‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ถ้าข้ายอมตายได้
‎ข้าก็ไม่โยนมันทิ้งไป ‎แล้วชอบท่านต่อไปได้ไหมขอรับ
‎ข้าเคยบอกแล้วใช่ไหม ‎ว่าเมื่อลูกศิษย์พร้อมตาย
‎ท่านอาจารย์ก็ต้องพร้อมไปกับข้าด้วย
‎ถึงจะตายข้าก็จะชอบเจ้าต่อไป
‎เพราะฉะนั้นแล้ว มูด็อก ‎เหมือนที่เจ้าสารภาพออกมาอย่างยากลำบาก
‎ลองชอบนายน้อยคนนี้แทบตายต่อไปนะ
‎มูด็อก เจ้าจะจ้องหน้าข้าแบบนั้นไม่ได้สิ
‎เจ้าบอกว่าหลงรักข้าแทบตาย ‎ถ้าจ้องแบบนั้นก็โดนจับได้กันพอดี
‎นายน้อย ถ้าอย่างนั้น…
‎สายตาของคนที่หลงรักแทบตาย ‎มันต้องมองยังไงหรือเจ้าคะ
‎ไม่รู้สิ แต่อันดับแรก…
‎คงไม่ใช่สายตาก้าวร้าวแบบนั้นหรือเปล่า
‎เขาว่ากันว่า ‎เป็นสายตาหวานหยาดเยิ้มเหมือนน้ำผึ้งนะ
‎มันคงยากใช่ไหม
‎แล้วทำไมต้องบอกว่าหลงรักข้าแทบตายด้วยล่ะ
‎ถ้าบอกว่าชอบข้าแบบพอประมาณ ‎เจ้าก็จ้องข้าแบบพอดีๆ ได้แล้ว
‎ถ้าข้าพยายามทำเต็มที่ ‎เพื่อมองท่านอย่างหวานหยาดเยิ้ม
‎และหลงรักนายน้อยแบบนั้นต่อไป
‎แล้วจากนี้มูด็อกจะเป็นอย่างไรต่อไปหรือเจ้าคะ
‎จากนี้หรือ
‎เจ้าจะให้ข้ารักเจ้าต่อไป ‎โดยไม่คิดวางแผนอนาคต
‎ในขณะที่แม่บ้านคิม ‎พยายามจะจับนายน้อยแต่งงานเดี๋ยวนี้เนี่ยนะ
‎ถ้าเป็นแบบนั้น ‎มูด็อกจะเป็นยังไงต่อไปหรือเจ้าคะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก ‎นายน้อยยังไม่คิดจะแต่งงานตอนนี้หรอก
‎ไม่คิดกับผีสิ
‎ไม่ยอมดื่มชาคนที ‎แถมยังทำเหมือนจะแต่งงานเร็วๆ นี้อีก
‎สรุปก็คือ ตอนนี้มูด็อกของเรา
‎ต้องการคำสัญญาเกี่ยวกับอนาคต ‎อะไรแบบนั้นหรือ
‎ถ้าจะให้ข้าหลงรักท่านต่อไป
‎ข้าก็ต้องมั่นใจว่าท่านเป็นของข้าสิเจ้าคะ
‎มันไม่ใช่เรื่องที่จะหุนหันตัดสินใจได้หรือเปล่า
‎แปลว่าเจ้าปฏิเสธสินะ
‎เจ้าชอบคิดอะไรสุดขั้วจริงๆ
‎ข้าแค่จะบอกว่า ‎ให้สัญญากับเจ้าตอนนี้ทันทีไม่ได้ต่างหาก
‎แม่บ้านคิม ‎ข้าต้องไปปรึกษากับแม่บ้านคิมก่อนด้วย
‎ให้ตาย
‎งั้นก็ช่างเถอะ
‎"สายตาหวานเยิ้มเหมือนน้ำผึ้ง" กับผีสิ
‎ข้าแค่จ้องเจ้า ‎ด้วยสายตาเหมือนหมาไล่ไก่ก็พอ
‎หมาหรือ
‎จริงด้วย หมา
‎ข้าลืมเรื่องสำคัญไปเลย ท่านอาจารย์ ‎ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเถียงกันเรื่องนี้นะ
‎หมาตัวนั้นคือหมาตอนนั้นล่ะ
‎เจ้าพูดบ้าอะไรอีกเนี่ย
‎หมาที่ท่านอาจารย์อีเลี้ยงที่ดันฮยังกกน่ะ ‎เจ้าจำได้ไหม
‎หมาซับซาลีหรือ
‎อือ เจ้าหมาตัวนั้น
‎คือควีกูล่ะ
‎ท่านอาจารย์อีรู้ตั้งแต่แรกแล้ว ‎ว่าเจ้าคือผู้แปรวิญญาณ
‎บางที…
‎เขาอาจจะรู้แล้วด้วย ว่าเจ้าคือนักซู
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนมาทำอะไรที่ซงริม ‎ดึกดื่นป่านนี้หรือขอรับ
‎พวกเขาคงมารับเจ้ากลับไปสินะ
‎ข้าได้ยินว่า
‎วันนี้พวกท่านนำควีกู ‎ของต้องมนตร์ของจินโยวอนเข้าไปในวังหลวง
‎เราทำเพื่อตามหาเบาะแส ‎ของเวทมนตร์ดำในวังหลวงขอรับ
‎ตอนคดีผู้แปรวิญญาณครั้งก่อน ข้าเคยเตือนแล้ว ‎ว่าอย่าลากจินโยวอนเข้ามาเกี่ยวมิใช่หรือเจ้าคะ
‎แล้วเหตุใดซงริมถึงใช้จินโยวอน ‎ตามอำเภอใจเช่นนี้
‎ตระกูลจอมเวทที่เป็นสมาชิกที่ประชุมลงมติ
‎จำเป็นต้องช่วยขัดขวางเวทมนตร์ดำ
‎และเมื่อซงริมพยายามทำเช่นนั้น ‎ก็เป็นเรื่องแน่ที่จินโยวอน
‎ต้องช่วยเหลือมิใช่หรือขอรับ
‎นั่นหมายความว่าท่านจะใช้พวกเราอีกสินะเจ้าคะ
‎ถ้าอย่างนั้นข้าจะพาควีกูกลับไปเจ้าค่ะ
‎มอบควีกูคืนมาแต่โดยดีด้วย
‎หรือไม่อย่างนั้น ‎จะให้ข้าตามหาด้วยตัวเองไหมเจ้าคะ
‎ควีกูอยู่นี่
‎ควีกูเป็นของต้องมนตร์ ‎ที่ท่านอาจารย์ซอกยองสร้างขึ้น
‎ซึ่งแปลว่ามันถือเป็นของซงริมด้วย
‎ของต้องมนตร์ของจินโยวอน ‎เป็นของซงริมหรือ
‎ท่านกำลังจะบอกว่าจินโยวอน ‎เป็นโกดังเก็บของของซงริมหรือเจ้าคะ
‎เขาไม่ได้หมายความเช่นนั้นขอรับ
‎พวกท่านกำลังอ้างอย่างหน้าไม่อายว่า ‎สิ่งของของจินโยวอนเป็นของซงริมสินะ
‎พวกท่านยืมไปตามอำเภอใจ ‎แล้วไม่นำกลับมาคืน
‎ดูเหมือนคนของซงริม ‎จะเป็นเช่นนั้นกันนะเจ้าคะ
‎ก่อนหน้านี้ ท่านก็เคยพูดเช่นนี้ใช่ไหมขอรับ
‎ว่ามีจอมเวทของซงริม ‎ที่นำสิ่งของของจินโยวอนไป
‎คนผู้นั้นคือใครขอรับ
‎นั่นไง เขาอยู่ตรงหน้านี่ไงเจ้าคะ
‎คนที่แอบเข้ามาในจินโยวอนราวกับหัวขโมย
‎แล้วขโมยควีกูไป
‎กล้าดีมาเรียกท่านอาจารย์อีของเรา ‎ว่าเป็นหัวขโมยได้ยังไง
‎งั้นจะเรียกคนที่แอบนำสิ่งของของคนอื่นไป ‎ว่าอย่างไรล่ะเจ้าคะ
‎ท่านแม่ สงบสติก่อนเถิดเจ้าค่ะ
‎คนที่ย้ายควีกูจากเครื่องปั้นดินเผาที่แตก ‎ไปอยู่ในร่างหมาตัวนั้น
‎ก็คือท่านอาจารย์อีของเรานะ
‎คนที่ทำมันแตกก็คือซงริมนะเจ้าคะ
‎ให้ตายเถอะ
‎มันตายแล้วขอรับ ท่านอาจารย์
‎ข้าเพียงปกป้องลูกสาวของข้าเจ้าค่ะ
‎ท่านอาจารย์อีบงการควีกู ‎ให้มาโจมตีพวกเราหรือเจ้าคะ
‎ควีกูคงโจมตี ‎เพราะรับรู้ได้ถึงเวทมนตร์ดำต่างหาก
‎งั้นก็แปลว่าคุณหนูคนนั้น
‎มีพลังของเวทมนตร์ดำอยู่สินะขอรับ
‎มันจับพลังของเวทมนตร์ดำได้ ‎จากหนอนที่ดูดกินเลือดสินะ
‎คุณหนูจินโชยอน
‎ท่านเคย…
‎ใช้เวทมนตร์ดำหรือไม่
‎เวทมนตร์ดำหรือ พูดอะไรไม่เข้าท่าเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้าไม่อย่างนั้น
‎ทำไมควีกูถึงพุ่งจู่โจมนางล่ะ
‎คงเป็นเพราะซงริมพยายามใส่ร้าย ‎ลูกสาวของข้ายังไงล่ะเจ้าคะ
‎ทุกคนพอเถิดเจ้าค่ะ
‎ท่านอาจารย์อีพูดถูกแล้วเจ้าค่ะ
‎อันที่จริง
‎เมื่อไม่นานมานี้ ‎ข้าใช้เวทมนตร์ดำไปเจ้าค่ะ
‎แต่มันไม่ใช่เวทมนตร์ชั่วร้าย ‎ที่ทำร้ายใครนะเจ้าคะ
‎มันกำลังเป็นที่นิยมในช่วงนี้
‎มันคือยันต์แห่งความรัก ‎ที่จะช่วยให้ความรักสมหวัง
‎น่าจะเป็นเพราะสิ่งนี้เจ้าค่ะ
‎ลูกสาวของข้าทำสิ่งที่ ‎ทำให้เกิดความเข้าใจผิดไปขอรับ
‎ข้าต้องขออภัยด้วย
‎เจ้าได้เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในร่างสุนัข
‎และหมดพลังไปเช่นนี้สินะ
‎ตอนนี้ควีกูได้สลายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว
‎ทำอย่างไรดีเจ้าคะ
‎ควีกูตายเพราะยันต์ของข้าหรือเจ้าคะ
‎จินโชยอน
‎เจ้าบังอาจทำให้จินโยวอนเสื่อมเสียงั้นหรือ
‎ควีกูตายแล้วหรือ
‎อือ
‎ท่านอาจารย์อีบอกว่า ‎จะพามันไปฝังวันพรุ่งนี้เมื่อฟ้าสว่าง
‎หมาตัวนี้คือควีกูนี่เอง
‎มันน่าจะรู้ว่าข้าเป็นผู้แปรวิญญาณ ‎ตั้งแต่ที่ได้เจอกันครั้งแรก
‎แต่หลังจากนั้นมันก็ไม่เคยเห่าข้าเลย
‎มันก็ช่วยปิดบังให้ข้าอยู่เหมือนกันหรือ
‎ถึงจะตายแล้ว ‎ก็ยังเป็นควีกูที่ตามจับเวทมนตร์อยู่
‎มันอาจจะเหลือพลังอยู่ อย่าแตะต้องมัน
‎แล้วคนของจินโยวอนกลับไปแล้วหรือ
‎มีปัญหาอื่นเกิดขึ้น พวกเขาเลยคุยกันอยู่
‎ปัญหาอื่นหรือ
‎พัคดังกูกับจินโชยอน
‎ทั้งคู่กำลังคบกันอยู่
‎- อะไรนะเจ้าคะ ‎- ว่าไงนะ
‎ข้าซึ่งเป็นผู้อำนวยการ ‎ได้ทำลายของต้องมนตร์ของจินโยวอนเอง
‎จะไม่มีเรื่องเดือดร้อนถึงซงริมเจ้าค่ะ
‎ในเมื่อหมดธุระแล้ว พวกเราต้องขอตัวก่อน
‎- ไปกันเถิด ‎- เจ้าค่ะ
‎เดี๋ยวก่อน ผู้อำนวยการจิน
‎ดื่มชาก่อนแล้วค่อยกลับเถิด
‎ต้องคลายความเข้าใจผิด ‎และสานสัมพันธ์กันสิ
‎สานสัมพันธ์หรือเจ้าคะ
‎พวกเขาทั้งสองมีความสัมพันธ์เช่นนั้นกันนี่
‎ยันต์ที่เจ้าหยิบออกมาเมื่อสักครู่
‎เป็นยันต์ที่ใช้เพื่อให้สมหวังกับเจ้าดังกูใช่ไหม
‎ขอรับ ทั้งหมดเป็นเพราะข้าเอง
‎คุณหนูโชยอนไม่ผิดเลยขอรับ
‎เจ้าไม่ต้องออกหน้าเลย
‎ข้าก็เพิ่งทราบไม่นานมานี้ขอรับ
‎เขาพูดเหลวไหลว่า
‎หากลูกสาวที่ตายไปของท่าน ‎มีชีวิตรอดกลับมา พวกเขาก็ครองรักกันได้
‎ข้าจึงตำหนิเขาไปแล้วขอรับ
‎ตายหรือ บูยอนของข้ายังไม่ตาย ‎และอีกไม่นานก็จะตามหานางเจอเจ้าค่ะ
‎ท่านเชื่อว่าจินมูจะตามหานางให้ท่านหรือขอรับ
‎ตอนนี้ผู้อำนวยการจินกำลังถูกเขาหลอกอยู่ขอรับ
‎ที่ท่านบุกมาซงริมกลางดึกเพื่อตามหาควีกู
‎ก็เพราะจินมูยุยงท่านใช่ไหมขอรับ
‎ข้าเคยบอกให้ท่านเลิกยุ่ง ‎เรื่องของจินโยวอนแล้วนะ
‎โธ่ อย่าทะเลาะกันเลย
‎ถ้าเจอตัวลูกสาวของผู้อำนวยการจิน ‎ก็เป็นเรื่องน่ายินดีมิใช่หรือ
‎การเป็นศัตรูกับซงริม ‎ก็ไม่ใช่เรื่องดีกับผู้อำนวยการจินด้วยนี่นา
‎พวกเรามาสนิทสนมกันเหมือนเมื่อก่อนเถิด
‎ใครจะไปรู้ล่ะ
‎โชยอนกับดังกูอาจจะแต่งงานกัน ‎ทำให้สองตระกูลเกี่ยวดองกันก็ได้
‎ข้าขอปฏิเสธเจ้าค่ะ
‎จะต้องมีคู่แต่งงานที่ดีกว่านี้ ‎สำหรับโชยอนลูกข้าแน่ๆ
‎จะมีคู่แต่งงานคนไหน ‎ที่ดีไปกว่าตระกูลพัคแห่งซงริมอีก
‎หากเป็นลูกสาวของตระกูลจิน
‎ก็มีคุณสมบัติเพียงพอ ‎ที่จะเป็นคู่ครองขององค์รัชทายาทเจ้าค่ะ
‎ท่านแม่
‎ท่านพูดเรื่องอะไรเจ้าคะ
‎ข้าไม่ต้องการเจ้าค่ะ
‎องค์รัชทายาทนิสัยไม่ดีขนาดไหน
‎- ข้าไม่ชอบเขาเจ้าค่ะ ‎- จินโชยอน
‎ข้าจะแต่งงานกับคนที่ข้าชอบเจ้าค่ะ
‎ขอรับ
‎ข้าคือคนที่นางชอบขอรับ
‎พัคดังกู
‎กลับไปคุยกันที่บ้านเถิด
‎ปล่อยมือนั่นแล้วตามข้ามาเดี๋ยวนี้
‎ปล่อยนางไปก่อน
‎ปล่อยมือแล้วให้นางกลับไปซะ
‎เจ้าจะไม่ปล่อยมือเขาหรือ
‎ปล่อยมือเดี๋ยวนี้
‎จินโชยอน
‎ถ้าเจ้าจะทำตามใจตัวเอง ‎ก็ไม่ต้องกลับมาที่บ้านอีก
‎วันนี้พวกเราขอลาเพียงเท่านี้จะดีกว่าขอรับ
‎เจ้าจะไม่กลับไปกับเราจริงๆ หรือ
‎ครั้งนี้ข้าจะไม่ทำตามที่ท่านแม่ต้องการเจ้าค่ะ
‎ช่วยเข้าใจข้าด้วย ท่านพ่อ
‎ถ้าแม่ของเจ้าหายโกรธแล้ว ข้าจะติดต่อมานะ
‎ฝากดูแลนางสักพักด้วยนะ
‎ขอรับ
‎ท่านอา ข้าขอโทษจริงๆ
‎แต่ข้าจะปกป้องผู้หญิงของข้าขอรับ
‎เจ้าก็ออกไปด้วยเลย
‎ตอนนี้พวกเราจะไปที่ไหนดีเจ้าคะ
‎นั่นสิขอรับ
‎เขาไล่เราให้ออกไป ถ้าอย่างนั้น
‎เราออกไปจากที่นี่แล้วไปเช่าห้องที่โรงเตี๊ยม…
‎- เช่าห้องหรือเจ้าคะ ‎- หือ
‎ไม่ใช่แบบนั้นขอรับ
‎ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน ‎ต้องเช่าห้องแยกกันอยู่แล้ว
‎ข้าไม่ชอบโรงเตี๊ยมเลยเจ้าค่ะ
‎แต่ดึกดื่นเช่นนี้ เราไม่มีที่ไปแล้วนะขอรับ
‎อากาศก็หนาวด้วย
‎หนาวจัง
‎จะไปที่ไหนดีนะ
‎นายน้อยดังกู
‎ข้าได้ยินว่านายน้อยของข้าถูกปล่อยตัวแล้ว ‎แต่เขาไม่อยู่ที่ห้องเลย
‎ท่านเห็นเขาบ้างไหมเจ้าคะ
‎ทั้งสองท่านมีเรื่องอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ
‎- ท่านแม่บ้านคิม ‎- หือ
‎ท่านแม่บ้านคิม
‎นายน้อยดังกู ข้าขนลุกนะเจ้าคะ
‎คุณหนูโชยอนก็ด้วย เป็นอะไรกันไปเนี่ย
‎แม่บ้านคิม…
‎ควีกู ของต้องมนตร์ ‎ที่ก่อความไม่สงบในวังหลวง
‎ได้สลายไป โดยผู้อำนวยการจินโยวอน ‎ที่พยายามนำมันกลับคืนไปพ่ะย่ะค่ะ
‎ควีกูได้สลายไปแล้วงั้นหรือ
‎นางทำลายสมบัติที่ตามล่าเวทมนตร์ดำได้ยังไง
‎ที่บอกว่ามันตามล่าเวทมนตร์ดำได้ ‎เป็นเพียงข้ออ้าง
‎มันคือของต้องมนตร์ ‎ที่ซงริมพยายามใช้เพื่อคุกคามราชวงศ์พ่ะย่ะค่ะ
‎จินมูพูดถูกเพคะ
‎ซงริมพยายามแสดงให้เห็นว่า ‎พวกเขามีอิทธิพลเหนือราชวงศ์เพคะ
‎หากพวกเขาใช้ข้ออ้างว่าตามจับเวทมนตร์ดำ
‎ก็สามารถควบคุมจอมเวทในที่ประชุมมติ
‎และปลดกษัตริย์ลงจากบัลลังก์ได้เพคะ
‎เพราะแบบนั้น ‎เขาถึงได้พูดถึงดวงดาวกษัตริย์หรือ
‎เพื่อข่มขู่ข้าว่า ‎อาจจะมีกษัตริย์คนใหม่ปรากฏขึ้นได้
‎ที่ท่านอาจารย์อีพูดถึงดวงดาวกษัตริย์
‎เพื่อสื่อว่าจะมีผู้ที่ช่วยโลกจากความวุ่นวาย ‎ดั่งเช่นอาจารย์ซอกยองพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาไม่ได้พูดเพื่อข่มขู่ราชวงศ์
‎แล้วถ้าหากผู้ที่กอบกู้โลก ‎พยายามที่จะควบคุมโลกล่ะ
‎เจ้าคิดว่าจะขัดขวางเขาได้หรือ
‎จางกัง หัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎เคยทำนายว่าดวงดาวกษัตริย์จะปรากฏขึ้น
‎และท่านอาจารย์อีก็พูดเช่นนั้นอีก
‎หรือว่าซงริมจะรู้อยู่แล้วนะ
‎ที่ผ่านมาฝ่าบาทพยายามมีลูก ‎ที่เกิดมาพร้อมดาวกษัตริย์ จากสนมมากมาย
‎แต่ตอนนี้ทรงตั้งใจจะตามหาคนคนนั้น ‎จากซงริมสินะ
‎เป็นธรรมดาที่ฝ่าบาทจะทรงรู้สึกกลัวพ่ะย่ะค่ะ
‎เพราะสำหรับราชวงศ์โก
‎การมีอยู่ของดวงดาวกษัตริย์ ‎อาจก่อให้เกิดกบฏได้
‎"กบฏ" หรือ
‎ผู้คนในอาณาจักรแดโฮเชื่อและศรัทธา ‎ในพลังสวรรค์แห่งฟากฟ้าก็จริง
‎แต่ราชวงศ์ที่สืบทอดมากว่าหลายร้อยปี ‎คงไม่พังทลายง่ายๆ หรอก
‎แล้วจะแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ ‎เพียงเพราะกลุ่มดาวน่ะหรือ
‎มันไม่เข้าท่าเลยนี่
‎ถ้าเป็นคนของซงริมก็เป็นไปได้นะพ่ะย่ะค่ะ
‎เมื่อ 200 ปีก่อน ‎ซอกยองแห่งซงริมได้กอบกู้โลกไว้
‎และบทบาทของเขาในอาณาจักรแดโฮ ‎ก็ยังหลงเหลืออยู่มากพ่ะย่ะค่ะ
‎หากมีใครบางคนที่มี ‎โชคชะตาแห่งดาวกษัตริย์เฉกเช่นซอกยอง
‎ก็เป็นข้ออ้างที่จะทำให้เขา ‎ขึ้นเป็นกษัตริย์ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นรองหัวหน้าสำนักคิดว่า
‎เรื่องที่ฝ่าบาททรงกังวลจะเกิดขึ้นได้จริงงั้นหรือ
‎ทรงอย่าเป็นกังวลพ่ะย่ะค่ะ
‎ตราบใดที่จินมูคนนี้ปกป้องราชวงศ์อยู่ ‎จะไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ก็ดี
‎ข้าจะไม่ทำตัวโง่เขลาเหมือนเสด็จพ่อ ‎และป่วยเป็นโรควิตกกังวลไปตลอดชีวิตหรอก
‎พอข้าพาควีกูไปก็เห็นได้ชัดเลย
‎เป็นเหมือนที่เจ้าคาดเดาไว้
‎พระมเหสีเป็นคนฝั่งจินมูผู้ใช้เวทมนตร์ดำ
‎แต่ถึงอย่างนั้น ‎เราก็ยังแตะต้องราชวงศ์ไม่ได้ขอรับ
‎ถ้าหากซงริมพยายามจู่โจมราชวงศ์
‎จินมูจะต้องใช้เรื่องชาติกำเนิดของอุก
‎ทำให้เขาเป็นศัตรูกับราชวงศ์อย่างแน่นอน
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น ซงริมที่รับเด็กคนนั้นไว้
‎ก็คงเป็นศัตรูกับราชวงศ์ด้วย
‎จางกังต้องปรากฏตัวออกมาขอรับ
‎ถ้าเป็นจางกังที่รู้ความจริงทุกอย่าง
‎เขาจะต้องรู้จุดอ่อนของจินมูแน่ๆ ขอรับ
‎เจ้าจะตามหาคนที่ร่อนเร่พเนจร ‎เป็นเวลากว่าหลายสิบปีได้อย่างไร
‎เราคงต้องรอให้เขา ‎ปรากฏตัวออกมาด้วยตนเองขอรับ
‎ข่าวลือเรื่องผู้แปรวิญญาณ ‎ได้แพร่ออกไปทั่วป้อมแดโฮแล้ว
‎ถ้าเขาได้ยินข่าวลือนั้น เขาก็คงปรากฏตัวขึ้น
‎เพราะเป็นห่วงซงริมและลูกชายของเขาขอรับ
‎ข้าถูกเรียกมาขอรับ
‎ท่านอาจารย์อีอยู่ไหนล่ะขอรับ
‎เขาบอกว่าจะไปฝังซับซาลี
‎จึงไปดันฮยังกกตั้งแต่เช้ามืดแล้ว
‎เดี๋ยวนะ
‎เขาไปแล้วหรือขอรับ ‎ไม่ใช่ว่าท่านอาจารย์อีเรียกพบข้าหรือ
‎เขาเป็นคนเรียกเจ้า
‎และสั่งให้ข้าส่งมอบสิ่งนี้ให้เจ้าแทน
‎นี่เป็นดาบของมือสังหารนักซู ‎ที่ท่านอาจารย์ไปเอามาจากองค์รัชทายาท
‎เขาบอกว่าคนเดียวที่ฝากดาบนี้ไว้ได้คือเจ้า
‎และสั่งให้ข้านำมาให้เจ้า
‎เขาฝากแต่ดาบไว้
‎- ไม่ได้พูดอะไรเลยหรือขอรับ ‎- ใช่แล้ว
‎ท่านอาจารย์ไม่ได้จะรับเจ้าเป็นลูกศิษย์สักหน่อย
‎ข้าไม่เข้าใจเลยว่า ‎ทำไมเขาถึงปฏิบัติกับเจ้าเป็นพิเศษเช่นนี้
‎เท่าที่ข้าดู เจ้าก็คงไม่ยอมตายด้านด้วย
‎ข้าได้ยินจากพัคจินแล้ว ‎เห็นว่าเจ้ามีหญิงสาวที่ชอบแทบตายอยู่นี่
‎ถ้าเจ้ากับมูด็อกมีความสัมพันธ์เช่นนั้น
‎แล้วมาทำให้ยุนอ๊กของข้าหลงทำไม
‎- ข้าไม่เคยทำเช่นนั้นนะขอรับ ‎- ไม่เคยกับผีสิ
‎ยุนอ๊กหลงเจ้าขนาดนั้น
‎แล้วเจ้าทำให้ท่านอาจารย์อีหลงได้ยังไงกันนะ
‎ข้าไม่เคยทำอะไรเลยขอรับ
‎การทำเหมือนข้าเป็นคนใจง่าย ‎เพียงเพราะรับน้ำใจที่อีกฝ่ายมอบให้
‎ท่านหมอ ข้ารู้สึกไม่ยุติธรรมเลยนะขอรับ
‎หลังจากนี้ก็ระวังตัวต่อหน้ายุนอ๊กของข้า
‎และทำตัวดีๆ กับท่านอาจารย์อีด้วยล่ะ
‎ขอรับ
‎ท่านอาจารย์อีไม่ปิดใจไม่รับฟังเหตุผล ‎เหมือนผู้ใหญ่ในซงริมท่านอื่นๆ
‎แล้วเขาก็อ่อนโยนและใจกว้าง
‎ข้าเลยตั้งใจจะนับถือเขาขอรับ
‎เจ้าไม่รู้ว่าท่านอาจารย์ของเรา ‎เป็นคนน่ากลัวขนาดไหนสินะ
‎หากเป็นเรื่องที่ผิดทำนองคลองธรรม ‎เขาก็เป็นคนเหี้ยมโหดไร้ความปรานีนะ
‎เพราะฉะนั้นเจ้าต้องระวังตัวตลอดเวลา
‎เอาไปได้แล้ว
‎ข้าลืมไปเลย
‎เกือบโดนเขาดุอีกแล้ว
‎ตอนที่มอบดาบของนักซูให้
‎เขาได้ฝากคำพูดมาบอกเจ้าด้วย
‎ทำไมเขาถึงฝากดาบของข้าไว้กับเจ้านะ
‎เพราะข้าให้เจ้าที่เป็นนักซูอยู่ข้างๆ
‎เขาเลยจะให้ข้าเก็บดาบนั้นไว้ล่ะมั้ง
‎ยังไงก็เถอะ ‎แปลว่าเขาตั้งใจจะปล่อยผ่านไปเหมือนที่ทำมา
‎ค่อยยังชั่วหน่อยนะ
‎เขาได้ฝากคำพูดมาบอกเจ้าด้วย
‎นำดาบนี้ไปฝากไว้กับจางอุก
‎และบอกเขาด้วยว่าจากนี้ ‎ถ้าหากมีใครดึงดาบนั้นออกมาก็ให้สังหารซะ
‎ถ้าหากเขาทำเช่นนั้นไม่ได้
‎เขาก็จะต้องตายไปด้วย
‎นี่เป็นคำเตือนว่าถ้าหากสักวันหนึ่ง ‎มูด็อกดึงดาบนั้นในฐานะมือสังหารนักซู
‎เขาจะไม่ไว้ชีวิตนาง
‎มันเป็นดาบของข้า แต่ข้ารู้สึกไม่คุ้นเลย
‎เขาคงรู้ว่าข้าดึงดาบไม่ได้จึงไว้ชีวิตข้าสินะ
‎ถ้าเจ้าใช้ชีวิตเป็นมูด็อกต่อไป ก็คงจะปลอดภัย
‎ถ้าข้ากลับไปเป็นนักซู ข้าก็คงจะอยู่ในอันตราย
‎ถ้าข้าตามหาหินน้ำแข็งได้ ‎และได้พลังกลับคืนมา
‎ข้าคงจะมีศัตรูมากมาย
‎ไม่ว่าตอนนั้นข้าจะเป็นอย่างไร
‎เจ้าก็ไม่ต้องเข้ามายุ่ง
‎ทำไม
‎เพราะความเป็นอาจารย์และลูกศิษย์ของเรา ‎จะสิ้นสุดลงหรือ
‎เพราะเมื่อถึงตอนนั้น ‎ก็ไม่มีเหตุผลให้เจ้าปกป้องข้า
‎และไม่มีเหตุผลให้ข้ายอมอ่อนข้อให้เจ้าแล้ว
‎นั่นเป็นสิ่งที่เราสัญญากันไว้ตั้งแต่แรก
‎ถ้างั้นมาสัญญากันอีกข้อเถอะ
‎พวกเรามีทั้งหน้าที่และความภักดีที่สั่งสมมา
‎และยังหลงรักกันแทบตายด้วย ‎งั้นสัญญาเพิ่มสักข้อก็ได้นี่นา
‎ก็ได้ อะไรหรือ
‎เมื่อเจ้าได้พลังกลับคืนมา
‎ถ้าเจ้าต้องดึงดาบเล่มนั้น ‎และเล็งมันใส่ใครสักคน
‎ก็จงเล็งหาข้าเป็นคนแรกนะ
‎หากเจ้าแทงข้า
‎ข้าก็จะตายในฐานะที่ปล่อยให้มือสังหาร ‎ออกมาสู่โลกอีกครั้ง
‎แต่ถ้าเจ้าเก็บดาบลง
‎ตอนนั้นข้าก็อยากทำสัญญาอีกข้อกับเจ้า
‎เป็นคำสัญญาเกี่ยวกับอนาคต
‎ที่มูด็อกของเราอยากได้ยินจากนายน้อย ‎อะไรพวกนั้นน่ะ
‎ข้าจะตามหาหินน้ำแข็งมาให้เจ้า ‎เพื่อไม่ให้เจ้าควบคุมตัวเองไม่ได้เอง
‎เพราะข้าเคยสัญญาไว้ไง
‎หนุ่มสาวที่หนีออกจากบ้านไป
‎มาอยู่ที่บ้านข้าเจ้าค่ะ
‎ดังกูก็ไปที่นั่นด้วยหรือ
‎ทำไมแม่บ้านคิมถึงรับพวกเขาเข้าบ้านล่ะ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎จะให้ข้าปล่อยให้พวกเขา
‎ไปตั้งรกรากกันอยู่ข้างนอก ‎แล้วให้ข่าวลือแพร่ไปทั่วหรือเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิม
‎ช่วยดูแลและจับตาดูพวกเขาหน่อยนะขอรับ
‎พวกเขาสองคนดูเหมาะสมกันดีออก
‎เหตุใดต้องคัดค้านขนาดนั้นด้วยเจ้าคะ
‎พวกเขาสองคนไม่อาจคบกันได้ขอรับ
‎แล้วท่านก็ไล่ตะเพิดออกไปแบบนั้นเนี่ยนะ
‎ท่านผู้นำแก้นิสัยนั่นหน่อยเถอะเจ้าค่ะ
‎เมื่อคืนท่านก็ขังนายน้อยของเรา ‎กับมูด็อกอย่างไร้เหตุผลด้วย
‎ยิ่งอายุมากขึ้น ‎ก็ยิ่งต้องใจกว้างนะเจ้าคะ
‎ให้ตายเถอะ
‎ข้าชอบมูด็อกมากขอรับ
‎ข้าชอบนายน้อยจริงๆ เจ้าค่ะ
‎แม่บ้านคิม
‎ถ้าหากอุก
‎มีใจให้ผู้หญิงที่ไม่คู่ควรเหมือนกับดังกู
‎ท่านจะทำอย่างไรหรือ
‎ท่านจะใจกว้างได้หรือไม่
‎สำหรับข้า ถ้าหากนายน้อยชอบนาง ‎ข้าก็ไม่คัดค้านเจ้าค่ะ
‎- ท่านพูดจริงหรือ ‎- แน่นอนเจ้าค่ะ
‎ทำเป็นพูดไป
‎ข้ารู้หมดนะ ‎ว่าท่านดูทั้งตระกูล ทั้งหน้าตา
‎ทั้งอายุแล้วก็ทุกๆ อย่างด้วย
‎แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือหัวใจเจ้าค่ะ
‎ถ้ามีใจให้แล้วรูปลักษณ์ภายนอกพวกนั้น ‎จะไปสำคัญอะไรเจ้าคะ
‎ถึงหน้าตาไม่ดีก็ไม่เห็นเป็นอะไร
‎และถึงอายุต่างกันหน่อยก็ไม่เป็นอะไรนี่เจ้าคะ
‎ตอนนี้แม่บ้านคิมเอง
‎ก็รู้สึกเช่นนั้นหรือ
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎แม้เขาจะหน้าตาไม่ดีเท่าจางกัง
‎และอายุเยอะ
‎แต่ถ้าท่านมีใจให้เขา ทุกอย่าง…
‎ก็ไม่เป็นไรเลยงั้นหรือ
‎เอ่อ…
‎ถ้าหากมีใจให้
‎เขาก็จะดูหล่อและดูหนุ่มขึ้น
‎อย่างนั้นแหละเจ้าค่ะ
‎ข้าพอจะเข้าใจความรู้สึก…
‎ของแม่บ้านคิมแล้ว
‎โธ่เอ๊ย ทำไมท่านผู้นำถึงถามว่า ‎ข้ารู้สึกยังไงกับเขาแบบออกนอกหน้าขนาดนั้นนะ
‎ทำไมเขาถึงคิดว่าตัวเองไม่หล่อล่ะ
‎แถมเขายังแก่กว่าข้าแค่สองปีเอง
‎กังวลอะไรไร้สาระจริงๆ
‎แม่บ้านคิมพูดว่าชอบท่านอาจารย์อีต่อหน้าข้า
‎ได้แบบหน้าตาเฉยเลยแฮะ
‎เขารูปงามขนาดนั้นเลยหรือ
‎แถมเขายังอายุมากกว่านางเป็นร้อยปีเลยนะ
‎พัคดังกู
‎เจ้าหลานเวร
‎เวลาแบบนี้
‎ถ้าได้ดื่มเหล้าบัลอันทาจู ‎ที่ท่านอาซ่อนไว้ในห้องสักจอก
‎แทนน้ำชาก็คงจะดี
‎ดูทำเข้า เจ้านึกเสียใจแล้วหรือ
‎ไม่ใช่นะ
‎หัวใจข้าบอกแบบนั้น ‎ว่าชอบนางจนยอมทิ้งทุกอย่างได้
‎เพราะงั้นตอนนั้นข้าถึงได้จับมือนางไง
‎ข้าไม่นึกเลยว่าอยู่ๆ เขาจะจับมือข้าแบบนั้น
‎ข้าก็แค่ปรี๊ดขึ้นมา ‎เพราะพวกเขาพูดถึงองค์รัชทายาท
‎แล้วข้าก็ไม่ชอบเฉยๆ เอง
‎แต่เขาก็คว้ามือข้า ‎แล้วพูดโพล่งว่าชอบข้าเลยล่ะ
‎ช่วยขยับไปหน่อยเจ้าค่ะ
‎แต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ปล่อยมือเขาไปเฉยๆ ไม่ได้นี่
‎ข้าแค่ทำแบบนั้นเพราะสถานการณ์บังคับเอง
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจจะหนีออกมาจากบ้าน ‎ด้วยกันแบบนี้เลยนะ
‎ท่านจะมาอยู่บ้านนี้นานแค่ไหนเจ้าคะ
‎ข้าถูกสั่งให้รับใช้พวกท่าน ‎ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่เจ้าค่ะ
‎ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎ข้าก็ไม่ได้อยากอยู่นานหรอก
‎เราออกมาแบบนี้ ถ้าข้าชวนนางกลับไปทันที
‎ข้าคงดูเป็นผู้ชายไร้ความรับผิดชอบใช่ไหม
‎ถ้าข้าบอกเขาว่าอยากกลับบ้าน ‎เขาคงจะเสียใจใช่ไหม
‎- ข้าจะทำยังไงดีนะ ‎- ทำยังไงดีนะ
‎ดีแล้วล่ะ
‎แทนที่จะไปเจอหน้าท่านผู้นำซงริม
‎สู้ให้ข้าดูแลรับใช้คุณหนูที่นี่น่าจะปลอดภัยกว่า
‎ถ้าคดีสังหารคนที่เจ้าไปพัวพัน ‎เป็นฝีมือของเด็กชื่อโซอีที่มาตามหามูด็อก
‎ก็อันตรายนะ
‎เพราะเจ้าไม่รู้จักนาง แต่นางรู้จักมูด็อกอยู่
‎ทำไมเด็กชื่อโซอีถึงได้เที่ยวสังหารผู้คนกันนะ
‎ถ้าหญิงตาบอดที่คนพวกนี้หาเรื่อง
‎เป็นโซอีที่พ่อค้านายหน้ารู้จัก
‎นางก็สังหารเขาด้วยตัวเองไม่ได้ขอรับ
‎จะต้องมีคนคอยช่วยเหลือนาง
‎ถ้าสำนักตรวจการนำศพพวกนี้ไป ‎พวกเขาก็คงจับคนร้ายได้
‎มูด็อกจะต้องรู้จักโซอีแน่ๆ
‎เราควรส่งนางไปสำนักตรวจการ ‎เพื่อรับการสืบสวนนะ
‎นางไม่มีทางรู้จักโซอีหรอก
‎เพราะนางไม่ใช่มูด็อกที่อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านซารี
‎นางจะถูกกล่าวหา ‎และต้องเป็นทุกข์ด้วยขอรับ
‎ถ้าหากจำเป็น ‎ข้าจะลองไปถามนางเองขอรับ
‎ยุลบอกว่าจะจัดการทุกอย่างแล้ว ‎อุก เจ้าไม่ต้องออกหน้าแล้วล่ะ
‎ถ้ารองหัวหน้าสำนักรู้ว่าเราออกมาแบบนี้ ‎จะตกที่นั่งลำบากได้นะ
‎คนที่รู้จักข้าก็ตายไปหมดแล้ว
‎หลังเข้าไปในบ้านนั้น ‎ข้าก็ต้องออกมาเดินข้างนอกด้วย
‎ข้าก็ต้องซ้อมเดินเหมือนคนตาบอดหน่อยสิ
‎เจ้าอยากซื้ออะไรก็ซื้อได้นะ
‎ข้าให้เงินเจ้าไปตั้งเยอะนี่
‎เราเดินอีกเดี๋ยวแล้วกลับกันเถิด
‎ว่าแต่
‎ทำไมเจ้าถึงใช้ร่มแทนไม้เท้าล่ะ
‎อย่าแตะต้อง
‎ข้าชอบมันน่ะ
‎ยังไงซะ ท่านก็ช่วยให้ข้าพ้นจากข้อกล่าวหา
‎ตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ ‎ท่านทำตัวตามสบายได้เลยเจ้าค่ะ
‎ว่าแต่ปกติแล้วตระกูลจางกินอาหารแบบนี้หรือ
‎มีแต่ของมันๆ ทั้งนั้นเลย
‎เจ้าค่ะ คุณหนู ‎ข้าจะไปเตรียมมาให้ใหม่นะเจ้าคะ
‎โอ๊ย เค็ม มันเค็มเกินไปนะ
‎- ก็ไม่เค็มนะ ‎- เค็มเหอะ
‎ถ้าข้ากินของเค็ม แล้วหน้าจะบวมน่ะ
‎เจ้าค่ะ คุณหนู
‎มันแข็งไปหน่อยนะ
‎โอ๊ย หวาน
‎นี่อะไรเนี่ย
‎ข้าเป็นกังวลจนไม่อยากอาหารแล้ว
‎อะไรของนางเนี่ย ‎ทำไมนางเหมือนจางอุกได้ขนาดนี้
‎ข้าไม่อยากกินอะไรเลย
‎เจ้ามีอะไรให้ดื่มไหม
‎น้ำขิงอบเชยหรือน้ำข้าวก็ได้
‎พวกเขาเหมือนกันเป๊ะ ‎แล้วทำไมถึงยกเลิกงานแต่งงานนะ
‎ถ้าพวกเขาอยู่ด้วยกัน ‎คงทะเลาะกันจนใครสักคนได้ไปยมโลกแล้ว
‎มูด็อก น้ำข้าว…
‎มันหวานใช่ไหมเจ้าคะ ‎เจ้าค่ะ เย็นไปใช่ไหมเจ้าคะ
‎น้ำข้าวก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วเจ้าค่ะ
‎ทำไมเจ้าต้องขึ้นเสียงใส่ข้าด้วย
‎เจ้ารำคาญที่ต้องมาดูแลข้าหรือ
‎งั้นท่านคิดว่าข้าสบายหรือเจ้าคะ
‎ข้ามักจะอ่อนไหวเวลากังวลน่ะ
‎เจ้าคิดว่าข้าสบายใจที่มาอยู่บ้านคนอื่นหรือ
‎ถ้างั้นก็กลับบ้านไปสิเจ้าคะ
‎ไม่ได้หรอก ข้ากลับไปไม่ได้เพราะกลัว
‎แม่ข้าโกรธมากเลยนะ
‎ท่านเป็นลูกสาวเชียวนะ ‎นางจะเกลียดท่านได้หรือ
‎นางไม่เอ็นดูข้ามานานแล้วล่ะ
‎เพราะข้ายังบกพร่องมาก ‎เมื่อเทียบกับท่านพี่
‎แม้ว่าพี่ของข้าจะตาบอด
‎แต่นางก็มองเห็นพลังและควบคุมของต้องมนตร์ได้
‎ได้ยินว่าความสามารถนางเทียบเท่าท่านแม่ ‎แม้จะอายุยังน้อยเลยล่ะ
‎นั่นสิ ข้าได้ยินมาว่าคนตระกูลจิน
‎มีพลังแต่กำเนิด ‎ที่เก่งกาจกว่าพลังเวทมนตร์เสียอีก
‎เจ้าเคยเห็นข้าควบคุมควีกูใช่ไหม
‎แบบนั้นเลยล่ะ
‎ถ้าเป็นนักบวชหญิงที่เก่งกาจจริงๆ
‎ก็สามารถควบคุมวิญญาณของคน ‎แล้วกักขังไม่ให้ใช้พลังได้ด้วย
‎- กักขังวิญญาณหรือเจ้าคะ ‎- อือ
‎ถ้านักบวชหญิงกักขังพลังของพวกเขาแล้ว
‎ต่อให้เป็นจอมเวทที่เก่งกาจแค่ไหน ‎ก็ทำอะไรไม่ได้เลยล่ะ
‎ข้าก็เคยได้ยินว่า ‎มีแม่หมอ พ่อหมอร่างทรง
‎ที่ลบและเปลี่ยนแปลงความทรงจำ ‎ของวิญญาณด้วย
‎คนพวกนั้นอยู่คนละชั้น ‎กับนักบวชหญิงจินโยวอนนะ
‎แล้วพี่สาวที่เก่งกาจของท่าน ‎ประสบเหตุได้ยังไงกันเจ้าคะ
‎เพราะนางเป็นคนเก่งกาจแบบนั้น
‎นางจะต้องยังไม่ตายแน่ๆ
‎เราจะต้องได้เจอนางอีก
‎ถ้านางยังมีชีวิตอยู่
‎ก็คงเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎ท่านอาไปสืบมาว่ามูด็อกเป็นคนยังไง
‎เห็นว่าเขาเรียกพ่อค้านายหน้ามาสอบถาม ‎อุก เจ้ารู้เรื่องไหม
‎อือ ข้าได้ยินจากมูด็อกแล้วล่ะ
‎เขาระแวงมากขึ้นเพราะเรื่องผู้แปรวิญญาณ
‎แต่ก็นั่นแหละ
‎ขนาดในวังหลวงยังมีผู้แปรวิญญาณเลย ‎ที่ซงริมก็อาจจะมีก็ได้ ใครจะไปรู้ล่ะ
‎พัคดังกู เจ้าเป็นผู้สืบทอดที่โดนไล่ออกมา ‎แล้วจะเป็นห่วงซงริมไปทำไม
‎- ข้าไม่ได้ถูกไล่ออกมาถาวรนะ ‎- เขานึกเสียใจแล้วด้วยแหละ
‎เดี๋ยวเถอะ
‎เมื่อวานเจ้ามุ่งมั่นออกมาซะขนาดนั้น โธ่
‎คนที่ชอบถูกไล่ออกมาคือจางอุกนะ
‎แล้วทำไมข้าถึงเป็นแบบนี้ได้
‎ถ้าเจ้าปรับตัวได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลยล่ะ
‎แรกๆ มันก็รู้สึกทุกข์อยู่หรอก
‎ความรู้สึกแบบนี้ยุลคงไม่รู้หรอก
‎เจ้าพูดอะไร
‎ยุลก็เคยโดนไล่ออกมานะ
‎โธ่ ยุลเนี่ยนะ
‎เจ้าจำตอนที่ข้าทำแท่นฝนหมึกชุบทองแตก
‎แล้วเราก็โกหกด้วยกันไม่ได้หรือ
‎ข้าต้องโดนท่านอาดุแน่ๆ เลย
‎มาซ่อนมันกัน
‎ขุดดินฝัง แล้วมาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นกันเถอะ
‎แบบนั้นไม่ถูกต้องนะ
‎เราต้องไปพูดตามความจริงแล้วขอโทษเขาสิ
‎ถ้าทำแบบนั้น ดังกูโดนท่านผู้นำดุแย่เลย
‎ข้าพูดโกหกไม่ได้หรอก
‎ไม่เป็นไรนะ ดังกู
‎มันจะต้องมีวิธีดีๆ แน่ๆ
‎สุดท้ายพวกเราสามคน ‎ก็ตกลงกันอำพรางความผิด
‎แล้วหลังจากนั้นยุลก็ป่วยหนักไง
‎ดูเหมือนยุลจะป่วยหนักมากเลย
‎นั่นสิ
‎ตายจริง ยุลของเราเป็นอะไรไปเนี่ย ‎หือ เป็นอะไรงั้นหรือ
‎ได้ยินว่าช่วงนี้เขาไม่ค่อยกินข้าว ‎และนอนไม่หลับด้วยนี่
‎หือ
‎เขาเป็นนักเรียนดีเด่น ‎ที่ไม่เคยทำสิ่งที่ถูกห้ามเลยสักครั้ง
‎แล้วเขาจะกลัวถูกจับได้แค่ไหน ‎ถึงได้ล้มหมอนนอนเสื่อแบบนั้น
‎แล้วพวกเราก็กลัวยุลตาย ‎ถึงได้ไปสารภาพกันสามคนไง
‎พวกเราถูกดุอย่างแรงแล้วโดนไล่ออกมา
‎พอดีข้าก่อเรื่องเยอะ เลยจำไม่ค่อยได้
‎แต่ยุลคงไม่ได้ป่วยเพราะกลัวถูกจับได้หรอก
‎เขาคงเป็นทุกข์เพราะตัวเองเดินในเส้นทางผิดๆ
‎ทั้งที่รู้ว่าไม่ควรก้าวสู่เส้นทางนั้นต่างหาก
‎เวลาที่เขาตกใจ เขาจะหลงทางด้วยไง
‎การเลือกเดินในเส้นทางที่ผิด ‎ทั้งที่รู้อยู่เต็มอก
‎เพื่อปกป้องเพื่อน
‎คงทำให้เขาทุกข์และหวาดกลัวมากๆ
‎ใช่แล้ว ข้าจำได้แม่นเลย
‎ตอนนั้นข้าทุกข์มากจริงๆ
‎เป็นการรู้ซึ้งคุณธรรมขั้นสูง
‎ที่ว่าการลงโทษตัวเองมันน่ากลัวกว่า…
‎บทลงโทษที่คนอื่นมอบให้ อะไรแบบนั้นหรือ
‎เจ้ารู้ซึ้งได้ถึงขนาดนั้นตอนอายุแค่นั้นเนี่ยนะ
‎เจ้าคนน่ากลัว
‎พวกเจ้าคิดว่าข้าจะรู้สึกยังไง ‎ตอนที่ขุดหลุมฝังแท่นฝนหมึก
‎กับพวกเจ้าที่ไม่รู้เดียงสาล่ะ
‎แล้วเราก็ฝังไม่ดี ทำให้ไม่นานก็โดนจับได้ไง
‎- หือ ‎- หือ
‎เราถูกจับได้หรือ ไหนว่าเราไปสารภาพเองไง
‎พัคดังกูจำผิดน่ะ
‎พวกเราไม่ได้ไปสารภาพหรอก
‎เพราะหัวหน้าซังโฮไปเจอแท่นฝนหมึกที่เราฝังไว้ ‎ความก็เลยแตกไง
‎เป็นแบบนั้นหรือ
‎อ้อ ข้าปรุงแต่งความจำตัวเองหรือ
‎ข้านึกว่าตัวเองจะจบเรื่องอย่างภาคภูมิใจซะอีก
‎ให้ตายเถอะ น่าอายจัง
‎น่าอายหรือ มีอะไรให้อายอีก
‎เจ้าคนที่หนีออกจากบ้านมาเนี่ย
‎ตอนนี้ใครจะเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำแทนดังกูนะ
‎หัวหน้าซังโฮหรือเปล่า
‎อ้อ อย่างนั้นหรือ
‎ข้าคงต้องไปทำดีกับเขาแล้ว ‎ต้องตีสนิทสักหน่อย
‎นี่ พวกเจ้าจะทิ้งข้าไม่ได้สิ
‎เจ้าต้องเข้าข้างข้าเหมือนตอนนั้นสิ
‎นี่ อุก
‎ถึงเข้าข้างเจ้าไป ข้าก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก
‎- นี่ ยุล ‎- ข้าเองก็พูดไม่เก่งน่ะ
‎โดยเฉพาะปัญหาเรื่องความรัก
‎พวกเจ้าต้องเข้าข้างข้าสิ
‎ยุล ช่วงนี้เจ้านอนไม่ค่อยหลับใช่ไหม
‎วันนี้เจ้าดื่มให้เต็มที่
‎แล้วนอนหลับให้สนิทเถอะ
‎ทำไมหรือ ช่วงนี้เจ้านอนไม่หลับหรือ
‎เปล่าหรอก
‎ข้าเห็นเจ้านอนไม่หลับ ‎แล้วไปเดินเตร็ดเตร่จนดึก
‎ทั้งที่เจ้านอนตรงเวลาจะตาย
‎เจ้าว้าวุ่นใจเรื่องที่ต้องกลับไปป้อมซอโฮหรือ
‎เมื่อสักครู่ข้าเพิ่งฟันผู้แปรวิญญาณไป
‎การปกป้องโลกจากสัตว์ประหลาดเช่นนั้น
‎คืองานของเรา
‎ถึงจะตายแล้ว ‎ก็ยังเป็นควีกูที่ตามจับเวทมนตร์อยู่
‎มันอาจจะเหลือพลังอยู่
‎อย่าแตะต้องมัน
‎เจ้ากำลังแสร้งทำเป็นไม่รู้อยู่สินะ
‎เหมือนกับตอนที่ฝังแท่นฝนหมึก
‎ยุล เจ้าคงลำบากน่าดูเลย
‎หากข้าได้พลังกลับคืนมาและดึงดาบนี้อีกครั้ง
‎ข้าจะฆ่าฟันใครก็ตามอย่างไม่ลังเล ‎เหมือนเมื่อก่อนได้ไหมนะ
‎มันเป็นดาบของมือสังหารใช่ไหม
‎ทำไมนายน้อยถึงเอาดาบนี้กลับมาอีกนะ
‎ดาบเล่มนี้ทำข้ารู้สึกหวาดกลัวจริงๆ
‎รู้สึกเป็นลางร้าย ไม่อยากเอามาอยู่ใกล้ๆ เลย
‎แขกนอนหลับกันหมดแล้ว เจ้าก็ไปนอนเถิด
‎ข้าต้องไปตามหายันต์มาไหมนะ
‎น่าหวาดกลัว…
‎และเป็นลางร้าย
‎ขันทีคิมที่เคยเป็นตัวปัญหาที่ชอนบูกวัน
‎วันนี้ไม่มารับใช้อยู่ข้างๆ เสด็จแม่อีกแล้ว
‎เจ้าไปสืบมาหรือยัง
‎พวกเขาบอกว่าเขาลาป่วยและรักษาตัวอยู่ ‎แต่ไม่มีใครทราบว่าเขาอยู่ไหนพ่ะย่ะค่ะ
‎ไปตามสืบเกี่ยวกับขันทีคิมให้ละเอียด
‎ว่าเขาเข้ามาในวังเมื่อไหร่
‎เริ่มมารับใช้เสด็จแม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ‎และมีจุดที่น่าสงสัยหรือไม่
‎ตามสืบเงียบๆ ด้วย
‎พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
‎เจ้าจำคำพูดของขันทีคิม ‎ที่เราเจอที่ชอนบูกวันได้ใช่ไหม
‎นังแม่หมอตระกูลชเว
‎สั่งให้เจ้าสังหารข้าหรือ
‎แม่หมอตระกูลชเว
‎เขาบอกว่านางสั่งจินมู ‎แสดงว่านางต้องเป็นคนที่สูงกว่า
‎ก็คงเป็นพระมเหสีนั่นแหละ
‎เหมือนกับที่ตัวตนที่แท้จริงของมูด็อกคือนักซู
‎ตัวตนที่แท้จริงของพระมเหสี
‎ก็คือแม่หมอตระกูลชเวงั้นหรือ
‎ก็คงจะเป็นเช่นนั้น
‎ถ้าหากพระมเหสีคือผู้แปรวิญญาณน่ะนะ
‎พระมเหสีไม่มีจุดน่าสงสัย ‎ว่าเป็นผู้แปรวิญญาณเลยเจ้าค่ะ
‎ข้าตรวจสอบศูนย์กลางพลังของพระองค์ ‎ขณะที่ตรวจพระพลานามัย
‎พระองค์เป็นคนปกติที่ไม่มีพลังที่ยิ่งใหญ่เจ้าค่ะ
‎ถ้าหากนางมีหินน้ำแข็งอยู่ในมือ ‎ก็คงเป็นเช่นนั้นได้
‎พระมเหสีเป็นน้องสาว ‎ของนายพลซออิล ตระกูลซอนะ
‎และยังเป็นอาของยุลด้วย
‎แม้ไม่ใช่เครือญาติสายตรงของตระกูลฮอ ‎แต่นางเป็นคนของตระกูลซอนะ
‎ถ้านางเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎คนที่อยู่ในร่างของพระมเหสีตอนนี้ ‎ก็เป็นคนอื่นขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้นวิญญาณของพระมเหสี ‎ก็ตายไปแล้วงั้นหรือ
‎ไม่มีทางเป็นเช่นนั้นได้เจ้าค่ะ
‎คนของตระกูลซอจะมีโคมไฟแห่งชีวิตอยู่เจ้าค่ะ
‎เพราะพวกเขาต้องปกป้องป้อมซอโฮ ‎ซึ่งเป็นเขตชายแดนและออกรบบ่อยๆ
‎คนในตระกูลแต่ละคนจึงมีโคมไฟแห่งชีวิต ‎ที่จุดด้วยพลังแห่งวิญญาณ
‎เพื่อให้รับรู้ความเป็นความตายของคนคนนั้น
‎ถ้าสวรรคตไปแล้ว
‎โคมไฟแห่งชีวิตก็จะดับ ‎และพวกเขาจะทราบทันทีเจ้าค่ะ
‎อ้อ จริงด้วย โคมไฟแห่งชีวิต
‎พวกเขาจะต้องนำวิญญาณ ‎ไปไว้ในร่างอื่นแน่ๆ ขอรับ
‎เหมือนกับร่างที่แปรวิญญาณของใต้เท้าคัง ‎แห่งแดกังขนส่งที่นอนอยู่ที่เซจุกวอนตอนนี้
‎ถ้าอย่างนั้นเจ้ามั่นใจว่า ‎พระมเหสีเป็นผู้แปรวิญญาณงั้นหรือ
‎ถ้าเราทราบเรื่องนั้นแน่ชัด
‎เราก็จะจับจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของจินมูได้ขอรับ
‎ซงริมกำลังสงสัยในตัวข้าอยู่
‎และพวกเขาคงจะพยายามเปิดเผย ‎ว่าพระมเหสีเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎ทรงกังวลเรื่องใดพ่ะย่ะค่ะ
‎เราได้เตรียมร่างที่จะย้ายวิญญาณไป ‎ไว้ตรงนั้นแล้ว
‎จะไม่มีข้อผิดพลาดในการพาร่างนั้น ‎เข้าไปอยู่ในจินโยวอนใช่ไหม
‎นางจะเข้าไปที่จินโยวอนวันนี้พ่ะย่ะค่ะ
‎หากทุกอย่างดำเนินการตามแผนอย่างราบรื่น
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนจะได้ลูกสาวกลับคืนมา
‎และอีกไม่นาน ‎วังหลวงจะมีการจัดพระราชพิธีพระศพ
‎เพราะพระมเหสีจะสวรรคตไงพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วร่างเก่าของข้าที่มีวิญญาณพระมเหสีอยู่ ‎จะเป็นอย่างไรหรือ
‎เราไม่จำเป็นต้องไว้ชีวิตนางแล้ว ‎ก็ต้องกำจัดไงพ่ะย่ะค่ะ
‎วันนี้กระหม่อมมาแทนขันทีคิมพ่ะย่ะค่ะ พระมเหสี
‎พระองค์ทรงน่าสงสารจริงๆ
‎ถ้าทรงปล่อยวางพระทัยก็คงจะสบายกว่านี้
‎ที่นี่คือหมู่บ้านแกมาสินะ
‎ท่านจะตามหาแม่หมอหรือเจ้าคะ
‎อือ
‎ถ้างั้นลองไปที่หมู่บ้านแกมาดูนะเจ้าคะ
‎เพราะมีทั้งแม่หมอ ‎และพ่อหมอร่างทรงอยู่ที่นั่นเจ้าค่ะ
‎ข้ารู้จักพ่อหมอที่เก่าแก่ที่สุด ‎ของหมู่บ้านแกมาอยู่
‎ถ้าท่านจะตามหาใคร ก็ลองไปหาเขาดูนะเจ้าคะ
‎- เทพธิดาดวงไฟ… ‎- ไม่เอาล่ะ
‎- โธ่เอ๊ย ‎- ไม่เอาหรอก
‎ขอโทษที เจ้าทราบไหมว่า ‎สำนักร่างทรงนายน้อยบงอยู่ที่ไหน
‎นายน้อยบงหรือ
‎เขาไม่ขลังแล้วนะ
‎ข้างๆ นี้มีสำนักเทพธิดาดวงไฟอยู่
‎- ไปที่นั่นเถิดเจ้าค่ะ ‎- ไม่ล่ะ ข้าจะมาหานายน้อยบง
‎- ข้าบอกว่าเขาไม่แม่นไง ‎- พอดีข้าต้องไปหานายน้อยบงน่ะ
‎ขอบใจนะ
‎ข้าอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
‎มันดูเหมือนๆ กันไปหมด จริงๆ เลย
‎โธ่เอ๊ย ข้าบอกเมื่อไหร่ ‎ว่าจะมาดูดวงกับเทพธิดาดวงไฟ
‎แต่ในเมื่อท่านดูดวงไปแล้ว ‎ท่านก็ต้องจ่ายค่าหมอสิเจ้าคะ
‎- ท่านจะไปไหน ‎- เดี๋ยวเถอะ ปล่อยข้านะ
‎นางดูไม่ถูกสักเรื่อง ‎แล้วจะมาเอาค่าหมออะไรกันล่ะ
‎ท่านไปหานายน้อยบงมาแล้วหรือเจ้าคะ
‎เขาไม่แม่นใช่ไหม
‎ข้าบอกแล้วไงว่าเทพธิดาดวงไฟดูดวงแม่น ‎ใช่ไหมล่ะเจ้าคะ
‎"เทพธิดาดวงไฟ" บ้าบออะไร
‎ให้ตายเถอะ
‎โธ่เว้ย
‎เสด็จมาดูดวงหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วเจ้าล่ะ มาทำพิธีทรงเจ้าหรือ
‎เทพธิดาดวงไฟบอกว่าอะไร ‎ถึงได้กริ้วขนาดนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎นางบอกว่าข้าไม่มีดวงขุนนาง ให้ไปทำธุรกิจแทน
‎ข้าเป็นองค์รัชทายาทเชียวนะ
‎แล้วนายน้อยบงบอกเจ้าว่าอะไรล่ะ
‎กระหม่อมกำลังไปหาเขาพ่ะย่ะค่ะ ‎พอดีมีเรื่องอยากถามเยอะ
‎จางอุก
‎เจ้าก็มาที่นี่เพราะขันทีคิมเหมือนกันหรือ
‎เหตุใดจึงเสด็จมาตามหาขันทีคิมที่นี่ล่ะ
‎หลังวันที่เกิดเรื่องขึ้นที่ชอนบูกวัน ‎เขาก็หายไปจากวังหลวง
‎เบาะแสของเขานำข้ามาที่นี่
‎แล้วพระองค์เสด็จมาคนเดียว ‎โดยไม่มีผู้ติดตามหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เพราะข้าไม่อยากให้ใครรู้
‎ว่าข้ากำลังสงสัยคนคนนั้นอยู่
‎ทรงสงสัยว่าขันทีคิม ‎เป็นผู้แปรวิญญาณเหมือนที่กระหม่อมบอก
‎และพระมเหสี ‎ทรงกำลังปกปิดเรื่องนั้นใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ใช่แล้ว
‎แล้วเจ้ามาตามสืบเรื่องอะไรหรือ
‎ดูเหมือนสิ่งที่พวกเรากำลังตามสืบ ‎จะมาทับซ้อนกันที่นี่
‎มาแบ่งข้อมูลกันไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎แบ่งข้อมูลกันคนละเรื่องหรือ
‎ก็ได้ งั้นเจ้าพูดมาก่อน
‎โธ่เอ๊ย ทำไมงั้น ‎ถ้ากระหม่อมบอกก่อน
‎พระองค์จะตรัสว่า ‎"ข้าเป็นองค์รัชทายาทนะ" แล้วไม่ยอมบอกนี่
‎เจ้ารู้ได้ยังไงกัน
‎ก็ได้ เข้าใจแล้ว
‎ระหว่างที่ข้าตามหาเบาะแสของขันทีคิม ‎ข้าเจอจุดที่น่าสงสัย
‎เขาจะออกมานอกวังเดือนละครั้ง ‎และเดินทางมายังสถานที่หนึ่ง
‎และสถานที่นั้นคือหมู่บ้านแกมาแห่งนี้
‎กระหม่อมกำลังตามหา ‎แม่หมอตระกูลชเวอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎นางเป็นใครกัน
‎ไว้กระหม่อมจะแบ่งปันข้อมูลนี้คราวหลัง ‎กระหม่อมทูลลา
‎นี่ๆ
‎เจ้าจะบอกแค่ "แม่หมอตระกูลชเว" ‎แค่นี้ก็จบงั้นหรือ
‎กระหม่อมก็ยังไม่มีข้อมูลอะไรมากพ่ะย่ะค่ะ
‎- เสด็จตามกระหม่อมทำไมเนี่ย ‎- ข้าจะไปหานายน้อยบง
‎ถึงไม่ไปด้วยกันก็ไม่เป็นไรหรอก
‎เพราะข้าแค่ตามเจ้าไป ‎แล้วไปถามเขาว่าพูดอะไรกับเจ้าก็ได้
‎ข้าเป็นองค์รัชทายาทเชียวนะ
‎- กระหม่อมก็ไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนพ่ะย่ะค่ะ ‎- เจ้ารู้นี่นา
‎กระหม่อมไม่รู้จริงๆ
‎ข้าไปพบท่านอาของนายน้อย ‎และท่านแม่ของคุณหนูแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านแม่ว่ายังไงหรือเจ้าคะ
‎ยังโกรธข้ามากใช่ไหมเจ้าคะ
‎เขาจะไล่ข้าออกไปจริงๆ หรือขอรับ
‎พวกเขาบอกให้ทั้งสองท่าน ‎เขียนหนังสือสัญญาส่งแล้วจะให้อภัยเจ้าค่ะ
‎หนังสือสัญญาว่าจะไม่มาพบกันอีก
‎เอาล่ะ
‎เนื้อหาสัญญาถูกกำหนดไว้แล้ว
‎ทั้งสองท่านแค่ลงชื่อและนำไปส่ง
‎ก็สามารถกลับบ้านได้เจ้าค่ะ
‎ลองปรึกษากันและตัดสินใจดูนะเจ้าคะ
‎สำหรับตัวข้า ‎ถ้าพวกท่านคิดว่าให้ตายก็เลิกกันไม่ได้จริงๆ
‎ข้าก็จะมอบอาหาร ‎และที่พักให้ท่านอยู่ที่นี่สักระยะเจ้าค่ะ
‎งั้นข้าขอตัว
‎คุณหนูโชยอน
‎อันที่จริง
‎ข้านึกเสียใจนิดหน่อยขอรับ
‎ว่าข้าออกหน้าโดยไม่มีแผนรับมือหรือเปล่า
‎และรู้สึกกลัวด้วยขอรับ
‎แต่ว่า…
‎พอคิดว่าเราจะไม่ได้เจอกันอีก
‎ข้าก็ไม่ต้องการอะไรแล้วขอรับ
‎ข้าลงชื่อไม่ได้ขอรับ
‎ข้าอยู่โดยไม่ได้เจอท่านไม่ได้
‎(ข้าพเจ้า จินโชยอนแห่งจินโยวอน ‎ขอสัญญาว่าจะไม่มาเจอพัคดังกูแห่งซงริมอีก)
‎ตอนแรกข้าก็อารมณ์เสียเหมือนกัน
‎แต่ข้าไม่อยากอดเจอท่านเจ้าค่ะ
‎การเจรจาล้มเหลว
‎มูด็อก ไปเตรียมโต๊ะอาหารให้พวกเขาด้วย
‎ทานปลาเถิดขอรับ
‎ทานเนื้อด้วยนะขอรับ
‎ทั้งสองท่านจะอยู่ที่นี่ต่อไปจริงๆ หรือเจ้าคะ
‎อือ
‎พวกเราตกลงกันว่า ‎จะแยกกันกลับไปเก็บของที่บ้านแล้วด้วย
‎ก็คือพวกท่านจะมาตั้งรกราก ‎อยู่กินกันที่นี่หรือเจ้าคะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎แต่อย่างน้อยเราก็ควรมีชุดไว้เปลี่ยนนี่
‎มูด็อก เจ้าตามไปช่วยคุณหนูถือของหน่อยนะ
‎เจ้าทิ้งกระดาษที่อยู่ตรงนี้ไปแล้วหรือ
‎กำลังจะเอาไปทิ้งเจ้าค่ะ
‎(ข้าพเจ้า จินโชยอนแห่งจินโยวอน ‎ขอสัญญาว่าจะไม่มาเจอพัคดังกูแห่งซงริมอีก)
‎ข้าคงต้องคิดดูอีกทีแล้ว
‎ถ้าข้าไปเก็บของออกมา ‎ข้าอาจถูกไล่ออกจากบ้านจริงๆ ก็ได้
‎เจ้าบาดเจ็บหรือ
‎เจ็บมากหรือ
‎ก็เจ็บน่ะสิเจ้าคะ
‎เจ้ามีแผลเป็นด้วยนี่
‎ไปโดนอะไรมาหรือ
‎ไม่รู้สิเจ้าคะ
‎ข้าบาดเจ็บตั้งแต่เด็กๆ เลยจำไม่ได้เจ้าค่ะ
‎มันเป็นรอยแผลฉีกขาดล่ะ
‎พี่ของข้าก็มีแผลเป็นแบบนั้น ‎ที่ตำแหน่งเดียวกัน เพราะข้า
‎นางล้มเหมือนเจ้าเมื่อสักครู่เลย
‎จุดที่เป็นแผลกลายเป็นแผลเป็นแล้วเจ้าค่ะ
‎เท่านี้ก็เพียงพอแล้วล่ะ
‎ข้าจะทำให้ดีที่สุดเจ้าค่ะ ท่านพ่อ
‎เวลาที่ไม่จำเป็น อย่าเรียกข้าเช่นนั้น
‎มันทำให้ข้าขนลุก
‎จริงๆ เลย เขาเห็นข้าเป็นอึหรือไง
‎ทำไมถึงโยนผ้าเช็ดมือผ้าไหม ‎ที่แสนล้ำค่าทิ้งเช่นนี้เนี่ย
‎หือ
‎มันเป็นลายเดียวกันกับของมูด็อกเลยนี่
‎- ท่านใต้เท้าจินโยวอนกลับไปแล้วหรือ ‎- อือ
‎ว่าแต่นี่เป็นลายอะไรหรือ
‎สัญลักษณ์ของตระกูลจิน ‎แห่งจินโยวอนที่เจ้าจะเข้าไปอยู่
‎วันนี้เราจะไปที่นั่นกัน เตรียมตัวด้วย
‎อือ
‎มันคือสัญลักษณ์นั้นเองหรือ
‎ทำไมสิ่งของที่มูด็อกมักพกติดตัวเสมอ
‎ถึงได้ปักลายสัญลักษณ์ของจินโยวอนนะ
‎ต้องแอบท่านแม่ไปเก็บของแล้วรีบออกมานะ
‎ตามมา
‎ไหนๆ มาบ้านแล้ว ‎ข้าอยากให้นางกลับไปเลยจริงๆ
‎เขาจะเป็นนายน้อยได้ยังไงกัน ‎นี่ผู้เฒ่าต่างหาก
‎ครั้งหนึ่งเขาคงเคยเป็นนายน้อยแหละ
‎พวกท่านทั้งสองมีพลังเร่าร้อนมาก ‎พวกท่านเคยแบ่งปันอะไรต่อกัน
‎เป็นคนรักหรือเปล่านะ
‎- โธ่เว้ย ‎- ให้ตาย
‎นโยบายธุรกิจของข้าคือ ‎ไม่เปิดเผยข้อมูลที่ได้รับจากการปรึกษา
‎พวกท่านวางใจได้เลย
‎ว่าแต่ทั้งคู่เคยแบ่งปัน ‎บางสิ่งที่มีความหมายมากต่อกันใช่ไหม
‎เขาแม่นแฮะ
‎โธ่เอ๊ย
‎ข้าได้ยินว่า ‎ท่านอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านแกมามานานที่สุด
‎ไม่ทราบว่าท่านรู้จักแม่หมอตระกูลชเวไหมขอรับ
‎แม่หมอตระกูลชเวหรือ
‎พวกท่านเป็นจอมเวทที่ตามไล่ล่าเวทมนตร์ดำหรือ
‎ไม่ใช่แบบนั้นขอรับ ข้าแค่ได้ยินว่านางขลังมาก
‎จึงอยากตามหานางเฉยๆ ขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎เรื่องนั้นก็ผ่านมา 20 ปีแล้ว
‎แม่หมอตระกูลชเว
‎มีชื่อเสียงในการทำคุณไสยเวทมนตร์ดำ ‎สาปแช่งผู้คน
‎แต่แล้ววันหนึ่ง
‎นางก็ถูกจอมเวทชอนบูกวันที่ปราบปราม ‎การใช้เวทมนตร์ดำจับได้และเกือบถูกจับไป
‎แต่นางกระโดดเข้ากองไฟไปน่ะ
‎มีข่าวลือว่านางโดนไฟคลอกตายด้วย
‎และบางคนก็ลือว่านางมีแผลไฟลวกขนาดใหญ่ ‎แล้วหนีไปได้
‎ถ้าเป็นตอนนั้น
‎ก็เป็นตอนที่พ่อของเจ้า ‎หัวหน้าสำนักจางกังยังอยู่ที่ชอนบูกวันนี่
‎ถ้าแม่หมอตระกูลชเว ‎ถูกจอมเวทของชอนบูกวันตามล่า
‎งั้นเจ้าก็กำลังตามหา ‎คนที่โกรธแค้นพ่อของเจ้าอยู่อย่างนั้นหรือ
‎กระหม่อมจำไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎ว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร
‎แล้วจะไปรู้ได้ยังไง ‎ว่าใครโกรธแค้นเขาบ้าง
‎(ข้าพเจ้า พัคดังกูแห่งซงริมขอสัญญาว่า ‎จะไม่มาเจอจินโชยอนแห่งจินโยวอนอีก)
‎เจ้าไม่ได้ลงชื่อในหนังสือสัญญานี่
‎ข้าคิดหนักว่าจะลงชื่อและกลับมาอยู่บ้านดีไหม
‎แต่ถึงทำเช่นนั้นก็คงเป็นการหลอกลวงขอรับ
‎เพราะข้ามีชีวิตอยู่โดยไม่เจอนางไม่ได้
‎มันไม่ใช่ความรู้สึกชั่ววูบนะขอรับ
‎ตัวข้าเองมีใจให้นางมานานแล้ว
‎แต่ข้าเปิดเผยไปไม่ได้ ‎และเพิ่งคว้าใจนางมาได้ขอรับ
‎อย่าดูถูกว่าพวกเราไร้เดียงสา
‎และช่วยจับตาดูพวกเราอีกหน่อยนะขอรับ
‎จงสะพายกระเป๋าสัมภาระนั้นออกไป
‎แล้วไปอยู่ที่บ้านอุกเถิด
‎- ท่านอา… ‎- ไปอยู่ที่นั่น
‎แล้วทำงานให้ข้าหน่อย
‎ถ้าเจอเขามาที่บ้านนั้นเมื่อไหร่
‎ก็ให้รีบมาบอกข้าทันที
‎นี่คือใครหรือขอรับ
‎หัวหน้าสำนักจางกังแห่งชอนบูกวัน
‎พ่อของจางอุก
‎ถ้าเขามา
‎ก็ให้…
‎มาบอกข้าทันที
‎จริงด้วยๆ
‎แม่หมอตระกูลชเวมีน้องชายอยู่คนหนึ่ง
‎ท่านพอรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
‎หลังจากเหตุการณ์นั้น ‎ข้าก็ไม่ได้เจอเขาที่หมู่บ้านแกมาอีกเลย
‎แต่มีข่าวลือว่าเขาได้แต่งงาน
‎เข้าไปอยู่ในบ้านตระกูลยิ่งใหญ่ด้วยล่ะ
‎ได้ยินว่าเด็กที่จะพามาครั้งนี้ ‎มีความเป็นไปได้สูง
‎แล้วเหตุใดนางถึงใส่ชุดซอมซ่อเช่นนี้
‎ครั้นยังเด็ก นางถูกคลื่นซัดเข้าฝั่ง ‎ที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎แล้วมีชาวประมงมาช่วยชีวิตนางไว้ได้ ‎อย่างหวุดหวิดขอรับ
‎ไม่รู้ว่าเพราะนางเกือบตายไปหรือเปล่า ‎จึงทำให้นางสูญเสียความทรงจำ
‎แต่ได้ยินว่านางสัมผัสได้ถึงสิ่งรอบตัว ‎ราวกับมองเห็น ทั้งที่ตาบอดขอรับ
‎มีไฝอยู่ตรงนี้จริงๆ สินะ
‎มีแผลเป็นที่ตำแหน่งเดียวกันด้วย
‎เพราะแบบนี้ถึงบอกว่ามีโอกาสสูง ‎ที่จะเป็นบูยอนลูกข้าสินะ
‎เป็นเช่นนั้นก็จริง
‎แต่อาจเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ ‎ท่านลองทดสอบด้วยวิธีที่แน่ชัดเถิดขอรับ
‎ไปลองดูกันว่าเจ้า…
‎เปิดประตูจินโยวอนได้หรือเปล่า
‎คนจากชอนบูกวันมาอีกแล้วแฮะ
‎วันนี้พวกเขาคงพาคนที่น่าจะเป็น ‎ท่านพี่บูยอนมาอีกสินะ
‎ในร่างของเจ้ามีพลังของเลือดจินโชยอนอยู่
‎เจ้าจะสามารถขยับประตูจินโยวอนได้
‎เจ้าแค่ทำให้มันขยับเพียงเล็กน้อยก็พอ
‎แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
‎มีหญิงตาบอดหลายสิบคนมาที่นี่
‎แต่ยังไม่มีใครเปิดประตูนั้นได้เลย
‎บูยอน
‎เป็นแบบนี้อีกแล้ว ‎ทำไมข้าถึงเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่มาจินโยวอนนะ
‎ถ้าเป็นเมื่อ 20 ปีก่อน
‎ก็เป็นตอนที่จินมู ‎เป็นลูกศิษย์จางกังพ่อของเจ้าสินะ
‎จินมูอาจจะรู้อะไรบ้างก็ได้ ข้าถามเขาดีไหม
‎ไม่ได้เด็ดขาดพ่ะย่ะค่ะ
‎โปรดทรงเก็บเรื่องที่เรารู้วันนี้ ‎เป็นความลับด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ถึงมันจะไม่สำคัญขนาดนั้น แต่ก็ทำแบบนั้นกัน
‎องค์รัชทายาท พระองค์ตรัสว่า ‎เสด็จมาคนเดียวใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ใช่แล้ว
‎แต่ข้ารู้สึกเหมือน ‎มีใครตามเรามาตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้ว
‎งั้นพวกเราแยกกันตรงนี้ไหมพ่ะย่ะค่ะ ‎จะได้รู้ว่าเขาตามใครกันแน่
‎ท่านแม่
‎ท่านเป็นใครถึงได้ตามข้ามาขอรับ
‎ท่าน
‎เป็นใครกัน
‎จินบูยอนที่จินมูพามา ‎คือโซอี นักต้มตุ๋นคนนั้น
‎ทำไมมันถึงมาอยู่ในห้องนี้ล่ะ
‎มูด็อกคือตัวจริง
‎ถ้านางรู้ขึ้นมาแล้วข้าจะเป็นยังไงนะ
‎จินมูจะต้องถือไพ่สำคัญ ‎ที่ทำให้จินโฮกยองทำอะไรไม่ได้
‎แม้จะจับได้ว่านางเป็นตัวปลอม
‎สิ่งที่เจ้าต้องการคืออะไร
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนจะต้องเปิดศึกกับซงริม ‎เพื่อปกป้องหินน้ำแข็งขอรับ
‎ทุกคนพอแล้วนั่งลงด้วยขอรับ
‎เจ้าต้องการเป็นวีรบุรุษแห่งดวงดาวกษัตริย์
‎ผู้กำจัดหินน้ำแข็ง ‎และช่วยโลกจากความวุ่นวายงั้นหรือ
‎มีคนชื่อซอยุลอยู่ที่นี่ไหม
‎ข้าคงต้องสังหารเขาเป็นคนแรก
‎นายน้อย
‎มีผู้แปรวิญญาณ
‎จางอุกไปตายแท้ๆ เลย
‎จางอุก ลูกศิษย์ของข้า…
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน