‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นั่นคือเครื่องแบบของจอมเวทแห่งจองจินกัก
‎เจ้าต้องรักษาเกียรติของจองจินกัก
‎และจงทุ่มเทให้กับการฝึกเวทมนตร์
‎นั่นเป็นป้ายหินแกะสลัก ‎ที่มอบให้แก่จอมเวทแห่งจองจินกัก
‎ผู้ที่ครอบครองป้ายหินนั้น
‎จะสามารถเข้าทุกพื้นที่ ‎ของซงริมและจองจินกักได้
‎นั่นคือตำรากฎระเบียบของจองจินกัก
‎เจ้าจะต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบ
‎และหากฝ่าฝืน เจ้าจะได้รับบทลงโทษที่สาสม
‎จางอุก จงลุกขึ้นและคำนับท่านผู้นำด้วย
‎จางอุก จงกลับหลังหัน
‎และทำความเคารพเหล่าจอมเวทร่วมสำนักด้วย
‎ตั้งแต่บัดนี้ไป จางอุก ‎บุตรชายคนโตแห่งตระกูลจาง
‎คือจอมเวทแห่งสำนักซงริมจองจินกัก
‎- นี่ อุก ‎- จางอุก
‎- ยินดีด้วยนะ ‎- ยินดีด้วย
‎- ข้ายังจำตอนที่เจ้าถูกเฆี่ยนได้อยู่เลย ‎- เอาล่ะ ทุกคน
‎เย็นวันนี้ เราจะมีงานเลี้ยงต้อนรับจางอุก ‎จอมเวทคนใหม่ของเราขอรับ
‎ทุกคนไปรวมตัวกันที่หอชวีซอนรูด้วยนะขอรับ
‎ตระกูลจางของเรา
‎ได้จ่ายค่าเหล้า กับแกล้ม รวมถึงไปถึงโคนเสา ‎ที่ชวีซอนรูไว้เรียบร้อยแล้ว
‎เพราะฉะนั้นจอมเวททุกท่าน
‎เชิญดื่มให้เต็มที่ ‎แล้วถอนโคนเสากันไปเลยเจ้าค่ะ
‎ชวีซอนรู
‎- ชวีซอนรู ‎- จางอุก
‎เหมือนเพิ่งเมื่อวานเอง ‎ที่จางกังอุ้มทารกเกิดใหม่มาที่นี่
‎ข้าไม่อยากเชื่อจริงๆ ว่าจะมีวันนี้
‎ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงนะขอรับ
‎นี่
‎เจ้าเอาไปกินสิ
‎นี่อะไรหรือขอรับ
‎มันคือยาสมุนไพรฮ็อตแก
‎กินไว้ก่อนจะไปดื่มเหล้าซะ
‎เห็นว่าพวกเด็กๆ จะดื่มให้เมาเละ ‎จนถอนโคนเสากัน
‎อย่างน้อยพวกเราก็ต้องถอนคานค้ำหลังคาบ้างสิ
‎ถึงข้าไม่กิน ข้าก็ไม่เมาค้างหรอกขอรับ
‎ตอนนี้เจ้าก็มีอายุแล้วนะ
‎อายุข้ามันทำไมหรือขอรับ
‎ดูสิ เจ้ามีผมหงอกแล้วนะ
‎แสงพระอาทิตย์ส่องต่างหากขอรับ
‎โธ่เอ๊ย
‎ท่านไม่เห็นหรือขอรับ ว่าผมของข้าสวยแค่ไหน
‎เส้นผมแสนงดงาม
‎ข้าจะเก็บไว้แล้วกันขอรับ
‎อือ กินด้วยนะ
‎นายหญิงโดฮวา
‎นายน้อยอุก
‎ได้เป็นจอมเวทแห่งจองจินกัก ‎เหมือนท่านหัวหน้าสำนักจางกังแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านมีความสุขใช่ไหมเจ้าคะ
‎ตั้งแต่วันนั้นที่เราเจอกัน
‎เจ้าก็มาถึงจุดนี้จนได้สินะ
‎ข้ารู้ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว
‎ท่านอาจารย์ของข้า
‎นักซู
‎ข้าต้องการให้เจ้าเป็นอาจารย์ของข้า
‎ช่างเป็นเรื่องเพ้อเจ้อที่ข้าคาดไม่ถึงจริงๆ
‎ถ้าเจ้ามีชีวิตรอดกลับมา
‎ข้าจะเป็นอาจารย์ให้เจ้าเอง
‎ท่านอาจารย์
‎ลูกศิษย์คนนี้ทำได้แล้ว
‎มูด็อก
‎นายน้อยของเจ้าเป็นยังไงบ้าง ‎ดูเหมาะกับข้าไหม
‎ไม่รู้สิเจ้าคะ ข้าจะไปดูรู้อะไร
‎ท่านอาจารย์ ลูกศิษย์คนนี้เป็นอย่างไรบ้างขอรับ
‎ตอนที่เห็นซอยุลกับพัคดังกูใส่ ‎ข้าคิดว่าชุดเครื่องแบบก็พอใช้ได้อยู่
‎แต่พอลูกศิษย์ข้าใส่ ‎ก็เท่มากๆ จนพูดไม่ออกเลย
‎เพลาๆ หน่อยเถอะ
‎ข้าหายใจไม่ออก
‎ท่านอาจารย์
‎ขอบคุณนะ
‎เอาล่ะ มูด็อก ไปดื่มเหล้ากันเถอะ
‎จางอุก รอก่อน
‎- จางอุก… ‎- ตายจริง นายน้อย เท่มากๆ เลยเจ้าค่ะ
‎นายน้อย
‎ทานยานี่ก่อนไปดื่มเหล้านะเจ้าคะ
‎ท่านหมอฮอยอมให้ยาสมุนไพรฮ็อตแกมาเจ้าค่ะ
‎ยาสมุนไพรฮ็อตแกหรือ
‎งั้นเราก็ต้องแบ่งกันกินสิ
‎ยาสมุนไพรฮ็อตแก ‎ดีต่อการป้องกันอาการเมาค้างเจ้าค่ะ
‎แม่บ้านคิม อ้าปาก
‎แม่บ้านคิม
‎ข้าตั้งใจจะให้แม่บ้านคิมจริงๆ นะ พูดจริงเลย
‎โธ่ แม่บ้านคิม มานี่เร็ว กินหน่อยเถอะ ‎มันยังไม่เปื้อนน้ำลายข้าเลยนะ
‎แม่บ้านคิม ขอร้องล่ะ กินหน่อยสิ
‎ผู้ที่เกิดมาพร้อมดวงดาวกษัตริย์ ‎เข้าไปอยู่ในซงริมแล้วสินะ
‎จางกัง พ่อของเขาได้ปลดผนึกหินน้ำแข็ง ‎แล้วฝึกฝนเวทมนตร์อาคม
‎และตัวเขาก็เกิดมาจาก ‎ผลลัพธ์ของวิชาอาคมนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎เด็กคนนั้นจะเป็นหายนะสำหรับซงริมพ่ะย่ะค่ะ
‎เหตุใดจางกังถึงทำเช่นนั้นกันนะ
‎หากเขาให้ลูกชายเป็นกษัตริย์
‎และใช้พลังขั้นฮวันซูจากหินน้ำแข็ง ‎โลกทั้งใบก็น่าจะอยู่ในกำมือของเขา
‎แล้วทำไมเขาถึงเลือกปิดประตูพลังของลูกชาย
‎และปิดผนึกหินน้ำแข็งอีกครั้งกัน
‎เป็นเพราะเขาอ่อนแอพ่ะย่ะค่ะ
‎เขารับมันไม่ไหว
‎จึงได้ปิดผนึกทุกอย่างแล้วหนีไปพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านคิดว่าคนที่สังหารกิลจู
‎จะเป็นจางกังหรือเปล่า
‎หากเขากลับมา…
‎หากเป็นจางกัง ‎เขาคงไม่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนหรอกพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมสงสัยคนที่ชื่ออาจารย์อีพ่ะย่ะค่ะ
‎เราต้องรวบรวมพลังให้แข็งแกร่งขึ้น ‎ก่อนซงริมจะเข้ามายุ่งเกี่ยวพ่ะย่ะค่ะ
‎เมื่อสิบปีก่อน พวกเราสามารถ…
‎นำหินน้ำแข็งที่จางกังปิดผนึกไว้ในนั้น ‎มาครอบครองได้
‎ในที่สุดเจ้าก็หาเจอสินะ
‎บูยอน
‎รีบส่งหินน้ำแข็งมาให้ข้าเถิด
‎เด็กคนนั้นสามารถตามหาหินน้ำแข็งเจอได้
‎นางเป็นเด็กที่มีพลังยิ่งใหญ่มากจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎จินโฮกยองยังไม่รู้ว่าจินบูยอน ‎ลูกสาวของนางตายไปแล้ว
‎และยังตามหานางอยู่ใช่ไหม
‎กระหม่อมจึงว่าจะตามหาเด็กคนนั้นให้นาง
‎กระหม่อมจะตามหาลูกสาวที่นางเฝ้าตามหา
‎และทำให้จินโฮกยอง ‎เป็นหุ่นเชิดของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านจะตามหาเด็กที่ตายไปแล้วอย่างไร
‎ในเมื่อตามหาไม่ได้ ‎ก็ต้องสร้างขึ้นมาสิพ่ะย่ะค่ะ
‎จินบูยอนตัวปลอม ‎ที่ทำให้นางเชื่อว่าเป็นลูกสาวของนาง
‎เอ้านี่ กินสิ
‎เจ้ายังไม่ได้กินอะไรเลย ‎ตั้งแต่ออกมาจากหมู่บ้านซารีหรือ
‎โธ่เอ๊ย
‎รับนี่ไป
‎อย่างน้อยก็กินนี่เถิด
‎ค่อยๆ กินนะ
‎ตาก็บอดด้วย ‎แล้วนางจะเข้าเมืองไปคนเดียวทำไมหรือ
‎นางบอกว่ามาตามหาเพื่อน
‎เห็นว่าเพื่อนคนนั้นขโมยของ ‎ของหนูคนนี้ไปจนเกลี้ยง
‎แล้วหนีไปที่ป้อมแดโฮน่ะ
‎โธ่ น่าสงสารจริงๆ
‎แล้วเจ้ารู้หรือว่านางไปที่ไหน ‎เพื่อนคนนั้นชื่ออะไรหรือ
‎มูด็อกเจ้าค่ะ
‎เพื่อนที่ข้ากำลังตามหาชื่อมูด็อกเจ้าค่ะ
‎- "มูด็อก" หรือ ‎- นางจะตามหายังไงกันนะ
‎เร่เข้ามา
‎- ปลาเพิ่งจับมาสดๆ เลย ‎- ลองชิมขนมแสนอร่อยก่อนขอรับ
‎- เชิญเลยขอรับ ‎- มาดูก่อนได้เลยเจ้าค่ะ
‎- ดูได้เลย ‎- เค้กข้าวขอรับ
‎วันนี้อากาศดีจริงๆ เนอะ
‎ท่านแม่ ซื้ออันนั้นให้ข้าหน่อย
‎โธ่ แม่ไม่มีเงินหรอกนะ
‎ซื้อให้หน่อย
‎โธ่เอ๊ย เจ้าเป็นอะไรไปเนี่ย
‎เข้าใจแล้ว รอก่อนนะ
‎ตายจริง เงินของข้า
‎- ถุงเงินของข้า ‎- มีอะไรงั้นหรือ
‎ถุงเงินของข้าหายไปเจ้าค่ะ
‎- ตายจริง ทำยังไงดี ‎- ตายแล้ว แหวนข้า
‎- แหวนของข้าก็หายไป ‎- แม่เจ้า
‎อะไรเนี่ย
‎โธ่เอ๊ย มีแค่นี้เอง
‎แหวนอันนี้ก็เป็นของราคาถูกด้วย
‎ข้าอุตส่าห์เล่าไปบีบน้ำตาไป ‎ไม่คุ้มค่าเมื่อยปากเลยแฮะ
‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ ‎- รินให้ข้าอีกจอก
‎- ดื่มเยอะๆ นะเจ้าคะ ‎- ได้สิ
‎เจ้ารู้ว่าข้าเป็นใครมาตลอดสินะ
‎ดูจากที่นายน้อยพกสิ่งของของเพื่อนเก่า
‎เขาคนนั้นคงไม่อยู่แล้วสินะเจ้าคะ
‎นายน้อยยุลหรือ
‎มูด็อกนี่เอง
‎เดี๋ยวนะ ทำไมท่านมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะเจ้าคะ
‎นายน้อยยุลไม่ดื่มหรือเจ้าคะ
‎เปล่าหรอก ข้าดื่มไปเยอะแล้ว
‎ตอนนี้ข้าเมานิดหน่อย
‎แต่ท่านก็ดูปกติดีอยู่นะ
‎ข้าเมาแล้วล่ะ
‎เพราะงั้นข้าถึงได้หลงทาง
‎เวลาที่ข้าไม่มีสติ ข้าจะหลงทางได้ง่ายๆ
‎เดี๋ยวนะ ที่นี่มีอะไรให้หลงทางกัน
‎ลุกขึ้นมาเถิดเจ้าค่ะ ข้าจะพาท่านกลับไปเอง
‎เจ้าปาดมือตัวเองใช่ไหม
‎เจ้าทำเรื่องอันตรายอีกแล้วสินะ
‎จะดุข้าอีกแล้วหรือเจ้าคะ ‎วันนี้เว้นไปสักวันเถิดเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่มีสิทธิ์ดุเจ้าได้หรอก
‎เพราะตอนนี้ข้ากำลังทำผิดใหญ่หลวงอยู่
‎นายน้อยยุลหรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎ข้าเดินตามทางที่ถูกต้องมาเสมอ ‎และไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลย
‎แต่ตอนนี้ข้ากลับเดินออกนอกเส้นทางแบบนี้
‎และกำลังจับมือของเจ้าอยู่
‎ข้าไม่รู้แล้วว่าข้าจะไปหยุดอยู่ที่ไหน
‎ท่านก็คงตามข้ามากระมังเจ้าคะ
‎ก็ท่านจับมือข้าอยู่ไงเจ้าคะ
‎ไปกันเถิดเจ้าค่ะ
‎เหตุผลที่ท่านมักจะหลงทางเวลาที่จิตใจว้าวุ่น
‎ก็เพราะท่านจดจ่ออยู่กับหลายสิ่งเจ้าค่ะ
‎เวลาที่เป็นแบบนั้น ‎ท่านจดจ่อแค่สิ่งเดียวก็พอเจ้าค่ะ
‎ตอนนี้ท่านมองแค่ข้านะเจ้าคะ ‎แค่ตามข้ามาก็พอ
‎ได้สิ ตอนนี้ข้าจะมองแค่เจ้าคนเดียว
‎นายน้อยยุล มีเรื่องที่กวนใจข้าอยู่ ‎ข้าขอถามท่านได้ไหมเจ้าคะ
‎อะไรหรือ
‎ก่อนหน้านี้ท่านบอกว่า ‎เห็นภาพหลอนของข้านี่เจ้าคะ
‎มันบอกท่านว่ายังไงหรือเจ้าคะ
‎นางบอกว่านางหลงรักข้า
‎- อะไรนะเจ้าคะ ‎- เจ้าตกใจอะไรขนาดนั้น
‎เจ้าก็บอกข้าบ่อยๆ นี่ ว่าหลงรักข้า
‎ไม่ใช่นะ เรื่องนั้น…
‎เจ้าแค่โกหกเหมือนที่ข้าคิดไว้หรือ
‎ข้าก็หลงรักท่านอยู่หรอก…
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้าหลงรักท่าน
‎นี่เป็นของตอบแทนจากข้า
‎เขาเชื่อจริงๆ ไหมนะ
‎ถ้าเขาเชื่อก็แย่เลยนะ
‎พอแล้วๆ
‎ทั้งหมดนี้เป็นเพราะท่านหมอเลยเจ้าค่ะ
‎นายหญิงโดฮวาก็คงจะ ‎มีความสุขมากเช่นกันเจ้าค่ะ
‎ตอนนี้ข้าค่อย
‎รู้สึกผิดต่อโดฮวาน้อยลงหน่อย
‎ท่านหมอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยนะเจ้าคะ
‎คนที่เรียกนางที่อาศัยอยู่ที่บ้านเกิดดีๆ ‎ให้มาที่เซจุกวอน
‎แล้วทำให้มาเจอกับเจ้าจางกังก็คือข้ามิใช่หรือ
‎โดฮวาของเราเป็นคนจิตใจดีแค่ไหน
‎แล้วคนดีๆ อย่างนาง ‎กลับถูกเข้าใจผิดแย่ๆ เช่นนั้น
‎ไอ้เจ้าจางกัง คนเฮงซวยนั่น
‎ท่านหมอ ท่านเมาแล้วนะขอรับ
‎ทั้งหมดนี้เป็นความผิดเจ้าเลย
‎ข้าทำอะไรผิดขอรับ
‎ที่ข้าเรียกโดฮวามา ‎ก็เพราะอยากให้นางมาลงเอยกับเจ้า
‎แล้วยังไงล่ะ
‎ให้ตายเถอะ
‎หน้าตาและความสามารถอย่างเจ้า
‎เหตุใดถึงคว้าใจนางไว้ไม่ได้นะ
‎ให้ตายเถอะ ข้าล่ะอึดอัดจริงๆ
‎นั่นสิเจ้าคะ
‎ตอนนั้นท่านหมอได้ตระเตรียม ‎ทอดสะพานไว้ให้ท่านแล้ว
‎แต่ท่านผู้นำกลับข้ามสะพานนั้นไปไม่ได้
‎ข้าเองก็…
‎ทำทุกอย่างที่ทำได้แล้วนะ
‎เขียนกลอนให้นาง
‎ส่งของขวัญให้นางด้วย
‎แต่ท่านไม่ได้สารภาพรักกับนางเจ้าค่ะ
‎"ข้าหลงรักท่าน"
‎"มาเป็นผู้หญิงของข้าได้ไหม"
‎ท่านมัวแต่อึกอักไม่ยอมพูดสองคำนี้ออกมา
‎ก็เลยโดนชายอื่นที่ซื่อตรงกว่า ‎ปาดหน้าไปยังไงล่ะเจ้าคะ
‎คนเราจำเป็นต้องพูดความรู้สึกออกมาด้วยหรือ
‎แค่มองดูก็รู้แล้วนะ
‎แต่มันทำให้คนที่มองดูกระวนกระวายเจ้าค่ะ
‎พอคิดว่าท่านสนใจ ท่านก็ไปอยู่ตรงโน้น
‎พอคิดว่าท่านไม่สนใจแล้ว ท่านก็มาอยู่ใกล้ๆ
‎ท่านควรพูดให้อีกฝ่ายมั่นใจ
‎นางถึงจะไม่เหลียวมองที่อื่น ‎แล้วเฝ้ารอท่านเพียงคนเดียวไงเจ้าคะ
‎หากความรักเอาแน่เอานอนไม่ได้ ‎เพียงเพราะไม่ได้เอ่ยคำคำเดียวออกไป
‎ข้าก็ไม่ต้องการหรอก
‎หากนางเหลียวมองและจากข้าไปที่อื่น
‎ข้าก็ทำอะไรไม่ได้นี่
‎"ทำอะไรไม่ได้…"
‎ท่านทั้งสองดื่มกันเถิดเจ้าค่ะ
‎ท่านจะไปไหน
‎ข้าจะไปที่อื่นเจ้าค่ะ
‎แม่บ้านคิม
‎แค่อยู่ที่นี่เถิดขอรับ มาดื่มด้วย…
‎มาดื่มด้วยกันเถิด
‎แม่บ้านคิม ท่านจะกลับมาใช่ไหม
‎- ข้าจะรอท่านนะ ‎- ให้ตาย
‎- แม่บ้านคิม ‎- เจ้าหมอนั่นโดนสาวทิ้งอีกแล้วสินะ
‎แม่บ้านคิม
‎คนทั่วไปมักจะมาดื่มเหล้าในที่แบบนี้กันสินะ
‎ทุกคนกำลังรอท่านอยู่ เชิญข้างในเถิดขอรับ
‎ข้าไม่ดื่มเหล้าเพราะต้องฝึกฝน
‎ชาที่ข้าดื่มก็หมดแล้ว ‎ข้าคงต้องกลับไปที่ดันฮยังกกทันที
‎ช่วยห่ออาหารให้ข้าหน่อย
‎รับทราบขอรับ
‎ทั้งกลิ่นแป้งของหญิงสาว ‎และกลิ่นเหล้าที่หอมหวน
‎ที่นี่ไม่ใช่ที่ของข้าจริงๆ
‎เขาหลงรักข้า
‎เขาไม่หลงรักข้า
‎เขาหลงรักข้า
‎รัก ไม่รัก รัก ไม่รัก…
‎ให้ตายเถอะ ข้าทำอะไรของข้าอยู่เนี่ย
‎ไม่รู้ด้วยแล้ว
‎ตายแล้ว ทำยังไงดี ข้าจะทำอย่างไรดีล่ะทีนี้
‎อ้อ จริงด้วย
‎ให้ตายเถอะ
‎ท่านเป็นจอมเวทสินะเจ้าคะ
‎ท่านอาจารย์อีหรือ
‎ท่านคือท่านอาจารย์อีใช่ไหมเจ้าคะ
‎ข้าเป็นแม่บ้านของตระกูลจาง ‎ที่ดูแลนายน้อยจางอุกอยู่เจ้าค่ะ
‎ขอบคุณมากนะเจ้าคะ
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอก
‎นี่มัน…
‎มันคงพันตอนที่ท่านคว้าตัวข้าเอาไว้
‎สักครู่นะเจ้าคะ ข้าแก้ให้เอง
‎เจ้าค่ะ ขออนุญาตสักครู่นะเจ้าคะ
‎ได้แล้ว
‎ข้ากำลังรออยู่พอดีว่าท่านจะมาเมื่อไหร่
‎เพราะอยากขอบคุณท่านเจ้าค่ะ
‎เรียบร้อย
‎เขาไปไหนแล้วล่ะ
‎ท่านอาจารย์อี
‎เป็นเพราะข้าไม่ได้ดื่ม ‎ชาสมุนไพรคนทีหลายวันหรือ
‎(สำนักหมอเซจุกวอน)
‎ตอนนี้ท่านหมอฮอยอมออกไปข้างนอกขอรับ
‎แต่ถึงอย่างนั้น ท่านก็กำลังเฝ้ารอคุณหนูอยู่พอดี
‎เชิญข้างในเถิดขอรับ
‎ถ้าหากเป็นงานเลี้ยงต้อนรับ ‎จอมเวทคนใหม่ของจองจินกัก
‎ท่านหมอฮอยอมน่าจะดื่มหนักเลยนะเจ้าคะ
‎ก็ท่านปู่ชอบดื่มเหล้ามากไง
‎คุณหนู พวกเราก็ไปที่ ‎หอชวีซอนรูอะไรนั่นด้วยดีไหมเจ้าคะ
‎สามีในอนาคตของคุณหนูน่าจะอยู่ที่นั่นด้วยนี่เจ้าคะ
‎- อะไรนะ ‎- ข้าได้ยินจากนายหญิงแล้วเจ้าค่ะ
‎ว่ามีจอมเวทอยู่สองสามคนที่ท่านปู่จิ้มเอาไว้ ‎ให้เป็นตัวเก็งสามีในอนาคตของท่าน
‎และในนั้นก็มีพัคดังกู ผู้สืบทอดซงริมแห่งนี้
‎และซอยุลแห่งตระกูลซอด้วยเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อออกเรือนนะ
‎ข้ามาช่วยงานที่สำนักหมอหลวงต่างหาก
‎ท่านคิดว่าจะมีองค์รัชทายาท ‎อยู่ในรายชื่อตัวเก็งด้วยไหมเจ้าคะ
‎- สาวงามอย่างคุณหนู… ‎- ซุนอี
‎ที่เจ้าตื่นตูมแล้วทำข้าขายหน้าไปครั้งหนึ่ง
‎เจ้าลืมไปแล้วหรือ
‎อ้อ ท่านหมายถึงท่านจอมเวทที่เฮงซวยนั่นหรือ
‎เราน่าจะถามชื่อเขาไว้ ‎จะได้ฟ้องท่านหมอฮอยอมให้หมด
‎นั่นสิ
‎ข้าน่าจะถามชื่อของเขาไว้
‎ไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ
‎ไม่รู้เลยจริงๆ
‎ว่าเราจะได้เจอกันอีกไหม
‎พอแล้ว
‎จางอุก เจ้าจะต้องตอบแทนบุญคุณของข้า
‎เพราะงั้นสัญญากับข้าสักหนึ่งข้อสิ
‎- เรื่องอะไรขอรับ ‎- ในสักวันหนึ่ง…
‎หากข้าสั่งให้เจ้าทำอะไรก็ตาม ‎เจ้าก็ต้องทำตามให้จงได้
‎ขอรับ ข้าสัญญาขอรับ
‎อ้อ รอเดี๋ยว
‎ก่อนจะสัญญากัน ข้ามีเรื่องหนึ่งที่คาใจอยู่
‎ข้าขอถามเพราะเห็นว่า ‎เจ้ารู้จักมักคุ้นกับท่านอาจารย์อี
‎เจ้าได้เริ่มฝึกฝนการละทิ้งความปรารถนาหรือยัง
‎ไม่ขอรับ ไม่เลย ‎ข้าไม่เคยฝึกละทิ้งความปรารถนาขอรับ
‎เจ้าไม่ได้ละทิ้งใช่ไหม
‎แน่นอนสิขอรับ ข้าต้องแต่งงานนะ ‎ข้าจะละทิ้งได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้เลยขอรับ
‎ถ้างั้นก็เพียงพอแล้ว มา
‎ตอนนี้เจ้าก็เป็นตัวเก็งเช่นกัน
‎เจ้าทั้งสามคนเป็นตัวเก็งล่ะ
‎เจ้าต้องไปขอบคุณท่านอาจารย์อีด้วยนะ
‎ถ้าเขาไม่ออกหน้าให้ เจ้าก็คงตกที่นั่งลำบากแล้ว
‎ขอรับ
‎เจ้าดันไปฝึกฝนวิชาทันซูของนักซู
‎จนเกือบถูกเข้าใจผิดไปแล้ว
‎อุกเคยคิดจะให้นักซูเป็นอาจารย์ให้ด้วยนะขอรับ
‎เจ้าหมายความว่าอะไร
‎อะไรนะขอรับ
‎เขาอึดอัดเพราะตามหาอาจารย์ ‎ที่จะเปิดประตูพลังให้เขาไม่ได้
‎จึงได้พูดล้อเล่นเช่นนั้นขอรับ
‎เจ้าเคยพูดแบบนั้น
‎จริงๆ หรือ
‎ขอรับ ข้าเคยพูดเช่นนั้น
‎ยุล บอกให้เขารู้หน่อย
‎ว่าจอมเวทที่ใช้เวทมนตร์ดำ ‎จะถูกลงโทษอย่างไร
‎หากใช้เวทมนตร์ดำ ‎จะต้องถูกตัดการไหลเวียนของพลัง
‎จนไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้
‎แล้วถูกเนรเทศออกไปนอกอาณาจักรแดโฮ
‎และผู้สืบทอดของเขา ‎ก็ไม่สามารถเป็นจอมเวทได้ขอรับ
‎จำให้ขึ้นใจด้วย
‎แล้วต่อจากนี้ห้ามพูดพล่อยๆ เช่นนั้นอีก
‎ทำไมการใช้เวทมนตร์ดำจึงผิดด้วยขอรับ
‎ว่าอย่างไรนะ
‎เวทมนตร์ปกติก็สามารถฆ่าคนได้ขอรับ
‎และในทางกลับกัน ‎เวทมนตร์ดำก็ช่วยชีวิตคนได้ขอรับ
‎ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์ปกติหรือเวทมนตร์ดำ
‎ข้าคิดว่าควรตัดสินจากเจตนาของผู้ที่ใช้เวทมนตร์ ‎ไม่ใช่วิธีการนะขอรับ
‎เช่นนั้นแล้ว เจ้าจะบอกว่า ‎หากสามารถช่วยชีวิตคนได้
‎เจ้าก็สามารถใช้เวทมนตร์ดำได้อย่างนั้นหรือ
‎หากพลังของเวทมนตร์ดำ ‎สามารถช่วยชีวิตคนได้
‎ก็ใช่แล้วขอรับ ‎ข้าคิดว่ามันไม่เป็นปัญหาสำหรับข้าขอรับ
‎บังอาจนัก เจ้ากล้าดียังไง
‎เจ้าเป็นจอมเวทแห่งจองจินกัก
‎กล้าดีอย่างไรจึงพูดว่าสามารถใช้เวทมนตร์ดำได้ ‎ออกมาพล่อยๆ แบบนั้น
‎เจ้านี่ ถ้าเจ้าจะพูดแบบนั้น
‎ก็เอากระแสพลังที่ข้าให้ไปมาคืนเลย
‎- ท่านผู้นำ ‎- มีเรื่องอะไรหรือ
‎องค์รัชทายาทกำลังเสด็จมาที่นี่ ‎เพื่อมาพบจางอุกขอรับ
‎องค์รัชทายาทเสด็จ
‎เสด็จมาแล้วหรือเพคะ
‎องค์รัชทายาทเสด็จ ทุกคนถวายความเคารพด้วย
‎ข้ามาที่นี่เพราะได้ยินว่ามีการจัดงานเลี้ยง
‎แต่ดูเหมือนว่าข้าจะมาขัดจังหวะเลยนะ
‎ความจริงแล้ว ‎งานเลี้ยงนี้จัดขึ้นได้เพราะข้ามิใช่หรือ
‎งั้นก็ไม่ใช่ว่าข้าจะมาไม่ได้นี่
‎แล้วเหตุใดบรรยากาศจึงเป็นเช่นนี้
‎อันที่จริงสิ่งที่พระองค์ทรงคาดหวัง
‎ไม่น่าใช่งานเลี้ยงเช่นนี้ ‎แต่คงเป็นงานศพของกระหม่อม
‎แม้กระหม่อมจะเข้าเฝ้า ‎พร้อมน้ำตานองหน้าไม่ได้
‎แต่กระหม่อมคิดว่าการเข้าเฝ้าด้วยรอยยิ้ม ‎ก็คงเป็นการเสียมารยาท
‎ไม่ว่าจะเป็นงานเลี้ยงหรืองานศพ
‎ในเมื่อมีคนมารวมตัวกัน ‎แล้วจะขาดเหล้าไปได้อย่างไร
‎เช่นนั้นแล้ว ข้าจึงได้เตรียมเหล้ามาให้หนึ่งไห
‎พวกเขาจะก่อเรื่องอะไรกันอีกหรือเปล่าเจ้าคะ
‎ท่านผู้นำลงไปดูหน่อยสิเจ้าคะ
‎รอดูไปก่อนเถิดขอรับ
‎เพื่อจางอุกที่เอาชนะข้าได้
‎ข้าจะรินเหล้าให้เจ้าเอง
‎ประตูพลังของเจ้าเพิ่งถูกเปิดได้เดือนครึ่ง ‎แต่เจ้าก็ผ่านขั้นรยูซู
‎และเป็นจอมเวทแห่งจองจินกักได้
‎นี่เป็นเหล้าแสดงความยินดีสำหรับเจ้า
‎แม้ว่าข้าจะพ่ายแพ้ให้กับเจ้า
‎แต่ในฐานะองค์รัชทายาทของอาณาจักรนี้ ‎ข้าก็ดีใจเหลือเกิน
‎ที่อาณาจักรแดโฮมีจอมเวทที่เก่งกาจเช่นเจ้า
‎เป็นเรื่องมงคลที่สมควรจัดงานเลี้ยงอย่างยิ่ง
‎รับเหล้าจอกนี้ไป
‎แล้วจากนี้ไปก็ฝึกฝนให้เป็นจอมเวทที่เก่งกาจที่สุด
‎และเป็นความภาคภูมิใจของอาณาจักรแดโฮด้วย
‎จางอุก
‎เป็นพระคุณล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
‎กระหม่อมจะรินถวายให้พระองค์ด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ขอพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ ‎ผู้มีเมตตาและปรีชาด้วยพ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
‎ขอพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ ‎ผู้มีเมตตาและปรีชาเพคะ
‎ค่อยยังชั่วนะเจ้าคะ
‎องค์รัชทายาททรงไม่มีความเจ้าคิดเจ้าแค้น
‎รัชทายาทผู้ที่จะสืบทอดบัลลังก์
‎และเด็กหนุ่มผู้ซึ่งเกิดมา ‎พร้อมชะตาของดวงดาวกษัตริย์
‎สมบัติล้ำค่าของจินโยวอนเสียหายไปถึงสองชิ้น
‎เวทมนตร์ของพวกมันได้สลายหายไป ‎และกลายเป็นของไร้ค่าไปแล้ว
‎จงนำไปเผาแล้วนำขี้เถ้าไปโปรย ‎ที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎เจ้าค่ะ
‎ท่านผู้อำนวยการ ท่านใต้เท้ากลับมาแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านพ่อน่ะหรือ
‎โชยอน
‎น้องหญิง
‎ท่านพ่อ
‎ตายจริง โชยอนของพ่อ
‎ไหนดูสิ ไม่ได้เจอนาน เจ้าดูสวยขึ้นนะ
‎ข้ากลับมาแล้ว
‎ข้าพบเด็กคนนี้ที่เกาะภูเขาไฟทางทิศใต้
‎นางบอกว่าสูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่ยังเล็ก
‎และไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่เลย
‎นางดูอายุรุ่นราวคราวเดียวกับ ‎บูยอนของเราอยู่นะเจ้าคะ
‎เจ้ามีสิ่งของที่พกติดตัวไว้
‎ตั้งแต่สมัยที่เจ้ายังเด็กบ้างหรือไม่
‎นางไม่สามารถตรวจพบพลังได้ ‎เหมือนบูยอนของเรา
‎และไม่รู้วิธีใช้เวทมนตร์ด้วย
‎ความสามารถของนางอาจจะหายไป ‎ระหว่างที่ไม่ได้อยู่ที่จินโยวอนก็ได้เจ้าค่ะ
‎แต่ถ้าหากนางเป็นสายเลือดของตระกูลจินจริงๆ
‎สายเลือดนั้นก็ไม่มีวันแปรเปลี่ยนไปเจ้าค่ะ
‎หากเจ้าคือบูยอน ‎ผู้สืบทอดสายเลือดของตระกูลจิน
‎ประตูบานนี้ก็จะเปิดออก
‎ข้าไม่ใช่ลูกสาวที่พลัดพรากไป ‎ของบ้านนี้หรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว เจ้าไม่ใช่
‎แต่เจ้าก็อุตส่าห์เดินทางมาถึงที่นี่ ‎ข้าจะให้ค่าใช้จ่ายในการเดินทางอย่างเหมาะสม
‎ท่านแม่คงโมโหมาก ‎เพราะรู้สึกผิดหวังใช่ไหมเจ้าคะ
‎ทำอย่างไรดีเจ้าคะ ท่านพ่อ
‎ท่านแม่
‎นกที่อยู่ในกรงตายแล้วเจ้าค่ะ
‎จริงด้วย น่าสงสารเหลือเกิน
‎เมื่อวานข้ายังรู้สึกถึงพลังอุ่นๆ ที่เลือนรางอยู่
‎แต่ตอนนี้ข้าไม่รู้สึกแล้วเจ้าค่ะ
‎เจ้ารับรู้ก่อนข้าที่มองเห็นอีกนะ บูยอน
‎เพราะทุกสิ่งบนโลกนี้ต่างก็มีพลัง
‎และข้าก็มองเห็นโลกใบนี้ ‎จากการตรวจพบพลังเหล่านั้นไงเจ้าคะ
‎บูยอน ถึงแม้เจ้าจะมองไม่เห็น ‎ในสิ่งที่คนอื่นๆ เห็น
‎แต่เจ้าก็เป็นเด็กที่พิเศษมากๆ ‎ที่มองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นนะ
‎ท่านทำผ้าปิดตาผืนใหม่ให้ข้าหรือเจ้าคะ
‎ท่านแม่ช่วยผูกให้ข้าหน่อยเจ้าค่ะ
‎น้องหญิง
‎อย่าผิดหวังไปเลย
‎ยังไงข้าก็พานางมา ‎โดยไม่คาดหวังอะไรมากอยู่แล้ว
‎ท่านจะบอกว่าท่านพามามั่วซั่วหรือเจ้าคะ
‎ท่านแค่ทำเป็นเหมือนห่วงใยข้าสินะเจ้าคะ
‎เพราะอย่างนั้น ‎เราถึงตามหานางไม่เจอร่วมสิบปี
‎ข้า…
‎ข้าจะออกไปตามหานางอีกครั้ง
‎ไม่ต้องแล้วเจ้าค่ะ
‎จินมูแห่งชอนบูกวันจะช่วยตามหาบูยอนเจ้าค่ะ
‎น้องหญิงไม่ชอบ ‎น้องชายต่างมารดาคนนั้นมากมิใช่หรือ
‎แม้ข้าจะเกลียดเขามาก ‎แต่ถ้าหากเขาตามหาบูยอนให้ข้าได้
‎ข้าก็สามารถจับมือกับจินมูได้เจ้าค่ะ
‎- ไปซะ ‎- ออกไปเลย
‎ข้าบอกว่าข้ามาตามหาคนไง
‎เด็กที่ชื่อมูด็อกอยู่ที่นี่ใช่ไหม
‎วันนี้เรายุ่งกันมาก เอาไว้ค่อยมาคราวหลังเถิด
‎เอาแต่ผลักข้าไม่หยุดเลยแฮะ
‎รู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร
‎เจ้าเป็นใครล่ะ
‎ข้าเป็นจอมเวทของตระกูลมีชื่อเสียง ‎ที่แค่เอ่ยชื่อก็รู้จัก
‎ให้ข้าแสดงให้เห็นถึงพลังของข้าไหม ‎ว่าข้าเป็นใคร
‎รู้ตัวไว้ด้วยว่าตัวเองโชคดี
‎หากมือคู่นี้บรรจุพลังไว้ เจ้าได้ไปยมโลกแน่
‎ขออภัยขอรับ โปรดยกโทษให้ข้าด้วยขอรับ
‎ที่นี่เป็นแค่หอนางโลมที่ขายเหล้า ‎แต่กลับเลือกรับลูกค้างั้นหรือ
‎พอดีตอนนี้ด้านในมีงานเลี้ยง ‎ของเหล่าจอมเวทแห่งซงริมจองจินกักขอรับ
‎- ซงริมหรือ ‎- ขอรับ
‎แถมองค์รัชทายาทก็เสด็จมาด้วย ‎ทำให้วุ่นวายมากขอรับ
‎ได้ยินว่านางถูกขายให้หอนางโลม ‎ที่ใหญ่ที่สุดในป้อมแดโฮ
‎นางไม่ได้ถูกขายให้ ‎หอนางโลมธรรมดาๆ จริงๆ แฮะ
‎หากท่านบอกว่าเป็นจอมเวทจากตระกูลไหน ‎ข้าจะแจ้งด้านในให้ขอรับ
‎ไม่เป็นไร ไว้ข้าจะมาคราวหลัง
‎มีเรื่องอะไรหรือ
‎ใครกัน
‎นางบอกว่าเป็นจอมเวท ‎จากตระกูลที่แค่เอ่ยชื่อก็รู้จักขอรับ
‎เหมือนจะเป็นจินโยวอนนะขอรับ
‎ข้าเห็นผ่านๆ แต่เหมือนนางจะพันผ้า ‎ที่มีสัญลักษณ์ของจินโยวอนอยู่ขอรับ
‎จินโยวอนหรือ
‎จอมเวทแห่งจินโยวอนนี่ ‎เรื่องมากและนิสัยไม่ดีเหมือนกันทุกคนเลย
‎เจ้าเป็นอะไรไหม
‎ข้าไม่เจ็บเท่าไรขอรับ ‎จอมเวทคนนั้นไม่ค่อยมีแรงเลยขอรับ
‎นางโกหกหรือเปล่าขอรับ ‎แล้วสัญลักษณ์จินโยวอนนั้นก็อาจเป็นของปลอม
‎หากนางถูกจับได้ว่าใช้สัญลักษณ์ ‎ของตระกูลจอมเวทในป้อมแดโฮแห่งนี้
‎ก็อาจถูกสังหารได้เลยนะ
‎ช่างเป็นหญิงที่น่าสงสัยจริงๆ
‎ที่ว่าเหล่าจอมเวทมีอำนาจมากที่สุด ‎ในป้อมแดโฮคงเป็นเรื่องจริงสินะ
‎มูด็อกคงอยู่ที่ไหนสักแห่งในนั้นแน่ๆ
‎ข้าต้องเกาะนางสักระยะด้วย
‎ถ้าข้าบอกนางว่านำสิ่งนี้มาคืน
‎นางก็คงให้ข้าอยู่ด้วยแน่ๆ ‎เพราะนางใจดีเหมือนคนโง่
‎- นั่นใครน่ะ ‎- ให้ตาย ตกใจหมด
‎ออกไปรอข้าข้างนอกก่อน
‎พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
‎ถึงเวลาที่นางจะวิ่งออกมาแล้วนะ
‎หนึ่ง สอง สาม
‎สี่ ห้า…
‎องค์รัชทายาท
‎องค์ชายรัชทายาท
‎วันนี้อึมูด็อกคนนี้ก็รู้สึกประทับใจ ‎ในพระทัยที่กว้างใหญ่ราวมหาสมุทร
‎ของพระองค์อีกครั้งเพคะ
‎ใช่แล้ว ข้าแสร้งทำตัวเหมือนว่าข้าใจกว้าง
‎แม้ใจจริงของข้า ‎อยากจะล้มงานเลี้ยงนี้ให้สิ้นซาก
‎แต่อย่างที่ข้าเคยบอกไป ‎ข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับจอมเวทซงริม
‎ทำไม เจ้ารู้สึกว่าข้าใจแคบหรือ
‎การที่ทรงปิดบังไม่ให้ใครรับรู้ ‎ถึงพระทัยที่คับแคบดั่งร่องน้ำ
‎ถือเป็นการตัดสินใจที่เฉลียวฉลาด ‎และเฉียบแหลมมากเพคะ
‎ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะระบาย ‎จิตใจที่คับแคบของข้าให้เจ้าผู้เดียว
‎เพราะหม่อมฉันรับรู้ได้ว่าพระองค์ทรงกริ้วแค่ไหน ‎ที่ต้องประทานเหล้าเฉลิมฉลอง
‎แทนการประทานยาพิษให้แก่เขา
‎หม่อมฉัน อึมูด็อกคนนี้ ‎จึงได้รีบวิ่งมาหาพระองค์เพคะ
‎ข้าเกลียดเจ้านายของเจ้าจนเข้าไส้
‎แน่นอนอยู่แล้วเพคะ
‎เกลียดเจ้านายเจ้า ‎จนตับของข้าแทบมอดไหม้
‎พระองค์คงรู้สึกเช่นนั้นเพคะ
‎และเจ้าที่คอยสนับสนุนเขาอยู่
‎ข้าก็ไม่ชอบใจเลย
‎ที่ข้าใจกว้างก็เพื่อเจ้า ไม่ใช่เขา
‎อึมูด็อก
‎หลังจากนี้ หากเจ้าเข้ามาแทรกระหว่างการต่อสู้ ‎ของข้าและเจ้านายของเจ้าอีก
‎ข้าจะสังหารเจ้าก่อน
‎หากสักวันหนึ่ง หม่อมฉันต้องตาย ‎เพราะดาบขององค์รัชทายาท
‎หม่อมฉันก็จะไม่โกรธเคืองพระองค์เด็ดขาดเพคะ
‎เจ้าจะบอกว่าต่อให้ต้องตาย ‎ก็จะเข้าข้างเจ้านายสินะ
‎ช่างภักดีเหลือเกินนะ
‎อยากให้ข้าสร้างอนุสรณ์แห่งความภักดี ‎ที่ห้องส้วมให้ไหม
‎แหม ถ้าพระองค์รับรู้เช่นนั้น ‎ก็เป็นพระคุณล้นพ้นสำหรับหม่อมฉันเพคะ
‎ช่างเถอะ เจ้าจะไปไหนก็ไป
‎ก่อนที่จิตใจกว้างใหญ่ดั่งมหาสมุทรของข้า ‎จะคับแคบเหลือเป็นแค่ร่องน้ำ
‎- องค์รัชทายาท ‎- ทำไม อะไรอีก ทำไม
‎นี่เจ้าอยากตายจริงๆ งั้นหรือ
‎ที่พระองค์บาดเจ็บ ‎ทรงไม่เป็นอะไรใช่ไหมเพคะ
‎ไม่ถามพรุ่งนี้เลยล่ะ
‎ช่างเถอะ มันไม่ใช่การโจมตีที่รุนแรงอะไร
‎ท่านหมอฮอยอมแห่งเซจุกวอน ‎ก็รักษาให้ข้าแล้วด้วย
‎พระองค์แค่ไม่ทันได้ระวังตัว ‎เพราะประเมินเจ้านายของหม่อมฉันต่ำไป
‎แต่องค์รัชทายาทยังแข็งแกร่งกว่าเขามากเพคะ
‎แน่นอนอยู่แล้ว ‎ใครจะไปคิดว่าจางอุกจะใช้วิชาทันซูกัน
‎เจ้าคนเจ้าเล่ห์นั่น
‎อ้อ ถุงเครื่องหอม
‎ที่นางเอาไปแขวนไว้ข้างห้องส้วม ‎เพื่อไล่แมลงวันสินะ
‎เจ้าเก็บถุงเครื่องหอมที่ข้าให้ไว้ที่ไหน
‎ทำไมหรือเพคะ
‎ข้าแค่สงสัยว่าเจ้าเอาไปแขวนไล่แมลงวัน ‎ข้างๆ ห้องส้วมหรือเปล่า
‎อยู่นี่เพคะ
‎หม่อมฉันจะเอาของล้ำค่าเช่นนี้ ‎ไปแขวนไว้ข้างห้องส้วมได้อย่างไรเพคะ
‎นั่นสิเนอะ เจ้าคงไม่กล้าทำเช่นนั้นหรอก
‎งั้นก็ดีแล้ว
‎เสด็จกลับโดยสวัสดิภาพนะเพคะ
‎- พอแล้ว ‎- ให้ตายเถอะ
‎- นายน้อย ‎- อย่ามายุ่งกับข้านะ
‎ตั้งสติหน่อยสิเจ้าคะ นายน้อย
‎- นี่ ‎- ดูเขาสิ
‎เขาคงเมาหมดสติจนถึงพรุ่งนี้เช้าเลยล่ะ
‎ตัวเองคออ่อนจะตาย
‎แต่ดันรับเหล้าที่องค์รัชทายาทรินให้มาดื่มจนหมด
‎ถ้าท่านรู้ก็น่าจะช่วยเขาดื่มหน่อยสิ ‎ท่านปกติอยู่คนเดียวเลย
‎ก็ข้ามัวแต่ร้องเพลงอยู่
‎วางเสลี่ยงลงซะ
‎ตั้งแต่จุดนี้ ‎จะอนุญาตให้คนของซงริมเข้าไปเท่านั้น
‎ผู้ที่ไม่ใช่คนของซงริม จงกลับไปเสีย
‎เจ้าเข้าไปไม่ได้
‎ข้าคือมูด็อกนะเจ้าคะ
‎นางรับใช้ของนายน้อยอุก มูด็อกเองเจ้าค่ะ
‎ท่านก็ทราบนี่เจ้าคะ
‎ที่ผ่านมาเจ้าเข้าออกซงริมได้เพราะเป็นคนรับใช้ ‎ของจางอุกซึ่งมาในฐานะแขกของซงริม
‎แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว
‎จางอุกเป็นคนของซงริม แต่เจ้าไม่ใช่
‎เจ้าเข้าไปไม่ได้
‎ถ้างั้นนายน้อยของข้าจะทำอย่างไรล่ะเจ้าคะ
‎เขาเมาเละจนสลบแบบนั้น ‎ข้าก็ต้องไปดูแลเขาสิเจ้าคะ
‎ตั้งแต่นี้ไปคนรับใช้ของจองจินกัก ‎จะเป็นคนดูแลนายน้อยของเจ้าเอง
‎ไม่ได้นะเจ้าคะ
‎ข้าต้องไปคอยดูแลนายน้อยอุกอยู่ใกล้ๆ
‎ให้ข้าเข้าไปข้างในด้วยเจ้าค่ะ
‎อนุญาตให้นางเข้าไปเถิดขอรับ
‎อุกคงโวยวายแน่ๆ ถ้าตื่นมาแล้วไม่พบมูด็อก
‎ไม่มีจอมเวทคนไหนของจองจินกัก ‎ที่พาคนรับใช้ส่วนตัวมาอยู่ด้วย
‎ตราบใดที่จางอุกเป็นคนของซงริม ‎เขาก็ต้องทำตามกฎของซงริม
‎งั้นแปลว่าข้าเข้าไปไม่ได้หรือเจ้าคะ
‎ตามกฎแล้วคงไม่ได้
‎อันดับแรก เจ้ากลับไปรอที่บ้านก่อนเถิด
‎ถ้าอุกฟื้นแล้วเราจะพาอุกไป
‎จางอุกไม่สามารถออกไปได้
‎เขาไม่สามารถออกมาข้างนอกได้ ‎จนกว่าจะอบรมความรู้พื้นฐานเสร็จสิ้น
‎นั่นก็เป็นกฎของเราเช่นกัน
‎จริงด้วย เราก็เคยเป็นเช่นนั้นเหมือนกัน
‎ที่ท่านพูดก็คือ
‎ข้าเข้าไปไม่ได้ ‎และนายน้อยก็ออกมาข้างนอกไม่ได้
‎ไม่มีวิธีที่พวกเราจะอยู่ด้วยกันเลยหรือเจ้าคะ
‎หากเจ้าเข้าใจแล้ว ก็กลับไปพร้อมพวกเขาเถิด
‎เดี๋ยวก่อน
‎นี่เป็นวันแรกที่จางอุกเข้ามาอยู่ในจองจินกัก
‎พวกท่านจะให้เขาฝ่าฝืนกฎระเบียบ ‎ตั้งแต่ครั้งแรกเลยหรือ
‎นายน้อย โปรดให้ข้าเข้าไปด้วยเจ้าค่ะ
‎หากทั้งสองท่านอยู่ เด็กคนนั้นก็จะดึงดันไม่ไปไหน
‎และถ้าท่านผู้นำทราบ เด็กคนนั้นก็จะถูกทำโทษ
‎พวกเราไปกันเถิด
‎มูด็อก เจ้ากลับบ้านไปก่อนเถอะ ‎พวกเราจะลองหาวิธีดู
‎นายน้อย
‎ช่วยพาข้าเข้าไปด้วยเจ้าค่ะ
‎นายน้อย
‎ตายจริง
‎ท่านปู่ ท่านสบายดีไหมเจ้าคะ
‎แน่นอนสิ
‎ไม่เจอกันนาน ‎เจ้าโตเป็นหญิงสาวสง่างามแล้วนะเนี่ย
‎ท่านหมอ มีจอมเวทคนหนึ่ง ‎ซึ่งเมาและสลบไปที่งานเลี้ยง
‎หายใจติดขัดจึงถูกพามาที่นี่ขอรับ
‎โธ่เอ๊ย เขาคงแค่เมาหนักนั่นแหละ ‎เจ้ารักษาเขาเองได้เลย
‎แต่เขาคือจางอุกขอรับ ‎คนที่ท่านหมอมอบกระแสพลังให้
‎อะไรนะ จางอุกหรือ
‎อุกงั้นหรือ
‎จอมเวทคนนั้นนี่นา
‎ยุนอ๊ก มานี่สิ
‎เจ้าค่ะ
‎เขาผู้นี้ถูกปิดประตูพลังอยู่นาน ‎ข้าเป็นคนเปิดประตูพลังให้เขา
‎และมอบกระแสพลังให้ ‎เขาชื่อว่าจางอุกล่ะ
‎"จางอุก" หรือ
‎แต่เจ้าหมอนี่สามารถฝึกฝน ‎ถึงขั้นรยูซูได้ภายในหนึ่งเดือน
‎เขาเป็นอัจฉริยะล่ะ
‎ภายในหนึ่งเดือนหรือเจ้าคะ
‎เขาสุดยอดจริงๆ นะเจ้าคะ
‎เอ่อ ปู่คนนี้
‎เริ่มรู้สึกเมาขึ้นมา ‎คงต้องกลับไปนอนพักก่อน
‎เจ้าช่วยดูเขาแทนข้าหน่อยนะ
‎ดูแลเขาได้เลย
‎เจ้าค่ะ ท่านปู่
‎เราได้มาเจอกันอีกแล้วนะเจ้าคะ
‎นายน้อยจางอุก
‎ข้ามาไกลเกินกว่าจะยอมล้มเลิกแล้ว
‎ข้าจะดึงดันอยู่ให้ถึงที่สุด
‎มูด็อก
‎นายน้อยของเจ้าจะตายแล้ว ‎เวียนหัวจนแทบบ้าเลย
‎จางอุก
‎ถ้าเจ้าทอดทิ้งข้า
‎ข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งจริงๆ
‎นายน้อยยุลหรือเจ้าคะ
‎ข้ามาดูเผื่อว่าเจ้าจะนั่งอยู่แบบนี้
‎แล้วข้าก็คิดถูกจริงๆ สินะ
‎ข้าไม่ยอมกลับไปเด็ดขาดเจ้าค่ะ
‎ข้าอยู่ห่างนายน้อยของข้าไม่ได้เจ้าค่ะ
‎ต่อให้เจ้าดึงดันอยู่แบบนี้ ‎ก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
‎ถ้าเจ้ามาอยู่แบบนี้ อุกก็คงฝ่าฝืนกฎระเบียบ
‎แล้วสิ่งที่เขาลำบากทุ่มเทเพื่อเข้าซงริม ‎ก็จะไร้ประโยชน์
‎ที่ท่านพูดก็ถูกเจ้าค่ะ
‎ตอนนี้เจ้ากลับไปรอที่บ้านเถิด
‎ข้าจะไปส่งเจ้าเอง
‎ฝากบอกนายน้อยของข้าด้วยนะเจ้าค่ะ
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎ข้าก็จะเข้าไปในซงริมที่นายน้อยอยู่ให้ได้
‎ฝากบอกให้เขาอดทนรอข้าด้วยเจ้าค่ะ
‎ได้สิ ข้าจะบอกเขาให้
‎โอ๊ย ปวดหัวมากเลย
‎เจ้าองค์รัชทายาทนั่น
‎มูด็อก
‎- ข้าขอน้ำหน่อย ‎- มูด็อกคือใครหรือเจ้าคะ
‎เจ้าเป็นใครน่ะ
‎จำข้าไม่ได้หรือเจ้าคะ ‎เราเคยเจอกันที่โรงเตี๊ยมไงเจ้าคะ
‎เข้าใจผิดอะไรกัน
‎ท่านตามพวกเรามา ‎และจ้องคุณหนูของข้าตาเป็นมันเลยนี่เจ้าคะ
‎อ้อ เจ้าชื่อโซหรือซุนนะ
‎ใช่แล้ว ซุนอี
‎ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎คุณหนูของข้าเป็นหลานสาวแท้ๆ ‎ของท่านหมอฮอยอมแห่งสำนักเซจุกวอนเจ้าค่ะ
‎อ้อ งั้นหรือ
‎โลกช่างกลมนัก ว่าไหมเจ้าคะ
‎ถ้าคุณหนูฟ้องเรื่องในวันนั้น
‎ที่ท่านเสียมารยาทให้ท่านหมอฮอยอมฟัง ‎ท่านหมอคงเกลียดท่านแน่เจ้าค่ะ
‎ยังไงตาแก่นั่นก็ไม่ชอบข้าอยู่แล้ว
‎บอกให้นางไปฟ้องได้เลย
‎ท่านจะไปเฉยๆ ‎โดยไม่ขอบคุณกันเลยหรือเจ้าคะ
‎คุณหนูของข้าอุตส่าห์ดูแลท่านทั้งคืน
‎คุณหนูของเจ้าหรือ
‎จะให้นางฟ้องเรื่องนั้นไม่ได้นะ
‎เจ้าเคยเจออุกมาก่อนงั้นหรือ
‎เจ้าค่ะ
‎ยุนอ๊กหลานข้าบอกว่าจางอุกเข้ามาช่วย ‎ตอนที่นางเจอกับสถานการณ์ลำบาก
‎อ้อ
‎อุกไม่ได้มีนิสัยที่จะออกตัวช่วยใครเลยนะ
‎นิสัยของนายน้อยข้าทำไมหรือเจ้าคะ
‎ได้ยินว่าท่านเดินทางมาจากป้อมวอลหรือเจ้าคะ
‎ป้อมวอลก็เป็นบ้านเกิดของข้า ‎และท่านแม่ของนายน้อยอุกเช่นกัน
‎- อ้อ จริงหรือเจ้าคะ ‎- ไม่รู้เพราะเป็นคนบ้านเกิดเดียวกันหรือเปล่า
‎ท่านดูคล้ายคุณหนูโดฮวาของข้าด้วย
‎ดูเหมือนท่านจะมีชะตาต้องกัน ‎กับนายน้อยของข้านะเจ้าคะ
‎ถ้าดูคล้ายกันแค่เพียงเพราะบ้านเกิดเดียวกัน
‎นางก็ต้องคล้ายแม่บ้านคิมด้วยสิ
‎แต่ทั้งคู่ไม่คล้ายกันแม้แต่นิดเลยนะ
‎ท่านหมายความว่าอะไรหรือ
‎แม่บ้านคิมน่ะดีทุกอย่าง
‎แต่บางครั้งท่านก็ชอบพูดเกินจริงอย่างไร้ตรรกะ ‎และมองข้ามเหตุและผลไป
‎ท่านกำลังจะบอกว่าข้าขี้โม้หรือเจ้าคะ
‎ข้าไม่ได้พูดแบบนั้นนะ
‎ดูท่านตอนนี้สิ
‎ท่านก็กำลังพูดเกินจริงว่าตัวเองขี้โม้ ‎เพราะเกรี้ยวกราดมิใช่หรือ
‎อ้อ เจ้าค่ะๆ
‎ข้าเป็นคนขี้โม้เจ้าค่ะ ใช่แล้ว ‎คนขี้โม้ที่เกรี้ยวกราด
‎ข้าบอกว่าท่านเป็นคนขี้โม้เมื่อไหร่กัน
‎ที่ท่านพูดมา ‎ก็หมายถึงแบบนั้นมิใช่หรือเจ้าคะ
‎ทำไมท่านเอาแต่พูดแบบนั้น
‎- เป็นอะไรของท่านเนี่ย ‎- ก็ท่านพูดแบบนั้น…
‎พวกท่านทั้งสองเป็นอะไรกันหรือเจ้าคะ
‎จะบอกว่าเป็นความสัมพันธ์ที่มากกว่าสหาย
‎แต่ไม่ใช่คนรักได้ไหมนะ
‎- ใครเกรี้ยวกราดก่อนกันแน่เจ้าคะ ‎- ก็ท่านบอกว่าขี้โม้
‎ดูเหมือนจะใกล้ชิดกัน ‎แต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน
‎- ก็ท่านเอาแต่พูดคำว่าขี้โม้ก่อน ‎- เหมือนที่เห็น
‎- เจ้าหมอนั่นไม่มีไหวพริบเลยน่ะ ‎- เชิญเรียกข้าว่าคนขี้โม้เลยเจ้าค่ะ
‎น่าอึดอัดจริงๆ
‎ให้ตายเถอะ
‎เรามีหลักฐานทุกอย่างนะขอรับ มีพยานด้วย
‎พยานหรือ คุณพระ น่ากลัวซะเหลือเกิน
‎ว่าแต่เจ้าเจอกับอุกได้อย่างไรหรือ
‎- คือว่า… ‎- คุณหนูขอรับ
‎ขอโทษที่ข้ามาขัดจังหวะนะขอรับ
‎คุณหนู ข้าขอคุยด้วยหน่อยขอรับ
‎อ้อ เจ้าค่ะ
‎ถ้ามีอะไรจะพูด ก็พูดมาตรงนี้เถอะ
‎มันเป็นเรื่องส่วนตัวน่ะขอรับ
‎ไปกันเถิดขอรับ
‎เดี๋ยวนะ ทั้งคู่มีเรื่องอะไรกันนะเจ้าคะ
‎นายน้อยของเราดูจริงจังมากเลยนะเจ้าคะ
‎นั่นน่ะสิ
‎ดูจากที่ยุนอ๊กหลานข้าตามเขาไป
‎พวกเขาจะต้องมีเรื่องอะไรกันแน่ๆ
‎- จะเป็นเรื่องอะไรนะเจ้าคะ ‎- ไม่รู้สิ
‎ถ้างั้นข้าจะลองตามพวกเขาสองคนไปดูขอรับ
‎ปล่อยพวกเขาไปเลยเจ้าค่ะ
‎ปล่อยพวกเขาไปเถอะน่า
‎ไม่ไง ก็ดูเหมือนท่านทั้งสองจะอยากรู้นี่ขอรับ
‎ทำไมเขาถึงได้ไม่มีไหวพริบขนาดนี้เนี่ย
‎เจ้าหมอนี่หมดหวังแล้วจริงๆ
‎เป็นเหมือนโรครักษาไม่หายจริงๆ
‎นั่งลงเลยเจ้าค่ะ
‎ทำไมมีแต่ข้าที่ถูกดุล่ะ
‎มีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ
‎ท่านได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้น ‎ให้ใครฟังบ้างไหมขอรับ
‎การตามเข้าไปถึงที่พัก
‎มันเป็นการเสียมารยาท ‎และทำให้ข้าลำบากเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่ได้ชื่นชอบหน้าตาของท่าน
‎และไม่ได้ตาม ท่านคิดผิดทุกอย่างเลยนะ
‎ไม่เจ้าค่ะ
‎ข้าจะเล่าเรื่องน่าขายหน้าเช่นนั้น ‎จากปากตัวเองได้อย่างไร
‎ข้าทราบดีว่า
‎ท่านคิดว่าข้าไม่สวย ไม่ได้ตกหลุมรักข้า ‎และไม่ได้ตามข้ามาเจ้าค่ะ
‎แค่คิด ข้าก็ขายหน้าแล้ว
‎ข้าจะพูดออกมาได้อย่างไรเจ้าคะ
‎ข้า…
‎ไม่ใช่หญิงไม่ปกติเช่นนั้นนะเจ้าคะ
‎ไม่ใช่ ข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
‎ผู้แปรวิญญาณน่ะ
‎ข้าหมายถึงเรื่องผู้แปรวิญญาณ ‎ที่พยายามโจมตีท่านขอรับ
‎คนที่พยายามโจมตีข้าในวันนั้น ‎คือผู้แปรวิญญาณจริงๆ สินะเจ้าคะ
‎ขอรับ ถ้ามีคนรู้เรื่องนั้น ‎จะทำให้เรื่องยุ่งยากขอรับ
‎เช่นนั้นแล้ว ช่วยเก็บเรื่องนั้น ‎เป็นความลับด้วยขอรับ ข้าขอร้องล่ะขอรับ
‎นายน้อยช่วยชีวิตข้าไว้ ‎ถ้าท่านขอร้อง ข้าก็จะทำตามเจ้าค่ะ
‎ขอบคุณขอรับ
‎ในเมื่อแบ่งปันความลับกันแล้ว ‎ก็ต้องบอกชื่อของกันหน่อยนะเจ้าคะ
‎ข้าชื่อฮอยุนอ๊กเจ้าค่ะ
‎ข้าชื่อจางอุกขอรับ
‎ข้าทราบเจ้าค่ะ ข้าได้ยินชื่อของท่านแล้ว
‎ข้าก็ได้ยินชื่อท่านแล้วเช่นกัน ตาแก่…
‎ไม่สิ
‎ท่านหมอฮอยอมมักพูดอวดหลานสาวบ่อยๆ
‎ท่านปู่พูดถึงข้าหรือเจ้าคะ ‎เขาพูดว่าอะไรเจ้าคะ
‎ถ้าท่านได้ยินคงอายน่าดูเลยนะ
‎อย่าบอกนะ
‎เขาเที่ยวเอาไปพูดกับใครต่อใครว่า
‎"ยุนอ๊กของเรางดงามราวกับเทพธิดา" ‎อย่างนั้นหรือเจ้าคะ
‎ขอรับ เขาบอกว่า ‎ท่านเปล่งประกายจนทำให้คนตาบอดได้
‎ข้าต้องขอโทษที่ตายังปกติดีนะขอรับ
‎ข้าอายเหลือเกินเจ้าค่ะ
‎ท่านปู่นี่ก็จริงๆ เลย
‎ตาแก่นั่น…
‎ไม่สิๆ นั่นคงเป็นวิธีแสดงความรัก ‎ของท่านหมอฮอยอมขอรับ
‎เขาก็ชอบชมท่านแม่ของข้าเช่นนั้นเหมือนกัน
‎ข้าได้ยินว่าข้าคล้ายท่านแม่ของนายน้อยเจ้าค่ะ
‎ดูเหมือนเทพธิดาของท่านปู่ ‎คงจะหน้าตาประมาณนี้นะเจ้าคะ
‎ทำไมหรือเจ้าคะ
‎ข้าไม่คล้ายนางหรือเจ้าคะ
‎ข้าก็ไม่แน่ใจขอรับ
‎เพราะข้าไม่เคยเจอนางมาก่อน
‎ข้าจะเคยเห็นเทพธิดา ‎ที่อยู่บนสวรรค์ได้อย่างไรขอรับ
‎ถึงไม่เหมือน ข้าก็คงแย้งไม่ได้
‎ตอนนี้ท่านรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหมเจ้าคะ
‎ขอรับ ข้าได้ยินว่าท่านอยู่ดูแลข้าทั้งคืน
‎เจ้าค่ะ
‎ข้าก็คิดว่าท่านเป็นมูด็อกของข้า ‎ต้องขออภัยที่ทำให้ลำบากนะขอรับ
‎ข้าได้ต้มยาสมุนไพรที่ดีต่ออาการเมาค้างไว้…
‎อย่างน้อยก็อยู่กินก่อนสิ
‎(สำนักหมอเซจุกวอน)
‎เดี๋ยวครับ ท่านหมอซอ
‎ท่านเห็นมูด็อกบ้างไหมขอรับ
‎เมื่อวานนางน่าจะมากับข้า แต่ข้าไม่เห็นนางเลย
‎นางคงกลับบ้านไปแล้วกระมัง
‎โธ่ ทั้งที่ข้าอยู่ที่นี่น่ะหรือ
‎นางกลับไปโดยทิ้งนายน้อย ‎ที่สลบเหมือดไว้หรือขอรับ
‎ตั้งแต่บัดนี้ คนรับใช้ของซงริม ‎จะเป็นผู้ดูแลนายน้อยจางอุกเองขอรับ
‎มูด็อกไม่ใช่คนของซงริมสักหน่อย ‎นางเข้ามาที่นี่ตามอำเภอใจไม่ได้หรอก
‎เดี๋ยวก่อน…
‎ข้าว่ามูด็อก
‎คงคิดว่าถ้าอุกได้เข้ามาอยู่ในซงริม ‎แล้วนางจะได้เข้ามาด้วยแน่เลย
‎นางคงคาดหวังที่จะได้เจอเจ้าทุกวัน
‎คงผิดหวังน่าดูเลยล่ะ
‎นั่นสิ ตอนนี้นางจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้
‎อุกคงรู้แล้วแน่เลย
‎คงกำลังจะไปหาท่านอาสินะ
‎เฮ้อ เขาไม่มีทางอนุญาตแน่นอน
‎ไม่เคยมีจอมเวทตระกูลไหน ‎พาคนรับใช้ส่วนตัวเข้ามาอยู่ด้วยมาก่อน
‎ข้าคงอนุญาตให้เจ้าเป็นพิเศษไม่ได้หรอก
‎ทำไมขอรับ
‎ตลอด 20 ปีที่ผ่านมา ‎ท่านก็ยกเว้นให้ข้ามาตลอดนี่ขอรับ
‎ครั้งนี้ก็ยกเว้นให้ข้าด้วยขอรับ
‎เป็นเพราะอาจารย์ที่สอนวิชาทันซูให้เจ้า
‎อยู่ข้างนอกนั่นอย่างนั้นหรือ
‎ที่ข้าจะถามก็คือ
‎เจ้าจำเป็นต้องติดต่อกัน ‎จึงต้องพามูด็อกเข้ามาอยู่ด้วยงั้นหรือ
‎ท่านอาจารย์อีได้พิสูจน์ให้ข้าแล้ว ‎ว่าเรื่องนั้นไม่เป็นความจริง
‎เจ้าอาจจะรอดพ้นวิกฤตมาได้ ‎แต่ผู้คนก็ยังคงพูดถึงกันอยู่
‎มีผู้คนลือกันว่า
‎คนที่สอนวิชาให้เจ้าคือจางกัง พ่อของเจ้าด้วย
‎พวกเขาลือกันว่า ‎เขาไม่ใช่พ่อของข้ามาจนถึงป่านนี้
‎แต่ตอนนี้กลับลือว่าท่านพ่อสอนข้าหรือขอรับ
‎ทุกครั้งที่มีการยกเว้นเป็นพิเศษ ‎ก็มักจะมีเสียงนินทาตามมาเสมอ
‎การที่เจ้าฝึกฝนพลังรยูซู ‎และใช้วิชาทันซูได้ในช่วงเวลาสั้นๆ
‎ก็ไม่ใช่การฝึกฝนที่ธรรมดาเลย
‎เจ้า…
‎อยากตกเป็นขี้ปาก
‎และเป็นจุดสนใจของผู้คนต่อไปงั้นหรือ
‎ข้าจะให้ท่านผู้นำสงสัยในตัวมูด็อกไม่ได้
‎นางอาจถูกจับได้ว่าเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎ถ้าท่านไม่อนุญาต ข้าก็ทำอะไรไม่ได้ ‎เข้าใจแล้วขอรับ
‎เจ้าจะยอมทำตามกฎระเบียบแต่โดยดีหรือ
‎ขอรับ
‎กว่าข้าจะเข้ามาที่นี่ได้
‎ข้าจะให้ตัวเองถูกไล่ออกไป ‎เพราะนางรับใช้ไม่ได้นี่ขอรับ
‎ข้าอยากลักลอบซื้อป้ายหินแกะสลักของซงริม
‎ช่วยตามหาให้ข้าหน่อยเจ้าค่ะ
‎มีคนถูกฆ่าตายเพราะมัน ‎แล้วเจ้ายังจะขอร้องข้าให้ทำแบบนั้นอีกหรือ
‎แล้วอีกอย่าง ถ้าเจ้าถูกจับได้ว่าเข้าออก ‎ด้วยป้ายหินที่หามาด้วยวิธีนั้นเจ้าจะตายจริงๆ นะ
‎ข้าต้องไปอยู่ข้างเขาให้ได้เจ้าค่ะ ‎นายน้อยต้องการข้า
‎ไม่จริงสักหน่อย ตอนนี้เขาไม่ต้องการเจ้าแล้วนะ
‎เขาอาจจะต้องการให้เจ้าอยู่ข้างๆ ‎ระหว่างที่หนีและต้องฝึกฝนคนเดียว
‎แต่ตอนนี้เขาได้เข้าไปอยู่ในจองจินกักแล้ว
‎คนรับใช้ของที่นั่นก็จะเป็นคนดูแลเขาเอง
‎และพวกจอมเวทซงริมก็จะช่วยเขาฝึกฝน
‎มีอะไรให้เจ้าต้องไปรับใช้นายน้อย ‎อยู่ข้างๆ อีกล่ะ
‎เขาจะต้องการเจ้าไปทำไม
‎ท่านผู้นำมอบหมายให้ข้า ‎เป็นผู้อบรมความรู้พื้นฐานให้ท่านขอรับ
‎จากนี้ข้าจะเป็นผู้อบรมท่าน ‎เพราะงั้นข้าจะพูดไม่มีหางเสียงนะขอรับ
‎ขอรับ จากนี้ไปก็ขอฝากตัวด้วยนะขอรับ
‎นี่เป็นตำรากฎระเบียบของจองจินกัก
‎ส่วนพวกนี้เป็นตำราเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติ ‎และข้อห้ามของจอมเวท
‎เจ้าไม่ได้รับอนุญาต
‎ให้ออกนอกสำนักฝึกฝน ‎จนกว่าจะท่องจำได้จนหมด
‎ขอรับ ถ้ากฎว่าไว้แบบนั้น ข้าก็จะทำตามขอรับ
‎อันดับแรก
‎ก็อ่านดูก่อนเถอะ
‎นายน้อยเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิม
‎เจ้าเข้ามาในนี้ได้ยังไงเนี่ย
‎ข้าแค่สงสัยว่า
‎ท่านไม่เชื่อฟังท่านผู้นำ ‎จนถูกขังในห้องลับอีกหรือเปล่า
‎แต่พอเห็นว่าท่านกำลังศึกษาตำราอยู่ในห้องเรียน
‎ข้าก็ภูมิใจเหลือเกินเจ้าค่ะ
‎แม่บ้านคิม เจ้าภูมิใจในตัวเองได้เลย
‎เจ้าเลี้ยงนายน้อยมาอย่างดีเลยล่ะ
‎ว่าแต่ โต๊ะเตี้ยเหลือเกินนะเจ้าคะ
‎เก้าอี้ก็แข็งด้วย
‎ข้าตัวสูงกว่าคนอื่นนี่นา
‎เพราะงั้นเลยไม่สบายตัวอยู่นิดหน่อย
‎แต่เขาบอกว่าเปลี่ยนให้ไม่ได้ ‎เพราะกฎระเบียบว่าไว้แบบนั้น
‎ท่านมีความสัมพันธ์อะไรกับคุณหนูยุนอ๊กหรือเจ้าคะ
‎พวกท่านคุยเรื่องอะไรกันหรือเจ้าคะ
‎อ้อ ไม่มีอะไรหรอก
‎จริงสิ ข้ายุ่งอยู่เพราะต้องอ่านตำราพวกนี้ ‎แม่บ้านคิมรีบกลับไปเถอะ
‎นายน้อยจะศึกษาตำรา ‎งั้นข้าฝนหมึกให้ก่อนกลับดีไหมเจ้าคะ
‎ไม่เป็นไร พวกเขาบอกว่า ‎ข้าจำเป็นต้องเตรียมอุปกรณ์ด้วยตัวเอง
‎กฎระเบียบว่าไว้แบบนั้นน่ะ
‎อ้อ กฎระเบียบ
‎ถ้าเช่นนั้น
‎ข้าก็วางใจและขอตัวกลับก่อน ‎แม่บ้านคิมไปก่อนนะเจ้าคะ
‎เดี๋ยว แม่บ้านคิม
‎ฝากดูแลมูด็อกด้วยนะ ‎นางคงเป็นห่วงเพราะข้าไม่อยู่ข้างๆ
‎ท่านสบายดีแบบนี้ ‎แล้วนางจะเป็นห่วงทำไมล่ะเจ้าคะ
‎น่าจะมีความสุขด้วยซ้ำ
‎อันที่จริงที่ผ่านมา มูด็อกก็เหนื่อยมากเลยนี่เจ้าคะ
‎นางต้องเตรียมอาหารสามมื้อท่ามกลางหุบเขา
‎ให้นายน้อยที่จุกจิกเรื่องรสชาติ ‎และต้องเตรียมน้ำอาบให้ด้วย
‎แถมยังต้องซักผ้าให้อีก ‎แล้วเสื้อผ้านายน้อยก็ยาวกว่าคนอื่นเขาด้วย
‎นางเหนื่อยมากเลยล่ะ มูด็อกของเรา
‎ข้าจะพานางออกไปเที่ยวชมดอกไม้ ‎และพาไปกินของอร่อยเอง
‎จะดูแลนางอย่างดีเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้านายน้อยไม่อยู่ ‎มูด็อกก็คงสบายขึ้นอยู่แล้วเจ้าค่ะ
‎เจ้าคิดแบบนั้นหรือ
‎ใช่แล้ว
‎จางอุกได้สิ่งที่ปรารถนาแล้ว
‎เขาอาจจะอยากเขี่ยอาจารย์อย่างข้าทิ้งก็ได้
‎ที่ผ่านมาเขาทิ้งอาจารย์มาตั้ง 12 คนแล้วนะ
‎ที่จริงข้าควรจะวางยาพิษเขา ‎แล้วจับจุดอ่อนของเขา
‎ข้าเชื่อใจเขามากไปหรือเปล่านะ
‎มูด็อก
‎หาป้ายหินแกะสลักได้แล้วหรือเจ้าคะ
‎ข้าหาให้ไม่ได้หรอก ‎แต่ข้าจะมาบอกให้เจ้าสอบเข้าซงริม
‎ท่านจะบอกให้ข้าสอบ ‎เป็นจอมเวทซงริมหรือเจ้าคะ
‎บ้าหรือเปล่า พูดอะไรที่มันเข้าท่าหน่อย
‎ไม่ใช่แบบนั้น ซงริมกำลังเปิดรับสมัครหาคนอยู่
‎แต่อัตราการแข่งขันสูง ‎พวกเขาเลยเปิดสอบคัดเลือก
‎สอบคัดเลือกหรือ
‎(ประกาศรับสมัครคนรับใช้ของซงริม)
‎พวกเขาก็แค่รับสมัครคนรับใช้ไม่ใช่หรือเจ้าคะ
‎มูด็อก ตอนนี้เจ้าก็เป็นคนรับใช้นะ
‎ก็จริงอยู่ ‎แต่ข้าไม่ใช่คนรับใช้ธรรมดาๆ นะเจ้าคะ
‎ข้าไม่ทำอะไรแบบนี้หรอก
‎เดี๋ยวสิ เจ้าจะโมโหทำไมเนี่ย
‎รู้ไหมว่ามันสอบเข้ายากขนาดไหน
‎มูด็อก ร่างกายเจ้าดูไม่ค่อยแข็งแรงเลย
‎อย่างน้อยก็กินไก่ก่อนไปหน่อยสิ
‎เฮ้อ
‎ท่านแม่บ้านคิม
‎ท่านไปซงริมมาใช่ไหมเจ้าคะ ‎ได้เจอนายน้อยไหมเจ้าคะ
‎อือ ข้าไปเจอเข้ามาแล้ว เขาสบายดีมากเลยล่ะ
‎นายน้อยบอกให้ข้าทำอย่างไรต่อหรือเจ้าคะ
‎เขาจะมารับข้าเมื่อไหร่เจ้าคะ
‎เขาบอกให้เจ้าอยู่ที่นี่ให้สบายใจ
‎ไปเที่ยวชมดอกไม้และกินของอร่อยด้วย
‎เขาบอกให้ข้าไปเที่ยวชมดอกไม้ ‎และกินของอร่อยหรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎เขาไม่ได้บอกเลยหรือเจ้าคะ ‎ว่าจะมาเยี่ยมข้าเมื่อไหร่
‎เขาบอกว่าออกมาไม่ได้ ‎เพราะกฎระเบียบกำหนดไว้
‎ตอนนี้เขาบอกว่าจะปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างดี
‎ทำเอาข้าหายกังวลเป็นปลิดทิ้งเลยล่ะ
‎จางอุกไม่คิดที่จะเก็บข้าไว้ข้างกายสินะ
‎มูด็อก
‎ว่าแต่เจ้ารู้ไหมว่า ‎หญิงสาวที่นายน้อยมีใจให้เป็นใคร
‎ข้ากำลังสงสัย ‎ว่าใช่คุณหนูที่ข้าเจอที่ซงริมวันนี้ไหม
‎คุณหนูหรือเจ้าคะ นี่เขามีหญิงสาวแล้วหรือ
‎ไม่ใช่ ก่อนหน้านี้เขาเคยบอกข้าไว้เช่นนี้น่ะ
‎ว่าเขามีใจให้หญิงสาวที่เป็นเหมือนไข่นก
‎ที่อยู่อย่างโดดเดี่ยวบนยอดต้นไม้
‎นายน้อยบอกว่าผู้หญิงคนนั้นมีแค่เขาคนเดียว
‎ข้ารู้สึกได้ว่าเขาหวงแหนนาง
‎แล้วเมื่อชายหนุ่มรู้สึกหวงแหนหญิงสาว ‎มันจะเป็นอะไรได้ล่ะ
‎มันก็คือความรักไงล่ะ
‎ไข่นกสำหรับจางอุกก็คือข้านะ
‎ไข่นกนี่นา
‎ท่านอาจารย์ ‎เรามารักษาความภักดีและหน้าที่กันนะ
‎ข้าเกือบตายไปแล้วก็เพราะท่าน
‎ท่านอาจารย์สุดบ้าคลั่งของข้า
‎ความเป็นอาจารย์และลูกศิษย์ของเรา ‎จะสิ้นสุดลงเมื่อเจ้าได้เป็นจอมเวทที่เก่งกาจ
‎และข้าได้รับพลังของข้ากลับคืนมา
‎เมื่อข้าได้รับพลังที่เคยมีกลับคืนมา ‎และกลับไปเป็นนักซู
‎พวกเราก็ไม่ใช่อาจารย์และลูกศิษย์กันอีกต่อไป
‎มีเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้นด้วยหรือ
‎เพราะเมื่อถึงตอนนั้น ‎ก็ไม่มีเหตุผลที่เจ้าต้องปกป้องข้า
‎และไม่มีเหตุผลให้ข้า…
‎ยอมอ่อนข้อให้กับเจ้าแล้ว
‎ท่านอาจารย์ ข้าเอง จางอุก
‎เฮ้อ ทำยังไงดีนะ
‎เป็นเรื่องแล้วแฮะ
‎มูด็อกของเรา
‎ข้าคิดถึงเจ้าเหลือเกิน
‎ข้าไม่มีความคิดที่จะฝึกฝนให้จางอุกขอรับ
‎เจ้าไม่ได้ยอมรับเขา ‎แต่ตั้งใจจะขังเขาไว้ในซงริมสินะ
‎ช่วยด้วยเจ้าค่ะ
‎ข้ามั่นใจว่านางคือมูด็อกนะ
‎นางออกไปที่ไหนเอาตอนนี้เนี่ย
‎นายน้อย
‎จดหมายจะไปสำคัญอะไร ‎หากถ่ายทอดความรู้สึกได้ นั่นต่างหากคือจดหมาย
‎มีคุณหนูคนหนึ่ง ‎ที่นายน้อยของเรารู้สึกหวงแหนอยู่
‎มันยากกว่าที่ข้าคิดไว้อีก
‎- องค์รัชทายาท ‎- องค์รัชทายาท
‎นางมักจะอยู่เคียงข้างอุกเสมอสินะ
‎เวลาที่ต้องอ่านสิ่งที่มองไม่เห็น ‎ก็ต้องจดจ่อก่อนแล้วค่อยอ่านมัน
‎มูด็อก
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน