ALCHEMY OF SOULS IKALAWANG YUGTO
Sabihin mo sa akin.
Ano ang nasa loob ng katawan ko?
Gusto ko man lang malaman…
bago ako mamatay.
Noong malubha ako at walang malay,
narinig ko na isinalin mo sa 'kin ang dugo mo.
Tama ba?
Gusto lang kitang mailigtas.
Akala ko na maliligtas ka ng enerhiya ng parasito sa dugo.
Parasito sa dugo?
May parasito pala sa loob ng katawan ko.
Sinabi sa akin na makakatulong ang gamot,
kaya patuloy kitang pinapadalhan.
Pero hindi mo iniinom?
Bakit?
Hindi mo ba ininom ang pinapadala ko
dahil hindi mo kaya na magtiwala sa katulad ko,
Senyorito Seo?
Ibalik mo sa 'kin.
Ibalik mo ang parasito sa akin.
-Ibalik mo-- -Huwag kang gumalaw.
Malalim ang hiwa.
Padalos-dalos ka talaga.
Kaya iyang ibigay ng isang tulad ko sa simpleng paghiwa.
Kaya bakit hindi mo magawa?
Nang pumasok ito sa katawan ko na puno ng enerhiya,
pumasok ito sa sentro ng enerhiya ko.
Nanatili na ito roon
at kinakain nito ang enerhiya ko.
Mamamatay ako sa oras na maubos ang enerhiya ko.
Siguradong may ibang paraan.
Si Panginoong Jin U-tak ang nagbigay niyan sa akin,
kaya marahil isa 'yong relikya mula sa Jinyowon.
Siguradong may paraan sila para tanggalin 'to.
Si Gwanju Jin Mu ng Cheonbugwan ba ang nagbibigay sa 'yo ng gamot?
Marahil siya ang nagsabi sa 'yo na ikalat…
ang tsismis tungkol kay Naksu.
Alam ba niya na nasa akin ang parasito?
Walang nakakaalam.
Huwag mo na akong padalhan ng gamot.
Hindi na tayo ulit magkikita.
Bumalik ako para ayusin ang lahat sa huling pagkakataon.
Pakiusap, patuloy mong itago ang lihim na 'to.
Bakit mo ako papakawalan
gayong ako ang dahilan kung bakit ka mamatay?
Ayaw mo ba akong patayin?
Sinabi mo na ginawa mo 'yon para iligtas ako,
at naniniwala ako.
Ibinigay ito sa akin ni Madam Kim.
Mga mamahaling diyamante ito.
Binabalik mo ba 'yan sa akin?
-Kunin mo na. -Kung ganoon ay tinatanggihan mo ako.
Naiintindihan ko.
Bakit ka nanginginig?
Sa nagdaang tatlong taon,
kinakabahan akong haharap ako
sa ganitong sitwasyon.
Naiiyak ako sa tuwing naiisip ko pa lang.
Ngayong nangyayari na ito,
hindi ko kaya ang sakit.
Iyon lang ba
ang tanging naisip mo sa mga taong iyon?
Kung ganoon, tingnan mo
kung anong nangyari sa tatlong taon ko.
Ito
ang anting-anting na pinagsasama ang dalawang magkasintahan.
Hindi mo 'to itinapon?
Hindi ko naisip
na makakalimutan mo ako…
maliban kung mauna kitang talikuran.
Kung ganoon…
ibig bang sabihin na gusto mong ipakita sa akin…
na itinago mo 'to
sa lumipas na panahon?
Tinapon ko na sana iyan kung gusto ko,
hindi dinala rito para ipakita sa 'yo.
Salamat.
Dahil hindi mo 'to itinapon,
nakahinga ako nang maluwag.
Mahalaga sa akin ang taos-puso mong regalo.
Pero hindi ko 'to maaaring isuot ngayon sa harap ng mga tao.
Ayos lang iyon.
Itago mo lang iyan.
Regalo pa rin naman ito.
Sayang kung itatago ko lang.
Gusto mo bang isuot ngayon?
Ano sa tingin mo?
Maganda ba?
Oo.
Tunay kang nagniningning…
at napakaganda.
Salamat sa tulong mo.
Ayaw ko ring patuloy na pag-usapan ng mga tao ang tungkol kay Naksu.
Dahil dito, tuluyan nang binura ni Uk si Naksu sa mundo.
Sana ay binura na rin niya ito sa kaniyang puso.
Alam ng lahat na si Naksu ang tunay na mahal ni Uk.
Naiintindihan ko kung bakit ayaw mo siyang maging manugang.
Bakit niya kinuha si Bu-yeon?
Naiintindihan ko na umalis siya
dahil ayaw niyang maging tagapagmana.
Pero hindi ko maintindihan kung bakit niya siya tinanggap.
Isang babaylan si Bu-yeon na nakakakita ng enerhiya.
Nakita niya ang enerhiya ng yelong bato na nagpapahirap kay Uk,
sa unang tingin.
Ang enerhiya ng yelong bato mula sa kalangitan?
Sinabi niya na papangalagaan niya siya.
Sana ay panatilihin nila
na ligtas ang isa't isa.
Napapanaginipan mo pa rin.
Nasasaktan ako para sa iyo.
Hindi ako nananaginip.
Nakikilala mo ba…
ako?
Oo.
Ginising mo 'ko.
Hindi ko sinubukang gisingin ka.
Napagkamalan mo akong ibang tao.
Nanatili lang ako rito dahil 'di kita maiwan nang ganiyan.
Akala ko nananaginip ka pa.
Magpanggap tayo na ganoon nga.
Matutulog na ako, umalis ka na.
Ang tagal na no'ng huli akong
nakatulog nang mahimbing.
Magpasalamat ka sa 'kin dahil doon.
Salamat sa 'yo, nagising ako.
Hindi mo ba nararamdaman na mainit?
Umalis ang mga multo dahil sa akin.
Tingnan mo? Hindi ka na nilalamig, 'di ba?
Kapag umalis ako,
'di ka na ulit makakatulog nang mahimbing.
-Aalis na ba ako? -Kung ganoon,
dito ka lang.
Parehas nating kailangang matulog.
Kaya matulog ka na rito at 'wag mo akong gigisingin.
Sige.
Gagawin ko 'yan.
Tungkulin ko rin naman
na tulungan kang makatulog nang maayos.
Narinig ko na lagi kang gising dahil sa yelong bato.
'Di ba 'yon ang dahilan kung bakit mo ako dinala rito?
Para makatulog ka?
Oo.
Iyon ang dahilan.
Gusto ko makatulog nang mahimbing.
Jang Uk,
nahihirapan ka ba
dahil hindi ka nakakatulog?
Nalulungkot ako na nagising kita.
Tapikin ba kita ulit para makatulog ka nang maayos?
Ano?
Tinapik kita habang pinapatulog kita.
Tinapik kita hanggang sa sumakit ang kamay ko.
Gawin ko ba ulit?
Hayaan mo na. Ikaw--
Dito.
Huwag kang lalagpas diyan.
Ngayon maiinitan ka na.
Oo.
Mainit.
Kapalit ng pagpapaubaya kay Jang Uk, na taglay ang yelong bato,
umalis ng Jeongjingak
ang mga salamangkero mula sa iba pang mga pamilya.
Si Maestro Seo Gyeong, ang dati kong guro, ang nagtayo ng lugar na ito.
Pero wala na itong laman ngayon.
Iniiwasan nila tayo dahil sa selos at takot
na nasa Songrim ang bato.
Salamat kay Jang Uk,
'di nabawasan kahit kaunti ang kapangyarihan ng Songrim.
Yeom, wala ka pa ring ipinagbago kahit tumanda ka na ng tatlong taon.
Hindi itinatag ni Maestro Seo ang Jeongjingak
para makita kung sino ang pinakamalakas,
pero para sa pagkakaisa at edukasyon.
Paumanhin po, Maestro Lee.
Nabigo akong tuparin ang mga layunin niya.
Hindi, ginawa mo ang makakaya mo, Jin.
Itinaya mo ang sarili mong buhay at iniligtas si Uk.
Pinatahimik mo ang mga salamangkero mula sa ibang pamilya.
Bata ka rin na nagretiro.
Palagi n'yo pong pinapaboran si Jin kaysa sa akin.
Narinig ko po na ginamot ninyo si Jin Bu-yeon.
Naaalala n'yo ba ang sinabi niya noong nakaraan?
Sinabi niya na ginamot siya ng pinakamagaling na doktor sa Daeho.
At ang doktor na 'yon ay ang guro natin.
Nagmakaawa si Ginang Jin na palihim kong gamutin ang anak niya.
Ngayon na kasal na siya kay Jang Uk at nalantad na buhay siya,
wala nang kailangang itago.
Siguradong si Jang Uk ang dumukot sa kaniya noong araw ng kasal niya.
Padalos-dalos niyang inihayag ang kasal nila
at ginulat ang Nagkakaisang Kapulungan.
Iyon ang tinatawag na tadhana.
Isang bagay…
na hindi kayang kontrolin ng tao.
Nakakaantig naman.
Ituloy mo.
Ano iyon?
Hindi 'yon isang alaala mula kagabi.
Alaala niya rin ba iyon?
Maestra,
sa wakas nagawa ko na.
Namiss din kita. 'Yon ang aking tugon.
Gusto mo bang magpaganda para sa 'kin?
Senyorito.
Hindi si Naksu ang soul shifter
na pinatay mo kagabi, 'no?
Pero iniisip ng lahat na siya dahil sa tsismis.
Para sa lahat, patay na si Naksu ngayon.
'Di na siya magpapakita ulit.
Si Jin Mu ang nagpakalat ng tsismis.
Alam ko.
Pinaghinalaan mo rin siya?
Gayunman,
pinag-uusapan na rin natin siya dahil sa nangyari.
Uk.
Nagpapakita siya minsan sa mga panaginip ko.
Ilan sa mga panaginip na 'yon, sinasaksak niya ako.
At sa iba naman,
sinasaksak ko siya.
Dahil siguro sa konsiyensiyang nararamdaman ko
dahil umalis ako nang walang ginawa.
Nakakagalit pa rin siya.
Bakit ka niya pinapahirapan sa panaginip
gayong wala ka namang ginawang mali?
Yul.
Lahat ay responsibilidad ko mula noong
una kong makita ang mga mata niya.
Kaya hindi sa
wala kang ginawa
o sa tumakas ka.
Salamat sa sinabi mo.
Kung nakilala ko lang siya agad,
inako ko rin ang responsibilidad.
Uk, Yul, halikayo at mag-almusal.
Kung ganoon, akuin mo ang responsibilidad at mag-almusal.
Kumain ako ng 100 mga dumpling niya kamakailan.
May 50 na lang na natitira.
Galingan mo.
Tulungan mo ako sa kahit sampu lang sa kanila.
Kaya mo na 'yan.
Reponsibilidad mo ito.
-May kailangan akong puntahan. -Saan?
Sa palasyo.
Kailangan ring managot
ng mga taong nagpakalat ng tsismis.
Nasaan siya? Nahanap n'yo ba siya?
Naghanap ba kayo nang mabuti?
Saan kaya siya nagpunta?
Maghanap ulit tayo.
-Tara na. -Sige.
-Ano'ng nangyayari? -Nawawala si Binibining Bu-yeon.
Masakit daw ang ulo niya, kaya akala ko nasa silid siya.
Pero wala siya doon.
-May sakit siya? -Oo.
Nakakapagtaka,
lahat nakatulog nang mabuti kagabi dahil sa mainit na hangin.
Pero mukhang hindi siya.
Umalis ang mga multo dahil sa akin.
Tingnan mo? Hindi ka na nilalamig, 'di ba?
Siya ang nagpalayas sa mga multo.
Ganoon ba?
Oo.
Ibig sabihin, kinuha niya lahat ng malamig na enerhiya?
Kaya siguro siya nagkasakit.
Saang sulok kaya siya nagpunta?
May naiisip ka ba?
-Paano ko malalaman? -Araw-araw siyang lumalabas.
'Di mo alam saan siya nagpupunta?
Hindi.
Ah… Kaya pala.
Hindi mo pa siya sinabayan kumain o lumabas kasama niya.
Paano mo malalaman gayong lagi kang wala?
Hayaan mo na.
Malamang wala siya rito.
Grabe.
May sakit siya?
Ako lang ba ang nakatulog nang mahimbing?
Ang tangang iyon.
Ang sama niya.
Nasaan kaya siya?
Wala akong maisip…
dahil wala akong masyadong alam sa kaniya.
Pumunta kaya ako sa Jinyowon?
Uy, bumalik ka.
Tulad no'ng nakaraan at matamis na biskuwit na rin.
Sige.
Ang ganda mo naman.
Marami kaming magaganda. Pumili ka.
Magkano ito?
Limang nyang lang.
Ang mahal naman.
Hindi, ha. Mura na nga 'yan.
Tatlong nyang?
-Tatlong nyang? -Oo.
Mura ko na itong ibinibenta.
Tatlong nyang?
-Sige. -Kukunin ko na.
Pambihira, nag-aaway na naman sila.
-Heto. -Sinong kasama mo kagabi?
Ano'ng ginagawa n'yo sa halip na umuwi ka ng bahay?
Nakatulog ako habang nag-iinom.
Huwag kang magsisinungaling sa akin.
Kasama mo 'yong mga biyuda, 'di ba? Halika rito!
-Pambihira! Patawarin mo ako! -Mamatay ka na lang!
Manloloko ka!
Ano'ng nangyayari?
-Hindi siya umuuwi ng bahay. -Hindi ka titigil, 'no?
Nagkakamali ka!
Siguradong ang sama ng loob niya.
May relasyon sila no'ng biyuda sa gawaan ng langis.
Jang Uk?
May relasyon 'yong lalaki sa bigasan at 'yong babae sa gawaan ng langis.
Kaya siya 'di umuuwi ng bahay.
Wala na siyang pag-asa, 'no?
Inihahalintulad mo ba ako sa lalaking 'yon?
Nakakatuwang makita siyang sinasabunutan.
Grabe.
Pero bakit ka nandito?
Narinig kong may sakit ka,
pero parang ayos ka naman. Mukhang handa kang manabunot.
Pumunta ka ba para hanapin ako dahil nag-aalala ka?
Umalis ka nang walang sinasabihan. Iyon ang dahilan.
May kailangan tayong puntahan.
Kaya pala.
Saan tayo kailangang pumunta?
Narinig ko na masakit ang ulo mo. Hindi ka mainit o malamig.
Tama.
Medyo nahihilo ako.
Naisip ko na lalala kung mananatili ako sa bahay.
Sabihin mo kung may sakit ka.
Huwag kang umalis nang walang pasabi.
Nag-aalala lahat ng mga tao sa bahay ko
at handa kang alagaan kung may sakit ka.
Pati ikaw?
Nandito ako ngayon, 'di ba?
Mainit. Tara na.
Uk, nakakaginhawa 'yan, 'no?
-Mura ko lang 'yang nabili. -Pambihira.
Naloko ka niya. Doble ang binayaran mo.
Talaga? Sabi niya mura na raw.
-Ibalik mo sa akin. -Halika na.
Kamahalan.
Halika rito.
Iwanan mo ang pagong na 'to sa Chwiseonru nang ilang araw.
Baka magulat ito sa biglang pagbabago ng kapaligiran niya,
kaya ilipat mo ang buong bahay.
Huwag mong hayaan na masobrahan ito sa pagkain.
Naiintindihan mo ba?
Isa pa.
Huwag mong sasabihing galing sa akin. Sabihin mong galing sa iyo.
Bakit n'yo po biglang ililipat ang pagong na ito?
Nagpapakita ako ng kabutihan sa kawawang Babaylang Pagong
na nawalan ng asawa dahil sa paboreal.
Gagawin ko po ang sinabi n'yo.
Pero, Kamahalan,
nasa palasyo po ngayon sina Jang Uk at Jin Bu-yeon.
Bakit daw?
Gusto po nilang humingi ng paumanhin sa pagsira sa piging ng Reyna.
Nandito si Jang Uk para humingi ng paumanhin?
-Gusto niya siguro ng paumanhin. -Pupunta po kayo?
Gusto n'yo pong makita si Jin Bu-yeon.
Hayaan mo na.
Magdala ka ng mga tao na maglilipat sa pagong.
Opo, Kamahalan.
Ako ang nag-alis kay Maduming Mu-deok mula sa tabi ni Jang Uk.
Pagkatapos ng nagawa ko,
ayaw ko nang makita si Jin Bu-yeon na pumalit sa kaniya.
Kung nandito tayo para humingi ng paumanhin, luluhod ba tayo sa kanila?
'Di tayo nagpunta para humingi na tawad.
-Ano pala? -Nandito tayo para takutin sila.
Sinubukan nilang kunin ang akin,
kaya ipapakita ko sila kung ano'ng mayroon ako.
At ano iyon?
Ikaw.
'Wag kang luluhod sa kanila o pasisiyahin sila.
Tingnan mo lang ako na parang mahal na mahal mo ako.
Kayong dalawa ang nalagay sa panganib sa piging ko.
'Di n'yo kailangang humingi ng paumanhin.
Hindi po. Paumanhin sa pagdala kay Gwiseo
sa piging na ilang taong 'di n'yo idinaos.
Ngunit,
napakahalaga sa akin ng babaeng ito.
Kaya kinailangan ko siyang palitan ng relikya
dahil lubos akong nag-alala sa kaligtasan niya.
Narinig ko na 'di sang-ayon ang ina mo sa kasal na ito.
Pero mukhang nagmamahalan kayong dalawa.
'Di magtatagal ay pahihintulutan niya po kami.
Ako lang ang makakapangalaga sa kaniya at sa Jinyowon.
Kung makapagsalita ka parang pag-aari mo ang Jinyowon.
Napakarami lang po…
ang naghahangad na makuha ang Jinyowon.
Pangangalagaan ko ito
na parang akin.
Para sa kaniya.
Kapag hinawakan ko ang kamay mo,
mag-isip ka ng magandang dahilan para umalis.
-Ako lang? -Oo.
Iyon lang ang kailangan kong gawin mo.
Alalahanin mo ang sinabi ko.
Kailangang magandang dahilan.
May bubuyog! Patawad, Kamahalan. Takot po ako sa mga bubuyog.
Takot siya sa kanila
dahil kinukuyog nila siya sa tamis ng kaniyang kagandahan.
Matapang siya noong piging,
pero mukha rin siyang bastos.
Iyon po ang kaniyang alindog.
Lagi akong alisto dahil mo malaman ang susunod niyang gagawin.
May nakakatuwa kang asawa, Jinyowon,
at pati ang kapangyarihan ng yelong bato. Makasarili ka masyado.
Kung magagamit ko lamang ito ayon sa nais ko.
Pero alam n'yo naman, maaari ko lang 'tong gamitin laban sa mga soul shifter.
Nakakahinayang.
Sa kapangyarihan ko, kaya kong tuparin ang matagal n'yo nang hiling.
Tama ka.
Kaya mong gumamit ng Hwansu para ilipat ang kaluluwa ko.
Kung matutulungan mo ako,
'di ko na kailangang tumawag ng iba pang yelong bato.
Paano po kayo tatawag ng ibang bato?
Nasabi sa akin na posible 'yon kung patutuyuin ang mundong ito.
Ah…
Gusto n'yo ang Jinyowon para makapaghanap ng relikya
na makakagawa no'n.
Naiintindihan ko na ngayon.
Alam kong sibusubukan n'yo akong pigilan sa pamamagitan ng pagtawag kay Naksu.
Pero 'di ko maintindihan kung bakit gusto n'yo akong ilayo sa Jinyowon,
na kinailangan n'yo pa na saktan si Jin Bu-yeon.
Jang Uk.
Ilipat mo ang kaluluwa ko gamit ang kapangyarihan mo.
Sa ganoon, wala na akong dahilan para patuyuin ang mundo.
Wala akong pakialam anuman ang mangyari sa mundong ito.
Pero kapag sinaktan n'yo ulit siya,
gagamitin ko
ang kapangyarihan ko ayon sa nais ko.
Iparating mo ang mensaheng ito
sa mga taong may binabalak na masama kasama ka.
Maliwanag na magkaaway na kami ngayon ni Jang Uk dahil sa nangyari kamakailan.
Kamahalan.
Pinapapunta po kayo ni Gwanju Jin Mu sa Cheonbugwan.
Pinapapunta niya ako roon sa halip na siya ang pumunta rito
para makita ako?
Sinabi po niya na tungkol ito sa pangako niya noong nakaraan.
Ang una ko pong gagawin ay dalhin ang Jinyowon sa palasyo.
Ginagawa ko po 'to para sa inyo, Kamahalan.
Hinayaan ko lang sa tabi ko si Jin Mu para matalo si Jang Uk.
Pero tila kasangkapan na lamang ako ni Jin Mu ngayon.
Patungo po ba kayo sa Cheonbugwan?
Hindi.
Titingnan ko ang mapapangasawa ni Jang Uk.
Mukhang makikipag-usap siya tungkol sa Jinyowon.
Kung ganoon, bakit niya ako pinaalis?
Bakit?
Ingatan niyo ang pagong na hindi matakot.
Mag-ingat kayo.
Sandali lang po.
Kay Eunuch Go na nagtatrabaho sa palasyo ba ang pagong na 'yan?
Pinaglilingkuran niya ang Prinsipe.
Ah.
Hindi siya si Eunuch Go.
Siya si Eunuch Oh.
-Ah… Eunuch Oh? -Opo.
Mali siguro ang dinig ko.
Inutusan po kami ni Eunuch Oh na ilipat ang pagong na ito.
-Talaga ba? -Opo.
Ikaw nga 'yan.
Mukhang mabait sila sa 'yo.
Ibaba n'yo lang saglit.
Nagkakilala na kasi kami rati.
Ah.
Grabe. Kumusta ka na?
Mukhang nakikilala po kayo.
Malinis ang tubig pero malamig.
Ayos ka lang ba?
Nahirapan ka siguro.
Kamahalan.
PInalitan n'yo ba ang tubig?
Puwede 'yang magkasakit dahil sa malamig na tubig.
Sinabi po ni Senyorito Jang Uk na malamig ang tubig,
kaya pinainit niya ng enerhiya niya.
Inalagaan niya ang pagong ko?
-At alam niyang akin ito? -Opo.
Sinabi ko po sa kaniya na inutusan kami ni Eunuch na ilipat ito.
Pinainit niya ang tubig kahit alam niyang pagong ko 'yan?
Kamahalan,
hindi na po siguro galit sa inyo si Jang Uk.
Kung hindi, bakit niya aalagaan ang pagong ninyo?
Tama ka.
Magagalit siya sa pagong kung galit siya sa akin.
-Nasaan si Jang Uk? -Nasaan si Jang Uk?
Nasaan…
Umalis po siya kasama ang mapapangasawa niya.
Ganoon ba?
Sige na. Makakaalis na kayo.
Tara na.
Inalagaan niya ang pagong ko?
Ano ang ibig sabihin nito?
Ah…
Sumagot ka.
Sigurado akong namumuhi siya sa 'kin.
Pero bakit niya 'yon ginawa?
Ginawa ko lang 'yon dahil pagong mo 'yon.
Kaya nga.
Bakit mo aalagaan ang pagong ko?
Bakit?
Dahil sa iyo 'yon.
Pero kinamumuhian mo ako.
Bakit bigla mong papainitin ang tubig para sa pagong ko?
Hindi mo pa rin ba naiintindihan?
Dahil sa iyo 'yon.
Jang Uk.
Bakit ang buti mo sa pagong ko?
Binibigyan mo lang ako…
ng pag-asa at naiisip ko…
na hindi ka na galit sa akin.
Salamat sa pag-aalaga sa pagong.
Matutuwa ang eunuch na 'yon.
Kailan ka nakipagkaibigan sa isang eunuch?
Nagkataon lang.
Mabait siyang tao na iniligtas ang pagong para sa akin.
Ganoon ba?
Nagligtas ka ng pagong, nakipagkaibigan,
at nanood din ng mag-asawang nag-aaway.
Masaya ka siguro.
Iyon ay dahil iniligtas mo ako.
Naku.
Jang Uk.
Narinig ko na sinira mo
ang sinulid na pangsubaybay.
Salamat.
Sinabi kong nag-aalala ako kung may sakit ka o nasaktan ka.
At isa pa,
akala ko uuwi ka dahil sa sakit.
Hindi ako kailanman babalik.
Mananatili ako sa tabi mo sa ganitong kalayuan.
'Yan ang pangako ko.
Hahawakan ko ang kamay mo na parang singsing.
Jang Uk.
Hayaan mo akong magpaliwanag.
Pagkagising ko ngayong araw, may nakita akong ilang alaala.
Sobrang linaw na parang akin.
Sobra akong nalito at nagulat.
Ano naman?
Hinawakan mo ba ang kamay ko para maalala ko ang 'di makakalimutang alaala?
Para maalala ko at maging masaya ako?
Kahit papaano ay umiyak ka kagabi.
'Di ba 'yon nakatulong…
na gumaan ang pakiramdam mo?
Siguro nga.
Mukhang
may nahanap akong ibang gamit sa 'yo.
Maaari kong kunin ang kamay mo at hawakan ka.
Maaari kitang yakapin kapag naaalala ko siya.
Maaari kitang yakapin sa pagtulog at 'di na siya hintayin sa panaginip.
Inaalay mo na rin naman…
na maging kapalit niya.
Malaya kang isadula ang iba pang alaala.
Sa pagkakataong ito,
hindi ako tatanggi.
Kahapon…
sinusubukan kitang pasiyahin.
Mukhang napakalungkot mo.
At ngayon,
gusto kong makita…
kung may puwang ba sa puso mo para sa akin.
Mukhang wala, kaya titigil na ako.
May nangyari bang 'di maganda sa palasyo?
Wala po.
Madam Kim, akin na ang kamay mo.
-Ang kamay ko? -Oo.
Heto.
Mahalaga ka rin sa akin.
Oo. Ganoon ka rin sa akin.
Iba dapat ang pakiramdam tulad nito.
Pero nabigla ako na pareho sila.
Ang ano?
Wala.
Anong sinabi mo at napaiyak mo siya?
-Umiiyak ba siya? -Hindi, pero nangingilid ang luha niya.
Ano na naman ang sinabi mo?
Ewan ko. Nabigla ako kaya kung ano-ano ang nasabi ko.
Hay naku.
Sana puwede kitang paluin tulad ng dati.
Ikaw talaga.
Gayunman,
mabuti't nakikipagtalo ka na sa kaniya at 'di na siya binabalewala.
Kapag patuloy na ganiyan ang pakitungo mo sa kaniya, magiging
-para kang asong nanghahabol ng manok. -Isang aso?
Tinawag mo ba akong aso?
Hala, nasaktan ko ba ang dangal mo?
Dahil nasaktan mo siya dahil pinili mo lang siya bilang kapalit.
Grabe ka.
Dahil ba 'yon dito?
Hindi ko ibig sabihin…
na isa kang kapalit.
Gusto lang kitang manahimik
dahil parang pinapalabas mong ganoon ang gusto ko.
Gayunman,
huwag kang umastang manok.
At hindi ako aastang parang aso.
Ano iyon?
Anong sinabi niya? Nagbati na kayo?
Hindi ko po sigurado.
Sabi niya na manok ako, at aso siya.
Sandali.
Nakikipagbati ba siya o naghahanap ng away?
Pambihira.
Natagpuan ni Maestro Lee ang ilan sa mga 'to
sa ilalim ng natuyong mga balon.
Napakasamang salamangka nito.
May sadyang nagpatuyo ng mga balon dahil sa galit.
Gumagawa at nagbebenta ng mga ganiyan
ang mga babaylan sa Nayon ng Gaema.
Mukha itong ibon.
Patuloy ang tagtuyot.
Mag-aalala lang ang lahat dahil sa kakulangan ng maiinom na tubig.
Nababahala ako na nakita ito sa ilang mga balon.
Dang-gu, pumunta ka sa samahan ng mga negosyante
at alamin mo kung may iba pang natuyong mga balon sa bayan.
Sige po.
Nasaan si Maestro Lee?
Umalis siya para makipagkita kay Jang Uk para sabihin ang tungkol sa problema.
Kung ganoon, magluluto na ako ng paboritong pagkain ni Maestro Lee,
ang maanghang na sabaw ng baka na may maraming mga pako.
-Huwag na. -Huwag na po.
Malamang nasa bahay siya ni Jang Uk.
Siguradong magluluto si Madam Kim para sa kaniya.
Kaya huwag ka nang mag-abalang magluto, ha?
Ibig sabihin na ipaghahanda siya ni Madam Kim?
Dati silang malapit
noong nakatira pa siya sa bahay ni Uk, 'di ba?
Panandalian pa nga siyang tumigil sa pag-inom ng tsaa na chasteberry
dahil sa kaniya.
Totoo po ba?
Ibig bang sabihin na may nararamdaman siya para sa kaniya?
Mabilis ako sa mga ganitong bagay, 'di ba?
Sinusuot niya 'yong bandana
na iniregalo niya sa kaniya kahit na sobrang init.
Ginagamit pa rin niya kahit mainit?
Tunay na pag-ibig 'yon.
Oo.
Alam n'yo.
Panandalian lang ang naramdaman niya
sa kaniyang mahabang buhay.
'Di ba, Jin?
Tunay na pag-ibig 'yon.
Iyon ang unang pagkakataon na nakaramdam siya ng ganoon sa babae.
Siguradong tunay na pag-ibig 'yon.
Tumigil ka nga.
Tunay na pag-ibig?
Gagawa naman talaga ako
ng maanghang na sabaw ng baka.
Kaya sa halip na para kay Maestro Lee,
bakit 'di kayong dalawa ang sumama at umubos noon lahat?
Ikaw rin.
-Ano? -Ikaw kasi…
Ikaw!
Sino naman 'to?
Jang Uk, ang tagal na nating 'di nagkita.
Masaya po akong makita kayo, Maestro Lee.
Ito ba ang toreng bato na binubuo mo sa tuwing may napapatay kang soul shifter?
Halos hindi na mabilang.
Bakit po kayo nagmamaang-maangan?
Palagi n'yo akong pinipilit na manghingi
sa Prinsipe ng pabuya.
Nasaktan ka ba na nakikipagkita ako sa kaniya at hindi sa 'yo?
Hindi naman talaga ako nanabik sa 'yo.
Pero masaya akong makita kayong muli.
Iyan ba ang toreng bato ni Mu-deok?
Dapat mas inayos mo pa.
Mukhang mas pangit kumpara sa iba.
Hindi ako ang gumawa niyan.
May sumira niyan
at sinubukang buuin ulit.
Sino? Si Park Jin?
Hindi, Jin Bu-yeon ang pangalan niya.
Jin Bu-yeon? Sinira niya 'yan?
Kilala n'yo po siya?
Oo.
Iniligtas ko ang buhay niya
at inalagaan siya.
Huwag ka nang manatili sa tabi ni Jang Uk.
Ina, kasal na po ako sa kaniya.
'Di na ako babalik sa bahay.
Bakit mo pinili si Jang Uk?
Totoo ba ang mga tsismis na gusto niyang makuha ang Jinyowon?
Hindi po 'yon totoo. Dahil 'yon sa kailangan niya ako.
Naaakit ang mga multo sa kaniya dahil sa yelong bato,
kaya 'di siya nakakatulog.
Napapalayas ko sila gamit ang kapangyarihan ko.
Bumalik na ba ang kapangyarihan mo?
Opo.
Tama po 'yong doktor na nag-alaga sa akin.
Unti-unti na pong nanunumbalik ang mga alaala at kapangyarihan ko.
Bakit 'di ka nagtatanong tungkol sa mga panahong inalagaan ko si Bu-yeon?
Sinabi niya kung gaano siya kalubha, na nawala ang alaala niya,
at ikinulong siya.
Pero 'di ko po alam na ikaw ang magaling na doktor na gumamot sa kaniya.
Pumayag lang ako na ilihim 'yon dahil nakiusap ang ina niya.
Kung ganoon, pinanood mo lang na ikulong si Bu-yeon sa silid na 'yon
na may sinulid na pangsubaybay sa katawan niya?
Siguradong may dahilan ang lahat ng iyon.
Kinuha mo ang talagang sinusubukan
na itago ni Jin Ho-gyeong.
Buong-buo mong ginawa.
Umuwi na tayo.
Nangangako ako na hahayaan kitang gawin anuman ang nais mo.
Hindi na kita ikukulong
o pipiliting magpakasal.
Kaya
wala ka ng dahilan para manatili rito at hayaan siyang gamitin ka.
Nangako po akong
mananatili sa tabi niya.
Ikaw ay…
umiibig sa kaniya.
Kawawa ka naman.
Napakasakit na mahalin ang taong
hindi ka mamahalin kahit kailan.
Tapusin mo na 'to, Bu-yeon.
Ayaw ko po
na tumigil rito.
Ginusto ko siyang pakasalan.
Ganoon ba?
Kung ganoon, sige.
Gusto kong dalhin mo siya sa bahay.
-Ano po? -Gawin mo 'yon kung asawa mo talaga siya.
Kailangan niyang humingi ng tawad sa mga mali niya
at maipakita na talagang gusto niya na makipagkasundo sa akin.
Hahayaan ko siyang gawin 'yon,
kaya dalhin mo siya.
'Di siya ang tipo ng tao na gagawin iyon.
Kailangan niya 'yong gawin
kung talagang gusto niya ng basbas ko.
Masyado na akong mapagbigay,
kaya siguraduhin mong madadala mo siya.
Hindi po pupunta si Jang Uk, 'di ba?
Narinig ko na 'di rin siya umuuwi ng bahay.
Natural lang sa isang lalaki na bisitahin ang mga manugang niya.
Pero hindi ko alam kung susubukan niya na humingi ng tawad at makipag-ayos.
Siguradong gagawin 'yon
ni Senyorito Park kung nagkaroon siya ng pagkakataon.
Hinala ko na kopya ito ng ibong apoy sa Jinyowon.
Ibong apoy?
Ibong ipinanganak sa bulkan?
Tama ka.
Ang pinakamalaking dahilan kung bakit
ginawa ni Seo Gyeong at Jin Seo-ran ang Jinyowon ay para ikulong ang ibon.
Bakit mo 'to sinasabi sa akin?
Pumunta ka roon at tingnan kung ligtas ang ibon.
Tanging mga miyembro lang ng pamilya Jin ang makakapagbukas ng pinto doon.
At kasal ka kay Jin Bu-yeon.
Pinalayas na siya doon.
Huwag mong subukang isali ako sa kanilang mga gawain.
Paano po kayo tatawag ng ibang bato?
Nasabi sa akin na posible 'yon kung patutuyuin ang mundong ito.
'Di na kailangang pilitin ang dalawa,
dahil tinatahak na nila ang parehong landas.
Grabe.
Uk…
Namamalagi siya
sa huling silid para sa bisita sa Jeongjingak.
Nandoon kaya siya ngayon.
Samahan ba kita?
Hindi, salamat. Kailangan ko siyang makausap nang pribado.
Gawin mo lang ang sinanay mo.
Sandali.
Huwag mo 'tong buksan.
Makinig ka.
May pabor akong hihilingin.
Gusto ng ina ko na bisitahin natin siya.
Gusto ka niyang humingi ng tawad at makipag-ayos sa kaniya.
Kahit papaano ay gawin mo 'yan kung kailangan mo ako sa tabi mo.
Alam kong tinanggihan mo na ako pagkatapos kong subukang mapa-ibig ka.
Kaya alam mo dapat na masakit 'tong gawin para sa akin.
Bibilang ako ng hanggang tatlo.
Buksan mo kung sang-ayon ka.
Kung hindi, 'wag mo nang buksan.
At aalis na ako.
Isa.
Dalawa.
Naku.
'Di na kita napigilan dahil 'di mo ako binigyan ng pagkakataon.
Kaya ko binuksan ang pinto
para maiwasan ang 'di pagkakaunawaan.
Sinabihan ko na dapat siyang pumunta.
Nasa kabilang dulo ang silid niya.
Nilakasan ko ang loob ko para masabi 'yon lahat.
Pero kailangan kong sabihin ulit.
Pasensiya na.
Wala siya
ngayon.
Ah.
Anong masasabi mo? Para ba akong desperado?
Hindi naman.
Pero, para kang nananakot.
Talaga ba?
Dapat para akong masunurin.
Bakit mo 'yon kailangang gawin kung iniimbitahan mo siya sa inyo?
Kasal naman kayo.
Nagkasundo tayo na hahayaan natin ang katangahan ng bawat isa.
Kaya sana unawain mo.
Kapag tinanong mo ako niyan,
malulungkot ako.
Galing 'to kay Madam Kim.
Sinabi niya na paborito mo ito.
Ni hindi mo ako pinasalamatan.
Ang sakit sa pakiramdam.
Hindi ka nagpapasalamat sa mga tao, 'no?
Pusta ko, 'di ka rin humihingi ng tawad o ng mga pabor.
Ano naman ito ngayon?
Madalas may motibo ka sa tuwing may sinasabi kang kakaiba.
Kasi…
Kung wala kang gagawin ngayong araw,
gusto mo bang
sumama sa akin sa Jinyowon?
Inutusan ka ba ni Maestro Lee na pumunta sa Jinyowon kasama ako?
Ano?
Nagkita kami ng doktor na gumamot sa 'yo.
Si Maestro Lee siya.
Kilala mo rin siya?
Oo.
Sinabihan niya akong pumunta sa Jinyowon kasama ka.
Sinabi niya 'yon?
Kinausap ba siya ng ina ko?
Gusto rin ba ng ina mo na pumunta ako sa Jinyowon.
Oo.
Magagawa mo ba 'yon?
Hindi, ayaw kong makisali.
Jang Uk.
Kung magiging masunurin ako,
sasama ka ba sa akin?
Nagsabi na ako ng hindi kay Maestro Lee.
Kaya hindi na 'yon kailangan.
Sige.
Sinusubukan ko lang naman na manatli sa tabi mo.
Kalimutan mo na.
Aalis na ko.
Kahit papaano ay gawin mo 'yan kung kailangan mo ako sa tabi mo.
Alam kong tinanggihan mo na ako pagkatapos kong subukang mapa-ibig ka.
Kaya alam mo dapat na masakit 'tong gawin para sa akin.
Sandali.
Bakit siya nagagalit na tumanggi akong pumunta sa Jinyowon?
Kung may dapat magalit, dapat si Maestro Lee 'yon.
Nasaan si Bu-yeon? Nasa bahay ba siya?
Dumaan lang siya at pumunta sa Jinywon.
-Nang mag-isa? -Sinabi niya na ayaw mo siyang samahan.
Inalok ko siya na samahan,
pero tinanggihan niya.
Bakit ka pupunta roon?
Siguradong napahiya at nalulungkot siya.
Pumunta pa rito ang ina niya.
Nag-alok siya na patawarin ang lahat at inimbitahan kayong dalawa.
Pero narinig ko na tinanggihan mo kaagad siya.
-Ano? -Nagpadala ako ng maraming regalo.
Pero baka 'di na siya bumalik.
Sinabi ni Binibining Jin na magagawa niya
anuman ang nais niya kung mawawalan ng bisa ang kasal.
Naku.
Paano mo nagagawang pumunta rito para makita ako?
Mali ang taong may-ari ng pantakip sa mata na ibinigay ko sa 'yo.
Kaya nandito ako para sabihin ang totoo.
Pero bilang kapalit, tuparin mo rin ang kahilingan ko.
Alam mong kayang-kaya kitang patayin sa pagpunta mo rito.
Pero may hiling ka pa?
-Sige, sabihin mo sa akin. -Bago ako dalhin ni Maestro Jin U-tak,
may inilagay siyang parasito sa dugo sa katawan ko.
Isang parasito sa dugo?
Ganoon mo pala nakuha ang enerhiya ng pamilya ko.
Nanatili 'yon sa sentro ng enerhiya ko.
Sabihin mo sa akin paano 'yon alisin.
Paano mo 'yon magagawa gayong wala kang alam na salamangka?
Pero gayunman,
walang paraan para tanggalin 'yon.
Nakikiusap ako na humanap ka ng paraan.
Bilang pinuno ng Jinyowon, kaya mong gawin ang anuman.
At bilang kapalit,
ibubunyag ko ang pagkatao
ng totoong Jin Bu-yeon.
Hindi na kailangan.
Nahanap ko na ang anak ko.
Hindi 'yan totoo.
Iba ang may-ari ng pantakip sa mata.
Ayaw ko na 'yang marinig.
Ginang Jin.
Nandito na po si Binibining Bu-yeon.
-Ngayon? -Mainam 'yon.
Papatunayan ko na hindi siya totoo.
Itago n'yo siya sa tangkil.
Opo.
Mula sa pamilya Jang po ang mga regalong ito.
Mag-isa siyang dumating.
Nandito na po ako, Ina.
Nandito rin po ako.
Maraming salamat po sa pag-imbita sa amin.
Humihingi po ako ng tawad sa mga inasta ko noon.
Sana po ay magkasundo tayo.
Ina.
Magkasama po kaming nandito.
Sinabi po ng lolo ko na hanapin ko rito si Maestro Lee
at dalhin siya sa Sejukwon.
Nakabalik na ba siya?
Hindi pa siya dumadaan.
Narinig ko po na pinuntahan niya si Senyorito Jang.
Ganoon ba?
Binibisita ni Senyorito at Binibining Bu-yeon
ang ina niya.
Ah…
Ganoon po ba?
Aalagaan ko si Maestro Lee kapag pumunta siya rito.
Hindi na po. Inutusan po kaming dalhin si Maestro Lee
para iligtas si Panginoong Park Jin.
May sakit ba siya?
Malala po.
Masarap 'yong maanghang na sabaw na niluto niya nang wala sa loob.
Masarap ang luto niya?
Ang sarap…
nito.
Panginoon.
Ayos lang ba kayo?
Masakit ang tiyan ko.
Parang hindi ako natunawan.
Pumunta ka sa Sejukwon.
Hindi naman ganoon kalala.
Pero, Madam Kim,
hindi ba dapat inaalagaan mo
si Maestro Lee?
Hindi.
Paano ko siyang maaalagaan gayong may sakit ka?
Sigurado akong ayos lang siya nang wala ako.
Talaga ba?
Saan pa masakit?
Masakit din ang ulo ko.
-Ganoon ba? -Oo.
Patingin nga.
Naku, parang may lagnat ka.
-Tama. -Dalhan ba kita ng malamig na bimpo?
Siguradong abala ka.
Sigurado ka bang puwede ka na manatili rito?
Paano ako aalis gayong may sakit ka?
Dito lang ako.
Salamat.
-Naku, ang tiyan ko. -Naku po.
-Masakit ba ang tiyan mo? -Naku.
Naku po.
Huwag kang gagawa ng kahit ano.
Dinala ko ang kriminal na 'to na nangugulo sa bukana
at gustong makipag-usap sa iyo.
Ano iyon?
Iligtas n'yo po ang amo namin.
Mamatay siya dahil sa inyo.
Nagpunta si So-i kay Ginang Jin sa Jinyowon?
Umalis siya ngayong hapon at 'di pa bumabalik.
Naku.
Sinabihan niya akong sabihin ito
kapag nalagay siya sa panganib.
"Ang tunay na anak ni Ginang Jin…
ay ang bulag na babae mula sa Nayon ng Sari."
Sabihin mo 'yon sa kaniya.
Kung mamatay ako sa Jinyowon,
sabihin mong takutin niya siya gamit ang katawan ko at ang lihim na 'yon.
Sabihin mo na humanap siya ng paraan para mabuhay…
anuman ang mangyari.
Bulag na babae mula sa Nayon ng Sari?
Iyon ba talaga ang sinabi niya?
Si Mu-deok…
ang anak ni Jin Ho-gyeong?
Hindi ko kilala kung sino siya…
pero pakiusap iligtas n'yo ang amo ko.
Gaano na katagal mula noong pumasok siya ng Jinyowon?
Sinabihan ako ng Reyna na pagkatiwalaan at gamitin ka kung kailangan.
Kaya gusto kitang pagkatiwalaan sa isang mahalagang bagay.
Gagawin ko ang makakaya ko, anuman iyon.
Ang mga kagamitang ito ay gawa sa lupa mula sa bulkan sa timog,
at kahugis ng ibon na ipinanganak doon.
Ibong ipinanganak mula sa bulkan?
Iyon ba ang ibong apoy?
Isang bangka na may mga dala nito ang kailangang makapasok ng bayan.
Pero 'di madaling ipasok ito ng hindi napapansin ng Songrim.
Gamitin mo ang koneksiyon ng pamilya mo para ligtas 'tong madala.
Sisiw lang iyon.
Maaasahan mo ako.
Tiyo, tulog po ba kayo?
Kailangan kong magbalita ng mahalagang bagay.
Tiyo.
Panginoon, pakiusap lumabas po kayo.
Panginoon.
Panginoon!
-Ano iyon? -May tao sa labas.
Ano?
Naku.
Pambihira.
Ang dami nila.
Tungkol saan kaya ito?
Sandali.
Paano ako?
Ano na lang ang iisipin nila kapag nakita nila ako rito
sa gitna ng gabi?
Anong gagawin ko?
Papasok na po ako.
Ano? Ano 'yon?
Bakit hindi?
Panginoon, babalik na lang po kami.
Sige na.
Anong gagawin ko?
Napansin siguro nila.
Dapat binati na lang natin sila.
Nahihiya ako. Anong gagawin ko?
Nakakatawa ba 'to sa iyo?
Ang ganda mo lang kasi.
Para kang isang nagdadalaga dahil sa nahihiya ka.
Salamat sa 'yo,
pakiramdam ko na isa akong binata na nahuling nakikipagrelasyon.
Sabi nila na kapag magkasama, mas bumabata ang pakiramdam.
Ang saya namang marinig 'yon.
Magsama tayo
habang-buhay.
Ako, si Park Jin ng Songrim,
ay inaaya ka, Kim Yeon ng Moog ng Wol,
na maging asawa ko.
Ako,
si Kim Yeon ng Moog ng Wol,
ay tinatanggap ang alok
ni Park Jin ng Songrim.
Panginoon! Binabati ka namin!
-Binabati ka namin! -Binabati ka namin!
Hindi pala sila umalis.
Mukhang hindi kayo umalis.
-Binabati ka namin! -Binabati ka namin!
Dumating na rin ang araw na 'to!
-Binabati ka namin! -Binabati ka namin!
Salamat po sa malugod na pagtanggap sa amin
kahit na hindi ka masaya sa amin.
Walang anuman. Inimbitahan naman kita.
-Kung ganoon-- -Kung ganoon…
ipakita n'yo na po sa amin ang silid namin.
Gusto n'yong magpalipas ng gabi rito?
Ito po ang una naming pagbisita pagkatapos naming ikasal,
kaya kailangan naming gawin ang mga tungkulin.
Papagalitan kami ni Madam Kim kapag umalis lang kami bigla.
Tama iyon.
Tama lang na magpalipas kayo ng gabi rito.
Pero hindi ako nakapaghanda ng silid na matutuluyan ninyo.
Ginagawa lang po namin ang aming tungkulin kaya hindi na 'yon mahalaga.
Masaya na kaming manatili sa dati niyang nakakalungkot na silid.
Doon na kami magpapalipas ng gabi.
Hindi. Paano ko 'yon magagawa?
Maghahanda ako kaagad ng silid.
Gagawin n'yo po 'yon?
Siguradong makakahanap kayo ng silid
sa nakapalaking tahanan na ito.
Nagpapasalamat ako na dumating ka.
Pero hindi natin kailangang magpalipas ng gabi.
Hindi.
Iyon ang dahilan kaya ako pumunta.
Gusto mo talang magpalipas ng gabi nang magkasama?
Sinabi ko lang na gusto kong magpalipas ng gabi rito.
Paano mo naisip 'yan?
Paanong hindi?
Sinabi mo na may mga tungkulin tayo.
May alak tayo at kama para sa bagong kasal.
Malamang na maiisip ko na gusto mo akong makasama ngayong gabi.
Pasensiya ka na,
pero may iba akong gagawin dito.
May hiniling na pabor sa akin si Maestro Lee.
Tungkol sa pagsama mo sa akin dito?
Oo.
Kaninang umaga, may 'di tayo pagkakaunawaan.
Pero ginawa ko ang lahat ng hiniling mo.
Ngayon, gagawin natin ang kailangan kong gawin.
At ano 'yon?
Kapag dumilim na,
kailangan kong buksan mo ang Jinyowon para sa akin.
Ano'ng kailangan mong hanapin sa Jinyowon?
Kung isa 'yong kagamitan para sa ritwal ng lawa,
puwede mo 'yong hingin kay Ginang Jin.
Ang hinahanap ko
ay isang bagay na 'di niya kayang ilabas.
Mawawasak ang Jinyowon kapag inalis 'yon doon.
Hinahanap mo ba…
ang ibong apoy?
Tama.
At makukuha ko lang 'yon kapag nakuha ko ang Jinyowon.
Ang ritwal na pinaghahandaan ng Cheonbugwan
ay hindi para sa pagtawag sa ulan.
Hinahanap mo na naman ba ulit ang yelong bato?
Hindi ba nagkasundo tayo na sabay na maging makapangyarihan?
-Natapos na ang kasunduan tatlong taon na. -Nagkakamali ka.
Kaya mo akong ipapatay at tapusin ang lahat, pero iniligtas mo ako.
Ibig sabihin
na patuloy mo akong sinusuportahan, kaya 'di natapos ang kasunduan natin.
Kung ganoon…
tinatapos ko na ngayon.
Tumigil ka na rin, Gwanju.
Kung gusto mo akong pigilan,
puntahan mo si Jang Uk at sabihin ang lahat sa kaniya.
"Ginamit at pinatay ko si Naksu para matalo ka."
At ako, si Jin Mu, ay para sa iyo, Kamahalan.
Kung 'di mo 'yon kayang sabihin sa kaniya,
'di mo ito maaaring tapusin.
Hindi ko alam
na iniligtas at itinago mo ang tunay mong anak…
sa tabi mo.
Sino pa ang nakakaalam tungkol sa anak ko?
Sagutin mo ako.
Si Jin Mu ba?
Mga tao ng Songrim?
Kung gusto mong malaman, tanungin mo sila.
Tanungin mo sila kung alam nila na ang anak mo,
ang iniligtas sa Lawa ng Gyeongcheondaeho,
ay si Naksu.
Ikaw mismo ang magtanong.
Uy.
Nabubuksan mo ang pinto ng Jinyowon, 'di ba?
Oo naman.
Iyon ang unang pinagawa sa akin ng ina ko noong nagkamalay ako.
Pero,
ano'ng gagawin mo roon?
Kailangan ko lang tingnan kung nandoon 'yong bagay na sinabi ni Maestro Lee.
Hindi kita dinadamay sa pagnanakaw, kaya 'wag kang mag-alala.
May mga dumaan.
Wala akong binabalak na gawin sa 'yo. Huwag kang mag-alala.
Bisita tayo rito.
Puwede nating sabihin na naglalakad tayo.
Oo nga.
Tama ka.
Nasanay na akong magtago.
Ni hindi ka ba puwedeng maglakad dati sa paligid ng hardin na ito?
Oo.
Nakakasakal
noong nakakulong pa ako.
Kaya inisip ko na nakaupo ako sa taas ng mataas na puno.
Wala akong kakilala
at wala akong kapangyarihan at mag-isa.
Nangangarap ako na sana may magligtas sa akin.
At dumating ka.
Ano'ng…
sinabi mo?
Kuwento ko 'yon.
Naisip ko 'yon habang nakakulong ako sa silid na iyon.
Wala sa akin ang bato na 'yon ngayon.
Nababaliw na siguro ako…
dahil sa iyo.
ALCHEMY OF SOULS IKALAWANG YUGTO
May dumating.
So-i, nakikilala mo ba ako?
Hindi pa ba umuuwi ang asawa mo dahil sa paboreal na 'yon?
Magkahiwalay kayong natutulog? Ibig sabihin na tapos na.
Hindi ako aalis. Dito lang din ako.
Balak kong hanapin ang sarili kong silid.
Sana mas madali para sa iyo na mahanap ako.
Lahat ng sakit at pagsisisi ko ay nagmumula rito.
Ang parasito sa dugong inilagay kay So-i ay na kay Seo Yul na ngayon.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Cathrea Joy Fernandez