‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ไม่เจอเลยเจ้าค่ะ
‎- มีแค่เรือของท่านพี่ที่หายไปใช่ไหม ‎- เจ้าค่ะ
‎มีใครวางแผนลักพาตัวเจ้าสาวหรือเปล่านะ
‎ใครมันทำเช่นนั้นกัน
‎ไปกันเถอะ
‎ได้สิ
‎ข้าดีใจมากเลยที่เจ้ามา
‎ทำอะไรน่ะ
‎เจ้าไม่ได้จะอุ้มข้าไปหรือ
‎- เจ้าเดินเองไม่ได้หรือ ‎- ก็ไม่เชิงหรอก
‎แต่พวกเขาคงจะมาตามหาตัวข้า
‎ถ้าเจ้าอุ้มข้าวิ่งด้วยเวทมนตร์ก็น่าจะเร็วกว่า
‎อ๋อ ถ้าเจ้าห่วงเรื่องนั้น
‎ก็เดินเองเถอะ
‎ไหนว่าเจ้าแกร่งที่สุดในอาณาจักรแดโฮไง
‎เจ้าน่าจะอุ้มข้าได้สบายๆ ไม่ใช่หรือ
‎ข้าไม่คิดจะเสียแรงไปแบบนั้นหรอกนะ
‎แล้วเจ้าก็ไม่ได้ดูตัวเบาด้วย
‎เป็นเพราะข้าใส่ชุดหลายชั้นต่างหาก
‎มันเดินลำบากนะ
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎- ถอดชุดสิ ‎- ตรงนี้หรือ
‎อือ ถอดออกสิ
‎เดี๋ยวนะ…
‎ตรงนี้ก็ไม่มีใครเห็นอยู่หรอก
‎ถึงเจ้าจะใจร้อนแค่ไหน ‎แต่ให้มาทำอะไรกันตรงนี้
‎มันก็ยังไงอยู่ไม่ใช่หรือ
‎ถึงยังไงนี่ก็เป็นคืนแรกของเรานะ
‎จะบ้าตาย นี่
‎ข้าให้เจ้าถอดเสื้อคลุมแสนรุงรังนั่นต่างหาก
‎นี่เจ้าคิดว่าข้า…
‎- จะชวนทำอะไรตรงนี้หรือ ‎- คงไม่น่ะสิ
‎ขอโทษที
‎ข้าร้อนใจก็เลยคิดอะไรล่วงหน้าไปหน่อย
‎เฮ้ย จะถอดอะไร
‎ไม่ต้องห่วงนะ ‎ข้าแค่จะถอดเสื้อคลุมน่ะ แค่เสื้อคลุม
‎เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้ถูกขังเพราะสมองป่วยน่ะ
‎ข้าป่วยจริงๆ แหละ
‎ข้าป่วยหนักใกล้ตาย
‎แล้วท่านแม่ก็มาหาและช่วยรักษาข้า
‎เจ้าป่วยตรงไหนหรือ
‎พูดตามตรง ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎เพราะตอนที่ข้าได้สติ
‎อาการของข้าก็ดีขึ้นมากแล้ว
‎เจ้าไม่รู้ได้ยังไงกัน
‎ถึงเจ้าจะไม่มีความทรงจำเพราะหมดสติ
‎แต่ก็มีความทรงจำก่อนหน้านั้นนี่
‎เจ้าไม่รู้หรือว่าป่วยเพราะบาดเจ็บ ‎หรือเพราะโรค
‎ข้า…
‎ไม่มีความทรงจำก่อนจะมาอยู่ที่จินโยวอน
‎ข้าสูญเสียความทรงจำทั้งหมดไปตอนป่วย
‎เพราะร่างกายข้าไม่สมบูรณ์แบบนี้
‎ท่านแม่ก็เลยปกปิด
‎และซ่อนตัวข้าไว้
‎ไม่มีใครรู้ถึงตัวตนของบูยอน
‎แล้วใครมาพาตัวเด็กคนนั้นไปกัน
‎พัคดังกูแห่งซงริม
‎รู้ว่าจินโยวอนจะจัดพิธีแต่งงานเจ้าค่ะ
‎ไม่ใช่ว่าเขาจะคิดว่าเป็นพิธีแต่งงานของข้า
‎จึงได้ขโมยเรือที่เจ้าสาวนั่ง ‎เพื่อทำลายพิธีหรือเจ้าคะ
‎เจ้าสาวจากจินโยวอนที่จะเข้าพิธีแต่งงาน
‎ไม่ใช่จินโชยอน แต่เป็นจินบูยอนหรือ
‎ใช่แล้ว
‎ได้ยินว่านางจะเข้าพิธีแต่งงานกับท่านอายุนโอ
‎ที่มาจากป้อมซอโฮพร้อมข้า ‎อย่างเงียบๆ และลับๆ
‎ดังกู ที่ข้าบอกเจ้า ‎ก็เพราะเจ้าร้องไห้ฟูมฟายเหลือเกิน
‎เอ้านี่
‎ขอบใจนะ
‎เจ้าสาวไม่ใช่จินโชยอนสินะ
‎ว่าแต่ว่า
‎จินบูยอนยังมีชีวิตอยู่จริงๆ หรือ
‎ยุล เจ้าเจอนางหรือยัง
‎- นางเป็นคนยังไง ‎- ข้ายังไม่ได้เจอเลย
‎ท่านอายุนโอบอกว่าจะแนะนำให้ข้ารู้จัก ‎หลังเสร็จพิธีแต่งงานน่ะ
‎ถ้าได้เจอก็คงรู้
‎ข้าได้ยินว่าจินบูยอนตาบอด แต่เจ้ามองเห็น
‎น่าแปลกเหมือนกันนะ
‎เห็นว่าสมัยเด็กๆ ข้ามองไม่เห็น
‎แต่มามองเห็นหลังจากที่ป่วยน่ะ
‎ข้าก็ไม่รู้หรอกเพราะจำไม่ได้
‎- ทำไม ‎- ไม่มีแฮะ
‎ไม่มีอะไรหรือ
‎ร่องรอยสีน้ำเงินของผู้แปรวิญญาณ
‎บางทีพลังก็มาเข้ามาอยู่ที่ดวงตา ‎และทำให้มองเห็นได้ด้วยน่ะ
‎เจ้าคงไม่ได้เป็นแบบนั้นสินะ
‎ร่องรอยผู้แปรวิญญาณจะอยู่ตรงนี้นี่
‎อยู่ที่ดวงตาได้ด้วยหรือ
‎อือ
‎ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ
‎เพราะมีแต่ข้าที่เคยเห็น
‎ก็จริง เจ้าบอกว่าเป็นจอมเวท ‎ที่ตามล่าผู้แปรวิญญาณนี่นา
‎งั้นเจ้าก็คงฆ่าคนคนนั้นไปแล้วสินะ
‎ทำไม เจ้าจับไม่ได้หรือ
‎- นางตายแล้วน่ะ ‎- "ตายแล้ว" หรือ
‎ไม่ใช่ว่า "นางถูกฆ่าแล้ว" หรือ
‎นางคงไม่ได้ตายด้วยน้ำมือเจ้าสินะ
‎นางเป็นคนรู้จักหรือ สนิทกันไหม
‎ถามเยอะจังนะ น่ารำคาญจริงๆ
‎ข้าเล่าเรื่องตัวเองไปแล้ว ‎เลยอยากรู้เรื่องของเจ้าบ้างเฉยๆ
‎ถึงเจ้าจะจับพลัดจับผลูมาเป็นสามีของข้า
‎แต่ข้าก็อยากรู้ว่าเจ้าเป็นคนยังไง
‎ตอนที่ต้องการข้า ‎เจ้าก็บอกว่าข้าเหมาะสมที่สุด
‎พอจับข้าได้แล้ว ก็จะมาเจ้ากี้เจ้าการหรือ
‎ข้าอยากรู้จักเจ้าไม่ได้เลยหรือ
‎ถ้ารู้จักแล้วคิดว่าข้าไม่ใช่ขึ้นมา ‎เจ้าก็จะทิ้งข้าหรือ
‎คนที่เจ้าต้องการ
‎คือคนที่จะต่อต้านแม่เจ้า ‎และช่วยให้โดนไล่ออกมาไม่ใช่หรือ
‎ถ้าจะตามหาเจ้าบ่าว ‎ที่จะจับมืออย่างอ่อนโยน
‎ไม่ใช่สายป่านที่จะช่วยให้หนีออกมาได้ ‎ก็ปล่อยมือจากข้าซะ
‎ข้าจะพาเจ้ากลับขึ้นเรือและส่งตัวเจ้าคืนเอง
‎ข้าไม่ปล่อยหรอก
‎ตราบใดที่เจ้าพาข้าออกมาจากห้อง ‎ที่น่าเบื่อหน่ายนั้นได้
‎แม้เจ้าจะเป็นสามีที่นิสัยเหมือนหมา
‎ข้าก็จะจับมือเจ้าและตามไป
‎ข้าไม่ถึงขั้นเป็นหมาหรอก
‎ข้านิสัยเหมือนคนอยู่ วางใจได้
‎ว่าแต่
‎ทำไมเจ้าถึงมารับข้าหรือ
‎เจ้าไม่ได้ตกหลุมรักข้าเพราะความสวย
‎และคงไม่ใช่เพราะสงสารข้าด้วย
‎ประโยชน์ของข้า ‎ที่จำเป็นสำหรับเจ้าคืออะไรหรือ
‎เจ้า
‎เคยบอกว่ามองเห็นพลังในตัวข้าใช่ไหม
‎สิ่งที่เจ้าเห็น
‎คือหินน้ำแข็ง
‎หินน้ำแข็งหรือ
‎ว่ากันว่าเมื่อนานมาแล้ว จินบูยอน…
‎เจอหินน้ำแข็งที่อยู่ในทะเลสาบคยองชอนแดโฮ ‎และนำมันขึ้นมาได้
‎- ข้าหรือ ‎- เจ้าจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
‎ขอแค่เจ้ามีพลังที่สุดยอดนั่น
‎นั่นแหละคือประโยชน์ของเจ้า
‎พลังที่สุดยอดหรือ
‎นั่นหินน้ำแข็ง
‎เขามีหินน้ำแข็งอยู่ในตัว
‎ผู้คนต่างบอกว่า
‎รอบตัวของจางอุก ‎มักจะมีภูตผีปีศาจหลั่งไหลเข้ามา
‎ไม่รู้เพราะแบบนั้นหรือเปล่า ‎เมื่อไปเจอเขา ข้าจะรู้สึกเย็นวาบจนน่าขนลุก
‎งั้นก็ทรงเมินคำพูดของอาจารย์อี ‎และเลิกเสด็จไปพบเขาเถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎แต่ถึงยังไงเขาก็ยังกวนใจข้าอยู่
‎และข้าก็อยากรู้ด้วยว่าเขาใช้ชีวิตอย่างไร
‎จางอุกไม่มีทางใช้พลังนั้น ‎ตามอำเภอใจได้พ่ะย่ะค่ะ
‎หากเขาทำเช่นนั้น
‎พัคจินก็สัญญากับราชสำนัก
‎และที่ประชุมมติแล้วว่าจะสละชีวิตตัวเอง
‎ในขณะที่ก้าวลงจากตำแหน่งผู้นำพ่ะย่ะค่ะ
‎ที่จางอุกมาอยู่ในกำมือของข้าได้ ‎ต้องขอบคุณท่าน
‎หัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎เป็นพระคุณล้นพ้นที่ทรงรับรู้พ่ะย่ะค่ะ
‎ขอให้พระองค์ทรงคิดเสียว่าจางอุกเป็นเครื่องมือ
‎ที่ช่วยให้พระองค์ ‎ใช้พลังจากฟากฟ้าได้เถิดพ่ะย่ะค่ะ
‎จินมูปลอบพระทัยพระองค์
‎ด้วยการให้มองกระหม่อมเป็นแค่นั้นหรือ
‎ท่านอายุนโอ
‎ท่านบอกว่าจะเข้าพิธีแต่งงานคืนนี้มิใช่หรือขอรับ
‎พิธีแต่งงานล่มน่ะ
‎เพราะเจ้าสาวถูกชิงตัวไป
‎พัคดังกู ผู้นำคนใหม่ของซงริม
‎เข้าใจผิดว่าเจ้าสาวที่ข้าจะแต่งงานด้วย ‎คือจินโชยอนและลักพาตัวนางไป
‎ข้า…
‎ทำอะไรนะขอรับ
‎ข้ามารับสิ่งที่พัคดังกูขโมยไปเจ้าค่ะ
‎โปรดตามหาและพาเขามาเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ
‎ท่านผู้นำของเรา
‎ขโมยอะไรของจินโยวอนไป ‎ท่านถึงได้มาทำแบบนี้ขอรับ
‎เดี๋ยวนะ อยู่ๆ เจ้าก็บุกมากลางดึก
‎แล้วเอาแต่บอกสิ่งที่ต้องการ
‎นี่มันเรื่องเสียมารยาทอะไรกันเนี่ย
‎ถ้าท่านไม่ให้ความร่วมมือ ‎พวกข้าก็จะตามหาเขาเอง
‎จงค้นหาให้ทั่วซงริม ‎และตามหาพัคดังกูให้เจอ
‎ผู้อำนวยการจิน
‎ท่านผู้นำดังกูมาแล้วขอรับ
‎ผู้อำนวยการจิน คลายความเข้าใจผิดด้วย ‎ไม่ใช่ฝีมือข้านะขอรับ
‎ข้าไม่ได้ลักพาตัวเจ้าสาว ‎ที่จะเข้าร่วมพิธีแต่งงาน
‎"พิธีแต่งงาน" หรือ
‎"เจ้าสาว" งั้นหรือ
‎ท่านรู้ว่าจินโยวอนจะจัดพิธีแต่งงาน
‎และเที่ยวถามไปทั่วมิใช่หรือเจ้าคะ
‎นั่นก็จริงอยู่ขอรับ
‎ข้าคิดว่าเป็นงานแต่งงานของคุณหนูโชยอน
‎จึงอยากบุกไปทำลายงานซะเดี๋ยวนั้น
‎แต่ข้าไม่ได้ทำเช่นนั้นขอรับ
‎ดังกูอยู่กับข้าตลอดตั้งแต่ช่วงเย็น
‎คนที่ลักพาตัวคุณหนูจินบูยอน
‎ไม่ใช่ดังกูขอรับ
‎ถ้างั้นสิ่งที่ท่านตามหา ‎บอกว่าโดนคนขโมยไป
‎ก็คือจินบูยอน ‎ลูกสาวคนโตของท่านหรือขอรับ
‎เดี๋ยวนะ คนแก่คนนี้สับสนไปหมดแล้ว
‎ทำไมอยู่ๆ ถึงมีชื่อจินบูยอนขึ้นมาได้
‎นางตายไปแล้วนี่ หือ
‎จินโชยอน
‎เจ้าอธิบายให้ข้าฟังหน่อยสิ
‎เอ่อ คือว่า…
‎ท่านพี่ยังมีชีวิตอยู่
‎นางอาศัยอยู่ที่จินโยวอน ‎ตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนเจ้าค่ะ
‎อะไรนะ นางยังมีชีวิตอยู่หรือ
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้ามาตามหาบูยอน
‎นางหายตัวไป ‎ระหว่างพิธีแต่งงานวันนี้เจ้าค่ะ
‎ข้ารู้สึกสับสนที่ลูกสาวแสนล้ำค่าหายตัวไป
‎เลยเสียมารยาทไป
‎งั้นพวกข้าขอตัวกลับก่อน
‎จินบูยอน
‎ยังมีชีวิตอยู่สินะ
‎ทำไมคุณหนูโชยอนถึงได้ดูโมโหเช่นนั้นนะ
‎นางมั่นใจว่าเป็นเจ้าแต่กลับไม่ใช่
‎ก็เลยขายหน้าและอารมณ์เสียล่ะมั้ง
‎เจ้าคิดว่านางจะแต่งงานกับชายอื่น ‎แต่กลับดื่มแต่เหล้า
‎ไม่ทำอะไรเลย นางก็โกรธได้อยู่แล้ว
‎ตอนนี้ข้าเป็นผู้นำของซงริมแล้วนะ
‎ข้าแค่อดทน ‎เพราะทำอะไรโดยพลการไม่ได้ต่างหาก
‎ยุล ถ้าเป็นเจ้า เจ้าจะทำได้หรือ
‎ถ้าเป็นข้าตอนนี้ละก็
‎ข้าก็คงจะทำ
‎เพราะข้ารู้ว่าการยกเหตุผลต่างๆ มาอ้าง
‎จะทำให้ข้านึกเสียใจทุกวัน
‎ตอนที่รู้ว่าเด็กคนนั้นเป็นใคร
‎ข้าควรจะเดินไปข้างหน้าและจับนางไว้
‎แทนที่จะก้าวถอยหลังออกมา
‎ดังกู
‎เรื่องที่ข้าเศร้าใจที่สุดในชีวิต
‎คือการอยู่โดยนึกเสียใจ ‎ในที่สิ่งที่จริงๆ แล้วข้าก็ทำได้
‎เจ้าอย่าเป็นแบบนั้นนะ
‎นายน้อย กลับมาแล้วหรือขอรับ
‎อือ
‎เข้าไปสิ
‎บ้านเจ้าสวยจริงๆ
‎เหมือนจะกว้างกว่าจินโยวอนอีก
‎ทำไม
‎ตอนนี้เจ้าอยากรู้ฐานะการเงินของสามีหรือ
‎สำนักจินโยวอนก็รวยมากนะ
‎ถ้าได้แต่งงานกับลูกสาวคนรวยอย่างข้า ‎ก็คงช่วยยกระดับฐานะของเจ้าได้มากเลยล่ะ
‎ข้าไม่ต้องการหรอก
‎ข้าต้องการแค่พลังที่ยิ่งใหญ่ของเจ้า
‎ถ้าข้าจะมีประโยชน์อย่างอื่น ‎นอกจากพลังก็น่าจะดีกว่าไม่ใช่หรือ
‎ไม่หรอก
‎ประโยชน์ของเจ้า มีแค่สิ่งนั้นก็พอ
‎แต่ข้าขาดสิ่งนั้นนะ จะทำยังไงดี
‎ข้าไม่น่าพูดว่าพลังของข้ายิ่งใหญ่เลย
‎นายน้อย ท่านไปไหนมาเจ้าคะ
‎อ้อ
‎คุณหนูคือใครเจ้าคะ
‎- ข้า… ‎- คนที่จะแต่งงานกับข้า
‎อะไรนะเจ้าคะ แต่งงานหรือ
‎เดี๋ยวนะ อยู่ๆ ก็…
‎แม่บ้านคิม ไว้ค่อยอธิบายทีหลังนะ
‎วันนี้นางคงเหนื่อยและเพลียมาก
‎ช่วยเตรียมห้องให้นางพักผ่อนหน่อย
‎ฝากด้วยนะ แม่บ้านคิม
‎เจ้าค่ะ นายน้อย
‎ถ้างั้นข้าจะเตรียมห้องพักให้นะเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิมเป็นคนที่เลี้ยงดูข้ามา ‎ตั้งแต่ข้าเกิด
‎นางเป็นคนสำคัญของข้า ‎ปฏิบัติกับนางด้วยความเคารพด้วย
‎นางเป็นคนอบอุ่น คงดูแลเจ้าอย่างดีเลยล่ะ
‎เจ้าฝากคนที่สำคัญขนาดนั้น
‎ให้ดูแลข้าหรือ
‎- ทำไม ‎- เปล่าหรอก
‎ข้าดึงดันรั้งเจ้าไว้และตามเจ้ามา
‎เลยเตรียมใจว่าจะถูกข่มเหง
‎ไม่นึกเลยว่าจะได้รับการดูแลเช่นนี้น่ะ
‎แล้วใครว่าข้าฝืนใจพาเจ้ามาล่ะ
‎ข้าคงพูดไม่ได้ว่าเชิญเจ้ามา
‎แต่ข้าก็พาเจ้ามาเพราะต้องการเจ้า
‎เจ้าจะแต่งงานกับข้า
‎ต้องได้รับการดูแลอยู่แล้ว
‎แต่คนอื่นๆ คงสงสัยที่เจ้าพาข้ามานะ
‎เราไม่ต้องระวังตัวหรือ
‎เจ้า
‎ตามข้ามาเพราะไม่ชอบที่ถูกขัง ‎และถูกจับตาดูตลอดมิใช่หรือ
‎แล้วต้องระวังอะไรอีกล่ะ
‎แค่ทำทุกอย่างที่อยากทำเถอะ
‎ไม่ว่าเจ้าจะทำอะไร
‎ก็ไม่มีใครที่นี่ว่าเจ้าหรอก
‎เจ้าอุตส่าห์พูดแบบนี้
‎งั้นข้าจะใช้ชีวิตที่นี่อย่างดีดูนะ
‎ข้าจะไม่ปฏิเสธและรับการดูแลของเจ้านะ
‎ห้องนี้ปลอดโปร่งที่สุดแล้วเจ้าค่ะ
‎ข้าจะรีบเตรียมอาหารมาให้นะเจ้าคะ
‎ไม่รู้เหมือนกันว่าจะถูกปากท่านไหม
‎ถ้าต้องการอะไรก็บอกได้เลยนะเจ้าคะ
‎เจ้าค่ะ
‎ข้าจะเตรียมชุดให้เปลี่ยน ‎เมื่อท่านอาบน้ำเสร็จนะเจ้าคะ
‎ท่านมากะทันหัน ‎ข้าเลยไม่มีเวลาเตรียมชุดใหม่ให้
‎เลยนำชุดที่ท่านนายหญิงเคยใส่มาให้
‎ดูเหมาะกับท่านดีนะเจ้าคะ
‎ชุดทั้งสวย ‎เบาตัวและใส่สบายมากเลยเจ้าค่ะ
‎คือว่า…
‎ข้าขอชุดนี้ได้ไหมเจ้าคะ
‎มันไม่ใช่ชุดที่นิยมในตอนนี้ ‎และไม่ใช่ชุดใหม่ด้วย
‎แต่ถ้าท่านชอบก็เอาไปได้เลยเจ้าค่ะ
‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ ‎- เจ้าค่ะ
‎คือว่า…
‎พอดีข้าเป็นคนกว้างขวาง
‎เลยรู้จักบุตรสาวเกือบทุกตระกูลในเมืองหลวง
‎แต่เพิ่งเคยพบคุณหนูเป็นครั้งแรกเลย
‎ข้าไม่เคยออกนอกบ้านน่ะเจ้าค่ะ
‎ท่านไม่เคยเห็นอยู่แล้ว
‎อ้อ
‎ดูท่าพ่อแม่ของท่านจะเข้มงวดมากนะเจ้าคะ
‎ว่าแต่พ่อแม่ของนายน้อยบ้านนี้ ‎อยู่ที่ไหนหรือเจ้าคะ
‎พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันหรือ
‎ทั้งสองท่านเสียไปแล้วเจ้าค่ะ
‎ไม่ทราบหรือเจ้าคะ
‎เราเพิ่งเจอกันได้ไม่นานน่ะเจ้าค่ะ
‎อย่าบอกนะ
‎ว่าท่านไม่ทราบเรื่องที่เกิดขึ้นกับนายน้อย ‎เมื่อสามปีก่อนด้วยหรือเจ้าคะ
‎ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย
‎แต่ท่านก็ตามมา ‎เพียงเพราะนายน้อยขอแต่งงานหรือเจ้าคะ
‎ข้าเป็นคนขอเขาเจ้าค่ะ
‎ให้เขาแต่งงานกับข้า
‎ข้าเป็นคนขอร้องเขาเอง
‎แล้วนายน้อยก็ตอบรับคำขอนั้นหรือเจ้าคะ
‎เจ้าค่ะ
‎แปลกจังเลยนะเจ้าคะ
‎ข้านึกว่า
‎เขาจะไม่คิดเรื่องแต่งงานอีกแล้ว
‎ข้าไม่อยากเชื่อเลย
‎เขาคิดอะไรอยู่นะ
‎ว่ากันว่าจินบูยอนมีพลังที่ยิ่งใหญ่ ‎เทียบเท่ากับจินซอลรัน
‎เจ้าอยากเอาหินน้ำแข็งในตัวออกมาหรือ
‎แต่ถ้าทำแบบนั้น เจ้าจะตายนะ
‎ท่านเป็นอะไรไหม
‎ทำไมถึงได้ตัวเปียกไปหมดแบบนี้ล่ะ
‎ดูนั่นสิ
‎นี่ท่าน ท่าน
‎เป็นอะไรไหม
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ที่นี่คือที่ไหน
‎ทำไมข้าถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎ข้าต้องไปหาหินน้ำแข็ง
‎อะไรกัน เห็นบอกว่าเขาอยู่ในห้องหนังสือนี่
‎เจ้าทำอะไร
‎เจ้ากำลังจะขโมยมันหรือ
‎ขอโทษที
‎ข้าติดนิสัยชอบขโมยของที่กินเหลือน่ะ
‎วางคืนเลย
‎อะไร
‎เจ้าอนุญาตให้ข้าทำทุกอย่างที่อยากทำไง
‎ข้าเคยแต่ขโมยเหล้าไปกินคนเดียว
‎เจ้ามาดื่มด้วยกัน ‎ฉลองที่ข้าหนีออกมาได้หน่อยสิ
‎ถ้าเจ้าดื่มมัน
‎จะถือว่าเราเป็นสามีภรรยากันจริงๆ นะ
‎คิดซะว่านั่นเป็นเหล้าสมรสที่ดื่มในคืนแรกกัน
‎ดื่มให้หมดเลยนะ
‎เหล้าสมรสหรือ
‎รีบดื่มสิ
‎ทำไมไม่ดื่มล่ะ ดื่มไปสิ
‎ข้าแค่รู้สึกว่าคืนแรกของเราดูเร่งรีบไปหน่อย
‎ไม่ต้องรีบ คืนนี้ยังอีกยาวนาน
‎คืนฤดูร้อนมันสั้นนะ เดี๋ยวฟ้าก็สว่างแล้ว
‎ถ้าตกลงใจจะเป็นสามีภรรยากัน ‎ก็ไม่เกี่ยงว่าเป็นเวลาไหนนี่
‎แต่ข้าชอบตอนกลางคืนมากกว่า
‎ตอนกลางวันมันน่าอายนี่นา
‎เจ้าชอบพูดอะไรที่คาดไม่ถึง ‎ออกมาแบบไม่คิดสินะ
‎ไม่รู้หรือว่าดื่มตอนกลางวันมันไม่ดีแค่ไหน
‎ขนาดเหล้าที่ขโมยมา ‎ข้าก็ยังดื่มแต่ตอนกลางคืนเลย เพราะงั้น
‎รีบดื่มเลย
‎ก็ได้
‎ข้าขอตรวจสอบอะไรสักอย่างแล้วจะดื่ม
‎นี่เป็นคืนแรกของเรานี่
‎เจ้าบอกว่าอายไม่ใช่หรือ
‎เอ้านี่
‎เจ้าเป็นคนดับไฟดวงสุดท้ายแล้วกัน
‎แต่ข้าบอกไว้ก่อน
‎ตะเกียงนี้เป็นของขวัญที่จินโยวอนมอบให้ข้า ‎ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ซับซ้อน
‎นางบอกว่าเป็นตะเกียงอะไรสักอย่าง
‎ที่แม้จะเจอลมก็ไม่ดับ
‎เอาเป็นว่า ตะเกียงนี้ก็จะไม่ดับ ‎ถึงจะเป่าให้ดับก็ตาม
‎ในเมื่อเจ้าเป็นนักบวชหญิงที่ยิ่งใหญ่ ‎ของจินโยวอน
‎งั้นก็ลองดับตะเกียงนี้ด้วยพลังของเจ้าดู
‎ข้าเตรียมพร้อมแล้ว
‎เจ้าดับไม่ได้สินะ
‎แค่นี้ก็ดับไม่ได้หรือ ‎ไหนบอกว่ามีพลังที่ยิ่งใหญ่ไง
‎พวกเขาบอกว่า
‎ข้าสูญเสียพลังไปพร้อมกับความทรงจำ
‎นอกจากที่มองเห็นพลังด้วยตาเปล่าแล้ว
‎ข้าก็ทำอะไรไม่ได้เลย
‎ถ้างั้นเจ้าก็ไร้ประโยชน์สำหรับข้า
‎พอฟ้าสว่างแล้วก็กลับบ้านไปซะ
‎บอกพวกเขาว่าเจ้าหลงทาง
‎เจ้าบอกว่าเคยหนีออกมาหลายครั้งนี่
‎เจ้ารู้ไหมว่าทำไม
‎ข้าถึงโดนจับได้ทุกทีที่หนีออกมา
‎เพราะสิ่งนี้ล่ะ
‎พวกเขาตามหาข้าเจอด้วยสิ่งนี้ตลอด
‎ด้ายติดตามเจอเรือที่เจ้าสาวนั่งไปแล้ว
‎ถ้าเราตามพลังของด้ายติดตามต่อไป
‎เราก็จะเจอตัวคุณหนู
‎ด้ายนี้กำลังรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ
‎หากเป็นแบบนี้ ‎อีกไม่นานพวกนางก็จะตามหาข้าพบ
‎พวกนางสวมสิ่งนี้ให้เจ้าสินะ
‎คนของจินโยวอนจะมาที่นี่
‎และพวกนางจะรู้ว่าเจ้าเป็นคนพาข้ามา
‎แล้วข้า
‎จะบอกพวกนางว่า ‎พวกเราเป็นสามีภรรยากันแล้ว
‎ถ้ามีกำไลนี้
‎ข้าก็ส่งเจ้ากลับไปเงียบๆ ไม่ได้สินะ
‎ด้ายนี้เป็นสิ่งของจากจินโยวอน
‎และไม่ว่ามีดอะไรก็ตัดมันไม่ได้
‎จางอุก
‎ข้าไม่อยากกลับไป
‎ข้าชอบที่นี่
‎และชอบเจ้าด้วย
‎พลังของด้ายติดตามหายไปแล้ว
‎ด้ายขาดไปแล้ว
‎เอาล่ะ
‎ข้าตัดมันให้แล้ว
‎ตอนนี้เจ้ากลับไปเงียบๆ ได้แล้ว
‎พอฟ้าสว่างก็กลับไปซะ
‎ข้าไปตอนนี้ดีกว่า
‎ถ้าถูกจับได้ตอนกลางวัน คงจะน่าอายยิ่งกว่า
‎ข้าอาจจะหลอกเจ้า
‎แต่มันไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมด
‎ข้ามีพลังที่ยิ่งใหญ่จริงๆ
‎และคนที่รักษาข้าก็บอกว่า ‎หากความทรงจำกลับมา
‎พลังของข้าก็จะกลับมาด้วย
‎ขอโทษที่หลอกเจ้านะ
‎ขอบคุณที่ดูแลข้าอย่างดีนะ
‎เมื่อกลับไปแล้ว
‎ข้าจะไม่เอ่ยชื่อเจ้าเด็ดขาด
‎บูยอนหายตัวไปเจ้าค่ะ
‎ท่านคิดว่า
‎ความทรงจำและพลังของนาง ‎จะกลับคืนมาแล้วหรือเปล่าเจ้าคะ
‎ถ้านางได้ความทรงจำกลับมา ‎ก็เป็นไปได้ว่านางจะหนีไป
‎เพราะวิญญาณที่อยู่ในร่างนั้น
‎คือนักซูยังไงล่ะ
‎แต่ร่างกายนั้นคือบูยอนเจ้าค่ะ
‎เลือดของลูกสาวคนโตแห่งตระกูลจิน ‎ไหลเวียนอยู่ในร่างนั้น
‎เพราะแบบนั้น เจ้าจึงกักขัง
‎และจับนางแต่งงาน ‎เพื่อสืบทอดสายเลือดหรือ
‎เมื่อนางให้กำเนิดลูกแล้ว เจ้าจะทำอย่างไร ‎กับร่างของนางที่มีวิญญาณของนักซูหรือ
‎จะกำจัดนางอีกครั้งหรือ
‎เจ้าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับข้า
‎ตอนที่อ้อนวอนขอร้องข้า ‎ให้ช่วยชีวิตร่างนั้นที่เจ้าพาขึ้นมา
‎จากทะเลสาบคยองชอนแดโฮ ‎เมื่อสามปีก่อนไปแล้วหรือ
‎พลังรั่วไหลออกจากร่างไปหมด ‎ทำให้แข็งเป็นหินจนไม่เหลือเค้าเดิม
‎เหลือเชื่อจริงๆ ที่นางยังไม่ตาย
‎(3 ปีก่อน)
‎โปรดช่วยนางด้วยเจ้าค่ะ
‎เด็กคนนี้คือลูกสาวของข้าที่หายไปเจ้าค่ะ
‎ข้าเคยสงสัยอยู่ว่าทำไมนางถึงควบคุมตัวเองได้ ‎ทั้งที่มีพลังยิ่งใหญ่ของนักซูอยู่ในตัว
‎เจ้าของร่างนี้ ‎คือนักบวชหญิงแห่งจินโยวอนเองสินะ
‎วิญญาณนักซูไม่ได้ครอบครองร่างนี้ ‎เพราะการเล่นแร่แปรวิญญาณ
‎แต่ร่างนี้กักขังวิญญาณของนักซูไว้นี่เอง
‎นางเรียกข้าว่า "ท่านแม่" เจ้าค่ะ
‎วิญญาณของบูยอนลูกข้า
‎ก็ยังหลงเหลืออยู่ในร่างนี้เจ้าค่ะ
‎เจ้าตัดสินใจแล้วกัน
‎วิธีที่จะช่วยชีวิตร่างนี้ได้
‎มีเพียงการใช้พละกำลังของนักซู ‎ที่เหลืออยู่ในร่างนี้
‎วิญญาณของจินบูยอนฉุดรั้งพละกำลังนั้นอยู่
‎หากจะใช้พละกำลังของนักซู ‎ก็ต้องกำจัดวิญญาณของจินบูยอน
‎และหลงเหลือวิญญาณของนักซูไว้
‎ท่านกำลังจะให้ข้าเลือก
‎วิญญาณนักซูแทนวิญญาณของลูกข้าหรือเจ้าคะ
‎ไม่อย่างนั้นพวกนางก็จะตายไปด้วยกัน
‎เจ้าจะเลือกแบบไหน
‎เจ้าจะช่วยชีวิตร่างนี้โดยช่วยวิญญาณของนักซู
‎หรือจะเก็บวิญญาณของลูกสาวตัวเองไว้ ‎และปล่อยให้นางตาย
‎ข้าจะทำตามการตัดสินใจของเจ้า
‎นางกำลังฟื้นตัวด้วยพละกำลังของนักซู
‎ตอนนี้พลังได้ไหลเวียนไปยังใบหน้า ‎ทำให้กลับมากลายเป็นมนุษย์
‎และเปลี่ยนเป็นใบหน้าของนักซู
‎เพราะร่างและวิญญาณต้องสัมพันธ์กัน ‎จึงจะควบคุมตัวเองได้
‎ถ้างั้นท่านจะให้ข้ามองใบหน้านั้น ‎แล้วคิดว่านางเป็นลูกสาวหรือ
‎เจ้าเป็นคนตัดสินใจเองนะ
‎เจ้าเลือกใช้พละกำลังทั้งหมดของนักซู ‎เพื่อช่วยชีวิตร่างของลูกสาวมิใช่หรือ
‎แลกกับการได้ร่างใหม่ ‎ความทรงจำทั้งหมดของนางจึงถูกลบไป
‎วิญญาณของนักซูอาจจะหลงเหลืออยู่
‎แต่นางได้สูญเสียพละกำลัง
‎และความทรงจำของนางแล้ว
‎นางไม่มีความทรงจำ จึงคิดว่าเจ้าเป็นแม่
‎และยอมรับว่าตัวเองคือจินบูยอนอย่างง่ายดาย
‎เพราะเลือดของลูกสาวข้า ‎ทำให้นางเปิดประตูของจินโยวอน
‎และมองเห็นพลังบนโลกนี้ด้วยตาเปล่าได้
‎แต่นางไม่มีความสามารถอื่นเลยเจ้าค่ะ
‎ลูกสาวของข้า
‎เคยควบคุมทุกอย่าง ‎ที่อยู่ในจินโยวอนได้ราวกับของเล่น
‎นางสูญเสียพลังทั้งหมดนั้นด้วยหรือเจ้าคะ
‎ร่างกายของบูยอนได้สูญเสียพลังไป
‎และวิญญาณของนักซูได้สูญเสียความทรงจำ
‎ร่างกายและวิญญาณของพวกนาง ‎ได้เป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว
‎ถ้าหากพลังของนางกลับคืนมา
‎ความทรงจำที่ถูกลบไปก็อาจกลับคืนมาได้
‎เจ้าจะไม่เป็นไรหรือ
‎ถ้าจะให้ความทรงจำของนักซูกลับมา
‎สู้ให้นางเป็นแบบนั้นต่อไปยังดีเสียกว่าเจ้าค่ะ
‎ถ้างั้นเจ้าจะขังนางไว้เช่นนั้นต่อไปหรือ
‎นั่นเป็นการตัดสินใจของข้าเจ้าค่ะ
‎หากข้าทนไม่ไหวและตัดสินใจสังหารนาง ‎นั่นก็ถือเป็น…
‎การตัดสินใจของข้า
‎ท่านสัญญาแล้วมิใช่หรือ ‎ว่าจะทำตามการตัดสินใจของข้า
‎นางกับจางอุกเคยรักใคร่กัน
‎หากอุกรู้ เขาจะช่วยเจ้าปกป้องเด็กคนนั้น
‎ไม่เจ้าค่ะ คนที่เขารักคือนักซูต่างหาก
‎ข้าจะให้เด็กคนนั้น ‎ใช้ชีวิตเป็นเพียงบูยอน ลูกของข้าเจ้าค่ะ
‎ข้าจะไม่ให้เขารู้เป็นอันขาดเจ้าค่ะ
‎เพราะยังไงแล้วจางอุก ‎ก็ไม่รู้จักใบหน้าที่แท้จริงของผู้หญิงที่เขารัก
‎แม้พวกเขาจะบังเอิญพบกัน
‎พวกเขาก็ไม่มีทางจำกันและกันได้เด็ดขาดเจ้าค่ะ
‎นี่เป็นผลตอบแทนของความเจ็บปวด
‎ที่ข้าต้องใช้ชีวิตโดยมองหน้าเด็กคนนั้น
‎ข้าทำตามการตัดสินใจของเจ้าซึ่งเป็นแม่
‎ไม่ได้บอกเรื่องเด็กคนนั้นกับใคร
‎แต่สุดท้าย ในวันนี้…
‎ตัวตนของบูยอนถูกเปิดเผยสู่โลกแล้วสินะ
‎ข้าต้องตามหาเด็กคนนั้นให้เจอ ‎เป็นอันดับแรกเจ้าค่ะ
‎นางเคยแอบออกไปหลายครั้ง ‎แต่ข้าก็ตามตัวนางกลับมาได้
‎ครั้งนี้
‎ก็จะเป็นเช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎เดินทางปลอดภัยนะขอรับ
‎กลิ่นอะไรเนี่ย
‎กลิ่นคาวน้ำหรือ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎มีพลังแปลกๆ ตามติดเขาอยู่
‎ท่านเป็นยามลาดตระเวนหรือ
‎มีเรื่องอะไรหรือ
‎นี่ท่าน ท่าน
‎มันเข้ามาในนี้แน่นอน
‎ตื่นหน่อย เป็นอะไรไหม
‎มันไม่ได้อยู่ในตัวเขา
‎พลังเมื่อสักครู่หายไปไหนแล้วนะ
‎ข้ารู้ว่าเจ้าซ่อนตัวอยู่ในนั้น
‎เจ้าต้องการอะไรถึงได้เข้ามาที่นี่
‎แม้มันจะขาดไปแล้ว
‎แต่ก็เป็นของต้องมนตร์ ‎ของจินโยวอนที่มีพลังอยู่
‎เอาไปกินแล้วจากไปซะ
‎นายน้อย
‎มีของแปลกๆ เข้ามาในบ้านอีกแล้วใช่ไหมขอรับ
‎ให้ข้าไปปลุกแม่บ้านคิมไหมขอรับ
‎ข้าทำลายมันไปแล้วล่ะ
‎ไม่ต้องปลุกนางให้เรื่องใหญ่โตหรอก
‎เจ้าสัมผัสมันมา คืนนี้เจ้าจะรู้สึกหนาว
‎ดื่มเหล้าแรงๆ ก่อนนอนด้วยล่ะ
‎อ้อ ขอรับ
‎คุณหนูคนนี้มาตรวจสอบ ‎และพยายามจะช่วยข้าขอรับ
‎คุณหนูก็น่าจะหนาวเช่นกัน
‎ข้าจะไปเตรียมเตาผิง ‎และเหล้าแรงๆ ให้นะขอรับ
‎ถ้าเจ้าดื่มมัน
‎จะถือว่าเราเป็นสามีภรรยากันจริงๆ นะ
‎คิดซะว่านั่นเป็นเหล้าสมรสที่ดื่มในคืนแรกกัน
‎นางไร้ประโยชน์แล้วยังน่ารำคาญอีก
‎นี่เป็นภาพวาดของนาง ‎ที่ข้าได้รับก่อนพิธีแต่งงาน
‎เจ้าตามหาเจ้าสาวของข้าได้จริงหรือ
‎หากให้สมาคมพ่อค้าซงริมช่วย
‎วันนี้ทุกคนในอาณาจักรแดโฮ ‎จะได้เห็นใบหน้านี้ขอรับ
‎พัคดังกูคนนี้จะช่วยตามหา ‎พี่สาวของคุณหนูโชยอนเอง
‎(ผู้ที่เจอหญิงสาวคนนี้ ‎จะมีรางวัลให้อย่างงาม)
‎เห็นว่านางคือจินบูยอน ‎ลูกสาวคนโตของจินโยวอนล่ะ
‎หญิงสาวจินโยวอนหน้าตาดีทุกคนเลยนะ
‎ถ้าตามหาผู้หญิงคนนั้นเจอ จะได้เงินรางวัลหรือ
‎ใช่แล้ว เขาเขียนอยู่ตรงนั้นไง
‎โห เขาจะให้เงินรางวัลด้วย
‎ถ้าอย่างนั้นจินบูยอนคนนี้
‎จะได้เป็นผู้อำนวยการจินโยวอนหรือ
‎ก็น่าจะใช่นะ
‎นางเป็นนักบวชหญิงที่ลือกันว่า ‎มีพลังที่ยิ่งใหญ่ตั้งแต่เด็กๆ นี่นา
‎พลังของผู้อำนวยการจินอ่อนแอลง
‎เลยมีหลายคนกล่าวว่าต้องยึดของต้องมนตร์
‎มาจากตระกูลจินด้วย
‎ค่อยเป็นข่าวดีกับตระกูลจินหน่อยนะ
‎เจ้าจะบอกว่ามีการสู่ขอแต่งงาน
‎ระหว่างตระกูลซอกับจินโยวอนงั้นหรือ
‎พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
‎ยุนโอ เจ้าเป็นลูกพี่ลูกน้องของข้า
‎แต่กลับไม่บอกเรื่องแต่งงานกับข้าเลยหรือ
‎แม้แต่ตระกูลของข้าก็ยังดูถูกข้า
‎เพราะหน้าตาข้าเป็นเช่นนี้หรือ
‎ไม่มีใครในตระกูลทราบพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้อำนวยการจินขอร้องให้จัดพิธีอย่างเป็นความลับ
‎โปรดอย่ากริ้วเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนก็ดูถูกข้าสินะ
‎ข้าต้องมาอยู่ในสภาพนี้ ‎เพราะสามีที่ตายไปแล้วของนาง
‎มาคิดดูแล้ว
‎เจ้าวางแผนที่จะแต่งงาน
‎กับตระกูลที่ทำให้ข้าเป็นเช่นนี้หรือ
‎โปรดทรงอภัยให้กระหม่อมด้วย
‎การแต่งงานถูกยกเลิกไปแล้ว ‎โปรดทรงเย็นพระทัยด้วย
‎ทุกคน
‎เพิกเฉยต่อความเจ็บปวดของหม่อมฉันเพคะ
‎โปรดทรงช่วยตามหาวิธี
‎ให้หม่อมฉันหลุดพ้นจากร่างนี้ด้วยเพคะ
‎มันไม่มีวิธีแล้วมิใช่หรือ
‎ข้าจะยอมให้มีการแปรวิญญาณ
‎เพื่อพระมเหสีไม่ได้นี่นา
‎ยังไงก็เถอะ นักบวชหญิงที่จะสืบทอดจินโยวอนต่อ ‎ก็รอดชีวิตกลับมาแล้ว
‎นางคงแต่งตั้งผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการ ‎ในที่ประชุมลงมติครั้งนี้ได้สินะ
‎นี่คือใบหน้า
‎ของจินบูยอนที่มีชีวิตรอดกลับมาหรือ
‎ขอรับ
‎ดูจากที่ซงริมก็ช่วยตามหานาง ‎นางน่าจะเป็นตัวจริงนะขอรับ
‎นี่เป็นใบหน้าของนักซู
‎คนอื่นจะยังไงไม่รู้ ‎แต่ข้าจำหน้าของนางได้แม่น
‎แต่ว่า…
‎ทำไมนางถึงกลายเป็นจินบูยอนได้
‎ข้าคงต้องสืบแล้ว
‎นางคือจินบูยอนหรือ
‎ไม่ใช่นะ
‎จินบูยอนคือมูด็อกต่างหาก
‎ท่านต้องทำร่างกายให้อบอุ่นเข้าไว้
‎ข้าได้ยินเรื่องเมื่อคืนจากพ่อบ้านอีแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านเกือบแย่ไปแล้วนะเจ้าคะ
‎ขอโทษที่ทำให้ท่านเป็นห่วงนะเจ้าคะ
‎ว่าแต่
‎ข้าได้ยินว่าเมื่อคืนท่านจะออกไปจากที่นี่
‎นายน้อยจางอุกไม่ได้บอกอะไรท่านหรือเจ้าคะ
‎เขาดูแลคุณหนูที่หมดสติไปทั้งคืน
‎และกำชับข้าให้ต้มยา
‎ที่ช่วยคลายความหนาวให้คุณหนู ‎ก่อนจะออกไปเจ้าค่ะ
‎ข้าเลยว่าจะไปรับยาที่เซจุกวอนเจ้าค่ะ
‎ท่านแม่บ้านคิม
‎เขาขอให้รับยากี่วันหรือเจ้าคะ
‎เขาขอให้ข้าไปรับยาสามวันนะเจ้าคะ
‎สามวันหรือเจ้าคะ
‎ถ้างั้นข้าก็ต้องอยู่ที่นี่ต่ออีกสามวัน ‎เพื่อทานยาสินะเจ้าคะ
‎เมื่อคืน
‎ท่านคงตกใจมากใช่ไหม
‎พลังที่ชั่วร้ายแบบนั้น ‎ชอบหลั่งไหลมาหานายน้อยของข้าเจ้าค่ะ
‎เพราะแบบนั้นเขาจึงนอนไม่ค่อยหลับด้วย
‎ทำไมมันถึงมาหาเขาหรือเจ้าคะ
‎เพราะพลังยิ่งใหญ่ที่อยู่ในตัวของนายน้อยเจ้าค่ะ
‎ก็เหมือนแมลงหวี่แมลงวันที่มาตอมพลังของเขา
‎เขาต้องการพลังของข้า ‎เพื่อขับไล่พวกมันหรือเปล่านะ
‎เขาเคยถามว่าข้านำหินน้ำแข็งออกมาได้ไหม
‎ถ้านำมันออกมา
‎เขาจะสบายขึ้นไหมนะ
‎ท่านผู้นำ
‎วันนี้ท่านทำอะไรอีกแล้วหรือเจ้าคะ
‎ถั่วแดงนี่นา
‎จะทำโจ๊กถั่วแดงหรือเจ้าคะ
‎ข้าตั้งใจว่าจะทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดงน่ะ
‎จะทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดง ‎ไม่ใช่ถั่วเหลืองหรือเจ้าคะ
‎ทุกคนต่างบอกว่า ‎สำนวน "ทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดง"
‎หมายถึงการพูดปดหรือคุยโว
‎แต่ถ้าข้าทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดงได้จริงๆ
‎สำนวนนั้นก็จะหายไปจากโลกไงขอรับ
‎มันแปลว่าข้าจะทำลายความคิด
‎ของคนทั้งโลกได้ยังไงล่ะ
‎ข้าตั้งใจว่าจะลองท้าทายตัวเองดู
‎ท่านไม่น่าจะเอาชนะได้นะ
‎ก้อนถั่วหมักต้องทำจากถั่วเหลืองสิ
‎- มันทำจากถั่วแดงได้นะ ‎- ถั่วเหลืองเจ้าค่ะ
‎- ถั่วแดงขอรับ ‎- ถั่วเหลือง
‎- ถั่วแดง ‎- ถั่วเหลือง
‎- ถั่วแดง
‎- ถั่วเหลือง
‎- แดง ‎- เหลือง
‎- ถั่วแดง ‎- แดง…
‎- เหลือง… ‎- เหลือง ถั่วแดง…
‎แม่บ้านคิมกับข้าเข้าขากันได้จริงๆ
‎เฮ้อ
‎ถึงท่านจะทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดงได้ ‎ข้าก็ไม่ตกใจหรอกเจ้าค่ะ
‎เพราะเมื่อคืนข้าเจอเรื่องที่น่าเหลือเชื่อกว่า
‎หือ
‎ก็แบบว่า นายน้อย
‎พาคุณหนูคนหนึ่งมาที่บ้าน ‎บอกว่าจะแต่งงานกับนางเจ้าค่ะ
‎อุกบอกว่าจะทำอะไรนะขอรับ แต่งงานหรือ
‎เหลือเชื่อกว่าการทำก้อนถั่วหมัก ‎ด้วยถั่วแดงใช่ไหมเจ้าคะ
‎ในหัวใจอุกยังมีเด็กคนนั้นอยู่…
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ
‎เด็กคนนั้น…
‎ยังฝังอยู่ตรงนี้ของเขา
‎ท่านผู้นำ
‎ข้าหวังให้ท่านทำก้อนถั่วหมัก
‎ด้วยถั่วแดงสำเร็จนะเจ้าคะ
‎เรื่องที่น่าเหลือเชื่อจะได้เป็นจริงได้
‎อุกพาใครบางคนมา ‎และบอกว่าจะแต่งงานกับนางหรือ
‎ข้าต้องกินยาสามวัน
‎ถ้าชายหญิงอยู่บ้านเดียวกันเป็นเวลาสามวัน
‎ก็เป็นสามีภรรยากันนี่
‎ข้ายังพอมีหวังอยู่
‎ท่านเป็นใครหรือ
‎ข้าเป็นหมอที่มารักษานายน้อยของบ้านนี้เจ้าค่ะ
‎ข้าแวะมาเพราะท่านแม่บ้านคิมมาขอยาไป
‎ดูเหมือนเขาจะเรียกหมอมาดูแลข้าด้วยสินะ
‎เขาไม่เห็นต้องดูแลข้าขนาดนั้นเลย
‎ท่านคือใครหรือเจ้าคะ
‎คุณหนู
‎หน้าตาของนาง ‎ดูเหมือนภาพเหมือนของหญิงสาวที่ท่านผู้นำ
‎และนายน้อยซอยุลตามหาอยู่เลยนะเจ้าคะ
‎จริงด้วยแฮะ
‎ชื่อของท่านคือจินบูยอนหรือเปล่าเจ้าคะ
‎ท่านรู้ชื่อข้าได้อย่างไร
‎ไม่มีใครรู้จักข้านี่
‎พูดอะไรของท่านเจ้าคะ
‎ตอนนี้มีรูปของคุณหนูติดอยู่ทั่วเมืองหลวงเลย
‎พวกเขาเที่ยวตามหาท่านให้วุ่น
‎ทำไมถึงมาอยู่ที่บ้านนายน้อยอุกได้
‎- ท่านรีบออกไปเถิดเจ้าค่ะ ‎- ซุนอี
‎พวกเขากำลังตามหาข้า ‎โดยประกาศให้คนอื่นรู้หรือ
‎ท่านแม่ไม่มีทางทำเช่นนั้นนะ
‎ถ้าอย่างนั้นใครตามหาข้ากันนะ
‎ชุดพวกนั้นคือของท่านหรือเจ้าคะ
‎นั่นคือชุดแต่งงานใช่ไหม
‎เมื่อกี้เจ้าบอกว่าคนที่ตามหาข้าชื่อซอยุลใช่ไหม
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎เจ้าค่ะ
‎ชายหนุ่มตระกูลซอซึ่งมาจากป้อมซอโฮ
‎ผู้ที่ไม่ขาดตกบกพร่องตรงไหนเลย ใช่เขาไหม
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ
‎ทำไมจินบูยอนถึงมาอยู่ที่นี่ได้นะเจ้าคะ
‎ไม่รู้สิ
‎ท่านจะไปไหนอีกหรือขอรับ
‎ข้าจะไปแล้ว
‎ฝากบอกจางอุกทีว่าข้าไม่ต้องการยาแล้ว
‎อะไรนะขอรับ
‎ซอยุลกำลังตามหาข้าอยู่จริงๆ
‎เขาตามหาข้าที่หนีไป ‎ระหว่างแต่งงานขนาดนี้เลยหรือ
‎ดูจากที่เขาเปิดเผยใบหน้าของข้าให้คนบนโลกรู้
‎ก็แปลว่าเขามีเจตนารมณ์ต่างจากท่านแม่
‎ข้าลองเดิมพันชีวิตไว้กับชายคนนั้น ‎ก็คงดีเหมือนกัน
‎ท่านเป็นคุณหนูแห่งจินโยวอนนี่เอง
‎ช่วยลืมที่ข้าไม่ทราบ ‎และคิดว่าท่านเป็นโจรด้วยนะเจ้าคะ
‎ทุกคนกำลังตามหาท่านอยู่ ‎ให้ข้าไปส่งที่จินโยวอนไหมเจ้าคะ
‎ข้าต้องการเจอซอยุลก่อน
‎เขาอยู่ที่นี่ไหม
‎อ้อ นายน้อยซอยุล…
‎ข้าไม่รู้เหมือนกันว่าเขาอยู่ที่ห้องไหม
‎รอสักครู่นะเจ้าคะ
‎ลองไปเจอเขาก่อน
‎ถ้าเขาใช้ได้ ข้าก็จะเปลี่ยนใจเป็นเขา
‎นั่นนับว่าพวกเรา
‎ดื่มเหล้าสมรสไหมนะ
‎ท่านจะคบกับชายที่มีบาดแผลในอดีต ‎เหมือนดาบที่ปักหัวใจไม่ได้ไงเจ้าคะ
‎บาดแผลในอดีตที่เหมือนดาบที่ปักหัวใจ
‎มันเจ็บปวดแค่ไหนกันนะ
‎คุณหนู
‎นายน้อยซอยุลมาแล้วเจ้าค่ะ
‎ทุกคนกำลังตามหาท่านอยู่
‎แต่ข้าไม่นึกเลยว่าคุณหนูจะมาหาข้าด้วยตัวเอง
‎ข้าขอโทษที่หนีไประหว่างพิธีแต่งงานนะ
‎พอได้มานั่งประชันหน้ากับท่านเช่นนี้ ‎ข้าก็รู้สึกเสียดายเช่นกัน
‎หากข้าได้เจอท่านก่อน
‎ข้าก็คงลังเลว่าแต่งๆ ไปเลยดีไหม
‎ทำไมถึงลังเลเพราะข้าล่ะขอรับ
‎ก็ท่านรูปงามไง
‎มันเป็นธรรมดาที่หญิงสาว ‎จะหวั่นไหวต่อชายหนุ่มรูปงาม
‎แต่ก็แค่นั้นแหละ
‎เมื่อคืนนี้ ข้าได้มอบใจให้ชายอื่นไปแล้ว
‎ข้านึกว่าเอาทุกอย่างมาแล้ว ‎ตอนที่ห่อชุดแต่งงานออกมา
‎แต่หัวใจของข้าที่เมามายจากเหล้า ‎ที่ดื่ม ณ ที่แห่งนั้นไม่ได้ตามมาด้วย
‎ท่านกำลังจะบอกว่าไม่สามารถแต่งงาน
‎กับคนจากตระกูลซอได้หรือขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎เพราะฉะนั้นแล้ว ‎โปรดเลิกตามหาข้าอย่างเอิกเกริกเถิด
‎เข้าใจแล้วขอรับ
‎ข้าจะไปบอกท่านอาของข้าให้นะขอรับ
‎คนที่จะแต่งงานกับท่านไม่ใช่ข้าขอรับ
‎คนจากตระกูลซอที่เดินทางมาจากป้อมซอโฮ
‎- ท่านนั่งเรือมานี่ ‎- พวกเรามาด้วยกันขอรับ
‎ท่านน่าจะเข้าใจผิดเพราะไม่รู้ชื่อของเขา
‎ไม่ใช่ท่านหรอกหรือ
‎งั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย
‎ข้าตัดใจง่ายกว่าเดิมเยอะเลย
‎พูดตามตรง ข้าแอบรู้สึกเสียดายอยู่นิดๆ
‎ตอนนี้ค่อยโล่งหน่อย
‎ทำไมหรือ
‎ข้าแค่สงสัยว่า ‎พวกเราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า
‎ไม่มีทางหรอก
‎เพราะข้าไม่เคยออกมาข้างนอก
‎ข้าต้องรีบกลับไปแล้ว ‎เพราะตกลงไว้ว่าจะทานยาเป็นเวลาสามวัน
‎ฝากบอกท่านอาของท่านด้วยนะ
‎กลับกันเถิดเจ้าค่ะ คุณหนู
‎ขอเวลาข้าสักสามวันไม่ได้หรือ
‎แค่สามวันเท่านั้น
‎แล้วข้าจะกลับเข้าไปในห้องนั้นแต่โดยดี
‎และจะยอมถูกขังอยู่ในนั้น ‎ตามที่ท่านแม่ต้องการเอง
‎ขอเวลาข้าแค่สามวันนะ
‎ข้าต้องทำตามที่ท่านผู้อำนวยการสั่งเจ้าค่ะ
‎ไปเถิดเจ้าค่ะ
‎นางถูกขังไว้หรือ
‎อ้อ นายน้อย
‎คุณหนูคนนั้น ‎เป็นคุณหนูจากจินโยวอนใช่ไหมเจ้าคะ
‎คนในเมืองหลวงต่างก็ ‎ตามหาคุณหนูคนนั้นให้วุ่นเลยเจ้าค่ะ
‎ไม่รู้เพราะแบบนั้นหรือเปล่า ‎นางเลยกลับไปแล้วเจ้าค่ะ
‎- นางไปแล้วหรือ ‎- เจ้าค่ะ
‎นางขนชุดแต่งงานกลับไปด้วยเจ้าค่ะ
‎เรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่เจ้าคะ
‎ถ้านางไปแล้วก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ ‎คิดซะว่าเรื่องเมื่อวานไม่เคยเกิดขึ้นนะ
‎ตามคาดเลย
‎ทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดงไม่ได้จริงๆ
‎ถ้าไม่มีมันแล้ว
‎เจ้าก็หนีไปไหนก็ได้ไม่ใช่หรือ
‎ถ้าเจ้าต้องการหนี ข้าก็ช่วยเจ้าได้
‎และถ้าเจ้าต้องการ ข้าก็เอาเงินให้เจ้าได้
‎เจ้าบอกว่าจะไม่เอ่ยชื่อข้านี่
‎คิดซะว่าเป็นค่าประนีประนอมแล้วกัน
‎แม่ของข้า…
‎เคยสูญเสียข้าไปตอนข้าเด็กๆ
‎และใช้เวลามากกว่า 10 ปี ‎กว่าจะตามหาข้าเจอ
‎ข้ารู้สึกอึดอัดแทบตายที่ถูกขัง ‎จนอยากออกมาก็จริง
‎แต่ข้าจากไปถาวรไม่ได้หรอก
‎เพราะถ้าทำแบบนั้น
‎นางจะสูญเสียลูกไปอีกครั้ง
‎และมีชีวิตเหมือนอยู่ในขุมนรก
‎ข้าทำเช่นนั้นไม่ได้หรอก
‎พอกลับไปแล้ว
‎นางก็ต้องถูกขังอีกสินะ
‎ลูกสาวที่ล้ำค่าของข้า
‎ข้านึกว่าจะสูญเสียเจ้าไปอีก
‎ขอโทษเจ้าค่ะ ท่านแม่
‎ลูกแม่
‎บูยอน
‎ลูกสาวแม่
‎ท่านยกเลิกงานแต่งแล้วหรือขอรับ
‎พระมเหสีทรงไม่ปลื้มน่ะ
‎ข้าก็ลืมคิดถึงเรื่องนั้นไป
‎งั้นคุณหนูคนนั้นจะเป็นอย่างไรขอรับ
‎ไม่ใช่เรื่องของข้าแล้วนี่
‎นางเป็นลูกสาวที่ถูกขังไว้ที่จินโยวอน ‎เพราะพวกเขาขายหน้า
‎ข้าอุตส่าห์ใจกว้างยอมแต่งงานกับนาง
‎แต่ทางนั้นเป็นคนสร้างปัญหาเอง
‎เป็นอีกแล้วหรือ
‎เจ้ากลับมาที่ป้อมแดโฮเพราะอาการเจ็บหนักขึ้น
‎แล้วไปขอให้ท่านหมอฮอยอมรักษาหรือยัง
‎อย่าบอกอาการของข้าให้คนอื่นรู้นะขอรับ
‎ฝ่าบาททรงมีรับสั่ง
‎ให้จินบูยอนเข้าร่วมการประชุมลงมติขอรับ
‎ราชวงศ์เริ่มมีพระราชโองการ ‎ในการประชุมลงมติ
‎ของจอมเวทตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‎เจ้าที่เป็นหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน ‎แนะนำให้ทำเช่นนั้นใช่ไหม
‎ให้ข้าได้ทักทายนางหน่อยเถิด
‎ข้าเห็นใบหน้าของนางผ่านรูปวาดแล้ว ‎แต่ก็อยากเจอนางตัวเป็นๆ ขอรับ
‎ทำไมเจ้า…
‎ต้องอยากเจอนางด้วย
‎ยังไงข้าก็มีศักดิ์เป็นน้าของนางมิใช่หรือขอรับ
‎หลานสาวที่หายไปกลับมาทั้งที ‎ก็เป็นเรื่องปกติที่ข้าจะอยากเจอ
‎นางเป็นคนสวย
‎ท่านอาจารย์อีพูดไว้
‎ว่านางเหมือนข้ามาก
‎ท่านอาจารย์อี ‎ลูกศิษย์ของซอกยองหรือขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎ตอนที่ข้าเจอบูยอน นางป่วยหนักมาก
‎ท่านอาจารย์อีจึงรักษา
‎และช่วยดูแลนางให้
‎ต้องขอบคุณเจ้า
‎ทำให้ข้าต้องขายขี้หน้า ‎โดยการพาลูกสาวตัวปลอมเข้าบ้าน
‎ข้าไม่อยากทำผิดแบบเดิมอีก
‎จึงไปขอความช่วยเหลือจากท่านอาจารย์อี
‎ถ้าท่านอาจารย์ช่วยยืนยันแล้ว ‎นางคงเป็นบูยอนไม่ผิดตัวแน่นอนนะขอรับ
‎ว่าแต่ ทำไมท่านถึงซ่อนตัวนางไว้หรือขอรับ
‎ข้าบอกว่านางป่วยไง
‎ตอนนี้นางหายดีหรือยังขอรับ
‎ในการประชุมลงมติคราวนี้ ‎จะมีการหารือเรื่องยึดของต้องมนตร์
‎ของจินโยวอนขอรับ
‎ซึ่งนั่นก็หมายความว่า ‎จะมีการส่งมอบสำนักจินโยวอน
‎ให้ตระกูลอื่นที่ไม่ใช่ตระกูลจินขอรับ
‎พูดอะไรเหลวไหล
‎นี่เป็นสิ่งที่ท่านพี่ต้องรับผิดชอบ ‎ที่ปิดประตูจินโยวอนถึงสามปี
‎ผู้อำนวยการก็มีอายุมากขึ้น
‎และพลังค่อยๆ อ่อนแอลง
‎แล้วยังไม่มีผู้สืบทอดที่มีพลังแข็งแกร่ง
‎แล้วใครจะไว้ใจให้ตระกูลจิน
‎ดูแลของต้องมนตร์ ‎ที่ล้ำค่าและอันตรายพวกนั้นล่ะขอรับ
‎นั่นเป็น
‎คำแนะนำของเจ้า ‎ในฐานะหัวหน้าสำนักชอนบูกวันหรือ
‎ถ้าจะให้ข้าแนะนำท่านพี่ในฐานะน้องชายละก็
‎พาบูยอนมาที่ที่ประชุมลงมติด้วยขอรับ
‎นางเป็นเด็กที่ถูกลือว่า ‎มีพลังยิ่งใหญ่รองมาจากจินซอลรันนะขอรับ
‎ถ้าท่านแต่งตั้งนางให้เป็นผู้สืบทอด
‎ท่านก็จะไม่ถูกแย่งจินโยวอนไปขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้น ไว้เจอกันที่ที่ประชุมลงมตินะขอรับ
‎ที่ประชุมลงมติ ‎ที่จะจัดขึ้นที่ชอนบูกวันในครั้งนี้
‎จินบูยอนจะเข้าร่วมด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎จินบูยอนที่ผู้คนต่างก็พูดถึงกัน
‎จะปรากฏตัวขึ้นจริงๆ สินะ
‎จะเสด็จไปทอดพระเนตรไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ล่ะ
‎ข้ามีความทรงจำไม่ค่อยดีกับจินบูยอน
‎ข้าเคยติดอยู่ในเกราะกำบัง ‎เพราะไปดูหน้านางไง
‎จริงด้วย
‎เฮ้อ
‎ในนั้นมีหมอกหนาจนมองไม่เห็นอะไรเลย
‎- ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ ‎- แล้วฝนก็ตกลงมาด้วย
‎โธ่เอ๊ย
‎ข้าพยายามทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดง
‎แต่ไม่สำเร็จ
‎จึงลองทำโจ๊กถั่วแดงแทน
‎รสชาติเป็นยังไงบ้าง
‎เดี๋ยวนะ ท่านทำไม่สำเร็จ ‎แล้วทำไมข้าถึงได้รสก้อนถั่วหมักล่ะขอรับ
‎มันมีรสก้อนถั่วหมักอยู่ใช่ไหม
‎พอทำแล้วข้าก็รู้สึกว่า ‎มันจะกลายเป็นก้อนถั่วหมักเหมือนกัน
‎ท่านเรียกข้ามากำจัด ‎ของที่ท่านทำไม่สำเร็จหรือขอรับ
‎อุก
‎ข้าได้ยินว่าเจ้าพาหญิงสาว ‎ที่จะแต่งงานด้วยมาหรือ
‎ข้าคิดไว้แล้วว่าแม่บ้านคิมต้องมาบอกท่าน
‎ทำไมเจ้าถึงชิงตัวนักบวชหญิงจินโยวอน
‎ที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานหรือ
‎เพราะนางสวยขอรับ
‎ข้าตกหลุมรักในความสวยของนางขอรับ ‎เพราะนางงดงาม
‎เจ้าคิดว่าหญิงสาวงดงามคนนั้น
‎จะนำหินน้ำแข็งออกจากตัวเจ้าให้ได้หรือ
‎เจ้าเด็กคนนี้
‎ถ้าจะแต่งงาน เจ้าก็ต้องแต่งกับคนที่เจ้า ‎จะจับมือใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดชีวิตสิ
‎มันใช่เรื่องที่จะแต่งงาน ‎กับคนที่จะเอาชีวิตเจ้าไปหรือ
‎ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกขอรับ นางหนีไปแล้ว
‎ดีแล้ว
‎ข้าได้ยินว่านางจะถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอด ‎สำนักจินโยวอนอย่างเป็นทางการในคืนนี้
‎จินบูยอนหรือขอรับ ได้ยังไงกัน…
‎นางมีพลังที่ยิ่งใหญ่มิใช่หรือ
‎ที่ผ่านมาผู้คนคงกังวลเกี่ยวกับจินโยวอนมากมาย
‎ถ้านางพาลูกสาวคนโตไปที่ที่ประชุมลงมติ
‎และแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอด
‎ก็คงแสดงให้เห็นว่าจินโยวอนยังแข็งแกร่งอยู่ได้
‎พวกนางพยายามทำก้อนถั่วหมัก ‎ด้วยถั่วแดงสินะขอรับ
‎ท่านทราบไหมขอรับว่าต้องทำยังไง
‎ถึงจะทำก้อนถั่วหมักด้วยถั่วแดงสำเร็จ
‎มีวิธีด้วยหรือ
‎ท่านต้องซ่อนมันไว้
‎และไม่ให้ใครลิ้มรสขอรับ
‎มันไม่อร่อยขนาดนั้นเลยหรือ
‎ขอรับ
‎มันไม่มี…
‎รสชาติของความอร่อยเลย
‎ข้าจะเอาน้ำผึ้งมาให้แล้วกัน
‎กินเป็นโจ๊กถั่วแดงหวานไปซะ
‎ถั่วแดงจะเป็นก้อนถั่วหมักได้ยังไง
‎นางโง่จริงๆ เลย
‎ควรจะหนีไปซะสิ
‎ข้าไม่อยากพาเจ้าไปที่นั่นเลย
‎แต่เพื่อไม่ให้ถูกแย่งจินโยวอนไป ‎ข้าก็เลี่ยงไม่ได้
‎ท่านแม่
‎ข้าไม่มีพลังนะ
‎จะไม่เป็นไรหรือเจ้าคะ
‎เพราะฉะนั้น
‎เจ้าถึงต้องช่วยข้า
‎จากนี้ไปเจ้าจะออกไปจากที่นี่ไม่ได้ บูยอน
‎ทุกคนรู้จักหน้าตาของเจ้าแล้ว ‎เจ้าจะไปพบใครไม่ได้แล้ว
‎เพราะเราจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้เด็ดขาด ‎ว่าผู้สืบทอดจินโยวอน
‎ไม่มีพลังใดๆ
‎ถ้าอย่างนั้นข้าก็ต้องถูกขัง
‎อยู่ในห้องนี้ตลอดไปสินะเจ้าคะ
‎จงทำเช่นนั้นเพื่อแม่ด้วยนะ
‎ด้ายติดตามขาดไปแล้วสินะ
‎มาร้อยมันไว้
‎ไม่ให้ขาดอีกกันนะ
‎ตะเกียงนั่น…
‎ดับได้ยังไงกัน
‎พวกเขาบอกว่า ‎ข้าสูญเสียพลังไปพร้อมกับความทรงจำ
‎นางบอกข้าว่า
‎นางดับไม่ได้นี่นา
‎ข้าอาจจะหลอกเจ้า
‎แต่มันไม่ใช่เรื่องโกหกทั้งหมด
‎พลังของจินบูยอนยิ่งใหญ่ขนาดนั้นเลยหรือขอรับ
‎พวกเขาบอกว่านางตามหาหินน้ำแข็งเจอนี่ขอรับ
‎หากจินบูยอนปรากฏตัวที่นี่ในวันนี้
‎เราก็ให้ตระกูลจินดูแลสำนักจินโยวอนต่อไป
‎ได้สบายหายห่วงเลย
‎เมื่อกลับบ้าน ‎หลังการประชุมนี้สิ้นสุดลงแล้ว
‎เจ้าต้องทำตามที่สัญญากับแม่
‎ห้ามก้าวเท้าออกจากจินโยวอนอีกเป็นอันขาด
‎นางคือจินบูยอนหรือ
‎วันนี้ข้าจะแนะนำผู้สืบทอดของจินโยวอน
‎ให้พวกท่านทุกคนในที่นี้รู้จักเจ้าค่ะ
‎ยินดีที่ได้รู้จักเจ้าค่ะ
‎ข้าเป็นบุตรสาวคนโตของตระกูลจิน
‎จินบูยอนเจ้าค่ะ
‎- เกิดอะไรขึ้นน่ะ ‎- นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎- อะไรน่ะ ‎- อะไรกัน
‎- อะไรเนี่ย ‎- เกิดอะไรขึ้น
‎จางอุกหรือ
‎จางอุกมาที่ประชุมลงมติทำไมกัน
‎เจ้ากลับไปทั้งที่ยังไม่ได้กินยาด้วย
‎เพราะทุกคนกำลังตามหาข้าอยู่
‎เจ้ามาทำอะไรที่นี่หรือ
‎ข้ามีสิ่งที่ต้องตรวจสอบน่ะ
‎ตะเกียงนี้มันดับอยู่
‎ฝีมือเจ้าหรือ
‎ข้าจุดมันอีกครั้งแล้ว
‎เจ้าลองดับมันอีกทีดู
‎ข้า…
‎ดับมันไม่ได้
‎ถ้าเจ้าดับมันได้
‎ข้าจะพาเจ้าไปเอง
‎เดี๋ยว…
‎มันดับแล้ว
‎ข้า…
‎เป็นคนดับมันหรือ
‎เจ้าทำอะไรน่ะ
‎จินบูยอน…
‎เป็นผู้สืบทอดจินโยวอนไม่ได้ขอรับ
‎เจ้าทำอะไรของเจ้ากัน
‎จินบูยอน
‎ได้แต่งงานกับจางอุกแห่งตระกูลจางแล้วขอรับ
‎- พวกเขาแต่งงานกันหรือ ‎- แต่งงานหรือ
‎- จินบูยอนกับจางอุกหรือ ‎- เขาพูดเรื่องอะไร
‎บูยอน นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎เขาพูดถูกแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่
‎ข้าได้ดื่มเหล้าสมรสกับชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ ข้า
‎และเป็นสามีภรรยากันแล้วเจ้าค่ะ
‎ข้าจะไม่กลับไปอาศัยอยู่ในห้องนั้น
‎ของจินโยวอนเจ้าค่ะ
‎พวกเราแต่งงานกันแล้วขอรับ
‎ทุกคนโปรดแสดงความยินดีกับเราด้วย
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎หากพลังของข้าเป็นข้ออ้าง
‎ท่านจะลองต่อต้านมันดูไหมขอรับ
‎อันที่จริงแล้วข้าคาดหวังด้วยล่ะ
‎ทำไม อะไร
‎ข้าต้องสืบเรื่องจินบูยอนเพิ่มเติมอีกหน่อยแล้ว
‎ข้ารู้สึกว่าพวกเราวนกลับมาที่เดิมตลอดเลยนะ
‎หัวไม่ดีหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎ข้าแค่สับสนขอรับ
‎น่าอร่อยจัง
‎ท่านขันที ท่านพอมีเงินบ้างไหม
‎ข้าหรือ เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ
‎กระหม่อมจะเรียกวิญญาณของนักซูที่ตายไป ‎ออกมาอีกครั้งและทำให้จางอุกหวั่นไหว
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน