‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎บูยอน ที่ที่เจ้าบอกว่า ‎มองเห็นพลังของหินที่ส่องแสงเจิดจรัส
‎- คือที่นี่หรือ ‎- ท่านพ่อ
‎มันอยู่แถวนี้เจ้าค่ะ
‎มีหินที่งดงามอยู่ใต้ผืนน้ำละแวกนี้เจ้าค่ะ
‎สิ่งที่เด็กคนนั้นหาเจอ ‎จะใช่หินน้ำแข็งจริงหรือเปล่าขอรับ
‎จะต้องใช่แน่นอนขอรับ
‎สิบปีก่อนท่านอาจารย์จางกังของข้า
‎ได้นำหินน้ำแข็งมาปิดผนึก ‎ไว้ที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎และเด็กคนนั้นที่เกิดมาจาก ‎พลังที่ยิ่งใหญ่ของหินน้ำแข็ง
‎ก็ตามหามันเจอนะขอรับ
‎บูยอนจะต้องเป็น ‎สายเลือดของจางกังแน่นอนขอรับ
‎เพราะนางเป็นลูก ‎เขาถึงได้ใช้เวทมนตร์ดำช่วยชีวิตนางไว้
‎ท่านเกลียดเด็กคนนั้นหรือขอรับ
‎ต้องขอบคุณนาง
‎คนต้อยต่ำอย่างข้าจึงได้แต่งงาน ‎กับบุตรสาวแห่งตระกูลจิน
‎ที่ข้ามิอาจแม้แต่จะนึกใฝ่ฝันได้ไงขอรับ
‎ข้าควรขอบคุณนางมากกว่า
‎ตรงนี้เจ้าค่ะ ข้างล่างนี้มีหินที่งดงามอยู่เจ้าค่ะ
‎พ่อที่หน้ามืดตามัวเพราะความน้อยเนื้อต่ำใจ ‎และความริษยา
‎ทำให้จินบูยอนต้องตาย
‎เหมาะกับเจ้ามากเลย
‎ถ้าท่านแม่ชอบ ข้าก็ชอบเจ้าค่ะ
‎พวกเราลองอย่างอื่นดูดีไหม
‎พลังที่ยิ่งใหญ่ของจินบูยอน
‎ไม่ได้มาจากแม่ ผู้ซึ่งอยู่ตระกูลจินเท่านั้น
‎มันมาจากพ่อของนาง ‎ผู้ซึ่งเป็นผู้สืบทอดตระกูลชเวที่ล่มสลายไปด้วย
‎สองพี่น้องร่างทรงที่ใช้เวทมนตร์สาปแช่ง ‎ในการประทังชีวิต
‎พวกเขาเป็นสายเลือดของจอมเวทตระกูลชเว ‎ผู้ริเริ่มการแปรวิญญาณ
‎ด้วยหินน้ำแข็งในอดีต
‎จินบูยอนได้สืบทอดเชื้อสายของทั้งสองตระกูล
‎ทำให้นางกลายเป็นนักบวชหญิง ‎ที่มีพลังที่เก่งกาจที่สุด
‎ในที่สุดเจ้าก็หาเจอสินะ
‎บูยอน
‎รีบส่งหินน้ำแข็งมาให้ข้าเถิด
‎ส่งมาเดี๋ยวนี้
‎บูยอน…
‎บูยอน
‎รีบกินเถิด
‎เอ้านี่ ช้อน
‎เจ้ามองก็ไม่เห็น
‎แล้วยังจำชื่อตัวเองไม่ได้อีกหรือ
‎มาอยู่กับยายคนนี้ดีไหม
‎หลานสาวที่ตายไปของข้าชื่อว่ามูด็อก
‎ให้ข้าเรียกเจ้าว่ามูด็อกไหม
‎ดีแล้วล่ะ
‎เอาเป็นว่าเจ้าชื่อมูด็อกนะ
‎เด็กดีจริงๆ
‎รีบกินเถอะๆ
‎มูด็อก
‎ท่านแม่
‎บูยอน
‎เหตุใดกัน
‎มันถึงได้เกิดขึ้น ‎เหมือนวันที่จินบูยอนหายตัวไปเลย
‎มูด็อกยังไม่กลับมาเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎ดูเหมือนจางอุกและเด็กคนนั้น ‎จะถูกผู้แปรวิญญาณสังหารแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าเป็นเช่นนี้พวกเราจะตายกันหมด
‎จินบูยอน
‎เจ้าเป็นคนนำหินน้ำแข็ง ‎มาจากจินโยวอนด้วยตัวเองมิใช่หรือ
‎เจ้าก็เป็นนักบวชหญิง ‎เจ้าควบคุมมันไม่ได้เลยหรือ
‎หม่อมฉันแค่ถือมันมา ‎ตามที่ท่านแม่สั่งเท่านั้นเพคะ
‎เจ้าช่างน่าสมเพชจริงๆ
‎นายน้อยซอยุลเสียเลือดมากเพคะ
‎หากไม่ทำการให้เลือด เขาจะเป็นอันตรายเพคะ
‎หากต้องการเลือด ‎ข้าจะมอบเลือดของข้าให้เองเจ้าค่ะ
‎เราใช้เวทมนตร์ในที่แห่งนี้ไม่ได้
‎จึงไม่สามารถให้เลือดได้เจ้าค่ะ
‎ยื่นมือของเจ้ามา
‎หนอนที่ดูดเลือดของโชยอนลูกสาวข้า ‎จะแทรกซึมเข้าไปในตัวเจ้า
‎ทำให้เจ้าได้รับพลังของเลือดจากตระกูลจิน
‎พวกเราทุกคนกำลังถูก ‎คำโกหกของจางอุกหลอกพ่ะย่ะค่ะ
‎จอมเวทในที่ประชุมลงมติ ‎ได้อ่านตำราแห่งหัวใจกันแล้ว
‎แต่ไม่มีการกล่าวถึงหินน้ำแข็ง ‎แม้แต่บรรทัดเดียว
‎เป็นเพียงกลอนบทหนึ่งเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ซงริมจงแก้ตัวมาเดี๋ยวนี้
‎แม้ทุกคนจะได้อ่านแล้ว
‎แต่ก็มีสิ่งที่ยังไม่ล่วงรู้อยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ตำราแห่งหัวใจเล่มนั้นเป็นจดหมายสารภาพ
‎ของท่านอาจารย์ซอกยองขอรับ
‎เจ้าบอกว่ามันคือจดหมายงั้นหรือ
‎มันคือจดหมายรักที่เขียนให้จินซอลรัน
‎ผู้อำนวยการคนแรก
‎ของจินโยวอนขอรับ
‎มันคือจดหมายสารภาพ ‎ว่าเขาไม่สามารถปล่อยคนรัก
‎ที่กำลังจะตายให้จากไปได้ ‎จึงหลงเหลือหินน้ำแข็งไว้พ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านอาจารย์ซอกยอง
‎หลงเหลือหินน้ำแข็งไว้ ‎เพราะความรักอย่างนั้นหรือ
‎เขากำลังกุเรื่องขึ้นมาอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎มีหลักฐานที่พิสูจน์ว่ามันคือจดหมายรักอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎หากนึกถึงชื่อของผู้รับจดหมายฉบับนั้น
‎ฝ่าบาทเองก็จะทรงอ่าน ‎ตำราแห่งหัวใจนั้นได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าที่เป็นจอมเวทขั้นต่ำ
‎ก็อ่านตำราแห่งหัวใจได้งั้นหรือ
‎ชื่อของคนผู้นั้น
‎มีความหมายว่า "ดอกกล้วยไม้สีคราม ‎ที่เบ่งบานในหิมะอันเย็นยะเยือก"
‎ซอลรันพ่ะย่ะค่ะ
‎"ซอลรัน" หรือ
‎"แสงสีครามที่ส่องสะท้อนแสบตา…"
‎"หัวใจของข้าเจ็บปวดที่ต้องเห็น ‎ดอกไม้แสนสวยของข้าร่วงโรยไป"
‎"ในท้ายที่สุด
‎ข้าก็เป็นเพียงคนโง่เขลาที่มิอาจหลั่งหยดน้ำตา
‎ให้ไหลออกมา"
‎นี่เป็นคำสารภาพของเขา
‎ที่หลงเหลือหินน้ำแข็งเอาไว้ ‎เพื่อช่วยชีวิตคนรักพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ผู้อำนวยการจินซอลรัน
‎ก็เสียชีวิตไปเพราะอาการบาดเจ็บ
‎ที่ได้รับจากเหตุโกลาหลครั้งใหญ่ ‎หลังก่อตั้งสำนักจินโยวอนได้ไม่ถึงครึ่งปีนะเจ้าคะ
‎ถ้าเขาหลงเหลือหินน้ำแข็งไว้ให้
‎เหตุใดนางถึงไม่ใช้มัน ‎แล้วยอมตายจากไปล่ะขอรับ
‎นางคงเลือกทำเช่นนั้น ‎เพราะไม่อยากให้พลังที่อันตรายนั้น
‎ปรากฏขึ้นบนโลกอีกขอรับ
‎มนุษย์คนไหนจะยอมละทิ้ง ‎พลังที่ยิ่งใหญ่เช่นนั้นกันขอรับ
‎คนอย่างท่าน
‎คงไม่เลือกทำเช่นนั้นโดยเด็ดขาด
‎แต่นางได้เลือกทำสิ่งที่มนุษย์ควรทำ
‎ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง
‎เพื่อปกป้องสิ่งที่จำเป็นต้องปกป้อง
‎แม้จะต้องยอมสูญเสียทุกอย่างไปขอรับ
‎ในเมื่อเจ้าดึงดาบนั้นออกมาแล้ว
‎ตอนนี้ก็ตัดสินใจมา
‎ข้ารู้ว่าเจ้าเอาแต่เลี่ยงอยู่
‎และรู้ด้วยว่าการตัดสินใจของเจ้า ‎อาจทำให้ทุกคนตายได้
‎ตามที่เคยสัญญากันไว้ ‎จงเล็งดาบเล่มนั้นมาที่ข้าเป็นคนแรก
‎พลังที่ล้นเหลือเช่นนี้
‎เจ้าไม่สามารถใช้มันเท่าที่เจ้ายินดีได้หรอก
‎เหมือนดั่งที่คาดหวังฝน ‎ก็หลีกเลี่ยงน้ำท่วมไม่ได้
‎และเมื่อปรารถนาสายลม ‎ก็จำเป็นต้องเจอกับพายุโหมกระหน่ำ
‎ลองรับมือดูแล้วกัน
‎งั้นเจ้าจะบอกว่าข้าไม่อาจใช้พลังนี้ ‎ตามที่ข้าต้องการได้งั้นหรือ
‎มีสิ่งที่ท่านสามารถทำได้ตามต้องการอยู่เจ้าค่ะ
‎ก็คือการไม่ใช้มัน
‎ท่านสามารถเลือกที่จะไม่ใช้พลังนั้นได้เจ้าค่ะ
‎ตอนนี้จงบอกสัญญาข้อต่อไป
‎ที่เจ้าจะให้กับข้าได้มา
‎บนโลกใบนี้
‎มีดวงดาวแสนเศร้าที่ชื่อดวงดาวกษัตริย์อยู่
‎ดวงดาวกษัตริย์คืออะไรหรือเจ้าคะ
‎มันเป็นดวงดาวที่ถูกมอบให้กับ
‎ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ใช้พลังจากฟากฟ้ายังไงล่ะ
‎แปลว่าเขาจะมีพลังแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหมเจ้าคะ
‎งั้นมันก็เป็นเรื่องดีสิเจ้าคะ
‎ไม่รู้สิ มันอาจจะไม่ได้ดีอย่างเดียวก็ได้
‎เพราะถ้าได้รับพลังที่ยิ่งใหญ่
‎ก็จะมีสิ่งที่ต้องรับมือมากมายตามมา
‎สิ่งที่ต้องรับมือคืออะไรหรือขอรับ
‎การต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ
‎มันจึงเป็นดาวที่ทุกข์ทรมานและโดดเดี่ยวไง
‎ท่านลุง พวกเราขอทานสิ่งนั้นได้ไหมเจ้าคะ
‎ได้สิ
‎- ข้าจะมอบมันให้พวกเจ้า ‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ
‎แต่เจ้าจะต้องรับผิดชอบให้ดี ‎อย่าทะเลาะกันนะ
‎เจ้าค่ะ ไปกันเถอะ
‎ดวงดาวใกล้ปรากฏขึ้นแล้วสินะ
‎ถ้าเช่นนั้นคนที่ต้องจากไปก็จะจากไป
‎และคนที่ต้องกลับมาก็จะกลับมา
‎สถานที่ที่องค์รัชทายาททรงตามหา ‎คือที่นี่เจ้าค่ะ
‎โรงหมอยาที่ขันทีคิม
‎ผู้ซึ่งรับใช้พระมเหสี ‎แวะมาเดือนละครั้งเจ้าค่ะ
‎ท่านรู้จักสถานที่ที่ซับซ้อนนี้ดีจังนะขอรับ
‎หรือว่ายันต์ที่ช่วยให้ความรักสมหวัง
‎ก็มาจากหมู่บ้านแกมานี้หรือ
‎อย่าล้อข้าเรื่องยันต์ที่ไม่ได้ผลนั่นนะเจ้าคะ
‎ทำไมมันจะไม่ได้ผลล่ะขอรับ ‎พวกเราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้แล้วไง
‎เดี๋ยวนะ
‎พวกเราไม่ได้มาเที่ยวสักหน่อยนะเจ้าคะ
‎ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎(โรงหมอยา)
‎ท่านพ่อหรือ
‎ดูเหมือนสติของพระองค์จะกลับมาแล้ว
‎ทรงทำร้ายตัวเองอีกแล้วสินะ พระมเหสี
‎เหตุใดเจ้าจึงไว้ชีวิตข้าไว้เช่นนี้
‎ได้โปรดสังหารข้าเถอะ
‎มันยังไม่ถึงเวลาพ่ะย่ะค่ะ ‎เพราะหากร่างของพระมเหสียังมีชีวิตอยู่
‎ก็จะให้โคมไฟแห่งชีวิตตระกูลซอ ‎ของพระองค์ดับไปไม่ได้
‎จ้องกระหม่อมเช่นนั้น ‎ด้วยใบหน้าของพี่สาวกระหม่อม
‎กระหม่อมที่เป็นน้องรู้สึกไม่ดีเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎คนที่พระองค์ควรโกรธแค้นไม่ใช่กระหม่อม
‎แต่โปรดทรงโกรธแค้นคนผู้นั้น
‎ที่ทำให้พวกกระหม่อมสองพี่น้องเป็นเช่นนี้เถิด
‎แม่หมอตระกูลชเวได้ใช้เวทมนตร์ต้องห้าม
‎ในการสาปแช่งและทำร้ายผู้คน
‎เจ้ายอมรับผิดหรือเปล่า
‎ข้าแค่ทำในสิ่งที่ลูกค้าต้องการเท่านั้นเจ้าค่ะ
‎คนผิดคือคนที่ขอให้ข้า ‎ทำการสาปแช่งให้ต่างหาก
‎มีคนตายเพราะการสาปแช่งของเจ้า
‎เจ้ายังจะบอกว่าไม่มีความผิดอีกหรือ
‎เวทมนตร์ที่สามารถสังหารคนได้
‎เจ้ามีพลังที่สุดยอดจริงๆ
‎บางที
‎ข้าอาจจะมีความสามารถ ‎สูงพอที่จะสังหารท่านจอมเวทได้ด้วยเจ้าค่ะ
‎จงตามหาอุปกรณ์ ‎และตำราวิธีใช้เวทมนตร์อันชั่วร้ายมาให้หมด
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎ห้ามทำลายมันเจ้าค่ะ
‎แม้ตระกูลข้าจะต้อยต่ำ
‎แต่มันก็เป็นมรดกตกทอดมาเจ้าค่ะ
‎มันไม่ใช่สิ่งของที่ใช้สำหรับเวทมนตร์ชั่วร้าย
‎อย่าเผามันนะเจ้าคะ
‎(ชอนกัง)
‎ตำราวิธีใช้เวทมนตร์สินะ
‎ไม่นะ…
‎เผามันซะ
‎ไม่ได้นะ
‎(ชอนกัง)
‎ดับไฟเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎(ชอนกัง)
‎(วิชาแปรวิญญาณ)
‎"วิชาแปรวิญญาณ" หรือ
‎ท่านพี่ ทนอีกหน่อยนะ
‎คนที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องทั้งหมดนี้
‎และทำให้ใบหน้าพี่สาวกระหม่อมเป็นเช่นนี้
‎รวมถึงทำให้นางแปรวิญญาณกับพระองค์
‎เป็นเพราะเขาผู้นั้นขอรับ
‎จางกัง
‎จาง…
‎กัง…
‎พระองค์ยังสวรรคตไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ทรงทนอยู่ในร่างพี่สาวของกระหม่อม
‎ต่อไปอีกสักหน่อยนะพ่ะย่ะค่ะ
‎พระมเหสี
‎ข้าแปรวิญญาณมาเกินสิบปีแล้ว
‎แต่ทุกครั้งที่นางมีสติดีขึ้นมา ‎ก็ทำให้ร่างนี้ทรมานเสมอ
‎หากมิใช่เพราะโคมไฟแห่งชีวิต ‎ข้าก็คงสังหารนางไปได้แล้ว
‎พระอนุชาของพระองค์ ‎ได้เดินทางไปมอบยาให้นางแล้ว
‎อีกไม่นานพระองค์จะดีขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าแต่…
‎เหตุใดหินน้ำแข็งจึงไปอยู่ที่จองจินกักได้นะ
‎คงเป็นความผิดพลาดของจินโฮกยอง
‎ที่เพิ่งเคยใช้หินน้ำแข็ง ‎เป็นครั้งแรกกระมังพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าต้องหาจังหวะ
‎เรียกเก็บพลังของหินน้ำแข็งคืนมา ‎ด้วยการแปรวิญญาณ
‎หากทรงทำเช่นนั้น ‎ทุกคนที่อยู่ในจองจินกักจะตายนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ก็คงเป็นเช่นนั้น
‎องค์รัชทายาทก็ทรงอยู่ที่นั่นพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วยังไง
‎หลังจากที่องค์รัชทายาท ‎ทรงออกมาได้อย่างปลอดภัยแล้ว
‎โปรดทรงเก็บพลังคืนตอนนั้นเถิด
‎แล้วถ้าเขาออกมาไม่ได้ล่ะ
‎จะให้ปล่อยไว้เฉยๆ เช่นนั้นหรือ
‎ถ้าหากมีใครแย่งชิงพลังนั้นไปก่อนจะทำอย่างไร
‎ค่อยยังชั่วที่ทุกคนต่างก็เฝ้าระวังกัน ‎ทำให้ไม่มีใครแตะต้องมันได้พ่ะย่ะค่ะ
‎เราต้องหาวิธีช่วยองค์รัชทายาท ‎ออกมาก่อนพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านแม่
‎ข้าจะต้องฟังผิดไปแน่ๆ
‎นางเรียกข้าว่า "ท่านแม่" งั้นหรือ
‎เป็นไปไม่ได้เลย
‎ดูเหมือนทุกคน…
‎จะโลภอยากได้หินน้ำแข็ง
‎มากกว่าเป็นห่วงเด็กๆ ‎ที่ติดอยู่ในเกราะกำบังนะขอรับ
‎อย่างน้อยพวกเราก็ลองทำลาย ‎เกราะกำบังกันดูเถิดขอรับ
‎หากเราทำอะไรลงไป ‎โดยที่ประชุมลงมติไม่เห็นพ้องด้วย
‎อาจจะเกิดการต่อสู้ขึ้นอีกได้เจ้าค่ะ
‎หินน้ำแข็งก้อนนั้นเป็นของสำนักจินโยวอน
‎ซงริมอย่าออกหน้าตัดสินใจอะไรอีกเลยเจ้าค่ะ
‎ผู้อำนวยการจิน
‎ตลอด 200 ปีที่ผ่านมา หินน้ำแข็งก้อนนั้น
‎ไม่เคยออกมานอกสำนักจินโยวอนจริงหรือขอรับ
‎ท่านเคยบอกว่ามีจอมเวทซงริม ‎เข้าไปในจินโยวอนใช่ไหมขอรับ
‎ไม่ทราบว่าคนผู้นั้น
‎คือจางกังหรือไม่ขอรับ
‎ข้ากำลังถามท่าน
‎ว่าหินน้ำแข็งเคยตกไปอยู่ในมือ ‎ของจางกังหรือเปล่าขอรับ
‎เด็กในครรภ์ของข้าไม่ขยับตัวเลยเจ้าค่ะ
‎ข้าอุ้มท้องมาเป็นเวลากว่า 13 เดือน
‎ข้าไม่สามารถปล่อยเด็กคนนี้ไปได้
‎ข้าต้องช่วยชีวิตเด็กคนนี้
‎ข้าเสียใจด้วยจริงๆ
‎ข้าช่วยเด็กที่ตายไปแล้วไม่ได้หรอก
‎ในสำนักจินโยวอน
‎มีหินน้ำแข็งอยู่เจ้าค่ะ
‎หินน้ำแข็งหรือขอรับ
‎เหตุใดถึงตกใจเช่นนั้นเจ้าคะ ‎ท่านน่าจะคาดเดาไว้แล้วนี่
‎ที่ท่านอ้อนวอนข้า ‎ขอเข้าไปในสำนักจินโยวอนหลายต่อหลายครั้ง
‎ก็เพราะท่านอยากไปตามหา ‎หินน้ำแข็งมิใช่หรือเจ้าคะ
‎ข้าได้ยินว่าพลังของหินน้ำแข็ง
‎สามารถเรียกวิญญาณที่ตายไปแล้ว ‎ให้กลับคืนมาได้
‎ข้าไม่มีพลังพอ…
‎ที่จะควบคุมหินน้ำแข็งได้เจ้าค่ะ
‎แต่จางกัง
‎ท่านอาจจะทำได้ก็ได้นะเจ้าคะ
‎ท่านกำลังบอกให้ข้าใช้เวทมนตร์ดำหรือ
‎หากช่วยชีวิตลูกของข้าได้ ‎แม้ต้องใช้เวทมนตร์ดำ ข้าก็ไม่สน
‎ได้โปรด
‎ให้ข้าช่วยชีวิตเด็กคนนี้หน่อยนะเจ้าคะ
‎ในวันนั้นข้าได้เปิดประตู ‎ของสำนักจินโยวอนให้กับเขาผู้นั้น
‎เพื่อชุบชีวิตลูกของข้าที่อยู่ในท้อง
‎และด้วยเหตุนั้น ‎จินโยวอนจึงได้สูญเสียหินน้ำแข็งไป
‎ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง
‎ซงริมก็มีความผิดมากกว่ามิใช่หรือเจ้าคะ
‎จอมเวทแห่งซงริม ‎ที่มักทำตัวเหมือนตัวเองเที่ยงธรรมที่สุดในโลก
‎ได้นำหินน้ำแข็งออกไป
‎และทำให้โลกวุ่นวายเพราะการแปรวิญญาณ
‎เพราะเช่นนั้น ข้าจึงเคยอยากปกปิดมันขอรับ
‎แต่ทว่า
‎หากต้องแฉและประณาม ‎การกระทำที่น่าอับอายของซงริม
‎เพื่อแก้ไขและเปิดเผยความจริงทุกอย่าง
‎ข้าก็ต้องทำขอรับ
‎ถ้าเป็นเช่นนั้นท่านก็ต้องประณาม ‎สหายที่ท่านหวงแหนด้วย
‎ท่านจะเจ็บปวดมากนะเจ้าคะ
‎ข้าคงเจ็บปวดขอรับ
‎แต่ว่า…
‎ถ้าหากนั่นเป็นวิธีเดียว ‎ที่จะแก้ไขสถานการณ์ตอนนี้ให้ถูกต้องได้
‎ข้าก็จะทำเช่นนั้นขอรับ
‎พี่สาวกระหม่อมที่แปรวิญญาณ ‎ไปยังพระวรกายของพระมเหสี
‎จะย้ายไปอยู่ในร่างหญิงสาวที่กระหม่อมพามา ‎ให้เป็นลูกสาวคนโตของจินโยวอน
‎หลังจากนั้น
‎กระหม่อมจะสังหารพระองค์ ‎ตามที่พระองค์ต้องการพ่ะย่ะค่ะ
‎โชยอน
‎เจ้า…
‎เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
‎ท่านพ่อ
‎สิ่งที่ข้า…
‎ได้ยินเมื่อสักครู่นี้
‎คืออะไรกันเจ้าคะ
‎ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครหรือเจ้าคะ
‎วิญญาณที่อยู่ในร่างคนคนนั้น
‎คือพระมเหสีจริงๆ หรือขอรับ
‎ท่านพ่อ ไม่ได้นะเจ้าคะ
‎ท่านหัวหน้าสำนัก…
‎หรือเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิม
‎ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
‎ท่านใต้เท้าจางกัง
‎ผู้แปรวิญญาณคนนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ดูเหมือนจางอุกจะสังหารเขาพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาตายด้วยการถูกฟันทีเดียว
‎เขาใช้เวทมนตร์ไม่ได้ ‎แล้วสังหารผู้นี้ได้ยังไงนะ
‎จางอุกกับมูด็อกอยู่ที่ไหน
‎ตามหาพวกเขาด้วย
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนแรกที่ข้าได้รับพลังของหินน้ำแข็ง ‎ข้าเห็นภาพหลอนด้วย
‎นางบอกว่าไม่มีใครครอบครองหินน้ำแข็งได้
‎ทำได้เพียงใช้พลังของมันเท่านั้น
‎เพราะมันเป็นพลังจากฟากฟ้าไง
‎ขนาดพลังในร่างของพวกเรา
‎หากฝึกฝนให้มันไหลเวียนในร่างไม่ได้ ‎ก็ยังเป็นของเราโดยสมบูรณ์ไม่ได้เลย
‎แล้วมนุษย์คนไหนจะไปครอบครอง ‎และควบคุมพลังของฟากฟ้าได้ล่ะ
‎นางคงจะสื่อว่ามันไม่ใช่ของข้า ‎จึงใช้ตามที่ต้องการไม่ได้น่ะสิ
‎ถ้าหากครอบครองไม่ได้…
‎ถ้าข้ายอมสละมันทั้งหมดจะเป็นยังไงนะ
‎ยอมสละทั้งหมดหรือ
‎หากข้ามอบพลังของข้าทั้งหมด ‎ให้พลังของฟากฟ้า
‎พลังของข้าก็จะเป็นพลังของฟากฟ้านี่
‎ข้าได้อ่านบันทึกที่เขียนเกี่ยวกับหินน้ำแข็ง
‎ในตำราต้องห้ามของจองจินกัก
‎มันระบุว่าหินน้ำแข็งไม่มีสถานะตายตัว
‎จึงเป็นได้ทั้งน้ำ ไฟและสายลม
‎และไม่สามารถประเมินขนาดของมันได้
‎มันอาจมีขนาดเล็กมากๆ ‎หรือมีขนาดใหญ่มหาศาล
‎หมอกที่ปกคลุมจองจินกัก ‎ดั่งเช่นเกราะกำบังในตอนนี้
‎ไม่ใช่รูปร่างที่แท้จริงของหินน้ำแข็ง
‎แปลว่ามันสามารถเปลี่ยนเป็นทั้งน้ำหรือไฟได้
‎และอาจมีขนาดใหญ่และเล็กกว่านี้ได้สินะ
‎ใช่แล้ว
‎ถ้างั้นเราทำให้มัน ‎กลายเป็นสายฝนตกลงมาได้ไหมนะ
‎สายฝนหรือ
‎เจ้าเคยบอกว่าพลังของข้า ‎ที่ทำให้เกิดน้ำแค่หยดสองหยด
‎เอาชนะหินน้ำแข็งไม่ได้ใช่ไหม
‎แต่ถ้าน้ำแค่หยดเดียวนั้นแปรเปลี่ยนเป็น ‎หยดฝนหลายพันหลายหมื่นหยดล่ะ
‎มันก็คงตกลงมาเป็นฝน
‎มันพอเป็นไปได้อยู่
‎แต่ถ้าทำแบบนั้น เจ้าก็ต้องใช้วิชาทันซู
‎- ถ้าอย่างนั้น… ‎- ข้าก็คงสูญเสียพลังทั้งหมดไป
‎ข้าถึงได้บอกไง ว่าจะยอมสละทุกอย่างไป
‎ไม่ได้
‎เรามาลองคิดหาวิธีอื่นกันเถอะ
‎ถ้าเราไม่ทำอะไรสักอย่าง ‎แล้วพระมเหสีเอาพลังของมันไป
‎พวกเราทุกคนจะตายนะ
‎จอมเวทในที่ประชุมลงมติก็เฝ้ามองอยู่ ‎นางทำอะไรไม่ได้ง่ายๆ หรอก
‎จางอุก อย่าทำนะ
‎นี่เป็นคำสั่งในฐานะอาจารย์ของเจ้า
‎ข้าอาจยอมละทิ้ง ‎การครอบครองพลังนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้
‎แต่ข้าปล่อยให้เจ้าสูญเสียมันไปด้วยไม่ได้
‎พวกเราฝ่าฟันกันมาขนาดไหน ‎กว่าจะมาถึงตรงนี้ได้
‎ข้าผลักไสให้เจ้าเสี่ยงตาย
‎และเจ้าก็เสี่ยงชีวิตหลายต่อหลายหน ‎กว่าจะสั่งสมมันมาได้นะ
‎แต่เจ้าจะยอมสละทุกอย่างไป ‎เพียงเพื่อสร้างน้ำแค่หยดเดียวงั้นหรือ
‎ยุลบาดเจ็บหนัก
‎ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ยุลอาจจะตายได้
‎มูด็อก
‎ที่เจ้ายอมละทิ้งมันก็เพื่อปกป้องข้าใช่ไหม
‎ข้าเองก็พยายามปกป้องเหมือนกัน
‎และที่ผ่านมายุลก็ปกป้องเจ้ามาตลอดเช่นกัน
‎หากไม่ทำการให้เลือด เขาจะเป็นอันตรายเพคะ
‎นี่เป็นหนอนที่ดูดกินเลือดของตระกูลจิน
‎หากข้ามอบมันให้เขา…
‎อย่าตายนะเจ้าคะ นายน้อย
‎ห้ามตายนะเจ้าคะ
‎ทรงนำผงขับวิญญาณออกมาเช่นนี้ ‎ถ้ามีคนมาเห็นจะทำอย่างไร
‎ข้าอดทนต่อไปแบบนี้ไม่ไหวแล้ว
‎ข้าจะยืมพลังของผงขับวิญญาณนี้
‎เรียกหินน้ำแข็งคืนมาเดี๋ยวนี้
‎พระองค์เสียสติไปแล้วหรือ
‎จอมเวทต่างมารวมตัวอยู่ในที่ประชุมลงมติ
‎แล้วยังจะใช้เวทมนตร์ดำ ‎ด้วยผงขับวิญญาณหรือ
‎เวทมนตร์ดำหรือ
‎ผงขับวิญญาณนี้ก็มาจากหินน้ำแข็งนะ
‎หินน้ำแข็งเป็นสิ่งถูกต้อง ‎แต่ผงขับวิญญาณเป็นสิ่งชั่วร้ายหรือ
‎ช่างเป็นตรรกะที่น่าขันจริงๆ
‎แต่ตรรกะที่น่าขันนั้น ‎เป็นกฎระเบียบและคติธรรมของโลกพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเราทำเรื่องวุ่นวายเช่นนี้ ‎ก็เพื่อให้พระองค์ได้ปรากฏตัวสู่โลก
‎โดยไร้มลทิน ‎ว่าเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ดำมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎มลทินงั้นหรือ
‎ท่านมาถึงจุดนี้ได้ ‎ด้วยวิชาแปรวิญญาณของตระกูลชเว
‎แต่กลับรังเกียจมันงั้นหรือ
‎กระหม่อมแค่จะบอกว่าการแปรวิญญาณ ‎เป็นเวทมนตร์ที่ไม่ได้รับการยอมรับพ่ะย่ะค่ะ
‎ทำไมต้องให้โลกยอมรับด้วยล่ะ
‎ตอนที่เจอหินน้ำแข็ง ‎ที่ทะเลสาบคยองชอนแดโฮเมื่อสิบปีก่อน
‎พวกเราปรากฏตัวสู่โลกด้วยการใช้เวทมนตร์ ‎ภายใต้ชื่อของตระกูลชเวได้
‎แต่ทว่า…
‎ท่านกลับดึงดันทำให้ข้า ‎กลายเป็นพระมเหสีตระกูลซอ
‎ตั้งกลุ่มลับภายใต้สำนักชอนบูกวัน
‎แล้วยัง…
‎ให้เปิดเผยหินน้ำแข็งสู่โลก ‎ผ่านสำนักจินโยวอนด้วย
‎เพราะมันอันตรายเกินไปที่จะต่อสู้กับโลก ‎ในฐานะผู้ใช้เวทมนตร์ดำพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ใช่เพราะมันอันตราย ‎แต่เพราะท่านรังเกียจมากกว่า
‎ท่านไม่อยากถูกประณามว่าเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ดำ
‎แต่อยากใช้พลังนั้น ‎ในขณะได้รับการยกย่องจากโลกด้วยต่างหาก
‎ทำไมท่านถึงอยากให้คนยกย่องขนาดนั้นกัน
‎เพราะท่านเกิดมาเป็นลูกนอกสมรส ‎ที่โสโครกของตระกูลจิน
‎และไม่ได้รับการยอมรับว่า ‎เป็นสายเลือดตระกูลจินเลยสักครั้ง
‎จึงได้อัดอั้นตันใจ และร่อนเร่ไปทั่ว ‎เหมือนหมาจรจัดงั้นหรือ
‎ดูเหมือนตำแหน่งพระมเหสีที่สูงส่ง ‎คงหนักหนาเกินไป
‎สำหรับแม่หมอที่หากิน ‎ด้วยเวทมนตร์ต่ำช้านะพ่ะย่ะค่ะ
‎หากทรงลำบากขนาดนั้น ‎กระหม่อมจะพามนุษย์สองสามคนมาให้
‎โปรดทรงดูดกินพลังของพวกเขา ‎เพื่อฟื้นคืนพลังด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าเจอวิญญาณของพระมเหสีตัวจริงแล้วงั้นหรือ
‎แล้วเจ้าได้พาพระองค์มาที่ซงริมหรือเปล่า
‎ขอรับ
‎ตอนนี้พระองค์อยู่กับคุณหนูโชยอนขอรับ
‎พาพระองค์ไปที่สำนักฝึกฝน
‎ข้าจะเปิดเผยความจริงต่อหน้าทุกคน
‎ไม่ได้ขอรับ ท่านผู้นำ
‎ท่านต้องเปิดเผยเงียบๆ ‎ต่อหน้าราชวงศ์และจินโยวอนเท่านั้นขอรับ
‎คนที่เป็นถึงผู้สืบทอดของซงริมยังจะมาห่วง
‎ว่าจินโยวอนจะตกที่นั่งลำบาก ‎ในสถานการณ์แบบนี้อยู่อีกหรือ
‎นั่นก็จริงอยู่
‎แต่ดูเหมือนว่าซงริมก็มีส่วนเกี่ยวข้อง ‎กับเรื่องนี้เช่นกันขอรับ
‎จอมเวทของซงริม ‎เป็นคนเริ่มต้นเรื่องทุกอย่างนี้ขอรับ
‎จอมเวทของซงริมหรือ ใครกัน
‎พ่อของจางอุก ท่านหัวหน้าสำนักจางกังขอรับ
‎ตามที่ซงริมได้ร้องขอ
‎ข้าสั่งให้จอมเวททั้งหมด ‎ยกเว้นจินโยวอนและชอนบูกวันกลับไปแล้ว
‎สิ่งที่เจ้าต้องการบอกพวกเราคืออะไร
‎กระหม่อมได้ยินว่าเมื่อไม่นานมานี้ ‎องค์รัชทายาททรงออกตามหาใครบางคนพ่ะย่ะค่ะ
‎พัคดังกู จอมเวทแห่งจองจินกัก
‎และจินโชยอน นักบวชหญิงแห่งจินโยวอน ‎ได้ตามหาคนผู้นั้นเจอพ่ะย่ะค่ะ
‎คนที่องค์รัชทายาททรงออกตามหาหรือ
‎คนผู้นั้นคือใครกัน
‎ท่านผู้นั้นได้มาที่นี่แล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าได้ยินว่ามีคนโยนหิน
‎ที่เขียนว่าสูญเสียพลัง ‎เมื่ออยู่ในหินน้ำแข็งออกมาหรือขอรับ
‎หินน้ำแข็งดูดพลังของพวกเขาไปหรือขอรับ
‎มันเป็นพลังที่ทำการแปรวิญญาณได้เชียวนะ
‎มันก็คงดูดพลังออกไป ‎เหมือนที่ดูดวิญญาณของมนุษย์ไปไง
‎ถ้าอย่างนั้นลูกหลานของเรา ‎ที่อยู่ในนั้นจะเป็นอย่างไรขอรับ
‎พวกท่านถึงขั้นจะดูคนคนหนึ่งถูกฆ่า
‎เพราะอยากเห็นว่าพลังของมันเป็นเช่นไร
‎แล้วเพิ่งมากลัวเอาป่านนี้หรือ
‎พลังของหินน้ำแข็ง ‎ไม่ใช่พลังที่มนุษย์เราจะควบคุมได้หรอกนะ
‎เพราะเหตุนั้นซงริมถึงยืนกรานให้ทำลายมันไงล่ะ
‎ถ้างั้นซงริมก็ทำอะไรสักอย่างหน่อยสิขอรับ
‎ลูกชายของข้าอยู่ในนั้นนะ
‎หลานสาวของข้าก็อยู่ในนั้น
‎ถ้าข้ารู้ว่าต้องทำอย่างไร ‎ข้าคงไม่มายืนอยู่แบบนี้หรอก
‎ทุกคนทะเลาะกัน
‎เพื่อแย่งชิงพลังของฟากฟ้า ‎จึงได้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น
‎ข้ากลัวเหลือเกินว่าจะมีผู้คนมากมายล้มตาย
‎เหมือนครั้นเหตุโกลาหลครั้งใหญ่ ‎เมื่อ 200 ปีก่อน
‎ซอกยอง…
‎ท่านอาจารย์ซอกยองกำจัดหินน้ำแข็งไปนี่
‎เขาไม่ได้หลงเหลืออะไรไว้อีก ‎นอกเหนือจากตำราแห่งหัวใจหรือขอรับ
‎เขาผู้นั้นไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ ‎นอกจากตำราแห่งหัวใจเลย
‎ในเมื่อมันเป็นพลังที่พวกเราเรียกออกมา
‎ก็คงมีใครสักคนในพวกเรา ‎ที่จะเรียกเก็บมันคืนไปอีกครั้ง
‎เหมือนท่านอาจารย์ซอกยองในอดีต
‎เจ้าจะกำจัดพลังของหินน้ำแข็งด้วยสายฝนงั้นหรือ
‎กระหม่อมเองก็ไม่มั่นใจ
‎ว่าฝนจะตกลงมาไหม และเกราะกำบัง ‎จะสลายไปเพราะฝนนั่นหรือเปล่า
‎แต่สิ่งหนึ่งที่แน่ชัด
‎คือถ้าเจ้าใช้วิชาทันซูในที่แห่งนี้
‎จางอุก
‎เจ้าจะสูญเสียพลังในการใช้เวทมนตร์ทั้งหมด
‎กระหม่อมทราบดีพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้ารู้แต่ก็จะลองทำงั้นหรือ
‎จริงอยู่ที่เจ้าไม่ได้เป็นจอมเวทขั้นสูง
‎แต่เจ้าจะเสียความสามารถ ‎ที่เจ้าสั่งสมมาได้อย่างยากลำบาก
‎เจ้าจะยอมเป็นเช่นนั้นหรือ
‎เรื่องนั้นกระหม่อมจะยอมรับมันเอง
‎ขอพระองค์โปรดทรงรับมือ ‎กับเรื่องอื่นด้วย
‎หากหินน้ำแข็งหายไป
‎ขอพระองค์ทรงรับมือ ‎กับเรื่องที่จะตามมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกผู้คนที่ต้องการพลังนั้น ‎อาจเกิดความโกรธแค้นได้
‎และอาจสงสัยว่ามันถูกเอาไปซ่อนไว้ ‎ที่ไหนสักแห่งได้
‎หากหินน้ำแข็งหายไป ‎เจ้าจะให้ทำเหมือนว่าเป็นเพราะข้า ไม่ใช่เจ้า
‎และให้ข้ารับมือกับผลที่จะตามมาสินะ
‎เจ้าจะมอบความดีความชอบให้ข้า ‎ในสิ่งที่เจ้าทำลงไปงั้นหรือ
‎กระหม่อมจะก่อเรื่องเอง
‎แต่จะทูลขอให้พระองค์ ‎เป็นผู้จัดการกับผลที่ตามมาพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุก
‎ไม่เพียงแต่สูญเสียพลัง แต่เจ้าอาจตายได้นะ
‎อย่าทำอะไรอวดดีแล้วลืมมันไปซะเถอะ
‎ท่านอาจารย์ที่กระหม่อมนับถือ
‎มักจะพูดแบบนี้ ‎เมื่อผลักไสกระหม่อมไปยืนอยู่ริมหน้าผาพ่ะย่ะค่ะ
‎"หากไม่ทำอะไรสักอย่าง ‎สู้ตายไปซะก็ยังดีเสียกว่า"
‎กระหม่อมตั้งใจจะทำอะไรสักอย่าง ‎ด้วยแรงใจ ไม่ใช่ความอวดดีพ่ะย่ะค่ะ
‎ตามที่อาจารย์ของกระหม่อมได้สอนไว้
‎มีอาจารย์ที่สั่งสอนเจ้าด้วยหรือ
‎ใครกัน ท่านอาจารย์อีชอลน่ะหรือ
‎นายน้อย
‎ข้านำดาบมาแล้วเจ้าค่ะ
‎นี่ อึมูด็อก
‎นายน้อยของเจ้ากำลังทำเรื่องไม่ยั้งคิด ‎เจ้าไม่ห้ามหน่อยหรือ
‎ถ้าไม่ยอมทำอะไรสักอย่าง ‎ก็สู้ตายไปดีกว่าเพคะ
‎นายน้อย
‎ทำสิ่งที่ท่านต้องทำเถิดเจ้าค่ะ
‎แล้วก็…
‎ต้องทำให้สำเร็จนะเจ้าคะ
‎ผู้ที่จะถูกพามาที่นี่ ‎ตกอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดูพ่ะย่ะค่ะ
‎เมื่อ 20 ปีก่อน
‎นางได้รับแผลไฟลวก หลังหลบหนี ‎จากการปราบปรามของชอนบูกวันพ่ะย่ะค่ะ
‎นางเป็นแม่หมอที่ใช้เวทมนตร์
‎สาปแช่งผู้อื่นพ่ะย่ะค่ะ
‎แม่หมอหรือ
‎นางถูกขังให้อยู่ในห้องแคบๆ ดั่งห้องขัง ‎ราวกับสัตว์เดรัจฉาน
‎ในละแวกโรงหมอยา ‎ที่หมู่บ้านแกมาเป็นเวลานานพ่ะย่ะค่ะ
‎เหตุใดจึงได้กักขังคนไว้เช่นนั้นกัน
‎เพื่อเปิดเผยเรื่องนั้น ‎กระหม่อมจึงได้ทูลขอฝ่าบาท
‎ให้เชิญทุกคนมายังที่แห่งนี้พ่ะย่ะค่ะ
‎ทุกคนที่อยู่ที่นี่
‎ต่างก็เกี่ยวข้องกับแม่หมอตระกูลชเว ‎ที่กระหม่อมจะพาตัวมาที่นี่พ่ะย่ะค่ะ
‎- ทุกคนที่อยู่ที่นี่หรือ ‎- ฝ่าบาท
‎นี่ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องพวกนี้นะเพคะ
‎เราต้องจัดการหินน้ำแข็ง
‎และทำให้องค์รัชทายาท ‎ออกมาได้ปลอดภัยก่อนเพคะ
‎ผู้นำแห่งซงริม จงนำตัวแม่หมอคนนั้นมาที่นี่หน่อย
‎เชิญเข้ามาด้วยขอรับ
‎แม่หมอตระกูลชเว จงเปิดหน้าของเจ้าเดี๋ยวนี้
‎ฝ่าบาท
‎หม่อมฉันไม่นึกเลย ‎ว่าจะได้มาเข้าเฝ้าพระองค์อีกเพคะ
‎เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือ
‎หม่อมฉันเป็นพระมเหสีของพระองค์เพคะ
‎พระมเหสีแห่งอาณาจักรแดโฮ ซอฮาซอนเพคะ
‎หุบปากไปซะ
‎เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงได้เอ่ยชื่อของข้า ‎ออกมาจากปากอันโสโครกนั่น
‎พระมเหสีของอาณาจักรนี้คือข้า
‎บังอาจนัก
‎เจ้าเป็นคนทำให้ข้าเป็นเช่นนี้มิใช่หรือ
‎นังแม่หมอต่ำต้อยได้ทำการย้ายร่าง ‎ด้วยวิชาแปรวิญญาณที่แสนชั่วร้าย
‎แล้วบังอาจ
‎มายึดครองร่างของข้าซึ่งเป็นพระมเหสี
‎พูดจาเหลวไหลเสียจริง
‎รองหัวหน้าสำนักทำอะไรอยู่
‎รีบปิดปากนังคนเสียสตินั่นซะ
‎เราควรตรวจสอบดูก่อนว่าคำพูดนั้น
‎เป็นเรื่องเหลวไหลหรือไม่นะขอรับ
‎ได้ขอรับ
‎นางบอกว่าถูกแปรวิญญาณ ‎งั้นก็ตรวจสอบว่า
‎พระวรกายของพระมเหสี ‎มีร่องรอยแปรวิญญาณหรือไม่ก็ได้นะขอรับ
‎ถ้าพวกท่านสงสัยในตัวข้า ‎ข้าก็ยอมให้พวกท่านตรวจสอบได้อยู่แล้ว
‎ให้ข้าเปิดไหล่ของข้า ‎ให้ท่านดูในที่นี้ก็พอใช่ไหม
‎ร่องรอยของการแปรวิญญาณ ‎สามารถทำให้จางหายไปได้ทุกเมื่อพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นก็ไม่มีวิธีพิสูจน์สินะขอรับ
‎ยังมีควีกูอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมมีขี้เถ้า
‎ที่เหลือจากการเผาศพของควีกู ‎ที่เพิ่งตายไปไม่นานนี้อยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎พลังของควีกูที่หลงเหลืออยู่นี้…
‎เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้
‎ไม่นะ ไม่ได้นะ
‎ไม่ได้นะ ไม่นะ
‎สิ่งนั้น…
‎เป็นเพียง…
‎ขี้เถ้าที่มาจากเตาถ่าน…
‎เท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านเป็นคนพิสูจน์เอง
‎ว่าตัวเองเป็นผู้แปรวิญญาณสินะ
‎จับตัวแม่หมอตระกูลชเว
‎ที่ยึดครองพระวรกายของพระมเหสี ‎ด้วยการแปรวิญญาณที่ชั่วร้าย
‎มาเดี๋ยวนี้
‎- ขอรับ ‎- ขอรับ
‎ไม่ได้นะ
‎ห้ามแตะต้องนะ นั่นเป็นร่างกายของข้า
‎ห้ามทำให้ร่างที่วิญญาณของข้าจะย้ายกลับไป ‎เสียหายเด็ดขาด
‎อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ
‎ไม่อย่างนั้นข้าจะฉีกร่างนี้ออกเป็นชิ้นๆ ซะ
‎นางเป็นลูกหลานของจอมเวทตระกูลชเว
‎ผู้ก่อความโกลาหลครั้งใหญ่ขึ้น ‎เมื่อ 200 ปีก่อนพ่ะย่ะค่ะ
‎ผงหินขับวิญญาณที่ก่อให้เกิดผู้แปรวิญญาณ
‎ก็คงมาจากฝีมือของนางเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้ใช้เวทมนตร์ดำอันชั่วร้าย
‎ได้บังอาจนำหินน้ำแข็งมาเปิดเผย ‎ต่อหน้าที่ประชุมลงมติ
‎และเย้ยหยันจอมเวททุกคน
‎ในอาณาจักรแดโฮพ่ะย่ะค่ะ
‎ทั้งราชวงศ์ ชอนบูกวันและจินโยวอน
‎ได้ถูกพวกเขา
‎พี่น้องตระกูลชเวปั่นหัวมาโดยตลอดพ่ะย่ะค่ะ
‎"พี่น้อง" หรือเจ้าคะ
‎ถ้าอย่างนั้นแปลว่าท่าน…
‎เป็นสายเลือดเดียวกับ ‎แม่หมอคนนั้นหรือเจ้าคะ
‎ท่านเป็นคนตระกูลชเวหรือเจ้าคะ
‎ถูกต้องแล้ว
‎ข้าขอโทษนะ
‎จินบูยอนที่เพิ่งถูกพบไม่นานมานี้
‎ก็เป็นตัวปลอม
‎ที่พวกเขาสร้างขึ้นมา
‎และนางได้วางแผนที่จะย้ายไปอยู่ในร่าง
‎ของผู้สืบทอดจินโยวอนในภายหลัง
‎แม่หมอตระกูลชเว
‎จงวางมีดลง
‎แล้วคืนพระวรกายของพระมเหสีมาแต่โดยดีด้วย
‎ถ้าเจ้าทำเช่นนั้น
‎ข้าจะไว้ชีวิตจินอูทัก น้องชายของเจ้า
‎เจ้าบอกว่าข้าชั่วร้ายหรือ
‎พวกเจ้ามีสิทธิ์
‎บอกว่าข้าเป็นคนชั่วร้ายอย่างนั้นหรือ
‎ให้ข้าบอกไหม
‎ว่าข้าแย่งร่างอันสูงส่ง ‎ของพระมเหสีมาได้อย่างไร
‎นางหลงกลคำพูดที่บอกว่าจะย้ายวิญญาณของนาง ‎ไปอยู่ในร่างที่งดงามและอ่อนวัยกว่านี้
‎และยอมมอบร่างของนางให้แต่โดยดี
‎จินโฮกยอง
‎คนที่ทำให้หินน้ำแข็งมาปรากฏสู่โลก ‎ก็คือเจ้ามิใช่หรือ
‎ผู้อำนวยการที่ต้องปกป้อง ‎ของต้องมนตร์ของจินโยวอน
‎กลับนำหินน้ำแข็ง
‎ออกมานอกจินโยวอนด้วยตัวเอง ‎เพื่อใช้ทำการแปรวิญญาณ
‎และคนที่เริ่มทำการแปรวิญญาณด้วยสิ่งนั้น
‎ก็คือจอมเวทแห่งซงริม
‎พัคจิน
‎เจ้ารู้ทุกอย่างแต่ปกปิดมันไว้ใช่ไหม
‎เจ้าแสร้งเหมือนจะจับ ‎ผู้ใช้เวทมนตร์ดำทุกคนมาฆ่าทิ้งเสีย
‎แล้วเหตุใดจึงมัวแต่ง่วนอยู่กับ ‎การปกปิดความผิดของคนผู้นั้นล่ะ
‎และเจ้า จินมู
‎เหตุใดเจ้าถึงยืนมองดูเฉยๆ เช่นนั้น
‎มีแต่ข้าที่ชั่วร้าย ‎ตามหลักการและคติธรรมของโลก
‎ที่พวกเขาสร้างขึ้นมางั้นหรือ
‎หลักการและคติธรรมถูกสร้างขึ้นด้วยอำนาจ
‎และตอนนี้ท่านได้สูญเสียอำนาจแล้ว ‎ท่านจึงเป็นคนชั่วร้ายขอรับ
‎สมกับเป็นจินมูจริงๆ
‎เจ้าเป็นแค่ไอ้หมาจรจัด ‎ที่วิ่งพล่านเอาตัวรอดจริงๆ
‎โปรดส่งผงขับวิญญาณที่เหลือมาด้วยขอรับ
‎ใช้มันคืนพระวรกายให้กับพระมเหสี
‎แล้วเราจะปล่อยท่านไป ‎โดยไม่ให้กลายเป็นหิน
‎ท่านต้องทำเช่นนั้น ‎น้องชายของท่านจึงจะรอดชีวิตขอรับ
‎ท่านพี่
‎ใช้ผงขับวิญญาณที่เหลือหนีไปด้วยขอรับ
‎สิ่งสุดท้ายที่ข้าทำให้ท่านได้มีเพียงเท่านี้
‎ข้าต้องขอโทษด้วย
‎ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อ…
‎ข้าจะทำลายหินน้ำแข็งที่ชั่วร้าย ‎ตามตรรกะและคติธรรมของพวกเจ้า
‎แต่ทว่า
‎หากหินน้ำแข็งถูกทำลายไป
‎ทุกคนที่อยู่ข้างในนั้นก็จะตายไปด้วย
‎- ดูสิ ‎- นั่นอะไรน่ะ
‎จางกังหรือ
‎นั่นจางกังงั้นหรือ
‎จางกัง หัวหน้าสำนักชอนบูกวันหรือ
‎เจ้าคือจางกังใช่ไหม
‎เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
‎เขาเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎พลังของผงขับวิญญาณ ‎ได้สลายไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎มีใครบางคนขัดขวางพลังนั้นไว้
‎หัวหน้าสำนักจางกังมาที่นี่ขอรับ
‎จางกัง…
‎เจ้าเป็นคนยับยั้งพลังของผงขับวิญญาณ
‎ด้วยร่างของเจ้าหรือ
‎ผู้นำ อย่าเข้าไปใกล้เขา
‎จางกังเป็นผู้แปรวิญญาณ ‎และกำลังควบคุมตัวเองไม่ได้
‎ดูสิ
‎ทั้งร่างของเขากำลังกลายเป็นหินอยู่
‎ถูกต้องแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมกลายเป็นผู้แปรวิญญาณ ‎จากการแปรวิญญาณซึ่งเป็นเวทมนตร์ต้องห้าม
‎และกำลังควบคุมตัวเองไม่ได้
‎เจ้าเป็นถึงหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎แต่กำลังสารภาพว่าใช้เวทมนตร์ดำงั้นหรือ
‎ท่านอาจารย์อีชอลผู้เป็นลูกศิษย์สายตรง ‎ของท่านอาจารย์ซอกยอง
‎สั่งให้กระหม่อมมาสารภาพความผิด ‎ต่อหน้าทุกคนในที่ประชุมลงมติ
‎กระหม่อมจึงเดินทางมาที่นี่พ่ะย่ะค่ะ
‎หากเจ้ายังหลงเหลือพลัง ‎เพียงพอจะอ่านจดหมายนี้ได้
‎ก็จงใช้พลังที่เหลือทั้งหมด ‎ช่วยเหลือผู้คนที่กำลังรับมือ
‎กับความวุ่นวายที่เจ้าสร้างขึ้นด้วย
‎นี่จะเป็นโอกาสให้เจ้าจบสิ่งที่เจ้าเป็นคนเริ่ม
‎หากเจ้าทำเช่นนั้น ‎ดวงดาวจะปรากฏขึ้นบนฟากฟ้า
‎และหินจะสงบลง
‎ความผิดพลาดทั้งหมด
‎ที่เกี่ยวข้องกับซงริม จินโยวอน ‎และชอนบูกวันเป็นความผิดของกระหม่อมเอง
‎คนที่นำหินน้ำแข็งออกมา
‎และเริ่มนำมันมาใช้ในเวทมนตร์ดำ
‎รวมถึงปกปิดความจริงนั้น ‎คือกระหม่อมเองทั้งหมด
‎กระหม่อมจะปล่อยให้ตัวเองเป็นหิน ‎เพื่อชดใช้ความผิดพ่ะย่ะค่ะ
‎หัวหน้าสำนักจางกังเป็นคนริเริ่มเรื่องทั้งหมด
‎ในเมื่อบอกว่าจะรับผิดชอบ ‎และจบเรื่องนี้ด้วยความตาย
‎เช่นนั้นข้าก็จะอนุญาต
‎โปรดทอดพระเนตรร่างกายของกระหม่อม ‎ที่จะพังทลายลงไปอย่างน่าสมเพช
‎เนื่องจากเวทมนตร์ดำด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎แม้เขาจะเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎ก็ปล่อยให้เขาตายไปเช่นนี้ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุก ลูกชายของจางกัง ‎อยู่ในจองจินกักพ่ะย่ะค่ะ
‎นี่ รอให้อุกออกมาจากที่นั่นก่อนเถิด
‎ต้องให้เขามาอยู่ข้างๆ ในวาระสุดท้ายของพ่อสิ
‎เด็กคนนั้นไม่ใช่ลูกชายของข้า
‎ทุกคนก็ทราบดีว่าข้าปิดประตูพลังของเขา
‎เพื่อไม่ให้เขาเดินตามรอยเท้าของข้านี่ขอรับ
‎เขาเป็นเด็กที่เกิดมาอย่างอาภัพ
‎อย่าให้เขาใช้ชีวิต ‎เป็นลูกชายของคนผิดบาปเลยขอรับ
‎ที่นี่คือที่ไหนนะ
‎อะไรกัน ข้าตายแล้วงั้นหรือ
‎ตามคาดเลย
‎ข้าไม่มีพลังในการใช้เวทมนตร์แล้ว
‎นี่คือหินน้ำแข็งหรือ
‎มันมาอยู่ในมือของข้า ‎เพราะข้าไม่มีพลังที่จะใช้มันได้งั้นหรือ
‎ตอนนี้มันก็เป็นเพียง…
‎ก้อนหินก้อนหนึ่งสำหรับข้า
‎นั่นดวงดาวกษัตริย์
‎ดาวกษัตริย์ปรากฏขึ้นแล้ว
‎ดาวกษัตริย์ปรากฏขึ้นและเกราะกำบัง ‎ที่ล้อมรอบจองจินกักได้สลายไปแล้วขอรับ
‎หินน้ำแข็งได้สลายหายไป
‎และดวงดาวกษัตริย์ได้ปรากฏขึ้นบนฟากฟ้าขอรับ
‎เมื่อ 200 ปีก่อน ‎ตอนที่ท่านอาจารย์ซอกยอง
‎ปิดฉากความโกลาหลครั้งใหญ่ ‎ดวงดาวกษัตริย์ก็ปรากฏขึ้น
‎งั้นก็แปลว่ามีคนที่มีโชคชะตาเดียวกับ ‎ท่านอาจารย์ซอกยอง
‎อยู่ในบรรดาคนที่อยู่ในจองจินกักตอนนี้ขอรับ
‎เขาคือดวงดาวกษัตริย์
‎เขาผู้นั้นคือดวงดาวกษัตริย์
‎องค์รัชทายาทของเรา
‎ทรงเป็นดาวกษัตริย์ดวงใหม่
‎- องค์รัชทายาท ‎- องค์รัชทายาท
‎ผู้ที่เกิดมาพร้อมดวงดาวกษัตริย์คือจางอุก
‎เด็กคนนั้นเป็นคนกำจัดหินน้ำแข็งงั้นหรือ
‎ลูกศิษย์ของข้าสูญเสียพลังทั้งหมดไปแล้วสินะ
‎ท่านอาจารย์เองก็กลับมาเป็นเพียงมูด็อกสินะ
‎แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก
‎เพราะพวกเราได้อยู่ด้วยกัน
‎ข้าได้ยินว่าพิธีแต่งงานจะถูกจัดขึ้นที่ซงริม
‎เจ้าบ่าวเป็นคนของซงริมก็ต้องจัดที่ซงริมน่ะสิ
‎ข้าไม่เห็นด้วยกับงานแต่งงานนี้
‎จะให้สองคนนั้นแต่งงานกันงั้นหรือ ‎ไม่เข้าท่าเลย
‎ข้าเคยเห็นทั้งสองคนอยู่ด้วยกันสองสามครั้ง
‎พวกเขาก็ดูเหมาะสมกันดีออก
‎เจ้าตาบอดหรือเปล่า น่าเสียดายเจ้าบ่าวจะตาย
‎มาว่าข้าตาบอดได้อย่างไร
‎ข้าว่านะ น่าเสียดายเจ้าสาวมากกว่า
‎ให้ตายเถอะ ช่วงหนึ่งผู้คนต่างก็พูดถึง
‎เรื่องที่เกิดขึ้นในที่ประชุมลงมติและดาวกษัตริย์
‎แต่ตอนนี้หันมาสนใจเรื่องการแต่งงาน ‎ที่กำลังจะเกิดขึ้นแทนแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านผู้นำเร่งให้รีบจัดงานแต่งงาน ‎ก็เพราะแบบนั้นขอรับ
‎เรื่องที่สองคนนั้นจะแต่งงานกัน ‎ก็ทำให้ข้าตกใจอยู่เหมือนกันนะเจ้าคะ
‎นายน้อยยุล ‎ข้าได้ยินว่าท่านไม่ทานข้าวหรือเจ้าคะ
‎เดี๋ยวข้ากินของข้าเอง เจ้าไม่ต้องห่วงหรอก
‎ข้าทำบะหมี่ให้ไหมเจ้าคะ
‎ท่านต้องทานข้าว จะได้ทานยาไงเจ้าคะ
‎ข้าไม่ต้องกินยาขมๆ นั่นแล้วก็ได้ ‎ทำไมยังมาจู้จี้ข้าอีก
‎ได้ยินว่าท่านจะกลับป้อมซอโฮนี่เจ้าคะ
‎ท่านต้องเดินทางไกล ก็ต้องทาน…
‎แผลข้าหายดีแล้ว
‎พลังของข้าก็กลับมาแล้วด้วย
‎ข้าได้ยินเสียงท่านโอดครวญตอนเช้ามืดอยู่เลยนะ
‎ท่านโกหกใช่ไหมเจ้าคะ
‎ข้าไม่ได้เจ็บมากเท่าไรหรอก
‎นายน้อยโกหกไม่เก่งเลยจริงๆ เจ้าค่ะ
‎ท่านเป็นเหมือนน้ำเปล่า ‎แค่ใส่เกลือนิดหน่อยก็มีรสเค็ม
‎และถ้าใส่น้ำตาลนิดหน่อยก็มีรสหวาน
‎ท่านดูออกง่ายขนาดนี้
‎ที่ผ่านมา ท่านคงลำบากมากเลยนะเจ้าคะ
‎ข้าขอโทษนะเจ้าคะ
‎และขอบคุณด้วยเจ้าค่ะ
‎ที่ปกป้องข้า
‎และที่ผ่านมายุลก็ปกป้องเจ้ามาตลอดเช่นกัน
‎ยุลรู้อยู่แล้วว่าเจ้าเป็นใคร
‎เขารู้ว่าเจ้าเป็นผู้แปรวิญญาณ
‎และรู้ว่าเจ้าเป็นมือสังหารนักซู
‎แต่ก็พยายามอย่างหนักเพื่อไม่ให้ถูกจับได้
‎เขาต้องการปกป้องเจ้า ‎ที่เขาเคยพบที่ดันฮยังกกสมัยเด็ก
‎สิ่งนี้
‎ท่านบอกว่าเป็นของเพื่อน ‎ที่เคยช่วยท่านที่ดันฮยังกกใช่ไหมเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎ตอนแรกข้าตั้งใจว่าจะพาคนคนนั้นกลับไปด้วย
‎ตอนที่กลับไปยังป้อมซอโฮ
‎นางมีความลับที่ไม่อาจให้ใครล่วงรู้ได้
‎ข้าจึงตั้งใจจะพานางไปหลบซ่อนในที่ไกลแสนไกล
‎ข้าเคยสัญญากับนายน้อย
‎ว่าจะช่วยพาคนคนนั้นกลับไปด้วย
‎แต่คนคนนั้นอยู่ในความทรงจำ ‎ของนายน้อยเท่านั้น
‎ไม่มีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้วเจ้าค่ะ
‎ตอนแรกข้าก็คิดอยู่
‎ว่าการเผาสิ่งของที่อยู่ในความทรงจำ ‎จะช่วยท่านได้ไหม
‎แต่ท่านบอกว่าชอบทุกความทรงจำ ‎ที่ดันฮยังกกใช่ไหมเจ้าคะ
‎เอามันไปด้วยนะเจ้าคะ
‎อนุญาตให้ข้า ‎สำรวจลมหายใจของท่านสามจังหวะ
‎เพื่อดูว่าบาดแผลของท่านหายดีหรือไม่ด้วยเจ้าค่ะ
‎ตลอดสามจังหวะลมหายใจนี้
‎พวกเรามาบอกลากันครั้งสุดท้าย ‎ทดแทนเมื่อในอดีตเถิด
‎ความทรงจำที่มีร่วมกับเจ้าที่ดันฮยังกก
‎ข้าเองก็ชอบมันทั้งหมดเช่นกัน
‎ขอบคุณนะ
‎ค่อยยังชั่วที่แผลของท่านกำลังหายดีนะเจ้าคะ
‎ถึงยาจะขมแค่ไหน ‎ท่านก็ควรกินเป็นประจำนะเจ้าคะ
‎ได้สิ
‎แม้จะขมแค่ไหนแต่ข้าก็จะกินมันนะ
‎ครั้งนี้มันจะต้องหายดีแน่ๆ
‎ในท้ายที่สุด พ่อของเจ้า
‎ก็รับผิดชอบทุกอย่าง ‎และยอมสละชีวิตของตัวเอง
‎ซงริมและจินโยวอนจึงถูกอภัยโทษให้
‎ที่เขาปฏิเสธว่าเจ้าไม่ใช่ลูกชายของเขา
‎ก็เพื่อไม่ให้เจ้าต้องรับผิดชอบในความผิดที่เขาก่อ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎ข้าไม่รู้สึกอะไร ‎แม้จะไม่ใช่ลูกชายของเขามาตั้งนานแล้วล่ะ
‎เจ้าจำหน้าพ่อของเจ้าได้หรือเปล่า
‎เจ้ายังไม่เคยเจอเขาแบบดีๆ มาก่อนใช่ไหม
‎ข้าเคยเจอเขาแล้วล่ะ
‎บางทีเขาคนนั้น…
‎ก็คงจำข้าได้เช่นกัน
‎ดูเหมือนว่าท่าน…
‎จะรู้ว่าข้าเป็นใครนะขอรับ
‎เจ้าถือดาบของหัวหน้าสำนักชอนบูกวันอยู่
‎เจ้าก็คงเป็นลูกชายของเขา
‎นี่เป็นชุดคลุมและดาบกายสิทธิ์ ‎ที่ราชวงศ์ได้พระราชทานให้จางกัง
‎อดีตหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน ‎ที่เสียชีวิตไปหลังใช้เวทมนตร์ดำพ่ะย่ะค่ะ
‎โปรดทรงรับสั่งว่าจะให้พวกกระหม่อม ‎ทำเช่นไรกับมันด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ซงริมเก็บรักษาพวกมันไว้เถิด
‎ท่านเจอเบาะแสของรองหัวหน้าจินมู ‎ที่หายตัวไปหรือยัง
‎เราตามหาเขาอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎เรามั่นใจว่าเขายัง ‎ไม่ออกไปจากเมืองหลวงพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาอาจจะออกไปด้วยร่างคนอื่นก็ได้
‎หากเขาแปรวิญญาณของตัวเองเหมือนที่ทำกับข้า
‎แล้วซงริมจะไปรู้ได้อย่างไร
‎ท่านก็ถูกเขาหลอกมาเป็นเวลานานไม่ใช่หรือ
‎พระมเหสี
‎ใต้เท้าคังแห่งแดกังขนส่ง ‎ได้กลายเป็นหินหลังควบคุมตัวเองไม่ได้
‎แต่เซจุกวอนก็ช่วยชีวิตเขาไว้ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎หากพระวรกายของพระองค์ ‎เกิดควบคุมไม่ได้ขึ้นมา
‎ก็ยังมีวิธีรักษาอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ถึงจะทำเช่นนั้นไป
‎ข้าก็ต้องทนใช้ชีวิต ‎อยู่ในร่างอันน่าสมเพชนี้ไปตลอดชีวิต
‎เหตุใดพวกท่านถึงไว้ชีวิตจางอุก ‎ลูกชายของจางกัง
‎ที่ทำให้ข้าเป็นเช่นนี้ด้วย
‎จางกัง
‎ได้สละชีวิตของเขาเพื่อรับผิดชอบเรื่องทั้งหมด
‎และจางอุก บุตรชายคนโตของเขา
‎ก็ถูกตัดสิทธิ์ทั้งหมดในการสืบทอดตำแหน่ง ‎หัวหน้าสำนักชอนบูกวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาได้ชดใช้ความผิด
‎ด้วยการสูญเสียทุกอย่างแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ตอนที่จางกังตาย เขาได้บอกไว้ว่า ‎เด็กคนนั้นไม่ใช่สายเลือดของเขา
‎เราคงให้เด็กคนนั้นรับผิดชอบไม่ได้หรอก
‎จางกังไม่ปริปากบอกจนถึงที่สุด ‎ว่าพ่อของเด็กคนนั้นเป็นใครสินะ
‎ท่านใต้เท้าจางกัง
‎ฝากให้ข้านำสิ่งนี้มาให้ท่านผู้นำเจ้าค่ะ
‎เขาบอกว่านี่จะเป็นสิ่งของที่พิสูจน์
‎ว่าพ่อของนายน้อยคือใครเจ้าค่ะ
‎ตอนนี้
‎แม่บ้านคิมก็คงทราบความจริงแล้วสินะขอรับ
‎ข้าทำใจเชื่อไม่ลงจริงๆ เจ้าค่ะ
‎นายหญิงโดฮวาให้กำเนิด ‎พระโอรสของกษัตริย์องค์ก่อนหรือเจ้าคะ
‎อุกเป็นเด็กที่เกิดจากวิญญาณของกษัตริย์องค์ก่อน
‎ที่ได้ทำการแปรวิญญาณขอรับ
‎จางกังได้สลับวิญญาณกับกษัตริย์
‎ด้วยการแปรวิญญาณขอรับ
‎ท่านใต้เท้าจางกังเป็นคนทำให้โชคชะตา ‎ของลูกชายตัวเองผิดเพี้ยนไปสินะเจ้าคะ
‎ถ้านายน้อยทราบขึ้นมา…
‎เราต้องไม่ให้เขารู้ขอรับ
‎ไม่ใช่แค่อุก แต่ไม่ว่าใครก็ตาม
‎ก็จะรู้เรื่องนี้ไม่ได้ขอรับ
‎ดวงดาวกษัตริย์ที่ปรากฏขึ้น ‎ในวันที่องค์รัชทายาททรงกำจัดหินน้ำแข็ง
‎ได้ถูกจารึกไว้ ‎ในแผ่นไม้จารึกของชอนบูกวันแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎ทุกคนต่างก็ดีใจ ‎ที่ดวงดาวกษัตริย์ปรากฏขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎จะทอดพระเนตรแผ่นจารึกไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ต้องหรอก
‎รองหัวหน้าสำนัก
‎หายตัวไปหลังแปรวิญญาณจริงไหมนะ
‎ท่านหลบซ่อนอยู่ในชอนบูกวันมาตลอดหรือ
‎กระหม่อมรอโอกาส ‎เข้าเฝ้าองค์รัชทายาทอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านจะร้องขอชีวิตกับข้าหรือ
‎คนที่จะช่วยกระหม่อมได้ ‎มีเพียงองค์รัชทายาทเท่านั้น
‎และคนที่จะปกป้องพระองค์ได้ ‎ก็มีเพียงกระหม่อม จินมูคนนี้เท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านจะมาปกป้องข้าจากอะไรเอาป่านนี้งั้นหรือ
‎กระหม่อมจะปกป้องพระองค์ ‎จากเจ้าของดวงดาวกษัตริย์ตัวจริงพ่ะย่ะค่ะ
‎- เจ้าของดวงดาวกษัตริย์ตัวจริงงั้นหรือ ‎- องค์รัชทายาทก็ทรงทราบอยู่แล้ว
‎ว่าไม่ใช่ตัวพระองค์เองมิใช่หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้ที่จะส่องสว่างบดบังแสงของพระองค์ ‎ผู้ที่ทุกคนจะเทิดทูนเขาแทนพระองค์
‎ผู้ที่จะทำให้พระองค์ร่วงหล่นลงมาได้
‎เจ้าของดวงดาวกษัตริย์
‎ที่ไม่ควรปรากฏขึ้น ‎ข้างๆ พระองค์ที่จะได้ขึ้นเป็นกษัตริย์
‎คือจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมจินมูคนนี้ จะเป็นผู้ดับแสงอัปมงคลนั่น ‎ให้พระองค์เองพ่ะย่ะค่ะ
‎สิ่งที่ข้าเฝ้าปรารถนา
‎ที่แท้แล้วเป็นของจางอุกสินะ
‎สวยจังเลย งดงามนะเนี่ย
‎งดงามมากเลย
‎อ้าปากค้างเชียวนะ
‎- ตอนนี้ถอดชุดได้แล้วล่ะ ‎- เดี๋ยวนะเจ้าคะ
‎ทำไมท่านถึงมาสั่งให้ข้าสวมชุดนี้ล่ะ ‎แล้วเจ้าสาวไปไหน
‎พ่อของนางอาการสาหัสจึงมาลองชุดไม่ได้ไง
‎แล้วเจ้ารูปร่างพอๆ กับคุณหนูพอดี ‎ข้าเลยให้เจ้าลองแทน
‎เปลี่ยนชุดได้แล้วล่ะ
‎ทำอะไรอยู่ รีบไปเถิด นางจะได้เปลี่ยนชุด
‎- เลิกมองได้แล้ว ไปเถอะ ‎- สวยที่สุดในย่าน
‎สวยที่สุดเลย
‎ข้าก็…
‎ดูดีอยู่นะ
‎อ้าว นี่
‎มูด็อกมาที่นี่ใช่ไหม นางอยู่ไหนหรือ
‎ตอนนี้มูด็อก…
‎นางอยู่ในห้องชั้นบนตรงนั้นเจ้าค่ะ
‎- ลองไปหานางดูสิเจ้าคะ ‎- อือ
‎โห
‎ได้ยินว่ามีว่าที่เจ้าสาว ‎ที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานอยู่
‎คงเป็นเจ้าสินะ
‎ไม่ใช่นะ
‎มาดูดีๆ แล้ว นี่ท่านอาจารย์ของข้าเองนี่
‎ข้าสั่งให้เจ้าไปรอที่เซจุกวอน ‎เพราะมีเรื่องจะบอก
‎- แล้วมาทำอะไรที่นี่ ‎- ฮอยอมใช้ให้ข้ามาเอาเหล้าให้
‎แล้วจูวอลก็ขอให้ข้าลองใส่ชุดนี้
‎ข้าจะเปลี่ยนชุด เจ้าออกไปข้างนอกเถอะ
‎ไม่ต้องหรอก ไม่ต้อง
‎เป็นที่นี่แทนก็ได้ ‎เพราะเราเจอกันครั้งแรกที่นี่นี่นา
‎อะไร เจ้าจะทำอะไรหรือ
‎พิธีกรรมสำคัญมากๆ ที่ต้องทำน่ะ
‎ก่อนอื่น เจ้ามานั่งตรงนี้ก่อนเถอะ
‎เจ้าเป็นอะไรเนี่ย จางอุก
‎เจ้าไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‎ข้าอายนะ โธ่เอ๊ย ‎เจ้าเป็นอะไรของเจ้าเนี่ย
‎ตอนแรกก็น่าอายอยู่หรอก
‎แต่พอทำมา 13 ครั้งก็ไม่รู้สึกอะไรแล้วล่ะ
‎ว่าไงนะ
‎เจ้าขอแต่งงานมา 13 ครั้งแล้วหรือ
‎ท่านอาจารย์
‎ลูกศิษย์จะขอยกเลิกการฝึกฝน ‎กับท่านนับแต่นี้ไปขอรับ
‎ข้าขอบคุณท่านมาก ‎ที่ผลักไสลูกศิษย์ไม่ได้เรื่องคนนี้
‎ให้ไปยืนอยู่ริมหน้าผา ‎และนำพาข้ามาถึงจุดนี้
‎แม้ว่า
‎ท่านอาจารย์ต้องยอมทิ้งโอกาส ‎ที่จะได้รับพลังกลับคืนมา
‎และตัวลูกศิษย์คนนี้เอง ‎ก็ได้ทิ้งพลังทั้งหมดที่สั่งสมมา
‎แต่ข้าก็ได้พบกับใครบางคนที่ล้ำค่า ‎และอยากให้นางอยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิต
‎ข้าไม่อยากถูกใช้และทอดทิ้ง ‎แต่ต้องการปกป้องและหวงแหนนาง
‎โปรดอนุญาตให้ข้ายกเลิกการฝึกฝนด้วยขอรับ
‎ข้ามูด็อก อาจารย์ของเจ้า
‎อนุญาตให้จางอุก ‎ลูกศิษย์ของข้ายกเลิกการฝึกฝน
‎เอาล่ะ งั้นทีนี้
‎ก็มาแต่งงานกับนายน้อยนะ มูด็อก
‎ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะแต่งงานกับนายน้อยเจ้าค่ะ
‎นายน้อยมีคนข้างกายที่ไหนกัน
‎ทั้งหมดนี้จะเป็นของมูด็อก
‎ไม่จริง
‎กระหม่อมจะตามหาดาบ ‎ที่จะดับแสงของจางอุกให้เองพ่ะย่ะค่ะ
‎เราต้องจับตายจินมูขอรับ
‎ทุกคนหลอกลวงและเยาะเย้ยข้าอยู่อย่างนั้นหรือ
‎พวกเขาปกปิดเพื่อปกป้องจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎มีมือสังหารปรากฏตัวขึ้นที่เซจุกวอน
‎ดูเหมือนเจ้าของร่างมูด็อกคนเดิม
‎จะเป็นผู้ที่มีพลังยิ่งใหญ่
‎นักซู เจ้าเป็นหนทางรอดของข้าสินะ
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน