‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับยุล
‎เขาจะต้องคลั่งแน่ขอรับ
‎ที่ผ่านมาอุกพยายามฝืนยั้งตัวเองมาตลอด
‎แต่ว่า…
‎ถ้ายุลถูกคนจากชอนบูกวันทำร้ายละก็
‎เขาจะต้องระเบิดออกมาแน่
‎ขออย่าให้มีอะไรเกิดขึ้นเลย
‎ข้ารู้ว่าบ่อนพนันอยู่ที่ไหนเจ้าค่ะ ‎ข้าจะนำไปเอง
‎ถ้าเป็นบ่อนพนันที่หมู่บ้านแกมา ‎ข้าก็รู้จักขอรับ
‎เราไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ‎ท่านรออยู่ที่นี่เถิดขอรับ
‎ยุล
‎อุก
‎ขอโทษนะ
‎จะไม่มีใคร…
‎รอดชีวิตออกไปจากที่นี่ได้
‎หนอนคืออะไร
‎มันคือ…
‎ปรสิตที่ใส่เข้าไปในเลือด
‎เราใส่ให้โซอีไป
‎แต่ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงไปอยู่กับซอยุลได้ขอรับ
‎ใครนำมันมาใส่ในตัวโซอีหรือ
‎- จินมูหรือ ‎- ขอรับ
‎ยุล
‎ซอยุลถูกจอมเวทของชอนบูกวันทำร้ายหรือ
‎ท่านหมายความว่าอะไร
‎ข้าได้ยินมาจากซงริมขอรับ
‎พวกเขากำลังโกลาหลกัน
‎คงมีเรื่องเข้าใจผิดมากกว่า
‎จอมเวทชอนบูกวันจะทำร้ายซอยุลไปทำไม
‎ท่านหัวหน้าสำนัก
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ
‎ยอมซูและจอมเวทของเราถูกโจมตี ‎ที่บ่อนพนันในหมู่บ้านแกมา
‎อะไรนะ
‎เพราะอะไร ใครโจมตีพวกเขา
‎จางอุกขอรับ เห็นว่าจางอุกคนเดียว ‎จัดการพวกเขาเรียบเลยขอรับ
‎ได้ยินว่าจอมเวทชอนบูกวันสิบกว่าคน ‎รุมทำร้ายซอยุลขอรับ
‎ถ้าจางอุกไม่ไปที่นั่น
‎ซอยุลคงจะไม่รอดขอรับ
‎ยุลถูกพาไปที่เซจุกวอนใช่ไหม
‎เขาเป็นอย่างไรบ้าง
‎กระหม่อมได้ยินว่าซอยุลบาดเจ็บสาหัสพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าหากซอยุลตาย
‎ก็คงเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ ‎ระหว่างซงริมและชอนบูกวันสินะ
‎หนอนเข้าไปอยู่ใน ‎ศูนย์กลางพลังของยุลแล้ว
‎ท่านหมอต้องเอาออกให้เขาสิขอรับ
‎ไม่มีวิธีนำหนอนที่เข้าไปอยู่ในศูนย์กลางพลัง ‎ของจอมเวทออกมาหรอก
‎มันจะไม่ออกมาจนกว่าร่างนี้จะตาย
‎เขาใช้พลังไปแบบนี้
‎มันจะทำให้พลังของหนอนหมุนเวียน
‎และคงทำให้เขาเจ็บปวดมากแน่นอน
‎เขาต่อสู้ทั้งที่อยู่ในสภาพนี้
‎วาระสุดท้ายของเขาคงจะเจ็บปวดมาก
‎วาระสุดท้ายหรือขอรับ
‎ท่านจะบอกว่ายุลจะตายจริงๆ หรือ
‎ยุล
‎ช่วยลองหาทางด้วยขอรับ
‎ยุลจะตายไปเช่นนี้หรือ ‎มันไม่เข้าท่าเลยขอรับ
‎ยุลของเราจะเจ็บปวดขนาดไหนกันนะ
‎ยุล
‎มีโคมไฟแห่งชีวิตของยุลอยู่ที่ป้อมซอโฮ
‎(ซอยุล)
‎หากยุลตาย โคมไฟนั่นก็จะดับไป
‎และเพื่อตามหาสาเหตุ ‎ที่ลูกชายของเขาตายอย่างกะทันหัน
‎นายพลซออิล พ่อของยุล
‎ก็คงเดินทางมาที่เมืองหลวงทันที
‎ตระกูลซอย้ายไปอยู่ในพื้นที่ห่างไกล
‎และปกป้องป้อมซอโฮ ‎ตามเจตนารมณ์ของซอกยอง
‎หากพวกเขามาที่เมืองหลวง ‎และต่อสู้กับชอนบูกวันที่อยู่ในสังกัดพระราชวัง
‎มันจะกลายเป็นสงครามได้พ่ะย่ะค่ะ
‎ซออิล
‎เป็นพี่ชายของพระมเหสีมิใช่หรือ
‎เจ้าลองห้ามเขาดูก่อนเถิด
‎เขาไม่ใช่คนที่จะเชื่อฟังน้องสาว
‎ที่ถูกแปรวิญญาณ ‎มาในร่างของแม่หมอตระกูลชเวหรอกเพคะ
‎ยิ่งไปกว่านั้น
‎ทรงควรเป็นห่วงว่า ‎ซงริมจะมีท่าทีเช่นไรมากกว่า
‎ข้าไม่เห็นอุกตั้งแต่เมื่อครู่แล้วขอรับ
‎ข้าคิดว่า
‎เขาน่าจะไปที่ชอนบูกวันขอรับ
‎ข้าไม่คิดจะห้ามจางอุกหรอกนะ
‎พวกเขาทำให้ผู้สืบทอดตระกูลซอ ‎ไปยืนอยู่หน้าความตายเช่นนั้น
‎ชอนบูกวันก็ควรชดใช้ความผิดที่ทำลงไปสิ
‎ข้าจะสนับสนุนจางอุก
‎ซงริมจะเอายังไงหรือ
‎ท่านอา
‎ข้ายังไม่มั่นใจพอที่จะเป็นตัวแทนซงริม
‎แต่เมื่อเพื่อนของข้าเป็นเช่นนั้น
‎ข้าจะตามอุกไปขอรับ
‎พัคดังกู
‎เจ้าเป็นผู้นำ จงปกป้องซงริมเถิด
‎ท่านหมอไปดูแลยุลเถิดขอรับ
‎เรียกรวมพลจอมเวท
‎ข้าจะไปที่ชอนบูกวันเอง
‎การตายของซอยุลจะต้องไม่เกี่ยวข้อง ‎กับชอนบูกวันโดยเด็ดขาด
‎เรียกคณะที่ประชุมลงมติเดี๋ยวนี้ ‎เราต้องแจ้งพวกเขาว่าเราไม่เกี่ยวข้อง
‎- ขอรับ ‎- ท่านหัวหน้าสำนัก
‎- เขากำลังเดินทางมาขอรับ ‎- ใครกัน
‎ตอนนี้จางอุกกำลังมุ่งหน้ามาที่ชอนบูกวันขอรับ
‎จางอุก
‎กำลังเดินทางมาหาข้าสินะ
‎เรียกจอมเวทชอนบูกวันมารวมตัวซะ
‎ขัดขวางจางอุกไม่ให้เขาเข้ามาในชอนบูกวันได้
‎ขอรับ
‎จางอุกกำลังมุ่งหน้าไปยังชอนบูกวันพ่ะย่ะค่ะ
‎ได้ยินว่าซงริมก็เริ่มเคลื่อนไหวแล้วด้วย
‎องค์รัชทายาท เราควรทำอย่างไรดี
‎ยิง
‎หยุดเดี๋ยวนี้ องค์รัชทายาทเสด็จ
‎- พอเท่านี้เถิด จางอุก ‎- โปรดทรงหลีกทางด้วย
‎เจ้าจะบุกเข้าไปต่อสู้กับพวกเขาต่อไปหรือ
‎กระหม่อมไม่สนใจพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อม…
‎จะสังหารจินมูพ่ะย่ะค่ะ
‎ถ้าจะทำเช่นนั้น
‎เจ้าก็ต้องสังหารจอมเวทแห่งชอนบูกวันทุกคนก่อน
‎และเจ้า…
‎ก็ต้องสังหารราชองครักษ์ทุกคนด้วย
‎ถ้าพวกเขาขวางกระหม่อมเพื่อปกป้องเขา
‎กระหม่อมก็คงต้องทำเช่นนั้น
‎พระองค์ก็ไม่ยกเว้นพ่ะย่ะค่ะ
‎เพราะงั้นแล้ว
‎โปรดทรงหลบข้างหลังเขา ‎เหมือนที่ทรงทำมาตลอดด้วย
‎ที่ข้ามาขัดขวางเจ้าเช่นนี้ไม่ใช่เพื่อจินมู
‎แต่เป็นเพราะข้าไม่อยากเห็น ‎สิ่งที่เจ้าปกป้องมาตลอดพังทลายลง
‎ข้ารู้ว่าดาบที่เจ้าถืออยู่
‎คือความเศร้า ความเกลียดชัง ‎และความโกรธของเจ้า
‎งั้นพระองค์…
‎ก็น่าจะทรงทราบดีว่ามันเล็งไปที่ใครนะ
‎ข้ารู้ว่าปลายดาบนั่นเล็งมาที่ข้า
‎ข้าถึงได้ลำบากใจเมื่อเผชิญหน้ากับเจ้า
‎ที่ผ่านมาเจ้ายับยั้งใจและอดกลั้นไว้ในใจมาตลอด
‎ไม่ให้กวัดแกว่งดาบเล่มนั้น ‎เพื่อเอาคืนโลกมิใช่หรือ
‎ข้าไม่อยากให้สิ่งที่เจ้าพากเพียรทำมา ‎พังทลายลงไป
‎ถึงได้มายืนต่อหน้าเจ้า
‎ทั้งที่รู้ว่าต่อให้เจ้าฟันข้าตาย ‎ข้าก็ทำอะไรไม่ได้
‎จางอุกเล็งดาบไปที่องค์รัชทายาท ‎ยิงเขาซะ
‎หยุดนะ
‎ตั้งแต่นี้ไป ซงริมจะสนับสนุนจางอุก
‎ไม่ว่าเขาจะเล็งดาบไปที่ใคร
‎เราก็จะร่วมมือกับเขา
‎เพราะฉะนั้นแล้ว จางอุก…
‎จงเลือกเล็งศัตรูให้ชัดเจน
‎และเคลื่อนไหวอย่างหนักแน่นด้วย
‎ถ้าหากเจ้าเล็งดาบเล่มนั้น
‎มาที่ข้าและเลือกที่จะต่อสู้กับข้า
‎ข้าก็คงต้องต่อสู้กับพวกเขาด้วยเช่นกัน
‎ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้รู้สึกดีหรือเชื่อมั่นในตัวข้า
‎แต่ว่า
‎อย่าทำลายความหวังของข้าที่มีต่อเจ้าเลย
‎ถ้างั้นกระหม่อมจะหยุดและรอที่นี่
‎โปรดเสด็จไปพาจินมูมาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้าหน้าที่ชอนบูกวันทำร้ายซอยุลก็จริง
‎แต่พวกเขาก็ตายด้วยน้ำมือของจางอุกพ่ะย่ะค่ะ
‎ตามกฎระเบียบของจอมเวท เราจบเรื่องนี้ได้ ‎โดยไม่ถามหาความรับผิดชอบจากใคร
‎แล้วทำไม
‎กระหม่อมต้องรับผิดชอบ ‎ชีวิตซอยุลด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านต้องรับผิดชอบเรื่องหนอน
‎หนอนหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎สิ่งที่ทำให้ชีวิตของซอยุลอยู่ในอันตราย
‎ก็คือหนอนที่เข้าไปอยู่ในศูนย์กลางพลังของเขา
‎และก่อนที่ยอมซูจะตาย
‎เขาก็สารภาพแล้วว่ามันมาจากท่าน
‎กระหม่อมนำหนอนตัวนั้น ‎ใส่ไปในร่างคนที่อยู่เบื้องล่าง
‎เพื่อควบคุมเขาเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมไม่ทราบว่ามันเข้าไปอยู่
‎ในร่างซอยุลได้อย่างไร
‎แต่ยังไงก็ตาม
‎หากคนของชอนบูกวันตั้งใจจะสังหารซอยุล ‎เพื่อปิดบังความจริงนั้น
‎หัวหน้าสำนักก็ต้องรับผิดชอบ
‎ว่าแต่ทำไมหนอนถึงได้…
‎ค่อยยังชั่วที่ซอยุลยังไม่ตาย
‎ถ้าท่านหาวิธีช่วยเขาให้รอดชีวิต
‎พวกเขาก็จะไม่เอาชีวิตท่าน
‎กระหม่อมไม่ทราบ
‎จินอูทักเป็นคนนำหนอนนั่น ‎มาจากจินโยวอนพ่ะย่ะค่ะ
‎กระหม่อมไม่ทราบวิธีควบคุมมันด้วยซ้ำ
‎แล้วจะทราบวิธีนำมันออกมา ‎จากศูนย์กลางพลังได้อย่างไร
‎ท่านต้องหาวิธีมาให้ได้
‎มิเช่นนั้น
‎จางอุกจะไม่ยอมถอยเด็ดขาด
‎เจ้าจะอยู่ตรงนี้จนกว่าจินมูจะออกมาหรือ
‎ข้ากำลังรอ ‎เพื่อเคลื่อนไหวอย่างหนักแน่นขอรับ
‎แล้วเป้าหมายจริงๆ ของข้าจะออกมาหาข้าเอง
‎เป้าหมายของเจ้าไม่ใช่จินมูหรอกหรือ
‎โปรดไปอยู่ข้างๆ ยุลด้วยขอรับ
‎ข้าจะตามหาวิธีช่วยยุลกลับไปให้ได้ขอรับ
‎ท่านทำร้ายผู้สืบทอดของตระกูลซองั้นหรือ
‎หัวหน้าสำนักจินมู ‎จำเป็นต้องรับผิดชอบเหตุการณ์นี้ทั้งหมด
‎ถ้าหากป้อมซอโฮเคลื่อนไหวขึ้นมา
‎จะเกิดสงครามที่ป้อมแดโฮได้นะ
‎ท่านจะทำอย่างไรขอรับ
‎สำนักชอนบูกวันก่อเรื่องวุ่นวายอะไรลงไป
‎เหตุผลที่ข้าเรียกเหล่าจอมเวทมาที่นี่
‎ก็เพื่อตามหาวิธี ‎ไม่ให้เกิดเหตุการณ์นั้นมิใช่หรือขอรับ
‎พวกเราไม่เคยเห็นหนอนนั่นมาก่อน
‎แล้วจะรู้วิธีกำจัดมันได้อย่างไร
‎ถ้าซอยุลตาย หัวหน้าสำนักจินมู ‎ก็จะต้องตายด้วยน้ำมือของจางอุก
‎ท่านไปขอร้องอ้อนวอนจางอุก ‎และสละชีวิตตัวเองซะเถิด
‎เราถึงจะป้องกันไม่ให้เกิดสงครามได้มิใช่หรือ
‎ใช่แล้ว ไปอ้อนวอนเขาซะ
‎- ต้องป้องกันไม่ให้เกิดสงครามสิ ‎- หัวหน้าสำนักรับผิดชอบด้วย
‎โปรดอย่าทำเช่นนี้เลย
‎ได้โปรด
‎ช่วยข้าด้วยขอรับ
‎ถ้าหนอนนั่นมาจากจินโยวอน
‎ผู้อำนวยการจินก็อาจจะมีวิธีก็ได้
‎ผู้อำนวยการจินโกรธแค้น ‎หัวหน้าสำนักจินมูอยู่หลายเรื่อง
‎นางจะช่วยหรือ
‎เขาก็ต้องไปคุกเข่าอ้อนวอนนางสิ
‎ความหวังเดียวตอนนี้ก็มีแค่จินโยวอนเท่านั้น
‎ท่านพี่
‎ท่านพี่ต้องช่วยชีวิตน้องคนนี้แล้วขอรับ
‎จินมูมาคุกเข่าขอร้อง ‎ต่อหน้าท่านพี่เช่นนี้เชียวนะขอรับ
‎ท่านหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน ‎มาทำเรื่องน่าขายหน้าอะไรเช่นนี้เจ้าคะ
‎ดูเหมือนท่านจะกลัวจางอุกจริงๆ นะเจ้าคะ
‎ยังไงซะหนอนนั่นก็มาจากจินโยวอน
‎จินโยวอนก็มีส่วนต้องรับผิดชอบนะขอรับ
‎มันเป็นเรื่องที่จินอูทักและเจ้าก่อขึ้น ‎ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า
‎ผู้อำนวยการจิน
‎ถ้าซอยุลตายไปเช่นนี้
‎ตระกูลซอก็จะโกรธแค้น ‎สำนักจินโยวอนได้เช่นกันนะ
‎ข้าไม่กลัวหรอกเจ้าค่ะ
‎หากซอยุลตาย แล้วข้าจะต้องตายขึ้นมา
‎คิดว่าข้าจะตายคนเดียวหรือขอรับ
‎ข้าก็ถือเป็นคนของตระกูลจินเช่นเดียวกับท่านพี่
‎เราต้องรับผิดชอบร่วมกัน
‎และจินโยวอนก็ต้องตายไปด้วยกันสิขอรับ
‎ผู้อำนวยการสำนักจินโยวอน ‎จงตามหาวิธีช่วยซอยุล
‎เพื่อให้จางอุกยอมถอยไปซะ
‎เขาไม่ยอมถอยเช่นนั้น ‎ทำเอาข้าหายใจไม่ออก
‎เพราะโรควิตกกังวลเลย
‎ไม่ว่าพวกเจ้าสองพี่น้องจะยอมสละชีวิต
‎หรือคิดหาวิธีมา ก็จงแก้ไขสถานการณ์นี้ซะ
‎ข้าพาจินมูมา
‎ตามสัญญาแล้ว
‎ดูเหมือนจะมีความเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น
‎แต่ในเมื่อชีวิตของผู้สืบทอดตระกูลซออยู่ใน ‎อันตรายเช่นนั้น ในฐานะหัวหน้าสำนักชอนบูกวัน
‎ข้าก็ขอแสดงความรับผิดชอบและขอโทษด้วยนะ
‎ไม่สิ
‎คนที่ท่านควรขอโทษไม่ใช่ข้า ‎แต่เป็นซอยุลต่างหาก
‎หลังช่วยชีวิตเขาได้แล้ว
‎แน่นอนสิ
‎เพราะแบบนั้น ข้าจึงหาวิธีช่วยชีวิตซอยุลมาแล้ว
‎ท่านพี่
‎ข้าโน้มน้าวสำนักจินโยวอน ‎และหาวิธีมาได้แล้ว
‎สุดท้ายเรา
‎ก็มาเจอกันอีกเช่นนี้นะขอรับ
‎เจ้าสร้างความวุ่นวายเช่นนี้ เพื่อลากข้า
‎ให้มายืนอยู่หน้าเจ้าสินะ
‎เพราะงั้นแล้ว
‎ท่านก็น่าจะบอกข้าซะ ‎ตั้งแต่ตอนที่ข้าขอร้องท่านดีๆ สิขอรับ
‎โซอีไม่ได้ถูกจับมาที่นี่
‎แต่นางมาด้วยตัวเอง ‎เพื่อหาวิธีช่วยยุลใช่ไหมขอรับ
‎คนที่นางตั้งใจจะช่วยจนถึงขั้นเตรียมใจตาย ‎ก็คือซอยุลเองสินะ
‎ท่านรู้วิธีนำหนอน ‎ที่อยู่ในร่างของยุลออกมาใช่ไหมขอรับ
‎ยุลกำลังจะตายขอรับ
‎โปรดช่วยเขาด้วยขอรับ ข้าขอร้อง
‎ข้าไม่สนใจหรอกว่าซอยุลจะอยู่หรือตาย
‎ขอโทษด้วยนะ
‎เห็นท่านบอกว่าไม่สนใจ
‎ข้าเลยพยายามเรียกร้องความสนใจสักหน่อย
‎ในที่สุด
‎ท่านก็เป็นคนมาหาข้าเองนะขอรับ
‎โดยที่ข้าไม่ได้ขยับไปไหนแม้แต่ก้าวเดียว
‎เจ้าไม่ได้มาเพื่อฟันข้า
‎แต่หลอกใช้ข้า ‎เพื่อให้สำนักจินโยวอนก้าวออกมาสินะ
‎ชีวิตของเพื่อนข้าอยู่ในอันตรายเช่นนั้น ‎ข้าก็ควรหาวิธีช่วยเขาก่อนสิ
‎ใช่เวลามาสังหารกับอีแค่คนอย่างท่านที่ไหนกัน
‎"กับอีแค่" หรือ
‎ถ้าท่านพี่ทราบอยู่แล้วก็น่าจะบอกกันหน่อยสิขอรับ
‎ข้าจะได้ไม่ต้องเสียเกียรติ ‎ก้มหัวให้เขาไงขอรับ
‎ข้าจะเสียเกียรติเพียงคนเดียว ‎เพราะต้องมาที่นี่ด้วยตัวเองไม่ได้นี่
‎ตอนนี้เจ้ากลับไปได้แล้ว
‎ถ้าเจ้ามาที่จินโยวอน ‎ข้าจะบอกวิธีกับเจ้าเอง
‎สามปีที่ผ่านมา ‎เจ้าเชื่อฟังและอยู่เงียบๆ มาตลอด
‎แต่เจ้าก็ทำให้ทุกคนวุ่นวายได้ ‎ด้วยการขยับไม่กี่ก้าวสินะ
‎ไม่ว่าจะเป็นชอนบูกวัน ซงริม จินโยวอน
‎ราชวงศ์ คณะที่ประชุมลงมติ ‎รวมถึงป้อมซอโฮที่อยู่ห่างไกลด้วย
‎เจ้าช่างสุดยอดจริงๆ
‎ถึงยังไง
‎กระหม่อมก็หยุดตามที่ทรงขอมิใช่หรือ
‎ท่านหัวหน้าสำนัก
‎ท่านไปอธิษฐานต่อดวงดาว ‎ที่หน้าแท่นบันทึกกลุ่มดาวเถิดขอรับ
‎ให้ช่วยชีวิตยุลสำเร็จไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
‎หากยุลเป็นอะไรขึ้นมา เมื่อถึงตอนนั้น
‎ท่านได้ตายแน่
‎ข้าขอโทษนะ
‎ตอนเห็นของแปลกๆ อยู่ในร่างท่าน
‎ข้าควรบอกให้คนอื่นรู้ทันที
‎แต่ข้าทำได้เพียงมองเห็นเท่านั้น
‎ไม่มีอะไรที่ทำได้เลย
‎ข้าอนุญาตแค่สามจังหวะลมหายใจนะ
‎ข้าน่ะ ชอบทุกความทรงจำที่ดันฮยังกก
‎อย่าแตะต้องเขาตามอำเภอใจนะเจ้าคะ
‎ท่านไม่รู้หรือว่า ‎ตอนนี้อาการนายน้อยยุลสาหัสแค่ไหน
‎ได้ยินว่าท่านรู้มาตลอด ‎แต่ไม่บอกใครหรือเจ้าคะ
‎อย่ามารบกวนเลย ออกไปเถิด
‎เมื่อครู่คืออะไรกันนะ
‎คุณหนูยุนอ๊ก
‎ข้าหาไม่เจอว่านายน้อยยุลทานยาอะไรอยู่เจ้าค่ะ
‎ข้าเห็นเขาห่อสัมภาระไว้ เลยเอามาด้วยเจ้าค่ะ
‎เจ้ากำลังตามหายาที่เขากินอยู่หรือ
‎เจ้าค่ะ
‎อะไรหรือเจ้าคะ
‎เหมือนจะเป็นจดหมายที่เขาใช้พลังปิดผนึกไว้นะ
‎ข้าบอกว่าอย่าแตะต้องอะไร ‎ตามอำเภอใจไงเจ้าคะ
‎ข้าแค่เอามาดู ‎เผื่อว่าเขาจะเขียนชื่อยาที่ทานอยู่
‎ข้าดูเองได้เจ้าค่ะ
‎โปรดกลับไปด้วย
‎นายน้อยยุลเป็นคนปิดผนึกไว้หรือเจ้าคะ
‎คงจะใช่นะ
‎ข้าดันขอให้คนที่ป่วยขนาดนั้นไปดันฮยังกกด้วยกัน
‎ว่าแต่ความทรงจำเมื่อครู่คืออะไรกันนะ
‎ไม่มีทางที่ข้าจะเคยไปดันฮยังกกกับซอยุลนะ
‎คุณหนูบูยอน
‎มีวิธีขอรับ มีทางที่จะช่วยยุลได้ขอรับ
‎จริงหรือเจ้าคะ
‎ผู้อำนวยการสำนักจินโยวอนบอกว่า ‎มีวิธีนำหนอนออกมาขอรับ
‎ท่านอากับอุกไปที่จินโยวอน ‎เพื่อคุยกับนางแล้วขอรับ
‎ท่านแม่ของข้าจะบอกวิธีให้จางอุกหรือเจ้าคะ
‎ขอรับ ถ้าผู้อำนวยการจินยอมช่วย ‎ยุลของเราก็จะรอดขอรับ
‎อุกคงยอมทำทุกอย่างแน่ขอรับ
‎เขาคงทำทุกอย่างเพื่อช่วยยุลแน่นอน
‎เขาทำแน่เจ้าค่ะ
‎เขาคงยอมทำทุกอย่าง
‎ไม่ว่าอะไรก็ตาม
‎หนอนนั่นเป็นเหมือนแมลงเจ้าค่ะ
‎และสิ่งที่จะไล่ล่าแมลงอย่างดีก็คือนกเจ้าค่ะ
‎จินโยวอนมีนกที่น่ากลัวที่สุดอยู่เจ้าค่ะ
‎นกเพลิง
‎ทางออกคือนกเพลิงหรือ
‎อันตรายจริงๆ นะขอรับ
‎ถึงจะอันตราย แต่ก็พอจะทำได้เจ้าค่ะ
‎เพราะเรามีจางอุกไงเจ้าคะ
‎ข้ายอมทำทุกอย่างขอรับ ‎ขอแค่ท่านบอกวิธีมา
‎เจ้าบอกว่ายอมทำทุกอย่าง งั้นข้าขอถาม
‎เจ้าจำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากข้า
‎ข้าจะช่วยเจ้าเอง ‎เจ้าจะยอมทำทุกอย่างจริงๆ หรือ
‎ส่งบูยอน ลูกสาวของข้ากลับมาซะ
‎แล้วข้าจะช่วยเจ้า
‎ถ้าเจ้าปฏิเสธ
‎ข้าก็จะไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‎ถ้าอย่างนั้น ต่อให้เจ้ารู้วิธี ‎แต่เจ้าก็จะช่วยซอยุล
‎เพื่อนของเจ้าไม่ได้
‎เข้าใจแล้วขอรับ
‎ข้าจะทำตามที่ท่านต้องการ
‎โปรดช่วยเราด้วยขอรับ
‎ข้าจะส่งจินบูยอน
‎กลับมาที่นี่ขอรับ
‎ขอบใจนะ
‎ท่านผู้นำอยู่เป็นพยานด้วย ‎งั้นข้าจะเชื่อคำสัญญาของเขานะเจ้าคะ
‎จินโยวอนจะช่วยเหลือ ‎เพื่อให้ซอยุลรอดชีวิตเองเจ้าค่ะ
‎ขอบคุณที่ช่วยนะขอรับ
‎นกเพลิงหรือ
‎อันตรายก็จริง แต่ก็ถือว่าน่าลองอยู่นะ
‎ดังกู เจ้าไปพาจินโชยอนมาที่นี่หน่อย
‎เราจำเป็นต้องใช้เลือดจากตระกูลจิน
‎เข้าใจแล้วขอรับ ข้าจะไปพานางมาทันที
‎เจ้าไปที่ป้อมซอโฮหน่อย
‎ถ้าพ่อของยุลได้ยินข่าวลือแปลกๆ เข้าก่อน
‎คงเกิดเรื่องวุ่นวายแน่ๆ
‎ไปอธิบายสถานการณ์กับเขา ‎และทำให้เขาวางใจด้วย
‎ข้าจะบอกเขาว่า ‎ไม่ว่ายังไงก็จะช่วยชีวิตยุลให้ได้
‎ต้องช่วยเขาให้ได้นะขอรับ
‎จางอุก เจ้ารับบทสำคัญที่สุดเลย
‎เจ้าต้องเข้าไปในจินโยวอน
‎เมื่อเข้าไปแล้ว ‎จะมีคนที่จะช่วยเหลือเจ้ารออยู่ที่นั่น
‎- อย่าทะเลาะกับท่านผู้นั้นล่ะ ‎- ท่านผู้นั้นหรือ
‎เขาคือใครขอรับ
‎ข้าจะเข้าไปในจินโยวอนกับจางอุก
‎ถ้าทั้งสองคนทะเลาะกันแล้วทำให้นกเพลิงตื่น
‎โลกจะลุกเป็นไฟนะเพคะ
‎อันตรายจริงๆ สินะ
‎เพราะงั้นแล้ว ผู้อำนวยการจิน
‎ช่วยเตือนจางอุกล่วงหน้า ‎ให้เขาเชื่อฟังข้าให้ดีด้วย
‎เดี๋ยวสิ ท่านคิดว่า ‎องค์รัชทายาทจะเชื่อฟังข้าไหมล่ะ
‎เขาคงบอกว่า "ข้าเป็นองค์รัชทายาทเชียวนะ" ‎และทำตามใจจนทุกอย่างพังแน่
‎ได้ยินว่าเขาเสด็จมาหาท่านหมอฮอยอม
‎และเสนอตัวจะช่วยยุลด้วยพระองค์เอง
‎เขาทำแบบนั้นเพราะเต่าหรือ
‎เต่าหรือ
‎ข้ารู้สึกว่าองค์รัชทายาทค่อยๆ คลาน ‎เข้ามาใกล้ข้าเรื่อยๆ เหมือนเต่าขอรับ
‎ข้าว่าเจ้าเองก็ค่อยๆ ปล่อย ‎ให้เขาเข้ามาใกล้เองด้วยนะ
‎แต่ว่านะ อุก
‎เจ้าอยู่โดยไม่มีเด็กคนนั้นข้างๆ ได้จริงหรือ
‎ข้าคาดไว้แล้วว่าเมื่อขอให้จินโยวอนช่วย
‎นางจะมีเงื่อนไขแลกเปลี่ยนเช่นนั้นขอรับ
‎ถ้าเจ้าส่งตัวนางคืนไป
‎เจ้าก็คงเอาหินน้ำแข็งออกจากร่าง ‎แล้วตายไปไม่ได้นะ
‎เหมือนบะหมี่รสชาติสังหาร ‎ที่ท่านผู้นำเคยต้มให้ข้า
‎ใครบางคนก็เคยให้ขวัญกำลังใจข้าเช่นกัน
‎ข้าจึงนึกถึงคำของนางขึ้นมา
‎คำพูดที่ว่า "ถ้าไม่ยอมทำอะไรสักอย่าง ‎สู้ตายไปซะก็ยังดีกว่า"
‎ที่จริงแล้ว
‎มันคือการปลุกใจข้า ‎ให้ลองทำทุกอย่างที่ทำได้เมื่อมีชีวิตอยู่
‎อุก
‎ถ้าข้ากับแม่บ้านคิมตกน้ำ เจ้าจะช่วยใครหรือ
‎แม่บ้านคิมขอรับ
‎เจ้าต้องช่วยทั้งสองคนสิ เจ้านี่
‎ตอนนี้น่ะ เจ้าโยนยุลและเด็กคนนั้นลงน้ำไป
‎แล้วเอาแต่คิดว่าจะไม่ช่วยเด็กคนนั้น ‎เพราะยุลกำลังตกอยู่ในอันตรายสินะ
‎เขาตกอยู่ในอันตรายอย่างที่ท่านว่า
‎ข้าจึงคิดจะช่วยนางด้วยไม่ได้ขอรับ
‎เจ้าทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‎ถ้าหากเขาเป็นคนสำคัญ
‎เจ้าจะคิดปล่อยไปเหมือนทอดทิ้งเขาไม่ได้นะ
‎ข้ารู้สึกผิดที่เก็บนางไว้ข้างๆ ขอรับ
‎เป็นแบบนี้
‎ก็ดีแล้วขอรับ
‎- ได้ยินว่าเจ้าไปจินโยวอนมาหรือ ‎- อือ
‎ท่านแม่บอกวิธีช่วยชีวิตซอยุลให้ไหม
‎อือ
‎ค่อยยังชั่วหน่อย
‎ข้าก็จะช่วยด้วยอีกแรง
‎ข้าอาจจะมีประโยชน์อะไรก็ได้นี่
‎เจ้าทำทุกอย่างที่เจ้าช่วยได้ไปแล้วล่ะ
‎ถึงยังไงก็เถอะ
‎ข้าก็ต้องลองทำทุกอย่างที่ทำได้จนถึงที่สุดสิ
‎เจ้าไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้
‎แค่อยู่ที่นี่แหละ
‎เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว
‎ข้าจะอธิบายทุกอย่างเอง
‎ข้าไม่ได้ทำแบบนี้เพราะเจ้านะ
‎ซอยุลก็เป็นเพื่อนข้าเหมือนกัน
‎และข้าก็รู้สึกผิดต่อเขา
‎ข้าอยากช่วย
‎ก็ได้
‎ทำแบบนั้นก็ได้
‎ไปกันเถอะ
‎เขาเลือกที่จะส่งข้ากลับไปสินะ
‎ตั้งแต่นี้ไป ข้าจะอธิบายคร่าวๆ
‎เกี่ยวกับวิธีนำหนอนออกจากร่างยุล ‎ที่ท่านหมอฮอยอมวางแผนมาขอรับ
‎ที่ศูนย์กลางพลังของยุลตอนนี้
‎มีหนอนที่ดูดกินกระแสพลัง ‎ในร่างกายเข้ามาอาศัยอยู่
‎และถ้าทำให้มันออกจากร่าง ‎โดยยังเหลือกระแสพลังไว้ เขาจะรอดชีวิตได้
‎และสิ่งที่จะไล่หนอนออกไปได้ ก็คือนกเพลิง
‎งานของเราก็คือไล่หนอนออกไป
‎ด้วยพลังของนกเพลิงที่อยู่ในจินโยวอน
‎และทำให้มันคายกระแสพลัง ‎ที่ดูดกินไปออกมา
‎แต่เรามีปัญหาใหญ่ๆ อยู่สองอย่าง
‎ปัญหาแรกคือ
‎สภาพของยุลตอนนี้ เราไม่สามารถ ‎ย้ายหรือพาเขาเข้าไปในจินโยวอนได้
‎และเราก็เอานกเพลิง ‎ออกมานอกจินโยวอนไม่ได้ด้วย
‎ปัญหาที่สองคือมันอันตรายเกินไป ‎ที่จะทำลายเกราะกำบังของนกเพลิง
‎แปลว่าเราต้องใช้พลังของนกเพลิง ‎โดยไม่ทำลายเกราะกำบังของมัน
‎แก้ไม่ได้ตั้งแต่ปัญหาแรกเลยสินะเจ้าคะ
‎เราเคลื่อนย้ายซอยุลและนกเพลิงไม่ได้
‎แล้วนกเพลิงจะกำจัดหนอนได้อย่างไรเจ้าคะ
‎เพราะงั้นข้าถึงได้เรียกเจ้ามา จินโชยอน
‎เจ้าต้องเข้าไปในจินโยวอน ‎โดยทำหน้าที่เป็นร่างแทนยุล
‎ข้าหรือเจ้าคะ
‎นี่คือไส้ตะเกียงน้ำ
‎ที่ใช้ในโคมไฟแห่งชีวิตของตระกูลซอ
‎คนของตระกูลซอ ‎จะนำพลังของตัวเองมาใส่ไว้ในนี้
‎และทำให้โคมไฟของตัวเอง ‎กับพลังของศูนย์กลางพลังในร่าง
‎ถูกเชื่อมเข้าไว้ด้วยกัน
‎ข้าจะบรรจุพลังที่เหลือทั้งหมดของยุลไว้ในนี้
‎แล้วหนอนก็จะเข้าใจผิด
‎ว่านี่เป็นศูนย์กลางพลังของยุลและเข้ามาในนี้
‎ถ้างั้นเราก็กำจัดหนอนด้วยสิ่งนี้ได้สินะขอรับ
‎ข้าพูดไปแล้วมิใช่หรือว่าต้องให้หนอน
‎คายกระแสพลังที่ดูดกินไปออกมาด้วย
‎แล้วทำไม
‎ถึงต้องเป็นข้าที่จะนำมันไปหรือเจ้าคะ
‎เพราะหนอนนี้ ‎ถูกทำขึ้นด้วยพลังของเลือดตระกูลจินยังไงล่ะ
‎อะไรนะเจ้าคะ
‎คิดว่าจินมูจะนำหนอนใส่ในร่างโซอีเพื่ออะไรล่ะ
‎เขานำหนอนที่มีพลังจากเลือดตระกูลจิน
‎ใส่ในร่างของนาง ‎เพื่อที่นางจะได้เปิดประตูจินโยวอนได้
‎หนอนนั่นถูกทำขึ้นมา ‎จากเลือดของคุณหนูโชยอนนี่เอง
‎เมื่อหนอนเข้าใจผิดว่า ‎นี่คือศูนย์กลางพลังของยุลแล้วเข้ามาในนี้
‎เราก็เอาไปใส่ไว้ในร่าง ‎ที่มีพลังของเลือดตรงกับหนอน
‎ซึ่งก็คือร่างของจินโชยอนไงล่ะ
‎- มันไม่อันตรายหรือขอรับ ‎- อือ
‎เจ้าแค่อมมันไว้ในปากและห้ามอ้าปากก็พอ
‎ถ้างั้น…
‎ข้าจะลองดูเจ้าค่ะ
‎ดีมาก มันเป็นสิ่งที่ทำได้ ‎โดยไม่ต้องใช้ความสามารถอะไรเลย
‎ขอแค่ไม่มีปรสิตเหมือนหนอนหรือลูก
‎- อยู่ในท้องก็พอ ‎- อะไรนะขอรับ
‎เดี๋ยวก่อนขอรับ
‎คุณหนูโชยอน
‎เมื่อคืนนั้นเรา…
‎ก็วันที่เราแวะไปเรือนหอ ‎ที่เคยจะย้ายเข้าไปอยู่ด้วยกันไง
‎บางที…
‎คุณหนูทำให้ไม่ได้ขอรับ
‎เพราะถ้ามีความเป็นไปได้แม้แต่น้อย ‎ก็เป็นอันตรายได้นี่ขอรับ
‎เจ้าเด็กนี่
‎งั้นข้าต้องไปขอร้อง ‎ให้ผู้อำนวยการจินช่วยไหมเนี่ย
‎ผู้อำนวยการจินต้องเฝ้าอยู่หน้าประตู ‎เพื่อไม่ให้ของต้องมนตร์อื่นๆ
‎เกิดความวุ่นวายขอรับ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎ให้ข้าทำก็ได้สินะ
‎พวกเจ้าสองคนแต่งงานกันแล้ว
‎แล้วจะไม่เป็นไรหรือ
‎ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
‎เราไม่มีความเป็นไปได้สักนิด
‎- ไม่เลยหรือขอรับ ‎- เจ้าค่ะ
‎ไม่มีแม้แต่นิดเดียวเจ้าค่ะ
‎ขอรับ ไม่มีเลย
‎- ก็บอกว่าไม่มีไง ‎- อือ
‎ถ้างั้นก็ให้บูยอนเป็นคนนำพลังของยุลไปก็ได้
‎งั้นตอนนี้ก็เหลือแค่ปัญหาที่สองแล้วสินะขอรับ
‎การนำพลังของนกเพลิงออกมา ‎โดยไม่ทำลายเกราะกำบังของนกเพลิง
‎เกราะกำบังของนกเพลิงถูกสร้างขึ้น ‎ด้วยพลังที่เหมือนกับ
‎พลังของภูเขาไฟที่ให้กำเนิดนกเพลิง
‎มันเป็นพลังของ ‎ทองคำหนัก 30,000 นยังยังไงล่ะ
‎เราต้องสร้างพลังนั้นขึ้นมาด้วยทองคำ ‎เพื่อขยายเกราะกำบัง
‎แล้วเข้าไปข้างในนั้น
‎พลังของทองคำ 30,000 นยังหรือ
‎ดึกดื่นแบบนี้ เราจะไปตามหา ‎ทองคำ 30,000 นยังมาจากไหนขอรับ
‎ซังโฮออกไปตามหาแล้ว
‎แม้เราอยู่ในสถานการณ์เร่งด่วน
‎แต่คงต้องใช้เวลาสักหน่อย ‎เพื่อตามหาทองคำ 30,000 นยัง
‎ข้ามีทองคำ 30,000 นยังอยู่นะ
‎ข้าก็มีทรัพย์สินเป็นทองคำ 30,000 นยัง ‎อยู่เหมือนกัน
‎แค่ไม่ได้อยู่กับตัวตอนนี้เท่านั้นเอง
‎ไม่ ข้ามีมันอยู่ตอนนี้
‎มันอยู่ในจองจินกักนะ
‎อะไรนะ
‎ที่นี่หรือ
‎อือ
‎ข้านำรางวัลจากองค์รัชทายาท
‎ทุกครั้งที่จับผู้แปรวิญญาณได้มาไว้ที่นี่
‎เจ้าเอามันมากองสุมๆ ไว้แบบนี้เลยเหรอ
‎ข้าไม่ได้จะเอาไปใช้อะไร
‎และขี้เกียจขนไปที่บ้านด้วย
‎ข้าได้ 1,000 นยังทุกครั้งที่จับได้
‎ก็น่าจะเกิน 30,000 นยังอยู่หรอก
‎ดีเลย
‎ตอนนี้เราพร้อมที่จะกำจัดหนอนกันแล้ว
‎มาเริ่มกันเถอะ
‎พัคดังกูกับจินโชยอน ‎ขนย้ายทองคำเหล่านี้ไปที่จินโยวอนนะ
‎พอนำพลังของยุลใส่ในร่างจินบูยอนแล้ว ‎ข้าจะตามไป
‎ตอนนี้ยุลจะไม่มีพลังหมุนเวียนอยู่ในร่างแล้ว
‎ข้าจะถ่ายทอดทุกพลังที่เหลืออยู่ในศูนย์กลางพลัง
‎ไปที่ไส้ตะเกียงน้ำของโคมไฟแห่งชีวิต
‎ข้ามองเห็นพลังของหนอนที่เคยอยู่ใน ‎ศูนย์กลางพลังเคลื่อนไหวขึ้นมาข้างบนเจ้าค่ะ
‎ตอนนี้แหละ
‎อ้าปากสิ
‎สิ่งนี้
‎นับเป็นชีวิตที่เหลือของยุล
‎ห้ามกลืนเข้าไปนะ
‎และห้ามอ้าปากเด็ดขาดด้วย
‎ยุลทนได้ด้วยเวลาเท่านี้เท่านั้น
‎เจ้าต้องกลับมา
‎พร้อมกระแสพลังของยุล ‎ก่อนนาฬิกาทรายจะหมดลง
‎อุก ฝากด้วยนะ
‎ขอรับ เราจะกลับมา
‎ให้ทันเวลาให้ได้ขอรับ
‎ไปกันเถอะ
‎ทองคำมากมายเหล่านี้ ‎คือเงินรางวัลที่ข้าให้จางอุกไปหรือ
‎เขากองทิ้งไว้โดยที่ไม่ได้ใช้เลยพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกมันได้ช่วยชีวิตยุลซะงั้น
‎เราจะเฝ้าประตูจินโยวอนกับท่านแม่เพคะ
‎องค์รัชทายาท โปรดทรงรอที่นี่เถิดเพคะ
‎อีกไม่นานจางอุก ‎และท่านพี่ของหม่อมฉันคงมาถึง
‎จินบูยอนก็มาด้วยหรือ
‎พ่ะย่ะค่ะ โปรดทรงอย่าทะเลาะกับอุกล่ะพ่ะย่ะค่ะ
‎ไม่ทะเลาะหรอกน่า
‎ระหว่างข้ากับจางอุก เรามีเต่าอยู่นะ
‎เจ้ารู้ไหมว่ามันฉลาดแค่ไหน
‎บูยอน เจ้ามาที่นี่ทำไม
‎ทำไมเจ้าถึงมายุ่งกับเรื่องนี้ด้วย
‎เจ้ายังไม่ได้บอกนางอีกหรือ
‎ตอนนี้พลังของซอยุลอยู่ในปากของนาง
‎นางจึงพูดไม่ได้ขอรับ
‎พอเข้าไปในจินโยวอนแล้ว ‎องค์รัชทายาทจะรออยู่ข้างใน
‎เจ้าเข้าไปก่อนเถิด
‎ถ้าเจ้าไม่รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับข้า
‎ข้าก็จะไม่ช่วยเหลือพวกเจ้า
‎ข้าจะรักษาสัญญาขอรับ ‎ข้าจะส่งนางคืน เพราะงั้นแล้ว…
‎วางใจเถิดขอรับ
‎แม่หมอเต่าหรือ
‎ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้
‎เจ้าได้งานที่สำนักจินโยวอนหรือ
‎ข้ากำลังทำงานอยู่น่ะ กับรัชทายาท
‎ไม่สิ กับองค์รัชทายาท
‎ขอประทานอภัยที่ให้รอพ่ะย่ะค่ะ ‎องค์รัชทายาท
‎ใช่แล้ว
‎ข้าคือองค์รัชทายาทเอง
‎อันที่จริงข้าคือองค์รัชทายาทเองนี่แหละ
‎ถ้าอย่างนั้น
‎เจ้าคือจินบูยอนงั้นหรือ
‎พ่ะย่ะค่ะ นางคือจินบูยอนพ่ะย่ะค่ะ
‎เดี๋ยวนะ นางไม่ได้เป็นแม่หมอ ‎แต่เป็นจินบูยอน นักบวชหญิงแห่งจินโยวอนหรือ
‎ทรงรู้จักนางด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ
‎เจ้ารู้จักเขาหรือ
‎ถ้างั้น สามีที่เจ้าว่า…
‎อะไรเนี่ย
‎เต่าหรือ
‎อือ ขันทีคนนั้น
‎เขาเองหรือ
‎ถ้างั้นรัชทายาท…
‎องค์รัชทายาทเป็นขันทีคนนั้นหรือ
‎ตอนนี้ข้าพอเข้าใจแล้ว
‎ว่าทำไมเจ้าถึงมาดูแลเต่าของข้า จางอุก
‎ให้ตายเถอะ
‎องค์รัชทายาทตรัสว่าท่านหัวหน้าสำนักจะปลอดภัย ‎ก็ต่อเมื่อซอยุลรอดชีวิต
‎จึงเสด็จไปช่วยพวกเขาขอรับ
‎ข้าคงต้องหวังให้สิ่งที่เขาทำเพื่อข้า ‎ไม่ใช่เพียงข้ออ้างสินะ
‎เจ้าบอกว่าองค์รัชทายาททรงช่วยเต่าตัวนี้มาหรือ
‎มันเป็นเต่าที่ทรงช่วยด้วยพระองค์เอง ‎เพราะมันจะตายขอรับ
‎ทรงเลี้ยงสัตว์ที่อ่อนแอไว้อย่างไร้ประโยชน์จริงๆ
‎กระหม่อมจะเรียกพลังของทองคำ
‎และขยายเกราะกำบัง ‎ที่ห้อมล้อมไข่ของนกเพลิงพ่ะย่ะค่ะ
‎แล้วองค์รัชทายาท
‎ก็ทรงจับหนอนที่คลานออกมา ‎เพราะตกใจพลังของนกเพลิงก็พอ
‎มันจะออกมาจากตัวของจินบูยอนใช่ไหม
‎เข้าใจแล้ว
‎แม่หมอ เข้ามาสิ
‎สามีที่ทำให้เจ้าเสียใจคือจางอุกเองหรือ
‎เจ้าคงลำบากกว่าที่ข้าคาดไว้อีกสินะ
‎จริงสิ แล้วเจ้าตามหาห้องเจอหรือยัง
‎ข้าเคยบอกว่าถ้าหาห้องไม่เจอ ‎ก็ให้มาที่บ้านข้าไง
‎บ้านข้าคือวังหลวงเชียวนะ
‎ที่ว่าบ้านข้ามีห้องเยอะ ‎ข้าไม่ได้โกหกใช่ไหมล่ะ
‎ทำอะไรอยู่ ทำให้พลังไหลเวียนสิ
‎หนอนออกมาแล้ว ‎และเคลื่อนไหวไปตามเลือดของจินบูยอนอยู่
‎เราต้องรอจนกว่าหนอนจะคาย ‎กระแสพลังของยุลออกมาจนหมด
‎ทนอีกหน่อยนะ
‎กระแสพลังของศูนย์กลางพลังกลับมาแล้ว
‎ตอนนี้เราแค่กำจัดหนอนก็พอ
‎มันอยู่ที่ไหน
‎รอเดี๋ยวนะ
‎เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
‎เจ็บมากใช่ไหม
‎ทีนี้ไปหาซอยุลกันเถอะ
‎ไปกันเถอะ
‎ข้าด้วย
‎จะให้เกราะกำบังของทองคำพังไม่ได้
‎เสด็จออกมาอย่าโดนมันเด็ดขาดนะพ่ะย่ะค่ะ
‎รีบไปกันเถอะ เราไม่มีเวลาแล้ว
‎พาข้าออกไปด้วยสิ
‎นี่
‎เวลาจะหมดแล้ว รีบเอาใส่ปากเขาเร็ว
‎ใส่เข้าไป เร็วเข้า ใส่เข้าไปเถอะน่า
‎ใส่เร็ว
‎สำเร็จแล้ว
‎เราทำสำเร็จแล้ว
‎ยุลของเรารอดแล้ว
‎ชีพจรเขาเต้นแล้ว
‎คุณพระคุณเจ้า
‎สำเร็จแล้ว
‎- เราช่วยเขาไว้ได้ ‎- ซอยุลรอดแล้วสินะ
‎- พ่ะย่ะค่ะ ‎- ทำได้ดีมากนะ จางอุก
‎องค์รัชทายาทก็ด้วย
‎ทรงทำได้ดีมากพ่ะย่ะค่ะ
‎ว่าแต่ว่า
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‎สามีที่ทำให้แม่หมอเสียใจคือเจ้า
‎ให้ตายเถอะ
‎ทรงไปทำอีท่าไหน ‎นางถึงเข้าใจว่าเป็นขันทีได้หรือพ่ะย่ะค่ะ
‎พวกเราช่วยเต่าไว้ด้วยกันน่ะ
‎ไว้ครั้งหน้าข้าคงต้องเรียกนาง ‎ไปเยี่ยมเต่าที่วังหลวงหน่อยแล้ว
‎ถ้าเจ้าอยากรู้
‎เจ้าจะมากับนางก็ได้นะ
‎เต่าหรือ
‎ทำได้ดีมาก
‎ขอบใจนะ
‎นี่เป็นจดหมายที่อยู่ในสัมภาระ ‎ของนายน้อยซอยุลเจ้าค่ะ
‎ข้าคิดว่าควรนำมาให้ท่านผู้นำ ‎ก่อนที่เขาจะเดินทางไปที่ป้อมซอโฮ
‎ท่านผู้นำเพิ่งออกเดินทางไปเมื่อสักครู่ขอรับ
‎อ้อ
‎ข้าคงมาช้าไปสินะเจ้าคะ
‎ข้าคงต้องเก็บมันไว้ที่เดิมแล้ว
‎ข้าได้ยินว่าแผลที่หนอนออกมาจะเน่าได้
‎เจ้าหมั่นทายาและกินยาด้วยล่ะ
‎ได้สิ
‎กลับไปแล้วข้าจะใช้ชีวิตอย่างดีนะ
‎ข้าก็พอมีไหวพริบอยู่นะ
‎ข้าพอเดาๆ ไว้แล้วแหละ
‎ว่าท่านแม่จะเรียกร้องอะไรในการช่วยเหลือเจ้า
‎นางต้องการให้เจ้ากลับไปที่บ้าน
‎- และข้าก็บอกว่าจะส่งเจ้ากลับไป ‎- ส่งข้ากลับไปอะไรล่ะ
‎ข้ากลับไปด้วยตัวเองต่างหาก
‎ท่านแม่เองก็ให้สัญญากับข้าแล้ว
‎นางบอกว่าจะไม่ให้ข้าใช้ชีวิตเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
‎ข้าไม่รู้สึกเสียดายที่ต้องกลับไป
‎- แต่รู้สึกผิดกับเจ้าจัง ‎- เรื่องอะไร
‎ข้าสัญญาว่าจะช่วยให้เจ้าพักผ่อนไง
‎นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าพาข้ามา
‎แต่เจ้ายังไม่ได้ใช้ประโยชน์จากข้าเลย
‎ดูเหมือนเจ้าจะเข้าใจผิดอยู่
‎ข้าไม่ได้พาเจ้ามาเพื่อทำเช่นนั้น
‎ถ้างั้น…
‎เจ้าพาข้ามาทำไมหรือ
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้แล้วล่ะ
‎ตอนนี้ประโยชน์จริงๆ ของเจ้าหมดลงแล้ว
‎ข้าเองก็ไม่รู้สึกเสียดายที่ให้เจ้ากลับไป
‎เจ้าก็ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก
‎ขนาดไม่มีไฟในเตาในช่วงฤดูร้อน ‎ผู้คนยังบ่นคิดถึงกันเลย
‎เจ้าพูดว่าคงคิดถึงข้า ‎หากข้าไม่อยู่ไม่ได้เลยหรือ
‎ไฟในเตาในช่วงฤดูร้อน
‎เป็นแค่ของไม่มีประโยชน์
‎แต่ใครจะไปรู้ล่ะ
‎พออากาศเริ่มเย็นลง
‎ข้าอาจจะคิดถึงก็ได้
‎ก็ได้
‎ไฟในเตาที่ไร้ประโยชน์ ‎จะเผาไหม้และกลายเป็นขี้เถ้าเอง
‎ข้าจะปลิวไปกับสายลมเอง ส่วนเจ้า…
‎แข็งตายไปคนเดียวซะเถอะ
‎กระแสพลังในศูนย์กลางพลังของเขา ‎กลับมาไหลเวียนแล้วขอรับ
‎พลังของนกเพลิงไล่ตะเพิดหนอนไปได้ขอรับ
‎จางอุกกับองค์รัชทายาท ‎ไปเจอนกเพลิงด้วยกันหรือ
‎ขอรับ
‎ค่อยยังชั่วที่ทั้งสองคนไม่ทะเลาะกัน ‎และควบคุมนกเพลิงได้อย่างดี
‎จึงช่วยชีวิตยุลได้ขอรับ
‎ที่ข้าให้องค์รัชทายาท
‎เสด็จมาหาจางอุกอยู่ตลอด ‎โดยใช้เงินรางวัลเป็นข้ออ้าง
‎ไม่ได้เสียเปล่าสินะ
‎องค์รัชทายาททรงช่วยชีวิตกระหม่อมไว้ ‎อีกครั้งพ่ะย่ะค่ะ
‎มันต่างกัน
‎ครั้งนั้นข้าช่วยท่านไว้เพื่อสังหารจางอุก
‎แต่ในครั้งนี้
‎ข้ากับจางอุกไว้ชีวิตท่านเพราะอยากช่วยซอยุล
‎ถึงอย่างไร
‎กระหม่อมก็จะทูลสิ่งหนึ่งกับพระองค์ ‎เช่นเดียวกับตอนนั้นพ่ะย่ะค่ะ
‎นี่คือแผ่นจารึกดวงดาว ‎ในวันที่จางอุกเกิดพ่ะย่ะค่ะ
‎นั่นคือดวงดาวกษัตริย์หรือ
‎ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ
‎พระโอรสของกษัตริย์องค์ก่อนประสูติขึ้นมา
‎พร้อมดวงดาวกษัตริย์นั้น ‎ตามที่จางกังทำนายไว้
‎โอรสของกษัตริย์องค์ก่อนหรือ
‎จางอุก
‎เป็นพระโอรสของกษัตริย์องค์ก่อน ‎ที่แปรวิญญาณกับจางกังพ่ะย่ะค่ะ
‎เขาถึงได้ครอบครองดวงดาวกษัตริย์พ่ะย่ะค่ะ
‎กษัตริย์องค์ก่อนได้พระราชทานจดหมาย
‎และป้ายแกะสลักทองคำให้แก่พระโอรสด้วย
‎เขานับเป็นดวงดาวอันตราย ‎ที่แย่งชิงตำแหน่งของพระองค์ได้ทุกเมื่อพ่ะย่ะค่ะ
‎ท่านถึงได้ห้ามข้าไม่ให้เก็บเขาไว้ใกล้ๆ หรือ
‎โปรดทรงทำตามที่กระหม่อมทูล
‎ส่งเขาไปให้ไกลด้วยพ่ะย่ะค่ะ
‎ดูเหมือนท่านจะสูญเสียพลังไปเยอะ ‎ขณะปกป้องจินโยวอนนะเจ้าคะ
‎ไม่กี่วันมานี้
‎ผมของท่านแม่ ‎กลายเป็นสีขาวอย่างรวดเร็วเจ้าค่ะ
‎โชยอน
‎เตรียมห้องของบูยอนไว้ด้วย
‎ท่านพี่จะกลับมาอยู่บ้านหรือเจ้าคะ
‎จางอุกให้สัญญากับข้าแล้ว
‎อีกไม่นานนางคงจะกลับมา
‎นายน้อย
‎นายน้อยยุลไม่เป็นไรแล้วใช่ไหมเจ้าคะ
‎อือ จริงๆ ข้าอยากรอจนกว่าเขาจะฟื้น
‎แต่กลัวว่าพลังของข้าจะเป็นอันตรายต่อยุล ‎เลยกลับมาน่ะ
‎โล่งอกจริงๆ เจ้าค่ะ
‎นายน้อยของเราทำได้ดีมาก ‎ท่านช่วยชีวิตเพื่อนด้วย
‎แล้วนางล่ะ
‎- กลับไปอย่างปลอดภัยไหม ‎- คุณหนูหรือเจ้าคะ
‎คุณหนูไม่ได้กลับมาบ้านนะ
‎ไม่ได้อยู่ด้วยกันที่ซงริมหรือเจ้าคะ
‎นางไม่ได้กลับมาหรือ
‎อะไรเนี่ย นางกลับไปที่นั่น ‎โดยไม่ลาแม่บ้านคิมด้วยหรือเนี่ย
‎กลับไปหรือเจ้าคะ
‎คุณหนูกลับไปอยู่จินโยวอนหรือเจ้าคะ
‎อือ ข้าตกลงกับผู้อำนวยการจินไว้ ‎ว่าจะส่งนางกลับไป
‎ส่งนางกลับไปหรือเจ้าคะ
‎อ๋อ
‎นายน้อย ขอมือหน่อยสิเจ้าคะ
‎อือ ขอมือหน่อย
‎นี่แน่ะ คุณหนูเป็นสิ่งของหรือไงเจ้าคะ ‎ส่งนางกลับคืนไปงั้นหรือ
‎ข้าพูดแบบนั้น ‎เพราะนางกลับไปยังที่ที่เคยอยู่ไง
‎แต่ที่ที่นางควรอยู่ ‎คือข้างกายนายน้อยไม่ใช่หรือเจ้าคะ
‎ไม่มีที่แบบนั้นตั้งแต่แรกแล้วล่ะ
‎จริงๆ เลย
‎ต้องเห็นกับตาตัวเองก่อนว่าอะไรหายไป ‎เขาถึงจะรู้ตัว
‎ท่านคงได้เทียวไปเทียวมาแน่ๆ เจ้าค่ะ
‎ให้ตายเถอะ นายน้อยของเรา
‎ควรตั้งสติได้แล้วนะ
‎วันนั้น
‎นางกลับไปทั้งแบบนั้นเลยหรือ
‎ไฟในเตาที่ไร้ประโยชน์ ‎จะเผาไหม้และกลายเป็นขี้เถ้าเอง
‎ข้าจะปลิวไปกับสายลมเอง ส่วนเจ้า…
‎แข็งตายไปคนเดียวซะเถอะ
‎แม่ของนาง
‎คงไม่ทำแบบนั้นอีกใช่ไหม
‎เมื่อถึงตอนนั้น
‎เจ้าก็มาหาข้าโดยไม่สับสนนะ
‎ข้าจะทำให้เจ้าอบอุ่น
‎และพักผ่อนอย่างเต็มที่เอง
‎ตอนนี้เจ้าไม่หนาวแล้วใช่ไหม
‎นางไม่เอาไปด้วยแฮะ
‎ข้าว่าจะใช้เป็นข้ออ้างไปหานางซะหน่อย
‎นางคงกลับไปอย่างปลอดภัยใช่ไหม
‎เจ้าเป็นคนดับไฟดวงสุดท้ายแล้วกัน
‎ในเมื่อเจ้าเป็นนักบวชหญิงที่ยิ่งใหญ่ ‎ของจินโยวอน
‎งั้นก็ลองดับตะเกียงนี้ด้วยพลังของเจ้าดู
‎ดูสิๆ ฝีมือข้าจริงๆ ด้วย
‎ยุล
‎นายน้อย ฟื้นแล้วหรือขอรับ
‎เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ
‎ท่านหมดสติไปถึงสามวันขอรับ
‎ท่านเกือบเป็นอะไรไป ‎หลังต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ชอนบูกวันแล้วขอรับ
‎โซอีเป็นอย่างไรบ้างขอรับ
‎หมายถึงเด็กที่ท่านเดินทางไปช่วยหรือขอรับ
‎นางตายแล้วขอรับ
‎ท่านผู้นำดังกูเก็บศพของนางไว้แล้วขอรับ
‎และท่านหมอฮอยอมกับเพื่อนๆ ของท่าน
‎ก็ช่วยกำจัดหนอนที่อยู่ในตัวท่านให้แล้วขอรับ
‎กำจัดมันแล้วหรือขอรับ
‎ขอรับ
‎ท่านฟื้นแล้วหรือ
‎ท่านเกือบเป็นอันตรายไปแล้ว
‎คุณหนูบูยอนมีส่วนช่วย ‎ในการกำจัดหนอนอย่างมากขอรับ
‎ถ้ารู้ว่าสิ่งที่อยู่ในตัวท่านอันตรายขนาดนั้น
‎ข้าคงไม่เก็บเป็นความลับ
‎ข้าขอโทษนะ
‎ทั้งที่ร่างกายท่านเป็นเช่นนั้น ‎แต่ข้าก็ดันชวนท่านไปดันฮยังกก
‎เราตกลงว่าจะไปดันฮยังกกด้วยกัน
‎แต่กลับไม่ได้ไป
‎ท่านอาจารย์อี ซอยุลได้สติแล้วเจ้าค่ะ
‎- ท่านอาจารย์อีหรือ ‎- นี่คือท่านอาจารย์อี
‎เขาคอยช่วยดูแลท่านอยู่น่ะ
‎นายน้อยซอยุลก็รู้จักเขาขอรับ
‎ก็เขาเป็นท่านอาจารย์ ‎ของท่านหมอฮอยอมนี่ขอรับ
‎"ยอม คนเหลาะแหละ" ‎ที่ท่านอาจารย์ชอบพูดถึงบ่อยๆ
‎คือเขาเองหรือเจ้าคะ
‎ตอนที่ยอมอายุเท่าเจ้า ‎ข้าก็คิดว่าเขาน่ารักอยู่หรอก
‎แค่บางครั้งน่ะนะ
‎เขาเป็นหมอที่คอยดูแลข้าตอนป่วย ‎มาตลอดสามปี
‎เขาเป็นหมอที่เก่งกาจในอาณาจักรแดโฮ ‎ไม่นานท่านจะดีขึ้นเจ้าค่ะ
‎บูยอน
‎ไปเรียกยอมมาหน่อยสิ
‎เขาคงดีใจที่ยุลฟื้นแล้วแน่ๆ
‎เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์
‎กระแสพลังในศูนย์กลางพลังของเจ้า ‎ฟื้นตัวจนแทบหายดีแล้ว
‎ไม่นานเจ้าก็จะดีขึ้น
‎ถ้าท่านดูแลนางมาตลอดสามปี
‎ก็น่าจะทราบเกี่ยวกับจินบูยอนดีสินะขอรับ
‎สิ่งที่เจ้าสงสัยเป็นอย่างแรกหลังฟื้นขึ้นมา ‎ไม่ใช่สุขภาพของเจ้าแต่เป็นเรื่องบูยอนหรือ
‎ใช่แล้ว ข้าช่วยชีวิตนางไว้
‎และข้าจะช่วยดูแลร่างกายของเจ้าอย่างดี
‎คุณหนูอยู่ที่สำนักหมอเซจุกวอนในซงริมหรือเจ้าคะ
‎ขอรับ
‎ทางจินโยวอนคิดว่านางยังอยู่ที่บ้านอุก
‎ส่วนอุกก็คิดว่า ‎นางกลับจินโยวอนไปแล้วสินะขอรับ
‎พวกเขาจบกันแล้วจริงๆ หรือขอรับ
‎ทุกครั้งที่คุณหนูออกจากบ้าน ‎นายน้อยก็จะไปตามหาและพากลับมาทุกครั้ง
‎ดูเหมือนว่าคุณหนู
‎จะอยู่ที่ซงริม ไม่กลับไปจินโยวอน ‎เพื่อให้นายน้อยมาตามกลับไปนะเจ้าคะ
‎ปล่อยไปเถิดเจ้าค่ะ
‎ท่านผู้นำมาแล้ว
‎ต้องให้พวกเขาห่างกันบ้าง ‎ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายสำคัญเจ้าค่ะ
‎ท่านผู้นำ
‎เดินทางกลับมาปลอดภัยใช่ไหมเจ้าคะ
‎ท่านเหนื่อยมามากนะเจ้าคะ
‎ข้ารีบกลับมาเพราะกลัวว่าท่านจะรอน่ะ
‎ตายจริง เขามองอยู่นะ
‎เข้าไปกันเถิดเจ้าค่ะ
‎เจ้ายังขยับตัวขนาดนั้นไม่ได้นะ
‎ท่านทราบทุกอย่างอยู่แล้วใช่ไหมขอรับ
‎ว่าเด็กคนนั้นเป็นใคร
‎ถ้าท่านรักษานางตั้งแต่ถูกช่วยจาก ‎ทะเลสาบคยองชอนแดโฮก็น่าจะทราบนี่
‎เจ้าจำใบหน้าของนางได้สินะ
‎ก็จริง ซอยุล เจ้าบอกว่าเคยเจอนักซู ‎ที่ดันฮยังกกตอนเด็กๆ
‎ท่านอาจารย์ช่วยชีวิตนางไว้ ทั้งที่รู้ว่า…
‎นางเป็นใครหรือขอรับ
‎ซอยุล
‎ถ้ามีแต่เจ้าที่รู้เกี่ยวกับเด็กคนนั้น
‎ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นไปเถิด
‎อีกไม่นานนักซูก็จะหายไปจากร่างนั้น
‎เมื่อวิญญาณที่แท้จริงของร่างนั้น ‎ซึ่งก็คือจินบูยอนตื่นขึ้นมา
‎วิญญาณของนักซูก็จะหายไป
‎อะไรนะขอรับ
‎ท่านพูดเรื่องอะไรขอรับ
‎มีสองวิญญาณอาศัยอยู่ในร่างนั้น
‎และเจ้าของร่างนั้นก็คือจินบูยอน
‎มันต่างจากที่ข้าตั้งใจไว้
‎ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามที่จินบูยอนต้องการ
‎เมื่อนักซูถูกนักบวชหญิงคนนั้น ‎ใช้จนหมดประโยชน์แล้ว
‎นางก็จะหายไป
‎คุณหนูเจ้าคะ
‎ท่านหมอฮอยอมเรียกหาท่านเจ้าค่ะ
‎ได้สิ ซุนอี
‎เดี๋ยวข้าตามไป เจ้าไปก่อนเถอะ
‎เจ้าค่ะ
‎นั่นเหมือนจดหมายของนายน้อยซอยุลเลย
‎นางแอบอ่านอยู่หรือ
‎นางคือนักซูงั้นหรือ
‎ผู้หญิงคนนั้นน่ะหรือ
‎ถ้าหากเขาเป็นคนสำคัญ
‎เจ้าจะคิดปล่อยไปเหมือนทอดทิ้งเขาไม่ได้นะ
‎ที่ที่นางควรอยู่ ‎คือข้างกายนายน้อยไม่ใช่หรือเจ้าคะ
‎ดับไปแล้วแฮะ พอนางแตะต้องก็เลยเสียหรือ
‎ติดๆ ดับๆ เลยแฮะ
‎มันคงเสียสติไปแล้วสินะ
‎อันที่จริงแล้ว ข้าแอบหวังด้วยล่ะ
‎ว่าเจ้ามารับข้า
‎แม้ข้าจะไม่มีประโยชน์ก็ตาม
‎ถ้าข้าไปที่นั่นอีก
‎ข้าก็คงเสียสติไปแล้ว
‎ถ้าเจ้าดื่มมัน ‎จะถือว่าเราเป็นสามีภรรยากันจริงๆ นะ
‎ดื่มให้หมดเลยนะ
‎ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าไปตลอด
‎เรียกหิ่งห้อยมาหน่อยสิ
‎การเรียกหิ่งห้อยมามันยากมากเลยนะ
‎ตั้งสติหน่อยเถอะ
‎อยากจะบ้าตาย
‎ท่านแม่ทราบว่าท่านอยู่ที่นี่
‎นางบอกให้ข้ามาพาท่านกลับ
‎ข้าตั้งใจว่าจะกลับวันนี้อยู่แล้ว
‎ข้าเจอท่านอาจารย์อีน่ะ
‎ท่านอาจารย์มาช่วยดูแลซอยุล
‎ข้าเลยว่าจะรอดูเขาฟื้นอย่างปลอดภัยค่อยไป
‎จางอุกคิดว่าท่านพี่กลับไปที่จินโยวอนแล้ว
‎เขาไม่มาที่นี่หรอก
‎ข้ารู้
‎ไปกันเถอะ
‎ข้าต้องนำป้ายหินแกะสลักของซงริมไปคืน
‎แต่ข้าลืมไว้ที่จองจินกัก
‎เดี๋ยวข้ารีบไปเอามา รอหน่อยนะ
‎ถ้าทำนี่หาย เจ้าจะโดนเฆี่ยนร้อยทีนะรู้ไหม
‎ข้าไม่ได้ทำหายนะ
‎ทำไม
‎อยากให้ข้าถูกเฆี่ยนร้อยทีหรือ
‎ข้าไปหาเจ้าที่จินโยวอนแต่ไม่เจอ
‎อยู่ที่นี่เองสินะ
‎เจ้าตามหาข้าอยู่หรือ
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะตะเกียงดับไปน่ะ
‎แต่ว่า
‎มันติดขึ้นอีกครั้ง
‎ตะเกียงหรือ ที่อยู่ในห้องหนังสือน่ะหรือ
‎มันเอาแต่ติดๆ ดับๆ เอง ‎มันคงเป็นบ้าไปแล้ว
‎มันคงเสียแล้วล่ะมั้ง
‎ถ้าไร้ประโยชน์ก็ทิ้งไป
‎จริงสิ
‎เจ้าบอกว่าเป็นของจินโยวอนนี่นา
‎งั้นส่งมันคืนไปก็ได้
‎เจ้าคิดว่าข้าทิ้งเจ้า ‎เพราะไร้ประโยชน์แล้วใช่ไหม
‎ถ้าจะให้เจ้าเข้าใจ
‎ข้าคงต้องบอกประโยชน์ของเจ้า ‎ให้ชัดเจนก่อนสินะ
‎ที่ข้าพาเจ้ามา
‎ก็เพื่อให้เจ้านำสิ่งที่อยู่ในตัวข้าออกมา
‎ข้ารู้
‎เจ้าบอกว่าต้องเอามันออกมาถึงจะสบายขึ้นนี่
‎ใช่แล้ว
‎ข้าอยากสบายขึ้น
‎แต่ถ้าเอามันออกมา
‎ข้าจะตายอีกครั้ง
‎ไม่ใช่ความผิดของเจ้าที่ไม่รู้เรื่องนี้หรอก
‎เป็นความผิดของข้า ‎ที่ไม่บอกให้ชัดเจนต่างหาก
‎ตอนแรกข้าคิดว่าเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้
‎พอเวลาผ่านไป ข้าก็บอกเรื่องนี้ ‎กับคนที่บอกว่าจะปกป้องข้าไม่ได้
‎แล้วตอนนี้ล่ะ
‎ข้าบอกว่าเจ้าหมดประโยชน์แล้วไง
‎ที่ข้าบอกว่าเจ้าหมดประโยชน์แล้ว
‎ข้าจะสื่อว่าข้าขอบคุณเจ้า
‎และขอโทษเจ้ามาก
‎ถ้าเป็นแบบนั้น
‎ก็ค่อยยังชั่วหน่อยที่ข้าหมดประโยชน์แล้ว
‎ข้าสมเพชตัวเอง นึกว่าถูกทอดทิ้ง
‎แต่กลับได้ยินเจ้าขอบคุณและขอโทษด้วยแฮะ
‎เจ้ามาเพื่อพูดคำนั้นสินะ
‎ข้าได้ยินชัดแล้ว งั้นข้ากลับก่อนนะ
‎ข้าคงอวยพรให้เจ้ามีชีวิตที่ดีไม่ได้
‎ทำไม มีอะไรอีก
‎จะบอกให้ข้าเตรียมใจไว้ ‎เพราะไม่รู้ว่าเจ้าจะเปลี่ยนใจตอนไหนหรือ
‎เจ้าน่ะ ถ้าครั้งหน้าบังเอิญมาเจอข้า ‎ก็หลบหน้าข้าด้วยล่ะ
‎ไม่งั้นข้าจะเอามันออกมาให้เจ้าตายๆ ไปเลย
‎ฟังให้จบก่อน
‎ข้าบอกว่ามาเพราะตะเกียงติดๆ ดับๆ ไง
‎- แล้วมันทำไม ‎- คือว่า…
‎พอไฟติด ข้าเองก็มีสติดี
‎ทุกอย่างมันชัดเจน
‎และข้าคิดว่าควรส่งเจ้ากลับไปตามสัญญา
‎แต่พอมันดับ ข้าก็กลายเป็นคนบ้า
‎แค่คิดถึงเจ้า
‎และมาเพราะคิดว่าต้องมาเจอเจ้าให้ได้
‎แล้วยังไง
‎แล้วตอนนี้ล่ะ
‎ถ้าเจ้าโกรธมากและอยากจะไป
‎ข้าก็ต้องตั้งสติให้ดี
‎และปล่อยเจ้าไปสิ
‎ทำอะไร
‎ข้ากำลังดับไฟ
‎ตะเกียงจะได้ดับ
‎(เล่นแร่แปรวิญญาณ ‎ภาค 2)
‎ข้ารู้ตั้งแต่แรกเห็นแล้ว
‎สามีของข้า
‎"หลังจากนี้ข้าจะทำตัวให้ดี
‎โปรดอนุญาตให้แต่งงานกับลูกสาวท่านด้วยขอรับ"
‎โปรดปล่อยให้นาง ‎อยู่กับคนที่นางต้องการจะอยู่ด้วย
‎แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เถิด
‎ถ้าเจ้าไม่อยากต่อสู้กับข้า ‎โดยเดิมพันป้ายหินแกะสลักทองคำ
‎ก็จงไปที่ป้อมเหนือซะ จางอุก
‎เพื่อปกป้องมันให้ได้ ข้าตัดสินใจว่า
‎จะตอบรับการต่อสู้นี้ขอรับ
‎กระหม่อมจะแนะนำองค์รัชทายาท ‎ให้กลุ่มลับรู้จักเร็วๆ นี้พ่ะย่ะค่ะ
‎ข้าจะช่วยเหลือท่านทุกอย่าง
‎อีกไม่นานวิญญาณของนักซูจะหายไป
‎และร่างนั้นจะกลายเป็นของจินบูยอนโดยสมบูรณ์
‎ข้าขอทดสอบพลังของเจ้าหน่อยสิ
‎คำบรรยายโดย: พรนัชชา ทรัพย์ธานารัตน