‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎พวกเราแต่งงานกันแล้วขอรับ
‎ทุกคนโปรดแสดงความยินดีกับเราด้วย
‎เหลวไหล พวกเจ้าแต่งงาน ‎โดยไม่ได้รับอนุญาตหรือ
‎จางอุก ข้าไม่คิดจะยกลูกสาวให้เจ้าเด็ดขาด
‎ท่านคิดว่าข้ากำลังขออนุญาตอยู่หรือขอรับ
‎อย่างที่บอกไป
‎พวกเราแต่งงานกันแล้วขอรับ
‎บูยอน
‎เจ้าพูดมาหน่อย
‎ไม่จริงใช่ไหม
‎ไม่มีทางที่ลูกสาวแสนดีของแม่
‎จะหลอกลวงแม่ไปแต่งงานกับคนแบบนั้น
‎แม่พูดถูกใช่ไหม
‎ข้าจะทอดทิ้งท่านแม่ได้อย่างไรเจ้าคะ
‎ใช่แล้ว ถูกต้อง
‎เจ้าก็รู้ว่าเจ้ามีค่าสำหรับข้าแค่ไหน
‎แต่ว่า
‎ข้าใช้ชีวิตตามที่ท่านแม่ต้องการไม่ได้เจ้าค่ะ
‎ข้าจึงได้แต่งงานกับเขา
‎และตั้งแต่นี้
‎เราจะอยู่ด้วยกันเจ้าค่ะ
‎ข้าไม่เชื่อหรอก
‎ตอนนี้ลูกสาวของข้าถูกจางอุกจับเป็นตัวประกัน ‎และกำลังพูดโกหกอยู่เจ้าค่ะ
‎การแต่งงานนี้เป็นเรื่องโกหก
‎พวกท่านจะนั่งมอง ‎สถานการณ์ที่ไม่เข้าท่าเช่นนี้เฉยๆ หรือเจ้าคะ
‎จางอุก
‎เจ้าสาบานและเดิมพันด้วย ‎ชีวิตของพัคจินแห่งซงริม
‎ว่าจะไม่ใช้พลังที่มี ‎ตามอำเภอใจแล้วมิใช่หรือ
‎แต่เจ้าบังอาจแต่งงานกับผู้สืบทอดจินโยวอน
‎โดยไม่ขออนุญาตก่อนเนี่ยนะ
‎ปล่อยจินบูยอนและกลับไปเงียบๆ ซะ
‎ไม่เช่นนั้น
‎พัคจินจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เจ้ากระทำลงไป
‎ข้ายังไม่ได้ใช้พลังอะไรเลย
‎แต่ท่านกลัวถึงขนาดเอาชีวิตของเขา ‎มาขู่หรือขอรับ
‎กลัวหรือ
‎เจ้าน่ะ คงไม่กลัวสิ่งใดเพราะพลังที่อยู่ในตัว
‎แต่ที่นี่คือที่ประชุมลงมตินะ
‎พวกเราไม่สะทกสะท้านกับเจ้าหรอก
‎ถ้าอย่างนั้น
‎ก็ตั้งใจดูให้ดีนะขอรับ
‎ว่าข้าจะพานางออกไปจากที่นี่อย่างไร
‎เฮ้อ ท่านอาให้ข้าเป็นรักษาการผู้นำก็พอแล้ว
‎ทำไมต้องสั่งให้ข้า ‎มาเข้าร่วมการประชุมแทนด้วยนะ
‎เรารีบไปกันเถิดขอรับ การประชุมคงเริ่มแล้ว
‎ขอรับ
‎ได้ยินว่าท่านเป็นรักษาการผู้นำ
‎คงมาเข้าร่วมการประชุมด้วยสินะเจ้าคะ
‎คุณหนูโชยอนก็มาที่นี่ด้วยสินะขอรับ
‎ข้าได้ยินแล้วขอรับ ว่าพวกท่านเจอตัวพี่สาว
‎และจะแต่งตั้งนางเป็นผู้สืบทอดในที่ประชุมวันนี้
‎ท่านแปะรูปวาดภาพเหมือนของท่านพี่บูยอน ‎ไว้ทั่วป้อมแดโฮใช่ไหมเจ้าคะ
‎มันก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกขอรับ
‎พี่ของท่านหายไปทั้งคน
‎อย่างน้อยข้าก็ต้องออกหน้าช่วยหน่อยสิขอรับ
‎ทำไมท่านถึงทำเรื่องที่ไม่มีใครขอเจ้าคะ
‎ใบหน้าของท่านพี่ถูกเปิดเผย ‎ทำให้นางต้องถูกกักขังไปตลอดชีวิตเจ้าค่ะ
‎ช่างน่าสงสารจริงๆ
‎ถูกขังหรือขอรับ
‎ดูเหมือนจะมีเรื่องเกิดขึ้นในที่ประชุมนะขอรับ
‎พลังเวทของเขาสุดยอดจริงๆ
‎ท่านเห็นไหม
‎เขาปล่อยพลังขนาดนั้นออกมาได้ ‎ทั้งที่ไม่ได้ดึงดาบหรือ
‎หินน้ำแข็งมีพลังแห่งฟากฟ้าไงขอรับ
‎ถ้าจางอุกต้องการ
‎เขาก็เอาวิญญาณของเราทุกคนไปได้ ‎ด้วยพลังนั้นขอรับ
‎ถึงยังไงก็มีจอมเวทที่เก่งกาจ ‎ของอาณาจักรแดโฮอยู่ที่นี่ตั้งหลายคน
‎ถ้าปล่อยเขาไปเช่นนี้ ‎แล้วเราจะเป็นตัวอะไร
‎ทุกท่านใจเย็นด้วยขอรับ
‎ฝั่งหนึ่งไม่เชื่อว่าพวกเขาแต่งงานกัน
‎แต่อีกฝ่ายก็ยืนกรานว่าแต่งงานกันไปแล้ว
‎งั้นก็ทำเช่นนี้แล้วกัน
‎ไปพาพยานที่จะช่วยยืนยัน ‎การแต่งงานของทั้งคู่มาด้วย
‎ทำไมต้องมีพยาน ‎ในการแต่งงานของคนสองคนด้วยขอรับ
‎เพราะไม่มีใครเชื่อไง
‎ถ้ามีพยานที่ช่วยยืนยันการแต่งงานนี้
‎เราก็จะปล่อยพวกเจ้าไปพร้อมอวยพร
‎แต่ถ้าไม่มี
‎จางอุกก็ไม่มีข้ออ้าง ‎ที่จะพาผู้สืบทอดจินโยวอนไป
‎เจ้าจงกลับไปด้วย
‎ท่านยังชอบยกเรื่องข้ออ้าง ‎มาหาเรื่องเหมือนเคยเลยนะ
‎หากพลังของข้าเป็นข้ออ้าง
‎ท่านจะลอง
‎ต่อต้านมันดูไหมขอรับ
‎ให้ตายเถอะ
‎เจ้าคงพิสูจน์ไม่ได้สินะ
‎ข้าพิสูจน์ได้เจ้าค่ะ
‎และมีพยาน
‎อยู่ที่นี่ด้วย
‎เขาอยู่ในนี้
‎นางมีทารกอยู่ในท้องหรือ
‎ถ้าเป็นเขา
‎ก็ถือเป็นพยานที่ดีที่สุดในการแต่งงาน
‎หรือเปล่าเจ้าคะ
‎เราจะเชื่อได้ยังไงว่าเจ้าท้อง
‎อ้อ
‎มีหมออยู่ตรงนี้พอดี
‎ท่านหมอฮอยอม ท่านลองตรวจดูหน่อยสิ
‎มันต้องผ่านสามสัปดาห์ไปก่อนจึงจะรู้ได้นะ
‎อุก
‎พวกเจ้าเข้าห้องหอไปเมื่อไหร่หรือ
‎จะไปถามเรื่องแบบนั้นทำไมขอรับ
‎คนแก่ถามอะไรประเจิดประเจ้อจริงๆ
‎พวกเราต้องรู้แน่ชัดไงขอรับ
‎ผู้อำนวยการจิน
‎พวกเขาไปถึงขั้นนั้นกันแล้ว
‎เราก็ควรปล่อยพวกเขาสองคนไปหรือเปล่า
‎การแต่งงานเป็นเรื่องระหว่างสองครอบครัว
‎ไม่จำเป็นต้องมาหารือกัน ‎ในที่ประชุมลงมติอีกต่อไปแล้ว
‎พอแค่เท่านี้เถิด
‎จบเรื่อง จบๆ
‎นี่ๆ อุก
‎เจ้าก็มาที่นี่ด้วยหรือ
‎ท่านพี่
‎ทำไมถึงออกมาล่ะ
‎ข้าแต่งงานกับเขาแล้วน่ะ
‎เพราะงั้นตั้งแต่นี้ไป
‎ข้าจะย้ายไปอยู่บ้านสามี
‎สามีหรือ
‎ข้าเคยบอกเจ้าแล้วไง ‎ว่าข้ารอเจ้าบ่าวมารับอยู่
‎เขามารับข้าแล้ว และข้าจะไปกับเขา
‎จางอุกเป็นคนพาท่านพี่
‎ออกมาจากห้องนั้นเองสินะ
‎เมื่อสักครู่พี่สาวของท่านบอกว่า
‎นางแต่งงานกับอุกใช่ไหมขอรับ
‎อ้อ
‎ถ้าหากจางอุกเป็นลูกเขยของตระกูลจินแล้ว
‎ข้าก็คิดว่าไม่จำเป็นต้องส่งมอบสำนักจินโยวอน ‎ให้ตระกูลอื่นดูแลขอรับ
‎ใช่แล้ว
‎จางอุกเป็นลูกเขยเชียวนะ
‎แล้วใครจะบังอาจโจมตีจินโยวอนล่ะ
‎ท่านพี่
‎ท่านพาบูยอนมาปรากฏตัวสู่โลก ‎ได้เอิกเกริกดีนะขอรับ
‎ยังไงก็เถอะ ‎ต้องขอบคุณลูกเขยที่ยิ่งใหญ่ของท่าน
‎สำนักจินโยวอนจึงอยู่รอดปลอดภัยไปได้
‎นายน้อย กลับมาแล้วหรือขอรับ
‎อือ
‎คุณหนูก็มาที่นี่อีกแล้วนะขอรับ
‎ข้ามาอีกแล้ว
‎นายน้อย
‎ท่านไปที่ไหนไม่บอกไม่กล่าวกันเลย
‎- แล้วทำไมคุณหนูถึงได้… ‎- แม่บ้านคิม
‎วันนี้นางก็คงเหนื่อยและเพลียมาก
‎ช่วยเตรียมห้องให้นางพักก่อนเถอะ
‎วันนี้ท่านแต่งตัวดี ‎สมกับเป็นคุณหนูแห่งจินโยวอนเลยนะเจ้าคะ
‎ข้าไปร่วมที่ประชุมลงมติมาน่ะ
‎ที่ประชุมลงมติหรือ
‎ถ้าอย่างนั้น ‎นายน้อยก็ไปพาคุณหนูมาจากที่นั่นหรือเจ้าคะ
‎เจ้าค่ะ
‎ครั้งนี้ข้าจะมาอยู่ในบ้านนี้จริงๆ เจ้าค่ะ
‎ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะเจ้าคะ ท่านแม่บ้านคิม
‎เจ้าค่ะ
‎คนที่จินบูยอนให้ใจไปก็คืออุกนี่เองสินะ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎พวกเขาก็คบกันจริงๆ หรือเนี่ย
‎พวกเขาไปเจอกันตอนไหนนะ
‎พวกเขาคงเจอกัน
‎วันที่อุกเข้าไปในจินโยวอนวันนั้นแน่เลย
‎ถ้าอย่างนั้น ‎นับจากวันนั้นก็ถึงสามสัปดาห์หรือยังนะ
‎- สามสัปดาห์หรือ ‎- เรื่องมันยาวน่ะ
‎นั่นก็เป็นเรื่องจริงหรือเนี่ย
‎- ว่าแต่นะ ดังกู ‎- หือ
‎เจ้าเชื่อจริงๆ หรือ
‎ว่าอุกลืมเด็กคนนั้น
‎และมอบใจให้หญิงสาวคนอื่นแล้ว
‎ไม่อยู่แล้ว
‎เป็นไปไม่ได้เลย
‎คงมีเหตุผลบางอย่างแน่นอนแหละ
‎มันคืออะไรนะ
‎เจ้าคือของต้องมนตร์ของจินโยวอนใช่ไหม
‎ข้าแต่งงานได้อย่างดีเพราะเจ้าเลย
‎เดี๋ยว…
‎ข้าดับเจ้าได้จริงๆ หรือ
‎ไม่ใช่ว่า…
‎จางอุกเป็นคนดับหรอกหรือ
‎เพื่อที่จะพาข้ามาน่ะ
‎ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่แล้ว
‎ถ้าข้าดับได้ ข้าจะจุดมันขึ้นมาได้อีกไหมนะ
‎นี่มันดาบที่จางอุกชอบพกนี่
‎สวยจัง
‎อะไรกัน
‎ตะเกียงนั่น
‎เจ้าเป็นคนจุดหรือ
‎ข้าถามว่าเจ้าจุดมันหรือ
‎ที่นี่มีแต่ข้า…
‎ก็คงเป็นข้าแหละมั้ง
‎"คงเป็นข้า" เหรอ หมายความว่าไงกัน
‎เมื่อครู่มีบางอย่างแวบเข้ามาในหัว ‎แล้วข้าก็นึกอะไรขึ้นมาได้
‎คงเป็นความทรงจำของข้าแน่ๆ
‎คงจริงแน่เลย ที่ว่าหากความทรงจำข้า ‎กลับมาแล้วพลังจะกลับมาด้วย
‎ลองทำอีกทีสิ
‎ดูสิๆ ฝีมือข้าจริงๆ ด้วย
‎ทำได้ดีมาก
‎เพราะข้าถูกขังไว้เลยรื้อฟื้นความทรงจำไม่ได้
‎ดูสิ
‎พอข้าได้ออกมาข้างนอกและได้รับการกระตุ้น ‎ความทรงจำก็กลับมาทันทีเลย
‎เจ้าจะรื้อฟื้นความทรงจำทีละอย่างได้แบบนั้น ‎และได้พลังกลับคืนมา
‎คุ้มค่าจริงๆ ที่พาเจ้ามา
‎ค่อยยังชั่วหน่อย
‎เจ้าดูเหมือนโกรธตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว ‎ข้าเลยกังวลน่ะ
‎นั่นเพราะเจ้ากุพยานที่ไม่มีจริงขึ้นมาต่างหาก
‎เจ้าไม่ได้โกรธเพราะแม่ของข้าหรือ
‎เพราะเด็กในท้องหรือ
‎เขาเป็นพยานให้ ‎เราถึงรอดจากสถานการณ์นั้นมาได้นะ
‎ข้าคาดไว้อยู่แล้ว ‎ว่าแม่ของเจ้าจะมีปฏิกิริยาแบบนั้น
‎แต่เด็กที่อยู่ในท้อง…
‎เจ้าเล่นพูดแบบนั้น ‎มันทำให้คิดว่าเจ้าท้องจริงๆ นะ ให้ตายเถอะ
‎แต่ทำยังไงดีล่ะ
‎ท่านหมอที่ชื่อฮอยอม
‎บอกให้ไปตรวจชีพจรเมื่อครบสามสัปดาห์ด้วย
‎ถึงตอนนั้นจะบอกว่าไม่ท้องก็ไม่ได้
‎แล้วจะให้ทำยังไง
‎จะให้มีลูกภายในสามสัปดาห์หรือ
‎ทำไม อะไร
‎อันที่จริงแล้ว
‎ข้าแอบหวังด้วยล่ะ
‎ว่าเจ้าเป็นคนดับตะเกียงในที่ประชุมลงมติ
‎และเจ้าก็มารับข้า
‎แม้ข้าจะไม่มีประโยชน์ก็ตาม
‎ต่อให้ข้าเป็นคนดับไฟในตะเกียงจริงๆ
‎เจ้าก็น่าจะรู้นี่ ‎ว่าคงไม่ใช่เพราะเหตุผลที่เจ้า
‎แอบหวังอยู่
‎เจ้าจะทำยังไงต่อไป
‎ถ้าเจ้าต้องการ ‎ข้าก็ช่วยสร้างพยานให้เจ้าพาไป
‎ที่เซจุกวอนภายในสามสัปดาห์ได้
‎แต่ก็นะ ‎ถ้าเจ้าล้มเลิกความหวังลมๆ แล้งๆ นั่นน่ะ
‎เอาเป็นว่าเราสร้างพยานกันแบบนี้แล้วกัน
‎ยังไงเราก็แต่งงานกันแล้วนะ
‎ข้าจะบอกว่าข้าทำคนเดียวไม่ได้นี่
‎เจ้าบอกว่าจะช่วยนี่
‎อย่ารู้สึกไม่เป็นธรรมไปเลย
‎เจ้าจะโกหกว่ามีพยานต่อไปงั้นหรือ
‎เป็นอะไรอีก
‎ช่วยทำอะไรที่คาดเดาได้หน่อย
‎- เจ้าเป็นอะไร ‎- ไม่ต้องสนใจข้าหรอก
‎- นี่อะไร ‎- ท่านแม่เย็บด้ายติดตามที่ขาดไปตอนนั้น
‎ไว้ที่ตัวข้า
‎ข้ารู้สึกเจ็บเพราะด้ายหดตัว
‎ท่านแม่คง…
‎กำลังเรียกให้ข้ากลับไปอยู่
‎ข้าคงปล่อยให้เจ้าอยู่กับเขาไม่ได้
‎จงกลับมาเถิด
‎บูยอน ลูกสาวแม่
‎ถึงจะมีเหตุผลก็เถอะ
‎แต่นางเย็บของแบบนี้ไว้ที่ตัวลูกสาวได้ยังไงกัน
‎จริงๆ เลย
‎ตายจริง ท่านคงเจ็บมากเพราะแผลบีบรัด
‎ท่านกลับไปที่จินโยวอนก่อนเถิดเจ้าค่ะ
‎ข้าจะไปบอกนายน้อยให้พาท่านกลับไปนะเจ้าคะ
‎อย่าทำแบบนั้นนะเจ้าคะ
‎ข้าบอกว่าข้าจะทนเจ้าค่ะ
‎อย่าส่งข้ากลับไปเลยนะ
‎ท่านเจ็บขนาดนี้ ‎แล้วจะทนต่อไปได้อย่างไรเจ้าคะ
‎หากไม่ยอมทนต่อความเจ็บปวด
‎แต่กลับอยากได้สิ่งที่ต้องการ
‎มันดูหน้าไม่อายเจ้าค่ะ
‎ความเจ็บปวดที่ไม่อาจฆ่าข้าให้ตายได้
‎สุดท้ายแล้ว…
‎มันจะทำให้ข้าเป็นอิสระ
‎นายน้อย
‎คุณหนูบูยอนเจ็บมากเลยเจ้าค่ะ
‎แล้วยังไง
‎นางจะกลับไปหรือ
‎นางบอกว่าจะไม่กลับไปเด็ดขาด
‎ขนาดข้าทายาบรรเทาอาการเจ็บให้แล้ว ‎แต่นางก็ยังเจ็บมากอยู่เจ้าค่ะ
‎นางบอกเองว่าจะทน
‎ทายาให้นางด้วย
‎เขาพานางมาที่บ้าน บอกว่าแต่งงานกันแล้ว
‎แล้วทำไมถึงเย็นชาขนาดนั้นนะ
‎ท่านแม่
‎ได้โปรดพอเถิดเจ้าค่ะ
‎ข้าเจ็บเหลือเกิน
‎หน้าตาของนางเหมือนนักซูอย่างน่าตกใจ
‎แต่รูปร่างและบรรยากาศรอบๆ ตัวนาง ‎ต่างกันอย่างมาก
‎นักซูไม่ได้ตัวบางร่างเล็กเช่นนั้น
‎ข้าต้องสืบเรื่องจินบูยอนเพิ่มเติมอีกหน่อยแล้ว
‎- ถึงเวลาที่โซอีจะมารับยาแล้วใช่ไหม ‎- ขอรับ
‎ข้าคงต้องใช้เด็กคนนั้นหน่อยแล้ว
‎- เริ่มเลย ‎- ข้าขอดูหน่อย
‎- ขออีกหน่อย ‎- จริงหรือ
‎- มาแล้ว ‎- ให้ตายเถอะ
‎- นี่เจ้าค่ะ ‎- อยู่ไหน
‎รอก่อนนะ รอก่อน คุณพระคุณเจ้า
‎เก้าสิบสาม
‎เก้าสิบสี่
‎เก้าสิบห้า
‎เก้าสิบหก
‎เก้าสิบเจ็ด
‎เก้าสิบแปด
‎เก้าสิบเก้า
‎หนึ่งร้อย
‎ซังกู เจ้าเป็นอะไรไหม
‎ทำยังไงดี
‎เจ้าอยากให้ซังกู ‎น้องชายของเจ้าปลอดภัยหรือ
‎งั้นก็คืนเงินข้ามาสิ
‎เจ้าขายไร่ขายนาไปแล้วนี่ ‎เอาเงินที่ซ่อนไว้มาให้ข้า
‎ข้าไม่มีแล้วขอรับ ข้าใช้ไปหมดแล้ว
‎ไม่มีหรือ
‎รอบนี้ข้าจะนับถึง 200 นะ
‎ลองนึกดูให้ดีว่าเจ้าเอาเงินไปไว้ที่ไหน
‎เอาถ่วงน้ำซะ
‎ซังกู
‎สอง
‎- สาม ‎- ซังกู
‎- นายหญิง ‎- สี่
‎ห้า
‎หก
‎เจ็ด
‎แปด
‎เก้า
‎สิบ
‎บูยอน
‎ทำไมต้องบีบให้ข้าทำให้เจ้าเจ็บปวดด้วย
‎กลับมานะ
‎เจ้าทำบ้าอะไร
‎ภรรยาข้านอนไม่ได้เลยน่ะขอรับ
‎ช่วยมีไหวพริบ ‎เลิกเรียกลูกสาวของท่านกลางดึกด้วยขอรับ
‎อย่างที่ท่านทราบ
‎พวกเราเพิ่งแต่งงานกันไม่นาน
‎ไม่เจ็บแล้วแฮะ
‎ท่านแม่คงหยุดแล้วแน่เลย
‎สำหรับค่ายาครั้งนี้
‎เขาสั่งให้พาหญิงผู้นี้มา
‎จินบูยอนหรือ
‎ลูกสาวผู้อำนวยการจินโยวอน
‎ใช่ผู้หญิงคนนี้จริงหรือ
‎ไม่ใช่เรื่องของเจ้า
‎เจ้าแค่ทำตามที่ท่านหัวหน้าสำนักสั่งก็พอ
‎ที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่แม้จะมีหนอนอยู่ในร่าง
‎ก็เป็นเพราะยาที่ท่านหัวหน้าสำนักมอบให้เจ้า
‎ข้าก็รู้สึกขอบคุณเขาเสมอ ‎และทำงานที่เขาสั่งอย่างดีอยู่นี่ไง
‎ข้าจะพานางไปที่ห้องนั้นของชอนบูกวันนะ
‎ท่านได้บอกคนที่นำยานี้มามอบให้ข้าตลอด
‎ว่าข้าอยากเจอตัวหรือเปล่าขอรับ
‎เขาปฏิเสธว่าไม่มีเหตุผลให้เจอเจ้าค่ะ
‎แต่ข้าตามสืบมาได้แล้วเจ้าค่ะ ‎ว่าเขาทำอะไรอยู่ที่ไหน
‎นางชื่อโซอีใช่ไหมขอรับ
‎ท่านรู้จักกันจริงๆ สินะเจ้าคะ
‎ผู้หญิงคนนั้นเป็นเจ้าของบ่อนพนันที่ชั่วร้ายเจ้าค่ะ
‎มีข่าวลือว่านางทำธุรกิจมืด ‎และมีเส้นสายเป็นสำนักชอนบูกวันด้วย
‎พอรู้ว่าข้านำยาจากผู้หญิงพรรค์นั้นมาให้นายน้อย
‎ข้าก็รู้สึกไม่สบายใจเลยเจ้าค่ะ
‎บ่อนพนันนั้นอยู่ที่ไหนหรือขอรับ
‎หมู่บ้านแกมาเจ้าค่ะ
‎ว่าแต่ท่านป่วยตรงไหนถึงได้ทานยานั้นหรือเจ้าคะ
‎ท่านมาพักที่นี่ ไม่ไปพักที่ซงริม ‎ก็เพื่อปิดบังอาการป่วยนั้นหรือ
‎ไม่ใช่หรอกขอรับ
‎ข้าแค่สบายใจที่อยู่ที่นี่ ‎ท่านไม่ต้องห่วงหรอกขอรับ
‎นายน้อย
‎ออกไปที่ไหนมาหรือเจ้าคะ
‎แล้วแม่บ้านคิมล่ะ ดึกป่านนี้ทำไมยังไม่นอนอีก
‎ข้าจะนอนหลับลงได้ยังไง
‎ท่านจะให้ข้าโต้รุ่ง ‎เพื่อรอฟังเรื่องราวทั้งหมดพรุ่งนี้ไหม
‎เอ่อ…
‎แม่บ้านคิม
‎ขอโทษที่ข้าแต่งงานไม่บอกนะ ‎จริงๆ ข้าควรขออนุญาตแม่บ้านคิมก่อน
‎ถ้ารู้สึกผิด ‎งั้นก็จัดพิธีแต่งงานอย่างเป็นทางการด้วยเจ้าค่ะ
‎ก่อนมีพิธีแต่งงาน
‎คุณหนูคนนั้นจะไม่ใช่นายหญิงบ้านนี้
‎และข้าก็จะไม่เรียกนายน้อยว่า ‎"ท่านใต้เท้า" ด้วยเจ้าค่ะ
‎ได้สิ งั้นก็เตรียมพิธีแต่งงานเถอะ
‎พูดจริงหรือเจ้าคะ
‎ไม่ใช่พิธีแต่งงานของข้า ‎แต่เป็นของแม่บ้านคิมต่างหาก
‎- นายน้อย ‎- ข้าบอกว่าข้าแต่งงานแล้วไง
‎เพราะงั้นตอนนี้เจ้าก็แต่งงานกับเขาเถิด
‎เจ้าแต่งงานได้แล้ว
‎พอให้ข้าแต่งงานแล้ว
‎นายน้อยจะทำยังไงหรือเจ้าคะ
‎ข้ากับนางจะได้สิ่งที่ต่างคนต่างต้องการ
‎ที่ผ่านมาจินบูยอนถูกขังไม่ให้ใครเห็น
‎ตอนนี้นางจะเป็นอิสระ
‎และข้าก็เช่นกัน
‎ข้าขอตีความคำพูดนั้น ‎ว่าท่านกำลังพยายามอย่างหนัก
‎เพื่อหลุดพ้นจากอดีตได้ไหมเจ้าคะ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎ข้าก็ขอพูดสิ่งที่พูดไม่ได้ ‎มาตลอดสามปีด้วยนะเจ้าคะ
‎ไข่นกสีแดงที่ท่านเก็บไว้บริเวณที่ถูกแทง
‎ได้โปรดกำจัดไข่นกนั่นด้วยเจ้าค่ะ
‎ท่านจะเก็บหยกหยินหยาง ‎ที่แบ่งปันกับคนที่ตายไปแล้วทำไมเจ้าคะ
‎หยกหยินหยาง
‎สามารถเรียกผู้ที่แบ่งปันด้วยได้
‎ข้าน่ะ
‎กลัวเหลือเกินว่าเด็กคนนั้นที่ตายไปแล้ว
‎จะเรียกนายน้อยไปเจ้าค่ะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎เพราะนางไม่เคย
‎เรียกข้าด้วยสิ่งนี้สักครั้ง
‎เด็กคนนั้นตายไปแล้วนะเจ้าคะ
‎นกที่เกิดจากไข่ที่นายน้อยกกไว้อย่างหวงแหน
‎คือนกล่าเหยื่อที่โหดร้ายเจ้าค่ะ
‎และนางก็มอบบาดแผลที่แสนเจ็บปวด ‎ให้คนที่โอบกอดนางก่อนจะตายไป
‎เพราะฉะนั้นแล้ว
‎โปรดทำลายมันด้วยเจ้าค่ะ
‎เหตุผลที่ข้ายังเก็บมันไว้
‎ก็เพื่อยืนยันว่านางตายไปแล้วจริงๆ
‎เพราะข้าต้องตรวจสอบด้วยตาตัวเอง ‎ว่านางจะไม่มา
‎ไม่ว่าข้าจะเรียกเท่าไร ข้าถึงจะเชื่อ
‎เพราะข้า…
‎ไม่ได้เห็นว่านางตายไปด้วยตาตัวเอง
‎พวกเขาพูดถึงใครกันนะ
‎ไข่นกหรือ
‎ตอนนี้ข้าไม่เจ็บแล้ว คงนอนหลับสบายเลย
‎ข้าควรบอกเขาไหมนะ ‎ว่าตอนนี้ข้าไม่เจ็บแล้ว
‎เขาอาจจะเป็นห่วงข้าก็ได้
‎เขาไม่ได้เป็นห่วงข้าเลยสินะ
‎คุณหนู
‎พวกเขาเป็นเหมือนครอบครัว ‎สำหรับนายน้อยเจ้าค่ะ
‎ข้าเป็นลูกสาวคนโตของตระกูลจิน ‎จินบูยอนเจ้าค่ะ
‎ยินดีที่ได้พบเจ้าค่ะ
‎เจ้าแต่งงานกับอุกแล้วจริงๆ หรือ
‎เพราะงั้นนางถึงได้มาทักทายไงขอรับ
‎ยังไงทั้งคู่ก็แต่งงานกันแล้ว ‎ข้าขอแสดงความยินดีด้วยนะ
‎พวกเขายังไม่ได้แต่งงานกันเจ้าค่ะ
‎เราจะจัดพิธีแต่งงานอย่างเป็นทางการ
‎ก่อนหน้านั้น ‎นางจะยังเป็นบุตรสาวคนโตของสำนักจินโยวอน
‎และเป็นเพียงคู่หมั้นของนายน้อยเจ้าค่ะ
‎ดูจากที่เจ้ายังถูกขีดเส้นว่าเป็นคู่หมั้นอยู่
‎เรื่องท้องก็คงโกหกสินะ
‎ขอโทษเจ้าค่ะ
‎ข้าโกหก ‎เพราะเหมือนว่าจะเกิดการทะเลาะกันเจ้าค่ะ
‎เจ้าช่างกล้าหาญจริงๆ เลยนะ
‎ข้าเคยรักษาเจ้ามาก่อนหรือเปล่า
‎เจ้าดูหน้าคุ้นๆ นะ
‎คงไม่นะเจ้าคะ
‎ข้ามีหมอประจำตัวเป็นท่านหมอ ‎ที่เก่งกาจที่สุดในป้อมแดโฮเจ้าค่ะ
‎หมอที่เก่งกาจที่สุดในป้อมแดโฮก็คือข้านะ
‎มีคนอื่นนอกจากข้าด้วยหรือ บอกชื่อเขามาหน่อย
‎โธ่ ท่านหมอ พอเถิดขอรับ
‎นางไม่เคยออกมาจากบ้านตระกูลจินเลยขอรับ
‎เท่าที่ได้ยินมา ‎เห็นว่านางสูญเสียความทรงจำด้วยขอรับ
‎สูญเสียความทรงจำหรือ
‎ข้าเคยป่วยหนักมาก ‎และไม่มีความทรงจำในอดีตเจ้าค่ะ
‎แต่ว่า
‎ความสามารถในการมองเห็นพลัง ‎ที่มีมาตั้งแต่เด็กยังเหมือนเดิมเจ้าค่ะ
‎ข้ามองเห็นพลังที่ยิ่งใหญ่ ‎จากท่านผู้ใหญ่ทั้งสองเจ้าค่ะ
‎พวกท่านเป็นจอมเวทขั้นสูง ‎ที่มีเพียงไม่กี่คนสินะเจ้าคะ
‎ถ้ามีไหวพริบก็ดูของแบบนั้นออกนะ
‎ส่วนท่าน
‎อาจไม่ได้มีพลังยิ่งใหญ่
‎แต่ท่านก็มีพลังที่เปล่งประกายและสดใสเจ้าค่ะ
‎ใครก็มองออกว่าดังกูเป็นคนนิสัยดี
‎ของแค่นั้นจะเรียกว่าความสามารถได้ยังไง
‎ท่านมีพลังเหมือนโชยอน ‎น้องสาวของข้าเลยเจ้าค่ะ
‎สดใสเบาสบายเหมือนกันเลย
‎ท่านคงได้ยินเรื่องของข้า ‎จากโชยอนแล้วใช่ไหมเจ้าคะ
‎เจ้าไปเจอจินโชยอนมาอีกแล้วหรือ
‎- เปล่านะขอรับ ‎- เปล่าเจ้าค่ะ
‎- เราแค่ปรึกษากันเรื่องพี่สาวของนางขอรับ ‎- ดังกู
‎- เจ้าไปเจอนางมาหรือ ‎- หือ
‎อ้อ ใช่ขอรับ
‎และข้าก็มองเห็นพลังของคนสองคน ‎ที่ข้างหลังนู้นมาตั้งแต่เมื่อสักครู่แล้วเจ้าค่ะ
‎มองเห็นพลังบ้าบออะไรอีก
‎ถ้ามีใครอยู่ตรงนั้นก็ออกมาหน่อย ออกมา
‎คุณหนูยุนอ๊ก
‎มาทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ
‎งั้นเจ้าเห็นอะไรในตัวอุกงั้นหรือ
‎เขามีพลังแห่งฟากฟ้าอยู่ในตัวเจ้าค่ะ
‎ใช่แล้ว
‎อุกตายไปและฟื้นคืนชีพมาได้
‎เพราะได้รับพลังนั้น
‎ข้าได้ยินมาแล้วเจ้าค่ะ
‎ข้ามองเห็นพลังของเขา
‎ข้าจะอยู่เคียงข้าง ‎และคอยปกป้องเขาอย่างดีเจ้าค่ะ
‎เท่าที่ท่านผู้นำดู ท่านคิดว่ายังไงหรือเจ้าคะ
‎ดูเหมือนนางจะเป็นนักบวชหญิงที่มีพลังพิเศษจริงๆ
‎แต่เหมือนว่า ‎นางจะไม่อยากเป็นผู้สืบทอดจินโยวอน
‎จึงได้แต่งงานกับนายน้อยนะเจ้าคะ
‎และนายน้อยอุก
‎ก็บอกว่าเขาแต่งงานเพราะข้าด้วยเจ้าค่ะ
‎เพราะแม่บ้านคิมหรือ
‎เขาบอกว่าข้าไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเขาแล้ว
‎และผลักไสข้าเจ้าค่ะ
‎ท่านเข้าใจที่ข้าพูดใช่ไหมเจ้าคะ
‎ถ้าแม่บ้านคิมถูกผลักไสออกมา ‎ข้าก็พร้อมจะอ้าแขนรับท่านทุกเมื่ออยู่แล้ว
‎แต่ดูเหมือนท่านจะยังไม่วางใจเท่าไรนะ
‎ไม่ต้องรีบร้อนหรอก
‎ข้าจะไม่ฝืนใจดึงรั้งท่านมาหรอก
‎แต่หัวใจท่านเต้นแรงมากเลยนะเจ้าคะ
‎ถึงข้าจะพูดไปแบบนั้น
‎แต่ข้าจะปกปิดหัวใจที่อยากอ้าแขน ‎ต้อนรับท่านตั้งแต่ตอนนี้ได้อย่างไรล่ะ
‎ข้า…
‎ไม่ใช่พระพุทธรูปหินนะ
‎ดูเหมือนท่านหมอฮอยอม ‎จะไม่ปลื้มคุณหนูบูยอนมากนะเจ้าคะ
‎หาเรื่องนางว่าหน้าคุ้นๆ ด้วย
‎อันที่จริงข้าก็รู้สึกว่านางดูคุ้นๆ ชอบกล
‎เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย
‎ช่างน่าทึ่งดีนะเจ้าคะ
‎ท่านจำได้ตั้งแต่แรกเห็นได้อย่างไรกัน
‎ใช่ไหมขอรับ ‎ข้าเคยเห็นนางมาก่อนจริงๆ ใช่ไหม
‎ใช่แล้วเจ้าค่ะ
‎เพราะชุดที่นางใส่อยู่
‎เป็นชุดที่ท่านนายหญิงโดฮวาชอบใส่ ‎ตอนยังไม่แต่งงานเจ้าค่ะ
‎อ้อ จริงด้วย
‎เพราะงี้ข้าถึงได้รู้สึกคุ้นนี่เอง
‎ข้าเห็นโดฮวาใส่ชุดนั้น
‎จึงได้แต่งกลอนส่งให้นางด้วย
‎รักแรกคงไม่อาจลืมได้จริงๆ นะเจ้าคะ
‎คนที่ไม่มีไหวพริบสักนิดแบบท่าน
‎กลับจำชุดของนางได้ตั้งแต่แวบแรก
‎- ท่านคงใจเต้นน่าดูเลย ‎- แม่บ้านคิม ไม่ใช่นะ
‎ที่หัวใจข้าเต้นอยู่ตอนนี้เป็นเพราะท่านนะ
‎ช่างเถิดเจ้าค่ะ
‎ตั้งใจฟังดีๆ สิ
‎ได้ยินเสียงหัวใจของข้าไหม
‎ข้าทราบดีน่า
‎ข้าแค่ล้อเล่นเฉยๆ
‎ปล่อยข้าได้แล้วเจ้าค่ะ
‎ข้าได้กอดท่านทั้งที
‎แล้วข้าจะปล่อยง่ายๆ ได้อย่างไร
‎ท่านไม่ต้องไปส่งข้าก็ได้เจ้าค่ะ
‎ข้าแค่สูญเสียความทรงจำ ‎ไม่ได้โง่นะเจ้าคะ
‎อย่าเข้าใจผิดนะขอรับ
‎นางเล่าให้ข้าฟังเพราะเป็นห่วงพี่สาวขอรับ
‎นางคงไม่อยากเชื่อ ‎ว่าท่านแต่งงานกับอุกขอรับ
‎พูดตามตรง ข้าเองก็ทำใจเชื่อไม่ลงเหมือนกัน
‎นางขอร้องให้ข้าช่วยตามดูท่านน่ะขอรับ
‎โชยอนคงไม่กล้าออกหน้า
‎มาเข้าข้างข้าเพราะกลัวท่านแม่
‎แต่นางเป็นเด็กดีและสดใสมากเจ้าค่ะ
‎บาดแผลจากด้ายติดตามหายดีแล้วใช่ไหมขอรับ
‎นางบอกว่าค่อยยังชั่ว ‎ที่ตอนนี้ท่านจะไม่เจ็บปวดอีกแล้ว
‎โชยอนเอาแกนด้ายติดตาม ‎ไปซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่งหรือเจ้าคะ
‎ท่านแม่จะได้เรียกข้าไม่ได้
‎เพราะแบบนี้ข้าถึงไม่เจ็บแล้วสินะ
‎อะไรนะขอรับ
‎ท่านคงไม่ทราบเรื่องเมื่อคืนสักนิดเลยสินะขอรับ
‎เรื่องเมื่อคืนหรือ
‎มันไม่มีแล้วล่ะขอรับ
‎เพราะอุกบุกไปที่จินโยวอนกลางดึก ‎แล้วทำลายมันไปแล้วขอรับ
‎เห็นว่าจินโยวอน
‎วุ่นวายสุดๆ เพราะอุกเลย
‎ท่านไม่รู้เรื่องเลยจริงๆ หรือขอรับ
‎ข้าไม่รู้เลย
‎เขาเพียงแค่…
‎บอกให้ข้าทนเจ็บ
‎สถานที่ที่อุกมักจะไปบ่อยๆ ตอนกลางวัน
‎คือสถานที่ที่เรียกว่าป่าทมิฬ ‎ซึ่งเต็มไปด้วยต้นสนพยอนแบคขอรับ
‎หากท่านเดินลึกเข้าไปในป่านั้น ‎จะมีกองเจดีย์หินอยู่
‎อุกจะก่อทีละหนึ่งกอง ‎ทุกครั้งที่กำจัดผู้แปรวิญญาณขอรับ
‎จะเรียกว่าเป็นสุสานก็ได้
‎ทุกคนต่างกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้บริเวณนั้น
‎แต่ไม่รู้ว่าอุกสบายใจกับที่นั่นหรือเปล่า
‎เลยไปที่นั่นบ่อยๆ ขอรับ
‎ไหนบอกว่าเขาจะอยู่ที่นี่ไง
‎ไม่อยู่แฮะ
‎ทั้งหมดนี่คือสุสานของผู้แปรวิญญาณหรือ
‎หนึ่งในนั้น
‎เป็นสุสานของเด็กคนนั้นนะ
‎นางคงจะได้เห็นสินะ
‎งั้นเจ้าก็คงฆ่าคนคนนั้นไปแล้วสินะ
‎นางตายแล้วน่ะ
‎สุสานของผู้แปรวิญญาณที่เขาพูดถึงตอนนั้น
‎ก็คงอยู่ที่นี่ด้วยสินะ
‎- ไข่นกนี่นา ‎- แบ่งกันคนละอัน
‎ข้าเลือกสีแดง เจ้าเอาสีน้ำเงินไป
‎ข้าไม่ได้แตะต้องมันเลยนะ
‎ทำไมมันถึงถล่มลงมาล่ะ
‎นี่ไม่ใช่หินธรรมดาๆ นี่
‎ข้าเห็นมันในความทรงจำที่ผุดขึ้นมาเมื่อครู่ด้วย
‎ข้าเคยเห็นที่จินโยวอนหรือ
‎หรือเคยเห็นตอนเป็นเด็กนะ
‎ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันนะ
‎จินบูยอนคือมูด็อก และนางก็ตายไปแล้วนะ
‎ถ้ามันเป็นของจากจินโยวอน
‎ข้าก็ควรไปถามจากโชยอนหรือเปล่านะ
‎นี่ หยุดตรงนั้นนะ
‎หยุดนะ
‎- ให้ตายเถอะ ‎- ให้ตาย
‎จริงๆ เลย
‎- ขอโทษนะ ข้าขอโทษด้วย ‎- มองทางหน่อยสิ
‎ขอโทษนะ
‎ล่อนางต่อไป ‎แล้วพาไปที่ประตูหลังสำนักชอนบูกวัน
‎ยอมซูจะรออยู่ที่นั่น
‎ขอรับ
‎เมื่อโซอีล่อจินบูยอนมาได้แล้ว ‎ข้าจะพานางมาที่นี่ขอรับ
‎หากใช้ผงวิญญาณนี้อ่านความทรงจำของนาง
‎ข้าก็คงตรวจสอบได้แน่ชัด ‎ว่าเด็กคนนั้นใช่จินบูยอนตัวจริงไหม
‎อะไรกัน
‎พลังของหินอยู่ทางนู้นนี่นา
‎นางตามข้ามาได้ยังไงนะ
‎ดูจากที่เจ้าซ่อน ‎เจ้าคงรู้ตัวแล้วสินะ ว่าข้าสะกดรอยตามมา
‎เจ้าคงตกใจว่าข้าตามมาได้อย่างไรสินะ
‎ข้ามองเห็นพลังได้น่ะ
‎ข้ามองเห็นพลังของเจ้า ‎ที่กำลังซ่อนตัวอยู่
‎และมองเห็นพลังของหินนี้ได้เช่นกัน
‎พลังไม่ดีเลย
‎ถ้าสูดเข้าไปอาจเป็นเรื่องได้
‎นางมองเห็นพลังได้งั้นหรือ
‎นั่นเป็นพลังของจินบูยอนนี่นา
‎ข้าคงต้องรอให้นางสลบหลังจากดมยาสลบไป
‎แล้วค่อยพาไปที่ชอนบูกวันแล้ว
‎- ข้าไปนะ ‎- ไปเถอะ
‎ข้ามาหาเจ้าของที่นี่
‎ท่านไปที่ห้องสุดทางเดินข้างในได้เลย
‎นายหญิงอยู่ที่นี่หรือขอรับ
‎มีใครบางคนมาหาท่านขอรับ
‎นี่มันกลิ่นยาสลบนี่
‎จินบูยอนหรือ
‎ทำไมท่านถึงอยู่ที่นี่
‎ข้าไล่ตามจับโจรชิงทรัพย์มา
‎แล้วทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎ข้ามาหาใครบางคนขอรับ
‎ให้ตายเถอะ
‎บ้าเอ๊ย
‎จับข้าออกมาเถิดขอรับ
‎ท่านจะเปียกไปด้วยนะ
‎- ข้าไม่เป็นไรขอรับ ‎- ขอบคุณนะ
‎แป๊บหนึ่งนะ
‎ข้าเข้าไปหลบอยู่ในน้ำเพราะได้กลิ่นยาสลบ
‎นึกว่าจะขาดใจตายแล้ว
‎คลุมไว้เถอะขอรับ
‎ข้าไม่หนาวนะ
‎สภาพข้าคงน่าอายมากสินะ
‎ขอบคุณสำหรับเสื้อคลุมด้วยนะ
‎ให้ข้าช่วยตามหาโจรชิงทรัพย์ไหมขอรับ
‎ข้าได้ของคืนแล้วล่ะ
‎ข้าไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ขอกลับดีกว่า
‎ท่านรอเจอคนที่ท่านมาหาก่อนเถอะ
‎ธุระข้าไม่ใช่เรื่องด่วน ‎กลับไปด้วยกันเถิดขอรับ
‎แถวนี้ค่อนข้างอันตราย ‎ที่จะเดินไปไหนคนเดียวขอรับ
‎ที่นี่คือหมู่บ้านแกมาขอรับ
‎มีสำนักร่างทรงหมอดู ‎ที่ทำนายโชคชะตาเยอะ
‎และบางทีก็มีผู้ที่ใช้เวทมนตร์ดำด้วยขอรับ
‎เพราะแบบนี้ถนนถึงได้ดูมืดมนและหนาวเย็นสินะ
‎ถ้าท่านต้องมาที่ที่อันตรายเช่นนี้ ‎ก็มากับอุกเถิดขอรับ
‎ท่านรู้จักจางอุก…
‎ไม่สิ ท่านรู้จักสามีของข้าดีหรือ
‎ข้า ดังกูและอุกเป็นเพื่อนกันมานานแล้วขอรับ
‎- อ้อ ‎- ข้ามีเหตุผลบางอย่าง
‎เลยกลับไปบ้านเกิดที่ป้อมซอโฮสามปี ‎และเพิ่งกลับมาขอรับ
‎ข้าได้เจอกับพัคดังกูแล้วล่ะ
‎เขาเป็นคนที่มีพลังสดใสมาก
‎ส่วนท่าน…
‎ท่านบอกว่ามีเพื่อนที่คบกันมานาน ‎ช่างน่าอิจฉาจริงๆ
‎ว่าแต่
‎ข้ารู้สึกว่าพวกเราวนกลับมาที่เดิมตลอดเลยนะ
‎เวลาข้าสับสน ข้าจะหลงทางน่ะขอรับ
‎ขอโทษด้วยขอรับ
‎เหมือนจะเป็นทางนี้นะขอรับ
‎เมื่อครู่เราไปทางนั้นแล้ว
‎ไปทางนู้นเถิด
‎เราเดินวนกันมาสองสามรอบ ‎ทำให้ข้าพอคุ้นทางแล้ว
‎ตามข้ามาเถิด
‎เราหลงทางเพราะข้าเลย
‎ขอโทษนะขอรับ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎หัวไม่ดีหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎- แค่หล่อก็พอแล้ว ‎- ข้าแค่สับสนขอรับ
‎ไม่ใช่ว่าข้าหัวไม่ดีนะ
‎เข้าใจแล้ว
‎ข้าว่าท่านไม่เข้าใจนะ
‎ระหว่างฝึกฝนที่จองจินกัก ‎ข้าไม่เคยพลาดอันดับหนึ่งเลยสักครั้ง
‎และข้าก็เข้าใจตำราที่นั่นทั้งหมด
‎จนคนพูดกันว่า ‎ถ้ามีเรื่องไม่เข้าใจให้มาถามซอยุล
‎ข้าคือซอยุลคนนั้นขอรับ
‎อ๋อ
‎ท่านฉลาดหรอกหรือ
‎ถ้างั้นก็น่าเสียดายจัง
‎อย่างที่ท่านเห็น
‎ข้างดงามที่สุดในปฐพี
‎แต่หัวไม่ดีน่ะ
‎ข้าอุตส่าห์รู้สึกว่าเราจะเข้ากันได้ ‎เพราะท่านหน้าตาดี
‎แต่เหมือนจะหัวไม่ดีเหมือนข้า
‎น่าเสียใจจริงๆ ที่ท่านฉลาด
‎ถ้าท่านพูดแบบนั้น
‎ก็คิดซะว่าข้าหัวไม่ดี ‎ข้าจะเป็นคู่หูซื่อบื้อให้ขอรับ
‎ขอบคุณนะ
‎ข้าขอถามหน่อยเพราะข้าไม่รู้
‎มีผู้แปรวิญญาณมองเห็นได้ ‎ทั้งที่เคยตาบอดด้วยหรือ
‎นางมีร่องรอยสีน้ำเงินในดวงตา
‎และจางอุกก็บอกว่าเคยเห็นใกล้ๆ
‎ท่านรู้ไหมว่านางคือใคร
‎ท่านพูดถึงผู้แปรวิญญาณที่ชื่อนักซูสินะขอรับ
‎นักซูหรือ
‎เห็นว่านางตายไปแล้วนี่
‎ขอรับ
‎อุกก็เคยตาย ‎เพราะถูกดาบของนักซูแทงขอรับ
‎อ๋อ
‎นางเป็นศัตรูของจางอุกนี่เอง
‎ท่านไม่รู้เลยจริงๆ สินะขอรับ
‎ข้าไม่รู้เลย
‎ข้าคงต้องระวัง ‎ไม่เอ่ยถึงนักซูต่อหน้าจางอุกซะแล้ว
‎ขอบคุณที่เล่าให้ข้าฟังนะ
‎นางมีความสามารถในการมองเห็นพลังหรือ
‎งั้นนางก็เป็นจินบูยอนจริงๆ น่ะสิ
‎ท่านหัวหน้าสำนัก
‎เคยบอกว่าโยนจินบูยอนลงไปในทะเลสาบ ‎ตอนนางเด็กๆ ใช่ไหมเจ้าคะ
‎ท่านกังวลว่าผู้คนจะทราบเรื่องนั้นหรือเจ้าคะ
‎พ่อของนางที่ตายไปเป็นคนทำ
‎เด็กที่ตาบอดคนนั้นไม่รู้ว่าข้าอยู่ที่นั่นด้วย
‎เพราะจินอูทักตายด้วยน้ำมือของนักซู
‎ทำให้ความจริงทุกอย่างถูกฝังไป
‎และเจ้าก็มีชีวิตรอดมาได้เพราะแบบนั้น
‎นักต้มตุ๋นที่ฆ่าคนมากมาย ‎และยอมให้หนอนเข้าไปในร่าง
‎เพื่อเข้าไปในบ้านหลังนั้น ‎ในฐานะลูกสาวตัวปลอม
‎ได้กลายเป็นเหยื่อที่น่าสงสาร
‎ที่ถูกจินอูทักหลอกก็เพราะข้ามิใช่หรือ
‎ถูกต้องแล้วเจ้าค่ะ
‎ท่านเป็นเจ้าของชีวิตข้าเจ้าค่ะ
‎ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้ก้มหัวให้ข้าด้วยใจจริง
‎แต่ตราบใดที่หนอนยังอยู่ในตัวของเจ้า
‎เจ้าก็หลุดพ้นจากน้ำมือข้าไม่ได้หรอก
‎ถ้าไม่ได้ยาที่ข้ามอบให้
‎เจ้าก็จะตายด้วยความเจ็บปวด ‎ที่เหมือนภายในร่างกายหลอมละลาย
‎ยังไงก็ตาม ทั้งเจ้า ข้าและกลุ่มลับของข้า
‎ก็รอดพ้นมาได้เพราะนักซู
‎แต่ทำไมพวกนางถึงได้คล้ายกันขนาดนั้นนะ
‎"คล้าย" หรือเจ้าคะ
‎ใบหน้าของจินบูยอนคล้ายนักซูมาก
‎ข้าถึงได้เฝ้าระวังนาง
‎ยังไงก็เถอะ ดูจากที่เด็กคนนั้นมองเห็นพลังได้
‎นางก็คงไม่ใช่ลูกสาวตัวปลอม ‎เหมือนเจ้าสินะ โซอี
‎ผู้หญิงคนนั้นเป็น…
‎จินบูยอนจริงๆ สินะเจ้าคะ
‎ข้าได้ยินว่ามีภัยแล้ง
‎แต่ดอกไม้กลับสดใหม่ ไม่เหี่ยวเฉาเลยนะ
‎กระหม่อมจำได้ว่า ‎ทรงชอบดอกไม้สมัยทรงพระเยาว์
‎จึงได้ตามหาทั่วป้อมแดโฮ ‎เพื่อนำมาถวายพ่ะย่ะค่ะ
‎ดอกไม้พวกนี้ปลูกด้วย ‎น้ำทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎ทำให้มีพลังเต็มเปี่ยมพ่ะย่ะค่ะ
‎ร่างเก่าของข้า
‎ก็เคยเหมือนกับดอกไม้นี้
‎ดอกไม้ชุ่มชื้นไปด้วยน้ำ
‎จึงสดใหม่และสวยงามมากเพคะ
‎ดอกไม้ข้างนอกขาดพลัง ทำให้เหี่ยวเฉา
‎และไม่มีกลิ่นหอมเลยเพคะ
‎ดอกไม้ที่ขาดพลังและเหี่ยวเฉาหรือ
‎เหมือนข้าเลยนะ
‎ขนาดดอกไม้พวกนี้ แค่รดน้ำ
‎ก็ทำให้มันกลับมามีชีวิตชีวาและสดใหม่ได้
‎แต่แม้ว่าข้าจะเติมเต็มพลังแค่ไหน
‎ข้าก็ยังเหี่ยวเฉาเหมือนเดิม
‎เจ้ากำลังหัวเราะเยาะข้า
‎ที่ข้าจะกลายเป็นหินและตายไป
‎หลังถูกขังอยู่ในร่างที่แปรวิญญาณมาใช่ไหม
‎หม่อมฉันผิดไปแล้วเพคะ ‎โปรดทรงไว้ชีวิตหม่อมฉันด้วย
‎เจ้า…
‎ยังเปล่งปลั่งและอ่อนเยาว์มาก
‎เจ้าจะสลับร่างกับข้าไหมล่ะ หือ
‎เหตุใดทรงต้องการจะสลับร่าง ‎กับนางกำนัลต้อยต่ำหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎ทรงเป็นถึงพระมเหสีที่สูงส่งนะ
‎เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องคนใกล้ชิดของข้า ‎ที่มาจากป้อมซอโฮ
‎เขาเกือบได้เป็นลูกเขยจินโยวอนแล้ว
‎ข้าได้ยินเรื่องที่เกิดในที่ประชุมลงมติแล้ว
‎จางอุกเป็นลูกเขยจินโฮกยองแล้วใช่ไหม
‎เพราะเรื่องนั้น
‎ทำให้การแย่งชิงสำนักจินโยวอนมาจากตระกูลจิน
‎ทำได้ยากขึ้นพ่ะย่ะค่ะ
‎งั้นพิธีบวงสรวงทะเลสาบล่ะ
‎เราต้องมีของต้องมนตร์ของจินโยวอน
‎ถึงจะทำให้หินน้ำแข็งร่วงลงมา ‎จากฟากฟ้าได้นี่
‎ถ้าเขาขัดขวางและปกป้องอยู่ ‎แล้วเราจะเปิดประตูจินโยวอนได้ยังไง
‎เราก็ต้องดึงนักบวชหญิงแห่งจินโยวอน ‎ให้ออกห่างจากจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเขาแต่งงานกันแล้วนี่
‎เขาพานางเข้าบ้านโดยไม่ได้จัดพิธี
‎แล้วใครจะยอมรับกันพ่ะย่ะค่ะ
‎และทุกคนในอาณาจักรแดโฮ
‎ก็ทราบดีว่าจางอุกมีเจ้าสาวอยู่อีกคน
‎นักซูหรือ
‎ใกล้วันครบรอบสามปีที่นักซูตายไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมจะเรียกวิญญาณ ‎ของนักซูที่ตายไปออกมาอีกครั้ง
‎และทำให้จางอุกหวั่นไหว
‎หลังจากนั้น
‎ก็ให้จินบูยอนเข้าพิธีแต่งงาน ‎กับเจ้าบ่าวที่เคยตกลงกันไว้ก็พอพ่ะย่ะค่ะ
‎จางอุกพาตัวนักบวชหญิงจินโยวอนไป
‎แต่จอมเวทในที่ประชุมลงมติ ‎กลับขัดขวางไม่ได้สักคน
‎พลังของจางอุกแข็งแกร่งกว่า ‎จอมเวททุกคนในที่ประชุมลงมติจริงหรือ
‎เห็นว่าพวกเขาปล่อยไป ‎เพราะทั้งคู่แต่งงานกันแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เชอะ
‎พวกเขาก็อ้างเก่งทุกครั้งเลย
‎ข้าได้ยินว่าจินบูยอนมีพลังที่ยิ่งใหญ่
‎เขาแต่งงานกับนางเพราะต้องการพลังนั้นหรือ
‎รูปวาดภาพเหมือนของนางถูกแปะไปทั่ว
‎นางสวยมากเลยพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาแต่งเพราะนางสวยหรือ
‎ถึงยังไงข้าก็รู้จักจางอุกอยู่บ้าง
‎เขามักจะหลอกล่อผู้หญิงเพื่อใช้ประโยชน์
‎ไม่ใช่คนที่จะตกหลุมรักเพราะความสวยหรอก
‎พวกนางทะเลาะกันหรือ
‎คงมีเรื่องเกิดขึ้นกับนางกำนัล
‎ที่ถวายการรับใช้พระมเหสีอีกแล้วพ่ะย่ะค่ะ
‎เพราะฝ่าบาทเมินเฉยและเลี่ยงนาง
‎นางเลยไประบายความโกรธกับคนอื่นสินะ
‎ที่จริงช่วงนี้มีข่าวลือเกี่ยวกับแป้งผัดหน้า
‎ที่พระมเหสีพระราชทาน ‎ให้เหล่าพระสนมด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎แป้งผัดหน้าหรือ
‎เครื่องสำอางน่ะหรือ มันทำไม
‎พวกเขาคิดว่าแป้งผัดหน้า ‎ที่พระมเหสีพระราชทานให้
‎ถูกร่ายมนตร์ให้ผิวแห้งอยู่พ่ะย่ะค่ะ
‎ไปตามเก็บแป้งผัดหน้านั้นมาทั้งหมด
‎และตามสืบมาทีว่า ‎พระมเหสีทรงนำของเช่นนั้นมาจากที่ไหน
‎พ่ะย่ะค่ะ องค์รัชทายาท
‎มาดูรองเท้าสวยๆ ก่อนนะเจ้าคะ
‎คุณหนูคนสวยมาดูก่อนสิเจ้าคะ
‎นี่ เหมาะกับท่านมากเลย
‎รองเท้าเหมาะกับคุณหนูสุดๆ เลยเจ้าค่ะ
‎สวยจริงๆ ไว้แวะมาใหม่นะเจ้าคะ
‎น่าอร่อยจัง
‎ขอโทษนะ ข้าขอโทษจริงๆ
‎ตามหาอะไรอยู่หรือเปล่าขอรับ
‎ข้าได้ยินว่าที่นี่ขายแป้งผัดหน้าให้วังหลวง
‎แป้งผัดหน้าหรือขอรับ
‎ข้าเป็นขันทีจากวังหลวง
‎ท่านเป็นขันทีที่ท่านผู้นั้นส่งมานี่เอง
‎เชิญทางนี้ขอรับ
‎ตายจริง ท่านจะซื้อแป้งทาปากหรือ
‎ลองทาดูสิเจ้าคะ สีสวยมากเลยล่ะ
‎ไม่ต้องหรอก ข้าแค่ดูเฉยๆ
‎นี่ไม่ใช่แป้งทาปากธรรมดานะ
‎ถ้านำสิ่งนี้มาทาที่ปาก
‎จะทำให้จิตใจชายหนุ่มหวั่นไหวได้ ‎เป็นของวิเศษมากเลยล่ะ
‎จริงหรือ
‎ท่านมีคู่ที่อยากมัดใจหรือเจ้าคะ
‎ข้ามีสามี
‎สีทาปากนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ แฮะ
‎สินค้าร้านเราค่อนข้างพิเศษน่ะเจ้าค่ะ
‎ดูนั่นสิ
‎ท่านเห็นขันทีที่มาจากวังหลวงนั่นไหม
‎ขนาดคนในวังหลวงยังมาซื้อของจากร้านเราเลย
‎ท่านคงไม่ทราบสินะ
‎มันไม่ใช่พลังที่ดีนะ
‎พลังที่ไหลเวียนในร้านนี้ ‎คล้ายกับที่หมู่บ้านแกมามาก
‎ท่านก็เป็นแม่หมอจากหมู่บ้านแกมาหรือ
‎แม่หมอหลายคนก็มาซื้อของที่ร้านเราเหมือนกัน
‎ข้าไม่รับล่ะ
‎เจ้าขายเต่านี้ด้วยไหม
‎นั่นไม่ได้ไว้ขายเจ้าค่ะ ‎มันเป็นวัตถุดิบที่ใช้ทำสินค้าของร้านเรา
‎วัตถุดิบหรือ
‎เพราะเราผลิตสินค้าจากกระดองเต่าเยอะ
‎มันแพงและหายากมากนะเจ้าคะ ‎ห้ามแตะต้องตามอำเภอใจล่ะ
‎- อ๊กชิม ‎- เจ้าค่ะ
‎วัตถุดิบหรือ น่าสงสารจริงๆ
‎คือว่านะ ท่านขันที ท่านพอมีเงินบ้างไหม
‎ข้าหรือ
‎- เจ้ากำลังพูดกับข้าหรือ ‎- ถ้าท่านมี ก็ซื้อเจ้านี่กลับไปนะ
‎มันเป็นเต่าที่มีพลังดีมาก
‎ถ้าพาไปเลี้ยงจะมีโชคมาหาเจ้าค่ะ
‎ได้ยินว่าเจ้าเป็นแม่หมอ ‎ดูโหงวเฮ้งเต่าด้วยหรือ
‎ข้าจะเลี้ยงมันไปทำไม
‎ถ้าปล่อยไว้ที่นี่ มันจะกลายเป็นวัตถุดิบนะ ‎ท่านไม่สงสารมันหรือ
‎ไม่เอาล่ะ ถ้าเจ้าสงสารก็ซื้อเองสิ ‎มาบอกให้ข้าซื้อทำไม
‎ตอนนี้ข้าไม่มีเงิน
‎และข้าก็กำลังอาศัยบ้านคนอื่นอยู่ด้วย ‎ข้าพามันไปอาศัยด้วยไม่ได้นี่
‎ดูสิเจ้าคะ
‎มันกำลังยืดคอมองท่านอยู่ ‎ท่านจะปล่อยให้มันตายได้หรือ
‎นี่ เต่ามันก็ยืดคอแบบนี้อยู่แล้ว
‎ไม่ใช่ว่ามันยืดคอมองข้าสักหน่อย
‎ซื้อมันไปเลี้ยงด้วย
‎คือ…
‎ถ้าท่านเป็นขันที งั้นก็คงไม่มีลูก
‎ท่านจะรู้สึกคุ้มค่าที่ได้เลี้ยงนะ
‎ลูกหรือ
‎นี่ ยัยแม่หมอ
‎เจ้าดูโหงวเฮ้งมั่วแบบนี้ ถึงได้ไม่มีเงินไง
‎โหงวเฮ้งข้า ‎เหมือนคนที่จะเลี้ยงเต่าเป็นลูกหรือไง
‎ข้าอาจดูโหงวเฮ้งไม่เป็น ‎แต่ข้าก็มองเห็นพลังได้นะ
‎ท่านอาจจะพูดจาขวานผ่าซาก
‎แต่ในสายตาของท่าน ‎ก็มีความอบอุ่นที่จะช่วยเต่าตัวนี้อยู่
‎ท่านมีพลังที่หายากจริงๆ
‎คงเพราะท่านอยู่ในวังหลวง
‎ใช่แล้ว ข้า…
‎มาจากตระกูลโก ในวังหลวง
‎ถ้าอย่างนั้นท่านขันทีโก ‎ฝากดูแลเต่าตัวนี้ด้วยนะ
‎เดี๋ยวนะ ข้าบอกว่าตระกูลโกในวังหลวง
‎ก็เท่ากับบอกว่าเป็นเชื้อพระวงศ์นะ
‎แล้วนางกลับไม่เข้าใจหรือ
‎นางโง่หรือเปล่าเนี่ย
‎องค์รัชทายาท
‎เป็นแป้งนั้นจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ
‎บ่อน้ำที่เคยมีน้ำ ‎แห้งเหือดไปแบบนี้ภายในไม่กี่วันขอรับ
‎พวกเราขอให้ชอนบูกวัน ‎มาตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แต่เขาไม่ดำเนินการอะไรเลยขอรับ
‎แม้ภัยแล้งจะยืดเยื้อ
‎แต่ไม่มีทางที่บ่อน้ำจะแห้งเหือดภายในไม่กี่วันนะ
‎พาคนแบบนั้นมาที่นี่ทำไม
‎ท่านควรพาจอมเวทเก่งๆ มาสิ
‎ข้าพามาเพราะเขาบอกว่า ‎ถ้าเลี้ยงข้าวต้มแล้วจะดูให้
‎- ใครจะไปรู้ล่ะ ‎- ปัดโธ่เอ๊ย
‎ตายแล้ว น้ำในบ่อกลับมาเต็มแล้วขอรับ
‎ค่อยยังชั่วจริงๆ
‎ตายจริง ขอบคุณมากเจ้าค่ะ
‎เขาเก่งจริงๆ
‎ข้าเจอของแบบนี้ในบ่อน้ำถึงห้าอันแล้ว
‎- ตายจริง ขอบคุณมากนะขอรับ ‎- ขอบคุณเจ้าค่ะ
‎ใครมันทำเรื่องเช่นนี้กันนะ
‎โล่งอกจริงๆ
‎ถ้าจะฉลองก็ต้องบะหมี่น่ะสิ
‎เจ้าเด็กคนนี้
‎ถ้าเจ้าจัดพิธีแต่งงานจริงๆ
‎ข้าก็คงได้ต้มบะหมี่เช่นนี้ ‎ให้แขกเหรื่อกินไม่ใช่หรือ
‎ห้ามเด็ดขาดเลย ‎ห้ามต้มให้แขกเด็ดขาดนะขอรับ
‎ถ้าท่านต้มบะหมี่นี้ ‎ในพิธีแต่งงานกับแม่บ้านคิมละก็…
‎ข้าจะโกรธจริงๆ นะ
‎ข้าได้ยินแล้วล่ะ
‎เจ้าคิดว่าถ้าให้แม่บ้านคิมมาหาข้า
‎แล้วเจ้า…
‎จะตายอย่างสบายใจได้หรือ
‎ดูเหมือนว่าเจ้าสาวของเจ้ายังไม่รู้เรื่องนะ
‎เจ้ายังไม่ได้บอกนางหรือ
‎พลังของนางยังไม่เพียงพอขอรับ
‎นางบอกว่าต้องให้ความทรงจำกลับมาก่อน ‎พลังจึงจะกลับมาขอรับ
‎และข้าก็ตรวจสอบแล้วด้วย
‎ถ้าอย่างนั้นก็ยังไม่ใช่ตอนนี้สินะ
‎กินบะหมี่เถิด
‎รสชาติของบะหมี่นี้ ‎ทำให้ข้าตายได้จริงๆ นะขอรับ
‎งั้นหรือ ข้าต้มตามสูตรที่สอนในห้องครัวเลยนะ
‎เห็นว่ามูด็อกก็ชอบต้มบะหมี่ด้วยสูตรนี้เหมือนกัน
‎ข้าเลี่ยงที่จะไม่เอ่ยชื่อนั้นออกมา
‎เพราะกลัวว่าจะไปสะกิดแผลใจของเจ้า
‎แต่ดูเหมือนว่า
‎มันก็ไม่ได้ให้โอกาสให้แผลนั้นสมานดีเลย
‎เจ้า…
‎ไม่เคยไปที่หน้าผา ‎ที่เด็กคนนั้นตกลงไปตายใช่ไหม
‎แล้วเจดีย์หินที่เจ้าก่อในป่านั่นคืออะไร
‎มันไม่ใช่เพื่อไว้อาลัยถึงนางที่ตายจากไป
‎แต่เพื่ออธิษฐานให้นางกลับมาหรือ
‎ซังโฮ…
‎เห็นวาระสุดท้ายของเด็กคนนั้นที่กลายเป็นหิน
‎และร่วงหล่นลงไปยังทะเลสาบคยองชอนแดโฮ
‎จงไปฟังเรื่องราวจากเขา
‎ไปดูด้วยตัวเอง
‎และร้องไห้ให้นางซะ
‎แล้วถ้าเจ้ายังคิดว่าต้องตายอยู่
‎ก็กลับมาที่นี่นะ
‎ถึงตอนนั้นข้าจะทำอย่างอื่น
‎ที่ไม่ใช่บะหมี่ให้เจ้าเอง
‎เขาไม่กลับมาแฮะ
‎จางอุก
‎หัวใจจะวาย
‎นายน้อยมักไม่กลับบ้านหลายวัน
‎โดยไม่บอกก่อนบ่อยๆ ขอรับ
‎ท่านไม่ต้องรอแล้วเข้านอนเถิดขอรับ
‎เขายังไม่กลับบ้านอีก
‎เขาจะกลับมาตอนไหนนะ
‎เฮ้อ
‎ข้าว่าจะขอบคุณเขา ‎ที่ทำลายด้ายติดตามซะหน่อย
‎ถ้าข้าบอกเขาว่ามีความทรงจำหนึ่งกลับมาแล้ว
‎เขาคงดีใจน่าดูเลย
‎รอข้าก่อนนะ ข้าจะไปหาที่นั่นเอง
‎ตอนนี้จงบอกสัญญาข้อต่อไป
‎ที่เจ้าจะให้กับข้าได้มา
‎ข้าจะจับมือของเจ้าคนเดียว ‎เหมือนสวมแหวนไว้แบบนี้ไปตลอดชีวิต
‎ถ้าเจ้ารู้สึกเหมือนว่าจะตายจริงๆ
‎ก็จงโยนมันทิ้งไปและมีชีวิตรอดด้วย
‎นี่เป็นคำสั่งจากอาจารย์
‎ทานเสร็จแล้วหรือเจ้าคะ
‎ทำไมเขาถึงไม่กลับบ้านเนี่ย
‎คุณหนู
‎เขาเชิญให้ท่านไปที่ห้องหนังสือขอรับ
‎งั้นหรือ
‎เขาไม่กลับบ้านมากี่วันแล้วเนี่ย
‎คนเรียกไม่ใช่นายน้อยนะ
‎ไม่ใช่เขานี่
‎คุณหนู
‎นายน้อยอยู่ที่สำนักจองจินกักในซงริมเจ้าค่ะ
‎ท่านไม่ทราบว่าเขาอยู่ที่ไหนสินะเจ้าคะ
‎ท่านคงเป็นห่วงเขามากแน่เลย
‎เขาอยู่ที่จองจินกักมาตลอด
‎ตั้งแต่วันที่คุณหนูเข้าไปทักทายที่ซงริม
‎งั้นตั้งแต่วันนั้น ‎ท่านทั้งสองก็ไม่ได้เจอกันเลยสินะ
‎จองจินกักไม่มีใครอยู่ คงไม่มีใครดูแลเขาด้วย
‎แล้วทำไมถึงไปอยู่คนเดียวที่นั่นนะ
‎ที่บ้านคงมีคนที่เขาอึดอัดด้วยมั้งเจ้าคะ
‎คุณหนู
‎เราเตรียมเสื้อผ้าไปให้นายน้อยด้วยกันนะเจ้าคะ
‎เขาคงสบายใจที่จะอยู่ที่นั่น
‎หากท่านเจอเขา
‎ก็ฝากบอกด้วยนะเจ้าคะ
‎ว่าข้าอยู่ที่นี่สบายดีมาก
‎ถ้ามีของที่นายน้อยต้องการ ‎ก็เตรียมให้ข้าเถิดเจ้าค่ะ
‎ข้าจะนำไปให้เขาเองเจ้าค่ะ
‎ข้าจะให้คุณหนูยุนอ๊กนำไปให้เขาได้ยังไงเจ้าคะ
‎คุณหนูบูยอนซึ่งเป็นคู่หมั้นของเขา ‎ก็อยู่ที่นี่ทั้งคน
‎ตอนนี้
‎ท่านไม่ต้องเป็นห่วงนายน้อยแล้วก็ได้เจ้าค่ะ
‎เจ้าค่ะ
‎ทำไมเขาถึงไม่ยอมกลับบ้านนะ
‎เป็นเพราะข้าจริงๆ หรือ
‎ไปกันเถอะ สามีของข้า
‎ข้าให้เจ้าถอดเสื้อคลุมแสนรุงรังนั่นต่างหาก
‎นี่เจ้าคิดว่าข้า…
‎ถ้าเจ้าดื่มมัน ‎จะถือว่าเราเป็นสามีภรรยากันจริงๆ นะ
‎ข้าไม่อยากกลับไป
‎ข้าชอบที่นี่และชอบเจ้าด้วย
‎เขาไม่สบายใจกลัวว่าข้าจะตะครุบเขานี่เอง
‎ถ้าข้าไปหา เขาคงรู้สึกไม่ดีใช่ไหม
‎เจ้าจะรื้อฟื้นความทรงจำทีละอย่างได้แบบนั้น ‎และได้พลังกลับคืนมา
‎คุ้มค่าจริงๆ ที่พาเจ้ามา
‎ถ้าข้าไปบอกเขาว่าจำได้บ้างแล้ว
‎เขาก็คงดีใจใช่ไหม
‎แม่บ้านคิม
‎ข้าต้องไปหาเขาเจ้าค่ะ
‎ช่วยจัดของจำเป็นของเขาด้วยเจ้าค่ะ
‎ท่านหมอหญิง
‎ไปด้วยกันนะเจ้าคะ
‎ข้าคิดถึงเขา คงต้องไปหาเขาหน่อยแล้ว
‎เหมือนว่าเขาตั้งใจหลบหน้าท่านนะ
‎ถ้าเขาไม่ต้อนรับท่านจะทำยังไงเจ้าคะ
‎ข้าไม่ได้ไปเพราะจะให้เขาต้อนรับ
‎ข้าบอกว่า "ข้าคิดถึง ‎คงต้องไปหาเขาหน่อย" ไง
‎แล้วซุนอี ดูเหมือนเจ้าจะคาดหวัง ‎ไม่อยากให้เขายินดีต้อนรับข้าสินะ
‎ทำไมหรือ
‎เพราะเจ้านายเจ้าต้องการแบบนั้นหรือ
‎- นั่นเพราะคุณหนูของข้า… ‎- ดูเหมือนท่านจะเข้าใจผิดนะ
‎ข้าไม่ได้อิจฉาท่าน แต่เป็นห่วงเจ้าค่ะ
‎เพราะข้ารู้ว่าหัวใจของเขาไม่ต้อนรับใคร ‎ไม่ว่าจะเป็นข้าหรือท่านก็ตาม
‎ที่ท่านเหมารวมตัวเองกับข้า
‎เป็นความถ่อมตนหรืออวดดีกันนะ
‎ข้าอุตส่าห์แนะนำเชียวนะ
‎ถ้าท่านไม่เข้าใจก็ช่างเถอะ
‎ในมือของท่านคืออะไรเจ้าคะ
‎ท่านรู้จักมันหรือ
‎นั่นคือ
‎หยกหยินหยางเจ้าค่ะ
‎หยกหยินหยางหรือ
‎มันเป็นหยกคู่สีแดงและสีน้ำเงิน
‎เป็นหยกที่เรียกพลังของกันและกันได้
‎มันมาอยู่กับท่านได้อย่างไรเจ้าคะ
‎ข้าเก็บมันได้น่ะ
‎บ้านของเจ้าของมันพัง ข้าเลยเก็บมันมา
‎- เดี๋ยวข้าจะเอาไปคืนเจ้าค่ะ ‎- ท่านพูดเรื่องอะไรเจ้าคะ
‎เจ้าของหยกหยินหยางสีน้ำเงินนั่นตายไปแล้วนะ
‎เจ้าของหยกนั่น
‎คือนักซูที่ปักดาบลงมาที่หัวใจ ‎ของนายน้อยจางอุกเจ้าค่ะ
‎นักซูหรือ
‎ข้าเคยได้ยินชื่อนางมาก่อน
‎ว่านางเป็นศัตรูของจางอุก
‎ท่านไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ สินะเจ้าคะ
‎ลองเติมพลังเข้าไปในหยกนั้น ‎แล้วเรียกเขาดูสิเจ้าคะ
‎แล้วท่านจะเข้าใจทุกอย่างเอง
‎ทำไมถึงไม่มีใครเชื่อว่า ‎ท่านเป็นเจ้าสาวของนายน้อย
‎ลองตามหาคำตอบดูนะเจ้าคะ
‎ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย ‎แต่ท่านก็ตามมาหรือเจ้าคะ
‎ข้านึกว่าเขาจะไม่คิดเรื่องแต่งงานอีกแล้ว
‎เจ้าแต่งงานกับอุกแล้วจริงๆ หรือ
‎เพราะงั้นนางถึงได้มาทักทายไงขอรับ
‎นางคงไม่อยากเชื่อ ‎ว่าท่านแต่งงานกับอุกขอรับ
‎พูดตามตรง ข้าเองก็ทำใจเชื่อไม่ลงเหมือนกัน
‎ท่านไม่รู้เลยจริงๆ สินะขอรับ
‎ทำไมถึงไม่มีใครเชื่อว่า ‎ท่านเป็นเจ้าสาวของนายน้อย
‎ลองตามหาคำตอบดูนะเจ้าคะ
‎นายน้อย
‎ท่านเพิ่งกลับมาหรือเจ้าคะ
‎อือ เตรียมน้ำอาบให้ข้าหน่อย
‎แล้วคุณหนูบูยอนล่ะเจ้าคะ
‎ไม่เจอนางหรือ
‎นางบอกว่าจะไปหานายน้อย
‎ข้าเลยรีบห่อขนมยักกวาให้ด้วย
‎พวกท่านคงคลาดกันแน่เลย
‎นางดูเป็นกังวลมาก ‎เพราะไม่รู้ว่าจะไปตามหาท่านที่ไหน
‎นางอาจกำลังตามหาท่านอยู่ที่นั่นก็ได้นะ
‎ข้านึกความทรงจำอย่างหนึ่งขึ้นมาได้
‎เลยทำเช่นนี้ได้
‎เจ้าเรียกข้ามาหรือ
‎ได้ยินว่ามันเป็นหยกคู่ ข้าเลยลองเรียกดู
‎ข้าเป็นคนเรียกเจ้ามา
‎แต่คนที่เจ้าตามหา
‎ไม่ใช่ข้าใช่ไหม
‎ใช่ ข้าอุตส่าห์วิ่งมาแทบคลั่ง
‎เจ้าจะแก้ไขสถานการณ์นี้ยังไง
‎ถ้าข้าบอกสิ่งที่เจ้าฟังแล้วจะดีใจ
‎จะพอแก้ไขได้ไหม
‎ข้านึกความทรงจำอย่างหนึ่งขึ้นมาได้
‎ว่าตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว…
‎พวกเราเคยชอบกันมาก่อน
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ผู้คนบนเรือลำหนึ่งที่แล่นผ่าน ‎ทะเลสาบคยองชอนแดโฮถูกสังหารหมู่
‎และพวกเขาลือว่าเป็นฝีมือนักซูขอรับ
‎ผู้แปรวิญญาณที่ปรากฏตัวในครั้งนี้ ‎คือนักซูนะพ่ะย่ะค่ะ
‎ทรงเป็นกังวลขนาดนั้น ‎กระหม่อมจะกำจัดนางเองพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาจะตามล่านักซู ‎ที่ไม่มีตัวตนอยู่จริงได้อย่างไรกัน
‎ข่าวลือไร้สาระนั่น ‎อาจทำให้ลูกสาวของท่านตายได้นะ
‎ไม่ทราบว่า สุขภาพของท่านแย่มากหรือ
‎สิ่งที่อยู่ในตัวข้าคืออะไร
‎หม่อมฉันคิดว่าจะจัดงานเลี้ยงนอกวังเพคะ
‎ถ้าจินบูยอนถูกโจมตี นั่นจะเป็นฝีมือของนักซู
‎และจางอุกก็ต้องรับผิดชอบทุกอย่างสินะ
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน