‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎พวกเรานำเหล้าที่จะใช้ใน ‎พิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษจินโยวอนมาส่งขอรับ
‎พวกเจ้าเปลี่ยนน้ำที่ใช้หมักเหล้าสินะ
‎พอดีว่าเกิดภัยแล้งต่อเนื่องเป็นเวลาสามปี
‎ทำให้บ่อน้ำที่ใช้หมักเหล้าเซ่นไหว้แห้งเหือด
‎เราจึงเปลี่ยนน้ำขอรับ
‎- ตาเถร ‎- ตายจริง
‎- ไม่นะ ‎- อะไรน่ะ เดี๋ยวก่อน…
‎ไปหมักมาใหม่ด้วย
‎อะไรนะขอรับ
‎เดี๋ยวสิ แต่เราไม่มีน้ำนะ
‎แล้วเราจะหมักเหล้าได้อย่างไรล่ะขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้น ‎เราก็ขอใช้น้ำจากจินโยวอนหน่อยเถิดขอรับ
‎อนุญาตให้แค่เขาเข้าไป แล้วเอาน้ำให้เขา
‎- เจ้าค่ะ ‎- ข้าหรือ
‎ไปเร็ว
‎- ไปเถิด ‎- ไป
‎คุณหนูหายออกไปจากห้องอีกแล้วเจ้าค่ะ
‎รอข้าอยู่ตรงนี้ ห้ามไปไหนเด็ดขาด
‎อ้อ ขอรับ
‎สวยจัง
‎นั่นคือเหล้าหรือ
‎นี่ขอรับ
‎เหล้าคุณภาพดีนี่
‎กลิ่นหอมดี
‎มีอีกไหม
‎ข้ามีอีกขวดหนึ่งอยู่
‎- เอามาให้ข้าหน่อย ‎- ขอรับ
‎คุณหนู คุณหนูเจ้าคะ
‎- ไปตามหาทางนั้นด้วย ‎- เร็วเข้า เร็วสิๆ
‎อ้อ นี่ขอรับ
‎เดี๋ยวก่อน
‎สวยจัง
‎ข้าไม่เคยเห็นใครสวยขนาดนั้นมาก่อนเลยขอรับ
‎เหมือนจะเป็นคุณหนูแห่งจินโยวอนเลย
‎คุณหนูแห่งจินโยวอนมีแค่คุณหนูจินโชยอน ‎ที่เราเห็นเมื่อสักครู่เท่านั้นนะ
‎ที่นั่นคือจินโยวอนนะ
‎เขาคงโดนของต้องมนตร์หลอกเอาน่ะสิ
‎พวกเขาไม่ยอมเปิดประตู ‎ให้คนนอกเข้าไปมาสามปีแล้ว
‎ก็น่าจะมีผีสางว่อนเลยไม่ใช่หรือ
‎ถ้าเป็นผี ข้าก็ยอมให้หลอก ‎ข้าอยากเจอนางอีกครั้งจังเลยขอรับ
‎โธ่เอ๊ย
‎เรากำลังไปส่งเหล้าที่งานศพ ‎แล้วมาพูดเรื่องผีให้เป็นลางทำไมเนี่ย
‎- ให้ตายเถอะ ‎- ขอโทษขอรับ
‎ก่อนจะเข้าไปในงานศพ
‎รับยันต์ไล่ผีไปกันคนละใบก่อนนะ
‎นี่อะไรน่ะ
‎เขาว่านี่เป็นยันต์ที่ไล่ได้แม้กระทั่งผู้แปรวิญญาณล่ะ
‎จำนักซู ผู้แปรวิญญาณที่สร้างความวุ่นวาย ‎ให้ซงริมเมื่อสามปีก่อนได้ไหม
‎เขานำศพที่กลายเป็นหินของนางมาบด
‎แล้วใช้ผงหินนั่นมาเขียนยันต์ล่ะ
‎- ผงหินของนักซูหรือ ‎- ใช่แล้ว
‎เพ้อเจ้อจริงๆ
‎ตอนนี้ศพของนักซู ‎อยู่ใต้ทะเลสาบคยองชอนแดโฮต่างหาก
‎โธ่เอ๊ย
‎เจ้าไปฟังเรื่องเหลวไหลอะไรมาก็ไม่รู้ ‎เสียเงินเปล่าสินะ
‎โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
‎เชื่อข้าเถอะน่า
‎เมื่อผู้แปรวิญญาณปรากฏตัว
‎ก็แค่แสดงยันต์นี้ที่บรรจุพลังของนักซูไป…
‎ฝีมือเจ้าหรือ
‎เปล่านะ
‎รอข้าด้วย อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียว
‎- นั่นอะไรน่ะ ‎- บ้าเอ๊ย
‎เขาถูกผู้แปรวิญญาณจับกินหรือ
‎- นั่นใครน่ะ ‎- ใครน่ะ
‎เขาคือผู้แปรวิญญาณหรือขอรับ
‎เราจะตายหรือ
‎ไปให้พ้นนะ
‎- อย่ามานะ ‎- ไปให้พ้น
‎- ไปซะ ‎- ไสหัวไป
‎- เราถอยกันเถอะ ‎- ไปกัน
‎เดี๋ยวก่อน
‎เขาไม่ใช่ผู้แปรวิญญาณสินะ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎ยันต์นี่นา
‎มันกันผู้แปรวิญญาณได้หรือ
‎ซื้อมาจากไหน หมู่บ้านแกมาหรือ
‎ขอรับ
‎- จ่ายไปเท่าไรล่ะ ‎- เงินหนึ่งนยัง
‎- ต่อสามใบหรือ ‎- เปล่านะขอรับ
‎ใบละหนึ่งนยัง รวมแล้วสามนยัง…
‎นะขอรับ
‎จ่ายไปแพงเหมือนกันนะ
‎หมู่บ้านแกมาไม่มีจรรยาบรรณเลยนะ
‎เห็นว่าที่อื่นขายสิบใบ ราคาหนึ่งนยังด้วย
‎จริงหรือขอรับ ที่ไหนกัน
‎ใช่เวลามาสงสัยเรื่องนั้นไหม
‎บ้าจริง
‎อย่างน้อยมันก็ควรคุ้มค่า ‎กับที่เจ้าจ่ายไปแพงหน่อย
‎ถ้าพวกเจ้าอยากมีชีวิตอยู่
‎ก็อย่าขวางแล้วหมอบลงซะ
‎แม้จะมีหินน้ำแข็งอยู่ในตัว
‎แต่วิชาทันซูของเจ้า ‎ก็สร้างน้ำได้เพียงหนึ่งหยดเองหรือ
‎วิญญาณเจ้ากลับเข้ามาอยู่ในร่างที่ตายไปแล้ว
‎เจ้าก็เป็นเพียงผู้แปรวิญญาณเหมือนกับข้านั่นแหละ
‎สำหรับคนอื่นบนโลก
‎เจ้าก็เป็นสัตว์ประหลาดเหมือนข้า
‎จะพูดอะไรอีกไหม
‎ถ้ามีก็รีบพูดเถอะ เพราะน้ำหนึ่งหยดที่เจ้าว่า
‎มันจะเจ็บมากเลยล่ะ
‎เจ้าขโมยร่างลูกชายมาเพราะอยากมีชีวิตอยู่ต่อ ‎แล้วยังมีหน้ามาสอนข้าอีก
‎ท่านไม่ใช่ผู้แปรวิญญาณ
‎แต่เป็นจอมเวทที่ตามล่าผู้แปรวิญญาณนี่เอง
‎ขอบคุณที่ช่วยพวกเราไว้นะขอรับ ท่านจอมเวท
‎- ที่เอวของเจ้าคือเหล้าใช่ไหม ‎- ขอรับ
‎โธ่ถัง
‎เขาถูกพ่อแย่งร่างไปหรือนี่
‎น่าสงสารจริงๆ
‎พอผู้แปรวิญญาณตายไปแล้ว ‎กลายเป็นหินจริงๆ แฮะ
‎ท่านจอมเวท ถ้างั้น…
‎นักซูก็ตายไปเป็นหินเหมือนกันใช่ไหม
‎เห็นไหมว่านักซูตายเป็นหินจริงๆ
‎ยันต์นี้ทำมาจากผงหินของนักซูจริงๆ นะ
‎ยันต์นี้ป้องกันได้หมด ‎แม้กระทั่งสัตว์ประหลาดเหมือนนักซูด้วยขอรับ
‎ท่านจอมเวท
‎ข้ามอบให้สักอันดีไหม
‎ถ้ามียันต์นี้
‎ก็ป้องกันได้แม้กระทั่งนักซูหรือ
‎ดูท่าผู้คนยังคิดว่า
‎นักซูยังมีชีวิตอยู่สินะ
‎โธ่ นักซูตายไปแล้วขอรับ
‎แต่แม้ว่านางจะกลายเป็นหิน ‎อยู่ที่ก้นทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎ผู้คนก็ยังคงหวาดกลัวนักซูอยู่ขอรับ
‎เดี๋ยวจะมีคนจากซงริมมาจัดการที่นี่
‎ท่านจอมเวท ท่านชื่ออะไร…
‎ข้าว่าข้ารู้ว่าเขาคือใคร
‎ผู้ที่มีหินน้ำแข็งอยู่ในตัว
‎จนสามารถใช้พลังฮวันซูได้
‎เขาคือจอมเวทคนนั้น
‎คนที่เกือบตายเพราะนักซู
‎นายน้อยตระกูลจางหรือ
‎เขามีความสัมพันธ์อะไรกับนักซูหรือขอรับ
‎นี่เป็นยันต์ที่ช่วยป้องกันนักซูขอรับ
‎ถ้ามียันต์นี้
‎ถึงเจ้ามาหา ข้าก็มองไม่เห็นสินะ
‎นักซูเคยเป็นเด็กรับใช้ที่ดูแลเขา
‎และเป็นคู่หมั้นที่เขาจะแต่งงานด้วย
‎และนักซูก็ตอบแทนความรัก ‎และความหวงแหนของเขา
‎ด้วยการ…
‎แทงดาบไปที่หัวใจของเขา
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎พลังของท้องฟ้าที่ควบคุมลม เมฆและฝน
‎ได้มาบรรจบกับพื้นดิน ‎จึงเกิดพลังที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมา
‎และประเทศได้ถูกตั้งขึ้น ‎ล้อมรอบทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎ที่บรรจุพลังนั้นไว้
‎ประเทศที่มีทะเลสาบอันกว้างใหญ่นั้น
‎มีชื่อว่าอาณาจักรแดโฮ
‎นี่เป็นเรื่องราวของเหล่าจอมเวท ‎แห่งอาณาจักรแดโฮ
‎ที่ไม่ปรากฏบนแผนที่หรือประวัติศาสตร์ใดๆ
‎น่าอร่อยจัง
‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ ‎- ทานให้อร่อยนะ
‎ผู้แปรวิญญาณปรากฏตัวอีกแล้วแน่เลย
‎ข้ากลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ
‎คลาดกับนางหรือขอรับ
‎นางดันหนีเข้าไปซ่อนตัวในจินโยวอนขอรับ
‎จินโยวอนหรือขอรับ
‎(สำนักจินโยวอน)
‎เราให้คนนอกเข้าไปข้างใน ‎จินโยวอนไม่ได้เจ้าค่ะ
‎ข้ารู้ว่าตลอดสามปีที่ผ่านมา
‎สำนักจินโยวอนได้ปิดห้าม ‎ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้าไป
‎แต่นี่เป็นสถานการณ์ฉุกเฉิน ‎มีผู้แปรวิญญาณเข้าไปหลบซ่อนในนั้น
‎บอกท่านผู้อำนวยการทีว่าให้มาพบข้า
‎ท่านผู้อำนวยการคงไม่มาพบท่านเจ้าค่ะ
‎เขาผู้นี้เป็นท่านผู้นำแห่งซงริมนะ
‎เจ้าเป็นแค่นักบวชหญิงขั้นต่ำ แต่บังอาจปฏิเสธ ‎คำขอของผู้นำซงริมโดยไม่แจ้งนางได้อย่างไร
‎- ขอโทษด้วยเจ้าค่ะ ‎- เปิดประตูเดี๋ยวนี้
‎คุณหนูโชยอน
‎เราไม่ได้เจอกันสามปีแล้ว
‎ที่ผ่านมาท่านสบายดีไหมขอรับ
‎ข้าไม่ได้ออกมาเพื่อถามสารทุกข์สุกดิบเจ้าค่ะ
‎ท่านแม่ไม่อนุญาตให้คนนอกเข้าไปในจินโยวอน
‎ท่านกลับไปเถิดเจ้าค่ะ
‎นี่เป็นสถานการณ์อันตรายขอรับ
‎ผู้แปรวิญญาณตนนี้ทำร้ายผู้คน ‎หลายสิบชีวิตที่ท่าเรือยองโพ
‎คนของจินโยวอนก็อาจถูกทำร้ายได้นะขอรับ
‎เหมือนพ่อของข้าน่ะหรือเจ้าคะ
‎ท่านช่วยพ่อของคู่หมั้นจากผู้แปรวิญญาณไม่ได้
‎แล้วท่านจะมาช่วยใครเอาป่านนี้เจ้าคะ
‎เรื่องในตอนนั้น…
‎ท่านไม่ให้เวลาข้าแม้แต่จะกล่าวขอโทษ
‎ข้ารู้สึกผิดในหัวใจมาตลอดขอรับ
‎รู้สึกผิดต่อไปด้วยเจ้าค่ะ
‎โปรดอย่าลืมมันแล้วสบายใจขึ้นเลย
‎คุณหนูโชยอน
‎โปรดกลับไปด้วยเจ้าค่ะ
‎เมื่อครู่
‎มีใครเข้าไปข้างในหรือเจ้าคะ
‎ขอรับ
‎น่าจะเป็นจางอุกนะขอรับ
‎เขาตามล่าผู้แปรวิญญาณอยู่กับพวกเราน่ะขอรับ
‎จางอุกหรือเจ้าคะ
‎ท่านกำลังบอกว่า ‎เขาเข้าไปข้างในนั้นหรือเจ้าคะ
‎อุกได้รับคำสั่ง
‎จากราชสำนักและที่ประชุมลงมติ ‎ให้ตามจับผู้แปรวิญญาณไงขอรับ
‎ข้าขอปิดประตูนะเจ้าคะ
‎ท่านกลับไปเถิด
‎จางอุกเข้าไปในนั้นแล้ว ‎เขาคงจับผู้แปรวิญญาณได้แน่นอนขอรับ
‎พวกเราแค่รออยู่ที่นี่เถิดขอรับ
‎ขอรับ
‎จางอุก
‎เข้ามาในบ้านนี้หรือ
‎เจ้าค่ะ
‎เขามาตามจับผู้แปรวิญญาณ ‎ที่มาหลบซ่อนตัวเจ้าค่ะ
‎บูยอนยังอยู่ที่เรือนเล็กอย่างสงบเสงี่ยมใช่ไหม
‎ห้องในเรือนเล็กที่ท่านพี่บูยอนถูกขังอยู่
‎มีเกราะป้องกันบังตาไว้ ทำให้สังเกตเห็นได้ยาก
‎ไม่มีทางที่จางอุกจะเจอนางเจ้าค่ะ
‎เจ้าคงแปรวิญญาณมานานแล้วสินะ
‎อะไรน่ะ
‎ที่นี่คือที่ไหนกัน
‎คุกหรือ
‎อย่าแตะต้องมันนะ
‎เจ้าเป็นใคร เข้ามาในนี้ได้ยังไง
‎เจ้าบ้าไปแล้วสินะ
‎เจ้าคงจะเป็นแค่นักบวชจินโยวอนกระจอกๆ
‎แต่กล้าดีจ่อเหล็กเขี่ยไฟมาที่ข้าหรือ
‎สุดยอดเลยแฮะ
‎เจ้าทำลายเกราะกำบัง ‎แล้วเข้ามาในห้องนี้งั้นหรือ
‎ถ้าเป็นนักบวชหญิงจินโยวอน ‎ก็น่าจะรู้จักข้านะ
‎เจ้าเป็นใคร
‎แล้วที่นี่เอาไว้ทำอะไร
‎ที่นี่คือคุกหรือ
‎เจ้าถูกขังอยู่ที่นี่หรือ
‎ที่นี่ไม่ใช่คุกหรอก
‎ข้าเหยียบปีนขึ้นไปได้เลยแฮะ
‎เจ้าปักอันนี้ที่กำแพงให้ด้วยสิ
‎ว่าไงนะ
‎มันแบนเลยปักยากหรือเปล่านะ
‎ถ้างั้น…
‎อันนี้ดีกว่าไหมนะ อันนี้ล่ะ
‎อันไหนดีกว่าหรือ
‎เจ้าคงถูกขังจริงๆ สิท่า
‎หรือว่าจะไม่ดีนะ
‎เจ้าคงป่วยสินะ
‎อันนี้จะดีกว่าไหมนะ
‎เจ้าจะไปแล้วหรือ
‎ได้สิ งั้นออกไปด้วยกันนะ
‎นี่เจ้า
‎จะตามข้าออกไปหรือ
‎ข้าไม่ได้ออกไปสูดอากาศข้างนอกมานานแล้ว
‎กลิ่นดอกไม้ติดชุดของเจ้ามานี่เอง
‎ดอกกุหลาบข้างนอกบานแล้วแน่เลย
‎นี่
‎ข้าเข้าใจนะว่าเจ้าอยากจะออกไป ‎เด็ดดอกไม้มาทัดหูจะแย่
‎แต่เจ้ามาผิดทางแล้ว
‎ของเจ้าอยู่ทางนั้นต่างหาก ปีนออกไปทางนั้นเถิด
‎ไม่เอา ปีนออกไปทางนั้นเหนื่อยจะตาย
‎- ข้าไปกับเจ้าดีกว่า ‎- นี่ ยัยนักบวชกระจอก
‎ถ้าเจ้าไม่อยากลงเอยเหมือนเหล็กเขี่ยไฟนั่น ‎ก็ออกห่างจากข้าซะ
‎ข้าไม่คุ้นเคย
‎กับการให้ใครอยู่ใกล้ข้าในระยะนี้
‎เจ้ามีหินที่งดงามอยู่ด้วยแฮะ
‎เจ้า
‎มีพลังแห่งท้องฟ้าอยู่ในตัวสินะ
‎ดูเหมือนเจ้าจะไม่ใช่นักบวชกระจอกๆ สินะ
‎เจ้า
‎มองเห็นสิ่งที่อยู่ในตัวข้าหรือ
‎อือ
‎ข้ามองเห็นพลังบนโลกใบนี้ได้น่ะ
‎ข้าพอได้ยินมาอยู่ว่า ‎มีนักบวชหญิงที่มองเห็นพลังด้วยตา
‎เจ้ามองเห็นได้หรือ
‎เจ้าเป็นใครกันแน่
‎ข้ามีเหตุผลเลยอาจจะบอกเจ้าไม่ได้ว่าเป็นใคร
‎แต่ถ้าเจ้ารู้ว่าข้าเป็นใคร
‎เจ้าจะต้องอยากพาข้าออกไปจากที่นี่แน่ๆ
‎จางอุกล่ะ
‎มีร่องรอยการต่อสู้ ‎กับผู้แปรวิญญาณอยู่ทั่วเลยเจ้าค่ะ
‎ที่เรือนเล็กของท่านพี่ด้วยหรือ
‎ที่นั่นมีเกราะกำบังอยู่ ข้าจึงไม่ได้ไปดูเจ้าค่ะ
‎ไม่ได้นะ ที่นั่นอันตรายที่สุด
‎ถ้าจางอุกเจอท่านพี่ขึ้นมา ‎จะเป็นเรื่องใหญ่นะ
‎ดูจากที่เจ้าถูกขัง ‎โดยถึงขั้นสร้างเกราะกำบังด้วย
‎เจ้าคงไม่ได้ถูกขังเพราะบ้าอย่างเดียว
‎ถ้าเจ้าพาข้าออกไป ‎ข้าจะบอกเองว่าข้าเป็นใคร
‎เจ้าจะต้องตกใจแน่ๆ
‎- ช่างเถอะ ‎- ไม่อยากรู้หรือว่าข้าเป็นใคร
‎ความสัมพันธ์ของข้ากับจินโยวอนไม่ค่อยดีเท่าไร
‎ข้าไม่อยากทำให้ความสัมพันธ์แย่ลง ‎เพราะปล่อยเจ้าออกไปจากที่นี่
‎เจ้ามีความสัมพันธ์ไม่ดีกับจินโยวอนหรือ
‎เจ้าน่ะ
‎อันนี้เอาไว้ใช้หนีใช่ไหม
‎ทำลวกๆ ดีนะ
‎ข้าใช้เวลาห้อยมันถึงสามวันเลยนะ
‎สามวันหรือ
‎นี่
‎ถ้าไม่อยากพาออกไปก็พอแล้วนี่
‎ทำไมต้องทำมันพังด้วย
‎ถ้าเจ้าหนีออกไปทันทีหลังข้ากลับ ‎พวกเขาอาจเข้าใจผิดได้นี่
‎ข้าแค่อยากเลี่ยงความเดือดร้อนไร้สาระ
‎เจ้าใช้เวลาแขวนสามวันนี่
‎งั้นก็ผัดการหนีไปสักสามวันเถอะ ‎จะได้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับข้า
‎ข้าไม่ได้หนี แค่จะออกไปข้างนอกสักประเดี๋ยว
‎ยังไงซะ แม้ข้าจะออกไปจากที่นี่
‎ข้าก็ต้องกลับมาอยู่ดี
‎ทำไมนักบวชหญิงที่มีพลังสุดยอด ‎ถึงถูกขังไว้เช่นนี้หรือ
‎เจ้าทำผิดอะไร
‎ผิดที่ยังมีชีวิตอยู่
‎ผิดที่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้
‎ความผิดของข้าก็คือ
‎การมีตัวตนอยู่บนโลกนี้ทั้งที่ไม่ควร
‎ข้าเป็นคนที่ตายไปตั้งนานแล้วน่ะ
‎คงเป็นฝีมือจางอุกเจ้าค่ะ
‎ดูเหมือนว่าจางอุก ‎จะเข้ามาถึงหน้าเรือนเล็กนะเจ้าคะ
‎ท่านพี่
‎มีใครเข้ามาในนี้บ้างไหม
‎ไม่นะ
‎ใครจะเข้ามาในนี้ได้ ‎นอกจากเจ้ากับท่านแม่
‎ทำไมหรือ
‎มีเรื่องอะไรงั้นหรือ
‎มีผู้แปรวิญญาณเข้ามาซ่อนตัวที่นี่
‎และมีจอมเวทเข้ามาจับนาง
‎ก็เลยเกิดความวุ่นวายนิดหน่อย
‎ผู้แปรวิญญาณหรือ
‎สัตว์ประหลาดที่วิญญาณต่างจากร่างน่ะหรือ
‎อือ
‎แต่เราจับได้แล้ว ท่านไม่ต้องห่วงหรอก
‎ผู้ชายคนนั้นคือจอมเวท ‎ที่มาตามจับผู้แปรวิญญาณนี่เอง
‎เท่านี้เจ้าก็น่าจะปีนออกไปได้
‎ข้าบอกเจ้าชัดเจนแล้วนะ
‎ห้ามพูดถึงข้า ‎และเว้นระยะเวลาก่อนออกไปด้วย
‎ได้
‎ช่วยปักให้อีกสองอันสิ
‎ข้าไม่ได้สูงเหมือนเจ้านะ
‎แค่สองอันจะพอหรือ
‎- ตัวเตี้ยซะขนาดนี้ ‎- จะปักให้สามอันหรือ
‎ขอบใจนะ
‎ให้ตายเถอะ
‎ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงช่วยข้าหรือ
‎ทำไมอยู่ๆ ถึงเปลี่ยนใจล่ะ
‎เพราะความผิดของเจ้าคล้ายกับข้าน่ะ
‎ความผิดที่มีตัวตนอยู่
‎ทั้งที่ไม่ควรมี
‎คนที่มีความผิดเหมือนกัน…
‎ดอกกุหลาบข้างนอกบานแล้วจริงๆ สินะ
‎(ซงริม)
‎ผู้แปรวิญญาณตนนี้ ‎ขึ้นไปบนเรือขนสินค้าที่ท่าเรือยองโพ
‎และสังหารคนบนนั้นทั้งหมดขอรับ
‎มีผู้แปรวิญญาณที่บ้าคลั่ง ‎ปรากฏตัวไม่หยุดไม่หย่อนเลย
‎และอุกก็เป็นคนจับพวกเขาได้ทั้งหมดขอรับ
‎เพราะทุกคนเห็นพ้องร่วมกันแล้ว ‎ว่าจะใช้จางอุกซึ่งฟื้นคืนชีพ
‎มาพร้อมพลังของหินน้ำแข็งเช่นนั้น
‎เห็นพ้องร่วมกันอะไรกันล่ะ
‎อุกแค่ยอมทำตามต่างหาก
‎เจ้า
‎ยังกระอักกระอ่วนกับอุกอยู่หรือ
‎ยุลก็กลับป้อมซอโฮไปแล้ว
‎เขามีสหายแค่เจ้าคนเดียว
‎ถ้าเจ้าห่างเหินกับเขา แล้วเขาจะทำยังไงล่ะ
‎ข้าไม่ได้ห่างเหินนะขอรับ
‎ข้าเพียงแค่
‎ไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไงกับเขา
‎ข้าจะสรรเสริญเยินยอเขา ‎ว่ามีพลังที่ยิ่งใหญ่ก็ไม่ได้
‎จะปลอบใจเขาว่า "คงลำบากน่าดู
‎ปล่อยวางลงเถิด" ก็ไม่ได้
‎ทุกอย่างไม่ได้สบายเหมือนเมื่อก่อน
‎ตอนที่เขาจับผู้แปรวิญญาณ
‎เขาต้องใช้พลังที่อยู่ในตัว
‎คืนนี้อุกก็คงนอนหลับยากเช่นเคยสินะ
‎เฮ้อ จริงๆ เลย
‎ซงริมติดต่อมาแล้วเจ้าค่ะ
‎นายน้อยไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ
‎ข้าไม่เป็นไรอยู่แล้ว
‎แม่บ้านคิมเป็นห่วงข้าทุกครั้งเช่นนั้น ‎คงทุกข์ใจแย่เลย
‎ก็บอกว่าไม่ต้องเป็นห่วงไง
‎ท่านใช้ดาบเล่มนั้น
‎คืนนี้ก็คงทรมานอีกสินะเจ้าคะ
‎ก็เป็นแบบนี้ทุกครั้งนี่นา
‎ตอนนี้ข้าทนไหวแล้วล่ะ
‎อุ่นห้องนายน้อยไว้แล้วใช่ไหม
‎ไปเตรียมเหล้าแรงๆ ‎และจุดเตาวางไว้ให้เขาด้วย
‎ข้าไม่กล้าเข้าห้องนายน้อยนะ
‎แค่เฉียดไปใกล้ๆ ก็ขนลุกซู่ทั้งตัวแล้ว
‎- รู้สึกเย็นวาบด้วย ‎- ให้ตายเถอะ
‎งั้นก็ไปจุดเตาไว้ ข้าจะยกไปให้เขาเอง
‎ขอรับ
‎- ช่วยข้าด้วย ‎- ได้โปรดช่วยข้าด้วย
‎ข้ายังไม่อยากตาย
‎เอาหินน้ำแข็งมา
‎ในเมื่อมนุษย์ได้ใช้พลังของฟากฟ้าไป
‎พวกภูตผีที่หวังพึ่งพลังนั้น ‎ก็จะหลั่งไหลมาหาเขา
‎พวกมันจะส่งเสียงหนวกหู ทำให้สันหลังเย็นวาบ ‎น่าเกลียดน่ากลัวและน่าสงสาร
‎มันเป็นความเจ็บปวดของผู้ที่มีหินน้ำแข็งอยู่ในตัว
‎และได้รับพลังแห่งฟากฟ้าไงล่ะ
‎ท่าเรือยองโพคงปิดให้บริการสักระยะ
‎เพราะผู้แปรวิญญาณสังหารคนงานไปหลายคน
‎สินค้าที่จะส่งไปที่ป้อมวอล ‎คงต้องขนย้ายทางบก
‎แดกังขนส่งน่าจะเร็วที่สุด
‎ขอรับ
‎ตอนนี้นายน้อยดังกูค่อยดูสมเป็น ‎ผู้นำแห่งซงริมหน่อยนะเจ้าคะ
‎ท่านผู้นำดังกูอาจจะไม่ได้มีฝีมือสุดยอด ‎ในด้านการใช้เวทมนตร์
‎แต่เขาก็ฉลาดหลักแหลม ‎ในฐานะนักธุรกิจมากขอรับ
‎- คุณหนู ‎- หือ
‎คุณหนูยุนอ๊กตัดสินใจ ‎ที่จะไม่กลับป้อมวอลถาวรแล้วหรือเจ้าคะ
‎ยุนอ๊กถวายการรักษา ‎ให้ร่างแปรวิญญาณของพระมเหสีอยู่นี่
‎นางจึงกลับไปไม่ได้
‎แต่ได้ยินว่าเมื่อวันก่อน ‎ยุนอ๊กไปที่บ้านเจ้าอีกแล้วหรือ
‎เจ้าค่ะ
‎นางเป็นห่วงว่านายน้อยจะนอนไม่หลับ
‎จึงต้มยามาให้ด้วยตัวเองทุกครั้งเลยเจ้าค่ะ
‎ถ้างั้นอุกก็น่าจะชวนนางดื่มชาด้วย ‎เพื่อเป็นการขอบคุณสักหน่อยสิ
‎ข้ารู้ความรู้สึกของนางจึงพยายามจะช่วย
‎แต่ก็ไม่ได้ดั่งใจข้าเลย
‎เฮ้อ
‎ข้าก็บอกให้นางตัดใจ
‎แต่ก็ไม่ได้ดั่งใจข้าเหมือนกัน
‎ข้าจะลองพยายามต่อไปดูนะเจ้าคะ
‎อ้อ เจ้าจะแวะไปหาพัคจินใช่ไหม
‎- เจ้าค่ะ ‎- ถ้าไปแล้ว
‎เจ้าลองพยายามไปห้ามเขา
‎จากงานอดิเรกใหม่ของเขาหน่อยเถอะ
‎เพราะตาคนนั้น ‎ทำเอาลิ้นของคนในซงริมแทบจะเปลี้ยไปหมด
‎ลิ้นเปลี้ยหรือเจ้าคะ
‎ลิ้นพวกเราพังไปหมดแล้ว
‎เขาทำอะไรกัน ลิ้นทุกคนถึงพังนะ
‎เฮ้อ
‎ท่านผู้นำ
‎ท่านทำอะไรอยู่หรือเจ้าคะ
‎แม่บ้านคิม มาแล้วหรือ
‎วันนี้ข้ากำลังหมักกิมจิหัวไชเท้าอยู่
‎ท่านจะหมักทั้งหมดนี่เลยหรือเจ้าคะ
‎ท่านไม่รู้หรอกว่า ‎พอข้าหมักกิมจิเอาไปให้ห้องครัว
‎แล้วพวกเขาดีใจกันขนาดไหน
‎อ้อ
‎ข้าได้ยินว่าคราวก่อนท่านก็หมักกิมจิผักชุนฉ่าย
‎และกิมจิต้นหอมให้พวกเขาถึงห้าไห
‎มันไม่ได้ลำบากอะไรเลย
‎ข้าแค่หมักฆ่าเวลาเล่นๆ
‎แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะเฝ้ารอกิมจิจากข้าอยู่
‎พวกเขาดูไม่ได้ตั้งตารอขนาดนั้นนะเจ้าคะ
‎ทำไมท่านต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
‎พวกเขาคงไม่กล้าขอให้ข้าหมักกิมจิให้อีก ‎เพราะเกรงใจข้า
‎แต่ข้ามีไหวพริบนะ
‎ข้าก็ต้องหมักให้พวกเขาสิ
‎กระเทียมไม่พอแฮะ
‎รอข้าสักประเดี๋ยวนะ
‎ทุกคนบอกให้ข้ามาห้ามเขานะ
‎ข้าเข้าใจแล้วว่า ‎ทำไมแม่บ้านพัคถึงบอกว่าอยากจะบ้า
‎ถ้าเขาหมักทั้งหมดนี่ ก็คงทิ้งไม่ไหว
‎มีแต่จะทรมานคนกินน่ะสิ
‎อ้อ เจ้าค่ะ
‎เอ่อ ท่านผู้นำ ‎พอดีข้าต้องการหัวไชเท้าสักหน่อย
‎ข้าขอหัวไชเท้าพวกนั้นได้ไหมเจ้าคะ
‎ได้สิ
‎แต่ถ้าอย่างนั้น ‎ข้าก็จะทำกิมจิหัวไชเท้าไม่พอน่ะสิ
‎โธ่เอ๊ย แค่นี้ก็พอแล้วเจ้าค่ะ
‎ต้องให้ทานแบบไม่เพียงพอ ถึงจะรู้ค่าไง
‎ที่ท่านพูดก็ถูกอยู่
‎- นั่งเถิด ‎- เจ้าค่ะ
‎พอสละตำแหน่งผู้นำลง ‎ท่านรู้สึกว่างเปล่ามากไหมเจ้าคะ
‎ข้าทั้งทำไร่ ปลูกดอกไม้
‎แล้วยังทำงานบ้านด้วย ข้าสนุกอยู่นะ
‎ท่านปลูกต้นเทียนบ้านไว้เยอะเลยนะเจ้าคะ
‎นายน้อย
‎ยังคงเจ็บปวดมากอยู่เลยเจ้าค่ะ
‎ในปีนี้
‎ข้าก็คงต้องคอยปกป้องเขาอยู่ข้างๆ เจ้าค่ะ
‎ข้าเข้าใจ
‎ตอนที่ท่านรับผิดชอบ
‎เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อสามปีก่อน ‎และลงจากตำแหน่ง
‎ข้าไม่ได้ห้ามท่าน
‎แต่กลับพูดขอบคุณท่านอย่างหน้าไม่อาย
‎เพราะข้าคิดว่านายน้อยคงจะรอดชีวิตได้
‎เพราะท่านเจ้าค่ะ
‎เรายังไม่ทันได้ปอกกระเทียมเลย ‎ท่านจะร้องไห้ก่อนได้ยังไง
‎พวกเราต้องปอกให้หมดนี่นะ
‎เจ้าค่ะ
‎ข้าจะปอกกระเทียมพวกนี้ให้เองเจ้าค่ะ
‎แต่ถ้าใส่กระเทียมหมดนี่ มันน่าจะขมนะเจ้าคะ
‎ต้องใส่ทุกอย่างให้เต็มที่ถึงจะอร่อยนะ
‎ข้าต้องการกระเทียมเหมือนกัน ‎งั้นข้าขอกระเทียมครึ่งหนึ่งนะเจ้าคะ
‎ถ้างั้นกิมจิจะอร่อยหรือ
‎แค่นี้ก็พอแล้วเจ้าค่ะ
‎อ้อ
‎จินโยวอนกำลังเตรียม ‎งานแต่งงานอยู่งั้นหรือขอรับ
‎ท่านจำของที่ถูกเตรียมไว้เพื่อใช้ในงานแต่งงาน
‎ของคุณหนูโชยอน ‎ซึ่งเก็บไว้ในโกดังของเราได้ไหม
‎วันนี้จินโยวอนขอให้เรา ‎ส่งของพวกนั้นไปให้ขอรับ
‎ดูเหมือนว่าจะมีใครแต่งงานนะขอรับ
‎หากมีใครในตระกูลจินจะแต่งงาน
‎ก็มีแค่คุณหนูจินโชยอนมิใช่หรือขอรับ
‎ท่านกำหนดวันแต่งงานแล้วหรือเจ้าคะ
‎มันกะทันหันเกินไปนะเจ้าคะ ท่านแม่
‎เขาเป็นลูกเขยที่ตามหาได้ไม่ง่ายเลย
‎นางจะต้องทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไข
‎ท่านแม่
‎ทำไมท่านถึงได้โหดร้ายเช่นนี้
‎ตามที่คาดไว้ คนผู้นั้น…
‎ไม่ใช่ท่านพี่บูยอน
‎แต่เป็นผู้หญิงคนนั้นหรือเจ้าคะ
‎จินโชยอน
‎นางคือบูยอน
‎วิญญาณของผู้หญิงคนนั้น
‎ตายตั้งแต่ตอนที่นำร่างขึ้นมา ‎จากทะเลสาบคยองชอนแดโฮเมื่อสามปีก่อนแล้ว
‎ร่างนั้นคือจินบูยอน ลูกสาวของข้า
‎บูยอน
‎เจ้าค่ะ ท่านแม่
‎ข้าจะแต่งงานหรือเจ้าคะ
‎ถ้าข้าแต่งงาน ‎ก็จะออกจากห้องนี้ได้หรือเจ้าคะ
‎เขาจะแต่งเข้ามาอยู่ที่บ้านเรา
‎ในวันแต่งงาน ถ้าเจ้าบ่าวของเจ้ามาถึง
‎เจ้าก็อยู่ที่นี่ต่อไปเหมือนที่ผ่านมาได้เลย
‎ถ้าข้าต้องถูกขังอยู่ที่นี่ต่อไป ‎แล้วทำไมต้องแต่งงานด้วยเจ้าคะ
‎เพราะเจ้าต้องให้กำเนิดลูก ‎ที่จะสืบทอดจินโยวอนต่อไง
‎เด็กที่มีพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎มักจะเกิดจากบุตรสาวคนโตเสมอ
‎จงให้กำเนิดลูกสาวแสนสวย ‎ที่มีพลังยิ่งใหญ่ด้วยนะ
‎ท่านกำลังบอกให้ข้าให้กำเนิดลูก ‎และถูกขังอยู่ที่นี่ต่อไปหรือเจ้าคะ
‎ไม่เจ้าค่ะ
‎ข้าไม่อยากแต่งงานเช่นนั้นเจ้าค่ะ
‎เรื่องนี้ถูกตัดสินใจแล้ว
‎เจ้าแค่ทำตามที่สั่งก็พอ
‎ถ้าข้าแต่งงานตามที่ท่านแม่สั่ง
‎ข้าก็ต้องถูกขังอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิตสินะเจ้าคะ
‎บูยอน
‎ข้าเคยสูญเสียเจ้าไป ‎และหาเจ้าเจออย่างยากลำบาก
‎จงแต่งงานกับชายหนุ่มที่แม่สรรหาให้
‎แล้วอยู่ข้างๆ แม่ไปตลอดชีวิตเถิดนะ
‎ท่านแม่
‎คนที่จะแต่งงานกับท่านพี่
‎คือใครหรือเจ้าคะ
‎เขาเป็นคนของตระกูลซอที่มาจากป้อมซอโฮ
‎เมื่อเดินทางมาถึงแล้ว ‎เขาจะเข้าพักที่หอชวีซอนรู
‎แล้วเขาจะยืมบ้านของน้าชาย ‎เพื่อจัดงานแต่งงาน
‎เขามีคุณสมบัติในการเป็นสามีที่ดี ‎ไม่ขาดตกบกพร่องตรงไหนเลย
‎ใกล้ถึงป้อมแดโฮแล้วสินะ
‎ยุลกลับมานี่ในรอบสามปีใช่ไหม
‎ขอรับ
‎ข้าต้องใช้เวลาถึงสามปี ‎ถึงได้กลับมาที่นี่อีกครั้งขอรับ
‎ว่าแต่นะยุล
‎เหตุผลที่ท่านหมอฮอยอมสั่งห้าม ‎ไม่ให้เจ้ามาที่ป้อมแดโฮเด็ดขาดคืออะไรหรือ
‎ไม่มีทางที่เจ้าจะก่อเรื่องด้วย
‎เจ้ามีปัญหาอะไรกับคนที่ซงริมหรือ
‎เขาเพียงแค่ปกป้องข้าขอรับ
‎และข้าก็ทำตามอย่างขี้ขลาด
‎คงเพราะมีภัยแล้งต่อเนื่องเป็นเวลาสามปี ‎น้ำในทะเลสาบแห้งเหือดไปเยอะเลย
‎พลังก็อ่อนแอลงด้วย
‎ข้าได้ยินว่าพวกเขา ‎จะทำพิธีเซ่นไหว้ทะเลสาบอีกครั้ง
‎เห็นว่าที่ประชุมมติจะหารือกันเรื่องนั้น
‎ถ้าจะทำพิธีกรรม
‎พวกเขาก็ยิ่งต้องการ ‎พลังของนักบวชจินโยวอนอย่างมาก
‎จางอุกแห่งซงริม
‎ได้ตามจับผู้แปรวิญญาณรายที่ 29 ‎และเก็บวิญญาณไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นก็ทำเหมือนที่เคย
‎องค์รัชทายาทจงไปหาจางอุกและมอบ ‎ทองคำ 1,000 นยังให้เขาเป็นรางวัลด้วย
‎ตั้งแต่บัดนี้ คนของชอนบูกวัน
‎จะเป็นผู้แทนพระองค์ ‎เดินทางไปมอบให้เขาเองพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่พ่ะย่ะค่ะ
‎องค์รัชทายาทโปรดเสด็จไปพระราชทาน ‎ให้จางอุกด้วยพระองค์เองตามเดิมด้วย
‎จางอุกได้รับทองคำ 1,000 นยังทุกครั้งแบบนี้
‎อีกเดี๋ยวจางอุกคงเป็นคนร่ำรวยที่สุด ‎ในอาณาจักรแดโฮแล้ว
‎หากความดีความชอบ ‎สามารถซื้อได้ด้วยทองคำ 1,000 นยัง
‎ก็จ่ายได้อยู่แล้วนี่พ่ะย่ะค่ะ
‎ราษฎรอาณาจักรแดโฮเชื่อว่า ‎องค์รัชทายาทเป็นผู้รับสั่งให้จางอุก
‎ตามล่าสัตว์ประหลาดพ่ะย่ะค่ะ
‎และพวกเขาก็เทิดทูนพระองค์ ‎ว่าเป็นดวงดาวแห่งกษัตริย์ด้วย
‎กลับกัน พวกเขาคิดว่า
‎จางอุกเป็นสัตว์ประหลาดที่ตามล่าสัตว์ประหลาด
‎ต่างก็หวาดกลัว ‎และพยายามหลีกเลี่ยงเขาพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาเลือกทำตัวเอง
‎ทำไมเขาต้องพกดาบของนักซู ‎ที่แทงทะลุตัวเองไปไหนต่อไหนด้วย
‎บางคนก็บอกว่าเป็นความแค้นที่ฝังลึก
‎แต่บางคนก็กล่าวว่า ‎เป็นเพราะความรักที่เจ็บปวดพ่ะย่ะค่ะ
‎องค์รัชทายาททรงคิดว่าอย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาก็เป็นแค่คนบ้าเท่านั้น
‎เขาเลือกที่จะถือดาบของผู้หญิงคนนั้น
‎และตามเก็บวิญญาณ ‎ของผู้แปรวิญญาณที่เหมือนกับนาง
‎บุคคลที่มืดมิด เป็นลางร้าย
‎นั่นคือจางอุกคนปัจจุบันในสายตาของผู้คน
‎ไม่ใช่ว่าทรงต้องการให้เป็นเช่นนั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เขากำลังใช้ชีวิตตามที่ทรงคาดหวัง
‎โปรดเสด็จไป
‎ปลุกใจและชื่นชม ‎คนบ้าที่เป็นลางร้ายคนนั้นด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ทุกครั้งที่มายังจองจินกักที่ว่างเปล่า ‎ก็ทำข้ารู้สึกเปล่าเปลี่ยวจริงๆ
‎จอมเวทคนอื่นต่างก็ออกไป ‎เหลือแค่จางอุกคนเดียว
‎พลังที่เติมเต็มที่นี่จึงน่าจะเป็นของจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมได้ยินว่าที่ที่เขาอยู่ ‎มักจะมืดมิดและหนาวเหน็บ
‎ข้ามามอบรางวัลที่เจ้าจับผู้แปรวิญญาณในครั้งนี้ได้
‎เป็นพระคุณล้นพ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎วางไว้แล้วเสด็จกลับไปเถิด
‎เขาไม่ลงมารับพระราชทาน ‎แต่ให้วางไว้แล้วเสด็จกลับไปหรือ
‎ให้ไปตามเขามาไหมพ่ะย่ะค่ะ
‎ช่างเถอะ
‎ได้ยินว่าครั้งนี้เจ้าไล่ตามผู้แปรวิญญาณ ‎เข้าไปในจินโยวอนใช่ไหม
‎เห็นว่าที่นั่นห้ามคนนอกเข้า ‎แล้วเจ้าเข้าไปได้ยังไง
‎มีสถานที่ไหนที่ห้ามกระหม่อม ‎ไม่ให้เข้าไปได้ด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมคุ้นชินกับการไม่เป็นที่ต้อนรับแล้วล่ะ
‎เจ้าเลยมาดื่มเหล้าในที่มืดๆ เช่นนี้คนเดียวหรือ
‎ไหนพัคดังกูเคยทำตัวเหมือนสนิทกับเจ้าขนาดนั้น
‎แต่ก็นั่นแหละ
‎พิธีแต่งงานของเขาพังลงเพราะเจ้า ‎เขาคงไม่สบายใจที่ต้องมาดื่มกับเจ้า
‎แล้วซอยุลก็กลับป้อมซอโฮไปแล้วด้วย
‎จอมเวทแห่งจองจินกัก ‎ก็ออกไปกันหมดเพราะเจ้าใช่ไหม
‎เจ้าตัวคนเดียวโดยสมบูรณ์แบบเลยสินะ
‎ข้าไม่พูดอ้อมค้อม ‎เพราะกลัวว่าเจ้าจะเสียใจหรอกนะ
‎นี่ ทำไมเจ้าถึงดื่มเหล้าแรงขนาดนี้เนี่ย
‎เหมือนข้างในจะไหม้เลย
‎แม้จะแรง แต่เสวยไว้ก็ดีนะพ่ะย่ะค่ะ
‎เพราะเหล้าแรงๆ จะช่วยป้องกัน ‎ความหนาวเย็นจากภูตผี
‎ภูตผีหรือ
‎แต่ที่นี่คือจองจินกักนะ
‎ทรงไม่ทราบหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าพวกมันติดสอยห้อยตามกระหม่อมน่ะ
‎เดี๋ยวสิ
‎แต่นี่กลางวันแสกๆ นะ
‎จะมีของแบบนั้นได้ไง
‎ถ้าไม่สบายพระทัย ‎เสด็จกลับไปได้นะพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ได้เสด็จมาเพราะอยากเจอกันอยู่แล้วนี่
‎ทั้งที่รู้ว่าข้าไม่สบายใจกับเจ้า ‎แต่ทำไมเจ้าถึงรับรางวัลจากข้าไม่ขาดเลยล่ะ
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าขัดสนสักหน่อย
‎มันทำให้กระหม่อมสบายใจน่ะ ‎ที่พลังของกระหม่อม
‎เอาไว้ใช้เพื่อชดใช้ความผิดและรับเงินรางวัล
‎ถ้างั้นคำสรรเสริญที่ข้าได้รับ ‎จากการลงโทษและให้รางวัลเจ้า
‎คงน่าขันสำหรับเจ้ามากสินะ
‎ข้าเกลียดมุมนั้นของเจ้ามาก
‎เพราะรู้สึกเหมือนเจ้าดูถูกและเย้ยหยัน ‎ในสิ่งที่ข้าพยายามและหมกมุ่น
‎ทำเอาข้ารู้สึกไม่ดีมากจริงๆ
‎พระองค์ต้องรู้สึกไม่ดีอยู่แล้วสิ
‎นั่นเป็นเหตุผลที่กระหม่อมทำแบบนี้
‎กระหม่อมน่ากลัวเกินกว่า ‎จะดูถูกว่าทำไปเพราะอวดดี
‎และทรงเสียศักดิ์ศรีที่จะยอมรับว่า ‎กระหม่อมทำด้วยแรงใจ
‎กระหม่อมคงขวางหูขวางตาพระองค์น่าดู
‎ใช่แล้ว
‎ข้ารู้สึกรำคาญเสมอ ‎เหมือนมีเสี้ยนหนามตำที่นิ้วมือของข้า
‎เสี้ยนหนามที่นิ้วมือหรือ
‎น่าขันดีนะพ่ะย่ะค่ะ
‎จินมูปลอบพระทัยพระองค์
‎ด้วยการให้มองกระหม่อมเป็นแค่นั้นหรือ
‎กระหม่อมแข็งแกร่ง
‎และยิ่งใหญ่เกินกว่า ‎จะเป็นแค่เสี้ยนหนามหรือเปล่า
‎พระองค์คงอึดอัดที่ปฏิเสธไม่ได้ ‎แต่อย่ารู้สึกไม่ยุติธรรมเลย
‎เพราะเสี้ยนหนามที่ตำพระองค์
‎คงไม่เจ็บเท่า…
‎ดาบที่ปักมายังหน้าอกของกระหม่อมหรอก
‎ถ้าอย่างนั้น…
‎เจอกันตอนจับผู้แปรวิญญาณ ‎คนต่อไปได้นะพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านพี่หายตัวไปหรือ
‎มาดูตรงนี้สิเจ้าคะ
‎ดูเหมือนว่านางจะปีนเจ้าพวกนี้
‎แล้วออกไปทางหน้าต่างนั้นนะเจ้าคะ
‎ทำไมถึงมีของแบบนี้ที่กำแพงได้
‎ท่านพี่ทำได้ยังไงนะ
‎ไม่ทราบสิเจ้าคะ
‎เราต้องรีบตามหานางให้เจอ ‎ก่อนที่ท่านแม่จะรู้
‎นางสวมกำไลติดตามตัวอยู่
‎แม้จะต้องใช้เวลา ‎แต่ก็คงตามตัวได้แน่นอนเจ้าค่ะ
‎คราวก่อนพวกนางเจอตัวข้าภายในสี่ชั่วโมง
‎ข้าต้องตามหาว่าที่เจ้าบ่าวให้เจอก่อนหน้านั้น
‎เขาเป็นคนของตระกูลซอที่มาจากป้อมซอโฮ
‎เมื่อเดินทางมาถึงแล้ว ‎เขาจะเข้าพักที่หอชวีซอนรู
‎หอชวีซอนรู
‎ท่านมาตามหาชายหนุ่มตระกูลซอ ‎ที่มาจากป้อมซอโฮหรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎ข้าได้ยินว่าเขาจะมาพักที่นี่
‎เจ้าค่ะ พวกเขาจองเข้าพักกับเราอยู่
‎แต่ว่ามีแขกสองคน ‎ท่านกำลังตามหาใครในนั้นหรือเจ้าคะ
‎ผู้ชายที่มีคุณสมบัติในการเป็นสามีที่ดี ‎ไม่ขาดตกบกพร่องตรงไหนเจ้าค่ะ
‎อ้อ
‎ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นนายน้อยซอยุลสินะเจ้าคะ
‎ซอยุลหรือ
‎ท่านไม่รู้จักซอยุลหรือเจ้าคะ
‎ท่านคงไม่ใช่คนที่ป้อมแดโฮสินะเจ้าคะ
‎ไม่มีทางที่หญิงสาวในป้อมแดโฮจะไม่รู้จักเขานะ
‎ข้าไม่อาจเปิดเผยข้อมูลผู้เข้าพัก ‎ให้คนแปลกหน้าได้เจ้าค่ะ
‎ข้าอยากฟังให้ละเอียดกว่านี้นะ
‎นำไปตรวจสอบดูสิว่าใช่ของแท้ไหม
‎ขอรับ
‎มีชายหนุ่มสี่คน
‎ที่หญิงสาวทุกคนในป้อมแดโฮ ‎ต่างก็หมายปองอยากแต่งงานด้วยอยู่เจ้าค่ะ
‎คนที่หนึ่ง
‎องค์ชายที่จะเป็นกษัตริย์ ‎ของอาณาจักรแดโฮในอนาคต
‎องค์รัชทายาทโกวอน
‎เขายังไม่อภิเษกสมรสก็จริง ‎แต่ใช่ว่าใครหน้าไหนจะหมายปองเขาได้
‎คนถัดมา เขามาจาก ‎ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดแห่งอาณาจักรแดโฮ
‎ผู้นำคนใหม่แห่งซงริม พัคดังกู
‎ถึงเขาจะมีประวัติงานแต่งล่มในนาทีสุดท้าย
‎แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‎และอีกคนหนึ่งก็คือซอยุล
‎เขามาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงของอาณาจักรแดโฮ ‎และไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง
‎แต่ข้อเสียคือบ้านเกิดของเขาอยู่ที่ป้อมซอโฮ
‎ก็ที่นั่นมันอยู่ไกลมากๆ ไงเจ้าคะ
‎และคนที่สี่ก็คือจางอุก
‎ตอนนี้เขาน่าจะเป็น ‎ชายที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกแล้วล่ะเจ้าค่ะ
‎แต่ข้าไม่แนะนำเขาเด็ดขาดเลย
‎ทำไมล่ะ
‎ท่านจะคบกับชายที่มีบาดแผลในอดีต ‎เหมือนดาบที่ปักหัวใจไม่ได้ไงเจ้าคะ
‎ในบรรดาคนที่ข้าพูดมา ‎ท่านจะมาพบซอยุลใช่ไหมเจ้าคะ
‎น่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
‎เขาจะมาถึงเมื่อไหร่หรือ
‎ใกล้ถึงเวลาที่เรือจากป้อมซอโฮจะเทียบท่าแล้ว
‎เขาคงใกล้มาถึงแล้วเจ้าค่ะ
‎ว่าแต่พวกท่านเป็นอะไรกันหรือ
‎ท่านตามหาคนที่จะเป็นสามี ‎งั้นท่านก็เป็นเจ้าสาวของเขาหรือ
‎ข้าจะเป็นเจ้าสาวของเขาหรือเปล่า
‎เอาไว้ค่อยตัดสินใจ ‎หลังจากที่ข้าได้พูดคุยกับเขาแล้ว
‎แหม ความมั่นใจที่น่าทึ่งของท่านนี่นะ
‎เขาไม่ใช่คนที่ท่านจะใช้ความสวยรุกเขาได้นะ
‎ท่านเป็นคุณหนูจากตระกูลไหนหรือ
‎นายหญิง
‎มันเป็นของแท้
‎แต่นี่เป็นสัญลักษณ์ของจินโยวอนขอรับ
‎นางเอาสิ่งของจากจินโยวอนมาให้ข้างั้นหรือ
‎นางเป็นโจรหรือเปล่า
‎คุณหนู
‎ท่านมีความสัมพันธ์อะไรกับจินโยวอนหรือเจ้าคะ
‎น่าแปลกจริงๆ
‎ข้าคงต้องไปตรวจสอบกับจินโยวอน ‎ว่านี่เป็นของท่านจริงๆ หรือเปล่า
‎จับนางเร็ว จับนังหัวขโมยคนนั้นมา
‎มาแล้วหรือขอรับ
‎- ยุลมาถึงหรือยัง ‎- เขายังมาไม่ถึงเลยขอรับ
‎นางบอกว่าเขานั่งเรือมา
‎คงจะลงเรือนั่นมาสินะ
‎ถ้าเขาไม่ขาดตกบกพร่องอะไรสักอย่าง
‎ก็คงจะรูปงามด้วยสินะ
‎ขอโทษนะ ท่านมาจากตระกูลซอหรือเปล่า
‎ข้าไม่ได้มาจากตระกูลซอ
‎แต่ข้าอยากรู้ชื่อของท่านนะ
‎ถ้าท่านไม่ใช่ตระกูลซอก็ช่างเถอะ
‎เรือนี้จะไปย่านบีซันในเมืองหลวงขอรับ
‎ท่านสบายดีไหมเจ้าคะ
‎นายน้อยซอยุล
‎- เหนื่อยหน่อยนะ ‎- ขอรับ
‎หากคนที่จะแต่งงานกับข้าคิดเหมือนท่านแม่
‎ข้าก็ต้องถูกกักขังอยู่ที่นั่นตลอดไป
‎ข้าต้องตรวจสอบให้ได้ ‎ก่อนจะถูกจับตัวกลับไปนะ
‎ทำยังไงดี
‎ดูนั่นสิ
‎เขาคือจางอุกใช่ไหม
‎ใช่แล้ว หินน้ำแข็ง
‎นายน้อยจางอุกแห่งตระกูลจาง
‎ชายผู้นั้นมีชื่อว่าจางอุกหรือ
‎- ขอรับ ‎- ใช่แล้ว
‎จางอุก
‎ชายหนุ่มคนที่สี่
‎ตอนนี้เขาน่าจะเป็น ‎ชายที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกแล้วล่ะเจ้าค่ะ
‎ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดหรือ
‎ข้าได้ยินว่าผู้คนต่างก็พากันเลี่ยงเจ้า
‎คงเป็นเรื่องจริงสินะ
‎เจ้าหนีออกมาได้อย่างปลอดภัยสินะ
‎จริงสิ เจ้าบอกว่าแค่ออกมาข้างนอกใช่ไหม
‎ต้องขอบคุณเจ้าเลย
‎ข้าได้กลิ่นของอร่อยด้วยแฮะ
‎ข้าขอกินอันนั้นได้ไหม
‎ช่างเถอะ ตอนนี้ข้าไม่มีเงินสักหน่อย
‎เหล้าแรงๆ ที่ท่านดื่มเป็นประจำเจ้าค่ะ
‎ขอโทษนะ
‎ขออันนั้นหนึ่งที่สิ
‎เจ้าค่ะ
‎ขอบใจนะ จางอุก
‎เจ้ารู้ชื่อข้าได้ยังไง
‎ข้าบังเอิญรู้มาน่ะ
‎ระหว่างที่ตามหาว่าที่เจ้าบ่าวของข้า
‎เจ้าบ่าวหรือ
‎อีกไม่นานข้าต้องแต่งงานแล้วน่ะ
‎เจ้าบ่าวจะแต่งเข้ามาอยู่ที่จินโยวอน
‎สามีของนักบวชธรรมดา ‎ก็ต้องย้ายเข้ามาอยู่ที่จินโยวอนด้วยหรือ
‎เปล่านะ
‎มีแค่สามีของผู้สืบทอด ‎ที่จะย้ายเข้ามาอยู่ที่จินโยวอน
‎ผู้สืบทอดจินโยวอนก็คือจินโชยอนนะ
‎โชยอนเป็นลูกสาวคนรองของตระกูลจินนะ
‎คนที่จะเป็นผู้อำนวยการสำนักจินโยวอนในอนาคต
‎ก็คือลูกสาวคนโตอย่างข้า
‎จินบูยอนต่างหาก
‎ว่าไงนะ เจ้าเป็นใครนะ
‎นางตายไปนานแล้วนะ
‎ข้าเคยบอกเจ้าแล้วไง ‎ว่าข้าตายไปเมื่อนานมาแล้ว
‎ข้าไม่ควรมีตัวตน แต่กลับมีตัวตนอยู่
‎ก็เลยถูกขังอยู่ที่นั่นมาตลอด
‎ท่านแม่ตั้งใจจะให้สามีของข้าแอบย้ายเข้ามา
‎และให้ข้าให้กำเนิดลูกที่จะสืบทอดจินโยวอน
‎ถ้าข้าแต่งงานเช่นนั้น ‎ข้าก็จะออกมาจากห้องนั้นไม่ได้อีกเลย
‎เจ้ากำลังจะบอกว่าเจ้าคือจินบูยอน
‎และหนีมาเพราะไม่อยากแต่งงานเช่นนั้นหรือ
‎ข้าหนีไปไหนไม่ได้หรอก
‎ข้าเลยกำลังจะไปหาว่าที่เจ้าบ่าว ‎และขอร้องเขา
‎แต่เมื่อครู่ข้าก็มีความคิดดีๆ ผุดขึ้นมา
‎ว่าสู้ให้ข้าตามหาเจ้าบ่าว ‎ที่เหมาะสมกับข้าแทนดีกว่า
‎ไหนๆ ก็พูดขึ้นมาแล้ว
‎จางอุก
‎เจ้าแต่งงานกับข้าได้ไหม
‎ว่าไงนะ
‎ข้าอยากให้เจ้ามาเป็นสามีของข้า
‎ตอนนี้ไม่มีจอมเวทฝึกฝนที่จองจินกักแล้วล่ะ
‎มีจางอุกอยู่คนหนึ่ง
‎แต่คนอื่นต่างก็จากไป
‎เพราะเขาคนเดียว
‎ข้าจากไปก่อนเป็นคนแรก
‎ตอนที่เจ้าและอุกลำบากที่สุด
‎ข้ากลับเลือกจากไปราวกับหนี
‎ข้าขอโทษนะ
‎เจ้าก็ลำบากเหมือนกันนี่
‎ยุล เจ้าก็…
‎รู้อยู่แล้วใช่ไหม
‎ว่าเด็กคนนั้นคือนักซู
‎ใช่แล้ว
‎คนแรกที่รู้ว่าเด็กคนนั้นคือนักซู ‎อาจจะเป็นอุกก็จริง
‎แต่ข้าเป็นคนแรกที่เคยเจอกับนักซูก่อน
‎เจ้าขอชายหนุ่มที่เพิ่งเคยเจอแค่ครั้งเดียว ‎ให้แต่งงานด้วย
‎เจ้าเสียสติไปแล้วจริงๆ สินะ
‎- ข้าทำผิดมหันต์เลย ที่ช่วยเจ้าให้หนีออกมาได้ ‎- ข้าไม่ได้บ้านะ
‎เจ้าแข็งแกร่งพอที่จะต่อต้านแม่ของข้านี่
‎แถมเจ้ายังมีความสัมพันธ์ไม่ดีกับจินโยวอนด้วย
‎ถ้าแต่งงานกับเจ้า ข้าอาจถูกไล่ออกมาก็ได้
‎นั่นแหละที่ข้าต้องการ
‎ข้ามาเจอเจ้าบ่าวที่สมบูรณ์แบบ ‎ตั้งแต่แรกพบได้ยังไงนะ
‎ข้าก็เคยเจอกับเจ้าแค่ครั้งเดียวเอง
‎ทำไมถึงมาเจอเจ้าสาวแสนบ้าได้นะ
‎- เจ้าเห็นข้าเป็นเจ้าสาวแล้วหรือ ‎- เปล่านะ
‎มองตาข้าเดี๋ยวนี้
‎ลองมองข้าให้ดีแล้วคิดใหม่ด้วย
‎เจ้าไม่อยากแต่งงานกับข้าหรือ
‎ทำไมต้องอยากหรือ
‎เพราะข้า…
‎งดงามที่สุดในปฐพีไง
‎อยากจะบ้าตาย
‎เจ้าคงปฏิเสธไม่ได้ล่ะสิ
‎ว่าข้างดงามที่สุด ‎จนผู้คนตามถนนต่างก็เหลียวมอง
‎เจ้าก็น่าจะมองเห็นว่าข้าสวยนี่นา
‎ใช่ เจ้าเป็นคนสวย
‎ใช้ความสวยของเจ้า ‎ตามหาเจ้าบ่าวที่สมบูรณ์แบบกว่าข้าเถอะ
‎กินไก่ก่อนกลับด้วยล่ะ
‎จางอุก
‎เจ้าน่ะ
‎พอเล่นด้วยหน่อยก็คิดว่าข้าง่ายสิท่า
‎พอเท่านี้เถอะ
‎ดูน่าอร่อยเลยนะ
‎ไหนๆ ออกมาแล้ว ‎ก็กินให้อร่อยแล้วกลับบ้านซะนะ
‎ให้ตายเถอะ อีกเดี๋ยวคงโดนจับได้แน่เลย
‎มีเรื่องที่กวนใจข้าอยู่น่ะ
‎ดูจากที่พวกนางตั้งใจหาตัวเจ้าขนาดนั้น
‎เจ้าคงไม่ใช่แค่นักบวชหญิงกระจอกๆ
‎เจ้าคือจินบูยอนจริงๆ หรือ
‎ใช่แล้ว ข้าคือจินบูยอน
‎นางหายตัวไปเมื่อนานมาแล้วนะ
‎พวกเขาตามหาเจอเมื่อสามปีก่อน ‎และคนคนนั้นก็คือข้า
‎แต่เมื่อสามปีก่อน ‎พวกเขาก็เจอลูกสาวตัวปลอมด้วยนะ
‎ถ้าข้าเป็นตัวปลอม ‎พวกเขาจะซ่อนข้าไว้ถึงสามปีหรือ
‎ข้าคือจินบูยอนจริงๆ
‎ก็นั่นแหละนะ ข้าเคยได้ยินมา
‎ว่าจินบูยอนมองเห็นพลังได้ด้วยตาแบบเจ้า
‎เจ้ามองเห็นหินในตัวข้าใช่ไหม
‎ใช่แล้ว
‎ข้าเป็นบุตรสาวคนโตของจินโยวอน ‎ที่มีพลังที่แข็งแกร่งที่สุด
‎ถ้าหน้าตาของข้าไม่ดึงดูดเจ้า
‎ก็คิดถึงความสามารถของข้าก็ได้
‎อาจมีเรื่องให้เจ้าต้องการข้าก็ได้นี่
‎ใช่แล้ว
‎ในอนาคต หากมีเรื่องที่ข้าต้องการเจ้า
‎ข้าจะไปหาเจ้านะ
‎ข้าจะแต่งงานในคืนพระจันทร์เต็มดวงของเดือนนี้
‎ถ้าแต่งงานแล้ว ‎ข้าก็จะออกมาจากห้องนั้นไม่ได้
‎ข้าต้องการเจ้าบ่าวคนอื่นเพื่อหลีกเลี่ยงมัน
‎ข้าอยากให้เจ้ามาพาข้าออกไป
‎ข้าจะรอ
‎มาหาข้าให้ได้นะ
‎จางอุก
‎มาดูแล้ว ทุกคนต่างก็เลี่ยงเจ้ากันนี่
‎ถ้ามีหญิงมาบอกชอบเจ้า ‎ก็แค่แต่งงานไปเถอะ
‎ข้าจะรับเจ้าเป็นสามีเอง
‎ช่างเถอะ
‎ท่านอยู่ที่นี่นี่เอง
‎ไปกันเถอะเจ้าค่ะ
‎ท่านสบายดีไหมขอรับ ท่านผู้นำ
‎ตอนนี้ข้าไม่ใช่ผู้นำแล้วนะ
‎เขาต่างหากที่เป็นผู้นำ
‎โธ่
‎ท่านอา
‎ข้ารู้สึกหนักใจทุกครั้งที่ถูกเรียกว่าผู้นำ
‎ข้าขอเป็นแค่รองผู้นำ
‎แล้วท่านกลับมาเป็นผู้นำอีกครั้งไม่ได้หรือ
‎ไม่เอาล่ะ
‎ตอนนี้ข้าเบาใจขึ้นขนาดไหน
‎ช่วงนี้ท่านทำอะไรหรือขอรับ
‎ทั้งทำสวน แล้วก็ทำงานบ้านด้วย
‎ยุล
‎ข้าเตรียมอาหารสำรับใหญ่ ‎เพื่อต้อนรับที่เจ้ากลับมาเลยล่ะ
‎ท่านอา ท่านทำอาหารหรือขอรับ
‎ข้าจะให้เจ้าได้กินคนเดียวไม่ได้นี่
‎ยุล ตั้งตารอได้เลย
‎ใช่แล้ว ข้าจะเป็นเหยื่อคนเดียวไม่ได้นี่
‎ยุล เจ้าก็ลองเจอบ้างแล้วกัน
‎มีเหยื่อมาอีกคนแล้ว
‎มาแล้วหรือ
‎อือ ข้ามาแล้ว
‎ข้านำตังเซียมที่ขุดเอง ‎มาทาโคชูจังนิดหน่อย
‎แล้วเอาไปย่างเตาถ่านน่ะ
‎กลิ่นหอมเลยใช่ไหม
‎นี่คือตังเซียมหรือขอรับ
‎ข้าไม่รู้เลย
‎ยุลมีต่อมรับรสที่เชื่องช้าสินะ
‎ใช่ไหมล่ะ ลองสัมผัสถึงกลิ่นหอมของมันดู
‎กลิ่นมันแปลกมากเลยขอรับ
‎ข้าซึ้งใจในความเอาใจใส่ของท่านผู้นำ
‎แต่ข้ากินต่อไม่ไหวแล้วขอรับ
‎ได้สิ เอ่อ…
‎อาหารอาจจะไม่ถูกปากยุล
‎- ขอรับ ‎- ใช่แล้ว
‎ดังกูกับอุกกินให้หมดเลยนะ
‎ได้เห็นพวกเจ้าสามคน ‎มาอยู่รวมตัวกันอีกครั้งแบบนี้
‎ข้าก็ดีใจจริงๆ
‎เอาล่ะ
‎- กินเยอะๆ นะ ‎- กินเยอะๆ ล่ะ
‎พัคดังกูแห่งซงริม
‎รู้เรื่องที่บ้านเราเตรียมงานแต่งงานงั้นหรือ
‎เจ้าค่ะ
‎เห็นว่าเขาเอาแต่ถามว่าใครจะแต่งงานเจ้าค่ะ
‎เขาไม่รู้เรื่องท่านพี่
‎เลยเข้าใจผิดว่าข้าจะแต่งงานสินะ
‎ข้ารักท่านนะ ข้าเคยรักท่านมาก จินโชยอน
‎ขอให้มีความสุขนะ
‎จงมีความสุขโดยไม่มีข้าด้วย
‎ข้าจะพาเขาไปนอนเองขอรับ
‎- ได้สิ ‎- จินโชยอน…
‎- จินโชยอน ข้ารักท่านนะ ‎- ข้าไปนะ
‎ข้าเคยรักท่านมากเลย
‎ดังกู เจ้าเด็กน่าสงสาร
‎ดูจากที่เขาเมามายเช่นนั้น
‎ที่ซังโฮบอกว่าจินโยวอน ‎จะจัดพิธีแต่งงานคงเป็นเรื่องจริงสินะ
‎จินโยวอนจะจัดพิธีแต่งงานจริงหรือขอรับ
‎เห็นว่าพวกเขานำของที่ใช้ในงานแต่งงานไป
‎พวกนางปิดประตูแน่นหนา ‎และใช้ชีวิตเงียบๆ เป็นเวลาสามปี
‎พวกนางเลยจะจัดงานแต่งงาน ‎อย่างเงียบเชียบด้วยสินะ
‎ท่านทราบไหมขอรับ ว่าใครที่จะแต่งงาน
‎ก็คงเป็นจินโชยอนนั่นแหละ
‎ลูกสาวบ้านนั้นก็มีแค่นางมิใช่หรือ
‎แต่ก็มีจินบูยอน บุตรสาวคนโตด้วยนะขอรับ
‎เด็กคนนั้นตายไปแล้วนะ
‎นางพยายามนำหินน้ำแข็งที่ถูกปิดผนึก ‎อยู่ในทะเลสาบคยองชอนแดโฮออกมา
‎และตายเพราะถูกน้ำในทะเลสาบซัดไป
‎พ่อของเด็กคนนั้น
‎ได้สารภาพทุกอย่างก่อนตายแล้วล่ะ
‎น่าเสียดายความสามารถของนางจริงๆ
‎หากนางมีพลังขนาดนั้นทั้งที่อายุน้อย
‎ก็คงโตมาเป็นนักบวชหญิงที่มีพลังยิ่งใหญ่ ‎รองลงมาจากจินซอลรัน
‎ผู้อำนวยการจินโยวอนคนแรกเลย
‎ถ้าหากว่า
‎มีนักบวชหญิงที่เหมือนกับจินซอลรันอยู่
‎นางจะดึงพลังของหินน้ำแข็ง ‎ที่อยู่ในตัวข้าออกมาได้ไหมขอรับ
‎ถ้านางทำได้
‎เจ้าอยากเอามันออกมาหรือ
‎เจ้ามีชีวิตอยู่ได้เพราะมีพลังนั้นนะ
‎ท่านเคยบอกว่า
‎หินน้ำแข็งควรถูกกำจัด ‎เพราะมนุษย์รับมือกับพลังไม่ไหวใช่ไหมขอรับ
‎ใช่แล้วขอรับ
‎ท่านพูดถูก
‎ข้ารับมือมัน
‎ไม่ไหวขอรับ
‎แม่บ้านคิมบอกไว้เช่นนั้น
‎ว่านางปวดใจที่เห็นเจ้าใช้ชีวิต
‎เหมือนมีดาบทิ่มแทงอยู่ที่หัวใจมาตลอด
‎เจ้ายังเจ็บมากอยู่หรือ
‎ตอนนั้นข้าควรจะตายไปซะ
‎การตายไป ณ ที่ตรงนั้น
‎คือหนทางที่ดีที่สุด ‎ที่จะรับมือไหวในฐานะมนุษย์ขอรับ
‎เจ้าคิดว่าหากนำหินน้ำแข็งในตัวออกมา
‎แล้วจะรักษาบาดแผลที่ฝังในหัวใจเจ้าได้หรือ
‎แต่ถ้าทำแบบนั้น
‎เจ้าจะตายนะ
‎อย่างน้อย…
‎ข้าก็คงปล่อยวางภาระที่หนักอึ้งและสบายขึ้นได้
‎ท่านอายุนโอ
‎ท่านจะแต่งงานหรือขอรับ
‎ท่านไม่เคยบอกข้ามาก่อนนี่
‎มันเป็นการแต่งงานที่จัดขึ้นอย่างเป็นความลับ ‎ข้าเลยไม่ได้บอกเจ้า
‎คืนนี้ข้าจะแต่งงานกับจินบูยอน ‎บุตรสาวคนโตแห่งจินโยวอน
‎ตามธรรมเนียมของจินโยวอน ‎หลังเจ้าสาวเดินทางไปร่วมพิธีแต่งงานแล้ว
‎จึงค่อยพาเจ้าบ่าวกลับมาที่จินโยวอน
‎นั่นอะไรหรือ
‎กลีบดอกไม้นี่นา
‎มันมาหาข้าตอนที่ข้าสิ้นหวังที่สุดน่ะ
‎ข้าอยากให้มันมาหาอีกจัง
‎ถึงท่านจะไม่อยากแต่งงานแค่ไหน ‎แต่ท่านก็หนีไปอีกไม่ได้นะ
‎ข้ารู้
‎ข้ากำลังรออยู่
‎รอหรือ รอใครกัน
‎เจ้าบ่าวของข้า
‎ขอร้องล่ะ ได้โปรดมาพาข้าออกไปหน่อย
‎เจ้าสาวเดินทางมาจากจินโยวอนแล้ว
‎อีกไม่นานคงจะถึงเจ้าค่ะ
‎เขาคือคนที่จะแต่งงานกับท่านพี่หรือเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว
‎เขาเป็นลูกพี่ลูกน้อง ‎ของท่านนายพลซออิลแห่งป้อมซอโฮ
‎และพระมเหสี
‎พ่อแม่เขาเสียไปตั้งแต่เด็ก
‎เขาจึงไม่มีที่พึ่ง
‎เขาเป็นคนที่ต้องการพลังของจินโยวอน
‎เมื่อย้ายเข้ามาแล้ว เขาจะทำดีกับเราแน่นอน
‎เขาคนนั้น
‎คงช่วยท่านพี่ที่ถูกกักขังไม่ได้สินะ
‎เขาไม่มาแน่เลย
‎กะไว้แล้วเชียว
‎ข้านึกแล้วว่าเจ้าจะมารับข้า
‎ข้ารู้สึกว่าเจ้าจะมีประโยชน์ต่อข้าน่ะ
‎ข้าบอกแล้วไงว่าข้ามีประโยชน์
‎ไปกันเถอะ
‎ได้สิ
‎ไปกันเถอะ สามีของข้า
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ข้าไม่มีความทรงจำก่อนจะมาอยู่ที่จินโยวอน
‎จงค้นหาให้ทั่วซงริม ‎และตามหาพัคดังกูให้เจอ
‎ข้าคิดว่าเป็นงานแต่งงานของคุณหนูโชยอน
‎จึงอยากบุกไปทำลายงานซะเดี๋ยวนั้น ‎แต่ข้าไม่ได้ทำเช่นนั้นขอรับ
‎(ผู้ที่เจอหญิงสาวคนนี้ ‎จะมีรางวัลให้อย่างงาม)
‎ตัวตนของบูยอนถูกเปิดเผยสู่โลกแล้วสินะ
‎เจ้าคิดว่านางจะนำหินน้ำแข็ง ‎ออกจากตัวเจ้าให้ได้หรือ
‎ข้าแค่สงสัยว่า ‎พวกเราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า
‎ประโยชน์ของข้า ‎ที่จำเป็นสำหรับเจ้าคืออะไรหรือ
‎ขอแค่เจ้ามีพลังที่สุดยอดนั่น ‎นั่นแหละคือประโยชน์ของเจ้า
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน