‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ขอบคุณที่พาชมบ้านนะเจ้าคะ
‎- ขอรับ แล้วติดต่อมานะขอรับ ‎- เจ้าค่ะ
‎บ้านหลังนี้อยู่ตรงกลาง ‎ระหว่างจินโยวอนและซงริมพอดี
‎หลังคาและพื้นไม้ก็สะอาดสะอ้าน
‎บ้านหลังนี้ดูดีที่สุด ‎เท่าที่ตระเวนดูมาเลยเจ้าค่ะ
‎แต่ที่นี่มีห้องเยอะเกินความจำเป็นไปหรือเปล่า
‎เดี๋ยวพวกเขาก็จะมีลูกกันนี่เจ้าคะ
‎หากเป็นลูกชาย เขาก็ใช้นามสกุลพัค ‎และสืบทอดซงริมต่อ
‎หากเป็นลูกสาว นางก็จะใช้นามสกุลจิน ‎และสืบทอดจินโยวอน
‎พวกเขาก็ต้องมีลูกหลายคนสิ
‎ข้าคิดถูกจริงๆ ที่ขอให้แม่บ้านคิมมาช่วยดูบ้าน
‎ข้าจะตัดสินใจเลือกเป็นบ้านที่ท่านชอบ
‎เจ้าค่ะ
‎อันที่จริง
‎บ้านที่ข้าอยากอาศัยอยู่ ‎ไม่ใช่บ้านที่กว้างขวางหรอกเจ้าค่ะ
‎เป็นแค่บ้านที่อบอุ่น
‎ข้าชอบบ้านเล็กๆ ‎ที่สามารถใช้ชีวิตอยู่กับคนรักได้เจ้าค่ะ
‎และถ้ามีสวนเล็กๆ ‎ให้ปลูกดอกไม้ที่ชอบได้ก็คงดีนะเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิมชอบดอกไม้ใช่ไหมขอรับ
‎ปลูกต้นเทียนบ้านดีไหมเจ้าคะ
‎พอออกดอก ก็เด็ดมาทำเป็นสีย้อมเล็บ ‎และทาให้กัน
‎ถ้าได้ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานแบบนั้น ‎ก็คงจะดีมากๆ นะเจ้าคะ
‎ข้าจะตามหาบ้านแบบนั้น
‎ให้กับท่านเอง
‎เจ้าคะ
‎บ้านหลังเล็กๆ แสนอบอุ่นที่มีสวน
‎และปลูกต้นเทียนบ้าน
‎ข้าจะมอบให้เป็นของขวัญ
‎เมื่อแม่บ้านคิมแต่งงานเอง
‎ของขวัญหรือเจ้าคะ
‎ท่านอาจารย์อีชอบสุนัขซับซาลี
‎ข้าก็จะมอบสุนัขหนึ่งตัวให้เป็นของขวัญด้วย
‎นี่ท่านกำลังจะบอกให้ข้า ‎แต่งงานกับท่านอาจารย์อีหรือเจ้าคะ
‎ท่านบอกว่าแค่มองเขา ‎ท่านก็มีความสุขแล้วมิใช่หรือ
‎ท่านคิดว่าคนที่ข้ามีใจให้ ‎คือท่านอาจารย์อีหรือเจ้าคะ
‎ข้าเองก็พอมีไหวพริบอยู่บ้างนะ
‎ท่านเลยใช้ไหวพริบนั้น ‎บอกว่าจะมอบของขวัญให้ข้า
‎เป็นบ้านที่จะใช้อาศัยอยู่กับเขา ‎เมื่อแต่งงานกันหรือ
‎เพื่อท่าน แค่นั้นข้ามอบให้ได้อยู่แล้ว
‎ทำไมล่ะเจ้าคะ
‎ท่านมีเงินตั้งมากมาย ‎งั้นก็ซื้อบ้านที่มี 100 ห้องให้ข้าเลยสิ
‎หนึ่งร้อยห้องหรือ
‎ที่จริงท่านชอบบ้านหลังใหญ่หรอกหรือ
‎พอดีข้าไม่ค่อยมีไหวพริบเท่าไรน่ะ
‎ท่านโง่หรือเจ้าคะ
‎คนที่ข้าชอบคือท่านต่างหากเจ้าค่ะ
‎ข้าหวังว่าสักวันหนึ่ง
‎ท่านจะรู้ตัวสักทีเจ้าค่ะ
‎ระหว่างที่ทำอาหารที่ท่านชอบ ‎และตัดเสื้อผ้าให้ท่านใส่
‎ข้าได้แต่หวังว่าคนที่ซื่อบื้อและหัวช้าอย่างท่าน ‎จะรู้ความรู้สึกของข้าสักที
‎ข้าหวังเช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎แต่ท่านกลับบอกให้ข้า ‎ไปแต่งงานกับชายอื่นหรือเจ้าคะ
‎จะซื้อบ้านให้ข้าอาศัยอยู่กับชายผู้นั้นหรือ
‎แม่บ้านคิม
‎ดูเหมือนว่าข้าจะเข้าใจท่านผิดไป
‎หุบปากเลยเจ้าค่ะ
‎ระหว่างที่ตระเวนดูบ้านกับท่านในวันนี้
‎ข้าก็วาดฝันชั่วครู่ ‎ถึงวันที่จะได้อาศัยอยู่กับท่านเจ้าค่ะ
‎ถ้าได้เด็ดดอกเทียนบ้านที่บานอยู่ในสวน
‎มาโขลกทำสีย้อมเล็บและทาให้กัน
‎อย่างกะหนุงกะหนิง ‎จะมีความสุขขนาดไหนนะ
‎กะหนุงกะหนิงหรือ
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ กะหนุงกะหนิง
‎รักใคร่กะหนุงกะหนิง
‎กะหนุงกะหนิง
‎ขอรับ ใช่แล้วขอรับ กะหนุงกะหนิง
‎ข้าเองก็จินตนาการภาพเหล่านั้นเช่นกันขอรับ
‎ลืมไปเถิดเจ้าค่ะ
‎ความฝันของข้าแตกสลายแล้ว
‎ตอนนี้ข้าไม่คาดหวังอะไรจากท่านอีกแล้วเจ้าค่ะ
‎จริงสิ ข้าจะรับของขวัญแต่งงาน ‎เป็นบ้านที่มี 100 ห้องนะเจ้าคะ
‎แม่บ้าน…
‎แม่บ้านคิม
‎กะหนุงกะหนิง
‎ข้าเป็นคนทำทุกอย่างพังสินะ
‎เจ้าโง่
‎ก็ได้
‎ข้าจะแต่งงานตามที่เขาต้องการเอง
‎ลองเขาไม่ให้บ้านที่มี 100 ห้องดูสิ
‎แม่บ้านคิม อยู่ที่นี่เอง
‎แม่บ้านคิม ร้องไห้หรือ
‎เปล่าเจ้าค่ะ ข้าจะร้องไห้ทำไม
‎ร้องไห้จริงๆ ด้วย ใครทำเจ้ากัน
‎แม่บ้านคิมร้องไห้ ‎หัวใจของข้าก็แตกสลายนะ
‎ข้าแค่ร้องเพราะอิจฉาเจ้าค่ะ
‎ที่นายน้อยดังกูแต่งงานก่อนนายน้อยของข้า
‎ข้าอิจฉาและเสียใจถึงได้ร้องไห้เจ้าค่ะ
‎เจ้าไม่ต้องอิจฉาหรือเสียใจเลย ‎เดี๋ยวข้าก็จะแต่งแล้ว
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎ท่านตัดสินใจจะแต่งงานแล้วหรือเจ้าคะ
‎เพราะงั้นนะ แม่บ้านคิม ‎เจ้าไม่ต้องเสียใจไปหรอก
‎เดี๋ยวนะ
‎งั้นข้าก็ต้องเก็บของพวกนี้ไว้สินะเจ้าคะ
‎ของพวกนี้คืออะไรหรือ
‎นี่เป็นของที่ข้าเก็บไว้เป็นของหมั้นหมาย ‎ในวันที่นายน้อยแต่งงาน
‎ข้าว่าจะให้เป็นของขวัญแต่งงาน ‎แก่นายน้อยดังกูกับคุณหนูโชยอน
‎ทำไมต้องให้พวกเขาด้วย น่าเสียดายจะตาย
‎ใช่ไหมเจ้าคะ
‎เราคงต้องให้คุณหนูยุนอ๊กแทนสินะเจ้าคะ
‎แล้วทำไมต้องเอาไปให้นางด้วย
‎ก็ท่านบอกว่าจะแต่งงานนี่เจ้าคะ
‎ข้ารู้หมดแล้วเจ้าค่ะ
‎ไข่นกของนายน้อยน่ะ
‎- ไข่นกหรือ ‎- คนรักที่อยู่ในใจของท่าน
‎นกกระยางแสนสง่างามที่ฟักออกมาจากไข่ ‎บนยอดต้นไม้ที่สูงชะลูดนั่น
‎แม่บ้านคิมเข้าใจผิดอยู่สินะ ไม่ใช่นกนั้นนะ
‎- ไม่ใช่หรือเจ้าคะ ‎- อือ
‎ข้านึกว่านกที่ฟักออกจากไข่จะเป็นนางซะอีก
‎ถ้างั้นมีใครคนอื่นอีกงั้นหรือเจ้าคะ
‎ใช่ มีอยู่
‎ใครกัน
‎แม่บ้านคิม ตั้งใจฟังให้ดี ไม่ต้องตกใจนะ
‎ถ้าตกใจมากจนจะกัดลิ้นตัวเอง
‎ก็กัดผ้าเช็ดหน้าไว้นะ
‎เดี๋ยวนะ นางเป็นใครกันแน่
‎นายน้อยมีคนข้างกายที่ไหนกัน
‎อย่าบอกนะว่า…
‎ใช่แล้ว ทั้งหมดนี้จะเป็นของมูด็อก
‎เป็นไปไม่ได้
‎ไม่จริง แล้วคุณหนูยุนอ๊กล่ะ
‎สุดท้ายเจ้ากับนายน้อยจางอุกก็ไปได้สวยสินะ
‎เจ้าค่ะ
‎ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะแต่งงานกับนายน้อยเจ้าค่ะ
‎ถ้าเจ้าเอามาบอกข้า ข้าก็เอาไปลือได้นะ
‎ช่วยเอาไปลือด้วยเจ้าค่ะ ว่ามูด็อกตกถังข้าวสาร
‎ถ้าข้าเอาไปลือว่าเขาจะแต่งงานกับเจ้า ‎คนคงเลิกพูดถึงนายน้อยเสียๆ หายๆ สินะ
‎"เสียๆ หายๆ " หรือเจ้าคะ
‎ก็นายน้อยของเจ้าเคยถูกลือว่าตายด้านไง
‎เพราะฝึกฝนโดยละทิ้งความปรารถนา
‎ไม่ใช่นะเจ้าคะ
‎คนเขาลือกันแบบนั้นนะ ไม่ใช่หรอกหรือ
‎ไม่ใช่เด็ดขาดเลยเจ้าค่ะ ปัดโธ่
‎เจ้าตรวจสอบมาแล้วสินะ
‎ตรวจสอบอะไรหรือเจ้าคะ
‎ก็นั่นสินะ ‎เพราะงี้เจ้าถึงได้ตัดสินใจแต่งงานกับเขาไง
‎ถึงจะอยากเป็นนายหญิงแห่งตระกูลจางแค่ไหน
‎แต่ถ้าเขาตายด้าน ‎ใครจะอยากแต่งงานกับเขาล่ะ
‎ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
‎ข้าจะเอาไปลือให้ทั่วเอง
‎ว่าเจ้าตรวจสอบแล้ว ‎เขาไม่ได้ตายด้านเด็ดขาด
‎ข้ายังไม่ได้ตรวจสอบนะ
‎ยังไม่ได้ตรวจสอบจริงๆ นะเจ้าคะ
‎ข้าเป็นพี่สาวเจ้านะ ไม่ต้องอายก็ได้
‎ตอนมาที่นี่ครั้งแรก เจ้าแผ่รังสีอำมหิต
‎ตอนนี้ค่อยเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย
‎ข้ารู้สึกเหมือนเจ้าจะตัดความสัมพันธ์กับทุกคน ‎และหายตัวไปได้ทุกเมื่อเสมอน่ะ
‎ข้าบอกแล้วไงเจ้าคะ ‎โชคชะตาของข้าเปลี่ยนไปแล้ว
‎ข้าจะไม่หายไปไหน ‎และจะปกป้องคนที่ข้ารักเจ้าค่ะ
‎เจ้าชอบเขามากสินะ
‎ใช้ชีวิตให้ดีนะ อยู่อย่างมีความสุข
‎กระหม่อมจะตามหาดาบ ‎ที่จะดับแสงของจางอุกให้เองพ่ะย่ะค่ะ
‎คนที่จะกำจัดดวงดาวกษัตริย์และปกป้องพระองค์ ‎มีแต่กระหม่อม จินมูเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกสูญเสียพลังทั้งหมดไปแล้ว
‎เขาได้สละพลังทั้งหมดของเขา ‎เพื่อทำลายเกราะกำบัง
‎และเขาก็ถูกตัดสิทธิ์ในการสืบทอด ‎ตำแหน่งหัวหน้าสำนักชอนบูกวันด้วย
‎ตอนนี้เขาไม่มีอำนาจอะไรแล้ว
‎และทุกคนก็คิดว่าดวงดาวกษัตริย์ ‎ที่ปรากฏขึ้นมาในคืนนั้นเป็นของข้า
‎ไม่มีสิ่งใดที่รองหัวหน้าสำนัก ‎จะทำเพื่อข้าได้แล้วล่ะ
‎แม้จางกังจะสละชีวิตตัวเอง ‎เพื่อชดใช้ความผิด
‎แทนซงริม จินโยวอนและชอนบูกวัน
‎แต่จินอูทักยังมีชีวิตอยู่ ‎ความผิดของรองหัวหน้าสำนักจะต้องถูกเปิดเผย
‎ข้าไม่อยากลงโทษคนที่เคยเป็นอาจารย์ของข้า ‎ด้วยมือตัวเองหรอกนะ
‎จงมามอบตัวด้วยตัวเอง ‎และยอมรับบทลงโทษเถิด
‎ทรงคิดว่าหินน้ำแข็งหายไปจริงๆ หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎พลังนั้นเป็นพลังของฟากฟ้าพ่ะย่ะค่ะ
‎ฟ้าได้อนุญาต ‎ให้ผู้ที่เกิดมาพร้อมดวงดาวกษัตริย์
‎ครอบครองพลังแห่งสวรรค์นั้นได้พ่ะย่ะค่ะ
‎พระองค์จะทำเช่นไร
‎หากจางอุกครอบครองพลังนั้น ‎และปกปิดไว้ล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมจะรอคำตอบจากพระองค์
‎กระหม่อมอยู่ข้างองค์รัชทายาทเสมอพ่ะย่ะค่ะ
‎ทั้งที่ท่านได้สติแล้ว ‎เหตุใดจึงไม่พูดอะไรเลยเจ้าคะ
‎ที่ข้าช่วยชีวิตท่าน ‎ก็เพื่อให้โอกาสท่านได้ไถ่บาปเจ้าค่ะ
‎ต่อหน้าบูยอน
‎ลูกสาวของข้าและท่าน
‎ตอนที่พบท่านครั้งแรก
‎ข้าชอบรอยยิ้มอันแสนอบอุ่นของท่านเจ้าค่ะ
‎อันนี้ก็งดงามเช่นกัน
‎บูยอนของเราน่าจะเหมาะกับอันนี้เหมือนกันนะ
‎หลังจากที่ข้าให้ท่านเข้ามาอยู่ในใจของข้า
‎ข้าก็ไม่เคย
‎มีใครคนอื่น
‎อยู่ในใจเลยเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่ได้พูดเพื่อคลายความเข้าใจผิด
‎แต่พูดเพื่อให้ท่านทุกข์ทรมานเจ้าค่ะ
‎ข้าอยากให้ท่านรู้
‎ว่าท่านได้ทำความผิดอะไรลงไป ‎กับลูกสาวของเราเพราะถูกจินมูหลอก
‎และจงทุกข์ทรมานให้มากๆ ด้วยเจ้าค่ะ
‎จินอูทักอยู่ในเซจุกวอนขอรับ
‎ได้ยินว่าเขาได้สติแล้วขอรับ
‎ถ้าจินอูทักยังมีชีวิตอยู่
‎ข้าก็ปกปิดความสัมพันธ์ของข้ากับกลุ่มลับไม่ได้
‎เราต้องกำจัดเขาให้สิ้นซาก
‎ข้านำยาควบคุมวิญญาณจากโรงหมอยา
‎และกระดิ่งเวทมนตร์ของพระมเหสี ‎จากวังหลวงมาแล้วเจ้าค่ะ
‎สิ่งของพวกนี้จะทำให้ผู้แปรวิญญาณ ‎ที่ข้าสร้างขึ้นมาบ้าคลั่งขาดสติได้
‎หากจางอุกครอบครองพลังของหินน้ำแข็งอยู่
‎เขาก็จะปกปิดมันไว้ไม่ได้
‎ช่วยเจียระไนแหวนด้วยหยกนี้หน่อย
‎ดูจากที่ท่านมาสั่งทำแหวนคู่เช่นนี้
‎ข่าวลือคงเป็นเรื่องจริงสินะขอรับ
‎ข้าจะใช้เป็นแหวนแต่งงาน ‎ช่วยทำให้ดีหน่อยนะ
‎แน่นอนขอรับ
‎ข้าจะตั้งใจทำให้ดีเองขอรับ
‎ลองดูรูปทรงที่จะใช้ตรงนี้เลยขอรับ
‎เจ้าชอบแบบไหน
‎ข้าว่าแบบนี้ก็ดีนะ
‎ไม่ได้ขอรับ
‎คือแหวนนี้…
‎เป็นแบบที่ท่านเคยสั่งทำกับคุณหนูยองอ๊ก…
‎- ไม่เอาดีกว่า ‎- ขอรับๆ
‎แบบนี้ไม่สวยเลย
‎- แล้วแบบข้างๆ ล่ะ ‎- ไม่ขอรับ
‎คือว่า…
‎- คุณหนูโซจอง… ‎- อ้อ ไม่ล่ะ
‎แหวนฝั่งนี้ไม่ถูกใจข้าสักแบบเลย
‎ถ้าอย่างนั้นข้าจะเลือก ‎แบบที่ข้าคิดว่าไม่สวยออกให้นะ
‎มีอันนี้…
‎แล้วก็อันนี้ด้วย
‎เอาล่ะ
‎ท่านเลือกแบบที่เหลืออยู่ตอนนี้ได้เลยขอรับ
‎เจ็ดวงแฮะ
‎นี่
‎ข้าว่าไม่น่าจะถึงเจ็ดวงนะ ข้าจำไม่ได้เลยจริงๆ
‎เจ็ดวงนั้น ‎ก็มีเรื่องราวเหมือนจินโชยอนหรือ
‎เจ้าหลอกล่อว่าจะแต่งด้วย ‎หากเปิดประตูพลังให้ใช่ไหม
‎ข้าสาบานเลยว่า ‎ไม่ได้เป็นฝ่ายหลอกล่อก่อน
‎เจ้าก็เคยบอกนี่ ว่าต้องใช้ความพยายาม ‎เพื่อไม่ให้ตกหลุมรักชายหนุ่มรูปงาม
‎คุณหนูเหล่านั้นมีความพยายามไม่พอต่างหาก
‎น่าหงุดหงิดชะมัดเลย
‎แล้วก็นะ ตอนนี้ข้าเป็นของเจ้าแล้ว
‎การเอาชนะคนหลายคนได้
‎น่าภูมิใจกว่า ‎การชนะโดยไม่มีคู่แข่งอีกนะ
‎ถ้าข้าเอาชนะหญิงสาวเกินสิบคนได้ ‎ข้าคงภูมิใจกว่านี้แน่ๆ
‎น่าเสียดายเนอะ ว่าไหม
‎ทำไม เจ้าคิดว่ามีไม่ถึงหรือ
‎ข้าล้อเล่น ข้ามีแต่เจ้านี่แหละ
‎ข้าลืมพวกนางไปหมดแล้วล่ะ
‎รอเดี๋ยวก่อน
‎ข้าเคยเห็นแหวนหลายวง ‎ตอนทำความสะอาดห้องของเจ้า
‎ข้าต้องไปลองหาดูแล้ว
‎โธ่เอ๊ย ‎เจ้าจะไปหาแหวนที่ไม่มีค่าพวกนั้นไปทำไม
‎ไม่ๆ ข้ารู้สึกว่ามันมีเกินสิบวงจริงๆ
‎ปล่อย ข้าจะไปลองค้นดู
‎ข้าบอกว่าไม่มีไง
‎มูด็อก เราไปหาอะไรกินกันดีไหม
‎พูดมาตามตรงเดี๋ยวนี้
‎เจ้ามีแหวนกี่วงกันแน่
‎วงเดียว
‎ข้าจะจับมือของเจ้าคนเดียว ‎เหมือนสวมแหวนไว้แบบนี้ไปตลอดชีวิต
‎ข้าไม่เคยสวมแหวนแบบนี้กับใครเลยนะ
‎ถ้างั้น…
‎ในเมื่อเราต่างก็สวมแหวนแบบนี้อยู่
‎งั้นเราก็ไม่ต้องทำแหวนจากหยกหยินหยางแล้วสิ
‎มูด็อก เราใช้มันทำเป็นสร้อยคอแทนดีไหม
‎ก็นะ แล้วแต่เจ้าเลย
‎ข้าไม่อิจฉาดังกูเลยสักนิดจริงๆ
‎- ข้าก็ไม่อิจฉาจินโชยอนเหมือนกัน ‎- ข่าวลือของพวกเขาคงจะจริงนะเจ้าคะ
‎นายน้อยไร้มารยาทคนนั้น ‎กำลังยิ้มอยู่ด้วยเจ้าค่ะ
‎นั่นสิ
‎ดูเหมือนข้าจะคิดไปเอง
‎ตั้งแต่ตอนที่เจอกันครั้งแรกสินะ ‎น่าขายหน้าจริงๆ
‎คุณหนู
‎ตอนที่ติดอยู่ในนั้นด้วยกัน ‎ท่านคงไม่ได้สารภาพรักกับเขาไปใช่ไหมเจ้าคะ
‎ข้าว่าจะสารภาพอยู่ และเกือบทำไปแล้วด้วย
‎ข้ามีโอกาสอยู่น่ะ
‎ท่านไม่ต้องลำบากถือให้ข้าแบบนี้ก็ได้ขอรับ
‎วางไว้แล้วทำตัวตามสบายเถิด
‎ดูเหมือนนายน้อยจะอึดอัดที่ข้าอยู่ที่นี่ด้วยนะเจ้าคะ
‎ข้าไม่เป็นไรเลยนะ
‎ทำตามที่ท่านต้องการเถิดขอรับ
‎ตอนที่ท่านล้มป่วยเพราะเมา ‎ที่เซจุกวอนก่อนหน้านี้
‎ข้าคอยดูแลท่านข้างๆ ทั้งคืน ‎แล้วท่านก็ทำตัวสบายกับข้านี่
‎เพราะตอนนั้นข้าคิดว่าท่านคือมูด็อกไงขอรับ
‎เขาจะทำหน้าแบบนั้น ‎เวลามองคนที่ชอบสินะ
‎ถ้านายน้อยอุกบาดเจ็บแทนนายน้อยยุลก็คงดี
‎ถ้าเป็นเช่นนั้นคุณหนูก็คงใกล้ชิดกับเขามากขึ้น
‎เพราะคุณหนูเป็นคนรักษาให้ไงเจ้าคะ
‎เจ้าคิดแบบนั้นหรือ
‎ถ้าเขาบาดเจ็บขึ้นมา
‎ข้าจะมีโอกาสไหมนะ
‎ซอยุล ได้ยินว่าเจ้าจะกลับไปที่ป้อมซอโฮหรือ
‎ข้าจะออกเดินทางหลังพิธีแต่งงานของดังกู
‎ไว้มาจัดงานเลี้ยงอำลา ‎ก่อนเจ้าไปกันนะ
‎ได้สิ
‎ทั้งที่บาดแผลสมานแล้ว ‎แต่ท่านก็ยังรู้สึกเจ็บอยู่หรือเจ้าคะ
‎ข้าคิดว่ามันจะดีขึ้น แต่ไม่เลยขอรับ
‎มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นตอนที่ข้าหมดสติ
‎ในเกราะกำบังหรือเปล่าขอรับ
‎นอกจากที่ห้ามเลือดเพราะเลือดจากบาดแผล ‎ไหลไม่หยุด ก็ไม่มีแล้วนะเจ้าคะ
‎โซอีที่หนีไป นางให้เลือดกับท่านเจ้าค่ะ
‎ถึงท่านทำแบบนี้ก็แบ่งปันเลือดให้เขาไม่ได้นะ
‎ทำไมถึงทำร้ายตัวเองโดยไม่ยั้งคิดเช่นนี้เจ้าคะ
‎ข้าแค่
‎อยากช่วยนายน้อยให้ได้เจ้าค่ะ
‎เลือดของนาง ‎หยดเข้าที่บาดแผลของนายน้อย
‎แต่นั่นก็ไม่น่าเป็นปัญหาอะไรเจ้าค่ะ
‎เดี๋ยวมันก็คงดีขึ้นขอรับ
‎ข้าไม่อยากให้พวกผู้ใหญ่เป็นห่วง ‎อย่าบอกพวกเขานะขอรับ
‎เอาล่ะ ดื่มเยอะๆ นะ
‎นี่ เจ้าทำอะไรตรงนั้น
‎นี่ เจ้าขโมยอะไรไป…
‎นี่อะไรเนี่ย
‎นี่ หยุดเดี๋ยวนี้นะ
‎บาดแผลที่หนอนออกมาไม่ยอมสมานเลยแฮะ
‎หนอนนั่นเข้าไปอยู่ในร่างของเขาแล้ว
‎เขาคงเจ็บปวดน่าดูเลย
‎เขาต้องทานยาของจินโยวอน ‎จึงจะไม่เจ็บปวดนะ
‎มูด็อก
‎ตอนนี้เจ้าเลิกทำงานที่บ้านหลังนี้เถิด
‎ทำไมเจ้าคะ ท่านจะไล่ข้าออกหรือเจ้าคะ
‎ถ้าข้าไล่เจ้าจริงๆ แล้วเจ้าจะออกไปหรือไง
‎- ไม่เจ้าค่ะ ‎- เจ้าไม่ได้จะเชื่อฟังข้าอยู่แล้วนี่
‎ทำไมต้องทำให้ข้าเป็นคนใจร้ายด้วย
‎ตั้งแต่นี้ไป เจ้าเลิกทำงานพวกนี้เถิด
‎เจ้าจะเป็นคู่ครองคนสำคัญของนายน้อย ‎ข้าสั่งให้เจ้าทำงานจิปาถะไม่ได้หรอก
‎ท่านยอมรับข้าหรือเจ้าคะ
‎งั้นข้าจะทำอย่างไรได้ล่ะ ‎ก็นายน้อยชอบเจ้าเสียขนาดนั้น
‎แต่ข้าคงเรียกเจ้าว่า ‎"นายหญิง" ไม่ได้หรอกนะ
‎ตายจริง
‎ข้าก็ปฏิบัติกับท่านเหมือนแม่สามีไม่ได้
‎ข้ายังไม่แต่งงานเลย ‎แล้วจะเป็นแม่สามีของเจ้าได้ยังไง
‎เสียศักดิ์ศรีจริงๆ
‎ก็จริง
‎แต่อีกไม่นานแม่บ้านคิม ‎ก็จะแต่งงานกับท่านผู้นำใช่ไหมเจ้าคะ
‎เท่าที่ข้าดูน่ะนะ
‎จริงๆ เลย
‎ท่านแม่บ้านคิม
‎ขนาดเจ้ายังสังเกตได้ ‎แล้วทำไมมีแต่เขาที่ไม่รู้นะ
‎- จริงๆ เลย ‎- เดี๋ยวนะ
‎ท่านแสดงออกซะขนาดนั้น ‎เขาดูไม่ออกได้ด้วยหรือเจ้าคะ
‎เขาไม่ได้โง่สักหน่อย
‎เขาโง่น่ะสิ โง่เง่า
‎ให้ตายเถอะ
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ กะหนุงกะหนิง ‎รักใคร่กะหนุงกะหนิง
‎ข้าสลัดคำว่า
‎"กะหนุงกะหนิง" ของแม่บ้านคิม
‎ออกจากหัว
‎ไม่ได้เลยแฮะ
‎ท่านผู้นำ
‎อุก
‎เจ้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่หรือ
‎ข้ามาสักพักแล้ว เพราะมีเรื่องที่จะปรึกษากับท่าน
‎ท่านมัวคิดอะไรอยู่ ‎ทำไมโขกหัวแรงขนาดนั้นขอรับ
‎ข้ามีเรื่องว้าวุ่นใจ
‎อย่างมากอยู่น่ะ
‎เจ้ามีอะไรจะพูดงั้นหรือ
‎ข้าตั้งใจว่า…
‎จะไปจากเมืองหลวงสักพัก ‎หลังพิธีแต่งงานของดังกูเสร็จสิ้นขอรับ
‎อย่างนั้นหรือ
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎แม่บ้านคิมล่ะ
‎เฮ้อ
‎ถ้าไม่มีใครรั้งนางไว้ ‎ข้าก็คงปล่อยนางไว้คนเดียวไม่ได้ ต้องพาไปด้วย
‎ข้าจะไปโดยไม่มีกำหนดกลับมาขอรับ ‎อาจจะหนึ่งปีหรือสิบปี
‎หรืออาจไม่กลับมาอีกเลยก็ได้ขอรับ
‎ข้าทำผิดพลาด…
‎ครั้งใหญ่กับนาง
‎เฮ้อ
‎ถ้าข้ารั้งนางไว้
‎เจ้าคิดว่านางจะยอมอยู่ข้างๆ ข้าไหม
‎แม่บ้านคิม…
‎ร้องไห้ด้วยขอรับ
‎ถ้าท่านไม่รั้งนางไว้ ‎นางคงร้องไห้หนักกว่านี้นะขอรับ
‎ข้าจะออกเดินทาง…
‎ไปกับนายน้อย
‎ไม่ไป
‎ไป
‎ข้าจะอยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไรล่ะ ก็ต้องไปน่ะสิ
‎มีบางอย่างที่ข้า
‎อยากให้ท่านเห็นขอรับ
‎นี่เป็นเมล็ดต้นเทียนบ้านขอรับ
‎ถ้าท่านปลูกมันตอนนี้
‎มันจะออกดอกในอีกสามสี่เดือนหลังจากนี้
‎ข้าสามารถใช้เวทมนตร์ ‎ทำให้มันออกดอกให้ท่านเห็น
‎ในตอนนี้เลยก็ได้
‎แต่ว่าข้า…
‎เป็นคนเชื่องช้าขอรับ
‎ท่านช่วยรอให้มันออกหน่อเป็นต้นกล้า
‎แตกใบ
‎และออกดอกได้หรือไม่
‎ได้เจ้าค่ะ
‎ข้า…
‎จะปรับความเร็วให้เข้ากับท่านเองเจ้าค่ะ
‎ของขวัญนี้คงจะไปขัดจังหวะพวกเขาสินะ
‎ขอบคุณเจ้าค่ะ พวกเราจะกินให้อร่อยนะเจ้าคะ
‎ขอบคุณขอรับ
‎เจ้าเห็นหรือเปล่า
‎ลุงคนนั้นร้องไห้ด้วย
‎ข้าเพิ่งเคยเห็นผู้ใหญ่ร้องไห้ ‎น้ำมูกน้ำตาไหลแบบนั้นเป็นครั้งแรกเลย
‎เขาคงป่วยตรงไหนแน่ๆ เลย
‎อย่างนั้นหรือ
‎ท่านไหวไหมขอรับ
‎ข้านำยามาให้ขอรับ
‎ทานหน่อยเถิดขอรับ
‎หากน้องชายของแม่หมอตระกูลชเว ‎ที่นอนอยู่ในเซจุกวอนตอนนี้เปิดปากพูด
‎เราก็คงจับตัวจินมูได้เร็วๆ นี้
‎หากจับตัวจินมูได้ ‎ข้ามีเรื่องที่อยากฟังจากปากเขาให้ได้
‎ว่าพ่อของข้ากลายเป็นผู้แปรวิญญาณด้วยตัวเอง
‎หรือมีเรื่องอะไรอยู่เบื้องหลังกันแน่
‎มีแค่จินมูเท่านั้นที่รู้
‎ท่านใต้เท้าโจชุงตาย ‎เพราะท่านหัวหน้าสำนักจางกังเจ้าค่ะ
‎ท่านใต้เท้าโจชุงทราบเรื่องที่ ‎ท่านหัวหน้าสำนักจางกังใช้เวทมนตร์ดำ
‎และเพราะกลัวว่าเขาจะเปิดเผยความลับ
‎จินมูจึงทำให้เขาเป็นผู้แปรวิญญาณ ‎และทำให้ควบคุมตัวเองไม่ได้เจ้าค่ะ
‎งั้นหมายความว่า
‎เราลงโทษโจชุงที่บริสุทธิ์เพราะเข้าใจผิดงั้นหรือ
‎ไม่ใช่ความผิดของเราเจ้าค่ะ
‎ก็พวกเราไม่รู้เรื่องนั้นมาก่อนนี่เจ้าคะ
‎ทุกคนคิดว่า
‎ท่านใต้เท้าโจชุงสังหารครอบครัว ‎เพราะไปฝึกฝนเวทมนตร์ดำเจ้าค่ะ
‎ท่านหัวหน้าสำนักได้สั่งเสีย ‎ขอให้ลบล้างมลทินนั้นให้เขาเจ้าค่ะ
‎เราคงต้องหารือเรื่องนี้กัน ‎ในการประชุมลงมติครั้งหน้า
‎แต่ทำไมจินมูถึงต้องทำกับโจชุง ‎ถึงขนาดนั้นด้วยเจ้าคะ
‎ถ้าแค่ต้องการปิดปาก
‎ก็ไม่มีเหตุผลที่ต้องทำให้เขา
‎กลายเป็นผู้แปรวิญญาณ ‎และให้เขาสังหารครอบครัวตัวเองเช่นนั้นเลย
‎จินมู
‎รู้เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับชาติกำเนิดของอุก
‎เขาทำแบบนั้น
‎กับโจชุง สหายของจางกัง
‎ก็เพื่อให้จางกังทุกข์ทรมานขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎หากจินมูถูกจับได้ เขาก็อาจเปิดเผย…
‎ความลับของนายน้อยสินะเจ้าคะ
‎เพื่อไม่ให้มันเกิดขึ้นได้ เราจึงต้อง…
‎จับตายจินมูให้ได้ขอรับ
‎หากร่ายเวทมนตร์สาปแช่ง ‎ไว้กับผงหินดำขับวิญญาณ
‎เราก็ควบคุมวิญญาณที่ใช้มันได้เจ้าค่ะ
‎ซึ่งก็แปลว่าเรากำจัดพวกเขา
‎ด้วยการทำให้กลายเป็นหิน ‎หลังบ้าคลั่งควบคุมตัวเองไม่ได้เจ้าค่ะ
‎แม่หมอตระกูลชเว
‎ได้ร่ายเวทมนตร์สาปแช่งไว้กับ ‎ผงขับวิญญาณที่นางสร้างขึ้นทุกผง
‎นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่ตลอดมา ‎ข้าจึงไม่แปรวิญญาณไปยังร่างอื่น
‎ข้าจะทำให้ผู้แปรวิญญาณ
‎ที่อยู่ในเมืองหลวงนี้บ้าคลั่ง ‎เหมือนโจชุงในวันนั้น
‎ท่านรองหัวหน้าสำนัก
‎จางอุกจะออกจากจองจินกักขอรับ
‎ซงริมยอมปล่อยจางอุกไปหรือ
‎ข้าได้ยินมาเช่นนั้นขอรับ
‎มีข่าวลือว่าเขาเตรียมออกเดินทาง ‎ไปนอกเมืองหลวงแล้วด้วย
‎เขาจะทิ้งทุกอย่างแล้วจากไปงั้นหรือ
‎จางอุกเป็นไพ่ใบเดียวที่จะทำให้ ‎องค์รัชทายาทมาอยู่ฝั่งข้า ถ้าเขาจากไป…
‎ไม่มีสิ่งใดที่รองหัวหน้าสำนักจะทำเพื่อข้า
‎ได้แล้วล่ะ
‎เหตุใดจางอุกถึงจะออกไปจากซงริมกัน
‎ทั้งที่เขากินยาพิษเพื่อเข้าไปในนั้น ‎และยังผ่านขั้นชีซูได้อย่างเหลือเชื่อ
‎แถมตอนนี้เขาอาจจะครอบครอง ‎พลังหินน้ำแข็งอยู่ก็ได้
‎แล้วทำไมกัน เพราะอะไร
‎เขาคงเปลี่ยนใจกระมังขอรับ
‎งั้นก็แปลว่าเขาเปลี่ยนตัวเองสินะ
‎เหตุใดเขาถึงเปลี่ยนแปลงไปขนาดนั้นได้พ่ะย่ะค่ะ
‎อะไรทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปได้นะ
‎สิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงคนได้ก็คือคนด้วยกันเอง
‎คนที่ปรากฏตัวขึ้นในช่วงที่จางอุก ‎เริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง
‎น่าจะเป็นคำตอบ
‎ผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นในช่วงที่จางอุกเริ่มเปลี่ยนไป…
‎ข้ามารับดาบของนักซูขอรับ
‎เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่จะเป็นนักซูได้นี่
‎จางอุกใช้วิชาทันซูที่นักซูใช้
‎ไม่หรอก
‎อาจารย์อีจะต้องเป็นคนสอนเขาแน่ๆ
‎ข้าเห็นทุกอย่าง ‎ตลอดเวลาที่อาศัยอยู่กับเขาที่ดันฮยังกก
‎และข้างๆ จางอุก ‎ก็มีเพียงนางรับใช้ตัวเล็กๆ คนนี้เท่านั้น
‎จางอุกจะจากไป ‎พร้อมกับเด็กรับใช้คนนั้นหรือเปล่า
‎ขอรับ
‎ข้าได้ยินว่าเขาไปกับมูด็อก ‎เด็กรับใช้ที่มักไปไหนมาไหนกับเขาเสมอ
‎ข้าใช้เจ้าแบบนี้ได้หรือ
‎ท่านบอกว่ามีของที่ต้องซื้อเยอะนี่เจ้าคะ
‎ข้าก็ควรมาช่วยท่านถือสิ
‎ถ้านางคือเด็กคนนั้นละก็…
‎นี่ มูด็อก
‎- เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- เจ้าค่ะ
‎เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าเรียกหรือ
‎ได้ยินเจ้าค่ะ
‎ทำไมข้าถึงตอบออกไปไม่ได้นะ
‎ท่านได้ยินเสียงกระดิ่งบ้างไหมเจ้าคะ
‎เสียงกระดิ่งหรือ ข้าไม่ได้ยินนะ
‎- นี่ ผักพวกนี้ดูไม่สดเลย ไปกันเถอะ ‎- เจ้าค่ะ
‎นักซู
‎เจ้าเป็นหนทางรอดของข้าสินะ
‎ท่านอาจารย์ ได้ปลาแล้วขอรับ ตกได้แล้ว
‎โธ่เอ๊ย ให้ตายเถอะ
‎จริงๆ เลย
‎ท่านอาจารย์ ท่านทำมันหลุดไปกี่รอบแล้วเนี่ย
‎ข้าไม่อาลัยอาวรณ์ปลาที่หลุดไปหรอก
‎พูดอะไรขอรับ
‎ถ้าทำมันหลุดไป ‎มันก็น่าเสียดายและน่าหงุดหงิดนะ
‎นั่นถือเป็นความโลภและการยึดติด
‎- อะไรนะขอรับ ‎- แต่ทว่า
‎การสูญเสียจะประกอบไปด้วย ‎ความเศร้าใจในตัวมันอยู่แล้ว
‎ตอนนี้ข้าเริ่มเข้าใจแล้ว ‎ว่าทำไมผู้คนถึงรู้สึกเศร้า
‎เมื่อเห็นสายน้ำไหลในแม่น้ำ
‎เมื่อฤดูเปลี่ยนผ่านและเมื่อพระอาทิตย์ตก
‎แต่การมองดูตะกร้าว่างเปล่านี้ ‎ทำข้าเศร้าใจขอรับ
‎มูด็อกสั่งให้ข้าตกปลากลับไปเยอะๆ ด้วย
‎เจ้าจะให้ผู้แปรวิญญาณคนนั้น ‎อยู่ข้างๆ เจ้าไปตลอดหรือ
‎ข้ารักษาสัญญากับท่านแล้วขอรับ
‎ข้ายืนขวางดาบของนักซูไว้
‎และมูด็อกก็เก็บดาบลงด้วยตัวเองขอรับ
‎เพราะงั้นท่านอาจารย์ก็ช่วยปล่อยพวกเราไป ‎ตามสัญญาด้วยนะขอรับ
‎แล้วเกิดอะไรขึ้นกับหินน้ำแข็งในวันนั้น
‎มันอยู่ข้างในตัวเจ้าหรือเปล่า
‎แม้มันจะเข้ามาอยู่ในตัวของข้า
‎ก็ไม่มีประโยชน์หรอกขอรับ
‎อย่าว่าแต่ปลาทองคำเลย ‎ตอนนี้ข้าไม่มีพลังแม้จะจับน้ำสักหยดด้วยซ้ำขอรับ
‎ถ้าเจ้าฝึกฝนอีกครั้ง เจ้าก็ใช้พลังของมันได้นะ
‎ข้าเห็นแล้วว่า
‎ความโลภอยากแย่งชิงพลังนั้น ‎ทำให้คนโหดเหี้ยมและชั่วร้ายแค่ไหน
‎เราจึงควรทำเหมือนว่ามันหายไปขอรับ
‎คนที่โลภอยากจับปลาอย่างเจ้า
‎กลับไม่อาลัยอาวรณ์หินน้ำแข็งงั้นหรือ
‎เจ้ายังดีกว่าข้าอีกนะ
‎ยังไงก็เถอะ ‎ในเมื่อหินน้ำแข็งเข้ามาอยู่ในร่างของข้าแล้ว
‎ข้าก็ปกป้องคนคนหนึ่ง ‎ที่อยู่ข้างๆ ข้าได้ขอรับ
‎ถ้าหากมูด็อกเกิดควบคุมตัวเองไม่ได้ขึ้นมา
‎ท่านอาจารย์อีก็ช่วยให้ข้าใช้พลังนี้ ‎หยุดยั้งมันด้วยนะขอรับ
‎ถ้าเด็กคนนั้นไม่ฝืนปลุกพลังของตัวเองขึ้นมา ‎นางก็ไม่เป็นเช่นนั้นหรอก
‎พลังที่ยิ่งใหญ่ของมือสังหาร ‎ถูกบรรจุอยู่ในร่างที่เล็กและอ่อนแอนั่น
‎ที่จริงนางน่าจะ ‎ควบคุมตัวเองไม่ได้ไปนานแล้ว
‎แต่ที่นางยังปลอดภัยมาจนถึงตอนนี้
‎ก็เพราะร่างนั้นควบคุมพลังของวิญญาณอยู่
‎ข้าเห็นมันตอนที่เจอนางครั้งแรก
‎พลังที่ผนึกพลังของจอมเวทไว้ได้
‎มีเพียงพลังของนักบวชหญิงเท่านั้น
‎ดูเหมือนเจ้าของร่างมูด็อกคนเดิม
‎จะเป็นผู้ที่มีพลังยิ่งใหญ่
‎นี่เป็นยาที่จะบรรเทาความเจ็บปวดจากหนอน
‎มันเพียงบรรเทาความเจ็บปวดเท่านั้น ‎ไม่ได้ทำให้หายเจ็บปวดหรอกนะ
‎ข้าต้องนำยานี้ไปให้เขา
‎เจ้ามาหาที่ตายด้วยตัวเองสินะ
‎เจ้าบังอาจปลอมเป็นลูกสาวข้า ‎และหลอกข้างั้นหรือ
‎โซอี
‎แต่ข้าก็หลอกท่านแม่ไม่ได้นี่เจ้าคะ
‎ท่านรู้ทันข้าแต่ก็แสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้
‎ท่านทำเช่นนั้นเพราะหินนั่นหรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎ไม่มีทางที่แม่จะจำลูกสาวของตัวเองไม่ได้หรอก
‎การสังหารเจ้าที่นี่
‎ไม่ให้ไปพูดมากที่ไหนคงเป็นวิธีที่ดีที่สุดสินะ
‎ท่านจำ…
‎สิ่งนี้ได้ไหมเจ้าคะ
‎มันคือผ้าปิดตาที่บูยอนพันไว้ในวันที่หายตัวไป
‎ท่านบอกว่าท่านปักลายด้วยตัวเองใช่ไหมเจ้าคะ
‎เจ้าได้มันมาจากที่ไหน
‎จินมูมอบสิ่งนี้ให้เจ้างั้นหรือ
‎เปล่าเจ้าค่ะ
‎มีข้าคนเดียวเท่านั้น ‎ที่รู้ว่ามันเป็นของใครเจ้าค่ะ
‎นางคือใคร
‎บูยอน ลูกสาวของท่านแม่ยังไม่ตายเจ้าค่ะ
‎ถ้าท่านอยากพบเด็กคนนั้น
‎ก็จะสังหารข้าไม่ได้นะเจ้าคะ
‎ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า
‎บูยอนลูกของข้าอยู่ที่ไหน
‎อย่าเร่งเร้าข้าเลยเจ้าค่ะ
‎เมื่อไหร่ที่ข้าปลอดภัย ‎ข้าจะบอกท่านนะเจ้าคะ
‎แม้หินน้ำแข็งจะหายไปแล้ว
‎แต่ผู้แปรวิญญาณ ‎ที่กลุ่มลับของจอมเวทตระกูลชเวสร้างขึ้น
‎ยังคงหลงเหลืออยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ซงริมและจินโยวอนจะเสนอตัว ‎กำจัดพวกเขาให้หมดไปเอง
‎ขอองค์รัชทายาท ‎โปรดทรงช่วยเหลือเราด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ดูเหมือนท่านกำลังพูดอ้อมๆ ว่า
‎ถ้าจับรองหัวหน้าจินมูได้ ‎ก็ไม่ให้ข้าปกป้องเขาสินะ
‎แม้เขาจะเป็นอาจารย์ของพระองค์ ‎แต่กระหม่อมก็เชื่อว่าพระองค์ไม่หลงเชื่อเขา
‎ท่านเชื่อใจข้างั้นหรือ
‎ถ้างั้นท่านผู้นำ
‎เชื่อว่าข้าเป็นดวงดาวกษัตริย์ ‎ที่กำจัดหินน้ำแข็งด้วยหรือเปล่า
‎องค์รัชทายาททรงอยู่ตรงนั้น ‎เมื่อเกราะกำบังจากหินน้ำแข็งหายไป
‎และดวงดาวก็ปรากฏขึ้นในเวลานั้น
‎กระหม่อมก็ต้องเชื่อว่าพระองค์ ‎คือดวงดาวกษัตริย์เหมือนคนอื่นๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎ในวันนั้นมีคนอื่นอยู่กับข้าในที่แห่งนี้ด้วยนะ
‎พระองค์ทรงอยู่ทั้งคน
‎แล้วใครจะสนใจ ‎คนอื่นๆ ที่อยู่ที่นี่ด้วยล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎คนที่อยู่ที่นี่กับข้าคือจางอุก ‎ท่านผู้นำก็น่าจะเห็นเขานี่
‎กระหม่อมเลี้ยงดูเขามาเหมือนลูกชาย
‎เขาปลอดภัยได้เพราะองค์รัชทายาทเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎เป็นพระคุณล้นพ้นจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะลาออกจากซงริมตั้งแต่วันนี้เจ้าค่ะ
‎ข้ามาเพื่อยื่นจดหมายลาออก
‎เจ้าลำบากมากกว่าจะได้งานที่นี่
‎น่าเสียดายจริงๆ ที่เจ้าจะลาออกไปแต่งงาน
‎แต่ก็นะ เจ้าจะได้เป็นนายหญิงแห่งตระกูลจาง ‎งั้นก็ไม่น่าเสียดายมั้ง
‎มูด็อก ยินดีกับการแต่งงานด้วยนะ
‎ขอให้มีความสุขล่ะ
‎เอาล่ะๆ มัวทำอะไรอยู่ มาทางนี้เร็ว
‎เดี๋ยวเถอะ ตามข้ามาเดี๋ยวนี้ มาเร็ว
‎องค์รัชทายาท ทรงช่วยชีวิตหม่อมฉันไว้ ‎ช่างเป็นพระคุณล้นพ้นจริงๆ เพคะ
‎หม่อมฉันขอให้ดวงดาวกษัตริย์ของพระองค์ ‎ส่องแสงตราบนานเท่านานเพคะ
‎พอได้แล้ว เจ้าไม่ต้องทำเช่นนี้อีกคนก็ได้
‎ข้าอึดอัดนะ
‎เจ้าก็รู้ว่าคนที่ช่วยทุกคนในวันนั้นไม่ใช่ข้า ‎แต่คือจางอุกนี่
‎ตามที่ทั้งสองท่านได้ทำสัญญาไว้ ‎หม่อมฉันจะไม่นำไปบอกใคร
‎โปรดทรงอย่ากังวลนะเพคะ
‎เจ้าเห็นว่าข้ากำลังกังวลว่าจะถูกจับได้ ‎ที่แย่งความดีความชอบเขามาหรือ
‎ข้าแค่หงุดหงิด ‎ที่ถูกสรรเสริญเยินยอเช่นนั้นต่างหาก
‎ทุกคนต่างก็ชื่นชมพระองค์
‎พระองค์แค่รับฟังในแง่ดี ‎แล้วยอมรับมันไปก็ได้นี่เพคะ
‎ข้าไม่พอใจที่ต้องได้ยินคำพูดเช่นนั้น ‎จากคนที่ไม่รู้เรื่อง
‎และเจ้าที่คำนับให้ข้าทั้งที่รู้ทุกอย่าง
‎ก็ทำข้าอารมณ์เสีย ‎เพราะเหมือนว่าเจ้ากำลังเย้ยหยันข้าอยู่
‎หม่อมฉันพอทราบเหตุผล ‎ที่พระองค์ไม่สบายพระทัยแล้ว
‎หลังจากนี้หม่อมฉันจะไม่มาป้วนเปี้ยน ‎ต่อหน้าพระพักตร์อีก
‎ทรงวางพระทัยเถิดเพคะ
‎ข้าได้ยินมาแล้ว
‎- ว่าเจ้าจะเดินทางไกลไปกับเขา ‎- เพคะ
‎พวกเราเตรียมตัวไปใช้ชีวิตด้วยกัน ‎ในที่ไกลแสนไกลจากเมืองหลวงเพคะ
‎"ด้วยกัน" งั้นหรือ
‎ถ้าข้าขัดขวาง ‎พวกเจ้าก็ไปด้วยกันไม่ได้หรอกนะ
‎เจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยจางอุก
‎ที่รู้จุดอ่อนของข้าไปง่ายๆ หรือ
‎แล้วถ้าต้องทอดพระเนตรเขาต่อไป ‎พระองค์จะรู้สึกเช่นไรเพคะ
‎พระองค์คงไม่เพียงแค่ ‎ไม่พอพระทัยและอารมณ์เสียแน่ๆ เพคะ
‎ใช่แล้ว
‎เจ้าคืออึมูด็อกที่คอยรับฟังจิตใจที่คับแคบของข้า
‎งั้นครั้งนี้ก็ตั้งใจรับฟังอีกแล้วกัน
‎ข้าจะรู้สึกต้อยต่ำ ‎เมื่อเห็นเขาสามารถทำสิ่งที่ข้าทำไม่ได้
‎และจะรู้สึกสมเพชตัวเองขึ้นเรื่อยๆ ‎ที่ต้องแสร้งว่าข้าทำในสิ่งที่ไม่ได้ทำ
‎ยิ่งไปกว่านั้น
‎การที่ต้องมองดูเจ้าอยู่กับคนคนนั้น
‎ก็จะทำให้ข้าเกลียดขี้หน้าเขาจนแทบทนไม่ไหว
‎ก่อนหน้านี้
‎ข้าเคยบอกว่าจะไม่ฝืนรั้ง ‎สิ่งที่ข้ารู้ว่ารั้งไว้ไม่ได้ใช่ไหม
‎แล้วรู้ไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎หากข้าพยายามแล้วแต่ยังรั้งไว้ไม่ได้
‎พระองค์จะโทษว่าฝ่ายนั้นผิด
‎และกำจัดทิ้งหรือเพคะ
‎หากจิตใจที่ต้อยต่ำและน่าสมเพช ‎แปรเปลี่ยนเป็นความโหดเหี้ยมและชั่วช้า
‎เมื่อนั้นคงจะไม่จบที่ ‎การไม่มาป้วนเปี้ยนอยู่ข้างๆ ข้าหรอก
‎จงหายตัวไปให้ไกลแสนไกล
‎ในที่ที่ข้าเอื้อมไม่ถึงซะ
‎ทุกคน
‎พรุ่งนี้ข้าจะแต่งงานแล้ว
‎เจ้าพวกเด็กน้อยทั้งหลาย
‎ตอนนี้ข้าคงไม่ได้มาเที่ยวเล่น ‎กับพวกเจ้าบ่อยๆ แล้วล่ะ
‎ใช่แล้ว
‎จินโชยอนคงไม่อนุญาตให้เจ้า ‎มาเที่ยวเล่นกับเราแน่ๆ
‎- แม่ยายก็ด้วย ‎- อือ ใช่เลย
‎ตอนนี้พวกเราคงเรียกดังกู
‎ให้มาเล่นขี่ม้าตีคลีกันไม่ได้แล้วล่ะ
‎ไม่ควรเรียกเขามาตกปลาด้วยกันด้วย
‎ถึงยังไงข้าก็หาเวลาว่าง ‎ไปเที่ยวเล่นกับพวกเจ้าได้บ้างนะ
‎เจ้าจะบอกนางว่าอะไร ‎จะโกหกนางว่าไปฝึกฝนหรือ
‎เจ้าจะโกหกนักบวชหญิงแห่งจินโยวอนหรือ
‎คงโดนจับได้ทันทีแน่ นางคงจับตัวเจ้า
‎ไปเค้นกับของต้องมนตร์ที่อยู่ในจินโยวอน
‎บอกให้พูดความจริงออกมา
‎เจ้าก็จะถูกสะกด ‎และพูดออกมาหมดน่ะสิ
‎แบบนั้นดังกูคงโดนถอนผมจนหมดหัวแน่
‎โธ่เอ๊ย แค่นี้เขาก็ผมบางอยู่แล้วนะ
‎ให้ตายเถอะ
‎พวกเจ้าอิจฉาข้าล่ะสิ
‎ถึงอย่างนั้นข้าก็มีความสุขนะ
‎เพราะรักแรกของข้าสมหวังแล้ว
‎ข้าจะมอบพลังของเจ้าบ่าวใหม่ให้กับพวกเจ้าเอง
‎- จับได้แล้ว ‎- จริงด้วย อุก เจ้ามีมูด็อกนี่นา
‎- ใช่แล้ว ‎- ถึงนางจะไม่ใช่รักแรกก็เถอะ
‎- นางเป็นความรักครั้งที่แปดหรือเปล่า ‎- ไม่ใช่นะ
‎- ถ้าเจ้าเอาไปบอกมูด็อก ข้าฆ่าเจ้าแน่ ‎- เข้าใจแล้วน่า
‎เข้าใจแล้ว อุก เจ้าคงไม่ต้องแล้ว
‎ยุล เจ้ารับพลังจากข้าไปนะ
‎ไม่ต้องหรอก
‎ข้าเพิ่งโดนปฏิเสธมา
‎หือ
‎จากใครหรือ
‎อย่าบอกนะว่ามูด็อก
‎ไม่ใช่หรอก
‎คนที่ข้ามีใจให้ไม่ใช่มูด็อกหรอก
‎ถ้างั้นใครกัน
‎อุก เจ้ารู้ไหม
‎ไม่รู้สิ ก็เหมือนจะพอเดาได้อยู่
‎แล้วอุก เจ้าตัดสินใจหรือยังว่าจะไปที่ไหน
‎ข้าว่าจะไปที่หมู่บ้านซารีดูน่ะ ‎เพราะมีเรื่องที่อยากรู้ด้วย
‎แล้วเจ้าเตรียมตัวออกเดินทาง ‎ไปป้อมซอโฮเรียบร้อยหรือยัง
‎จะออกเดินทางทันทีหลังจบพิธีแต่งงานใช่ไหม
‎ดูท่าต้องเลื่อนไปก่อนน่ะ
‎เพราะข้าต้องรักษาต่ออีกหน่อย
‎เดี๋ยวนะ เจ้ายังเจ็บอยู่หรือ
‎ข้าได้ยินว่าแผลของเจ้าสมานดีแล้วนี่
‎อะไรกัน หมอฮอยอมเป็นหมอเถื่อนหรือ
‎บาดแผลหายดีแล้ว
‎แต่ข้ายังรู้สึกปวดแปลกๆ อยู่
‎คงไม่เป็นไรหรอก
‎นายน้อยซอยุล
‎ข้าไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามอบให้ท่านดีไหม
‎แต่มีเด็กขอทานคนหนึ่ง ‎ฝากข้านำมามอบให้ท่านให้ได้เจ้าค่ะ
‎นี่เป็นยาที่จะช่วยบรรเทาอาการเจ็บปวด ‎ที่เหมือนหัวใจถูกบีบรัดเจ้าค่ะ
‎ท่านต้องทานยานี้ด้วยนะเจ้าคะ
‎คนผู้นี้รู้อาการตอนนี้ของข้า
‎ใครกันนะ
‎กระหม่อมนึกแล้วว่า ‎พระองค์จะต้องเสด็จมาหากระหม่อม
‎จางอุกทำอะไรไม่ได้แล้ว ‎ข้าจะกำจัดเขาให้ไปอยู่ที่ไกลแสนไกล
‎และเขาก็ไม่มีหินน้ำแข็งด้วย
‎จงมอบตัวและยอมรับโทษของท่าน ‎ด้วยตัวเองภายในวันนี้ด้วย
‎ถ้าท่านไม่ทำ
‎ข้าคงต้องจับกุมอาจารย์ของข้าด้วยมือตัวเอง
‎ทุกคนกำลังหลอกลวงพระองค์อยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎วันนี้พระองค์ได้เสด็จไปพบ ‎ผู้นำซงริมหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ
‎เขาพูดว่าอย่างไรหรือ
‎เขายกย่องสรรเสริญพระองค์ ‎ว่าทรงเป็นดวงดาวกษัตริย์หรือเปล่า
‎เขารู้อยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ ‎ว่านั่นคือจางอุก ไม่ใช่องค์รัชทายาท
‎แล้วทรงคิดว่า ‎ท่านอาจารย์อีจะไม่ทราบหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เขารู้อยู่แก่ใจ แต่ก็บุกมาที่วังหลวง
‎และยกเรื่องดวงดาวกษัตริย์ขึ้นมาพ่ะย่ะค่ะ
‎ทุกคนหลอกลวงและเยาะเย้ยข้าอยู่อย่างนั้นหรือ
‎พวกเขาปกปิดเพื่อปกป้องจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกดวงดาวกษัตริย์ ‎ครอบครองพลังหินน้ำแข็งอยู่
‎และซงริมก็ปกป้องเขาพ่ะย่ะค่ะ
‎คนที่จะปกป้องพระองค์มีแค่จินมูคนนี้พ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกปกปิดความลับที่ยิ่งใหญ่อยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมจะเปิดเผยความลับนั้น
‎และทำให้เขา…
‎ตกลงมาสู่พื้นดินให้ได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ให้ตายเถอะ
‎ใครดื่มมันจนหมดกัน
‎แก้วท่านว่างแล้ว
‎เจ้าใช่ไหม เจ้าดื่มมันจนหมดใช่ไหม
‎ถ้าแก้วว่างแล้ว เจ้าก็รินให้ข้าสิ
‎- ดีมาก ‎- รับไปนะ
‎"รับไปนะ" หรือ มาพูดห้วนๆ กับข้าได้ยังไง
‎- "รับไปนะ" งั้นหรือ ‎- ดื่มเยอะๆ นะ
‎ตายจริง นายน้อยของเรานี่นา
‎นายน้อย พวกเราสองคนกำลังดื่มฉลอง
‎- ที่มูด็อกลาออกจากซงริมอยู่เจ้าค่ะ ‎- อือ
‎- จางอุก มาแล้วหรือ ‎- เดี๋ยวเถอะ
‎มาเรียกนายน้อยว่า "จางอุก" เฉยๆ ได้ยังไง
‎ข้าขอโทษ ข้าพูดผิดไป
‎- ใช่แล้ว ‎- ทางนี้ก็ดื่มกันเยอะเหมือนกันสินะ
‎นี่ นายน้อย
‎มาตรงนี้หน่อยเจ้าค่ะ มานี่เจ้าค่ะ
‎ข้าจะให้ท่านดูอะไรที่น่าทึ่งมากๆ เจ้าค่ะ
‎มูด็อกของเรา
‎พอนางเมา นางไม่พูดเหน่อด้วยเจ้าค่ะ
‎ท่านทึ่งกับอะไรไร้สาระจริงๆ
‎ข้าแค่…
‎ทำให้ท่านเห็นไม่ได้เฉยๆ
‎แต่จริงๆ ข้าบินขึ้นไปบนหลังคานั่นได้ด้วย
‎หลังคาหรือ พูดจริงหรือ ไหนลองดูหน่อย
‎- ให้ข้าลองหรือ ‎- ลองดูหน่อย
‎ตั้งใจดูให้ดีล่ะ
‎ให้ตายเถอะ รอเดี๋ยวนะ
‎- ดูทำเข้า ‎- ไม่ได้แฮะ
‎กลับมานั่งเลย
‎ตอนนี้ข้าทำไม่ได้แล้ว ข้า…
‎ดึงดาบเล่มนั้นออกมาไม่ได้แล้วด้วย
‎ว่าไงนะ ดาบนั่นน่ะหรือ
‎ดาบนั่นไม่ใช่ของเจ้านะ นั่นดาบของนักซู
‎- นายน้อย ‎- หือ
‎ข้าบอกว่าไม่ชอบมันเพราะเป็นของชั่วร้าย ‎ทำไมถึงเอากลับมาอยู่เรื่อยเลยเจ้าคะ
‎เข้าใจแล้ว เดี๋ยวข้ากำจัดมันให้
‎ข้าจะลองทำให้ดูอีกทีนะ
‎- ดีเลย ลองดู ‎- นั่งลงเลย
‎ลองบินดู เอาเลย
‎- แม่บ้านคิม เก็บโต๊ะแล้วไปนอนเถอะ ‎- เห็นไหม
‎- ข้าจะพามูด็อกไปเก็บเอง ‎- ข้าบินได้
‎- อย่าขยับสิๆ ‎- จริงแฮะ
‎นางบินได้จริงๆ ด้วย
‎ท่านผู้นำ เห็นหรือเปล่าเจ้าคะ
‎ข้าก็อยากบินแบบนั้นเหมือนกัน
‎พวกเจ้าไม่รู้ว่าข้าเป็นใครล่ะสิ
‎ข้าเป็นปรมาจารย์ตัวจริง ให้ข้าแสดงให้ดูไหม
‎ข้าคือปรมาจารย์
‎วันนี้ไม่ใช่วันของข้าจริงๆ
‎มูด็อก
‎เจ้าคงต้องเลิกดื่มเหล้าแล้ว ‎เจ้าเกือบสารภาพว่าตัวเองเป็นนักซูแล้วเนี่ย
‎ข้ามีเรื่องจะสารภาพอยู่
‎นอนก่อน แล้วค่อยบอกพรุ่งนี้เถอะ
‎ข้าจะพูดวันนี้
‎ถ้าข้าไม่ทำอะไร ‎แล้วพรุ่งนี้เกิดตายขึ้นมาจะทำยังไง
‎ก็ได้ งั้นก็พูดมา ในเมื่อเจ้าจะตายนี่
‎ว่ามา
‎จางอุก
‎ข้าชอบเจ้ามากเหลือเกิน
‎อือ นางทำกับข้าแบบนี้แล้วนอนเลยแฮะ
‎มาทำแบบนี้แล้วนอนเฉยเลย
‎ข้าต้องบอกเรื่องที่ได้ยิน ‎จากท่านอาจารย์อีกับนางด้วย
‎ดูเหมือนเจ้าของร่างมูด็อกคนเดิม
‎จะเป็นผู้ที่มีพลังยิ่งใหญ่
‎ถ้าไปที่หมู่บ้านซารี ก็คงจะรู้อะไรบ้างแหละ
‎ทั้งสองตระกูลจงลืมเรื่องขัดแย้งที่ผ่านมา
‎แล้วเกี่ยวดองกันอย่างสนิทสนมเถิด
‎โชยอนของเราไม่ได้แต่งงานเข้าซงริม
‎แต่พัคดังกูแต่งงานเข้ามา ‎เป็นลูกเขยของจินโยวอนเจ้าค่ะ
‎เขาไม่ได้แต่งงานเข้าตระกูลท่านนะ
‎เพราะท่านเอาแต่พูดแบบนั้น ‎ผู้คนถึงได้เข้าใจผิด
‎ว่าพัคดังกูของเรา ‎จะเปลี่ยนไปใช้นามสกุลจินไงขอรับ
‎ถ้าพวกเขามีลูกสาว ‎นางต้องใช้นามสกุลจินเจ้าค่ะ
‎ถ้าเป็นลูกชาย ต้องใช้นามสกุลพัค
‎วันมงคลแบบนี้ ยังจะมาทะเลาะกันอีกหรือ
‎แขกเหรื่อจะมากันแล้ว
‎เจ้าภาพทั้งสองรีบไปเตรียมตัวเถิด
‎เอาล่ะๆ
‎แล้วดังกูล่ะ
‎เขาบอกว่าจะไปที่เซจุกวอนกับเจ้าสาวก่อน
‎พวกเขาจะแอบไปทักทายพ่อของเจ้าสาวก่อนน่ะ
‎แล้วมูด็อกล่ะ
‎ไม่รู้สิ เหมือนนางจะล่วงหน้ามาที่นี่ก่อน ‎แต่ไม่เห็นเลยแฮะ
‎นางหลบหน้าข้าเพราะเรื่องเมื่อคืนงั้นหรือ
‎นักซู
‎เจ้าดึงดาบของตัวเองไม่ได้ ‎เพราะถูกขังอยู่ในร่างนั้นสินะ
‎ยังไงซะเจ้าก็เป็นอาวุธสุดท้ายของข้า
‎ข้าจะใช้พลังทั้งหมดของข้า ‎ปลุกพลังของเจ้ากลับคืนมา
‎เมื่อได้พลังของเจ้าคืนแล้ว
‎จงควบคุมตัวเองไม่ได้ซะ
‎มีข้าคนเดียวเท่านั้น ‎ที่รู้ว่ามันเป็นของใครเจ้าค่ะ
‎บูยอน ลูกสาวของท่านแม่ยังไม่ตายเจ้าค่ะ
‎ท่านแม่
‎ท่านแม่บ้านคิม
‎มูด็อกที่อาศัยอยู่ที่บ้านท่าน ‎นางอยู่ที่ไหนมาก่อนหรือเจ้าคะ
‎นางมีพ่อแม่หรือเปล่าเจ้าคะ
‎ข้าได้ยินว่านางไม่มีพ่อแม่ ‎และเติบโตที่หมู่บ้านซารีเจ้าค่ะ
‎ก่อนหน้านี้ที่นางถูกกล่าวหา ‎เพราะเด็กที่ชื่อโซอี
‎ข้าก็เคยเล่าให้ท่านฟังหมดแล้ว
‎ที่ข้าขอให้ท่านช่วยเพราะนางน่าสงสาร
‎แต่ตอนนั้นท่านกลับไม่ฟังข้าเลย
‎โซอีรู้จักมูด็อกด้วยหรือเจ้าคะ
‎เจ้าค่ะ คุณหนูโชยอนก็ทราบนะเจ้าคะ
‎ท่านงดงามจริงๆ ขอรับ
‎นายน้อยก็หล่อเหลามากเช่นกันเจ้าค่ะ
‎เราไปทักทายท่านพ่อของท่านกันเถิดขอรับ
‎เราคงไปหาเขานานไม่ได้
‎ถ้าพวกผู้ใหญ่ทราบ ‎พวกเราคงโดนต่อว่าหนักแน่ๆ
‎เจ้าค่ะ
‎ขอบคุณนะเจ้าคะ
‎ท่าน ท่านพี่
‎ระวังหน่อยสิขอรับ
‎น้องหญิง
‎น้องหญิงของดังกู
‎รอข้าด้วยสิ
‎มูด็อก เจ้ามาทำอะไรที่นี่
‎มูด็อก เจ้าจะถือดาบเข้ามาที่นี่ไม่ได้นะ
‎จงสังหารจินอูทักก่อน
‎มูด็อก
‎นี่มันเกิดอะไรขึ้น
‎เจ้า…
‎เจ้าเป็นนางรับใช้ของจางอุกมิใช่หรือ
‎เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า
‎จงสังหารจินอูทักซะ
‎ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อเจ้าคะ ท่านพ่อ
‎มูด็อก
‎เจ้าทำอะไรของเจ้า
‎เด็กคนนั้น…
‎เด็กคนนั้นเป็นมือสังหาร
‎โชยอน หนีไปซะ
‎รีบหนีไปเร็วเข้า
‎นายน้อย
‎หยุดมูด็อกด้วยเจ้าค่ะ
‎มูด็อก
‎โปรดหยุดมูด็อกด้วยเจ้าค่ะ
‎ไม่นะ
‎รีบสังหารนางด้วยเจ้าค่ะ เร็วเข้า
‎ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อเจ้าคะ
‎ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อเจ้าคะ
‎ท่านพ่อ อย่าตายนะเจ้าคะ
‎ท่านพ่อ ขอร้องล่ะเจ้าค่ะ
‎ท่านพ่อ
‎ท่านพ่อ ไม่นะเจ้าคะ ท่านพ่อ
‎นักซู
‎จงสังหารพวกคนที่ฆ่าพ่อของเจ้าซะ
‎ท่านพ่อเจ้าคะ
‎ท่านพ่อ
‎เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่
‎จับตัวจินมู ผู้กระทำผิดซะ
‎ข้าจินมู รองหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎มาที่นี่เพื่อจับตัวผู้แปรวิญญาณขอรับ
‎นักซูที่แปรวิญญาณไป ‎ได้มาซ่อนตัวอยู่ที่ซงริมขอรับ
‎- นักซูหรือ ‎- ท่านผู้นำ
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ
‎มีมือสังหารปรากฏตัวขึ้นที่เซจุกวอนขอรับ
‎และมือสังหารผู้นั้น ‎ก็สังหารท่านใต้เท้าแห่งจินโยวอนขอรับ
‎มือสังหารผู้นั้นคือนักซูที่ข้ากำลังตามล่าอยู่ขอรับ
‎ไม่ใช่นะขอรับ
‎คนผู้นั้น…
‎คนผู้นั้นคือมูด็อกขอรับ
‎ที่ข้ากำลังจะพูดคือ ‎มูด็อกคนนั้นคือนักซูขอรับ
‎มือสังหาร
‎มีมือสังหารปรากฏตัวขึ้นที่เซจุกวอน
‎จับตัวนาง
‎- ตามจับนางซะ ‎- ขอรับ
‎มูด็อก
‎จางอุกหรือ
‎ข้าทำเจ้าใช่ไหม
‎ข้าเป็นคนทำ
‎ข้าแทงเจ้า
‎วงเดียว
‎ข้าจะจับมือของเจ้าคนเดียว ‎เหมือนสวมแหวนไว้แบบนี้ไปตลอดชีวิต
‎ข้าไม่เคยสวมแหวนแบบนี้กับใครเลยนะ
‎ถ้าข้ากลับไปเป็นนักซู ข้าก็คงจะอยู่ในอันตราย
‎ไม่ว่าตอนนั้นข้าจะเป็นอย่างไร ‎เจ้าก็ไม่ต้องเข้ามายุ่ง
‎ทำไม
‎เพราะความเป็นอาจารย์และลูกศิษย์ของเรา ‎จะสิ้นสุดลงหรือ
‎เพราะเมื่อถึงตอนนั้น ‎ก็ไม่มีเหตุผลให้เจ้าปกป้องข้า
‎และไม่มีเหตุผลให้ข้ายอมอ่อนข้อให้เจ้าแล้ว
‎นั่นเป็นสิ่งที่เราสัญญากันไว้ตั้งแต่แรก
‎ถ้างั้นมาสัญญากันอีกข้อเถอะ
‎เมื่อเจ้าได้พลังกลับคืนมา
‎ถ้าเจ้าต้องดึงดาบเล่มนั้น ‎และเล็งมันใส่ใครสักคน
‎ก็จงเล็งหาข้าเป็นคนแรกนะ
‎หากเจ้าแทงข้า
‎ข้าก็จะตายในฐานะที่ปล่อยให้มือสังหาร ‎ออกมาสู่โลกอีกครั้ง
‎จางอุก
‎ไม่นะ
‎ไล่ตามนางไป
‎อุก
‎ดูเหมือนว่าอุก…
‎จะทราบอยู่แล้วว่ามูด็อกคือนักซูขอรับ
‎ตอนนี้จินมู
‎กำลังค้นทั่วจองจินกัก ‎เพื่อตามหาหลักฐานนั้นขอรับ
‎ข้าเองก็ทราบอยู่แล้วขอรับ
‎โปรดอนุญาตให้ข้า
‎ออกไปตามหาเด็กคนนั้น ‎และสืบว่าเรื่องเป็นยังไงด้วยขอรับ
‎เจ้าเป็นบุตรชายคนโตของตระกูลซอนะ
‎เจ้าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น
‎ตั้งแต่นี้ไป ห้ามเจ้าออกไปจากที่นี่แม้แต่ก้าวเดียว
‎ท่านพ่อ
‎ตายด้วยน้ำมือของมือสังหารคนนั้นเจ้าค่ะ
‎ข้าจะตามหานาง
‎และสังหารนางให้จงได้เจ้าค่ะ
‎เจ้าทำแบบนั้นไม่ได้
‎เจ้าต้องตามหา ‎และพานางกลับมาตัวเป็นๆ ให้ได้
‎นักซูคือวิญญาณที่อยู่ในร่างนั้นเท่านั้น
‎ข้าต้องตรวจสอบให้ได้ว่า ‎เจ้าของร่างนั้นคือใครกันแน่
‎ไม่ว่ายังไงก็ต้องหานางให้เจอ
‎ผู้ที่ร่วมมือทำการแปรวิญญาณ
‎กับพี่น้องตระกูลชเวที่ตายจากไปคือนักซูพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมจับผู้ที่หลบหนี
‎ขณะกวาดล้างคนของนักซูก่อนหน้านี้ได้
‎และล่วงรู้ความจริงว่านักซูยังมีชีวิตอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ที่ผ่านมากระหม่อมได้ตามล่านักซู
‎เพื่อล้างมลทินให้ตัวเองพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าบอกว่านักซู
‎คือลูกสาวของโจชุง ‎ที่สี่ตระกูลใหญ่สังหารไปหรือ
‎นางคงซ่อนตัวในซงริมเพื่อแก้แค้นให้พ่อตัวเอง
‎แล้วจางอุก ลูกชายจางกัง ‎ก็เก็บนางไว้ข้างตัวทั้งที่รู้งั้นหรือ
‎เรามิอาจล่วงรู้ได้เพราะเขาได้ตายไปแล้ว
‎แต่โปรดทรงลงโทษซงริมสถานหนักด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วนักซูเป็นอย่างไรบ้าง
‎เจ้าหน้าที่ของชอนบูกวันตามหาตัวนางอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎นางควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว ‎อีกไม่นานก็คงตายหลังกลายเป็นหินพ่ะย่ะค่ะ
‎มูด็อก
‎จางอุก
‎ข้าสวมชุดไว้ทุกข์และจัดงานศพให้เขาไม่ได้
‎ราวกับว่าเขาเป็นผู้กระทำความผิด
‎แล้วพวกเขายังจะเผาศพของนายน้อย ‎ในที่แบบนั้นอีกหรือเจ้าคะ
‎ทำเช่นนั้นไม่ได้เจ้าค่ะ
‎ได้โปรดขัดขวางด้วยเจ้าค่ะ
‎ซงริม…
‎ไม่สามารถเข้าไปยุ่งเกี่ยว
‎ในเรื่องนี้ได้
‎ข้าต้องขอโทษด้วย
‎นายน้อย
‎ทำไมข้าถึงมาที่นี่นะ
‎แต่อย่างน้อย…
‎ตอนนี้ข้าก็ไม่ได้ยินเสียงกระดิ่งแล้ว
‎นักซูจะไปที่หลุมศพของผู้แปรวิญญาณ
‎และนั่นจะเป็นจุดจบของเด็กคนนั้น
‎ดวงดาวกษัตริย์ที่ได้รับอนุญาต ‎ให้ครอบครองพลังของฟากฟ้า
‎ที่นี่ไม่ใช่จุดจบของเจ้าหรอก
‎จางอุก
‎นายน้อย
‎(เรื่องราวครั้งใหม่ของ "เล่นแร่แปรวิญญาณ" ‎จะเริ่มต้นขึ้นในเดือนธันวาคม)
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน