SERIAL NETFLIX
Słodka, miłosierna Andrasto!
Hira? Tutaj!
Cholerni ludzie i ich nogi jak szczudła.
Naprawdę przeklinasz teraz wszystkich ludzi?
Tylko ich nogi.
W takim razie chodź, znajdźmy resztę.
Qwydion!
Hira!
Chwała Stwórcy! Myślałam, że smok cię dorwał.
Po tym, jak go uwolniłam? To nie bezmyślne, zabójcze maszyny.
Myślę raczej, że się polubiliśmy.
Świetnie. Gdzie jest Hira?
Widzieliśmy, jak ucieka przez dziurę po naszym wybuchu. Zmierzała do kryjówki,
ale nie słyszała nas z daleka.
My też powinniśmy się ruszać. Wiecie, zanim…
To całkowicie niesprawiedliwe założenie.
Może, ale wiesz, co mówią.
Przezorny zawsze niezjedzony.
Uwaga! Musimy powstrzymać bestię, nim magistrowie ją okiełznają.
Obstawcie teren. My…
Odwrót!
Co tu robisz? Mówiłam, żebyś naprawił piedestał!
Został zniszczony. Bez niego nie dam rady zapanować nad bestią.
Gdzie jest magister Ammosine?
To moja wina.
Byłem pewny, że Miriam posłucha rozsądku.
Że nie będę musiał…
Ale się myliłem.
I po raz kolejny za to zapłaciłeś.
Wybacz, Neb.
„Nie ma pana bez niewolnika
ani niewolnika bez pana”.
Czas odzyskać to, co moje.
Magistrze, przysłała mnie dowódczyni wojskowa Tassia.
Musisz naprawić artefakt, zanim smok nas zabije!
Oczywiście. Prawie zapomniałem o smoku.
Tyle istnień, by poskromić jedną bestię.
Tak!
Jak on…
Dowódczyni, dokąd pani idzie?
Mamy doniesienia o rannych z każdej strony. Potrzebujemy cię.
Chodźmy.
Miriam? Jest tu kto?
Hiro!
Tu nie jest bezpiecznie. Straż wciąż nas szuka.
No dobrze.
Tak się bałam, kiedy cię zabrali.
To Circulum?
Tu nie było bezpieczne.
Ten przeklęty magister robił, co mógł, bym mu wskazała to miejsce,
ale przysięgam, że nie pisnęłam słowa.
Ale zamierzałaś odejść?
Skoro nie poznał kryjówki, nie powinnaś tu zostać?
Pewnie masz rację. Ale musiałam cię znaleźć.
Mogłaś to zrobić bez Circulum.
Jasne, ale chciałam, by było bezpieczne. Nie było dobrze ukryte, Miri.
Teraz jest bezpieczne. Więc daj mi je.
Chciałaś je zabrać.
Od początku chciałaś je ukraść. Dlatego zmieniłaś miejsce odbioru.
Dlatego Fairbanks złapał cię w pułapkę. Wiedział o twojej zdradzie,
a ty go zabiłaś dla niepoznaki!
Nie chciałam!
Ja…
Przepraszam.
Zdradziłaś nas.
To nie było tak.
Daj mi tylko szansę wyjaśnić.
Niczego nie ukrywaj.
Wiesz, co Venatori zrobili mojej rodzinie.
Po ucieczce czułam się zagubiona, bezradna,
dopóki nie usłyszałam o Inkwizycji.
Nie wyobrażasz sobie, jak to było.
Ludzie wszystkich ras i wyznań gromadzą się
pod wodzą samego Herolda Andrasty,
próbując ocalić świat przed problemem, który inni chcieli ignorować.
Było idealnie.
Byłam pewna, że gdy naprawimy wyłom, naprawimy też wszystko inne.
Myślałam, że w końcu pojawiła się siła na tyle potężna i czysta,
by zgładzić Venatori.
Ale myliłam się.
Inkwizycja nie miała zamiaru postawić się Tevinterowi.
Za bardzo obawiano się strat ubocznych.
Znalazłam kogoś odważniejszego.
Karmazynowego Rycerza.
Zwrócimy templariuszy przeciwko Tevinterowi, nawet tych stąd.
Spalimy cały Tevinter i posypiemy ziemię solą.
Ale potrzebujemy do tego Circulum.
Musiałam się zgłosić.
Musicie zrozumieć. Nie mogliśmy go po prostu wziąć.
Pomogłoby Boskiemu nas namierzyć. Musieliśmy się ukrywać.
Dlatego zaaranżowałam kradzież.
Zaproponowałam Rezarenowi układ.
Przeniósł Circulum do pałacu.
Mieli nas złapać, żeby dokonać wymiany. Potrzebował go do jakiegoś rytuału,
ale potem miał mi je dać.
Mieliśmy uciec, a on miał zamknąć śledztwo.
A ty tak po prostu mu zaufałaś?
Zaufałam sobie.
Mogłam mu coś…
zaoferować.
Aha, wybacz. Słyszysz, Roland? Mogła mu coś zaoferować.
W takim razie to uczciwy układ.
Poprosiłaś magistra Tevinteru, by zdradził swój naród,
oddał potężny artefakt i wyszedł na kompletnie niekompetentnego,
a on się zgodził?
Wybacz, ale co, do kurwy nędzy, mogłaś mu dać w zamian?
Mnie.
Mnie, prawda?
Tak czy nie?
Tak.
Stwórco.
Jestem taka głupia.
Nie potrzebowałaś mnie, by wejść do pałacu.
Od początku chciałaś mu mnie sprzedać.
Nie pozwoliłabym, by cię zatrzymał.
Jak miło z twojej strony.
Miriam, przysięgam, że uciekłabyś.
Mówił o jakimś głupim rytuale, ale potem…
Zabij wszystkich poza nią.
Przestań.
Rezarenie, przestań! Poddaję się!
Poddaję się. Pozwól im żyć.
Oszalała?
Obezwładnij ją.
A teraz
powiedz mi, czemu mam się targować o to, co już jest moje?
Już raz to zrobiłeś, prawda?
Pozwól im odejść, a nie będę z tobą walczyła. Nigdy.
A nawet pomogę
wskrzesić mojego brata.
Wygrasz.
Wszyscy wiemy, że to pieprzenie bryłkowca, prawda?
Może za nią nie przepadam, ale nie zostawimy Miriam z tym draniem.
Nie martwi mnie ten drań. Martwi mnie jego smok.
To bez sensu. Wielkie smoki to dzikie zwierzęta.
Nie można ich po prostu wytresować. Nie zachowują się tak, chyba że…
ktoś je kontroluje. Chłopaki, wiem, co powinniśmy zrobić.
Co powiesz, bracie? Możesz ich puścić?
Mógłbym.
Tyle że ty to uniemożliwiłaś.
Ty draniu!
To ty upierałaś się, że jesteś moją niewolnicą, a nie siostrą, Miriam.
To Tevinter. Kradzież niewolnika to przestępstwo podlegające karze śmierci.
Dlatego kiedy oni będą umierać z krzykiem,
chcę, żebyś pamiętała,
że ich śmierć
to wyłącznie twoja wina.
Po kolei.
Neb.
To może się udać.
Poczekajcie na mój sygnał i…
No co?
To najgłupszy plan, jaki słyszałem, i wszyscy zginiemy, więc chodźmy.
Trochę mu zeszło.
Chodź.
I musiałem użyć własnego granatu. Przeklęci przystojni dobroczyńcy.
Wspaniałe stworzenie.
Ale to wciąż tylko krew i kości.
Teraz
otwórz się!
Neb?
Czekajcie!
To on.
To musi być on.
Bracie, dobrze cię widzieć!
Miriam.
Duchu, jeśli naprawdę jesteś Nebem,
odzyskaj swe ciało.
Wróć do mnie.
Neb, nie!
Przepraszam. Próbowałam cię uratować.
Wybacz, że mi się nie udało…
ale nie możesz wrócić.
Nie w takiej formie, nie w tym życiu. Proszę.
Nie martw się, Miri.
Wszystko będzie dobrze.
Kocham cię.
Nie!
Teraz!
Niech mnie bryłkowiec kopnie. Nie wierzę, że to zadziałało.
Podziękujesz mi później.
Chodźcie. Pomożemy Miriam.
Co? To był mój plan!
Samolubna suko!
Ty i twój niewdzięczny brat.
Należeliście do mnie!
Nigdy do ciebie nie należeliśmy.
Miriam, chodź tu powoli.
Jeśli chce walki, to niech ją dostanie.
Dziś nie będzie więcej śmierci.
Qwydion?
Nikt o tym nie pamięta w kontekście smoków.
Nie są potworami ani bogami.
Żyją, jak my.
Gdyby mnie skuto w piwnicy na tysiąc lat,
chciałabym tylko…
Być wolna.
Wiesz, że to coś zniszczy całą okolicę?
Rezaren nie żyje.
Mam Circulum.
To koniec,
jeśli tego chcesz.
Miałaś rację, Hiro.
Tevinter to złe miejsce
i wiem, jak to jest, gdy zżerają cię ta nienawiść i strach,
ale nie pozwól na to.
Oddajmy Circulum pozostałym po Inkwizycji i zacznijmy od nowa,
całkiem wolne.
Powiedz tylko, że jestem ważniejsza od tego.
Chciałabym.
Jasna cholera, żyjemy!
Zwykle nie mam tyle szczęścia.
Pewnie Hirze skończył się czas, zanim zdążyła nas wykończyć.
Albo nie mogła tego zrobić.
Hira dokonała wyboru.
I ja też.
Bez smoka będzie trzeba dziesiątek, a może setek istnień, by zasilić Circulum.
Zniszczę je, nim trafi do Karmazynowego Rycerza.
Raczej my je zniszczymy.
Jeszcze mi nie zapłacono, a to coś musi być już dwa razy droższe.
Wchodzę w to.
Ja też.
Nie musisz się przyłączać, Rolandzie. Nie będę mieć żalu.
Ty może nie będziesz.
Poza tym tęskniłbym za towarzystwem i za widokiem.
Ma gadane.
To dokąd teraz?
Hira może być wszędzie.
To prawda. Ale nie musimy jej znaleźć.
W końcu wiemy, dokąd zmierza.
Dowódczyni, mam wiadomość od kobiety z Tevinteru.
Ma Circulum, ale ścigają ją agenci wroga.
Nie określa kto.
Nie ma znaczenia, komu służą.
Ich cel jest jasny.
Mogą zaszkodzić naszej sprawiedliwej krucjacie
przeciwko Imperium i wszystkiemu, co ono reprezentuje.
Weź, czego potrzebujesz,
zabij tych agentów i przynieś mi Circulum.
Tak, pani.
Doczekam się mojej wojny.
Napisy: Joanna Rychlik