าไม่รู้สึกอะไรหรอก
‎บอกให้ทุกคนรอดูได้เลย
‎ข้าจะทำให้พวกเขามาเกาะขาอ้อนวอนข้า ‎ให้กลับเข้าไปซงริมเลยล่ะ
‎ในเวลาแบบนี้ การอวดดีนับเป็นยารักษาสินะ
‎แรงใจต่างหาก
‎ว่าแต่ ทำไมในนี้ถึงร้อนจัง
‎ร้อนหรือ ข้าหนาวนะ
‎ทำไมน้ำถึงร้อนขึ้นแบบนี้ล่ะ
‎ทำไมเจ้าตัวร้อนขนาดนี้
‎มูด็อก ข้ารู้สึกแปลกๆ ‎เหมือนตัวข้าร้อนขึ้นเรื่อยๆ
‎พลังกำลังไหลเวียนอยู่
‎ทำไมถึงเร็วขนาดนี้
‎เป็นเพราะเจ้าถูกเฆี่ยนนี่เอง
‎การเฆี่ยนทำให้กระแสพลัง ‎ในตัวเจ้าไหลเวียนได้เร็วขึ้น
‎เจ้าทำได้ดีจริงๆ ที่ถูกเฆี่ยน จางอุก
‎มูด็อก ข้าร้อนมากเลย
‎เมื่อกระแสพลังไหลเวียนเปลี่ยนเป็นความร้อน ‎ตัวเจ้าจะร้อนดั่งกองไฟ
‎เมื่อเปลี่ยนเป็นความเย็น ‎ตัวเจ้าจะเย็นราวก้อนน้ำแข็ง
‎เจ้าต้องทนให้ได้ แล้วพลังนั้นจะเป็นของเจ้า
‎ค่อยๆ หายใจต่อไป
‎นี่เป็นน้ำเย็น
‎มูด็อก
‎นายน้อยยังอาบน้ำอยู่อีกหรือ
‎เขาเข้าไปเกือบชั่วโมงแล้วนะ
‎ถ้าแม่บ้านคิมรู้ นางจะต้องไปบอกซงริมแน่ ‎แล้วเขาก็จะถูกยึดกระแสพลังคืน
‎น้ำต้มสมุนไพร
‎นายน้อยกำลังแช่น้ำต้มสมุนไพรอยู่เจ้าค่ะ
‎ข้านำยาสมุนไพรที่ท่านบอกว่าดีต่อแผล
‎ผสมกับน้ำในอ่างแล้วให้เขาแช่เจ้าค่ะ
‎งั้นหรือ
‎เจ้าทำได้ดีมาก
‎เดี๋ยวก่อน
‎แล้วทำไมเจ้าถึงมาตักน้ำเย็นไปล่ะ
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎เขาแช่น้ำได้เกือบชั่วโมง ‎น้ำก็น่าจะเย็นหมดแล้ว
‎แล้วทำไมถึงมาตักน้ำเย็นไปล่ะ
‎เขามีไข้หรือ
‎นายน้อย
‎โอ๊ย เย็น
‎เจ้านี่นะ น้ำเย็นขนาดนี้
‎ถ้านายน้อยป่วยไปจะทำอย่างไร
‎น้ำที่เคยร้อนเย็นเหมือนน้ำแข็งแล้ว
‎นายน้อย
‎ไปไหนแล้วนะ
‎ตกใจหมด
‎นายน้อย ไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ
‎อือ
‎ข้าแช่น้ำสมุนไพรไป ‎เลยรู้สึกดีขึ้น แต่ข้าเพลียจัง
‎ทำอะไรอยู่ รีบปูที่นอนให้นายน้อยพักผ่อนสิ
‎พลังความเย็น ‎พลังความเย็นเริ่มไหลเวียนแล้ว
‎ข้าหนาวมาก เหมือนถูกขังอยู่ในน้ำแข็งเลย
‎ตอนนี้พลังความเย็นเริ่มไหลเวียนแล้ว ‎มันเปลี่ยนสภาพเร็วกว่าที่คิด
‎หายใจเข้าออกต่อไปนะ
‎ข้าหนาวจนเหมือนจะหมดสติเลย
‎ทนไว้ เจ้าต้องทนให้ได้
‎จางอุก ตั้งสติไว้
‎ถ้าเจ้าหลับไปตอนนี้ เจ้าจะแข็งตายได้นะ
‎ลุกขึ้นมา
‎หายใจเข้าออกเข้าไว้
‎ท่านอา อุกมีสหายแค่ข้ากับยุลเท่านั้นขอรับ
‎แล้วเขาไม่มีสถานที่ที่คุ้นเคย ‎นอกจากซงริมแล้ว
‎ยกเลิกคำสั่งห้ามเขาเข้าออกซงริมเถิดขอรับ
‎เขาคงไม่มีทางฝึกฝนได้หรอกขอรับ
‎ถ้าข่าวแพร่ไปว่าเขาถูกไล่ออกจากซงริม
‎ก็ไม่มีที่ไหนรับอุกแล้วนะขอรับ
‎เลิกพูดเรื่องอุกได้แล้ว
‎หลังจากนี้เจ้าทั้งสอง ‎จงจดจ่อกับคดีผู้แปรวิญญาณเสีย
‎ร่างของเขาแข็งราวกับหินเลยนะขอรับ
‎ร่างกายเขาได้กลายเป็นหิน
‎ผู้แปรวิญญาณที่ควบคุมไม่ได้
‎จะเติมเต็มพลังที่รั่วไหลออกไป ‎ด้วยการดูดกินพลังของมนุษย์
‎ไม่ต่างอะไรจากผีร้ายเลยนะขอรับ
‎ข้าพอเข้าใจแล้วว่าทำไมการแปรวิญญาณ ‎จึงเป็นเวทมนตร์ต้องห้าม
‎เดิมทีการแปรวิญญาณ ‎ไม่ถือเป็นเวทมนตร์หรอก
‎เมื่อสามารถใช้พลังจิบซู รยูซู ชีซู
‎และฮวันซูที่เหนือชั้นขึ้นไปอีก ‎ก็จะสามารถใช้เวทมนตร์นี้ได้
‎ฮวันซูที่ว่า
‎ก็คือศาสตร์ของเทพเจ้า ‎ที่เปลี่ยนน้ำเป็นไฟ เปลี่ยนไฟเป็นหิน
‎- มนุษย์เราทำไม่ได้นี่ขอรับ ‎- อือ
‎แต่ท่านอาจารย์ซอกยอง ‎ที่ก่อตั้งซงริมนี้ขึ้นมาสามารถทำได้
‎และก็มีคนที่ทำได้อยู่อีกคน
‎ใครหรือขอรับ
‎ถ้าข้าบอกแล้วเจ้าจะรู้หรือ เจ้าคนนี้
‎ใครที่แปรวิญญาณ ‎ของลูกศิษย์ซงริมที่น่าสงสารคนนี้
‎แล้วทำให้เขามาอยู่ในสภาพนี้กันนะ
‎เขาผู้นี้กำลังจะได้รับตำแหน่ง ‎เป็นผู้บันทึกกลุ่มดาวที่ชอนบูกวัน
‎เห็นว่าเขาแวะไปที่ชอนบูกวันบ่อยๆ ‎มาหลายเดือนแล้วขอรับ
‎จริงด้วย คนของนักซูที่เราทำหลุดมือไป
‎ชอนบูกวันก็จับพวกเขามาได้ ‎ราวกับรอเวลาอยู่
‎การปรากฏตัวของผู้แปรวิญญาณครั้งนี้
‎จะต้องเกี่ยวข้องกับชอนบูกวันแน่ๆ
‎ช่วงนี้ยุลกับดังกูไปคอยเฝ้าดูละแวกชอนบูกวัน
‎ว่ามีอะไรที่น่าสงสัยบ้างไหม
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎มันเป็นอะไรน่ะ
‎มันเป็นแบบนี้บ่อยๆ ‎ตั้งแต่จางอุกทำประตูหินพังขอรับ
‎- เจ้าจางอุก ‎- อย่าขยับขอรับ
‎พื้นจะถล่มได้
‎อย่าขยับนะ
‎ทุกคนห้ามขยับจนกว่ามันจะปิดสนิทนะ
‎เจ้าจางอุก
‎ข้าบอกว่าอย่าขยับไง
‎ช่วยหน่อย
‎พูดห้วนๆ กับข้าหรือ
‎เจ้าจางอุก…
‎อยู่เงียบๆ ก่อนสักประเดี๋ยวหนึ่งนะ
‎เจ้าสุนัขซับซาลี
‎ออกมาเถิด
‎เจ้าคงต้องไปกับข้าแล้ว
‎เจ้ากลับมาแล้วสินะ
‎ถ้าเจ้าตามหาผู้แปรวิญญาณได้ ‎ข้าจะเอาของอร่อยๆ ให้กินเยอะๆ
‎พวกเรามาสนิทกันไว้เถอะนะ
‎มูด็อก
‎ถ้าข้าแข็งตาย
‎หากเจ้าเอากระแสพลัง
‎ที่อยู่ในตัวของข้าไปได้ก็เอาไปนะ
‎ถ้าข้าทำแบบนั้นได้ ‎ข้าก็คงฆ่าเจ้าแล้วชิงมันไปนานแล้ว
‎ข้ากำลังจะแข็งตายอยู่แล้ว
‎อย่าพูดอะไรเย็นชาแบบนั้นสิ
‎พูดอะไรที่อบอุ่นหน่อย
‎พลังของเจ้าไหลเวียนผิด ‎จนเจ้าขาดสติไปแล้วหรือ
‎พูดเหลวไหลอะไรเนี่ย
‎จางอุก ลืมตาไว้
‎เข้าใจแล้ว ข้าจะพูดอะไรที่อบอุ่นกับเจ้า
‎มีต้นไม้ใหญ่อยู่ในสถานที่ที่ข้าเคยอาศัยอยู่
‎และบนยอดของต้นไม้นั่นก็มีรังนกอยู่
‎ไข่ของนกที่อยู่ในรังนั้นอบอุ่นมาก
‎เจ้าได้กินมันไหม
‎ข้าบอกว่าจะเล่าเรื่องอบอุ่นให้เจ้าฟังไง
‎แม่นกมักจะบินมากกไข่เสมอ
‎ตอนนี้ข้าเป็นไข่นกที่อยู่ในรังบนยอดต้นไม้นั่น
‎ข้าไม่รู้จักใคร
‎และไม่สามารถทำอะไรได้
‎คนที่มาหาและโอบกอดข้าไว้ ‎ก็มีแต่เจ้าคนเดียว
‎และตอนนี้ชีวิตข้า
‎ก็ขึ้นอยู่ในมือเจ้า
‎อบอุ่นจัง
‎เล่าต่อหน่อยสิ
‎ที่ที่ข้าเคยอาศัยอยู่ มีถ้ำเล็กๆ อยู่ด้วย
‎และในนั้นก็มีลูกหมีอยู่หนึ่งตัว…
‎เจ้าดึงดาบของพ่อตัวเองยังไม่ได้
‎แล้วจะฝึกฝนเวทมนตร์ได้อย่างไรกัน
‎ไม่มีใครในอาณาจักรแดโฮ ‎ที่จะคัดค้านเจตนารมณ์ของพ่อเจ้า
‎แล้วเปิดประตูพลังให้เจ้าหรอก
‎นั่นเป็นโชคชะตาของเจ้า
‎ที่พ่อเจ้าได้กำหนดไว้
‎เจ้ายังทำไม่ได้หรอก
‎ถ้าจะดึงดาบที่บรรจุพลังของจอมเวทไว้
‎เจ้าก็ต้องผ่านขั้นรยูซู ‎ที่จะสามารถปล่อยพลังออกมาข้างนอกได้ก่อน
‎เจ้ายังควบคุมพลังในร่างกายไม่ได้ ‎เจ้าดึงมันไม่ได้หรอก
‎นี่เป็นดาบที่คนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อข้า ‎ทิ้งเอาไว้พร้อมกับข้า
‎และซงริมก็บอกว่าจะรับข้า ‎ถ้าข้าดึงดาบเล่มนี้ได้
‎ข้าอยากดึงดาบเล่มนี้ได้อย่างภาคภูมิใจ
‎เป็นแค่การอวดดีของข้าหรือเปล่านะ
‎แรงใจต่างหาก
‎อย่าได้ใจฝ่อไป จางอุก
‎องค์รัชทายาท
‎เสด็จมาถึงบ้านหัวหน้าจางกัง ‎แห่งสำนักชอนบูกวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎นายน้อย
‎คือว่า มีแขกมาหาเจ้าค่ะ
‎ใครกัน
‎องค์รัชทายาทจากวังหลวงเสด็จมาหาเจ้าค่ะ
‎วันที่อากาศแจ่มใสแบบนี้
‎ถ้าได้ไปตกปลา ‎ที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮกับอุกก็คงดี
‎อุกจะหายดีจากที่โดนเฆี่ยนหรือยังนะ
‎ข้าเป็นห่วงอุกเลยจะไปดูเขาหน่อย
‎แล้วเจ้าตามข้ามาทำไมเนี่ย
‎ข้ามีเรื่องที่ต้องตรวจสอบ
‎มีสิ่งที่ข้าบอกกับเด็กรับใช้ของอุกไว้น่ะ
‎อ้อ
‎พวกเราเป็นเพื่อนเขา ก็ไปหาเขาได้อยู่หรอก
‎แต่ท่านตามมาด้วยทำไมขอรับ
‎ข้าบังเอิญมาเจอพวกท่านพอดี
‎แล้วบังเอิญว่าข้าก็มีเรื่อง ‎จะซักไซ้จางอุกอยู่ก็เลยมาด้วยเจ้าค่ะ
‎อ๋อ ท่านจะไปซักไซ้จางอุกนี่เอง
‎แล้วของที่อยู่ในห่อนั่นคืออะไร
‎ยาที่ดีต่อบาดแผลน่ะเจ้าค่ะ
‎อ๋อ ท่านจะไปซักไซ้อุก ‎แต่ก็เอายามาให้เขาด้วยสินะ
‎อ้อ สุดยอดเลยแฮะ
‎พระองค์เสด็จมารับดาบของนักซูหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาทรับสั่งให้เก็บรักษาไว้ที่ชอนบูกวัน
‎ในเมื่อหัวหน้าสำนักไม่อยู่ ‎ก็ถูกต้องแล้วที่รองหัวหน้าจินมูจะเป็นผู้ดูแล
‎องค์รัชทายาทเสด็จมาถึงที่นี่ ‎กระหม่อมก็ต้องส่งคืนให้พ่ะย่ะค่ะ
‎ทรงนำไปได้เลยพ่ะย่ะค่ะ
‎ไปเอามาหน่อย
‎มีอีกเรื่อง
‎ในที่นี้มีดาบที่เจ้าไม่สามารถดึงได้อยู่อีกหนึ่งเล่ม
‎กษัตริย์องค์ก่อนได้ประทานดาบกายสิทธิ์ ‎ให้กับหัวหน้าจางกังแห่งสำนักชอนบูกวันนี่
‎ข้าจะนำดาบเล่มนั้นกลับไปด้วย
‎นั่นเป็นดาบของพ่อนายน้อยจางอุกเพคะ
‎ถูกแล้วที่ลูกชายต้องเป็นผู้ดูแลเพคะ
‎เขาไม่ได้ฝากให้ลูกชายดูแลตั้งแต่แรกนี่
‎ข้าได้ยินว่าซงริมเก็บรักษามันมาตลอด
‎เจ้านำมันกลับมาด้วย ‎หลังจากถูกไล่ออกจากซงริมมิใช่หรือ
‎วังหลวงจะเก็บรักษาไว้ ‎และส่งมอบให้กับหัวหน้าสำนักคนต่อไป
‎นำดาบมาให้ข้าด้วย
‎กระหม่อมคงมอบให้พระองค์ไม่ได้
‎อย่างที่พระองค์ทรงทราบ ‎ไม่มีใครคิดว่าเขาเป็นพ่อของกระหม่อม
‎หากสูญเสียดาบนั้นไปอีก ‎สถานะของกระหม่อมก็จะยุ่งยากพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมต้องเก็บมันไว้ ‎แม้จะต้องใช้เป็นของประดับบ้านก็ตาม
‎ข้าต้องเอามันไปให้ได้นะ
‎แต่เจ้าบอกว่าไม่สามารถมอบให้ข้าได้ ‎งั้นก็คงช่วยไม่ได้
‎คนที่ชนะการประลองจะเป็นผู้ได้ครอบครองมัน
‎ให้ข้าประชันกับเจ้าที่ยังฝึกฝนไม่เพียงพอ ‎คงจะเกินไปหน่อย
‎ลองผลักข้าให้ออกนอกเส้นนี้ดู
‎แล้วข้าจะกลับไปแต่โดยดี
‎สิ่งที่พระองค์ต้องการจริงๆ คงจะเป็นการทำให้ ‎กระหม่อมขายหน้าและยอมจำนนต่อพระองค์
‎การประลองกับองค์รัชทายาท ‎อาจเป็นเพียงความอวดดีของกระหม่อม
‎แต่ก็มีคนที่มองว่านี่เป็นแรงใจอยู่ ‎เพราะฉะนั้นกระหม่อมจะลองดูพ่ะย่ะค่ะ
‎พลังกำลังไหลเวียนอยู่
‎เป็นเพราะเจ้าถูกเฆี่ยนนี่เอง
‎การเฆี่ยนทำให้กระแสพลัง ‎ในตัวเจ้าไหลเวียนได้เร็วขึ้น
‎เจ้าทำได้ดีจริงๆ ที่ถูกเฆี่ยน จางอุก
‎ใช่แล้ว มาลองถูกฟาดให้ตายไปข้างอีกสักครั้ง
‎ระวังด้วยเพคะ
‎ระวังด้วยเพคะ เพราะนี่เป็นน้ำอุจจาระ
‎เจ้าทำอะไรของเจ้า
‎เด็กคนนี้เป็นใคร
‎- หม่อมฉันเป็นคนรับใช้ของนายน้อยเพคะ ‎- แล้วคนรับใช้มายุ่งอะไรด้วย
‎ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ
‎นางรับใช้ของกระหม่อมทำเรื่องเสียมารยาทไป
‎นี่มันอะไรเนี่ย
‎อี๊ จริงๆ เลย
‎เสด็จกลับไปเปลี่ยนฉลองพระองค์เถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎- ว่าไงนะ ‎- พระองค์ออกนอกเส้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์ทรงก้าวถอยหลังเพื่อหลบน้ำอุจจาระ
‎องค์รัชทายาททรงแพ้แล้ว
‎โปรดเสด็จกลับไปโดยทิ้งดาบของจางกัง ‎ไว้ที่นี่ตามสัญญาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎อย่างที่ทรงเห็น
‎กระหม่อมบาดเจ็บหนัก ‎จึงไม่สามารถออกไปส่งพระองค์ได้
‎มีเรื่องอะไรกันหรือ
‎ก็ได้
‎ข้าจะทิ้งดาบนี้ไว้กับเจ้าตามสัญญา
‎แต่ว่า
‎ข้าคงปล่อยเด็กคนนั้นไปแบบนี้ไม่ได้
‎ข้าไม่สามารถให้อภัย ‎คนที่บังอาจทำเสื้อผ้าของข้าเปื้อนได้
‎ข้า ข้าดึงดาบนี้ได้
‎จางอุก
‎ได้ยินว่าประตูพลังเจ้าถูกปิด ‎จึงใช้เวทมนตร์ไม่เป็น
‎เจ้าหลอกลวงทุกคนมาตลอดสินะ
‎ไม่ใช่นะ
‎อะไรกัน
‎บังอาจนัก
‎เจ้าบังอาจเล็งดาบมาที่องค์รัชทายาทหรือ
‎- ไม่ใช่นะ ‎- อุก ลดดาบลงเลย
‎- รีบเก็บดาบเดี๋ยวนี้ ‎- ข้าก็อยากอยู่
‎แต่ข้าขยับเองไม่ได้
‎หยุดนะ เจ้าทำอะไรเนี่ย
‎ข้าบอกว่าข้าไม่ได้ตั้งใจไง
‎จางอุก
‎ตายซะเถิด
‎ทรงพอเถอะพ่ะย่ะค่ะ
‎- เจ้าก็พอเถอะ ‎- แปลกมาก แขนข้ามันขยับเอง
‎หือ
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจทำแบบนั้นนะ
‎ตายจริง นายน้อยเจ้าคะ นายน้อย
‎ตายแล้ว
‎นั่นเป็นกำไลมัดข้อมือ
‎น้ำหนักของมันจะทำให้แขนของท่าน ‎ขยับตามอำเภอใจไม่ได้
‎พลังไหลเวียนผิดพลาดไปรวมอยู่ที่แขนหนึ่งข้าง ‎ทำให้เขาควบคุมมันไม่ได้
‎ปลดกำไลมัดข้อมือเดี๋ยวนี้
‎จางอุก
‎หยิบดาบขึ้นมา
‎องค์รัชทายาท
‎จางอุกไม่สามารถเป็นคู่ประลอง ‎ของพระองค์ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ทุกคนก็เห็นแล้วมิใช่หรือ
‎จางอุกดึงดาบของพ่อเขาออกมา ‎แล้วเล็งมาที่ข้า
‎อุกควบคุมพลังไม่ได้ จึงทำพลาดไปพ่ะย่ะค่ะ
‎- อย่างที่พระองค์เห็น กระหม่อมก็โดนเช่นกัน ‎- หุบปากซะ
‎องค์รัชทายาทเป็นผู้ดึงดาบก่อนนะเพคะ
‎หากดาบที่พระองค์ ‎แกว่งด้วยบันดาลโทสะหักไป
‎พระองค์ก็ควรเสด็จกลับไป ‎ตามระเบียบของจอมเวทเพคะ
‎นี่พวกเจ้าบังอาจต่อต้าน ‎องค์ชายรัชทายาทของประเทศนี้หรือ
‎ทั้งตระกูลจาง ตระกูลจิน ตระกูลซอ ตระกูลพัค ‎มารวมตัวอยู่ที่นี่ทั้งสี่ตระกูลเลยนะ
‎ข้าไม่คิดที่จะกลับไปทั้งอย่างนี้
‎พวกเจ้าจะทำอย่างไรล่ะ
‎ทั้งสี่ตระกูลก็ร่วมมือกันเล็งดาบมาที่ข้าซะเลยสิ
‎นี่ ข้าว่ามันไม่ค่อยดีแล้วนะ
‎แบบนี้ก็เหมือนสี่ตระกูลใหญ่ ‎รวมหัวต่อต้านราชวงศ์นี่นา
‎แบบนี้สถานการณ์ร้ายแรงเลยนะ
‎จินโชยอนไปยั่วโมโหองค์รัชทายาทก่อน
‎ข้าทำอะไรเจ้าคะ
‎ถ้างั้นก็ส่งตัวจางอุกให้เขาซะสิ
‎องค์รัชทายาท
‎พวกเขาเป็นผู้สืบทอดสี่ตระกูลใหญ่ ‎แห่งอาณาจักรแดโฮ
‎ถ้าฝ่าบาททราบว่า ‎พระองค์ทะเลาะกับพวกเขา
‎จะทรงพระพิโรธมากนะพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นจะให้ข้าทำยังไง ให้ข้ากลับไปแบบนี้หรือ
‎ถ้าเจ้าจะห้ามก็ควรห้ามตั้งแต่เมื่อกี้สิ
‎มูด็อก เจ้า…
‎หม่อมฉันทำความผิดสมควรตายเพคะ
‎คนต่ำต้อยอย่างหม่อมฉัน ‎บังอาจทำน้ำอุจจาระกระเด็นใส่
‎องค์รัชทายาทที่สูงส่ง
‎ขอพระองค์ประทานอภัยให้หม่อมฉันด้วย
‎เดี๋ยวเถอะ ไปให้พ้นเลย
‎ไปให้พ้นเลย ตัวเจ้าเหม็นอึ ไปซะ
‎ขอพระองค์ทรงหายกริ้วด้วยเพคะ
‎เพื่อเป็นการขออภัย ‎หม่อมฉันจะดื่มน้ำอุจจาระที่เหลือนี่ให้หมดเพคะ
‎เพราะฉะนั้น ‎ได้โปรดประทานอภัยด้วยเถิดเพคะ
‎มูด็อก
‎ทำไมเจ้าต้องดื่มน้ำอึด้วย
‎นายน้อย
‎ข้าสิที่ต้องดื่ม
‎อะไร
‎ไม่หรอกเจ้าค่ะ
‎นายน้อยจะดื่มไปทำไมล่ะเจ้าคะ
‎เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะข้า ‎ข้าจะดื่มเองเจ้าค่ะ
‎ไม่นะ องค์รัชทายาทกริ้วก็เพราะข้า
‎เพราะงั้นข้าก็ต้องเป็นคนดื่มสิ
‎แต่มันเยอะเหมือนกันนะเนี่ย
‎เอามาให้ข้าเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะดื่มเอง
‎งั้นแบ่งกันคนละครึ่งไหม
‎มันไม่ใช่ของดี ‎จะมาแบ่งกันดื่มเพื่ออะไรเจ้าคะ
‎หือ
‎ดื่มให้หมดเลยสิ
‎งั้นข้าจะดื่มเท่าที่ไหวแล้วจะเหลือให้เจ้านะ
‎ข้ายกแขนไม่ถนัดเพราะกำไลนี่ ‎เจ้าช่วยข้าถือหน่อยนะ
‎นายน้อย
‎ข้าจะดื่ม…
‎เองเจ้าค่ะ
‎ไม่ต้องหรอก
‎ทำไมแม่บ้านคิมต้องมาดื่มของแบบนี้ด้วย
‎รีบถอยไปเถอะ
‎มันเยอะขนาดไหนกันเชียว
‎ให้ข้าช่วยพวกเจ้าดื่มไหม หือ
‎- เอาจริงหรือ ‎- อือ ส่งมาสิ
‎น้ำอึของจริงนี่นา
‎องค์รัชทายาท
‎พวกกระหม่อมจะร่วมกัน ‎เล็งดาบไปที่พระองค์ได้อย่างไร
‎พระองค์ต้องทอดพระเนตรพวกเขา
‎ดื่มน้ำอุจจาระ ‎เพื่อเป็นการไถ่โทษจริงๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎โธ่เอ๊ย
‎นี่ ไม่ต้องแล้ว โสโครกจนข้าทนดูไม่ไหวแล้ว
‎กลับกันเถอะ
‎องค์รัชทายาทจะเสด็จกลับแล้ว ‎ถวายการคำนับด้วย
‎ว่าแต่ เหตุใดองค์รัชทายาท ‎จึงเสด็จมาที่นี่หรือขอรับ
‎พระองค์เสด็จมารับดาบของนักซูคืน
‎แล้วก็มาหาเรื่องชวนทะเลาะเจ้าค่ะ
‎ให้ตายเถอะ คนอารมณ์ร้อนอย่างเขา ‎ตอนนี้เขาอาจจะกลับไป
‎แต่ก็อาจมาหาเรื่องกันภายหลังก็ได้
‎- เจ้าเป็นอะไรไหม ‎- ข้าโดนตีไปหลายทีเลย
‎- ให้ตาย ‎- เมื่อครู่เจ้าก็ตีข้าเจ็บเหมือนกัน
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ ‎- ไม่เป็นไร
‎- เจ็บจัง ‎- เจ็บหรือเจ้าคะ
‎- ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- เจ็บๆ
‎- เจ็บจัง ‎- อย่าแตะต้องเขาสิเจ้าคะ
‎องค์รัชทายาท องค์รัชทายาทเพคะ
‎อะไรน่ะ
‎พระองค์เสด็จมาเพื่อรับดาบของนักซู ‎ก็ต้องนำกลับไปสิเพคะ
‎ใช่แล้ว
‎จริงๆ ข้ามาเพื่อรับดาบเล่มนี้
‎หม่อมฉันนำมาถวายให้ เพราะเกรงว่าพระองค์ ‎ต้องเสด็จมาสองรอบเพคะ
‎โปรดทรงรับไปด้วยเพคะ
‎เจ้ากำลังจะบอกให้ข้าเอาของที่ต้องการไป ‎แล้วไม่ต้องมาที่นี่อีกสินะ
‎องค์รัชทายาททรงเฉลียวฉลาด ‎และแข็งแกร่งมากเพคะ
‎นี่เจ้ากำลังล้อที่ข้าแพ้เจ้านายของเจ้าหรือ
‎แพ้หรือเพคะ พระองค์ทรงได้ของที่ต้องการ
‎และนายน้อยของหม่อมฉันก็เสียของชิ้นนั้นไป
‎พูดกันตามตรง พระองค์ทรงชนะนะเพคะ
‎นางพูดถูกแล้วพ่ะย่ะค่ะ ‎องค์รัชทายาททรงเป็นผู้ชนะพ่ะย่ะค่ะ
‎หม่อมฉันขอแสดงความยินดีด้วยเพคะ
‎จะว่ากันแบบนั้นก็ได้
‎พระองค์ยังทรงมีจิตใจที่กว้างขวางอีก
‎ทรงเป็นผู้ที่ควรค่าแก่การยกย่องที่สุด ‎บนโลกใบนี้เลยเพคะ
‎เจ้าชื่ออะไรงั้นหรือ
‎หม่อมฉันชื่อมูด็อกเพคะ
‎มูด็อก
‎เจ้าสาดน้ำอุจจาระใส่ข้า
‎ตั้งแต่บัดนี้ไป ชื่อของเจ้าคืออึมูด็อก
‎ตัวเจ้าเหม็นกลิ่นอึเหมือนชื่อของเจ้าเลยนะ
‎พระองค์ประทานชื่อให้หม่อมฉันด้วย
‎ช่างเป็นพระมหากรุณาธิคุณ ‎สำหรับอึมูด็อกคนนี้เลยเพคะ
‎เสด็จกลับโดยสวัสดิภาพนะเพคะ
‎ไปกันเถอะ
‎พลังของลูกศิษย์ข้า ‎ยังไม่ถึงขั้นที่จะต่อกรกับเจ้าได้
‎จนกว่าเขาจะต่อกรกับเจ้าได้ ‎ข้าไม่ควรปล่อยให้เขาเป็นศัตรูกับเจ้า
‎เจ้าตัดสินใจชอบใครสุ่มสี่สุ่มห้า ‎เพื่อเจ้านายของเจ้า
‎แล้วยังประจบสอพลอเพื่อเขาด้วยสินะ
‎ข้าไม่มีแรงที่จะต่อสู้ ‎จึงสาดน้ำสกปรกใส่เขาเจ้าค่ะ
‎ตัวข้าเหม็นกลิ่นอุจจาระ ‎นายน้อยก็หลบไปเถอะเจ้าค่ะ
‎เอาไปเช็ดสิ
‎ข้าจะให้คนที่ข้าชอบสุ่มสี่สุ่มห้า ‎เปื้อนอุจจาระได้อย่างไรเจ้าคะ
‎ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
‎ข้ากลายเป็นอึมูด็อกจริงๆ แฮะ
‎ตัวนายน้อยก็น่าจะติดกลิ่นอึ ‎มาล้างตัวเถิดเจ้าค่ะ
‎ท่านอาจารย์ ลูกศิษย์คนนี้ทำได้แล้ว
‎ข้าได้ยินว่าควีกูที่ถูกเก็บรักษา ‎ที่สำนักจินโยวอนถูกขโมยไป
‎ถ้าไม่ใช่คนของตระกูลจิน ‎ก็ไม่สามารถเปิดประตูนั้นที่จินโยวอนได้เจ้าค่ะ
‎เขาจะต้องเรียกควีกูออกไปข้างนอก ‎แล้วขโมยมันไปแน่เจ้าค่ะ
‎โจรขึ้นสำนักจินโยวอนงั้นหรือ
‎ตัวท่านเศร้าใจอยู่หลายปี ‎หลังจากเสียลูกสาวคนโตซึ่งเป็นผู้สืบทอดไป
‎เลยทำให้พลังของท่าน ‎ไม่แข็งแกร่งเหมือนแต่ก่อนสินะขอรับ
‎ไอ้คนไร้มารยาท
‎ถึงเจ้าจะเป็นลูกนอกสมรส ‎แต่เจ้าก็เป็นเชื้อสายของตระกูลจินนะ
‎มาพูดจาแย่ๆ ‎ใส่ผู้อำนวยการจินที่เป็นพี่สาวได้ยังไง
‎เดี๋ยวเถอะ
‎ข้าเป็นรองหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎ท่านนั่นแหละที่ควรรักษามารยาท
‎ท่านผู้นำ ท่านควรออกไปดูหน่อยขอรับ ‎จางอุกมาที่นี่ขอรับ
‎ข้าสั่งห้ามจางอุกเข้ามาที่นี่แล้ว
‎แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงพาเขามาที่นี่ด้วย
‎ข้ามาเพราะมีสิ่งที่อยากให้ท่านเห็นขอรับ
‎นี่เป็นดาบของจางกัง พ่อของข้าขอรับ
‎ครั้นข้ายังเด็ก ท่านเคยบอกว่าจะรับข้า ‎หากข้าดึงดาบนี้ได้
‎ท่านจำได้ไหมขอรับ
‎ประตูพลังของจางอุก ‎เพิ่งถูกเปิดมิใช่หรือขอรับ
‎เจ้าเด็กนั่นดูดซับกระแสพลังของข้าไปสินะ
‎สมกับที่เป็นลูกชาย ‎ของอัจฉริยะจางกังเลยนะเจ้าคะ
‎แค่ชั่วพริบตาก็สามารถใช้พลังรยูซูได้แล้ว
‎ตอนนี้ช่วยรับข้าเป็นคนของซงริมด้วยขอรับ
‎ท่านผู้นำ
‎แล้วที่แขนของเจ้าคืออะไรกัน
‎พลังของอุกมารวมกันที่แขนข้างขวาขอรับ
‎เขายังไม่สามารถควบคุมมันได้ ‎เราจึงมัดไว้ด้วยกำไลมัดข้อมือขอรับ
‎ปลดกำไลมัดข้อมือซะ
‎ถ้าปลดกำไลนั่น ‎เขาจะควบคุมแขนตัวเองไม่ได้ขอรับ
‎ให้เขาฝึกฝนเพิ่ม ‎แล้วค่อยปลดตอนที่ควบคุมมันได้เถิดขอรับ
‎ปลดมันเดี๋ยวนี้
‎ไหนเจ้าลองหยิบดาบขึ้นมาซิ
‎ใส่กำไลมัดข้อมือให้เขาเร็ว
‎ท่าน เป็นอะไรไหมขอรับ
‎ดึงดาบได้แล้วยังไง
‎เจ้ายังถือมันให้ดีไม่ได้เลย
‎เขาแค่ยังควบคุมมันไม่ได้
‎แต่พลังของจางอุกน่าทึ่งมากนะเจ้าคะ
‎เขาเอาชนะองค์รัชทายาท ‎ด้วยดาบเล่มนั้นด้วยเจ้าค่ะ
‎จางอุกทำดาบขององค์รัชทายาท ‎หักได้ในคราเดียว
‎และองค์รัชทายาทที่ใช้พลังรยูซูได้อย่างชำนาญ
‎ก็ยังเอาชนะเขาไม่ได้เจ้าค่ะ
‎จินโชยอน หยุดออกหน้าได้แล้ว
‎เจ้าค่ะ ท่านแม่
‎อุก เจ้าประลองดาบกับองค์รัชทายาทจริงๆ หรือ
‎อุกไม่ได้เป็นผู้เริ่มประลองก่อนนะขอรับ
‎เจ้าเล็งดาบไปหาองค์รัชทายาทหรือ
‎ขอรับ
‎องค์รัชทายาทตรัสว่า ‎จะนำดาบของหัวหน้าสำนักกลับไป
‎ทั้งสองท่านจึงได้ทำการเดิมพันกันเจ้าค่ะ
‎องค์รัชทายาทก็ทรงให้อภัยก่อนเสด็จกลับไป
‎หลังทำดาบขององค์รัชทายาทหัก ‎ยังข่มขู่พระองค์ด้วยดาบที่ควบคุมไม่ได้
‎เขาบังอาจทำให้องค์รัชทายาท ‎แห่งอาณาจักรแดโฮต้องตกอยู่ในอันตราย
‎พวกเราก็อยู่ที่นั่นด้วย
‎เราหยุดเขาไว้ได้ทันขอรับ
‎แปลว่าบุตรธิดาของสี่ตระกูลใหญ่ร่วมมือกัน
‎แล้วปล่อยให้องค์รัชทายาท ‎กลายเป็นตัวตลกสินะขอรับ
‎นี่ถือเป็นการดูหมิ่นราชวงศ์ขอรับ
‎พาจางอุกไปขังไว้
‎เขาเป็นคนอันตรายที่ไม่สามารถควบคุมดาบได้
‎ขอรับ
‎ทันทีที่ประตูพลังที่จางกังปิดไว้ถูกเปิดออก
‎จางอุกก็เล็งดาบไปที่องค์รัชทายาทเลยนะขอรับ
‎ชอนบูกวันไม่มีทางปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปขอรับ
‎ท่านยังไม่ทำแผลอีกหรือขอรับ ‎เลือดไหลเยอะเลย
‎แขนเจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ข้าอาจจะขยับแขนลำบากเพราะกำไลมัดข้อมือ
‎แต่ไม่เป็นไรขอรับ
‎เจ้าทำให้กระแสพลังของท่านหมอฮอยอม
‎เป็นของเจ้าได้รวดเร็วแบบนี้
‎ช่างสุดยอดจริงๆ
‎ข้ารู้สึกร้อนราวกับอยู่ในกองเพลิง
‎แล้วรู้สึกหนาวราวถูกขังอยู่ท่ามกลางน้ำแข็งขอรับ
‎แล้วแผลที่โดนเฆี่ยน
‎ดีขึ้นแล้วหรือยัง
‎ดูเหมือนว่าพลังของข้าจะไหลเวียนเร็วขึ้น ‎เพราะถูกเฆี่ยนขอรับ
‎และข้าก็ถูกองค์รัชทายาทตีอีกหลายที
‎แล้วข้าก็รู้สึกเหมือนมีอะไรปะทุขึ้น
‎จึงได้ดึงดาบเล่มนั้นขอรับ
‎ก็นั่นสิ
‎เจ้าเป็นคนเรียนรู้ไวกว่าคนอื่นมาเสมอ
‎เจ้าเดินและวิ่งเป็นเร็วกว่าดังกูเสียอีก
‎และยังพูดได้เร็วกว่าเขาด้วย
‎ข้าก็ยังจำได้ขอรับ
‎เพราะแบบนั้นตอนที่ข้ายังเด็ก ‎และไม่รู้ความหมายของประตูพลังถูกปิดกั้น
‎ข้าคิดว่าตัวเอง ‎จะแข็งแกร่งที่สุดในโลกซะอีกขอรับ
‎อุก
‎เจ้าเป็นคนฉลาดและหัวไว
‎เจ้าเข้ามาเป็นพ่อค้าที่ซงริม ‎แล้วเรียนค้าขายดีไหม
‎หรือไม่งั้นก็ไปเรียนเป็นหมอ ‎ภายใต้ท่านหมอฮอยอมที่เซจุกวอนก็ได้
‎ไม่ขอรับ
‎ข้าจะเข้าฝึกฝนที่สำนักจองจินกักในซงริม ‎และเป็นจอมเวทขอรับ
‎ทำไม
‎เพราะพ่อของเจ้าเป็นจอมเวทจากจองจินกักหรือ
‎เจ้าอยากเป็นหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน ‎ต่อจากพ่อของเจ้าหรือ
‎ขอรับ ข้าจะเป็นให้ได้ขอรับ
‎ข้าจะรับช่วงต่อตำแหน่งนั้น
‎และทำให้ไอ้พวกที่นินทาว่าข้าไม่ใช่ลูกของพ่อ
‎- ต้องปิดปากให้หมดขอรับ ‎- เจ้า…
‎ไม่ใช่ลูกชาย
‎ของจางกัง
‎เจ้า…
‎เป็นเด็กที่เกิดมาจากชู้ของโดฮวา แม่ของเจ้า
‎พ่อเจ้ารับเจ้ามาอยู่ในตระกูลจาง ‎เพราะเห็นแก่โดฮวาที่เสียชีวิตไป
‎แต่เจ้าไม่สามารถเป็นผู้นำของชอนบูกวัน ‎ต่อจากพ่อของเจ้าได้
‎เพราะงั้นล้มเลิกความฝันที่จะเป็นคนยิ่งใหญ่
‎เหมือนพ่อเจ้าซะ
‎จงใช้ชีวิตเป็นนายน้อยแห่งตระกูลจาง
‎ที่ทำอะไรไม่เป็นต่อไปเถอะ
‎แล้วแบบนั้น
‎พวกเราจะดูแลเจ้าเหมือนที่เคยทำมา
‎ถ้าอย่างนั้น
‎พ่อของข้าคือใครหรือขอรับ
‎ใครจะไปรู้ว่าแม่ของเจ้าที่เสียชีวิตไป…
‎เป็นชู้กับใคร
‎ตอนนี้อุกคงมีเรื่องให้คิดเยอะ ‎ปล่อยเขาไว้คนเดียวเถิดขอรับ
‎ดูแลนายน้อยให้ทานข้าวให้หมดด้วย
‎แม่บ้านคิมสั่งให้ข้าเฝ้านายน้อย ‎จนกว่าจะทานข้าวหมด
‎เจ้าโดนดุอีกแล้วหรือ
‎ไหนเจ้าเคยบอกว่าถูกด่าจนชิน ‎เลยไม่รู้สึกอะไรไง
‎ข้าไม่ได้ทำนะ
‎พวกเขาคงยังไม่ได้ซ่อมประตู ‎ที่คราวก่อนเจ้าทำพังไปล่ะมั้ง
‎อย่าขยับ
‎อยู่ตรงนั้นแหละ
‎พื้นอาจจะถล่มก็ได้ เพราะฉะนั้น…
‎เจ้าอยู่ตรงนั้นไปก่อนเถอะ
‎ทำไมท่านถึงไม่หลบดาบ ‎ที่แกว่งมาหาท่านล่ะเจ้าคะ
‎ท่าน…
‎ต้องการข้ออ้างเพื่อไล่เขาอีกแล้วหรือเจ้าคะ
‎ข้าต้องรับดาบนั้นไว้สิขอรับ
‎เพราะข้าทำร้ายจิตใจของเขา
‎ดูเหมือนการใจร้ายกับเขาจะทำให้ท่านเจ็บปวด ‎กว่าบาดแผลที่โดนดาบแทงนะเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิม
‎คราวก่อนท่านเคยบอกว่า ‎มีข่าวลือว่าข้าเป็นพ่อของอุกใช่ไหม
‎ถ้าข้าบอกว่า
‎ข้าเป็นพ่อของอุกเหมือนข่าวลือนั่น ‎จะเป็นอย่างไรขอรับ
‎ถ้าข้าสละตำแหน่งนี้
‎ไปตั้งธุรกิจเล็กๆ
‎และเดินทางค้าขายกับอุก ‎ก็น่าจะดีเหมือนกัน
‎ถ้าไม่มีท่านผู้นำ ‎แล้วซงริมแห่งนี้จะเป็นอย่างไรล่ะเจ้าคะ
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น
‎สู้บอกว่าเขาเป็นลูกของข้า
‎แล้วข้ากับอุก
‎ก็ย้ายไปอยู่บ้านเกิดที่ข้า ‎และคุณหนูโดฮวาเติบโตมายังดีกว่าเจ้าค่ะ
‎ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกขอรับ
‎อุกถอดแบบโดฮวามา ทำให้เขา…
‎รูปงามอย่างมากนะขอรับ
‎ใครจะไปเชื่อกัน
‎ว่าแม่บ้านคิมเป็นแม่ของเขา
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎ถ้าอย่างนั้น หากจะบอกว่าข้าเป็นแม่เขา ‎เขาก็ควรน่าเกลียดหรือเจ้าคะ
‎ถ้างั้นท่านผู้นำ ‎ก็เป็นพ่อเขาไม่ได้เช่นกันนะเจ้าคะ
‎ข้ายังพอเป็นไปได้อยู่นะขอรับ
‎เพราะหน้าตาของข้า…
‎หล่อเหลาไม่แพ้จางกังเลย
‎ท่านแพ้เขาเถอะ
‎แพ้ราบคาบด้วยเจ้าค่ะ
‎คุณหนูโดฮวาเคยบอกว่าชอบท่านผู้นำทุกอย่าง ‎แต่ติดที่หน้าตานี่แหละเจ้าค่ะ
‎อย่าแต่งเรื่องขึ้นเองสิขอรับ
‎ทีตอนโดนแทงล่ะไม่สะท้านเลยสักนิด
‎แต่กลับมาฉุนเฉียว ‎ตอนโดนบอกว่าไม่หล่อเฉยเลยนะ
‎ข้า…
‎เจ็บแผลจริงๆ ขอรับ
‎ท่านเจ็บจริงๆ หรือเจ้าคะ
‎อย่าขยับนะเจ้าคะ แผลจะปริได้
‎พวกเรา…
‎ต่างก็มีบาดแผล
‎ที่ไม่สามารถแสดงความรู้สึก
‎ต่อคนที่เรามีใจให้ได้เหมือนๆ กัน
‎เพราะฉะนั้น
‎อย่าพูดจาทำร้ายกันเลยขอรับ
‎ข้ายอมรับว่าแต่งเรื่องขึ้น ‎เพื่อพูดจาทำร้ายใจท่านเจ้าค่ะ
‎ท่านผู้นำ…
‎เป็น…
‎เป็นคนหล่อเหลาเจ้าค่ะ
‎แม่บ้านคิมเองก็ช่าง…
‎ช่าง…
‎ช่างงดงามขอรับ
‎ข้าจะดูแผลให้ท่านอีกครั้งนะเจ้าคะ
‎ข้าเจ็บขอรับ
‎โอ๊ยๆ
‎เขยิบลงไปหน่อย
‎ใช่แล้วขอรับ โอ๊ย
‎- อ้อ ตายจริง ‎- ให้ตายเถอะ
‎ป้ายหินแกะสลักที่ได้จากหอชวีซอนรู
‎เหมือนจะเป็นป้ายหิน ‎ของจางอุกแห่งตระกูลจางขอรับ
‎จางอุกหรือ
‎เมื่อไม่นานมานี้เขาถูกเฆี่ยน ‎เพราะทำป้ายหินแกะสลักของซงริมหาย
‎ข้าได้ยินว่านางรับใช้ของจางอุก ‎เดินทางเข้าออกหอชวีซอนรูบ่อยๆ ด้วยขอรับ
‎เด็กที่ข้าเจอที่ซงริมคือนางรับใช้ของจางอุก
‎และเด็กคนนั้นก็มาที่โรงเตี๊ยมในวันนั้นด้วย
‎เด็กคนนั้น
‎คือนักซูงั้นหรือ
‎ยังไม่ถึงชอนบูกวันอีกหรือ
‎ให้ข้าทนแบบนี้ ข้าคงได้กลายเป็นหินแน่
‎เราจะรีบพาท่านไป อดทนไว้นะขอรับ
‎ถ้าท่านควบคุมตัวเองไม่ได้ตอนนี้ ‎จะเป็นเรื่องใหญ่
‎นายท่าน เป็นอะไรหรือเปล่าขอรับ
‎เรากลับไปกันเถอะ
‎แขนข้างนี้ของเจ้าสามารถใช้พลังรยูซูได้
‎ภายในช่วงเวลาสั้นๆ
‎สมแล้วที่เจ้าเป็นลูกชายของอัจฉริยะจางกัง
‎จินมูแห่งชอนบูกวัน
‎คงหาเรื่องเจ้าเพราะคิดว่าคงชวดตำแหน่ง ‎หัวหน้าสำนักที่เขาเพ่งเล็งไว้
‎เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่า
‎ตำแหน่งหัวหน้าสำนักจะถูกส่งมอบต่อ ‎ให้จางอุก ลูกชายคนโตของตระกูลจาง
‎แผลของท่านอาไม่ลึกเท่าไรหรอก
‎เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเขาก็ได้
‎ข้าจะไปพูดห้ามปรามเจ้าจินมูนั่นเอง
‎เข้าใจไหม
‎ดูแลนายน้อยให้ดีด้วยนะ
‎เจ้าทำให้อุกตกอยู่ในอันตรายทุกครั้ง
‎ทั้งเรื่องที่เขาเกือบตายเพราะยาพิษ
‎และเรื่ององค์รัชทายาท ‎มักจะมีเจ้าเข้ามาเกี่ยวข้องทุกครั้ง
‎เพราะงั้นท่านจึงอยากกำจัดข้า ‎ไปให้พ้นนายน้อยหรือเจ้าคะ
‎ข้าคงทำแบบนั้นไม่ได้
‎เพราะอุกได้สิ่งที่ต้องการ ‎ทุกครั้งที่ตกอยู่ในอันตราย
‎และเจ้าก็เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเขา
‎นี่เป็นดาบของพ่ออุก
‎เจ้าเก็บไว้เถิด
‎ข้าทนปล่อยผ่านไปไม่ได้แล้ว
‎เจ้าจะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
‎ลุกขึ้นมา
‎เจ้าได้รับกระแสพลังที่ยิ่งใหญ่ ‎และมันก็ไหลเวียนในตัวเจ้าแล้ว
‎เจ้าทำสิ่งที่คนอื่นใช้เวลาถึงสิบปีได้ภายในสิบวัน
‎- ถ้าเจ้าฝึกฝนต่อไป ‎- ปล่อยข้าไป
‎ข้าไม่ทำแล้ว
‎เจ้าหมดกำลังใจ ‎เพราะคำพูดไม่กี่คำของพัคจินหรือ
‎ที่เจ้าว่าเป็นแรงใจ ‎จริงๆ ก็แค่ความอวดดีสินะ
‎เพราะเจ้าอ่อนแอเช่นนี้ ‎ถึงได้ซวนเซเพราะคำพูดไม่กี่คำยังไงล่ะ
‎ใช่แล้ว ข้าซวนเซ ‎ข้าจะอยู่ที่นี่ไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‎เพราะงั้นเจ้าก็อยู่เงียบๆ
‎หุบปากแล้วอยู่เฉยๆ ซะ
‎ข้าไม่ต้องการลูกศิษย์ที่ไม่ยอมทำอะไร
‎งั้นก็ไม่ต้องเป็นอาจารย์ของข้า
‎เป็นมูด็อก นางรับใช้ของข้าไปซะ
‎ถ้าทำให้ข้ารำคาญ ข้าจะขายเจ้าทิ้ง
‎นายน้อย
‎นายน้อยของข้าเป็นกังวลมาก ‎จนไม่ยอมดื่มน้ำสักอึกเลยเจ้าค่ะ
‎นายน้อยดังกูออกโรงช่วยเขาหน่อยสิเจ้าคะ
‎ข้าจะไปทำอะไรได้ล่ะ
‎รอให้ท่านผู้นำจัดการจะดีกว่านะ
‎ก็ท่านหมอฮอยอมบอกว่า ‎จะช่วยออกหน้าเองไม่ใช่หรือเจ้าคะ
‎ช่วยขอร้องให้เขาไปพบจินมู ‎และแก้ปัญหานี้ด้วยนะเจ้าคะ
‎ข้าเดินทางมาที่นี่เพราะรู้สึกเป็นห่วง ‎ที่รองหัวหน้าสำนัก
‎ทำเรื่องเล็กน้อยให้เป็นเรื่องใหญ่
‎การข่มขู่เอาชีวิตขององค์รัชทายาท ‎จะเป็นเรื่องเล็กน้อยได้อย่างไรขอรับ
‎เพราะเช่นนั้น ‎ผู้นำของเราจึงได้ขังจางอุกแล้วไงล่ะ
‎ซงริมของเราจะลงโทษเขาอย่างเหมาะสมเอง
‎เขาข่มขู่เชื้อพระวงศ์ ‎แล้วจะให้ซงริมลงโทษเขาได้อย่างไรขอรับ
‎สำนักชอนบูกวันอยู่ในสังกัดวังหลวง ‎เราจะย้ายตัวจางอุกมาลงโทษที่ชอนบูกวันขอรับ
‎ชอนบูกวันจะทำยังไงกับเขากัน
‎เขาทำให้ชีวิตขององค์รัชทายาทตกอยู่ในอันตราย ‎เราก็จำเป็นต้องตัดคอเขาสิขอรับ
‎ทว่าเราไม่สามารถประหารชีวิต ‎ลูกชายคนเดียวของหัวหน้าสำนักชอนบูกวันได้
‎งั้นก็ตัดแขนของเขาที่เล็งดาบ ‎ไปยังองค์รัชทายาทก็คงเพียงพอนะขอรับ
‎ว่าไงนะ ตัดแขนหรือ
‎จินมู เจ้าคงรู้สึกเสียศักดิ์ศรี
‎ที่องค์รัชทายาท ลูกศิษย์ของเจ้า
‎พ่ายแพ้ให้กับจางอุก ‎ที่ประตูพลังเพิ่งเปิดออกไม่ถึงสิบวัน
‎นี่เจ้าน่ะ ‎ข้าอุตส่าห์เห็นแก่พระพักตร์ขององค์รัชทายาท
‎เลยกะว่าจะมาคุยแก้ปัญหากันดีๆ
‎แต่เจ้ากลับพูดจาบ้าบอซะเหลือเกิน
‎ชอนบูกวันจะเป็นผู้ตัดสินเอง ‎ว่าคำพูดของข้าหรือจางอุกที่บ้าบอขอรับ
‎- โธ่เว้ย ‎- ท่านหมอขอรับๆ
‎องค์รัชทายาทและจางอุกได้เห็นพ้องร่วมกัน ‎ในการประลองขอรับ
‎เราได้พานางรับใช้ของอุก ‎ที่อยู่ในเหตุการณ์มาด้วยขอรับ
‎เป็นการประลองที่ชอบธรรมจริงๆ เจ้าค่ะ
‎ถ้าท่านไม่เชื่อจริงๆ ‎ก็ให้พวกเขาประลองกันอีกรอบก็ได้นี่เจ้าคะ
‎ประลองอีกรอบหรือ นั่นก็เป็นวิธีที่ดีเหมือนกันนะ
‎ในเมื่อท่านยืนกรานว่า ‎เขาไม่ได้ข่มขู่องค์รัชทายาท
‎แต่เป็นการประลองอันชอบธรรม ‎ของเหล่าจอมเวท
‎งั้นก็ให้องค์รัชทายาทและจางอุก ‎ดวลกันอย่างเป็นทางการก็ได้นะขอรับ
‎องค์รัชทายาทกับจางอุกหรือ
‎ถ้าท่านยอมรับไม่ได้ ‎ก็ส่งตัวจางอุกมาที่ชอนบูกวันด้วยขอรับ
‎แต่ถ้าท่านยอมรับ
‎จะไม่มีการถามหาความรับผิดชอบ ‎หากมีใครตายระหว่างการประลองขอรับ
‎เป็นไปตามระเบียบของจอมเวท ‎แห่งอาณาจักรแดโฮ
‎เรามาเพื่อแก้ไขปัญหา ‎แต่เรื่องกลับใหญ่โตขึ้นแล้วขอรับ
‎ไอ้คนเจ้าเล่ห์นั่น ‎ทำให้ข้าตกหลุมพรางของมัน
‎ถ้าดวลกับองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ ‎อุกก็ตายได้นะขอรับ จะทำยังไงดี
‎ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
‎องค์รัชทายาทคงไม่ตกลง ‎เข้าร่วมการประลองหรอก
‎ตั้งแต่ท่านอาจารย์ซอกยองก่อตั้งซงริมขึ้น
‎ราชวงศ์ก็ไม่เคยดวลกับตระกูลจอมเวทเลย
‎นี่เป็นจารีตประเพณี
‎ที่ราชวงศ์และตระกูลจอมเวทรักษามา ‎เพื่อไม่ประลองกำลังกันให้เสียแรงเปล่า
‎ไม่มีทางที่องค์รัชทายาท
‎จะทำลายจารีตประเพณีนั้น ‎แล้วตกลงดวลกับจางอุกหรอก
‎โปรดทรงเข้าร่วมการประลองด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจำเป็นต้องไปเป็นศัตรูกับซงริม ‎เพราะคนอย่างหมอนั่นด้วยหรือ
‎การประลองครั้งนี้ พวกเขาไม่สามารถ ‎ชี้นิ้วกล่าวโทษพวกเราได้พ่ะย่ะค่ะ
‎โปรดทรงแสดงให้ซงริมเห็นว่า ‎องค์รัชทายาทแข็งแกร่งถึงเพียงใดด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาเป็นคนของวังหลวงและชอนบูกวัน
‎มีเรื่องอะไรกันนะ
‎ให้ตายเถอะ ท่านหมอฮอยอม
‎ไหนคุยโวว่าจะไม่มีปัญหาไง
‎แล้วนี่มันอะไรกันเนี่ย
‎ทีนี้อุกจะทำยังไงดี
‎ข้าไม่รู้จริงๆ ว่า ‎พวกเขามาที่ซงริมด้วยเรื่องอะไร
‎ข้าว่าจะมาหาเจ้าเพราะเรื่องนี้อยู่พอดี
‎เจ้าจินมูนี่ทำอะไรว่องไวเสียจริง
‎จินมูหรือขอรับ
‎มีเรื่องอะไรอีกงั้นหรือขอรับ
‎ให้ตายเถอะ
‎องค์ชายรัชทายาท
‎ได้ส่งสาสน์ประลองมาถึงจางอุกขอรับ
‎รองหัวหน้าสำนักชอนบูกวันกล่าวว่า ‎หากจางอุกไม่ตกลงเข้าร่วมประลอง
‎ก็ให้ส่งตัวเขาไปที่ชอนบูกวันขอรับ
‎ตอนนี้จางอุกถูกขังอยู่ในซงริม
‎แล้วจะให้ส่งตัวไปที่ชอนบูกวันหรือ ‎มันหมายความว่ายังไง
‎ท่านลองถามกับท่านหมอฮอยอมดูสิขอรับ
‎ข้าได้ยินว่าเขาตกลงกับ ‎รองหัวหน้าสำนักของเราเรียบร้อยแล้วขอรับ
‎อุก ลุกขึ้นมา เจ้าต้องรีบไปจากที่นี่
‎ทำไม
‎ไม่มีเวลาอธิบายแล้ว ถ้าเจ้าไม่หนีไปตอนนี้ ‎เจ้าอาจถูกตัดแขนได้นะ
‎ไม่สิ เจ้าอาจตายได้เลย
‎- ว่าไงนะ ‎- นายน้อย
‎สถานการณ์ร้ายแรงขึ้นแล้วเจ้าค่ะ
‎ถ้าท่านเอาแต่นอนอยู่แบบนี้ ‎อาจตายหรือถูกตัดแขนได้เจ้าค่ะ
‎แล้วยังจะไม่ทำอะไรอยู่อีกหรือ
‎ข้ากับจางอุกจะไปที่วังหลวง ‎แล้วเข้าเฝ้าองค์รัชทายาทเอง
‎ข้าจะรีบพาจางอุกมา จงรอก่อนเถิด
‎อุกล่ะ
‎เขาไม่อยู่ที่ห้องลับขอรับ ‎เหมือนว่าจางอุกจะหนีไปแล้วขอรับ
‎ว่าไงนะ
‎เวลาที่ไม่มีทางออก
‎การหนีก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดอยู่หรอก
‎เขาก็อยู่ที่นี่เงียบๆ ‎โดยมีเพียงคนรับใช้คอยแวะมาช่วยดูแล
‎ข้าไม่ทราบเลยว่าจู่ๆ หายไปได้อย่างไร
‎ยุลกับดังกูอยู่ที่ไหน
‎ท่านผู้นำจะช่วยแก้ปัญหาให้เอง ‎เจ้าหนีไปจนกว่าเรื่องจะเงียบเถอะ
‎มูด็อก ดูแลนายน้อยให้ดีด้วยนะ
‎ว่าแต่ เราไม่จำเป็นต้องไปด้วยจริงๆ หรือ
‎เจ้าค่ะ ข้าจะพาเขาไปที่ที่ข้าเคยอยู่
‎เจ้ามาจากหมู่บ้านซารีใช่ไหม
‎ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นให้ดีนะ แล้วพวกเราจะรีบไปรับ
‎อุกตกอยู่ในอันตรายร่วมกับเจ้าอีกแล้วสินะ
‎แล้วเขาคงจะได้รับสิ่งที่ต้องการอีกเจ้าค่ะ
‎มาจบเรื่องนี้
‎โดยให้จางอุกและรัชทายาทประลองกัน ‎กลางเดือนหน้าเถิด
‎ถ้าหากว่า
‎จางอุกไม่ปรากฏตัวขึ้นในวันนั้น
‎ก็ให้ถือว่าเขาพ่ายแพ้ด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎นั่นไม่ใช่การพ่ายแพ้ ‎แต่เป็นการหนีต่างหากขอรับ
‎กระหม่อมคิดว่าการแพ้อย่างขี้ขลาด ‎ก็ควรได้รับโทษพ่ะย่ะค่ะ
‎จินมูพูดถูก
‎หากจางอุกไม่ปรากฏตัวที่ลานประลอง
‎เขาจะหมดสิทธิ์ในการเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง
‎หัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎ขอพระองค์ทรงทำเช่นนั้นเถิดพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‎เรากำลังหนีแล้วเจ้าเอามันมาด้วยทำไม
‎เพราะเจ้าต้องฝึกฝนไงล่ะ
‎ฝึกฝนหรือ
‎เราไม่ได้หนี แต่ไปฝึกฝนหรือ
‎นี่เจ้าวางแผนขึ้นมางั้นหรือ
‎ข้าแค่ใส่ไข่นิดหน่อย
‎พอข้าบอกว่าเจ้าอาจถูกตัดแขนได้ ‎เจ้าก็ขยับตัวทันทีนี่ไง
‎ทำไมล่ะ
‎ข้าไม่ต้องการลูกศิษย์ที่ไม่มีการพัฒนาหรอกนะ
‎ถ้าเจ้าจะไม่ทำอะไร ก็ตายไปซะเถอะ
‎ท่านอาจารย์สุดบ้าคลั่งของข้า
‎คราวนี้ท่านก็วางยาข้าอีกแล้วสินะขอรับ
‎จางอุก
‎เรากำลังไปที่ที่ข้าเคยใช้ฝึกฝน ‎จงเตรียมใจไว้ให้ดี
‎ที่นั่นไม่มีทั้งโรงอาบน้ำอุ่นๆ
‎ที่นอนที่นุ่มสบาย ‎รวมถึงอาหารรสกลมกล่อมที่เจ้าชอบหรอกนะ
‎หมู่บ้านซารีน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรือ
‎สถานที่ที่มูด็อกเคยอาศัย ‎อาจจะเป็นหมู่บ้านซารี
‎แต่สถานที่ที่นักซูเคยอาศัย
‎คือดันฮยังกกต่างหาก
‎และพวกเรากำลังไปที่นั่น
‎ทำไมที่นี่ถึงมีของแบบนี้อยู่ล่ะ
‎มูด็อก
‎ข้าเกือบเข้าใจผิดไปแล้ว ‎ว่าเจ้าลักพาตัวนายน้อยให้มาอาศัยที่นี่กับเจ้า
‎โดยอ้างว่าจะมาฝึกฝนเลยนะเนี่ย
‎ข้ามีอีกหลายสิ่งที่จะสอนเจ้าด้วยวิธีนี้
‎ผู้หญิงแบบนั้นอันตรายที่สุดเลยเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่ชอบกินของหวาน
‎ถ้าท่านไม่อยากทานข้าวด้วยก็แล้วแต่เลยเจ้าค่ะ
‎- ยุลกำลังทำอาหารอยู่กับมูด็อก ‎- ข้าบอกว่า…
‎ข้าโมโห เจ้าไปสอนคนอื่น ‎ต่อหน้าลูกศิษย์ที่ยืนหัวโด่อยู่ได้ยังไง
‎เราตัดสิทธิ์จางอุกในการเป็นจอมเวทดีไหมขอรับ
‎ไม่ว่าที่ไหน ‎ก็ไม่มีใครเป็นอาจารย์ให้จางอุกหรอกขอรับ
‎มีวิญญาณที่ยิ่งใหญ่อยู่ในร่างนี้สินะ
‎มูด็อก หนีไป
‎ข้าไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
‎แต่ติดที่นางคนเดียว
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน