‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ซอยุลแห่งตระกูลซอ
‎อย่ามาที่นี่อีก
‎ถ้าข้าเจอเจ้าอีกครั้ง
‎ข้าจะฆ่าเจ้า
‎เดี๋ยวก่อน…
‎ตอนนั้นข้าไม่สามารถรั้งเด็กคนนั้นไว้ได้
‎และไม่ได้ถามเหตุผลกับนาง
‎ทันทีที่นางเชือดเฉือนจิตใจของข้า ‎ที่มอบดอกไม้ให้กับนาง
‎ช่วงเวลาที่ได้ใช้ร่วมกับเด็กคนนั้น ‎ก็ไม่ได้เป็นความทรงจำ
‎แต่กลายเป็นความลับที่ข้าฝังเอาไว้ในหัวใจ
‎ท่านตื่นเช้าจังนะเจ้าคะ มาทำอะไรที่นี่หรือ
‎ทำไมเจ้า…
‎ถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้อีก
‎ข้าไปจับนกมาเจ้าค่ะ ว่าจะต้มให้พวกท่านทาน
‎ข้าไม่ได้ชอบกินเท่าไร
‎ข้าว่าจะหุงข้าวใส่เกาลัดด้วยนะ
‎เกาลัดที่นี่หวานมากนะเจ้าคะ
‎เกาลัดที่ดันฮยังกกหวานมากเลยล่ะ
‎ข้าไม่ชอบกินของหวาน
‎ถ้าไม่ชอบก็พูดกันดีๆ สิเจ้าคะ
‎พลังอย่างนายน้อย ‎ข้าตายได้ในคราเดียวเลยนะเจ้าคะ
‎อย่าพูดเกินไปหน่อยเลย
‎ถึงข้าจะไม่ชอบเจ้าแค่ไหน ‎ก็ไม่ทำให้เจ้าตายหรอก
‎แปลว่าเกลียดข้าจริงๆ สินะ
‎เจ้าไม่ต้องยุ่งยากเตรียมข้าวเช้าให้หรอก
‎ข้าจะออกเดินทางทันทีที่ดังกูตื่น
‎ถ้าท่านไม่อยากทานข้าวด้วยก็แล้วแต่เลยเจ้าค่ะ
‎ทำไมไม่เตรียมออกเดินทางล่ะเจ้าคะ
‎พวกเราจะกินข้าวก่อนไป
‎เตรียมข้าวให้เราด้วย
‎ไหนว่าไม่อยากกินไงเจ้าคะ
‎ข้าไม่เคยบอกนะว่าไม่อยากกิน อย่าตีความผิดสิ
‎ข้าแค่เห็นว่าเมื่อวานเจ้าดื่มเหล้ามา ‎น่าจะยังไม่หายเมาค้าง
‎เลยพูดไปแบบนั้น ‎เพราะกลัวว่าเจ้าต้องเหนื่อยเพราะพวกเรา
‎เจ้าค่ะ เข้าใจแล้ว
‎ถ้าอย่างนั้น
‎- ข้าคงต้องซาวข้าวสารเพิ่มแล้ว ‎- ข้าวสารอยู่ที่ไหน
‎- ข้าจะทำให้เอง ‎- ท่านเคยหุงข้าวมาก่อนหรือเจ้าคะ
‎ข้าไม่เคยหุงมาก่อน ‎แต่ถ้าเจ้าบอกวิธีมา ข้าก็ทำได้
‎วิธีทำก็ง่ายๆ เจ้าค่ะ
‎ล้างข้าวสารด้วยน้ำ แล้วใส่น้ำเข้าไปพอประมาณ
‎เอาไปตั้งหม้อให้เดือดด้วยไฟแรง
‎รอให้มันสุกสักพักก็ได้แล้วเจ้าค่ะ
‎ง่ายดีนะ
‎ไหนว่าแค่ข้าบอกวิธีก็ทำได้ไงเจ้าคะ
‎ไหนว่าง่ายไง
‎มันไม่ง่ายเลย ข้าต้องขอโทษด้วย
‎ให้ตายเถอะ ดูสิ นี่มันอะไรเนี่ย
‎มันไหม้หมดแล้ว
‎ข้าผิดเอง งั้นข้าจะช่วยงานอย่างอื่นนะ
‎เจ้าจะหั่นผักพวกนั้นใช่ไหม
‎แค่บอกมาก็พอว่าให้หั่นแบบไหน
‎- ให้ตายเถอะ จะทำยังไงดี เสียดายของจริงๆ ‎- คุณพระ
‎อือ ดังกู
‎นี่
‎ไหนๆ มาแล้ว เจ้าก็อาบน้ำก่อนไปสิ
‎น้ำที่นี่เป็นน้ำแร่ ทำให้ผิวนุ่มมากเลยล่ะ
‎แล้วก็ต้องกินข้าวก่อนไปด้วยสิ
‎ข้าวหรือ
‎มูด็อกกำลังเตรียมข้าวอยู่ กับยุลสองคน
‎- สองคนหรือ ‎- อือ
‎ยุลกำลังทำอาหารอยู่กับมูด็อก
‎จริงๆ เลย
‎ข้าบอกว่าให้ท่านหั่นต้นหอมชิ้นใหญ่ๆ ไงเจ้าคะ
‎- ขนาดนี้หรือ ‎- ไม่ใช่
‎ท่านไม่เข้าใจความหมายของ ‎"ชิ้นใหญ่ๆ " หรือเจ้าคะ
‎ชิ้นใหญ่ๆ
‎ไม่ใช่เจ้าค่ะ
‎อันนี้มันคือหั่นชิ้นเล็กๆ
‎ดูนะเจ้าคะ
‎ชิ้นใหญ่ๆ แบบนี้ไงเจ้าคะ
‎เจ้าต้องระบุความยาวให้ชัดเจนสิ
‎บอกแค่ชิ้นใหญ่ๆ แล้วข้าจะรู้ได้ยังไง
‎ไหนว่าเป็นจอมเวทอัจฉริยะแห่งจองจินกัก
‎แค่ชิ้นใหญ่ๆ กับชิ้นเล็กๆ ยังแยกไม่ออก ‎แล้วจะไปทำอะไรได้
‎ช่างเถอะ
‎ไปตักน้ำหนึ่งถ้วยใส่แกงตรงนั้นหน่อยสิเจ้าคะ
‎คือ…
‎หนึ่งถ้วยที่ว่าคือถ้วยไหนหรือ
‎ถ้วยนี้หรือ
‎หรือว่า
‎ถ้วยนี้หรือ
‎ถ้วยนี้เจ้าค่ะ
‎ทำไมเหมือนยุลกำลังถูกมูด็อกดุอยู่เลยนะ
‎นางหลงรักเขาจริงไหมเนี่ย
‎มูด็อกของเราเป็นคนแบบนั้นแหละ
‎นางไม่ใช่คนที่จะหลงรัก ‎และเขินอายต่อหน้าใครมั่วซั่วหรอก
‎ให้ตายเถอะ ซอยุล
‎ทั้งที่โดนมูด็อกดุ ก็ยังตั้งใจเรียนรู้อีกนะ
‎- เรียนรู้หรือ ‎- ดูสิ
‎ข้าบอกว่าพอแล้วไงเจ้าคะ
‎ข้าไม่ชอบอาหารรสเค็ม
‎เฮ้อ
‎เขาไม่เคยเป็นแบบนั้น
‎- ลองชิมดูเจ้าค่ะ ‎- ต่อหน้าท่านหมอฮอยอมหรือท่านอาพัคจิน
‎สนุกดีนะเนี่ย
‎เขาดูเหมือนลูกศิษย์ ‎ที่กลัวอาจารย์จนตัวสั่นเลย ว่าไหม
‎จืดใช่ไหมเจ้าคะ
‎เห็นไหมเจ้าคะ ตอนที่ข้าบอกให้พอ ‎ท่านก็ควรพอสิเจ้าคะ
‎- ขอโทษนะ ‎- อาจารย์ที่น่ารักกับลูกศิษย์ที่อุตสาหะ
‎ช่างเถอะ ต้องต้มมันต่อไปเรื่อยๆ
‎- อาจารย์กับลูกศิษย์หรือ ‎- ปล่อยไว้เลยเจ้าค่ะ
‎ท่านเพิ่งเคยทำอาหารครั้งแรก
‎แล้วทำไมถึงได้ดื้อดึงแบบนี้ล่ะเจ้าคะ
‎เอาล่ะ
‎มูด็อกสอนยุลดีขนาดไหน ‎และยุลได้เรียนรู้มากขนาดไหน
‎มาลองชิมดูกัน
‎อร่อยเหาะเลย
‎อร่อยหรือ
‎ข้าปรุงให้มีรสชาติเค็มนิดหน่อยตามที่มูด็อกบอก
‎ทำได้ดีมากเจ้าค่ะ
‎ท่านอาจารย์ชมแบบนี้ ยุลคงดีใจน่าดูเลยล่ะสิ
‎ข้าได้ยินแต่คนบอกว่าข้าเป็นอัจฉริยะ ‎เลยคิดว่าตัวเองจะเก่งทุกเรื่อง
‎แต่เพิ่งรู้เลยว่ามีสิ่งที่ข้าทำไม่เป็นด้วย
‎มูด็อก
‎ข้าได้เรียนรู้อย่างมากเพราะเจ้าเลย
‎ข้าแอบหงุดหงิดนิดหน่อย ‎ที่ท่านไม่เข้าใจที่ข้าบอกเลย
‎แต่ข้าก็เห็นความพยายามของท่าน ‎ที่ตั้งใจจะเรียนรู้ถึงที่สุด
‎ข้าจึงได้สอนท่านต่อเจ้าค่ะ
‎พูดเกินไปนั่น
‎ใครมาได้ยินคงคิดว่าพวกเจ้า ‎เตรียมพระกระยาหารของกษัตริย์อยู่
‎การจะเตรียมอาหารสักอย่างก็ต้องเรียนรู้นะ
‎- เจ้าก็เรียนรู้หน่อยสิ ‎- ไม่รู้สิ
‎ข้าไม่มีอาจารย์ที่เก่งกาจเหมือนใครบางคนน่ะ
‎ขอโทษนะอุก ข้าวไหม้ไปหน่อย
‎- อือ ‎- ไว้เจ้าค่อยๆ เรียนรู้ไปก็ได้
‎มูด็อก เจ้าคิดว่าครั้งหน้ายุลจะทำได้ดีขึ้นไหม
‎เขาก็พอมีฝีมืออยู่บ้างเจ้าค่ะ
‎ขอบใจที่เจ้าประเมินข้าแบบนั้นนะ
‎ทำไมมาล้างจานอยู่คนเดียวล่ะ
‎ไม่ล้างจานกับลูกศิษย์คนเก่งของเจ้าล่ะ
‎ซอยุลเป็นคนเตรียมอาหารแล้ว ‎คนรับใช้อย่างข้าก็ต้องเก็บล้างสิ
‎มีความสุขไหมที่ได้สอนยุล
‎อยากให้ยุล
‎เป็นลูกศิษย์ของเจ้าไหม
‎ข้าคงสบาย ถ้าได้ซอยุลเป็นลูกศิษย์
‎เขาทั้งมีความอุตสาหะและเชื่อฟังที่ข้าสอน
‎ไม่ขี้เกียจแล้วทำอะไรตามใจเหมือนใครบางคน
‎ท่านอาจารย์ อย่านอกใจข้านะ
‎ว่าไงนะ
‎ถึงจะอยากได้ลูกศิษย์ ‎ที่อุตสาหะและเชื่อฟังแค่ไหน
‎แต่ถึงยังไง ‎ลูกศิษย์ของท่านอาจารย์ก็คือข้าคนเดียวนะ
‎อาจารย์ไม่ควรมีลูกศิษย์สองคน ‎แบบนั้นลูกศิษย์จะได้ไม่ยกย่องอาจารย์สองคนไง
‎นี่เจ้าโมโหเพราะข้าแค่สอนซอยุลทำอาหารหรือ
‎อือ ข้าโมโห เจ้าไปสอนคนอื่น
‎ต่อหน้าลูกศิษย์ที่ยืนหัวโด่อยู่ได้ยังไง
‎จะสอนหั่นต้นหอมหรือปรุงรส ‎ก็สอนแค่ข้าคนเดียว
‎ถ้าเจ้าสอนคนอื่น ‎ก็เท่ากับหักหลังและนอกใจข้า
‎ข้าพอทำใจเข้าใจที่บอกว่าหักหลังได้อยู่
‎แต่นอกใจงั้นหรือ
‎พูดไม่ออกเลยจริงๆ
‎ข้ามั่นใจ
‎ว่าข้ารู้สึกได้ถึงการนอกใจนะ
‎อะไรกันนะ
‎อะไรอีก
‎มูด็อก อย่านอกใจข้านะ
‎ข้าเศร้าใจมาก แถมรู้สึกไม่ดีด้วย
‎ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะเป็นลูกศิษย์ที่ขี้หวงขนาดนี้
‎ก็ได้ เข้าใจแล้ว หลังจากนี้ลูกศิษย์ของข้า
‎จะมีแค่จางอุกที่กินไก่ฟ้า ‎แล้วพูดเหลวไหลแต่เช้า พอใจหรือยัง
‎- แต่… ‎- มูด็อก
‎มูด็อก
‎นายน้อย
‎การเรียกคนอื่นๆ ว่านายน้อย ‎และไปตามที่พวกเขาเรียก
‎ถือเป็นการนอกใจด้วยไหมเจ้าคะ
‎เรื่องนั้นเจ้าทำอะไรไม่ได้นี่
‎แต่เจ้าช่วยปฏิบัติกับนายน้อยคนอื่นให้…
‎อ้อ เย็นชานิดหนึ่ง
‎ให้ตายเถอะ
‎นายน้อยดังกู ข้ากำลังไปแล้วเจ้าค่ะ
‎มูด็อก ข้าน้อยใจนะ บอกให้เย็นชากับพวกเขาไง
‎สูงมากจริงๆ
‎ยุล นี่ใช่ต้นไม้ที่เจ้าอยากมาดูไหม
‎เหมือนจะใช่นะ
‎มีต้นไม้นี้อยู่จริงๆ สินะ
‎เจ้ารู้ได้ยังไงว่าข้าบาดเจ็บ
‎ข้างบนนั้นมีต้นไม้ต้นใหญ่อยู่
‎หากอยู่บนยอดต้นไม้นั่น ‎ก็จะมองเห็นทุกอย่างในดันฮยังกก
‎ที่ยอดต้นไม้นั่น ‎สามารถมองเห็นทุกอย่างในดันฮยังกกเจ้าค่ะ
‎ที่ยอดต้นไม้สูงขนาดนั้น
‎มูด็อก เจ้าเคยปีนขึ้นไปหรือ
‎ข้าแค่เดาไปแบบนั้นเจ้าค่ะ เพราะมันสูงมากๆ
‎ถ้างั้นอยากลองขึ้นไปไหม
‎ให้ข้าพาเจ้าขึ้นไปข้างบนนั้นไหม
‎นี่ ดังกู เจ้าจะขึ้นไปข้างบนนั้นได้ยังไง
‎ถ้าจะขึ้นไปข้างบนนั้น ‎เจ้าก็ต้องผ่านขั้นชีซูให้ได้ก่อนนะ
‎งั้นหรือ
‎ข้าลองขึ้นไปดูดีไหม
‎อือ เอาสิ
‎ถ้าเป็นยุลก็น่าจะปีนขึ้นไปได้นะ
‎มูด็อก เจ้าขึ้นไปกับยุลสิ
‎เจ้าอยากขึ้นไปไหม
‎ไม่เจ้าค่ะ
‎ข้าไม่อยากปีนต้นไม้ที่พิเศษแบบนั้น ‎กับใครก็ได้เจ้าค่ะ
‎"ใครก็ได้" หรือ
‎มูด็อกคงกลัวที่จะปีนขึ้นไปล่ะมั้ง
‎ไปกันเถอะๆ
‎ข้าตรวจสอบศูนย์กลางพลังของเขาแล้ว
‎เขาไม่ใช่จอมเวทที่ใช้เวทมนตร์ ‎แต่เป็นเพียงคนธรรมดาขอรับ
‎ข้ามั่นใจว่าจะต้องมีเหยื่อแบบนี้อีกขอรับ
‎จะต้องมีผู้แปรวิญญาณแฝงตัวอยู่แน่ๆ
‎ทำอย่างไรดีขอรับ ท่านอาจารย์
‎แทนที่จะตามจับผู้แปรวิญญาณที่แฝงตัวอยู่
‎เราควรตามหาแหล่งที่มาของเวทมนตร์นี้
‎ข้าสงสัยชอนบูกวันขอรับ
‎ผู้แปรวิญญาณที่แฝงตัวเข้ามา ‎ในซงริมเมื่อไม่นานมานี้
‎ก็ทำงานเป็นจอมเวทผู้บันทึกกลุ่มดาว ‎ที่ชอนบูกวัน
‎และผู้ที่ทำลายเบาะแสของนักซูที่ตาย
‎ระหว่างการแปรวิญญาณและคนของนาง
‎ก็คือจินมู รองหัวหน้าสำนักชอนบูกวันขอรับ
‎นักซู…
‎ข้าตรวจสอบตัวตนของศพนี้ ‎จากสิ่งของที่ติดตัวมาได้แล้วครับ
‎เขาเป็นใครหรือ
‎เขาเป็นเจ้าหน้าที่ระดับล่างที่ชอนบูกวันขอรับ
‎อะไรนะ ชอนบูกวันเข้ามาเกี่ยวข้องอีกแล้ว
‎ข้าจะไปหาเจ้าจินมูที่ชอนบูกวันเดี๋ยวนี้
‎ข้าจะนำไปเอง
‎ยอม
‎ขอรับ
‎อย่าได้ตื่นตูมไป
‎ตอนยังเด็ก เจ้าชอบทำเรื่องให้เสีย ‎เพราะไม่คิดหน้าคิดหลัง
‎แก่ตัวแล้ว ก็ยังอารมณ์ร้อนไม่เปลี่ยนเลยสินะ
‎ขอโทษขอรับ ท่านอาจารย์
‎มันยังไม่ถึงเวลาขอรับ
‎เราต้องตรวจสอบชอนบูกวันอย่างลับๆ ขอรับ
‎จิน
‎เจ้าเติบโตมาอย่างดีจริงๆ
‎เจ้าคนที่สวมผ้าอ้อมวิ่งเล่นไปทั่ว
‎โตขึ้นมาเป็นผู้นำได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎ท่านอาจารย์
‎เขาผู้นั้นเป็นใครหรือขอรับ
‎เขาผู้นั้น
‎เป็นลูกศิษย์สายตรง ‎ของท่านอาจารย์ซอกยอง ผู้ก่อตั้งซงริม
‎แต่เขายังหนุ่มอยู่เลยนะขอรับ
‎เขาไม่หนุ่มหรอก
‎ข้ายังจำตอนที่ร้องเพลง
‎ในงานวันเกิดครบรอบ 100 ปีของเขาได้อยู่เลย
‎ตอนนั้นข้าเต้นด้วย
‎เจ้าสุนัขซับซาลีตัวนี้คือควีกูหรือขอรับ
‎งั้นคนที่พาควีกูออกไปจากจินโยวอน ‎ก็คือท่านอาจารย์นี่เอง
‎เจ้าตัวนี้จะคอยตามหาผู้แปรวิญญาณ
‎มือสังหารที่ตายระหว่างแปรวิญญาณ ‎ชื่อนักซูใช่ไหม
‎ขอรับ
‎นางเป็นมือสังหารชั่วร้าย ‎ที่ใช้เวทมนตร์ได้เก่งกาจขอรับ
‎วิญญาณนั้นคือนักซูงั้นหรือ
‎ผู้ที่ครอบครองดาบของจางกัง ‎หัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎- คือจางอุก ลูกชายของเขาใช่ไหม ‎- ขอรับ
‎ท่านเคยพบจางอุกมาก่อนหรือขอรับ
‎ข้าเจอเด็กหนุ่มที่สวมกำไลมัดข้อมือ
‎กับนางรับใช้ที่ตามเขาไปทั่วอยู่
‎น่าสนใจจริงๆ
‎มูด็อกห่อเกาลัดป่าให้พวกเราด้วย
‎อือ มันหวานมากเลยล่ะ ‎เอาไปฝากแม่บ้านคิมด้วยนะ
‎ได้สิ
‎เจ้าเอาดาบของพ่อเจ้ามาด้วยทำไม
‎อ้อ มูด็อกเอามาน่ะ
‎เจ้าไม่ได้มาฝึกฝนสักหน่อย ‎แล้วเอาของล้ำค่ามาวางทิ้งๆ ขว้างๆ ได้ยังไง
‎ให้ข้าเอาไปให้แม่บ้านคิมไหม
‎เจ้า…
‎ไม่ใช่ลูกชาย
‎ของจางกัง
‎ตามใจเจ้าเลย
‎- ไปกันเถอะ ‎- อือ
‎เจ้าบอกว่ามาขุดสมุนไพร ‎ที่ดันฮยังกกบ่อยๆ ใช่ไหม
‎เจ้าเคยบังเอิญเจอคนที่อาศัยอยู่ที่นี่บ้างหรือเปล่า
‎ไม่เจ้าค่ะ จะมีใครมาอยู่ในที่แบบนี้กันเจ้าคะ
‎อย่างนี้นี่เอง
‎อีกคำถาม
‎ตอนฤดูหนาว ดันฮยังกกหนาวมากหรือเปล่า
‎ท่านถามทำไมหรือเจ้าคะ
‎ข้าไม่เคยมาที่นี่ตอนฤดูหนาวเลยน่ะ
‎พอหิมะเริ่มตก ข้าก็เป็นห่วงขึ้นมา
‎ว่าจะหนาวเกินไปหรือเปล่า
‎ไม่ได้ตากหิมะที่เยือกเย็นอยู่ใช่ไหม
‎ฤดูหนาวที่ดันฮยังกก
‎อุ่นกว่าที่คิดเจ้าค่ะ
‎ฝั่งที่มีแสงแดดส่องถึง ‎หิมะก็ละลายเร็วด้วยเจ้าค่ะ
‎อย่างนั้นหรือ ค่อยยังชั่วหน่อย
‎ในฤดูหนาวก็มีของกินมากมาย
‎และมีที่ให้หลบหิมะเยอะด้วยเจ้าค่ะ
‎- น่าอร่อยมากเลย ‎- อือ มันหวานมากเลยล่ะ
‎พวกเราอยู่ที่นี่อีกวันดีไหมนะ
‎มูด็อกชอบเขาถึงขนาดนั้น
‎ข้าบอกแล้วไงว่ามูด็อกของเรา
‎ไม่ได้ชอบเขา
‎ข้าบอกว่ามูด็อกของเจ้าชอบเขาจริงๆ ไง
‎ดูสิ
‎สายตาของนางที่มองพวกเรา ‎ต่างจากสายตาที่มองเขานะ
‎ลมพัดไม่หยุดเลยแฮะ
‎มันพัดมาจากฝั่งนั้นหรือเปล่านะ
‎ดังกู ไปกันเถอะ
‎ได้เกาลัดมาด้วย
‎มูด็อก รักษาตัวด้วยนะ
‎ไปกันเถอะ
‎ข้าจะไปส่งพวกเขานะ
‎- ทุกคนกลับดีๆ นะ ‎- พวกเราไปก่อนนะ
‎ลองนึกดูให้ดีด้วยว่า ‎ทำป้ายหินแกะสลักหายที่ไหน
‎- ได้สิ ‎- ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เงียบๆ นะ
‎มีการเปิดประชุมลงมติเพราะเรื่องของเจ้าด้วย
‎งั้นอาจารย์ของข้าทั้ง 12 คน ‎คงมากันครบเลยสินะ
‎ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยเป็นอาจารย์ของเจ้า ‎แต่พวกเขาทำเกินไปจริงๆ
‎พวกเขาถึงกับบอกว่า ‎ต้องตัดการไหลเวียนพลังของเจ้าด้วย
‎- ทำไมถึงพูดแบบนั้นได้ล่ะ ‎- ฮะ
‎เพราะเจ้าเป็นจอมเวทที่หนีการประลองไป
‎มันเป็นการประลองที่ไม่เข้าท่าอยู่แล้ว
‎และเจ้าก็ไม่ได้อยากประลองเหมือนกันนี่
‎ไม่มีใครคิดว่าเจ้าจะปรากฏตัวที่นั่นหรอก
‎เจ้าแค่ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ให้สบายใจ ‎เหมือนที่เคยทำมาเถิด
‎ท่านผู้นำฝากมาถามเจ้าด้วย
‎ว่าเจ้าใช้ชีวิตตามที่เขาได้กำชับไว้อยู่ไหม
‎เจ้า…
‎เป็นเด็กที่เกิดมาจากชู้ของโดฮวา แม่ของเจ้า
‎เจ้าไม่สามารถเป็นผู้นำของชอนบูกวัน ‎ต่อจากพ่อของเจ้าได้
‎เพราะงั้นล้มเลิกความฝันที่จะเป็นคนยิ่งใหญ่
‎เหมือนพ่อเจ้าซะ
‎จงใช้ชีวิตเป็นนายน้อยแห่งตระกูลจาง
‎ที่ทำอะไรไม่เป็นต่อไปเถอะ
‎ให้ข้าบอกว่าเจ้าใช้ชีวิตตามที่เขาสั่งไหม
‎ข้าเคยเชื่อฟังใครเมื่อไหร่กัน
‎ถ้าเหมือนที่ผ่านมา ก็ต้องไม่เชื่อฟังสิ ‎บอกเขาว่าข้าใช้ชีวิตตามใจอยู่
‎ดังกู ทิ้งดาบนั่นไว้ให้ข้า
‎ทำไม
‎ข้าจะเอาไว้ช่วยมูด็อกจับไก่ฟ้า
‎ทุกคนกลับดีๆ นะ
‎อุกจะรู้สึกเสียศักดิ์ศรีหรือเปล่า
‎ปล่อยเขาไปเถอะ
‎เราจะชวนเขากลับไป ‎ให้ไปตายอย่างสมเกียรติไม่ได้นี่
‎นึกว่าเจ้าจะทิ้งมันแล้วเสียอีก ‎แต่ก็เอากลับมาสินะ
‎ทุกคนเอาแต่เย้ยหยันข้า ‎ข้าเลยมีความดึงดันขึ้นมา
‎ไหนๆ มีความดึงดันแล้ว ‎ก็มาเริ่มฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายกัน
‎ท่านอาจารย์มีความสุขสินะ
‎ดูจะอารมณ์ดีที่ลูกศิษย์ถูกเย้ยหยันนะ
‎ไหนๆ ก็มีความดึงดันแล้ว ‎ข้าเพิ่มแรงกระตุ้นให้ด้วยดีไหม
‎สหายของเจ้าคงไม่ได้ชวนเจ้ากลับไปด้วยสินะ
‎ทั้งๆ ที่หากเป็นพวกเขาเอง ‎ก็คงต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย
‎พวกเขาคงบอกให้เจ้าซ่อนตัวและหนีไปใช่ไหม
‎เจ้าคิดว่าเพราะอะไรล่ะ
‎เพราะเจ้าเป็นคนไม่ได้เรื่อง ‎มากๆ เลยน่ะสิ
‎คำพูดของท่านอาจารย์เหมือนมีดดาบเลยนะ
‎ทั้งทิ่มแทง ทั้งเชือดเฉือน ‎ช่างโหดเหี้ยมจริงๆ
‎ถ้ามันทำให้ลูกศิษย์ยืนได้ด้วยตัวเองอีกครั้ง
‎ให้ข้าทิ่มแทงเจ้าทั้งตัวก็ยังได้
‎ขอรับ ท่านอาจารย์
‎ทิ่มแทงลูกศิษย์ที่ไม่ได้เรื่องอย่างข้า ‎ต่อไปด้วยขอรับ
‎ในเมื่อเจ้ามีแรงกระตุ้นแล้ว ‎ก็ควรถือดาบขึ้นมาสิ
‎ทำไมถึงกลับเข้าไปอีก
‎แรงกระตุ้นมันรุนแรงไปทำให้ข้าหมดกำลังใจ
‎ต้องไปอาบน้ำให้ใจเย็นลงหน่อย
‎เขาอาบน้ำวันละกี่รอบกันเนี่ย
‎เจ้าคนขี้เกียจไม่ได้เรื่อง
‎แช่น้ำให้หนังลอกไปเลย
‎ดูสิๆ เป็นอาจารย์ ‎แต่มาพูดให้ลูกศิษย์แช่น้ำให้หนังลอก
‎อุกบอกว่า ‎เขาไม่รู้ว่าป้ายหินแกะสลักหายได้ยังไงหรือ
‎คงมีคนเอาป้ายหินที่อุกทำหล่นไว้ไปขาย
‎แล้วตกไปอยู่ในมือของพวกเขาหรือเปล่าขอรับ
‎ข้าได้ยินว่ามีสถานที่ซื้อขาย ‎ป้ายหินแกะสลักด้วย
‎งั้นพวกเจ้าก็คอยตามสืบ ‎ที่มาที่ไปของป้ายหินนี้ต่อไป
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎เจ้าอุก…
‎เป็นอย่างไรบ้าง
‎เขาทั้งตกปลาและดื่มเหล้า อยู่ดีเลยล่ะขอรับ
‎เขายังคงปลดกำไลมัดข้อมือไม่ได้ขอรับ
‎เข้าใจแล้ว พวกเจ้าไปเถอะ
‎ตอนนี้ข้าไม่รู้สึกหนักเท่าไรแล้ว
‎และไม่รู้สึกไม่สบายตัวเวลาเคลื่อนไหวด้วย
‎พวกจอมเวทจะเพิ่มความแข็งแรงให้แขนที่ถือดาบ
‎ด้วยการถือเส้นเหล็กฝึกฝน
‎เจ้าสวมกำไลมัดข้อมือที่มีน้ำหนักมากทั้งวัน
‎ทำให้เจ้าเพิ่มความแข็งแรงได้โดยไม่รู้ตัว
‎แม้เจ้าจะสวมโดยไม่ได้ตั้งใจ
‎แต่มันก็เป็นเครื่องมือฝึกฝนที่ดีเลยล่ะ
‎เจ้าช่างดวงดีจริงๆ
‎ถ้าปลดกำไลนี่ ‎ข้าก็คงเคลื่อนไหวได้รวดเร็วและรุนแรงขึ้นสินะ
‎ถ้าเจ้าควบคุมพลังไม่ได้ ‎พลังเจ้าก็จะยิ่งคลุ้มคลั่งมากขึ้นน่ะสิ
‎โธ่เอ๊ย
‎เฮ้อ ช่างเถอะ
‎ว่าแต่เจ้าคุยอะไรกับยุลหรือ
‎เรื่องดันฮยังกก
‎เขาถามว่าฤดูหนาวที่นี่เป็นอย่างไร
‎ยุล เจ้าบอกว่าเจ้าเคยเจอนักซู
‎ครั้นเจ้ายังเด็กหรือ
‎ตอนเห็นศพของนักซู ข้ายังไม่มั่นใจเท่าไร
‎แต่ข้าเริ่มมั่นใจมากขึ้น ‎หลังเดินทางไปที่ดันฮยังกกมา
‎จึงมารายงานพวกท่านขอรับ
‎ดันฮยังกกเป็นที่ที่ห่างไกลและอันตราย
‎ไม่ใช่สถานที่ที่เด็กสาวจะอาศัยอยู่คนเดียวได้นะ
‎เหมือนว่านางจะหลบซ่อนตัวที่นั่น ‎เพราะเหตุบางอย่างขอรับ
‎หลังจากที่นางรู้ว่าข้าเป็นใครจากตระกูลไหน
‎ข้าก็ไม่ได้เจอเด็กคนนั้นอีกขอรับ
‎แปลว่านางรู้ชื่อของเจ้าอยู่สินะ
‎ลองบอกทุกอย่างที่เจ้ารู้ ‎เกี่ยวกับเด็กคนนั้นมาหน่อย
‎ข้าไม่ทราบอะไรเลยขอรับ
‎ข้าไม่รู้ทั้งชื่อและอายุของนาง
‎นอกจากหน้าผาที่เราเรียกนกด้วยกันแล้ว
‎ข้าก็ไม่เคยไปที่ที่นางอาศัยเลยขอรับ
‎มีแค่สิ่งเดียว
‎นางเคยพูดถึงพ่อของนางขอรับ
‎พ่อของข้าเคยทำอาชีพเป็นผู้บันทึกดวงดาว
‎ตอนเด็กๆ ข้าแค่ฟังผ่านๆ
‎แต่เมื่อมาคิดดู ‎หากเขาทำอาชีพเป็นผู้บันทึกดวงดาว
‎ก็ต้องเป็นผู้บันทึกกลุ่มดาวที่ชอนบูกวัน
‎ท่านผู้นำ
‎ในบรรดาจอมเวทผู้บันทึกกลุ่มดาวของชอนบูกวัน
‎มีใครที่มีความโกรธแค้นพวกเราไหมขอรับ
‎จอมเวท
‎ผู้บันทึกกลุ่มดาว
‎ที่ชอนบูกวันหรือ
‎เมื่อ 20 ปีก่อน ‎มีจอมเวทผู้บันทึกกลุ่มดาวของชอนบูกวัน
‎ที่ถูกสี่ตระกูลใหญ่สังหารอยู่
‎คนในครอบครัวของเขาผู้นั้น ‎เสียชีวิตทั้งหมดในวันนั้น
‎มีเพียงคนเดียว
‎ลูกสาวคนเดียวของเขาหายตัวไป
‎งั้นแปลว่าตระกูลของพวกเรา
‎เกี่ยวข้องกับการตายของพ่อนางสินะขอรับ
‎นางคงคิดว่าเจ้าเป็นบุตรของตระกูลศัตรู
‎จึงได้แสดงความโกรธแค้นต่อเจ้าสินะ
‎เจ้ามีความทรงจำอย่างอื่นอีกไหม
‎มันเป็นความทรงจำเมื่อนานมากแล้ว
‎ข้าจำอะไรไม่ได้แล้วขอรับ
‎เพราะข้าคิดถึงน่ะ
‎จนไม่รู้ว่าตัวเองขาหัก
‎และไม่กลัวว่าจะถูกดุ
‎ข้าเคยชอบมากๆ เลยล่ะ
‎ข้าเห็นเจ้าใช้นกหวีดนั่นเป่าเรียกนกหลายครั้ง
‎ข้าก็อยากลองเป่าดูบ้าง
‎ขอมันให้ข้าได้ไหม
‎องค์รัชทายาทเป็นคนแข็งแกร่ง
‎วิธีเดียวที่ลูกศิษย์ของข้า ‎จะล้มเขาและมีชีวิตรอดได้
‎ศิลปะการต่อสู้ทันซู
‎เจ้าตั้งใจจะให้ข้าทำอะไรหรือ
‎ฟันหยดน้ำที่หยดลงมาซะ
‎มันไม่ใช่หยดน้ำฝน
‎เป็นเพียงหยดน้ำธรรมดา ‎ที่หยดลงมาด้วยความเร็วแค่นั้น
‎ทักษะการใช้ดาบที่ไม่ได้เรื่องของเจ้า ‎ก็สามารถฟันมันได้
‎จงฟันมันซะ
‎ในหนึ่งลมหายใจ เจ้าฟันได้แค่สามหยดเองสินะ
‎แต่ไม่เป็นไรหรอก
‎เพราะศิลปะการต่อสู้ทันซูที่เจ้าจะเรียนต่อไป ‎แค่หนึ่งหยดก็เพียงพอแล้ว
‎ศิลปะการต่อสู้ทันซูหรือ
‎นี่ ท่านอาจารย์
‎ถึงลูกศิษย์จะมีทักษะยอดเยี่ยม ‎และเรียนรู้ไวแค่ไหน
‎แต่วิชาทันซูก็เกินไปหน่อยไหม
‎การเรียนรู้จากอาจารย์ทั้ง 12 คน ‎ก็ยังพอได้อะไรอยู่บ้างสินะ
‎ใช่แล้ว
‎เจ้าจำเป็นต้องผ่านขั้นชีซูก่อน ‎ถึงจะฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ทันซูได้
‎เจ้าเพิ่งผ่านขั้นรยูซูมาได้
‎และเจ้ายังควบคุมพลังที่คลุ้มคลั่งของเจ้าไม่ได้
‎มันก็ไม่ใช่วิชาดาบที่เจ้าจะฝึกฝนได้
‎แล้วยังไง
‎แต่มีเพียงวิธีนั้น
‎ที่เจ้าจะต่อสู้กับองค์รัชทายาทได้ ‎โดยไม่ตายกลับมา
‎ศิลปะการต่อสู้ทันซูเป็นวิชาดาบ ‎ที่เป็นการตวัดพลังด้วยดาบ
‎แม้แขนข้างขวาของเจ้ายังขาดทักษะ
‎แต่มันก็แข็งแรงขึ้นได้เพราะกำไลมัดข้อมือ
‎แค่เพียงหยดเดียว
‎ลองฟันแค่หนึ่งหยด ‎แล้วรวบรวมพลังและตวัดมันออกมาดู
‎มันทำไม่ได้ภายในวันสองวันหรอก
‎กินข้าวแล้วค่อยฝึกฝนกันต่อเถอะ
‎ศิลปะการต่อสู้ทันซูหรือ
‎ทำอะไรเกินตัวจริงๆ
‎พวกเขาไม่ใช่คนรับใช้กับนายน้อย
‎แต่เป็นอาจารย์กับลูกศิษย์สินะ
‎มูด็อก
‎เจ้าพยายามฝึกฝนเขาสินะ
‎ข้าเห็นเขากำลังฝึกฝนวิชาทันซูอยู่
‎เจ้าไปเรียนมาจากไหนหรือ
‎นายน้อยของข้ามีความรู้เยอะเพราะได้รับ ‎การฝึกฝนกับอาจารย์ 12 ท่านเจ้าค่ะ
‎เขาพยายามวิ่งทั้งที่ยังเดินไม่ได้งั้นหรือ
‎หนทางของเขายังอีกยาวไกล
‎ไม่ว่ายังไง เขาก็ต้องพยายามก้าวเดินสิเจ้าคะ
‎เขาอาจก้าวล้มลงไปตายได้นะ
‎นายน้อยของเจ้ารู้เรื่องนั้นหรือเปล่า
‎ทำไมเจ้าไม่หลบเนี่ย
‎จริงๆ เลย
‎เป็นเพราะเจ้าพยายามฝืนดึงพลังออกมา
‎ทำแบบนั้นเดี๋ยวแขนเจ้าก็ระเบิดหรอก
‎มันเน่าได้เลยนะเนี่ย
‎แบบนั้นก็ต้องตัดแขนเลย
‎จริงหรือขอรับ
‎ถ้าพลังที่เน่าไหลเวียนไปทั่วร่างกาย
‎เจ้าก็ตายได้นะ
‎มันหายร้อนแล้ว เป็นปกติแล้วล่ะ
‎พักเถอะ แค่พักเดี๋ยวก็หาย
‎โกหก
‎เมื่อกี้อาจารย์อีพูดถูกทั้งหมดใช่ไหม
‎แต่ก็นั่นแหละ ไม่ว่าข้าจะดื่มยาพิษตาย
‎ถูกเฆี่ยนตาย โดนฟันตาย ‎หรือแขนระเบิดตาย
‎ท่านอาจารย์แสนเหี้ยมโหดของเรา ‎ก็คงไม่เป็นห่วงลูกศิษย์อยู่แล้ว
‎ข้าไม่เป็นห่วงหรอก
‎เพราะลูกศิษย์ของข้าเป็นคนดวงดี ‎และพอได้เรื่องอยู่บ้างไง
‎ดูนางสิ โกหกเก่งชะมัดเลย
‎ข้าแค่ไม่ตัดขวัญกำลังใจเจ้าต่างหาก
‎ขอรับ ขอบพระคุณขอรับ ‎ท่านอาจารย์ที่โหดร้ายดั่งยาพิษ
‎แต่อย่ามาป้วนเปี้ยน ตอนที่ข้าถือดาบอยู่สิขอรับ
‎เมื่อกี้เจ้าเกือบโดนแทงแล้วนะ
‎เมื่อกี้ข้าแค่ยืนอยู่เฉยๆ ‎เพื่อรอให้เจ้าควบคุมดาบได้
‎ข้าไม่ได้จะขัดขวางเจ้า
‎ใครบอกว่าเจ้าขัดขวางกัน ‎ข้าเป็นห่วงต่างหาก ข้าเป็นห่วงเจ้านะ
‎เป็นเหมือนแม่นกที่กลัวว่าไข่จะแตก
‎จิตใจที่อบอุ่นประมาณนั้นน่ะ ‎เจ้าเข้าใจไหมเหอะ
‎เลิกพูดเถอะ แค่นั้นไม่ทำให้ข้าแตกหรอก
‎ข้าหลบได้
‎"แค่นั้น" หรือ
‎เมื่อกี้ข้ารวดเร็วมากเถอะ แล้วเจ้าจะหลบยังไง
‎ก็ไม่ได้รวดเร็วมากขนาดนั้นนะ
‎เจ้านี่นะ
‎รวดเร็วมากใช่ไหม จนหลบไม่ทัน
‎เพราะเจ้าโจมตีไม่บอกไม่กล่าวเถอะ
‎งั้นหรือ งั้นข้าจะเตือนล่วงหน้าก็ได้
‎มูด็อก ระวังตา
‎ไอ้นี่…
‎ไอ้หมอนี่
‎แค่นี้ก็หลงกลด้วยหรือ ให้ตายเถอะ
‎ลองทำดูอีกทีสิ
‎ในระยะห่างเท่านี้น่ะหรือ
‎- เอาจริงหรือ ‎- ลองดูสิ
‎มูด็อก
‎ตอนนี้แทบไม่เห็นรอยในดวงตาเจ้าแล้วแฮะ
‎มันเคยงดงามมากเลยนะ
‎แล้วเจ้าก็ไม่ควรพูดว่า "ลองดูสิ" ‎ในระยะใกล้ขนาดนี้แบบไม่คิดนะ
‎ถ้าพูดแบบนั้นตอนอยู่ใกล้ขนาดนี้
‎คิดว่าข้าจะจิ้มตาเจ้าหรือ
‎ดูจากที่เจ้าปล่อยทันที เจ้าคงไม่ได้โง่สินะ
‎ข้าต้องเป็นอาจารย์ด้านนี้ให้เจ้าหรือเปล่านะ
‎จางอุก
‎ดูเหมือนเจ้าจะคิดว่าข้าไม่ประสีประสา ‎เพราะอาศัยอยู่ที่นี่ตามลำพัง
‎ก็ เอ่อ
‎ข้ามีอีกหลายสิ่งที่จะสอนเจ้าในด้านนี้เหมือนกัน
‎เช่นอะไร
‎นี่ เจ้านี่นะ
‎เมื่ออีกฝ่ายคิดว่า "คงไม่จิ้มหรอกมั้ง"
‎แล้วจิ้มจริงๆ ‎นั่นแหละคือการโจมตีของปรมาจารย์ตัวจริง
‎จำใส่ใจไว้ด้วยล่ะ เจ้าลูกศิษย์
‎นี่ เจ้าจิ้มตาข้าแรงมากเลยนะ ‎ข้าทำเจ้าเบาๆ เอง
‎มูด็อก
‎นี่ มูด็อก
‎มีนางสนมเข้ามาใหม่อีกงั้นหรือ
‎ตอนนี้ทรงแต่งตั้งสนม ‎โดยไม่สนระเบียบขั้นตอนแล้วสินะ
‎นางเป็นบุตรสาวของตระกูลจอมเวทเล็กๆ ‎ทางฝั่งตะวันออก
‎เห็นว่ามีดาวหางตกใกล้กลุ่มดาวจระเข้ ‎ในวันที่นางเกิดพ่ะย่ะค่ะ
‎แบบนี้เดี๋ยวก็ทรงเรียกตัวหญิงสาว ‎ที่เกิดมาพร้อมดวงชะตาประหลาดเข้าวังมาหมด
‎ฝ่าบาททรงทำเช่นนั้น ‎เพราะต้องการดวงดาวแห่งกษัตริย์พ่ะย่ะค่ะ
‎ครั้นกษัตริย์องค์ก่อนขึ้นครองราชย์
‎มีการทำนายว่ากษัตริย์องค์ต่อไป ‎จะเป็นกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่มีพลังจากดวงดาวกษัตริย์
‎ราษฎรของอาณาจักรแดโฮต่างดีใจที่ได้ยินเช่นนั้น
‎ทว่า
‎พระบิดาของพระองค์ผู้เกิดมาพร้อม ‎ดวงชะตาธรรมดาได้ขึ้นครองราชย์ต่อ
‎และองค์รัชทายาทเองก็มีดวงชะตาเช่นนั้น
‎ประชาชนจึงเริ่มลือกันพ่ะย่ะค่ะ
‎การทำนายไม่ถูกต้องน่ะสิ
‎และจางกัง หัวหน้าสำนักชอนบูกวัน ‎ก็หนีไปหลังทำนายมั่วซั่วแบบนั้น
‎ฝ่าบาททรงเชื่อการทำนายนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎เพราะเช่นนั้นพระองค์จึงเกรงกลัวเช่นกัน
‎ข้าไม่กลัวหรอก
‎พระองค์ทรงกลัวว่าอาจมีผู้ที่มีพลัง ‎แห่งดวงดาวกษัตริย์ปรากฏตัวขึ้น
‎หรือเกิดขึ้นมาจากนางสนมของฝ่าบาท
‎อยู่มิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎อีกไม่นานการประลอง ‎ของพระองค์และจางอุกจะถูกจัดขึ้น
‎ทรงกำจัดบุตรของชายที่เอ่ยคำทำนาย ‎ที่ทำให้พระองค์กลัวที่นั่นด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ควรกำจัดสิ่งที่ทำให้รู้สึกกลัว ‎เมื่อมีโอกาสนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านคิดว่า
‎จางอุกจะมาปรากฏตัวที่นั่นหรือ
‎ข้าได้ยินว่าเขาหนีไปนะ
‎มีข่าวลือว่าเขาจะแต่งงาน ‎เพื่อหลบเลี่ยงการประลองด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกจะแต่งงานหรือ
‎คนลือกันว่าเขาจะแต่งงานเข้าตระกูลจิน ‎เพื่อแผ่นป้ายของผู้อำนวยการจินโยวอนพ่ะย่ะค่ะ
‎อุกกับจินโชยอนจะแต่งงานกันหรือขอรับ
‎ทั้งสองคนเคยถอนหมั้นกันมาก่อนนี่ขอรับ
‎เพราะแบบนั้นการเตรียมการจึงได้ราบรื่นเจ้าค่ะ
‎คุณหนูโชยอนยังเก็บของขวัญที่เตรียมไว้
‎สำหรับพิธีแต่งงานครั้งก่อนอยู่เจ้าค่ะ
‎ขอรับ
‎หลังจัดพิธีแต่งงานแล้ว จางอุก…
‎ไม่สิ ท่านสามีของข้า ‎จะต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านเรา
‎แล้วห้องของข้าก็เล็กไปที่จะอาศัยสองคนเจ้าค่ะ
‎ข้าขอใช้ห้องใหญ่ทางทิศตะวันออก ‎เป็นห้องหอมิได้หรือเจ้าคะ
‎ห้องนั้นเป็นห้องของบูยอน พี่สาวเจ้านะ
‎นั่นเป็นห้องที่ดีที่สุดในบ้านของเรา
‎ข้ารู้สึกเสียดายที่ปล่อยห้องนั้น ‎ให้ว่างเปล่ากว่า 10 ปีน่ะเจ้าค่ะ
‎มันไม่เคยถูกปล่อยทิ้ง
‎เดี๋ยวเจ้าของห้องก็กลับมา ‎จะเป็นห้องว่างได้อย่างไร
‎ข้าขอโทษเจ้าค่ะ ท่านแม่
‎พ่อของเจ้ากำลังตามหานางอยู่
‎อีกไม่นานบูยอน พี่สาวของเจ้าจะต้องกลับมาแน่ๆ
‎เจ้าไปเอาหยกหยินหยาง ‎จากสำนักจินโยวอนมาหน่อย
‎หยกหยินหยางหรือเจ้าคะ
‎เจ้าอยากได้มันมาตลอดมิใช่หรือ
‎ถ้านำหยกหยินหยาง ‎ทำเป็นแหวนให้หนุ่มสาวสวม
‎ก็จะทำให้พวกเขารักใคร่กันมากขึ้น
‎เจ้าไปนำมันมาทำเป็นแหวนแต่งงานของเจ้าเถิด
‎ขอบพระคุณเจ้าค่ะ ท่านแม่
‎เจ้าไหเฮงซวย เจ้าอีกแล้วใช่ไหม
‎เฮ้อ เฮงซวยจริงๆ
‎เจ้าน่ะ
‎คงรู้สึกหมั่นไส้ที่ข้าจะได้แต่งงาน
‎คอยดูเถอะ
‎ข้าจะสวมแหวนที่ทำจากหยกหยินหยางนี้
‎แล้วทำให้เจ้าหมั่นไส้ยิ่งกว่าเดิมอีก
‎ทานข้าวเถอะเจ้าค่ะ
‎เอาล่ะ
‎มีไก่ฟ้าที่ข้าจับมาอยู่นี่
‎แล้วมันหายไปไหน ทำไมถึงได้มีแต่ผัก
‎เนื้อไก่ฟ้าอยู่ใน…
‎อยู่ในน้ำแกงเจ้าค่ะ
‎มันเป็นไก่ฟ้าที่ตัวเล็กเท่าลูกเจี๊ยบ
‎พอใช้ทำน้ำแกงแล้ว ‎ก็ไม่เหลือเนื้อเลยน่ะเจ้าค่ะ
‎ได้รสชาติไก่ฟ้าผ่านๆ อยู่
‎ข้าเข้าไปที่ซงริมเพื่อขายสมุนไพร
‎แล้วได้ยินว่าจะมีการแต่งงาน ‎ของสองตระกูลใหญ่ด้วยล่ะ
‎แต่งงานหรือขอรับ ใครกันนะ
‎ได้ยินว่าบุตรสาว ‎ของผู้อำนวยการจินโยวอนจะออกเรือน
‎จินโชยอนหรือขอรับ นางจะแต่งงานหรือ ‎กับใครหรือขอรับ
‎เห็นว่าเป็นลูกชายของหัวหน้าสำนักชอนบูกวันนะ
‎มันคือเจ้าไม่ใช่หรือ
‎ข้าจะแต่งงานโดยที่ข้าก็ไม่รู้เรื่อง ‎นี่มันเรื่องอะไรเนี่ย
‎แม่บ้านคิมคิดวางแผนอะไรอยู่กันเนี่ย
‎ส่วนใหญ่ การแต่งงานที่จัดขึ้นกะทันหัน ‎ก็เป็นเพราะมีทายาทน่ะสิ
‎ไม่ใช่นะ
‎เจ้าเคยหมั้นหมายกับนางมาก่อนนี่
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าควบคุมตัวเองไม่ได้หรือ
‎ข้าไม่เคยอยู่ใกล้นางขนาดนี้ด้วยซ้ำ ‎แล้วจะมีทายาทได้ยังไง
‎ก็จริง เจ้าเป็นคนดีแต่ปากนี่นา
‎อะไรนะ
‎แล้วทำไมถึงไม่ยอมดื่มชาสมุนไพรคนทีล่ะ
‎นั่นเพราะสักวันหนึ่ง…
‎สักวันหนึ่งข้าต้องแต่งงานไง
‎เจ้าคงอยากแต่งงานสินะ
‎ใช่ ข้าอยากแต่งงาน
‎ข้าอยากแต่งงานสุดๆ เลย
‎ข้าจะต้องแต่งงานให้ได้เลย รู้ไหม
‎รอด้วยสิ
‎ทำไมถึงเรียกข้ามาพบหรือขอรับ
‎ลิ้นชักเปลือกหอยมุกที่ข้าสั่งจากร้านค้าซงริม ‎จะมาถึงเมื่อไหร่หรือเจ้าคะ
‎ข้าจะใส่ในห้องหอน่ะเจ้าค่ะ
‎สินค้าจากทางใต้จะมาถึงในอีก 15 วันขอรับ
‎งั้นก็ช้าไปน่ะสิ
‎ข้าน่าจะสั่งให้เร็วกว่านี้
‎ที่สำคัญกว่าลิ้นชักเปลือกหอยมุก
‎ท่านควรรีบบอกเจ้าบ่าวมากกว่าหรือเปล่าขอรับ
‎อุกไม่ทราบอะไรเลยนะ
‎เพราะแบบนั้น ‎ข้าจึงได้เขียนจดหมายถึงจางอุกเจ้าค่ะ
‎ท่านช่วยดูให้หน่อยได้ไหมเจ้าคะ
‎ได้สิขอรับ
‎มีกลิ่นหอมด้วยนะขอรับ
‎เป็นกลิ่นน้ำหอมที่ช่วยทำให้เกิดความรักเจ้าค่ะ
‎เป็นสมบัติที่อยู่ในจินโยวอน
‎หอมมากเลยขอรับ
‎นายน้อยดังกูจะดมมันทำไมเจ้าคะ
‎ห้ามดมนะเจ้าคะ
‎ปิดจมูกเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ
‎กลิ่นน้ำหอมที่ล้ำค่าเกือบระเหยไปหมดแล้ว
‎ช่วยมอบให้จางอุกด้วยเจ้าค่ะ
‎แล้วตรวจสอบให้ดีว่าไม่มีหญิงสาวอยู่ข้างๆ เขา ‎ตอนเปิดอ่านด้วยนะเจ้าคะ
‎ขอรับ
‎ท่านทำอะไรขอรับ
‎มือของนายน้อยดังกูมีขนาดพอๆ กับ ‎มือของนายน้อยจางอุกใช่ไหมเจ้าคะ
‎ทำไมขอรับ
‎ข้าจะไปสั่งตัดแหวนแต่งงาน ‎ช่วยไปกับข้าหน่อยเจ้าค่ะ
‎ข้าขอยืมมือท่านหน่อยสิเจ้าคะ
‎ท่านจะไปตัดแหวนแต่งงาน ‎แล้วจะให้ข้าไปด้วยทำไมขอรับ
‎ท่านควรไปกับเจ้าบ่าวสิ
‎การแต่งงานควรเกิดขึ้นจากความรักของทั้งคู่ ‎ไม่ใช่แค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีใจนะขอรับ
‎ข้ารู้สึกสงสารที่ท่านเป็นแบบนี้ขอรับ
‎ทำไมเจ้าคะ
‎ท่านกลัวว่าข้าจะวาดฝันไปเองคนเดียว
‎แล้วพิธีจะล่มเหมือนครั้งก่อนหรือเจ้าคะ
‎ไม่ว่าท่านจะวาดฝันไปเองคนเดียวหรือไม่
‎ข้าจะช่วยท่านเองขอรับ
‎จัดพิธีแต่งงานให้ดีเถิดขอรับ
‎ข้าจะให้ท่านยืมมือของข้าเอง
‎ข้าลองมาคิดดูแล้ว
‎ตอนที่คุยเรื่องแต่งงานกับจินโชยอนครั้งก่อน
‎แม่บ้านคิมเป็นคนคัดค้านการแต่งเข้าตระกูลจิน
‎ถ้าจู่ๆ ยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอีกแบบนี้ ‎ก็คงมีเหตุผลเดียว
‎คือต้องการช่วยข้า
‎นางคงทำข้อแลกเปลี่ยนบางอย่างกับตระกูลจิน
‎เพื่อเลี่ยงการประลองของเจ้า ‎กับองค์รัชทายาทสินะ
‎นางคงต้องการอำนาจของผู้อำนวยการจินโยวอน
‎ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ
‎เจ้าจะแต่งงานไหม
‎ทำอย่างไรดี ท่านอาจารย์ ‎ให้ข้าแต่งงานไหม
‎ข้าแต่งได้ไหม
‎ถ้าเจ้าแต่ง พวกเราสองคน ‎ก็มาอาศัยอยู่ที่ดันฮยังกกไม่ได้
‎ใช่แล้ว ข้าก็ต้องกลับไปอยู่บ้านน่ะสิ
‎ถึงกลับไป ‎เราก็มีความสัมพันธ์เหมือนตอนนี้ไม่ได้
‎ทำไมล่ะ ข้าให้เจ้าเป็นคนรับใช้ข้าต่อไปได้นะ
‎ข้าไม่คิดที่จะอยู่ข้างๆ เจ้า ‎ในฐานะคนรับใช้ไปตลอดหรอกนะ
‎เจ้าไปคนเดียวเถิด
‎ข้าจะไปรอที่ชวีซอนรู
‎ถ้าเจ้าไม่มารับ ข้าจะกลับเองคนเดียว
‎(ชวีซอนรู)
‎อะไรเจ้าคะ
‎ข้าเป็นเจ้าหน้าที่จากชอนบูกวัน
‎ได้รับคำสั่งมาให้พาตัวเจ้าไป
‎ตามข้ามา
‎นี่เป็นถุงเครื่องหอมขององค์รัชทายาทเจ้าค่ะ
‎ข้าเป็นคนขององค์รัชทายาท ‎ท่านจะจับตัวข้าไปไม่ได้นะเจ้าคะ
‎ทำอะไรเนี่ย ปล่อยข้านะเจ้าคะ
‎ข้าบอกว่านี่เป็น ‎ถุงเครื่องหอมขององค์รัชทายาทไง
‎ข้าพานางมาจากชวีซอนรูตามที่รับสั่งแล้วขอรับ
‎ชวีซอนรูหรือ
‎หม่อมฉันพาเด็กที่พระองค์รับสั่ง ‎มาเข้าเฝ้าแล้วเพคะ
‎นางอยู่ไหน
‎ทางนี้เพคะ
‎นางหรือ
‎จงเงยหน้าขึ้นมา
‎นี่ ทำไมเจ้าแต่งตัวแบบนี้ล่ะ
‎หม่อมฉันก็ไม่ทราบเพคะ
‎หม่อมฉันถูกลากตัวมา ‎แล้วถูกจับให้แต่งตัวแบบนี้เพคะ
‎ฝีมือเจ้าหรือ
‎นางเป็นนางคณิกา ‎ที่พระองค์ทรงพามาจากชวีซอนรู
‎มิใช่หรือเพคะ
‎ไม่ใช่นะ
‎- นางคืออึมูด็อก ‎- อึหรือ
‎ออกไปได้แล้ว
‎ออกไปเลย
‎นี่มันอะไรเนี่ย
‎ทำไมถึงรับสั่งให้จับตัวหม่อมฉันมาหรือเพคะ
‎ข้ามีคำพูดที่อยากระบายกับอึมูด็อก ‎เลยสั่งให้พวกเขาพาตัวเจ้ามา
‎แต่เจ้าแต่งตัวแบบนี้ ก็ไม่ใช่อึมูด็อกแล้ว
‎อึสวมชุดผ้าไหมทำไมล่ะเนี่ย
‎องค์รัชทายาท ‎คงเช็ดอุจจาระด้วยผ้าไหมสินะเพคะ
‎นี่เจ้าหงุดหงิดใส่ข้าหรือ
‎เปล่านะเพคะ
‎ทรงจับอึอย่างหม่อมฉันแต่งตัวด้วยผ้าไหม ‎หม่อมฉันซาบซึ้งหาที่สุดไม่ได้เพคะ
‎นั่นสิ มันช่าง…
‎ไม่เหมาะกับเจ้าเลยจริงๆ
‎องค์รัชทายาททรงไม่สบายใจที่เห็นหม่อมฉัน ‎หม่อมฉันเองก็ไม่สบายใจที่สวมชุดแบบนี้
‎หม่อมฉันจะไปเปลี่ยนชุดนะเพคะ
‎เดี๋ยว
‎ไม่ต้องหรอก ใส่ไปก่อนเถอะ
‎เชิญตรัสมาได้เลยเพคะ ‎หม่อมฉันจะรับฟังทุกอย่างเลยเพคะ
‎ฝากไปบอกเจ้านายของเจ้า ‎ที่จะต้องประลองกับข้าด้วย
‎ว่าอย่าปรากฏตัวที่ลานประลอง
‎ข้าไม่อยากฆ่าจางอุก
‎แล้วผิดใจกับตระกูลจางหรือซงริม
‎ให้จางอุกหนีไป จะดีต่อทุกคนมากกว่า
‎จะปล่อยให้นายน้อยของหม่อมฉัน ‎กลายเป็นตัวตลกสินะเพคะ
‎ถูกต้องแล้ว
‎ถ้าหากว่าเขาเกิดรั้นขึ้นมา ‎ก็ห้ามเจ้านายของเจ้าหน่อย
‎เจ้านายเจ้าจะตายถ้ามาประลองกับข้า
‎เพราะงั้นให้เขาหนีไป ‎แล้วแต่งงานเข้าจินโยวอนเสีย
‎ถ้าเขาแต่งงานแล้วเขาจะรอดจริงๆ สินะเพคะ
‎ถ้านายน้อยของเจ้าแต่งงาน ‎แล้วเจ้าจะเป็นยังไงหรือ
‎ต้องตามเขาไปด้วยหรือเปล่า
‎หม่อมฉันไม่ไปหรอกเพคะ
‎ทำไม นายน้อยของเจ้า ‎บอกว่าจะไม่พาเจ้าไปหรือ
‎เขาไม่พาคนรับใช้ที่ยอมดื่มน้ำอุจจาระไปด้วย
‎จางอุกไม่มีความภักดีเลยสินะ
‎ไม่รู้หน้าที่ด้วย
‎เขาพอมีความภักดีและรู้หน้าที่อยู่เพคะ
‎เจ้าเข้าข้างเขาอยู่หรือ เห็นทุกทีเอาแต่ด่าเขา
‎ขอประทานอภัยเพคะ
‎หม่อมฉันควรด่าเขาเพื่อให้พระองค์รู้สึกดี
‎แต่ตอนนี้หม่อมฉันไม่มีเรี่ยวแรง ‎ที่จะต่อว่าเขาเลยเพคะ
‎เจ้าจะกลายเป็นสุนัขจรจัด ‎ที่ถูกเจ้าของทิ้งแล้วสินะ
‎ให้ข้าพาเจ้ามาอยู่ด้วยไหม
‎ข้าจะรับเจ้าไว้เอง
‎ในวังหลวง น่าจะมีงานให้เจ้าทำอยู่
‎ไม่ล่ะเพคะ
‎แม้หม่อมฉันจะเป็นอึมูด็อกที่ทุกคนต่างหลีกเลี่ยง
‎แต่ก็ไม่ไปเกาะติดใครสุ่มสี่สุ่มห้าหรอกนะเพคะ
‎ช่างเถอะ ‎ข้าก็ไม่อยากให้ตัวเปื้อนอึอย่างเจ้าเหมือนกัน
‎- เจ้าไปได้แล้ว ‎- เพคะ
‎หม่อมฉันลาล่ะเพคะ
‎องค์รัชทายาท
‎"ใครสุ่มสี่สุ่มห้า" หรือ
‎ข้าเป็นองค์รัชทายาทเชียวนะ
‎ให้ตายเถอะ ยัยอึมูด็อก
‎ชอบพูดออกมาไม่คิดเลยจริงๆ
‎- ระวังนะๆ ค่อยๆ ขนย้ายล่ะ ‎- ขอรับ
‎แม่บ้านคิม
‎สบายดีไหม
‎นายน้อย
‎ตายจริง นายน้อยของข้า
‎- นายน้อย ‎- เจ้าเป็นห่วงข้าใช่ไหม
‎ได้ทานข้าวทุกมื้อไหมเจ้าคะ
‎อือ ข้ากินดีอยู่ดีเลยล่ะ
‎ตายแล้ว จริงๆ เลย
‎ผิวพรรณแม่บ้านคิมดีขึ้นนะเนี่ย
‎โธ่เอ๊ย
‎รีบเข้าข้างในกันเถอะเจ้าค่ะ
‎คนที่นำป้ายหินแกะสลักของซงริมมาขาย
‎คือนางผู้นั้นงั้นหรือ
‎ไม่ใช่ข้า แต่เป็นมูด็อกเจ้าค่ะ
‎เจ้าบอกว่ามูด็อกพยายามขายป้ายหินของอุกหรือ
‎ข้าเพียงแนะนำพ่อค้าให้นางเฉยๆ เจ้าค่ะ
‎แต่สุดท้ายก็โดนแอฮยังขโมยไปก่อน
‎ข้ากับมูด็อกไม่ผิดนะเจ้าคะ
‎อะไรของเจ้าเนี่ย
‎ทำไมถึงได้แต่งตัวแบบนั้น
‎เรื่องมันยาวน่ะเจ้าค่ะ
‎อย่าบอกนะ ว่าเจ้ากลับมาอยู่ที่ชวีซอนรูหรือ
‎อุกจะแต่งงาน เขาเลยส่งตัวเจ้าคืนหรือ
‎ไม่ใช่เจ้าค่ะ
‎แล้วถึงนายน้อยจะแต่งงาน ‎ข้าก็ไม่กลับมาอยู่ที่นี่หรอกเจ้าค่ะ
‎ข้าได้ยินจากจูวอลแล้ว
‎ว่าเจ้านำป้ายหินแกะสลักของอุกมาขาย
‎เจ้าค่ะ ถูกต้องแล้ว
‎ทำไมกัน
‎เพราะข้าต้องการเงินเจ้าค่ะ
‎ข้าอยากสวมชุดสวยๆ แบบนี้ กินของอร่อยๆ
‎และมาเที่ยวสนุกในที่แบบนี้เจ้าค่ะ
‎งั้นที่เจ้าเมามายคราวก่อน ‎เป็นเพราะเจ้ามาเที่ยวสนุกหรือ
‎ถูกต้องเจ้าค่ะ ‎ข้าขโมยเงินของนายน้อยอุกมาเที่ยวเล่นเจ้าค่ะ
‎ข้าอ่านใจคนอย่างเจ้าไม่ถูกจริงๆ
‎ไม่รู้เลยว่าเจ้าคิดอะไรอยู่
‎นายน้อยยุลจะรู้ความคิดข้าไปทำไมเจ้าคะ
‎ปล่อยให้ไม่รู้ต่อไปเถอะเจ้าค่ะ
‎ข้าจะเข้าไปข้างใน
‎ท่านจะเข้าไปด้วยกันไหมเจ้าคะ
‎ไม่ล่ะ
‎งั้นลาล่ะเจ้าค่ะ
‎(ชวีซอนรู)
‎ป้ายหินแกะสลัก…
‎เป็นเจ้าตามคาดเลยนะ นักซู
‎นายน้อย
‎ทำไมจะไม่แต่งงานล่ะเจ้าคะ
‎ไม่ชอบคุณหนูโชยอนหรือเจ้าคะ
‎ไม่ใช่ว่าข้าไม่ชอบนางหรอก
‎ข้าแค่ยังไม่อยากแต่งน่ะ
‎นายน้อยมีหญิงสาวที่หมายปองอยู่ใช่ไหมเจ้าคะ
‎ใครหรือเจ้าคะ
‎ข้ารู้จักนางไหม
‎ไม่หรอก แม่บ้านคิมไม่รู้จักนางแน่นอน
‎มีจริงๆ ด้วยสินะ
‎ข้านึกไว้แล้วเชียว
‎นางเป็นใครกันเจ้าคะ
‎คือว่า…
‎นางเป็นเหมือนไข่นกที่อยู่โดดเดี่ยวบนต้นไม้
‎นางมีแค่ข้าคนเดียว ถ้าข้าแต่งงานทิ้งนางไป ‎แล้วนางจะทำอย่างไรล่ะ
‎ผู้หญิงแบบนั้นอันตรายที่สุดเลยเจ้าค่ะ
‎คนที่มาตามตื๊อเกาะติด ‎บอกว่าไม่มีใครนอกจากท่าน
‎นางไม่ใช่คนแบบนั้นนะ
‎นางเป็นใครเจ้าคะ บอกข้ามาเดี๋ยวนี้เลย
‎ข้าจะไปจัดการเองเจ้าค่ะ
‎แม่บ้านคิมจะจัดการยังไง
‎แค่ข้าให้ถุงเงินผ้าไหมหนักๆ กับนาง
‎นางก็ออกจากเปลือกไข่ ‎แล้วบินได้ฉิวเลยเจ้าค่ะ
‎ก็บอกว่านางไม่ใช่คนที่จะบินได้ฉิวแบบนั้นไง
‎ยังไงก็เถอะ ‎ข้าไม่อยู่ในสภาพที่จะแต่งงานได้หรอก
‎แม่บ้านคิมจัดการให้ข้าหน่อย
‎จัดการด้วยนะ เข้าใจไหม
‎นายน้อย
‎เป็นอะไรไปเจ้าคะ ท่านบาดเจ็บหรือเจ้าคะ
‎ให้ข้าดูหน่อย
‎ทำไมแขนนายน้อยเป็นเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ
‎ควบคุมไม่ได้อีกแล้วหรือเจ้าคะ
‎ช่วยขายชุดนี้ให้หน่อยเจ้าค่ะ
‎- มันเป็นชุดผ้าไหม ขายแพงๆ เลยนะเจ้าคะ ‎- ได้สิ
‎อ้อ นายหญิงไปต้อนรับลูกค้าอยู่
‎คุณหนูโชยอนแห่งจินโยวอนมาที่นี่น่ะ
‎เห็นว่านางกำลังหาช่างฝีมือ ‎เพื่อเจียระไนอัญมณีที่จะใช้ในพิธีแต่งงาน
‎นางคงจะแต่งงานกับนายน้อยจากซงริมล่ะมั้ง
‎ถ้าเช่นนั้น ชิ้นนี้เป็นอย่างไรเจ้าคะ
‎นี่เป็นผลงานของช่างฝีมือด้านหยก ‎ที่เก่งที่สุดในอาณาจักรแดโฮหรือ
‎ก็ดูงดงามอยู่นะ แต่งานหยาบไปหน่อย
‎งั้นข้าขอดูหยกหยินหยางหน่อยได้ไหมเจ้าคะ
‎ถ้าได้เห็น ‎ข้าจะได้แนะนำช่างที่เหมาะสมให้ได้เจ้าค่ะ
‎ได้ยินว่าหากชายหญิง ‎ใส่แหวนที่ทำจากหยกหยินหยาง
‎ก็จะทำให้ความรักเพิ่มพูนมากขึ้นใช่ไหมเจ้าคะ
‎ทำไมหยกถึงแตกล่ะ
‎ตอนหยิบมาก็ยังดีๆ อยู่เลยนี่
‎มันแตกตอนนั้นสินะ
‎มูด็อก
‎คุณหนูเจ้าคะ
‎ทำไมจู่ๆ ถึงกลับไปเช่นนี้ล่ะเจ้าคะ
‎มูด็อกอยู่ที่นี่เองหรือ ‎งั้นอุกก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือเปล่า
‎ไม่นะเจ้าคะ
‎- งั้นหรือ ‎- แต่พวกเขาตัวติดกันเหมือนตังเม
‎นายน้อยก็น่าจะอยู่ในป้อมนะเจ้าคะ
‎ตัวติดกันหรือ
‎เขาแค่พานางรับใช้ไปไหนมาไหนด้วยต่างหาก
‎ระวังคำพูดหน่อย
‎มูด็อกไม่ใช่นางรับใช้ธรรมดาๆ ‎ของนายน้อยอุกนะเจ้าคะ
‎ไม่นานมานี้ นายน้อยก็มาพาตัวมูด็อก ‎ที่เมามายกลับไปด้วยเจ้าค่ะ
‎เขาเอ็นดูนางมากขนาดไหน
‎ถึงขั้นแบกนางขึ้นหลังไปเองเลยเจ้าค่ะ
‎แต่ก็นั่นแหละ
‎เขาคงถูกใจนางตั้งแต่แรก ‎จึงได้พานางไปไงเจ้าคะ
‎เขาพามูด็อกไปจากที่นี่หรือ ‎นางเคยเป็นนางคณิกาหรือ
‎นางเป็นเด็กน่าสงสารเจ้าค่ะ
‎เพราะแบบนั้นนายน้อยถึงได้เอาใจใส่นางมาก
‎เจ้า
‎รู้ใช่ไหมว่าข้าเป็นใคร
‎ตายจริง แน่นอนสิเจ้าคะ
‎คุณหนูจินโชยอน ‎แห่งสำนักจินโยวอนไม่ใช่หรือเจ้าคะ
‎ตอนนี้ข้าไม่ใช่คุณหนูแต่เป็นนายหญิงต่างหาก
‎เพราะข้ากำลังจะแต่งงาน ‎กับนายน้อยอุกที่เจ้ารับใช้อยู่
‎ตายจริง ยินดีด้วยนะเจ้าคะ นายหญิง
‎ข้าเป็นภรรยาของเจ้านายเจ้า ‎งั้นก็ถือว่าข้าเป็นเจ้านายเจ้าเช่นกัน
‎ข้ามีงานจะให้เจ้าทำหน่อย
‎ก่อนอื่น ถือมันขึ้นมาสิ
‎นี่คืออะไรหรือเจ้าคะ
‎เมื่อสักครู่คืออะไรกัน
‎หินที่แตกหรือ
‎มันเป็นสิ่งของที่ล้ำค่ามาก
‎ถ้าหากว่ามันแตกหรือเป็นรอยร้าว
‎ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปแน่
‎นางบอกว่าไม่ให้ข้า ‎ทำของที่แตกอยู่แล้วแตกหักงั้นหรือ
‎รีบถือตามข้ามา
‎คุณหนู
‎ตอนนี้คุณหนูยังไม่ใช่เจ้านายของข้า
‎ข้าต้องกลับไปดูแลนายน้อย ขอตัวนะเจ้าคะ
‎นี่นางดูถูกข้าแฮะ
‎ที่ข้าเห็นเมื่อครู่เป็นของจริงหรือเปล่านะ
‎ข้าไม่ควรเผชิญหน้ากับเขา
‎นี่ เจ้า
‎ข้าจะเลือกบุคคลอันตราย
‎หรือคุณหนูที่นิสัยเสียดี
‎ตายจริง นายหญิง
‎ส่งมาให้ข้าสิเจ้าคะ ‎มูด็อกคนนี้จะถือให้เองเจ้าค่ะ
‎ได้สิ
‎ถือมาให้ดี อย่าทำมันแตกล่ะ
‎มันแตกอยู่แล้วจริงๆ
‎นางตั้งใจจะใช้มันโยนความผิดให้ข้าสินะ
‎ที่นี่คือบ้านของตระกูลจินหรือ
‎ทำอะไรอยู่
‎ท่านแม่
‎นายน้อยจะกลับไปแบบนี้ไม่ได้เจ้าค่ะ
‎สัญญากับข้าว่าจะแต่งงาน ‎ต่อหน้ารูปวาดของท่านแม่ด้วยเจ้าค่ะ
‎มีแค่หนทางนั้นที่จะรักษาตำแหน่ง ‎หัวหน้าสำนักชอนบูกวันได้
‎แม่บ้านคิม
‎คิดว่าข้าเป็นลูกท่านพ่อจริงๆ หรือ
‎แม่บ้านคิมรู้ไหม
‎ว่าพ่อที่แท้จริงของข้าเป็นใคร
‎นายน้อยพูดเรื่องอะไรเจ้าคะ
‎ท่านก็ต้องเป็นลูกชาย ‎ของท่านหัวหน้าสำนักจางกังอยู่แล้ว
‎ใช่แล้ว ข้าเองก็เชื่อแบบนั้นมาทั้งชีวิต
‎ข้าก็ไม่อยากปฏิเสธว่าไม่ใช่เอาป่านนี้
‎เพราะงั้น…
‎ข้าจะไม่ยอมอยู่เฉยๆ แน่นอน
‎ไม่ว่าข้าจะทำอะไร
‎ก็อย่าห้ามข้านะ
‎ท่านแม่บ้านคิม ‎ตระกูลจินส่งคนมาขอรับ
‎จินโยวอนหรือ มีเรื่องอะไร
‎เกิดเรื่องขึ้นที่จินโยวอนขอรับ
‎พวกเขาต้องการให้นายน้อยจางอุก ‎ไปที่นั่นเดี๋ยวนี้ขอรับ
‎ท่านเรียกพบข้าหรือขอรับ
‎มีเรื่องอะไรขอรับ
‎สมบัติล้ำค่าของตระกูลเราหายไปเจ้าค่ะ
‎แต่ทว่า
‎มีผู้ที่หายไปพร้อมของชิ้นนั้นด้วย
‎ที่นี่คือสำนักจินโยวอนของตระกูลจินสินะ
‎นี่
‎เจ้าคือเด็กคนนั้นสินะ
‎ไม่ได้เจอกันนานนะ
‎มูด็อกของข้า
‎- หายตัวไปจากที่นี่หรือขอรับ ‎- เจ้าค่ะ
‎เด็กที่ชื่อมูด็อกคนนั้น
‎ขโมยหยกหยินหยางแล้วหนีไปเจ้าค่ะ
‎องค์รัชทายาททรงคำนึงถึงหม่อมฉัน
‎หม่อมฉันจึงได้มาเข้าเฝ้าเพคะ
‎เจ้าคิดถึงข้าที่ดันฮยังกกนี่นา
‎คิดถึงเจ้าหรือ
‎ข้าไม่เคยเป็นแบบนั้น
‎เปิดประตูด้วยขอรับ
‎เปิดประตูของจินโยวอนที่ซึ่ง ‎เต็มไปด้วยของล้ำค่าและเวทมนตร์ด้วย
‎ท่านอาจถูกเวทมนตร์เข้าสิง ‎จนไม่สามารถออกมาได้นะ
‎กลัวจนไม่กล้าสัมผัสด้วยซ้ำ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎ไปพาจางอุกมา
‎ข้าต้องส่งเจ้าให้เขา ข้าถึงจะรอด
‎นั่นคือสิ่งที่ถูก
‎มูด็อกคือนักซูสินะ
‎ตอนนี้จงสู้จนตัวตายเสีย ลูกศิษย์ของข้า
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน