‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ท่านเป็นใครถึงได้ตามข้ามาขอรับ
‎ท่าน…
‎เป็นใครกัน
‎ดูจากที่รู้จักดาบเล่มนี้
‎ท่านคงเป็นจอมเวทสินะ
‎เก็บดาบลงซะ
‎การดึงดาบของชอนบูกวันออกมาในที่แบบนี้ ‎นับเป็นเรื่องอันตราย
‎ที่นี่คือหมู่บ้านแกมานะ
‎จอมเวทชอนบูกวันซึ่งตามจับผู้ใช้เวทมนตร์ดำ ‎เป็นศัตรูของที่นี่
‎ถ้าเจ้ามีเรื่องกับพวกเขา
‎แล้วผู้คนรู้ว่าเจ้ามาที่นี่
‎เจ้าเองก็จะตกที่นั่งลำบากด้วย
‎ดูเหมือนว่าท่าน…
‎จะรู้ว่าข้าเป็นใครนะขอรับ
‎เจ้าถือดาบของหัวหน้าสำนักชอนบูกวันอยู่
‎เจ้าก็คงเป็นลูกชายของเขา
‎อุกไม่รู้ว่าพ่อตัวเองหน้าตาเป็นอย่างไรหรือขอรับ
‎เขาน่าจะเคยเห็นรูปวาดของพ่อเขา ‎เหมือนรูปของแม่มิใช่หรือขอรับ
‎ที่บ้านเราไม่มีรูปวาด ‎ของท่านหัวหน้าสำนักหรอกเจ้าค่ะ
‎และนายน้อยก็ไม่เคยถามถึงด้วย
‎เขาเคยเห็นพ่อไม่กี่หน ครั้นยังเป็นทารก ‎ไม่มีทางจำได้หรอกเจ้าค่ะ
‎ถ้าไปบังเอิญเจอพ่อตามถนน
‎ก็คงถามว่า "ท่านเป็นใครขอรับ"
‎ข้าเพียงตามมาเพราะเห็นดาบนี้ดูคุ้นตาเท่านั้น
‎ท่านรู้จักเจ้าของดาบนี้หรือขอรับ
‎คนที่ทิ้งดาบเล่มนั้นก็เป็นเพียงคนบ้ามิใช่หรือ
‎หลังภรรยาที่นอกใจตายไป
‎เขาก็ทิ้งทั้งลูกชายและตำแหน่งแล้วหนีไป
‎จางกัง เจ้าคนบ้านั่น
‎ถึงทุกคนจะเอาไปกระซิบกระซาบลับหลัง
‎แต่ก็ไม่เคยมีใครพูดถึงเขาต่อหน้าข้าเช่นนี้เลย
‎ท่านมีเรื่องโกรธแค้นเขาหรือขอรับ
‎ถ้าข้ามีล่ะ
‎เจ้าจะชดใช้แทนเขาในฐานะลูกชายหรือ
‎ไม่หรอกขอรับ
‎จะออกหน้าเพราะเป็นลูกชายก็คงน่าขัน
‎และเขาก็คงไม่ต้องการเช่นกัน
‎ถ้าเจ้าคิดแบบนั้น ‎แล้วทำไมถึงพกดาบของพ่อเจ้าล่ะ
‎ถึงอย่างนั้น หากข้าปฏิเสธว่าไม่ใช่ลูกชายเขา
‎ท่านแม่ของข้า
‎ก็น่าสงสารมิใช่หรือขอรับ
‎โดฮวา…
‎โดฮวาช่างน่าสงสารที่สุดแล้ว
‎ท่านรู้จักแม่ของข้าด้วยหรือขอรับ
‎โดฮวาเป็นหญิงสาว ‎ที่งดงามที่สุดในอาณาจักรแดโฮ
‎ไม่มีใครในอาณาจักรแดโฮที่ไม่รู้จักนาง
‎ดูเหมือนคนในครอบครัวของข้า ‎จะมีชื่อเสียงเลื่องลือกันทุกคนนะขอรับ
‎แต่ไม่คิดเลยว่า
‎จะพบคนที่จดจำข้าได้ตั้งแต่แรกเห็น ‎ในที่แบบนี้
‎ที่นี่เป็นสถานที่ที่ผู้คนแอบฝึกฝนเวทมนตร์ดำ
‎ที่ซงริมสั่งห้าม
‎เหตุใดลูกชายของหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน ‎ถึงได้มาที่แบบนี้กัน
‎ข้าได้ยินว่าถ้ามาที่นี่
‎จะได้เห็นการใช้เวทมนตร์สาปแช่ง ‎หรือเวทมนตร์ควบคุมวิญญาณขอรับ
‎เจ้าเป็นถึงจอมเวทแห่งจองจินกัก
‎แต่กลับมาเพื่อดูการใช้เวทมนตร์พรรค์นั้นหรือ
‎ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
‎ข้ามาตามหาแม่หมอ ‎ที่ใช้เวทมนตร์พรรค์นั้นต่างหากขอรับ
‎แม่หมอหรือ
‎แม่หมอที่เก่งกาจในเวทมนตร์ควบคุมวิญญาณ
‎ซึ่งครอบงำวิญญาณมนุษย์ ‎และทำให้บ้าคลั่งขอรับ
‎เมื่อ 20 ปีก่อน
‎นางถูกสำนักชอนบูกวันจับได้ ‎และหนีไปหลังบ้านถูกเผาขอรับ
‎เจ้าตามหาแม่หมอตระกูลชเวไปทำไม
‎ท่านรู้ด้วยนะขอรับ ‎ว่านางคือแม่หมอตระกูลชเว
‎หรือว่าท่านเป็นจอมเวทแห่งชอนบูกวัน
‎ที่ทำงานกับพ่อข้าในตอนนั้นหรือขอรับ
‎ตระกูลชเวเป็นตระกูลจอมเวท
‎ที่ถูกท่านอาจารย์ซอกยองทำลายล้างในอดีต
‎จงหยุดความอยากรู้อยากเห็นของเจ้าเถิด
‎ถ้าเจ้าถูกความอยากรู้อยากเห็น ‎ในเวทมนตร์ดำครอบงำ
‎ความชั่วร้ายนั่นจะกลืนกินวิญญาณของเจ้า
‎และเจ้าอาจสูญเสียทุกอย่างไป
‎แม้เจ้าจะพยายามย้อนกลับไป
‎ก็ไม่สามารถย้อนกลับได้แล้ว
‎ล้มเลิกการตามหาผู้ใช้เวทมนตร์ดำเถิด
‎โลกไม่ยอมรับในเรื่องพรรค์นั้น
‎และจะไม่ให้อภัยเจ้าด้วย
‎เดี๋ยวก่อน
‎นี่ขอรับ
‎ท่านบาดเจ็บหรือขอรับ
‎ใช่ ข้าบาดเจ็บ
‎ข้าเจ็บป่วยทั้งร่างกายและวิญญาณ
‎เขาเป็นแบบนั้น ‎เพราะใช้เวทมนตร์ดำหรือเปล่านะ
‎บูยอน
‎เมื่อสักครู่เหมือนนางสบตาข้าเลย
‎ขอโทษเจ้าค่ะ
‎ช่วยเก็บไม้เท้าให้ข้าหน่อยได้ไหมเจ้าคะ
‎นางคือหญิงสาวคนนั้นที่ข้าเจออยู่หน้าบ้าน
‎ท่านแม่
‎นางคือพี่บูยอนจริงๆ หรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว นางคือพี่สาวของเจ้า
‎ท่านพี่
‎บูยอน ข้าจะพาเจ้าไปที่ห้องนะ
‎เจ้าคือเด็กรับใช้ของจางอุกนี่
‎ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎ข้ามาช่วยคุณหนูโชยอนหนีออกจากบ้าน ‎เนื่องจากปัญหาด้านความรัก
‎แต่ดูเหมือนว่าข้าคงต้องกลับไปเองแล้ว
‎ถ้างั้นข้าขอตัวก่อนเจ้าค่ะ
‎ทำไมมูด็อกถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎ข้ามั่นใจว่านางจำข้าไม่ได้นะ
‎หรือจริงๆ ตอนนั้นข้าควรจะฆ่านางไป
‎บูยอน ข้ายังเก็บห้องเจ้าไว้เช่นเดิมเลย
‎เพราะข้าเชื่อว่าวันนี้จะต้องมาถึง
‎เข้าไปกันเถอะ
‎สิ่งของที่เจ้าเคยใช้
‎ทุกอย่างยังอยู่เหมือนเดิม
‎พอข้ารอดตาย ‎หลังถูกคลื่นซัดเข้าฝั่งที่ทะเลสาบ
‎ข้าก็ร่อนเร่ไปทั่ว ‎ไม่ได้นอนเอนหลังในที่ดีๆ เลยเจ้าค่ะ
‎แต่ข้าได้มีห้องของตัวเองเช่นนี้
‎ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลย ‎ว่ามีแม่ที่รอคอยข้าอยู่
‎ข้าใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน ‎คิดอยากตายทุกๆ วันเจ้าค่ะ
‎ลูกสาวที่น่าสงสารของข้า
‎ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุขในทุกๆ วัน
‎ไม่ต้องกังวลไปนะ
‎ท่านแม่
‎จินมูตามหาลูกสาว ‎ของผู้อำนวยการจินโยวอนเจอจริงๆ งั้นหรือ
‎ขอรับ เห็นว่าหญิงสาวที่เขาพามา ‎เปิดประตูจินโยวอนได้ขอรับ
‎- อะไรนะ ‎- นางเปิดประตูได้หรือ
‎ประตูบานนั้นไม่สามารถเปิดได้ ‎ด้วยเล่ห์เพทุบายนะ
‎มีเพียงผู้สืบทอดสายเลือดตระกูลจินเท่านั้น ‎จึงจะเปิดประตูนั้นได้
‎จินบูยอนมีชีวิตรอดกลับมาจริงๆ อย่างนั้นหรือ
‎ทำไมทุกครั้งที่ไปจินโยวอน ข้าถึงปวดตา ‎จนเหมือนลูกตาจะหลุดออกมาทุกทีนะ
‎เป็นเพราะพลังของของต้องมนตร์ที่นั่นหรือ
‎มูด็อก เจ้ามาทำอะไรตรงนี้
‎ดูเจ้าสิ ส่องกระจกทำไม
‎เจ้าอยากดูสวยต่อหน้านายน้อยหรือ
‎ไม่ต้องพูดเหลวไหลเลยเจ้าค่ะ
‎ไม่ต้องลุก นั่งอยู่เฉยๆ
‎ข้านี่แหละที่อยากดูดีขึ้น
‎ลองเลือกของที่เหมาะกับนายน้อยมาหน่อยซิ
‎ข้าเลือกเองก็ได้
‎เป็นยังไง งดงามไหม
‎เจ้าค่ะ เหมาะกับท่านสุดๆ เจ้าค่ะ
‎ถ้าไม่เหมาะกับข้า ก็ผิดที่มันนี่แหละ
‎ไหนดูซิ
‎อันนี้ก็เหมาะกับข้าแฮะ
‎นี่แหละปัญหา ทุกอย่างเหมาะกับข้าไปหมด
‎นี่อะไรหรือ
‎ส่งมาให้ข้าเจ้าค่ะ ‎ข้าจะทำให้ท่านดูหล่อเหลาเลย
‎หล่อจริงๆ หล่อแทบตายเลยเจ้าค่ะ
‎ดูเหมือนนายน้อยจะหล่อขึ้นแล้ว
‎ตอนนี้ก็ถึงตามูด็อกของเราแล้ว
‎ตายจริง สวยจริงๆ มูด็อกของเรา
‎เด็กน้อยจริงๆ ‎ไหนเคยบอกว่าข้าสวยแค่ดวงตาไง
‎นั่นสิ ข้าเคยคิดว่ามีแค่ดวงตาของเจ้าที่สวย
‎แต่สงสัยยาพิษที่เจ้าให้ข้ากิน ‎จะทำให้ตาของข้าแปลกไป
‎ตอนนี้เจ้าดูสวยไปหมดเลย
‎มูด็อกกำลังพยายามอยู่สินะ ‎เพื่อไม่ให้หลงรักนายน้อย
‎เจ้าดูลำบากเลยนะ
‎ไม่ใช่นะ ไม่เลยสักนิด
‎ถ้าเจ้าจะโกหกในระยะใกล้ขนาดนี้ ‎อย่างน้อยก็ควบคุมสีหน้าตัวเองหน่อยเถอะ
‎ตอนนี้เจ้าหน้าแดงสุดๆ เลยนะ
‎ก็เพราะเจ้าผัดแป้งทาแก้มแดงแปร๊ดขนาดนี้ไง
‎ไหนให้ข้าดูสิ
‎ข้าทาเยอะไปหรือเปล่านะ เช็ดไม่ออกเลยแฮะ
‎ตอนนี้เจ้าเหมือน…
‎หมาน้อยที่เมาเหล้าเลย
‎มูด็อก เจ้าจ้องหน้าข้าแบบนั้นไม่ได้สิ ‎จ้องอย่างกับจะกัดกันเลย
‎ให้ข้ากัดเจ้าจริงๆ เลยดีไหม
‎ข้าไม่กัดหรอกเจ้าค่ะ มานั่งเถอะ
‎เข้าใจแล้วน่า เข้าใจแล้ว
‎ข้าต้องซื้อของไร้สาระเพราะเจ้าเลย
‎ถ้าเจ้าไม่ต้องการก็ทิ้งไว้ให้ข้าเถอะ ‎เดี๋ยวข้าจะทาให้สวยเอง
‎อันนี้ก็สวยนะเนี่ย
‎มูด็อก
‎เจ้าเกือบโดนชนแล้วนะ
‎มูด็อก
‎นี่เจ้าเมาเหล้าจริงๆ หรือ ‎เจ้าแอบดื่มโดยไม่บอกข้าหรือ
‎ข้าก็ดื่มมาเหมือนกัน ‎เราไปดื่มด้วยกันอีกสักจอกดีไหม
‎ข้าไม่ได้เมา
‎เจ้าดื่มเหล้ามาหรือ
‎ข้าไปหมู่บ้านแกมามา ‎แล้วมีลุงคนหนึ่งให้ข้าจิบเหล้าน่ะ
‎แล้วเจ้าได้เจอแม่หมอชเว ‎ที่หมู่บ้านแกมาหรือเปล่า
‎ข้าเจอจุดเชื่อมต่อ ‎ระหว่างนางกับจินมูแห่งชอนบูกวันแล้ว
‎แต่ข้าบังเอิญเจอองค์รัชทายาทที่นั่นด้วย
‎องค์รัชทายาทหรือ
‎องค์รัชทายาทก็สงสัย ‎ในตัวจินมูกับพระมเหสีเหมือนกับเรา
‎องค์รัชทายาท
‎เสด็จไปหมู่บ้านแกมามาหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎อือ
‎เส้นทางที่นั่นซับซ้อนมาก ‎กว่าจะออกมาได้ เล่นเอาข้าเหนื่อยเลยล่ะ
‎ทำไม
‎- มีเรื่องอะไรงั้นหรือ ‎- รองหัวหน้าสำนักจินมูมาเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์เสด็จไปที่ไหนมา ‎โดยไม่มีผู้ติดตามสักคนไปด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าอายที่ถูกจับได้ว่าหนีออกไปเที่ยวเล่น ‎อย่าถามอะไรข้าอีกเลย
‎กระหม่อมไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทมาพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาทตรัสถึงดวงดาวกษัตริย์อีกแล้ว
‎ในเมื่อทรงตามหาถึงขนาดนั้น
‎รองหัวหน้าก็จารึกแผ่นบันทึกดวงดาวปลอม ‎ที่มีดาวกษัตริย์ไปถวายฝ่าบาทหน่อยสิ
‎ถ้าเช่นนั้น ‎ฝ่าบาทก็จะตามหาเด็กทุกคนที่เกิดในวันนั้น
‎แล้วสังหารพวกเขานะพ่ะย่ะค่ะ
‎ทำไมต้องทำเช่นนั้นด้วย
‎ผู้นั้นอาจไม่ใช่กบฏที่มุ่งล้มล้างกษัตริย์
‎แต่เป็นวีรบุรุษที่กอบกู้โลก ‎ดั่งเช่นท่านอาจารย์ซอกยองก็ได้นี่
‎ผู้คนเล่าขานว่าซอกยองกอบกู้โลก ‎และทำลายหินน้ำแข็ง
‎แต่ไม่ใช่เลยพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาควบคุมโลกโดยสั่งห้ามทุกคน
‎ไม่ให้ใช้พลังยิ่งใหญ่ต่างหาก
‎เพราะหินน้ำแข็งเป็นพลังอันตราย ‎ซึ่งทำให้เกิดเวทมนตร์ดำได้
‎นั่นเป็นตรรกะที่ซงริมตั้งขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎หินน้ำแข็งทำให้สิ่งที่มีอายุขัย ‎กลายเป็นอมตะได้พ่ะย่ะค่ะ
‎แทนที่จะแก่ตายอย่างอนาถ
‎มันสามารถทำให้พวกเราใช้ชีวิต ‎อย่างอ่อนเยาว์และงดงามอีกครั้งได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านกำลังพูดถึงการแปรวิญญาณหรือ
‎นั่นเป็นเวทมนตร์ที่ซงริมสั่งห้ามพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ถ้าการสั่งห้ามนั้นถูกยกเลิก
‎และการใช้พลังจากหินน้ำแข็ง ‎ได้รับการอนุญาตละก็
‎องค์รัชทายาท
‎ทรงคิดว่าจะเป็นอย่างไรล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้คนที่ครอบครองพลังของหินน้ำแข็ง ‎ก็คงเป็นอมตะน่ะสิ
‎แต่การอนุญาตให้ใครก็ได้ใช้พลังนั้น ‎ก็อันตรายมิใช่หรือ
‎จะอนุญาตให้ใครก็ได้ใช้ ‎ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎เราต้องสร้างกฎระเบียบใหม่ ‎ให้อนุญาตเฉพาะผู้ที่ถูกเลือก
‎ดั่งเช่นพระองค์พ่ะย่ะค่ะ
‎สิ่งที่รองหัวหน้าสำนักกำลังพูด
‎จะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อ ‎หินน้ำแข็งปรากฏออกสู่โลก
‎จินบูยอน ลูกสาวที่หายไป ‎ของสำนักจินโยวอนกลับมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎- จินโยวอนหรือ ‎- ในอดีต
‎ผู้ที่ตามหาหินน้ำแข็งให้ซอกยอง ‎คือผู้อำนวยการจินโยวอนคนแรก
‎และจินบูยอนที่เพิ่งกลับมาอีกครั้ง
‎ก็มีพลังที่เก่งกาจรองมาจากนางพ่ะย่ะค่ะ
‎หากหินน้ำแข็งปรากฏขึ้นบนโลกอีกครั้ง ‎เหมือนเมื่อ 200 ปีก่อน
‎นักบวชหญิงของจินโยวอนคนนั้น
‎ก็น่าจะตามหามันมาได้มิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ลูกสาวคนโตของจินโยวอนมีชีวิตรอดกลับมา
‎แต่นางดูเป็นเพียงหญิงตาบอดธรรมดาๆ เท่านั้น
‎ได้ยินมาว่านางเป็นนักบวชหญิงที่เก่งกาจ
‎นางสูญเสียพลังไปงั้นหรือ
‎แต่ก็นั่นแหละ
‎คงเพราะแบบนั้น ‎นางถึงหาทางกลับบ้านไม่ได้เป็นเวลาถึงสิบปี
‎นางเป็นคนที่จินมูพามา ‎ไม่มีทางที่นางจะเป็นแค่หญิงสาวธรรมดานะ
‎ไม่มีจุดน่าสงสัยอะไรเลยหรือ
‎ข้าเคยเจอผู้หญิงคนนั้นที่หน้าบ้าน
‎ข้าจำได้เพราะข้าเป็นคนเก็บไม้เท้าให้นาง
‎นางมาที่หน้าบ้านเราหรือ
‎แต่ตอนนั้นก็ไม่มีจุดน่าสงสัยอะไรนะ
‎วันนี้ก็เช่นกัน
‎ร่ม
‎น่าแปลกที่นางใช้ร่มเป็นไม้เท้า
‎แล้วก็เหมือนข้าจะเคยเห็นร่มคันนั้นมาก่อน
‎ร่มเหรอ ร่มก็เหมือนๆ กันหมดแหละน่า
‎ไม่ใช่นะ
‎นั่นเป็นร่มคุณภาพสูงที่ทำจากหนังแกะและไม้ไผ่ ‎ที่มีจำนวนจำกัด
‎มันแพงมากเลยนะ
‎- ทำไมมันถึงอยู่กับนางได้นะ ‎- ทำไม
‎งั้นมันควรอยู่กับใครกัน
‎ร่มหรือ
‎ตอนนี้ร่มคันนั้นไม่ได้อยู่กับข้าหรอก
‎ข้าให้คนอื่นไป
‎ท่านให้ใครที่ไหนไปเจ้าคะ
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจให้นะ
‎เจ้าอุตส่าห์ซื้อให้ข้าแท้ๆ ต้องขอโทษด้วย
‎ไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอกเจ้าค่ะ
‎ท่านเอาร่มคันนั้นให้หญิงสาวไปใช่ไหม
‎ข้าให้หญิงสาวไปก็จริง
‎แต่อย่าโกรธข้าเลยนะ
‎ข้าจะโกรธท่านไปทำไมเจ้าคะ
‎ท่านให้ผู้หญิงคนไหนไปเจ้าคะ
‎หือ
‎พูดอะไรหน่อยสิเจ้าคะ ข้าอึดอัดจริงๆ เลย
‎ข้าถามว่าให้ผู้หญิงคนไหนไปไง
‎มูด็อก
‎เจ้าจะไปถามเขาแบบนั้นไม่ได้สิ ตอนนี้ยุล…
‎เขาหน้าซีดเผือดไปหมดแล้วเนี่ย
‎เจ้าทำอย่างกับ ‎ภรรยาที่สอบสวนสามีที่นอกใจอย่างนั้น
‎เจ้าไปถามเขาว่า "ผู้หญิงคนไหนกัน" ‎แบบนั้นไม่ได้สิ
‎ดูข้าให้ดีล่ะ ยุล
‎เจ้าให้ร่มคันนั้นกับหญิงสาวตาบอดไปหรือเปล่า
‎เจ้ารู้ได้ยังไง
‎นางใช่หญิงสาวที่ชื่อโซอี ‎ที่เจ้าเคยพูดถึงเมื่อคราวก่อนไหม
‎ใช่แล้ว ข้าให้นางไป
‎ทำไมงั้นหรือ
‎วันนี้ที่จินโยวอน
‎ข้าเจอกับจินบูยอนที่หายตัวไปมาเจ้าค่ะ
‎นางมองไม่เห็น
‎แต่นางใช้ร่มแทนไม้เท้าเจ้าค่ะ
‎แล้วเป็นร่มคันนั้นงั้นหรือ
‎ทุกคน
‎ทุกคน ได้ยินข่าวหรือยัง
‎พวกเขาเจอพี่สาวของคุณหนูโชยอนแล้ว ‎เจอตัวจินบูยอนแล้ว
‎ว่ายังไง
‎ทำไมบรรยากาศเป็นแบบนี้เนี่ย
‎คุยเรื่องอะไรกันอยู่หรือ
‎เรากำลังคุยเรื่องหญิงสาวที่ชื่อโซอี ‎ที่เราตามหากันอยู่
‎โซอีหรือ
‎อ้อ นักต้มตุ๋นคนนั้นหรือ
‎เจ้าเจอนางแล้วหรือ
‎จินบูยอนที่จินมูพามา
‎คือโซอี นักต้มตุ๋นคนนั้น
‎บางทีนางอาจฆ่าคนมากมายเหล่านั้น
‎เพื่อปกปิดตัวตนที่แท้จริงของนางก็ได้
‎จินบูยอน
‎ข้าจะเป็นเจ้าอย่างสมบูรณ์แบบให้เอง
‎เหมือนกับของมูด็อกเลย
‎ทำไมมันถึงมาอยู่ในห้องนี้ล่ะ
‎บูยอน
‎ผ้าพันตานี้
‎เจ้าจำมันได้หรือเปล่า
‎ผ้าพันตาของเจ้า
‎ข้าเป็นคนปักลายด้วยตัวเองเลย
‎เพราะข้ากลัวว่าเจ้าที่มองไม่เห็น
‎จะออกไปข้างนอกแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้น
‎จึงให้เจ้าพันผ้าพันตา ‎ที่ปักลายสัญลักษณ์จินโยวอนอยู่เสมอ
‎อย่างนั้นหรือเจ้าคะ
‎ถึงมันจะเก่าแล้ว แต่ก็เป็นผ้าไหมนี่นา
‎บางทีพ่อแม่ที่แท้จริงของเจ้า ‎อาจจะเป็นคนรวยก็ได้นะ
‎ว่าแต่เจ้ามองไม่เห็นจริงๆ ใช่ไหม
‎ขนาดข้ามองเห็นปกติ ‎ยังตามหาน้ำพุเจอยากเลย
‎แล้วทำไมเจ้าถึงตามหาเจอเก่งขนาดนี้
‎บูยอน เจ้าสามารถสัมผัสถึงพลังได้
‎เจ้ามักจะไปไหนมาไหน ‎และตามหาอะไรได้เก่ง
‎กว่าคนที่มองเห็นซะอีก
‎ตอนอยู่ที่หมู่บ้านซารี ‎มูด็อกก็เป็นเช่นนั้นเลย
‎นางตามหาและไปไหนมาไหนเก่ง
‎ในวันที่เจ้าหายตัวไป
‎เจ้าก็พันผ้าพันตาแบบนี้อยู่เหมือนกัน
‎เพราะงั้นข้าถึงได้คาดหวังว่าเจ้าจะกลับบ้านถูก
‎โดยใช้มันตามหา
‎นางมักพกติดตัวไปไหนมาไหนตลอดเวลา
‎และบอกว่ามันเป็นเบาะแสเดียวที่ใช้ตามหาพ่อแม่
‎ถ้าเจ้าเก็บมันไว้กับตัว
‎แม่คนนี้ก็คงจำเจ้าได้ในทันทีแล้ว
‎ผ้าพันตาของมูด็อกที่ข้าขโมยมา ‎ผู้หญิงคนนี้เป็นคนทำขึ้นมา
‎ยังไงก็ตาม
‎ข้าขอบคุณเหลือเกิน ‎ที่เจ้ามีชีวิตรอดกลับมานะ บูยอน
‎จินบูยอน ลูกสาวตัวจริงของผู้หญิงคนนี้
‎คือมูด็อกที่ข้ารู้จัก
‎บูยอน
‎ที่ประตูบานนี้เปิดออก ‎ก็เป็นเพราะมูด็อกหรือเปล่านะ
‎มูด็อกคือตัวจริง
‎ถ้านางรู้ขึ้นมาแล้วข้าจะเป็นยังไงนะ
‎ข้าจะตายหรือเปล่านะ
‎ท่านพี่
‎ท่านมาทำอะไรที่นี่
‎จะลองเปิดประตูนี้ดูอีกทีหรือ
‎เปล่า
‎ข้าแค่ยังทำใจเชื่อไม่ได้ ‎ว่าข้าเป็นลูกสาวบ้านนี้น่ะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎เชื่อเถอะนะ
‎พวกเราทุกคนเห็นว่าท่านพี่เปิดประตูนี้ได้นะ
‎ว่าแต่นะ โชยอน ‎เด็กที่มาที่นี่กับเจ้าเมื่อวานน่ะ…
‎มูด็อกหรือ
‎นางไม่ใช่คนของจินโยวอนหรอก
‎นางมาที่นี่บ่อยๆ หรือ ‎เหมือนท่านแม่ก็รู้จักนางด้วย
‎ท่านแม่ไม่ค่อยชอบนาง
‎เพราะนางเคยก่อปัญหาครั้งใหญ่ไว้น่ะ
‎อ๋อ อย่างนั้นหรือ
‎มิน่าล่ะ
‎ข้ารับรู้ได้ถึงพลังที่ไม่ดีจากนางน่ะ
‎พลังไม่ดีหรือ
‎ข้าสัมผัสได้ถึงพลังที่มืดมนและอัปมงคล ‎จากเด็กที่ชื่อมูด็อกคนนั้น
‎เจ้าไม่ควรอยู่ใกล้คนที่มีพลังเช่นนั้นนะ
‎นางไม่ใช่คนไม่ดีขนาดนั้นนะ
‎อยู่ตรงนี้กันนี่เอง
‎ท่านพ่อ
‎โชยอน แม่ของเจ้าตามหาอยู่
‎ท่านแม่หรือเจ้าคะ
‎ข้านึกว่าท่านแม่จะหายโกรธแล้วซะอีก
‎- งั้นข้าขอตัวก่อนนะเจ้าคะ ‎- ได้สิ
‎ข้าเคยเตือนเจ้าแล้ว ‎ว่าอย่ามาใกล้ชิดกับลูกสาวของข้า
‎ขออภัยเจ้าค่ะ
‎คืนวันสิ้นเดือนนี้เจ้าต้องไปที่ชอนบูกวัน
‎- เตรียมตัวรอซะ ‎- เจ้าค่ะ
‎แต่ว่าท่านพ่อเจ้าคะ
‎ท่านใต้เท้า
‎จินบูยอนตัวจริงตายไปแล้วจริงหรือเจ้าคะ
‎ข้าสงสัยว่าข้าจะเป็นยังไง ‎หากนางยังไม่ตายและปรากฏตัวขึ้นมา
‎เจ้าไม่ต้องกังวลเรื่องพรรค์นั้นหรอก
‎นางตายไปแล้ว
‎แม้มูด็อกจะเป็นตัวจริง
‎แต่ก็ไม่มีใครรู้
‎ข้าแค่อย่าให้ใครจับได้ก็พอ
‎ข้าคือจินบูยอน
‎ข้านอนคิดทั้งคืนเลย
‎แม้ชีวิตรักของข้าจะต้องพังทลาย
‎แต่ในฐานะผู้สืบทอดซงริมแล้ว ‎ข้าก็ควรทำตามหน้าที่ที่ควรทำสิ
‎- ข้าต้องไปบอกท่านอาแล้ว ‎- เดี๋ยวก่อน
‎เจ้าเห็นตอนที่ท่านผู้นำกับ ‎ผู้อำนวยการจินโยวอนทะเลาะกันแล้วใช่ไหม
‎ถ้าเราบอกนางว่าลูกสาวที่เพิ่งตามหาเจอ
‎เป็นตัวปลอมและฆ่าคนตาย ‎โดยไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด
‎ซงริมกับจินโยวอน ‎ก็อาจจะบาดหมางกันจริงๆ ก็ได้นะ
‎นั่นสิ
‎ถ้าความจริงถูกเปิดเผย ‎จินโยวอนก็ต้องต่อสู้กับจินมู
‎ซงริมก็ไม่ควรเข้าไปแทรกแซงสุ่มสี่สุ่มห้าอยู่หรอก
‎แล้วทำไมเขาถึงใช้นักต้มตุ๋นให้มานั่ง
‎ตำแหน่งนักบวชหญิงที่สุดยอดนั่นนะ
‎เขาคงต้องการ ‎ตำแหน่งนักบวชหญิงที่สุดยอดนั่นน่ะสิ
‎ถ้านางถูกจับได้ขึ้นมาล่ะ
‎แม่จะจำลูกสาวตัวเองไม่ได้เชียวหรือ
‎ในที่สุดก็ถูกจับได้อยู่ดี ‎ทำไมถึงทำอะไรไม่ยั้งคิดแบบนั้นนะ
‎เพราะถึงจะถูกจับได้ก็ไม่สำคัญยังไงล่ะ
‎จินมูจะต้องถือไพ่สำคัญ
‎ที่ทำให้จินโฮกยองทำอะไรไม่ได้
‎แม้จะจับได้ว่านางเป็นตัวปลอม
‎ไม่เหมือนกันแน่นอน
‎นางมีแผลเป็นตั้งแต่เด็กและไฝเหมือนบูยอนก็จริง
‎แต่ใบหูของนางไม่เหมือนกัน
‎รูปร่างของใบหูจะไม่เปลี่ยนไป ‎แม้เติบโตขึ้นนี่
‎ข้าจำผิดงั้นหรือ
‎ท่านพี่
‎ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะขอให้ข้า
‎พาเข้ามาในสำนักจินโยวอน ‎เพื่อตอบแทนที่ตามหาบูยอนให้ข้าเจอ
‎เพราะที่นี่เป็นพื้นที่ต้องห้ามสำหรับข้า ‎ที่ไม่อนุญาตให้เข้ามา
‎แม้จะเป็นคนตระกูลจินไงขอรับ
‎แค่เจ้าเข้ามาใกล้สำนักจินโยวอน
‎ข้าก็ลงโทษเจ้าอย่างรุนแรงแล้ว
‎ที่ผ่านมาข้าใจร้ายกับเจ้ามากเกินไปจริงๆ
‎ข้าเคยเกลียดเจ้า ‎เพราะเป็นลูกชายจากชู้ของท่านพ่อ
‎และรังเกียจที่เจ้าพยายามอย่างหนัก
‎เพื่อประจบเอาใจทุกคน
‎ข้าต้องขอโทษด้วย
‎มันเป็นอดีตไปหมดแล้วขอรับ
‎บูยอนก็กลับมาแล้ว
‎ท่านรีบแต่งตั้งผู้สืบทอดเถิดขอรับ
‎เจ้ากำลังบอกให้ข้า ‎มอบตำแหน่งผู้อำนวยการให้บูยอนงั้นหรือ
‎การแต่งตั้งเจ้าของใหม่จะทำให้จินโยวอนแห่งนี้ ‎มีชีวิตชีวาขึ้นมาอีกครั้งขอรับ
‎แล้วหลังจากนั้น
‎ข้าจะผลักดันเรื่องที่จะให้โชยอน ‎เป็นพระชายาเองขอรับ
‎ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหรอก
‎บูยอนยังฟื้นความทรงจำได้ไม่สมบูรณ์
‎และสุขภาพของข้าก็ยังแข็งแรงดีอยู่
‎แค่พลังของท่านพี่ ‎ยังไม่สามารถนำหินน้ำแข็งกลับคืนมาได้ขอรับ
‎เพื่อช่วยชีวิตบูยอนที่อยู่ในครรภ์ของท่าน
‎ท่านได้นำหินน้ำแข็ง ‎ที่ถูกปิดผนึกไว้ที่จินโยวอนแห่งนี้
‎ไปให้จางกังใช่ไหมขอรับ
‎เจ้ารู้เรื่องนั้นได้อย่างไร
‎ไม่ต้องตกใจหรอกขอรับ
‎ข้าไม่ได้จะเปิดเผยความผิดพลาดของท่านพี่
‎จางกังคงบอกท่านว่าจะนำสิ่งนั้นไปปิดผนึกไว้ที่อื่น
‎และไม่คืนมันให้กับท่าน
‎เจ้ารู้อย่างนั้นหรือ ว่าตอนนี้หินน้ำแข็งที่จางกัง
‎นำออกไปจากจินโยวอนอยู่ที่ไหน
‎ในเมื่อผู้สืบทอดของจินโยวอนกลับมาแล้ว
‎ข้าก็จะนำหินน้ำแข็งที่เคยอยู่ในจินโยวอน ‎กลับมาคืนให้ขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้นแปลว่าจินมู เจ้า…
‎ท่านพี่
‎ข้าบอกว่าจะคืนมันให้กับท่านไงขอรับ
‎อย่าสงสัยหรือคิดระแวงใดๆ
‎คิดเสียว่านี่เป็นของขวัญ ‎ที่มาพร้อมลูกสาวเถิดขอรับ
‎ท่านเพียงรับมันเอาไว้อย่างยินดีก็พอขอรับ
‎มันฟังเหมือนเจ้ากำลังบอกข้าว่า
‎ถ้าข้าอยากรับของขวัญชิ้นนั้น ‎ก็จงยอมรับบูยอนด้วยเลยนะ
‎ถ้าท่านไม่สงสัยและคิดระแวง ‎ท่านก็จะครอบครองทุกอย่างได้ขอรับ
‎ทั้งหินน้ำแข็งที่หายไปจากจินโยวอน ‎และลูกสาวที่ตามกลับคืนมาได้อย่างยากลำบาก
‎สิ่งที่เจ้าต้องการคืออะไร
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนจะต้องเปิดศึกกับซงริม
‎เพื่อปกป้องหินน้ำแข็งขอรับ
‎ให้ข้าเปิดศึกกับซงริมงั้นหรือ
‎หากซงริมล่มสลายลง
‎พวกเราจะเป็นผู้ครอบครอง ‎พลังของหินน้ำแข็งขอรับ
‎ท่านกำลังพูดถึงการแปรวิญญาณหรือ
‎นั่นเป็นเวทมนตร์ที่ซงริมสั่งห้ามพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ถ้าการสั่งห้ามนั้นถูกยกเลิก
‎และการใช้พลังจากหินน้ำแข็ง ‎ได้รับการอนุญาตละก็
‎องค์รัชทายาท
‎ทรงคิดว่าจะเป็นอย่างไรล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎ชีวิตที่เป็นอมตะงั้นหรือ
‎เขาหยุดกลายเป็นหินแล้วหรือขอรับ
‎ตอนนี้เขาสามารถหายใจได้ปกติ
‎และขยับนิ้วมือนิ้วเท้าได้แล้ว
‎ใต้เท้าคังเองก็ฝึกฝนมาเป็นเวลานาน
‎แล้วเหตุใดเขาถึงลุ่มหลง ‎ในเวทมนตร์ดำได้นะขอรับ
‎ถ้าเจ้าจินมูมาหลอกล่อข้า ‎โดยบอกว่าจะย้ายวิญญาณ
‎ให้ไปอยู่ในร่างที่อ่อนวัยและดูดี ‎ข้าก็คงหลงกลเขาเช่นกัน
‎ล้อเล่นน่ะ แต่คงมีคนที่หลงกลคำพูดนั้นเยอะแน่ๆ
‎พวกเขาแค่กลัวซงริม
‎จึงทำอย่างออกนอกหน้าไม่ได้เท่านั้น
‎ทั้งชอนบูกวันและวังหลวง
‎แล้วตอนนี้ก็จินโยวอนด้วย ‎พวกเขาอยู่ในกำมือของจินมูหมดแล้วขอรับ
‎ถึงอย่างไรพวกเรา
‎ก็ล่วงรู้ความลับเรื่องการแปรวิญญาณของเขาอยู่
‎ถ้าใต้เท้าคังเปิดปากพูด
‎เราก็สามารถหยุดยั้งเจ้าจินมูได้
‎แต่เขาก็ไม่กลัวถึงจะถูกจับได้
‎แถมยังวางแผนก่อเรื่องอื่นอยู่นี่ขอรับ
‎ข้าคาดเดาไม่ออก
‎ว่าแผนการที่จินมูตั้งใจจะทำ ‎จะไปสิ้นสุดที่ตรงไหน
‎ทำเอาข้ากลัวเหลือเกินขอรับ
‎วันนี้ข้าต้องไปทำอะไรที่ชอนบูกวันหรือเจ้าคะ
‎ต้องทำอะไรที่เจ็บปวดเหมือนตอนฝังหนอน ‎ในร่างของข้าอีกหรือเปล่าเจ้าคะ
‎เจ้าแค่ทำตามที่ถูกสั่งก็พอ
‎เจ้าต้องออกไปยืนต่อหน้าผู้คนมากมาย ‎รักษากิริยาให้ดีด้วย
‎วันนี้ข้าจะเปิดเผยตัวตน ‎ท่านดันจูของกลุ่มลับของเรา
‎ที่ถูกปกปิดไว้ตลอดเวลาที่ผ่านมา
‎จงมายืนตรงนี้และเปิดเผยใบหน้าของเจ้าซะ
‎ท่านดันจูเป็นนักบวชหญิง ‎ที่เก่งกาจที่สุดในอาณาจักรแดโฮ
‎และจะเป็นผู้อำนวยการจินโยวอน ‎นี่คือท่านจินบูยอน
‎ทุกคน จงทำความเคารพท่านดันจูเดี๋ยวนี้
‎ข้าจะใช้เด็กคนนั้น ‎เพื่อนำหินน้ำแข็งมาปรากฏสู่โลก
‎แล้วข้าจะแปรวิญญาณไปอยู่ในร่างนั้น
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น ‎ข้าก็คงรับใช้ท่านอยู่ข้างๆ ได้สินะขอรับ
‎ท่านพี่
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนสั่งเปิดการประชุมลงมติ
‎- โดยไม่ปรึกษาซงริมหรือ ‎- ขอรับ
‎นางได้ส่งสาสน์ไปยังตระกูลต่างๆ ‎และพวกเขากำลังเดินทางมาที่ซงริมขอรับ
‎จินโยวอน
‎ตั้งใจจะก่อเรื่องอะไร ‎ถึงได้ทำเรื่องวุ่นวายเช่นนี้กันนะ
‎นางผู้นั้นเป็นแม่ของเด็กหนุ่ม ‎ที่นอนอยู่ที่เซจุกวอนในตอนนี้
‎ทำไมอยู่ๆ ทุกคนถึงได้แห่กันมานะ
‎เห็นว่าจินโยวอนเรียกประชุมลงมติ
‎นั่นคุณหนูโชยอนนี่นา
‎หญิงตาบอดคนนั้นคือจินบูยอนหรือ
‎นางคือโซอีหรือ
‎เจ้าค่ะ
‎พวกเขาเดินหมากเร็วกว่าที่คิดนะ
‎ดูเหมือนพวกเขากำลังใช้ ‎ลูกสาวตัวปลอมที่ทุ่มเทสร้างมา
‎ก่อเรื่องอะไรสักอย่างในวันนี้นะ
‎เด็กคนนั้นคงเป็นจินบูยอนแน่เลย
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนได้กราบทูลเชิญราชวงศ์
‎และสำนักชอนบูกวันให้ไปเข้าร่วม ‎การประชุมลงมติของจอมเวทพ่ะย่ะค่ะ
‎การประชุมลงมติหรือ
‎มีเรื่องอะไรงั้นหรือ
‎พวกเขาบอกว่าจะประกาศเรื่องสำคัญมากๆ
‎ที่เกี่ยวข้องกับชะตากรรม ‎ของอาณาจักรแดโฮพ่ะย่ะค่ะ
‎เมื่อไม่นานมานี้ ‎หลังมือสังหารนามว่านักซูปรากฏตัวขึ้นมา
‎ก็เกิดคดีผู้แปรวิญญาณอย่างต่อเนื่อง
‎ทำให้เมืองหลวงวุ่นวายเจ้าค่ะ
‎ด้วยเหตุนี้ ‎จินโยวอนของเราจึงได้ช่วยเหลือซงริม
‎ในการตามหาต้นตอของเวทมนตร์นั้น
‎แต่ทว่า
‎พวกเขาคงคิดว่าการให้ความร่วมมือ ‎ของจินโยวอนเป็นของตาย
‎ซงริมจึงได้เริ่มขอร้องสิ่งที่มากจนเกินพอดี ‎ตามอำเภอใจอย่างโอหังเจ้าค่ะ
‎พวกเขาบุกเข้ามายังจินโยวอน ‎รวมถึงชอนบูกวันโดยพลการ
‎โดยอ้างว่าจะกำกับควบคุมเวทมนตร์ดำ
‎และพยายามที่จะยืมของต้องมนตร์ของจินโยวอน
‎เพื่อทำการสืบสวนตระกูลจอมเวททั้งหมด
‎ราวกับว่าจอมเวททุกคนยกเว้นซงริม ‎เป็นผู้ที่ใช้เวทมนตร์ดำเจ้าค่ะ
‎- ให้ตายเถอะ ‎- ยิ่งไปกว่านั้น
‎พวกเขาได้นำของต้องมนตร์ของจินโยวอน ‎เข้าไปในวังหลวงด้วยเจ้าค่ะ
‎ซงริมสงสัยในตัวพวกเราอยู่งั้นหรือ
‎แบบนั้นก็เกินไปหน่อยหรือเปล่า
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนเปิดประชุมมติ
‎เพื่อให้ทุกคนร่วมประณาม ‎ในสิ่งที่ท่านไม่พอใจต่อซงริมหรือขอรับ
‎ดูสิเจ้าคะ
‎แค่ข้าพูดไม่กี่คำ ซงริมก็ทนไม่ได้
‎และพยายามจะปิดปากข้าแล้ว
‎ข้าจินโฮกยอง ผู้อำนวยการสำนักจินโยวอน
‎ต้องการจะหยุดยั้งการกระทำตามใจตัวเอง ‎ของซงริมที่นำเวทมนตร์ดำมาอ้าง
‎ซึ่งทำให้ข้าต้องฝ่าฝืนข้อห้ามของจินโยวอน
‎ที่ถูกรักษาไว้ถึง 200 ปี ‎และเรียกทุกคนมายังที่นี่เจ้าค่ะ
‎บูยอน
‎เด็กคนนี้คือจินบูยอน ‎ผู้สืบทอดของจินโยวอนที่กลับมาอีกครั้ง
‎หลังหายตัวไปถึงสิบปีเจ้าค่ะ
‎ได้ยินว่านางเจอลูกสาวแล้ว
‎คงเป็นเด็กคนนั้นสินะ
‎ข้ามีสิ่งที่จะให้ทุกคนได้เห็น ‎ผ่านลูกสาวของข้า
‎ที่จะสืบทอดจินโยวอนในอนาคตเจ้าค่ะ
‎สิ่งที่ซงริมเฝ้าตามหา ‎จนทำให้หลายตระกูลจอมเวทต้องเป็นทุกข์
‎หินน้ำแข็งที่เป็นต้นตอของการแปรวิญญาณ
‎อยู่ที่สำนักจินโยวอนของเราเจ้าค่ะ
‎แผนของจินมูคือแบบนี้นี่เอง
‎ใช้จินโยวอนเพื่อนำหินน้ำแข็ง ‎ออกมาปรากฏตัวสู่โลก
‎มันคงไม่สิ้นสุดแค่นั้นหรอก
‎คนที่ถูกจับได้แล้วก็คงจะย้ายร่างไปอยู่ร่างอื่นด้วย
‎ย้ายร่างหรือ
‎เจ้าไม่รู้หรอกหรือ
‎หินน้ำแข็งที่เคยอยู่กับพระมเหสี ‎ถูกมอบให้กับจินโยวอนแล้ว
‎งั้นวิญญาณของแม่หมอที่อยู่ในร่างพระมเหสี
‎ก็จะย้ายไปอยู่ในร่างคนของจินโยวอนไงล่ะ
‎นางตั้งใจจะทิ้งร่างของพระมเหสี
‎และย้ายไปอยู่ในร่างลูกสาว ‎ที่จะได้ขึ้นเป็นผู้อำนวยการจินโยวอน
‎ด้วยวิธีแปรวิญญาณสินะ
‎อันที่อยู่ข้างหน้าเจ้าดูสวยเลยนะ
‎เจ้าบอกว่ามีการประชุมลงมติ
‎ที่ซงริมเพราะเรื่องผู้แปรวิญญาณใช่ไหม
‎อือ ข้าได้ยินมาแบบนั้นเจ้าค่ะ
‎อย่ามัวเลือกซื้อเครื่องประดับไร้สาระ ‎แล้วซื้อทองคำแทนเถิด
‎ในยุคที่บ้านเมืองกระสับกระส่าย ‎สิ่งที่เชื่อถือได้มีแต่ทองเท่านั้น
‎ถ้าการประชุมลงมติสิ้นสุดลง ‎วันนี้เราคงยุ่งกันน่าดูเลยนะเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎เมื่อจบการประชุมแล้ว ทุกคนคงแห่กันมาดื่ม
‎- และด่าทอซงริมกันแน่ๆ ‎- นี่
‎เจ้าเอาแต่หยิบนู่นหยิบนี่อยู่ได้ ‎ซื้อก็ไม่ซื้อ
‎ให้ตายเถอะ ให้เวลาพวกนางหน่อยสิ
‎ข้าอยากได้ทั้งหมดเลย
‎- หยิบอันนั้นให้ข้าหน่อย ‎- นี่หรือ
‎เพราะราชวงศ์เสด็จไปเข้าร่วม ‎การประชุมลงมติครั้งนี้ด้วย
‎ทำให้ผู้คนในป้อมต่างก็พูดถึงเจ้าค่ะ
‎ทุกคนพูดถึงขนาดนี้ เขาก็คงปรากฏตัวขึ้นแน่ๆ
‎ท่านหัวหน้าสำนักจางกังน่ะหรือเจ้าคะ
‎อยู่ๆ นายน้อยดังกู ‎ก็เอาแต่พูดถึงท่านหัวหน้าสำนักจางกัง
‎ทำให้ข้าคิดแปลกใจอยู่เจ้าค่ะ
‎ดูเหมือนท่านผู้นำซงริม ‎ก็กำลังรอให้ท่านหัวหน้าสำนักกลับมาเช่นกัน
‎จงเก็บสิ่งนี้ไว้
‎แล้วมอบให้เขาเมื่อเขามาด้วย
‎นี่อะไรหรือเจ้าคะ
‎ข้าขอดูได้ไหมเจ้าคะ
‎กระดาษเปล่านี่เจ้าคะ
‎นี่เป็นจดหมายที่เขียนด้วยเวทมนตร์ ‎เหมือนตำราแห่งหัวใจหรือเจ้าคะ
‎หากจางกังได้อ่านจดหมายนี้ ‎เขาจะทำตามเนื้อหาที่ถูกเขียนไว้
‎ว่าแต่ท่านอาจารย์อี ‎ไม่ต้องไปเข้าร่วมการประชุมลงมติหรือเจ้าคะ
‎ข้าเป็นลูกศิษย์สายตรงของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎ข้าไม่สามารถยอมรับ
‎หรือปฏิเสธในสิ่งที่ท่านอาจารย์ได้ทำลงไป ‎ในที่แห่งนั้นได้
‎ท่านอาจารย์ซอกยอง ‎หลงเหลือหินน้ำแข็งไว้หรือขอรับ
‎ข้าได้ยินว่าเขาทำลายหมดไปแล้วนี่ขอรับ
‎ซงริมก็ทราบอยู่แล้วหรือขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้นสิ่งที่ซงริมทำมาจนถึงตอนนี้
‎โดยบอกว่าเป็นเจตนารมณ์ ‎ของท่านอาจารย์ซอกยองก็เป็นคำโกหกมิใช่หรือ
‎- โกหกอะไรกัน ‎- เป็นการโกหกสิขอรับ
‎ที่ผ่านมาซงริมเฝ้ากำกับดูแลตระกูลจอมเวท
‎โดยอ้างว่าเพื่อจับเวทมนตร์ดำถึงขนาดไหน
‎ไม่จริงหรือขอรับ
‎- ถูกต้องขอรับ ‎- ท่านพูดถูกขอรับ
‎ซงริมหลอกพวกเรางั้นหรือ
‎นี่เห็นเราเป็นหุ่นเชิดงั้นสิ
‎- อย่างนั้นหรือ ‎- ทุกคนใจเย็นด้วยขอรับ
‎ซงริมของเรา
‎ไม่ทราบว่ามีหินน้ำแข็ง ‎หลงเหลืออยู่ที่จินโยวอนขอรับ
‎เราไม่อยากฟังคำแก้ตัวของซงริมหรอก
‎ในที่ประชุมแห่งนี้
‎เราต้องมาหารือกันว่าจะทำอย่างไร ‎กับหินน้ำแข็งที่อาจารย์ซอกยองหลงเหลือไว้
‎การกำจัดหินน้ำแข็ง ‎ซึ่งเป็นบ่อเกิดของเวทมนตร์ดำ
‎คือเจตนารมณ์ของท่านอาจารย์ซอกยองขอรับ
‎พวกเราต้องกำจัด
‎หินน้ำแข็งนี้ต่อหน้าทุกคนขอรับ
‎เขาเป็นคนหลงเหลือหินน้ำแข็ง ‎ไว้ที่จินโยวอนเจ้าค่ะ
‎ถ้าจะทำตามเจตนารมณ์ของเขา ‎ก็ต้องเก็บมันไว้ที่จินโยวอนสิเจ้าคะ
‎ถ้าจะทำแบบนั้น ‎เจ้าก็ไม่ควรนำมันออกมาตั้งแต่แรกสิ
‎เจ้ามาป่าวประกาศว่ามีหินน้ำแข็ง ‎แล้วจะให้ซงริมของเราอยู่เฉยๆ งั้นหรือ
‎เจ้าพยายามจะทำให้ซงริมขายหน้าหรือ
‎ท่านผู้อำนวยการจินโยวอน ‎ไม่ได้พูดอะไรผิดนี่ขอรับ
‎นางแค่จะทำตามเจตนารมณ์ ‎ของอาจารย์ซอกยอง
‎ที่จะเก็บรักษาหินน้ำแข็งไว้ที่จินโยวอน
‎ตอนนี้ซงริมไม่มีสิทธิ์ ‎ไปยุ่งเกี่ยวกับหินน้ำแข็งแล้วขอรับ
‎เจ้าคนพวกนี้ ‎ตอนนี้จะไม่เห็นหัวซงริมแล้วสินะ
‎เรามาที่นี่เพื่อปรึกษาว่า
‎จะทำอย่างไรกับหินน้ำแข็ง ‎โดยอิงจากเจตนารมณ์ของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎ถ้าซงริมมีปัญหาก็ออกจากที่ประชุมไปได้เลย
‎- ถูกต้องขอรับ ‎- ใช่เลยขอรับ
‎ซงริมที่หลอกลวงพวกเรา ‎ไม่ต้องเข้ามายุ่งเลยขอรับ
‎- ห้ามเข้ามายุ่งอยู่แล้ว ‎- ไม่ต้องมายุ่งเลยขอรับ
‎ถ้ามีปัญหาก็ออกไปเลยขอรับ
‎- ซงริมออกไปเลย ‎- ไปซะ
‎เหตุผลที่จินมู
‎นำหินน้ำแข็งออกมาก็เพื่อแบบนี้เองสินะ
‎ตรรกะของซงริมที่อ้างท่านอาจารย์ซอกยอง ‎ได้ถูกทำลายไปแล้ว
‎ทำให้ตอนนี้ไม่มีใครเชื่อฟังพวกเขาแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ไปทำอะไรตรงนั้น
‎ถ้าหากซงริมคัดค้าน
‎การให้จินโยวอนเก็บรักษาหินน้ำแข็งซะขนาดนั้น
‎ถ้าอย่างนั้นให้บุคคลที่สามเป็นผู้ดูแล ‎ก็น่าจะเหมาะสมที่สุด
‎เพราะงั้นข้าเลยขอเสนออะไรหน่อย
‎นำไปเก็บรักษาที่กีซันของเราดีไหม
‎- ดื้อๆ แบบนี้เลยหรือ ‎- กีซันหรือ
‎กีซันจะมาออกตัวได้อย่างไร
‎พวกท่านเป็นแค่ตระกูลที่ความสามารถต่ำ
‎ความสามารถหรือ
‎กีซันไม่มีสิทธิ์สักหน่อย ‎จะมาออกหน้าทำไมขอรับ
‎- ใครอนุญาตกัน ‎- สิทธิ์หรือ
‎กีซันของเราเป็นจอมเวทที่เก่าแก่ที่สุด ‎ในอาณาจักรแดโฮ
‎เรามีสิทธิ์เพียงพอที่จะดูแลรักษาหินน้ำแข็งนะ
‎ท่านกล้าดีอย่างไรถึงจะแตะต้องมัน
‎- นี่กำลังชวนข้าทะเลาะด้วยงั้นหรือ ‎- ท่านนั่นแหละขอรับ
‎- คิดว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ‎- ระวังคำพูดด้วยขอรับ
‎คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน
‎ตาเฒ่าขาสั้นนี่ อยากโดนดีหรือไง
‎ตาเฒ่าขาสั้นหรือ
‎พอแล้วๆ
‎แล้วเจ้าสูงแค่ไหนกัน
‎นี่ตีข้างั้นหรือ
‎ตาเฒ่านี่ เดี๋ยวเถอะ
‎เจ้า…
‎ปล่อยข้านะ
‎รวบรวมพลังงั้นหรือ
‎เอาเลย งั้นก็ลองโจมตีข้าดูสิ
‎- เจ้าบ้านี่ ‎- มาสิ
‎นี่เจ้า…
‎เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยพลังใส่เจ้าไม่ได้หรือ
‎เจ้าอวดดีเหมือนหน้าตาเลยนะ
‎ให้ตายเถอะ พูดถึงตัวเองหรือไง
‎ท่านปู่ไปที่ประชุมลงมติหรือเจ้าคะ
‎ขอรับ
‎ตำราแพทย์ที่ท่านถามหา ‎ข้ายังหามันที่จองจินกักไม่เจอเลยขอรับ
‎ข้าไปตามหาที่จองจินกักเองก็ได้เจ้าค่ะ
‎ดูท่าจะมีเรื่องใหญ่ที่ที่ประชุมมติเลยนะเจ้าคะ
‎เหมือนว่าจอมเวทที่เฝ้าอยู่ที่เซจุกวอน ‎ก็ไปที่นั่นหมดเลย
‎ข้าได้ยินมาว่าลูกชายของข้า ‎ยังมีชีวิตอยู่ในที่แห่งนี้
‎จีโฮ
‎เจ้ายังมีชีวิตอยู่สินะ
‎จีโฮ
‎ทุกคนพอแล้วนั่งลงด้วยขอรับ
‎ตอนนี้ถึงเวลา
‎ให้จินโฮกยองออกหน้าจบปัญหาแล้ว
‎ท่านจอมเวททั้งหลาย พอเถิดเจ้าค่ะ
‎- ฝากไว้ก่อนเถอะ ‎- ฝากไว้ก่อน
‎รู้ตัวไว้เลยว่าตัวเองโชคดี
‎ฟังข้านะเจ้าคะ
‎เท่าที่ฟังหลายๆ ความเห็น
‎ดูเหมือนสมาชิกในที่ประชุมทุกคนจะลงมติ
‎ให้ใช้หินน้ำแข็งที่ท่านอาจารย์ซอกยอง ‎หลงเหลือไว้ด้วยกันเจ้าค่ะ
‎ด้วยเหตุนี้
‎ข้าจินโฮกยอง ผู้อำนวยการสำนักจินโยวอน ‎ขอเสนอข้อเสนอแก่จอมเวททั้งหลายเจ้าค่ะ
‎ข้าขอเสนอให้ ‎สถานที่จัดการประชุมลงมติหลังจากนี้
‎เป็นที่จินโยวอน แทนซงริมเจ้าค่ะ
‎หากไม่มีจอมเวทคนใดในที่นี้คัดค้าน
‎การประชุมในวันนี้จะสิ้นสุดลงเท่านี้
‎และจินโยวอนของเรา ‎จะเป็นผู้นำในการประชุมปรึกษาหารือ
‎เกี่ยวกับหินน้ำแข็งแทนซงริมเจ้าค่ะ
‎ข้าจะเข้าใจว่าทุกคนเห็นด้วย
‎และจบการประชุมลงมติในวันนี้นะเจ้าคะ
‎จินโยวอนจะทำการเก็บรักษา ‎หินน้ำแข็งนี้ต่อไปเจ้าค่ะ
‎เพื่อไม่ให้เกิดการโต้เถียงกันอีก
‎เราจำเป็นต้องกำจัดหินน้ำแข็งในที่นี้ขอรับ
‎เหตุใดซงริมถึงเป็นผู้ตัดสินใจเรื่องนั้นเจ้าคะ
‎ไม่มีใครเห็นด้วยเลยนะ
‎มีการเล่นแร่แปรวิญญาณเกิดขึ้น
‎และมันก็มาจากผงหินดำขับวิญญาณ ‎ที่มันสร้างขึ้นมาขอรับ
‎ตอนแรกท่านสงสัยชอนบูกวันและวังหลวง
‎ตอนนี้ท่านสงสัยจินโยวอนด้วยแล้วหรือเจ้าคะ
‎ข้าไม่สามารถปิดการประชุมมติลงเช่นนี้ได้ขอรับ
‎ผู้อำนวยการจิน
‎ไม่สามารถนำหินน้ำแข็งออกไปนอกซงริมได้ขอรับ
‎ซงริมจะต่อต้านเจตนารมณ์ของทุกคน ‎อย่างนั้นหรือเจ้าคะ
‎ห้ามให้ใครก็ตาม
‎นำหินน้ำแข็งออกไปนอกซงริม
‎หากใครพยายามนำมันออกไป
‎จงต่อสู้และขัดขวางซะ
‎หากเป็นแบบนี้คงเกิดสงครามขึ้นแน่ๆ
‎สถานการณ์น่าเป็นห่วงแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ฝ่าบาทควรออกหน้านะพ่ะย่ะค่ะ
‎เป็นไปตามที่ท่านอาจารย์อีบอกไว้เลย
‎เพราะทุกคนต้องการมัน ‎จึงได้เกิดการต่อสู้ไม่สิ้นสุด
‎และทำให้มันเป็นของต้องห้ามพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาทะเลาะกันเช่นนั้นเพราะหินน้ำแข็ง
‎ถ้าเช่นนั้นดวงดาวกษัตริย์
‎ก็คงปรากฏขึ้น ‎เหมือนที่ท่านอาจารย์อีบอกไว้สินะ
‎อดีตอาจารย์ของข้า ‎มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทุกคนเลยนะขอรับ
‎ข้าจางอุก อดีตลูกศิษย์ของพวกท่าน ‎ขอทำความเคารพขอรับ
‎เจ้าเด็กหนุ่มนั่นคือใครกัน
‎เขาคือจางอุก
‎คนเสเพลแห่งตระกูลจาง ‎ที่เคยฝึกฝนเป็นลูกศิษย์ของข้าอยู่พักหนึ่ง
‎เขาเคยฝึกฝนกับตระกูลของท่านด้วยมิใช่หรือ
‎อ๋อ เขาคือคนที่หนีไปหลังฝึกฝนได้สามวันสินะ
‎พวกท่านกำลังกระโจนเข้าฟัดกันเหมือนหมา
‎ข้าต้องขอโทษที่ขัดจังหวะด้วยเสียงกลองนะขอรับ
‎- ทำอย่างไรดีขอรับ ‎- ปล่อยเขาไป
‎ไม่ว่ายังไง เขาก็หยุดการต่อสู้ไว้ได้นี่
‎จางอุก บุตรชายของจางกัง
‎เจ้าจำเป็นต้องมีเหตุผลที่เหมาะสม ‎ที่บังอาจเสียมารยาท
‎ต่อหน้าพระพักตร์เช่นนี้
‎ข้ามาเพื่อแจ้งเจตนารมณ์ ‎ของท่านอาจารย์ซอกยองขอรับ
‎ข้าบอกเจตนารมณ์ที่แท้จริง ‎ของท่านอาจารย์กับเขาไป
‎ไม่รู้ว่าเขาจะนำไปใช้อย่างชาญฉลาดไหม
‎กระหม่อมมาบอกสิ่งนี้แทนท่านอาจารย์อีชอล ‎ลูกศิษย์สายตรงของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎ขอให้จอมเวททุกท่าน ‎ในที่ประชุมลงมติรักษามารยาท
‎และรับฟังเจตนารมณ์ ‎ของท่านอาจารย์ซอกยองด้วย
‎ตามที่ท่านอาจารย์อีชอลกล่าวไว้
‎เจตนารมณ์ของท่านอาจารย์ซอกยอง ‎ที่มีต่อหินน้ำแข็ง
‎ถูกบันทึกไว้ในตำราแห่งหัวใจพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาบันทึกเหตุผลที่หลงเหลือ ‎หินน้ำแข็งไว้ในตำราแห่งหัวใจ
‎และได้ให้จอมเวททุกคน ‎ที่ฝึกฝนในจองจินกักอ่านแล้ว
‎นั่นแปลว่าซงริมไม่ได้ปิดบังอะไรทั้งนั้นขอรับ
‎คนส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ ‎ก็คงเคยอ่านตำราแห่งหัวใจแล้ว
‎งานของเราคือตามหาเจตนารมณ์ของเขา ‎ที่ได้บันทึกไว้ในตำราแห่งหัวใจขอรับ
‎ท่านจำเนื้อหาในตำราแห่งหัวใจได้ไหม
‎ไม่เลย ข้าเคยอ่านเมื่อนานมากแล้ว
‎ที่เจ้าจะพูดก็คือในตำราแห่งหัวใจนั้น
‎ได้ระบุเหตุผลที่เขาหลงเหลือหินน้ำแข็งไว้หรือ
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎ทุกคนได้กล่าวว่า ‎จะทำตามเจตนารมณ์ของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎เช่นนั้น สิ่งที่ทุกคนพึงทำ ‎ไม่ใช่การทะเลาะกันเพราะหินน้ำแข็ง
‎แต่การเป็นถกเถียงกัน ‎โดยอ้างอิงตำราแห่งหัวใจพ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนนี้ตำราแห่งหัวใจของท่านอาจารย์ซอกยอง ‎ที่จางอุกพูดถึงอยู่ที่ไหน
‎ซงริมเคยเก็บรักษามันไว้
‎แต่ไม่นานมานี้เราส่งมอบให้กับจินโยวอน ‎ตามคำสั่งของท่านอาจารย์อีชอลพ่ะย่ะค่ะ
‎สำนักจินโยวอนของหม่อมฉัน ‎เก็บรักษามันอยู่เพคะ
‎ถ้าเช่นนั้นก็นำตำราแห่งหัวใจมาที่นี่ซะ
‎เพคะ
‎จินโชยอนแห่งสำนักจินโยวอนเพคะ
‎หม่อมฉันจะไปนำตำราแห่งหัวใจมาเพคะ
‎เนื่องจากเดิมทีมันเป็นของซงริม
‎กระหม่อมจะส่งคนของซงริมไปด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎พัคดังกู เจ้าไปกับนางด้วย
‎ไปกันเถิดขอรับ
‎คือว่าข้า…
‎ไม่ได้อ่านตำราแห่งหัวใจมาหลายสิบปีแล้ว
‎เนื้อหาของมันคืออะไรนะ
‎มันเป็นเพียงกลอนบทสั้นๆ เท่านั้นขอรับ
‎จางอุกโกหกอยู่งั้นหรือ
‎มันไม่มีเนื้อหาเกี่ยวกับหินน้ำแข็งเลย
‎ข้าไม่รู้เลยว่าทำไมอยู่ดีๆ ‎เขาถึงเอ่ยถึงตำราแห่งหัวใจขอรับ
‎เนื้อหาในตำราแห่งหัวใจคืออะไรกันแน่
‎กระหม่อมก็ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ดูเหมือนเขาจะโกหก ‎เพื่อยื้อสถานการณ์พ่ะย่ะค่ะ
‎มันเป็นตำราที่ซอกยองเขียนไว้มิใช่หรือ
‎หากความน่าเชื่อถือของซงริม ‎ที่พวกเราอุตส่าห์ทำลาย
‎ฟื้นคืนมาเพราะมันอีกครั้งจะทำอย่างไร
‎ดูเหมือนพวกเขาจะโกรธมากนะเจ้าคะ นายน้อย
‎หลังจากนี้เราก็ต้องทำให้พวกเขาตกใจหน่อยน่ะสิ
‎และเพื่อทำแบบนั้น
‎เราจำเป็นต้องให้ผู้นั้นช่วย
‎ไม่ว่าจะอ่านยังไง ก็เป็นแค่กลอนเองนะ
‎มันมีความหมายลึกซึ้งกว่านี้หรือเจ้าคะ
‎ไม่แน่ใจเลยขอรับ
‎เขาจะต้องอ้างตำราแห่งหัวใจขึ้นมา ‎เพื่อยุติการทะเลาะกันแน่ๆ
‎ถ้าเขาทำเพื่อยื้อเวลา
‎งั้นข้าก็ควรไปที่นั่นให้ช้าที่สุด
‎รีบไปกันเถิดเจ้าค่ะ
‎เอ่อ คือว่า
‎ข้าหิวมากเลย ‎พอจะมีอะไรให้กินรองท้องไหมขอรับ
‎พอดีข้าไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า
‎นี่ท่านกำลังยื้อเวลา ‎เพื่อให้ซงริมได้เปรียบอยู่หรือเจ้าคะ
‎ถ้างั้นท่านอยากรีบไปที่นั่น ‎เพื่อให้พวกเขาทะเลาะกันหรือขอรับ
‎พวกเราไม่มีเวลามาเถียงกันแล้วนะเจ้าคะ
‎ท่านแม่กับท่านพี่กำลังรออยู่
‎คุณหนูโชยอน
‎ท่านคิดว่าท่านพี่คนนั้น
‎เป็นพี่สาวของท่านจริงๆ หรือขอรับ
‎ทำไมหรือเจ้าคะ
‎ท่านทราบแล้วใช่ไหมขอรับ ว่าคนร้ายตัวจริง ‎ในคดีที่มูด็อกโดนกล่าวหาว่าเป็นผู้สังหาร
‎คือหญิงสาวที่ชื่อโซอี
‎หญิงสาวที่มาที่นี่ในฐานะพี่สาวของท่าน
‎คือโซอีคนนั้นขอรับ
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎ได้ยินว่าเจ้าบอกโชยอน ‎ว่ารู้สึกไม่ดีกับเด็กคนนั้นหรือ
‎เจ้าค่ะ
‎ข้ารู้สึกไม่ดีเพราะรับรู้ได้ถึงลางร้ายเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่อยากให้นางมาเข้าใกล้อีกเจ้าค่ะ
‎ข้าจะปล่อยให้ลูกสาวของข้ามีปัญหาไม่ได้
‎ข้าคงต้องกำจัดนางแล้วสินะ
‎ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านแม่
‎ท่าทีของนางเปลี่ยนไป
‎หรือนางจะรู้แล้วว่าเป็นตัวปลอมนะ
‎นางหลอกใช้ทั้งๆ ที่รู้งั้นหรือ
‎เจ้าตั้งใจทำอะไร ‎ถึงนำตำราแห่งหัวใจมายื้อเวลากัน
‎(บันทึกประจำวันสำนักชอนบูกวัน)
‎"วันที่ห้าของเดือนพฤษภาคม"
‎"แม่หมอตระกูลชเว ณ หมู่บ้านแกมา
‎ผู้ซึ่งใช้เวทมนตร์สาปแช่งทำร้ายผู้คน ‎ได้วิ่งหนีเข้ากองเพลิง
‎ในขณะที่ถูกหัวหน้าสำนักจางกัง ‎แห่งชอนบูกวันควบคุมตัว"
‎"คาดการณ์ว่านางเสียชีวิต"
‎มีบันทึกเรื่องราวที่พวกเราได้ยินจากนายน้อยบง
‎ที่หมู่บ้านแกมาอยู่จริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎และแม่หมอตระกูลชเว ‎คงได้เจอกับจินมูในตอนนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎เหตุใดเจ้าถึงเอาแต่ตามหา ‎แม่หมอตระกูลชเวคนนี้กัน
‎ทรงตามหาบ้านที่ขันทีคิมมักแวะไป ‎ที่หมู่บ้านแกมาเจอหรือยังพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าตามหาเจอแล้ว
‎สถานที่ที่เขาไปบ่อยๆ คือโรงหมอยาขอรับ
‎โรงหมอยาหรือ
‎ข้าแบ่งข้อมูลให้เจ้าแล้ว ถึงตาเจ้าบอกข้าบ้าง
‎ขันทีคิม
‎เรียกคนที่เขารับใช้อยู่ว่า ‎"แม่หมอชเว" พ่ะย่ะค่ะ
‎คนที่ขันทีคิมรับใช้ก็คือ…
‎พระมเหสีพ่ะย่ะค่ะ
‎องค์รัชทายาทก็สงสัยท่านผู้นั้นอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ
‎วิญญาณของพระมเหสีตัวจริงยังมีชีวิตอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์จะต้องอยู่ในสถานที่ ‎ที่ขันทีคิมไปบ่อยๆ แน่พ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่าพระมเหสียังมีชีวิตอยู่
‎โคมไฟแห่งชีวิตของพระมเหสียังไม่ดับลงพ่ะย่ะค่ะ
‎พระมเหสีเป็นคนของตระกูลซอ
‎กระหม่อมจะตามหาตัวพระมเหสี
‎และเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของพระมเหสี ‎ที่นั่งอยู่ในที่ประชุมพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเจ้าจะให้ข้ามีส่วนร่วมในสิ่งที่กำลังทำอยู่สินะ
‎นี่ก็เป็นเรื่องของเสด็จแม่พระองค์นะพ่ะย่ะค่ะ
‎หากเปิดเผยแล้ว
‎เจ้าตั้งใจจะทำอย่างไรกับหินน้ำแข็งหรือ
‎กระหม่อมจะทำตามเจตนารมณ์ ‎ของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎ตามที่ได้เขียนไว้ในตำราแห่งหัวใจพ่ะย่ะค่ะ
‎อุก
‎ตำราแห่งหัวใจไม่ได้เขียนถึงหินน้ำแข็งนี่
‎นั่นเป็นเพียงคำโกหกที่เจ้าสร้างขึ้น ‎เพื่อยื้อสถานการณ์มิใช่หรือ
‎กระหม่อมไม่ได้โกหกพ่ะย่ะค่ะ
‎ในตำราแห่งหัวใจ
‎ได้ระบุเหตุผลที่ท่านอาจารย์ซอกยอง ‎หลงเหลือหินน้ำแข็งไว้จริงๆ
‎หินน้ำแข็งมีพลังฮวันซูอยู่ในตัวใช่ไหม
‎มันมีพลังที่สามารถควบคุมน้ำ ไฟและลมได้
‎รวมถึงควบคุมวิญญาณของคนได้ ‎ตามต้องการพ่ะย่ะค่ะ
‎ด้วยเหตุนี้
‎มันจึงเป็นพลังที่ต้องห้ามสำหรับมนุษย์พ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าก้อนน้ำแข็งเล็กๆ นี้
‎จะมีพลังที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนั้น
‎ต้องเห็นกับตาจึงจะเชื่อได้นี่
‎จอมเวทในที่ประชุมลงมติ ‎เคยเห็นพลังของมันหรือเปล่า
‎พวกเจ้าไม่เคยเห็นพลังของมันด้วยตาตัวเอง ‎แต่ก็ทะเลาะแย่งชิงมันถึงขนาดนั้นหรือ
‎งั้นพวกเราก็มาตรวจสอบ
‎พลังของมันด้วยกัน ณ ที่แห่งนี้เลยเป็นไง
‎พระองค์จะตรวจสอบอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎มันควบคุมวิญญาณได้นี่
‎งั้นเราก็ฟื้นคืนชีพวิญญาณของคนตายดูสิ
‎พลังฮวันซูไม่ใช่เวทมนตร์ดำ ‎จึงไม่ใช่ศาสตร์ต้องห้าม
‎การชุบชีวิตคนตายถือเป็นเรื่องดีมิใช่หรือ
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนที่นำหินน้ำแข็งมา
‎แสดงพลังให้ทุกคนเห็น ณ ที่นี้หน่อย
‎ฝ่าบาท
‎ที่แห่งนี้ไม่มีคนตายสักหน่อย ‎แล้วหม่อมฉันจะชุบชีวิตได้อย่างไรเพคะ
‎เราก็แค่ฆ่าใครสักคนก็พอนี่
‎เจ้า
‎เจ้ามานี่หน่อยซิ
‎เพคะ
‎ลองฆ่านางแล้วชุบชีวิตนางขึ้นมาหน่อย
‎นางเป็นเพียงคนรับใช้ที่ไร้เวทมนตร์
‎แม้นางจะเข้าใกล้หินน้ำแข็ง ‎แต่ทุกคนก็วางใจได้มิใช่หรือ
‎ฝ่าบาท
‎จะฆ่าคนเพียงเพื่อทดสอบ ‎พลังของมันได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
‎สิ่งที่ข้าอยากเห็นคือการชุบชีวิตนาง
‎ด้วยสิ่งนี้นะ
‎พระองค์รับสั่งให้เด็กที่อ่อนแอ
‎ทำเรื่องน่ากลัวเช่นนั้นได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้า
‎กลัวจนทำไม่ได้หรือ
‎ข้าจะมอบทองคำ 100 นยังให้เจ้า
‎เจ้าจะลองทำดูหรือไม่
‎เพคะ
‎หม่อมฉันจะลองดูเพคะ
‎หม่อมฉันจะ
‎เสียสละตัวเองเพื่อแสดงพลังที่ฝ่าบาท ‎และจอมเวทที่อยู่ที่นี่อยากเห็น
‎ให้ดูเองเพคะ
‎ในที่สุดโอกาสที่จะได้ครอบครองหินน้ำแข็งก็มาถึง
‎อันดับแรกข้าจำเป็นต้องตายเพื่อคว้าโอกาสนั้นไว้
‎ไม่มีใครในที่แห่งนี้ ‎สนใจความเป็นความตายของข้า
‎พวกเขาเพียงปรารถนา ‎ที่จะเห็นพลังของหินน้ำแข็ง
‎ด้วยตาตัวเองเท่านั้น
‎ข้าไม่มีทางรู้เลยว่า ‎จะตายไปเช่นนี้ต่อหน้าพวกเขา
‎หรือจะได้พลังกลับคืนมา ‎ด้วยพลังของหินน้ำแข็ง
‎ตอนนี้ข้ากำลังยืนอยู่ริมหน้าผาตามลำพัง
‎โดยมีหินน้ำแข็งอยู่ตรงหน้า
‎ข้าก็คิดถึงเจ้าเหมือนกัน
‎นี่คือคำตอบของข้า
‎ค่อยยังชั่วจริงๆ ‎ที่เจ้าไม่ได้มายืนอยู่ริมหน้าผากับข้าด้วย
‎เขาต้องการช่วยชีวิตคนคนหนึ่ง ‎ที่ล้ำค่ากับเขาพ่ะย่ะค่ะ
‎ตำราแห่งหัวใจของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎เป็นจดหมายที่เขียนถึงคนรักที่กำลังจะตาย
‎และเขาได้บันทึกไว้ว่าเขาปล่อยนางไปไม่ได้ ‎จึงหลงเหลือบางอย่างไว้
‎เจ้ากำลังบอกว่าวีรบุรุษยิ่งใหญ่
‎ที่กำจัดหินน้ำแข็งเพื่อกอบกู้โลก
‎ถูกพลังนั้นล่อใจ ‎เพียงเพื่อต้องการช่วยชีวิตคนบางคนงั้นหรือ
‎จิตใจที่โง่เขลาและแสนเศร้าของมนุษย์คนหนึ่ง
‎ที่ต้องการช่วยเหลือคนรัก ‎แม้จะขัดต่อกฎของธรรมชาติ
‎นี่เป็นคำสารภาพของท่านอาจารย์ซอกยอง ‎ที่บันทึกไว้ในตำราแห่งหัวใจพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าเองก็ไม่ได้รู้สึกยินดีกับสถานการณ์ตอนนี้เท่าไร
‎ข้าจะทำให้เจ้าตายอย่างไม่เจ็บปวดเอง
‎ทุกคนไม่ได้จะมาดูข้าตาย
‎แต่ต้องการเห็นข้าถูกชุบชีวิตนี่เจ้าคะ
‎ช่วยชุบชีวิตข้าให้ดี
‎อย่าให้พวกเขาผิดหวังด้วยเจ้าค่ะ
‎ข้าจะไม่ทำให้ใครผิดหวัง
‎แม่แท้ๆ กำลังจะฆ่าลูกสาวตัวเองสินะ
‎งดงามมากจริงๆ
‎บูยอนของแม่
‎ท่านแม่
‎มีบางอย่างผิดพลาดไป
‎เกิดปัญหาขึ้นกับหินน้ำแข็งงั้นหรือ
‎พอเดินเข้าไปที่ประตู ก็มีสายลมรุนแรง ‎ตีเข้ามาปะทะพวกกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ
‎ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะมูด็อกแน่นอน
‎พวกเด็กๆ อยู่ข้างในนั้นนะ
‎ยุนอ๊ก
‎พลังที่ข้าถ่ายทอดลงไปในดาบเล่มนี้ ‎รั่วไหลออกไป
‎ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ดาบ ‎แต่น่าจะเป็นเกราะกำบังพ่ะย่ะค่ะ
‎ร่างที่ใต้เท้าคังแปรวิญญาณไป ‎หายตัวไปงั้นหรือ
‎ไม่มีใครใช้เวทมนตร์ในที่แห่งนี้ได้ ‎แล้วเหตุใดจึงมีแต่ผู้แปรวิญญาณที่ใช้ได้
‎จะให้พวกเราทุกคนตายไม่ได้
‎ข้าจะล่อเขาไปที่ห้องลับ ‎และขังไว้ให้ออกมาไม่ได้เอง
‎จางอุกกำลังไปตาย
‎หากประตูปิดอยู่ ก็แปลว่าเขาตายอยู่ข้างในนั้น
‎จางอุก ลูกศิษย์ของข้า…
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน