To naprawdę dziwne. Nie prowadzę zwyczajnego życia.
Robię zwyczajne rzeczy.
Jestem zwyczajna, ale nie prowadzę zwyczajnego życia.
Selena Gomez jest najczęściej obserwowaną osobą na Instagramie.
Jedna ze stu najbardziej wpływowych osób magazynu Times.
Selena Gomez została Kobietą Roku magazynu Billboard.
- Jak się z tym czujesz? - Niesamowicie.
Sukces w tak młodym wieku był przytłaczający,
ale zaczęłam dostrzegać, że dzięki uzyskanej popularności
mogę skierować uwagę na sprawy, które są dla mnie ważne.
Droga Seleno…
Wykorzystałaś popularność,
aby nagłośnić pracę czarnych aktywistów walczących o sprawiedliwość społeczną.
Dzieląc się swoją historią,
dałaś milionom ludzi nadzieję na wyzdrowienie.
Wierzę, że jestem narzędziem, które ma służyć większym celom.
Dzięki tobie zyskałam głos, którego mogę użyczyć innym.
Twoja odwaga zainspirowała mnie do działania.
Jestem tu po to, by dzielić się życiowymi doświadczeniami
i miejmy nadzieję, pomóc ludziom uwierzyć w coś większego
i sprawić, by czuli się kochani.
Droga Seleno…
List do mojego idola... SELENA GOMEZ
Byłam zachłannym dzieckiem.
Powtarzałam: „Chcę zobaczyć wszystko i doświadczyć wszystkiego”.
Dorastałam w Teksasie, a mama zabierała mnie do muzeów i teatru.
Miała niczym nieskrępowaną wyobraźnię,
którą chciała we mnie zaszczepić.
Jestem jej za to wdzięczna, bo prowadzę teraz wyśnione życie.
Uwielbiałam grać jako dziecko.
Teraz śmieję się z tych występów,
bo byłam tylko nieporadnym dzieckiem.
Wszyscy mnie wyśmiewali – nie dziwię się.
Kto się przezywa, ten się sam tak nazywa.
To była ważna część mojego życia, która mnie ukształtowała.
To było takie niewinne.
Wróciłam!
Wiele się nauczyłam.
Aktorstwo miało swoje plusy i minusy.
Ponieważ w tym czasie
wzrosło zainteresowanie moją osobą, z czego nie byłam zadowolona.
Proszę zrobić przejście.
Zainteresowanie mediów i prasy zaczęło mnie przytłaczać.
Na planie pojawiali się fotografowie,
co mnie bardzo stresowało.
Te pierwsze doświadczenia budziły we mnie lęk.
Nie chciałam trafić na nagłówki.
Ciężko jest być w centrum uwagi?
Całe twoje życie, życie towarzyskie, dokąd chodzisz, co robisz.
- Ciągle jesteś obserwowana. - Tak, to bywa frustrujące.
WYWIAD NA WYŁĄCZNOŚĆ! ŻYCIE PO ZERWANIU
Nastąpił zwrot…
„NIE POTRZEBUJĘ CHŁOPAKA!”
…i zaczęto żerować na moim życiu prywatnym.
Lata zajęło mi przekierowanie tej uwagi z powrotem na istotne dla mnie sprawy.
Zaczynając pracę dla Disneya,
godzisz się na bycie dziecięcym wzorem do naśladowania.
CZARODZIEJE Z WAVERLY PLACE
Byłam nieco… Nie chcę powiedzieć kontrolowana.
Ale monitorowana, może tak, poprzez produkcje, w których grałam.
One mnie ograniczały.
Wyglądasz zupełnie jak ona.
Ale później dorosłam, więc chciałam stać się dojrzalsza.
Daj mi to. Przestań!
Ale prześladowała mnie myśl:
„Jeśli się odezwę, to stracę wszystko.
Nikt już nie spojrzy na mnie tak samo”.
Ale jednocześnie, jeśli chciałam dojrzeć jako artystka,
musiałam podjąć te decyzje.
Bo chcę ci się podobać, podobać
Razem z Interscope wydałam swój pierwszy album Revival.
Pokażę, jak jestem dumna, będąc twoją
Zatytułowałam go Revival, bo się odradzałam.
Nie potrafię utrzymać rąk przy sobie
Poczułam: „Rany, mogę już mówić takie rzeczy,
więc będę z tego korzystać”.
Chcę cię tylko dla siebie
To był punkt zwrotny: „Dostrzegamy w niej kobietę.
Młodą kobietę, która rozkwita,
która nie jest już małą dziewczynką”.
Wszystkie wzloty i upadki Nie przestawajmy się kochać
Po raz pierwszy byłam zadziorna i seksowna.
To pomogło mi dojrzeć i być dostrzeżoną w innym świetle.
Revival narodził się z poczucia posiadania władzy
nad własnym życiem.
Statuetka American Music Award wędruje do…
Seleny Gomez!
Nagroda muzyczna iHeartRadio wędruje do…
Seleny Gomez.
Odnosiłam sukcesy, ale nie czułam się dobrze.
Nie wiedziałam czemu,
ale odczuwałam różne rzeczy intensywniej niż reszta.
- Czujesz się w potrzasku… - Nie.
Czuję się niemal winna z powodu bycia sławną.
Ludzie widzą kogoś takiego jak ja i myślą:
„Wszystko ma przemyślane. Prowadzi fantastyczne życie”.
NAGRODY GRAMMY
Prywatnie jest zupełnie inaczej?
Tak. Jesteś odosobniona.
Wszyscy cię obserwują i osądzają.
Nie ma na świecie gorszego uczucia.
BEZ KOMPASU
Nauczyłam się, że zdrowie psychiczne jest równie ważne jak to fizyczne.
SELENA GOMEZ O ZMĘCZENIU INSTAGRAMEM I DOBRYM ZDROWIU PSYCHICZNYM
Dzięki temu mam ogromne pokłady empatii i współczucia dla osób cierpiących.
Bo odrobinę tego doświadczyłam i wiem, z czym to się wiąże.
KOCHAM WAS!
Mówi się, że muzyka to uniwersalny język.
Bariery językowe niemalże w niej nie istnieją.
Jest więc potężnym łącznikiem i ratunkiem dla mnie i moich bliskich.
BOGOTA – KOLUMBIA
Droga Seleno,
piszę z Bogoty w Kolumbii, gdzie się urodziłam.
„Pochodzę ze zżytej, latynoskiej rodziny. Miałam wspaniałe dzieciństwo”.
Ale w szkole średniej zaczęłam chorować.
LONG ISLAND – NOWY JORK
Droga Seleno, pochodzę z Sayville w stanie Nowy Jork.
Dorastanie tam mnie przygniotło.
Z jakiegoś powodu od dziecka byłem przez wszystkich gnębiony.
„Byłem tak mały, że nie pamiętam początków”.
Strach przed tym, co nastąpi za chwilę,
kto zaraz mnie skrzywdzi, przepełniał moje życie.
W dziewiątej klasie w końcu rozpocząłem terapię.
Terapeuta powiedział mi: „Cierpisz na zaburzenia lękowe”.
Pamiętam, jak jeździłyśmy z mamą po mieście
do różnych lekarzy i homeopatów, żeby dowiedzieć się, co mi jest.
Ale nawet gdy zdiagnozowano u mnie depresję,
mama wciąż nazywała ją „głębokim smutkiem”,
ponieważ ludzie unikają tu tego tematu.
Moja rodzina zawsze mnie wspierała,
ale ludziom, którzy nigdy czegoś takiego nie doświadczyli,
ciężko jest to zrozumieć.
Nie wiedzą, jak to jest, gdy nie możesz oddychać,
a ściany chcą cię zmiażdżyć, gdy masz atak paniki.
Kilka lat później wróciłam po studiach do domu.
„Wpadłam w głęboką, mroczną otchłań”.
Nie byłam w stanie nic sama zrobić.
Nie mogłam sama spać.
Nie mogłam sama iść do łazienki.
Nie mogłam prowadzić.
Psychiatra musiał przychodzić do mnie, ponieważ nie byłam w stanie wyjść z domu.
Później tego roku zdiagnozowano u mnie reumatoidalne zapalenie stawów.
Ciało stało się kolejnym wrogiem mojego umysłu.
Doszłam do granicy wytrzymałości. Próbowałam odebrać sobie życie.
Zacząłem studia na ogromnej uczelni Virginia Tech.
Trzydzieści pięć tysięcy studentów.
Dzieciak z małego miasta trafił pośród tłumy ludzi –
to był prawdziwy obłęd.
Czasami dopadał mnie silny niepokój.
Od zawsze jestem twoim fanem.
Więc kiedy tylko czułem zbliżający się atak lęku,
puszczałem twoją płytę Revival,
która zawsze przynosi mi ukojenie.
Selena Gomez!
Oglądałem twoje przemówienie po otrzymaniu American Music Award.
Miałam wszystko i byłam kompletnie rozbita w środku.
Mówiąc o swoich problemach ze zdrowiem psychicznym,
- powiedziałaś… - „Jeśli jesteście rozbici…”
…to nie musicie tacy pozostać.
Byłem pod wrażeniem.
Oto ty, niesamowicie sławna osoba,
mówisz: „Przeżyłam to i wyszłam z tego cała”.
„Idealnie podsumowałaś to, co czułem”.
To wtedy zapragnąłem działać.
Otwarcie mówiąc o tym, przez co przechodzisz, rozpoczęłaś dialog.
To wiele zmieniło.
I skłoniło mnie do refleksji.
Chciałam sprawić, żeby Kolumbijczycy zrozumieli,
że terapia nie jest niczym wstydliwym.
Zaczęłam pisać o swojej chorobie i publikować artykuły online,
aby pomóc samej sobie i odnaleźć porządek w chaosie.
Na ostatnim roku kandydowałem w plebiscycie uczniów.
Każdy musiał stworzyć własny program, a ja wybrałem zapobieganie samobójstwom.
Musiałem wystąpić przed 60 000 ludzi,
a moje nazwisko padło w połączeniu z zapobieganiem samobójstwom.
Jake Vail wraz z Faye Vail.
Ja – nieśmiały chłopak z zaburzeniami lękowymi.
Ale twoja gotowość do narażenia się na osąd
podczas rozmów o leczeniu ośmieliła mnie,
bym sam zaryzykował przytłoczenie paraliżującym lękiem,
aby pomóc innym cierpiącym.
„Nie chciałem, by strach kierował moim życiem”.
Znów czuję się zauważana.
Nie chowam się za moją chorobą psychiczną.
Teraz sama jestem psycholożką i aktywistką zdrowia psychicznego.
Rozpocząłem magisterkę i pozostaję rzecznikiem zdrowia psychicznego.
Mogę teraz rozgłaszać twoje przesłanie.
Mam przyjaciół z całego świata.
Jestem ci bardzo wdzięczny, Seleno,
ponieważ dałaś mnie i światu nadzieję, opowiadając o swoich zmaganiach.
Dziękuję za pokazanie, że wyzdrowienie jest możliwe,
a pomoc dostępna, jeśli tylko jej zechcemy.
Wspaniałe.
Kiedy byłam młodsza, poszłam na badanie wzroku.
Kiedy idziesz do lekarza,
zawsze mierzą ci ciśnienie, temperaturę i tak dalej.
Moje ciśnienie krwi wynosiło 155 na 100.
Powiedzieli: „Musisz zgłosić się na pogotowie”.
Zrobili mi kilka badań. Musiałam zostać na noc w szpitalu.
Po tym wszystkim okazało się, że choruję na toczeń.
Wiedziałam tylko tyle, że to choroba autoimmunologiczna.
Moje ciało walczyło samo ze sobą.
Jak się macie?
I to było dla mnie niepojęte, ponieważ nie byłam przemęczona.
Byłam młoda. Czułam się świetnie.
Nie mam nawet urodzin
Więc kiedy usłyszałam od lekarza:
„Mogłaś mieć udar na scenie. Mogłaś umrzeć”.
To mną wstrząsnęło, ale nie przyjęłam tego do wiadomości.
Nie dopuściłam tego do siebie.
Moja waga wciąż się zmieniała, ponieważ przyjmowałam leki.
Zaczęły się spekulacje.
KRYTYKOWANA ZA WZROST WAGI Z POWODU TOCZNIA – TO JĄ ZAŁAMAŁO
Czekali tylko na okazję, żeby mnie dobić.
SELENA GOMEZ: „LUDZIE MNIE ATAKOWALI ZA PRZYBRANIE NA WADZE Z POWODU CHOROBY”
Wytykano mi, że przytyłam z powodu choroby.
CZY TO NAPRAWDĘ SELENA? PRZYTYŁA I MA DZIWNY NOS…
JAK BARDZO JESTEM WDZIĘCZNA
Kłamałam. Publikowałam swoje zdjęcia i pisałam: „Nie przejmuję się tym”.
#WIĘCEJDOKOCHANIA
„Nie przyjmuję tego, co mówicie”.
Jednocześnie siedząc w pokoju
i płacząc, bo nikt nie powinien wysłuchiwać takich rzeczy.
Mimo to pisałam w sieci: „Nie przejmuję się tym”,
bo nie chciałam martwić innych,
którzy przechodzili przez to samo.
Byli wyśmiewani za to, jak wyglądają, kim są i kogo kochają.
To niesprawiedliwe.
Nikt nie powinien czuć się gorszy.
Selena. Odwróć głowę.
Choroba się nasiliła, kiedy byłam tuż pod dwudziestce.
Toczeń agresywnie atakował moje nerki.
Bałam się, ponieważ wiedziałam:
„Muszę przejść przeszczep nerki”.
Drżałam o swoje życie.
Wiedziałam o długich listach oczekujących.
Wiedziałam, jak żmudny jest to proces.
Wiedziałam, że będzie mnie wiele kosztował,
a ja nie byłam na to gotowa.
Pewnego dnia wróciła do domu i zaczęła płakać.
Zapytałam, co się stało.
I wtedy mi powiedziała.
Mówiła: „Nie wiem, co robić. Mogę czekać nawet dziesięć lat”.
Powiedziałam bez chwili zastanowienia: „Pójdę się przebadać”.
Moja najlepsza przyjaciółka, Francia,
powiedziała: „Pójdę się przebadać”.
Trzy dni później okazało się, że może być dawczynią.
KOBIETY W MUZYCE 2017
Miałam wtedy wrażenie, że ktoś nade mną czuwa.
Miałam ogromne szczęście.
Wielu ludzi nie może na nie liczyć.
Znam przebieg takich przypadków i wiem, jak bardzo są poważne.
Dlatego nie bagatelizuję tego, jak to potoczyło się u mnie.
Szczerze mówiąc,
to Francia powinna otrzymać tę nagrodę,
ponieważ uratowała mi życie.
Przepraszam.
Nigdy nie będę miała wobec kogoś większego długu wdzięczności.
Nie miała nawet wątpliwości, że chce zostać moją dawczynią.
To jest nie do opisania.
Zrobiłyśmy sobie tatuaże.
To data przeszczepu nerki.
To musiało się tak potoczyć,
żebym znalazła się tu, gdzie jestem.
Miałam przez to przejść, żeby pomóc innym.
TORRANCE – KALIFORNIA
Droga Seleno,
łączy nas bardzo głęboka więź.
„Jestem z Teksasu, tak jak ty”.
Około 20 lat temu wraz z mężem i córką przeniosłam się do Kalifornii,
aby nauczać zagranicznych uczniów języka, matematyki i nauk przyrodniczych.
Czułam się spełniona, ale nagle moje życie wypadło z torów.
Zaczęłam odczuwać dziwne objawy.
Byłam zdezorientowana, nie potrafiłam jasno myśleć.
Wypadały mi włosy.
Nagle znacznie przybrałam na wadze.
Czas mijał, a mój stan się nie polepszał.
Na szczęście dla mnie, studiowałam biologię
i wiedziałam wystarczająco, by rozpocząć własne poszukiwania.
Wyszukałam swoje objawy, porównałam je z tym, co znalazłam,
i zażądałam wizyty u reumatologa.
Nie wiem, jak ty się czułaś po usłyszeniu diagnozy.
Ja poczułam ulgę.
„Przynajmniej znałam już nazwę choroby”.
Toczeń.
Toczeń jest niewidzialną chorobą.
Nie widać po nas, że chorujemy.
Wyglądamy normalnie, ładnie, a nawet zjawiskowo.
Tak jak ty na czerwonym dywanie.
Na pewno nie raz słyszałaś:
„»Naprawdę jest chora? W ogóle tego po niej nie widać«.
Bo nie widać”.
Do czasu.
Choroba się nasiliła i spędziłam pół roku na intensywnej terapii.
Mój toczeń jest układowy, więc zaatakował nerki.
Przez dziewięć lat byłam dializowana.
I tutaj pojawia się druga ważna rzecz, która nas łączy, Seleno.
Obie przeszłyśmy przeszczep nerki.
To bardzo ważne, że otwarcie mówisz o chorobie.
GALA NADZIEI
Jak wiesz, Latynosi i czarni są w grupie podwyższonego ryzyka.
To bardzo ważne, byśmy dysponowali wiedzą,
która pomoże nam należycie zadbać o innych.
Dlatego pracuję teraz dla fundacji wspierającej chorych na toczeń.
Co roku organizujemy wspaniałą galę pod nazwą Wieczór Nadziei.
Daje naszym podopiecznym wsparcie, którego mi na początku tak brakowało.
„To najgorętsza impreza roku.
Tak jak ty…”
Stałam się twarzą walki z toczniem.
Brałam udział w pierwszej krajowej kampanii społecznej
dotyczącej tej choroby.
WYGLĄDAM DOBRZE, ALE ŹLE SIĘ CZUJĘ. MOGĘ CHOROWAĆ NA TOCZEŃ?
Wiemy, że działamy dla większej sprawy.
Dziękuję, że mówisz głośno o naszej chorobie, Seleno.
Toczeń to nasz zaciekły wróg,
a ja z dumą staję wraz z tobą do walki.
Rany, nie spodziewałam się tego.
To wspaniałe, Wendy.
Nie wiem, co powiedzieć. Dziękuję.
Skarbie, oddaliłeś się ode mnie…
Jestem bardzo wrażliwa i uczuciowa.
Pisanie piosenek wyzwala wiele różnych emocji.
Jest oczyszczające. To coś, co niemalże muszę robić.
To mój środek wyrazu.
Widziałam, jak się starzejemy I razem przypalamy tosty
Nawet jeśli piosenka jest wesoła,
kryje się w niej odrobina melancholii.
Nie przeszkadza mi to.
Podoba mi się, że moja muzyka wywołuje w ludziach refleksję:
„O czym ona śpiewa?”.
A później to rozpracowują.
Co zaskakujące, często trafiają w sedno.
Cześć, chciałam wam coś przekazać…
WIADOMOŚĆ ODE MNIE
…bo ostatnio było mnie tu mało.
Mam bardzo skomplikowaną relację z mediami społecznościowymi.
Ale podczas ostatnich wyborów
posiadanie takiej trybuny bardzo mnie cieszyło.
Bez sprawiedliwości nie ma pokoju!
SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA GEORGE'A
Bez sprawiedliwości nie ma pokoju!
W kraju i na świecie zaczęło się dziać mnóstwo interesujących rzeczy.
POLICJA
Wstrętnych, niebezpiecznych,
alarmujących i związanych z mniejszościami.
KOCHAJĄ NASZĄ KULTURĘ, ALE NIE NAS
OBALIĆ NOWY JORK
Musiałam się dowiedzieć, w jaki sposób mogę cokolwiek naprawić.
Tylko że to nie ja powinnam zostać usłyszana.
Ale to ja miałam tę trybunę.
Nazywam się Ruby Bridges
i chciałabym podziękować Selenie za to,
że mogę się dzisiaj do was zwrócić.
WIADOMOŚĆ OD @RUBYBRIDGESOFFICIAL
Postanowiłam udostępnić swoje konto społecznościowe osobom,
które przeżyły to na własnej skórze, które wiedzą, o czym mówią.
Pochodzenie nie określa twojego człowieczeństwa,
a rasa nie określa twojej wartości.
To było najlepsze, co mogłam zrobić, ponieważ wiele się nauczyłam.
Dzięki temu zyskałam większy zapał do walki o sprawy, które są mi bliskie.
BROOKLYN – NOWY JORK
Droga Seleno,
wiesz, że jako aktywistka
walczę o godność i szacunek dla czarnych osób transpłciowych
przez całą swoją karierę.
Po ukończeniu studiów byłam dziennikarką małej gazety
w moim rodzinnym stanie Georgia.
Jak możesz sobie wyobrazić, nie miałam wtedy wielu okazji,
aby pokazać się w całej mojej chwale i autentyczności jako osoba trans.
„Osoby transpłciowe wciąż są głęboko dyskryminowane
w naszym społeczeństwie”.
Nasze doświadczenia są bagatelizowane w pracy,
w szkołach, w rządzie,
a nawet w naszych domach i społecznościach.
Wiedziałam, że muszę działać na rzecz i w służbie społeczności trans.
Zacząłem więc współpracować z lokalnymi aktywistami w Atlancie.
Zostałam krajową działaczką Transgender Law Center –
największej organizacji w USA prowadzonej przez osoby trans.
W 2018 roku zostałam redaktorką naczelną magazynu Out.
„Byłam w redakcji pierwszą osobą trans na kierowniczym stanowisku”.
RAQUEL WILLIS TWORZY HISTORIĘ
Cieszyłam się, mogąc nagłaśniać naszą sprawę.
100 NEKROLOGÓW OSÓB TRANS
Zawsze czułam, że bije od ciebie jasne światło.
Zanim udostępnianie profili stało się trendem wśród znanych osób,
wykorzystałaś popularność, by nagłośnić…
SPRAWIEDLIWOŚĆ TO MIŁOŚĆ
…pracę czarnych aktywistów walczących o sprawiedliwość społeczną.
- Czyje ulice? - Nasze ulice!
Czarne osoby trans nie tylko doświadczają nieustannej przemocy systemowej…
CHROŃMY CZARNE OSOBY TRANS
…ale też przemocy i dyskryminacji ze strony społeczności.
TRANS KOCHAJĄ
Trzynastego czerwca 2020 roku
pozwoliłaś mi przejąć swoje konto na Instagramie.
Wiedziałam, że to nie byle co.
W końcu śledzi cię mnóstwo osób z całego świata,
a twój profil jest jednym z najczęściej obserwowanych.
Miałam okazję opowiedzieć o czarnych osobach aktywistycznych,
takich jak Marsha P. Johnson czy Miss Major.
Mogłam podzielić się listą materiałów, opracowaną przez członków społeczności
skupionych wokół innych czarnych trans liderów i organizacji.
„Wywyższyłaś nie tylko mnie.
Wywyższyłaś cały nasz ruch”.
W następstwie przejęcia twojego IG
mogłam wykorzystać swoją zwiększoną popularność
do wsparcia organizacji historycznego marszu na Brooklynie.
14 CZERWCA 2020
Sprawiedliwość! Teraz!
Nazwaliśmy go Wyzwoleniem Brooklynu
i uczciliśmy pamięć czarnych transpłciowych osób, które odeszły.
ŻYCIE CZARNYCH OSÓB TRANS JEST WAŻNE
Wierzę w waszą moc.
Wierzę w naszą moc.
Po raz pierwszy pojawiły się takie tłumy.
Piętnaście tysięcy osób zebrało się, by wesprzeć czarne osoby trans.
Wierzę w moc czarnych osób trans.
ŻYCIE CZARNYCH OSÓB TRANS JEST WAŻNE
To była wyjątkowa chwila,
której nie zapomnę do końca życia.
„Wyzwolenie czarnych osób trans wyzwala nas wszystkich”.
Dziękuję za pokazanie, co znaczy być liderką
i wkroczenie do akcji w chwili, gdy czarne osoby trans cię potrzebowały.
Póki nie wygramy.
Pasujemy do siebie.
Nigdy nie chciałam stać na piedestale.
Mama uczyła mnie, że nikt nie jest ważniejszy,
nikt nie jest lepszy ani gorszy.
Wszyscy jesteśmy tacy sami, tylko dorastaliśmy inaczej.
Tak postrzegam swoje życie.
Dlatego moje spotkania z fanami mają trwać półtorej godziny,
ale zwykle przeciągają się do trzech.
Nie kłamię, to można łatwo sprawdzić.
Potrafię rozmawiać ze swoimi fanami w sposób,
który nie byłyby możliwy,
gdybym była jakąś idealną, posągową osobą.
To nie są tylko fani. To są ludzie.
A ja mam serce do ludzi.
Seleno, bez twojego przykładu
nie miałbym narzędzi niezbędnych do mówienia na ten temat.
Jestem ci głęboko wdzięczna za zwrócenie uwagi na zmagania tych,
którzy czują, że ich ciała i umysły wymykają im się spod kontroli.
Ściskam, Raquel.
Z poważaniem, Wendy.
Z wyrazami miłości, Mariana.
Z wyrazami uznania, Jake.
Wykorzystuję wszystko, co mam, aby czynić dobro tak, jak potrafię.
W tym odnajduję prawdziwą radość.
Napisy: Daria Okoniewska