Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Добро...
Се гледаме.
Морам да одам.
Дали можеби ќе се вратиш догодина?
Секако.
Побрзај, ќе задоцниме.
Сакаш ли да ни избега возот?
Да одиме!
Бевме само девојки, без родители.
Вистински сон.
И имав дечко за прв пат.
Не знаев италијански,
ниту тој француски.
И онака не сакав да зборувам.
Го видов Медитеранот за прв пат.
Обично летував кај баба ми на север.
Моето море беше Северното, каде прекрасните плажи се исклучок.
Инаку, користевме црево.
ВЉУБЕНАТА СТЕЛА
Потоа Париз изгледаше празен и студен во споредба со Италија.
Сексот со Енцо беше одличен.
Мислев дека ќе боли, но не болеше.
Беше премногу добро...
Неговиот патлак... - Добро.
Разбравме.
Во Италија сите изгубивме невиност.
Инаку немавме баш дечковци. Бевме аутсајдерки.
Тие интелектуалки, а јас вистинска аутсајдерка.
Не разговаравме со другите.
Јас дури и со никого.
Ако се вратиме догодина, ќе не заборават ли?
Нема.
Секогаш сакам врска со допишување.
Ќе му пишеш? -Што да му кажам?
Дека има супер патлак?
Сакавме да трае вечно.
Влезете!
Јас сум г-ѓа Кламарт.
Можете да ме викате Мод.
Јас сум вашата класна.
Да ги подредиме масите во полукруг за да биде полесно.
Вашата завршна година.
Го завршувате образованието.
Тоа е тоа, еве сме.
Ајде прво да се запознаеме.
Претставете се и кажете што правите надвор од училиштето.
Ти прва. Што сакаш да правиш?
Се викам Валери Рошер и сакам да цртам.
Тоа е супер.
Целта ми беше само да не изгубам година.
Софија Легранд. Не сакам ништо посебно.
Ништо?
За среќа, Гледис, мојата најдобра другарка беше најдобра ученичка.
Само работа? -Ниту тоа.
А ти до неа? Како се викаш?
Се викам Стела Вламанк и... танцувам.
Супер. Каков стил?
Танцувам пред телевизорот.
Дома.
Повеќето девојки како мене одеа во стручни училишта.
Супер.
Едвај се провлеков на последната година.
Но, на матурата не можев да мамам. Ќе видите.
Што би запишала? -Право.
Право!
Умот ми беше на друго место.
Подобро отколку дома.
Те немаше 15 дена.
Не си слушнала за телефон?
Зошто не се јави? -Не знам.
Не знаев кога ќе се вратиш.
А каде е тато?
Како што гледаш, го нема.
Замина.
Минатата недела правевме торта на два ката. Беше огромна!
Донеси малку.
Тато заминал со некоја кучка додека ме немаше.
Се вика Стела, како мене. Какво враќање од одмор!
И почеток на годината.
Газдарицата пак плаче.
Знаеш...
Мажот сигурно ја тепа. -Баш си мрачна, Марион.
Се лутиш? -Не.
Лошо лето?
Не, но со тато во САД не е како во Италија.
Ќе зборувате за тоа со месеци. -Нема.
Не ме викнавте.
Не е тоа, туку...
Така испадна.
Ене го Винсент.
Здраво. Како сте?
Ја запознав Елоди кога Гледис помина шест месеци во Англија.
Многу е паметен. -И над се, згоден.
Беше друштвена, имаше дечковци. Ја нарековме Предавник.
Мерион изгледаше мила, но беше непредвидлива. Ја викавме Лезба.
Одвратно! -Не.
Ние, голи. -Убаво.
Кој е тоа? -Макс, од мојот клас. Ја падна годината.
Не е лош.
Што е? -Ништо.
Ќе бегаме?
Иако мама имаше љубовник, тоа ја погоди.
Многу. Демек, си ги пресекла и вените.
Што правеше? -Бев со тато, како и обично.
Јадевме заедно. -Само вие двајца?
Ајде, девојки!
Ајде, ајде!
Одиме, Матилд!
Побрзо Натали!
Мислиш ли дека Елоди ќе ни се одмазди за Италија?
Гајле ми е.
Беше чудно да не го гледам тато повеќе.
Татко ми си замина.
Со некоја кучка.
Дали ќе се врати?
Мислам дека нема.
Одиме, ќе не фатат.
Така!
Уште еден круг!
Латинскиот ми беше главен јазик.
Паднав англиски затоа што професорот ме мразеше.
Чул ли некој за Пунските војни? -Сум чул за Пубични војни.
Затоа што се уште немаш срамни влакна.
Ме остави сама кога Гледис рече дека живеам во валкано кафуле.
Улогата на неприспособена ми одговараше.
Така поминав трети клас.
Матурантка си? -Да.
Извлечи го прстот.
Зошто сите ме гњавите со тоа?
Што сакаш да правиш?
Кога?
Подоцна? -Ќе работиш овде како мајка ти?
Нема шанси. -Зошто?
Не сме пристојни? -Тргни се, ужас си.
Доста. Изгуби се.
Сакаш да јадеш, генијалке? -Да.
Што?
Што имаш? -Говедско со вино.
Повели. -Фала.
Ти вртиш рунда? -Не.
Немам пари.
Па што правиш овде? -Несоница.
Обиди се да дркаш.
Танц! -Не, ти си травестит!
Гадно е. -Ајде!
Не пипкај ја газдарицата. Света е.
Ајде, Рози!
Комунистичката партија ги турна тие земји во систем кој...
Жалам, но вашиот поглед на комунизмот е ограничен.
Не беше се лошо.
Ја занемарувате нееднаквоста...
Во право е. Досадно ти е? -Да.
Марксизмот треба да се разликува од марксизам-ленинизмот.
Дури и од сталинизмот.
Ако сакаш да зборуваш за нееднаквост,
обрати му се на министерот за образование...
Ќе одиме во клуб со братучетка ми вечерва?
Добро, доаѓам. -Супер.
Ќе одиш во клуб со таа глупачка?
Сега, ве молам, земете ги вашите документи...
Не гњавеа со матурата.
Да матурирав, ќе бев прва во семејството.
Мислев да дадам се од себе, но...
Ги открив клубовите.
Три. -Влезете.
Заедно сте?
Се гледаме на подиумот.
Веднаш се почувствував како дома.
Во кафулето запознав пијаници, секс и журкање,
давење тага во пиење и пред се, танцување.
Сакаш да пиеш нешто? -Не пијам. Еве ти го мојот ваучер.
Никогаш? -Пораснав во кафуле.
Заборави. Тоа е Андре. Овде е ѕвезда.
Секоја вечер дупи по една манекенка.
Сите заедно!
Добро си? -Супер.
Доцна си легна кај пријателката? -Малку. Не спиев доволно.
Помогни ми, те молам.
Еве.
Ова... "Јас, долупотпишаната, г-ѓа Вламанк..."
Мама никогаш не напишала чек. -Запирка.
Запирката оди потоа.
После "Вламанк".
Едвај знаеше да чита.
На 15 почнала да работи како слугинка кај некои богати
во Оверњ, а потоа дошла во Париз.
Татко ти е вистински гад. Ме остави во овие лајна.
Можеби ќе треба да го продадам кафулето.
Премногу долгови.
Не ми се допаѓа, изгледа перверзно.
Не тој, дебелиот.
Здраво. -Здраво.
Ивон, доставувачот, некогаш најдобриот пријател на тато,
наскоро стана љубовник на мама.
Ми го гледаш газот?
Мисли си, малечка.
Гледам само во задникот на мајка ти. -Шупак.
Добро си? -Да.
Би дошла, но како да влезам?
Мора да се средиш.
Фарида на влезот е строга.
Мора да имаш свој стил. -Софија, легни, доцниш.
Спиев кај Софија.
Кај нејзината мајка.
Тешки сте.
Оди наоколу гола.
Гола? Без гаќички?
Без гаќички.
Сега фокусирајте се на дишењето.
Гледис, оди надвор да се смириш.
Ајде, надвор.
Побрзај!
Имав проблеми со обичните училишта и авторитетот,
па ми одговараа вакви педагошки експерименти.
Вдишете низ носот.
Издишете... -Извинете.
Се извинувам.
Сакаш ли да излезеш со Гледис? -Не.
Прегрнете го тоа дишење.
Не барајте ништо.
Не очекувајте ништо.
Прегрнете ги тие слики
кои ви ги испраќа потсвеста.
Добро!
Сега ќе импровизираме малку.
Вламанк...
Ти си на ред.
Покажи ни трска. -Трска?
Трската, растението.
Ќе не гњави Елоди затоа што одиме во клубот без неа?
Не може да дојде. Вечера со татко и.
Тој и е дечко.
Затоа е толку чудно сето тоа со него. Мајка и е тотално луда.
Нели е малку премала?
Не, супер е.
Малку е премала, да, но...
Нема да најдеме подобра за три франци.
Не треба да одам. Секако нема да влеземе сите.
Доста со дефетизам!
Не сум дефетист. Што ти е тебе?
Кутрата мала Марион. Колку депресивно!
Нема да влеземе. -Не цвили.
Не цвилам. -Слушни се.
Вие, глупачки, молчите. Не гледате како ми зборува?
Ме нервирате, глупачки!
Добро, изгуби се.
Марион!
Дали бев злобна?
Остави ме на мира. -Дојди.
Плачеш? -Слушна како разговара со мене.
Одговори на "Кутра, мала Марион" со "Кутра глупачка".
Не ми е пријателка. Купувај облека со неа! Јас одам.
Клара беше сосетка на Гледис. Отпрвин ја мразев.
Одеше во некое елитно училиште. Сепак беше кул.
И?
Може.
Дали е кичесто? -Малку.
Сега ти.
Ајде да го пробаме ова.
Не.
Не можам да го закопчам.
Што?
И?
Што правите?
Ќе одиме на роденден, ти реков. Кај Софија, новата девојка.
Таму ќе спиеме.
Сигурно? -Да.
Зошто би лажела?
Здраво.
Заедно сте. Влезете.
Ти можеш, другите две не.
Влегуваш?
Жал ми беше, но мислев дека ќе разберат.
Фала што не остави на влезот.
И јас би сакала да влезам.
Би го направила истото.
Не би.
Беше добро?
Фантастично. Внатре беше еден супер дечко. Зборувавме.
Да? Што ти кажа?
Добро танцуваш. -Фала.
Секогаш ме изоставате.
Смирете се!
Мали се, а толку бучни!
Не го планиравме тоа. Дојди следниот пат.
Дојде и онаа новата? -Да.
Твојата нова пријателка? -Не.
Тој толку добро танцува...
Да? -Да.
А, целосно е црн?
И, ти тукутака се вљуби?
Не реков дека се вљубив, само ми се допаѓа.
Иста работа.
Таа е вљубена! Таа е вљубена!
Порасни!
Борба со храна!
Тоа беше тоа. Бев вљубена.
Стела, може пиво?
Ако прифатиш, тоа е тешка работа за тебе.
Послужувам 150 за време на ручек.
Имаме многу редовни гости од блиските фирми.
Ги обновив столовите. Вистинска кожа, не вештачка.
Мојата ќерка. Не е на продажба.
Мехди. Ќе го гледате често.
Добар гостин, сака да пие.
Знаеш ли како го викаат она... Не.
Како оди?
Црнец и Арап се возат во комбе.
Кој вози? -Врска немам.
Полицијата.
Разбираш?
Разбираш, Мехди?
Полицијата.
Што е, Стела?
Вљубена си?
Стегам палци. Кој знае како ќе јадеме инаку?
Дај ми тутун. -Еве.
Фала.
Што сакаш за роденден? -Ништо.
Тоа е евтино.
Татко ми еднаш ми даде видеорекордер.
Бев пресреќна. Една недела подоцна го врати.
Зошто?
Ништо лично, морам, инаку оди во затвор.
Не сакаш Жеже да оди во затвор.
Немав поим кој е Жеже.
Мојот роденден... Кошмар.
Секогаш се плашев дека ќе заборават.
Бев лута ако се сетеа, а уште повеќе ако заборавеа.
Среќен роденден, Стела
Среќен роденден!
Подароци!
И? Што е тоа?
Картичка за библиотека.
Мислев дека ќе биде тешко да учиш дома.
За матурата. -Благодарам.
Подарокот е заеднички.
Ти се допаѓа?
Искрено?
Никогаш не знаев да прифатам подароци.
Роденден ти е?
Да.
Знаеш ли како те викаат момците?
Стеница. Затоа што не си љубезна.
Супер.
Повели.
Земи.
Ти се допаѓаат?
Да.
Имаш убав накит.
Нема да се запуштам.
Потпиши се овде.
Рековме 400. -Не.
Туку 450. -Не, 400.
Тогаш стави 400. Не ми е гајле.
Се надевам дека се ебе добро. -Прилично.
За твое добро.
Се грижам. Се надевам дека не отиде залудно.
Изгледа дека си во форма, многу задоволен. -Во одлична форма сум.
Дали знаеш зошто? -Не.
Сега имам син.
Копиле.
Барав одговори во книги.
Преку читање стекнав пријатели.
Ликовите на Балзак ми беа пријатели.
Си отиде? -Да.
Не ми порача ништо? -Не.
Гладна си? -Не.
Морав да престанам да мислам на татко ми.
И, онака не ми беше гајле. Бев вљубена.
Ќе одиме ли?
Другите останаа дома.
Ќе облечевме луда облека и секогаш успеваше.
Како да сум добила добра оценка.
Бидејќи обично не добивав, ми беше драго.
Не сум сигурна за овој фустан.
Супер е. -Цело време ми паѓа.
Не, навистина е супер.
Што има?
Кога некој ќе те гуши, кажи: "Изгуби се, кретен!".
Изгуби се, кретен! -Изгуби се! -Изгуби се!
Да, изгуби се, кретен!
Тоа ми се допаѓаше кај Гледис.
Делува.
Секогаш беше подготвена за забава.
Одам да играм.
Добро.
Студираш? -Да.
Дали си за пијачка?
Да одиме.
Ми испаѓа брадавицата. Што да правам?
Ајде, да движиме. -Веќе?
Крени го, цицките ти се гледаат!
Спиеш?
Да.
Мислам дека сум вљубена во него.
Веројатно и тој во мене.
Чувствувам вртоглавица.
Не сум нормална.
Си.
Не сум.
Не можам да спијам без светло.
Се плашам од лифтови.
Немам претстава за чувства и такви работи.
Често мислам на нешто друго да ги избегнам.
Бескорисна сум, како што вели мајка ми.
И други работи се важни.
Имаш среќа што имаш тело на стриптизета.
Така и јас велев, никој нема да се вљуби во мене.
И нема да матурирам.
Можам да ти помогнам ако сакаш.
Немам иднина.
Можеш да одиш на психијатар.
Можеби...
Она што си го доживеала како мала,
во собата,
со Бубу...
Би можела да поразговараш со некого за тоа.
Запали го светлото.
Не спиев со Мино. Премногу се плашев.
Знам.
Како знаеш?
Знам кога лажеш.
Веднаш доаѓам, морам да повратам.
Уште не си го видела тоа.
Чекај... Не!
Учиш напорно за матурата?
Не ми е гајле, дадов гол.
Ти кажа за тато?
Да.
Тоа е животот, мора да се справиш со него. Животот е куп лајна.
Секој ден ги јадеш по малку.
Испи? Ќе одиме ли?
Не сакате чоколаден мус? -Не, доцниме на состанок на класот.
До гледање. -Чао!
Чао!
Животот е срање!
Слушна? Куп лајна!
Не си загрижена за состанокот?
Не.
Би било глупаво да изгубиш година.
Имаш среќа, Андре е згоден.
Нема пофалби за тебе, мора повеќе да се потрудиш. -ОК, ништо. А ти?
Честитки. И за Марион охрабрување.
Значи, се исто.
Мило ми е за честитката. Инаку тато би ме убил.
Секогаш ги добиваш.
Ако пропуштат еднаш, тато ќе ме психоанализира.
Професионална деформација.
"Гледис, те тера ли твојот став кон авторитетот на бунтување?
Поради дечко?" -Барем да е така!
Жал ми е. Не знам зошто.
Не можам да престанам да плачам. -Диши.
Не делува.
Колку патетично. -Каква губитничка.
Сакаш да се тепаш, дебела?
Што? -Не допирај ме!
Губи се и остави ја другарка ми на мира!
Мизерна е. -Изгуби се! Изгуби се!
Луда е... -Дебела крава...
Мислам дека полудувам како мајка ми.
Не си луда.
Малку будалеста.
Гледис слуша гласови, но тоа е слатко.
Ние сме банда.
Среќен ти Божиќ, Мишел.
Сите отидоа на скијање.
Сакав да го видам Андре, но не се осмелив да одам сама.
"Заминувам далеку".
Убава е.
Решив да се трудам повеќе во второто полугодие.
Се уште не знаев што понатаму.
Изгледате преглупаво така кварцани. -Од скијањето е.
Дојди со нас следниот пат.
За другарките беше лесно: ќе одат на најдобри факултети. А јас...
Скијањето е ужас. -А што правеше?
Одеше во клубот? -Сама не.
Како минатиот пат.
За Кант среќата е недостижна.
Може само да се обидеш да ја достигнеш.
Мора да бидеш морален.
Тоа ве изненадува.
Со тој морал се согласуваме или не се согласуваме.
Многумина се прашуваа тоа во '68-та.
Само сакав да танцувам.
Почнав млада, во кафуле.
Не знаев да зборувам, па танцував.
Има класа за танц на Сорбона, како во "Слава". Вистински сон.
Знаеш ли што е класна борба, Стела?
Двата императива на Кант, Стела?
Јас знам. -Клара?
Хипотетички и категорично. -Добро, ќерко.
Мама го продаде кафулето да си ги исплати долговите.
Станот ни беше преполовен.
Ќе ми помогнеш?
Немавме пристап до делот со кафулето.
Беше ужасно, останав без мојата соба.
Во фрижидер.
Значи, мама беше невработена и немавме повеќе пари.
Беше прекрасно. Сите дојдоа со мене.
Дали е тоа Џек Николсон? -Да, дојдете.
Не тргам поглед од него додека танцува.
Ова е љубов.
Да можев барем и јас да се вљубам.
Да одиме.
Изгуби се, кретен!
Ме остави последен пат.
Не.
Не?
Тогаш сум сонувал.
Што зборуваат? -Не можам да видам. Се лути?
Да одиме кај мене?
Ме вика кај него. -Ќе одиш?
Секако.
Во мелодијата, секоја нота
одговара на емоција сложена како на сликата.
Ц-дур е примарна црвена, моќна ѕверка.
Да не спомнувам синестезија, емоциите се темел на уметноста.
Затоа сите овие слики и такви работи функционираат толку добро.
Луѓето разбираат.
Ја спомнуваш црвената, но види ја сината. Ив Клајн.
Бистра и универзална како...
Што мислиш за Клајн?
Не знам кој е тоа.
Баскијат? Кит Харинг?
Полок?
Никогаш не сум чула.
Да, тој е одличен.
Но, не можев да кажам "не" три пати.
Ти си чудна девојка.
Не зборуваш.
Разговарам со тебе.
Се разбирав во книжевноста, но ништо друго.
Може малку музика?
Не можев да кажам дека мојот татко беше расист
кој главно пиеше и навредуваше, повторувајќи нешто десет пати.
Срамота.
Не зборував за себе. Успеа. Се преправав.
Треба да живеам
И да ги почувствувам годишните времиња.
На патот до твоето срце не најдов причина
Заложник сум на твоите чувства
Време е да свртам нова страница
Но, кажи им дека сум празен, дека сум далеку од дома
Тоа беше само игра
Што се менува во нас
Ако си обична мисла
Ќе мислам некој друг ден
Замисли
Замисли не нас повторно
Замисли
Глетката на нашите тела
Замисли
Замисли не нас повторно
Повторно и повторно
Спиеше со него? -Не.
Глупава.
Заспав. Како и обично кога сум под стрес.
Си се исплашила.
Таму беше и неговиот пријател, Теди. Тие се Црните Пантери.
Како знаеш? -Не разбрав се.
Го виде ли гол?
Дури ни тоа. -Без врска.
Но, има нежна кожа. -Црнците не се влакнести.
Одвратно. -Што ти е одвратно?
Здраво, како сте?
Елоди почна да оди со Винсент. Дури и стана нејзин роб.
Претпоставувам од страв. -Кој е Плок?
Што? -Плок?
Сликар.
Полок!
Сликање со "дрипинг" техника. -Што?
Има плочи во тоалетот, музичко студио,
книги насекаде...
Да побрзаме, сега ќе започне!
Одиме!
Да, примам непознати.
По смртта на Ален, срцето ми го исполнуваат само непознати.
Последниот имаше 17 години.
Некој му пишал на директорот.
Тој човек не е достоен за својата позиција.
Недостоен, да, можеби.
Конечно, Елоди разбра.
Ова место беше моето единствено прибежиште.
Знаеше што сака.
Пукнатина која штити во карпестиот свет.
Сакаше да биде уметница.
Знам што сакам да направам следно.
По што? -По матурирањето.
Обиди се прво да матурираш.
Факс за танци би било супер.
Не ти треба факултет за да бидеш курва.
Не сакаш да работиш?
Кому му треба факс? Матурирај и барај работа, така?
Ти не ја најде?
Добив отказ.
Зошто?
Затоа што газдата ми кажа...
Кога слушна дека се разведувам... "Живееш во 17-тиот округ."
Велам: "Да". А тој: 2Во среда моите девојки одат на балет.
Можам да наминам кај тебе."
Велам: "Чекај малку, во огласот не се спомнува секс."
Не кажав на жена му. Бев пристојна.
Таа свиња и оној стар лилјак
кој не вработува разведени жени...
Срање, само мажи...
Значи, не? -Не.
Не? -Не.
Зошто? -Во петок има тест по филозофија.
Сфаќам, матура, родители, твојата иднина, бла, бла...
Во клубот се арчи времето...
Дојдете кај мене. Имам час по виола,
но дојдете подоцна. -Не.
Татко ми доаѓа. Премести се.
Сите тие години не им значеа ништо на моите другарки.
Поради матурата, броилото беше вратено на нула.
Повторно се отвори јазот.
И макар да велев дека не ми е грижа,
знаев дека тоа ја одредува мојата иднина.
И како тоа да не беше доволно, Ивон ја остави жена му.
Беше кај нас цело време.
Мајка ти ти порачува дека татко ти нема да дојде.
Да?
Од каде знае?
Немам идеја. Што гледаш? -Филм.
Гледам.
Мама ме смести на кревет на расклопување во ходникот.
Сакаш ли вакви филмови?
Сакам. -Не ми е гајле.
Фала.
Не се плашиш да бидеш сама ноќе?
Чекам да се отвори клубот.
Одиш сама?
Да.
Тој не беше таму.
Стана редовен гостин. Изгледа дека на Фарида и се допаѓаш.
Сакаш малку?
Не, фала. -Колку години имаш?
Колку години имаш навистина?
Седумнаесет. -Седумнаесет?
Со толку си заминав од дома.
Можеби никогаш повеќе нема да дојде.
Денеска, Берлинскиот ѕид...
Одев во клубот три пати неделно.
Во четврток, петок и сабота. Сама.
Се натпреварував дури и во костим за капење.
Ја делеше Германија на две држави...
Андре не доаѓаше.
Се врткав околу "Ле Ал" или неговиот стан. Празно.
Само фигурирав на училиште.
Мислев дека имам време.
Софија го напуштила училиштето.
Фобија од училиште, рекоа.
Им кажав на родителите дека не можам повеќе да одам.
Матурата ќе ја положам дописно.
Сега сум со мајка ми и одлично е.
Г-це Вламанк, ве интересира ли овој предмет?
Да. -Тогаш, покажете го тоа.
Стела, потруди се, не е толку тешко.
"Потруди се малку, не е толку тешко." Глупачка!
Потоа се појави тато.
Извини за тоа од оној пат, душо.
Морав да му помогнам на Лионел со еден проблем.
Како е на училиште?
Добро.
Имаш ли дечко? -Не.
Добро.
Сите дечковци се кретени.
Како е мама? -Се вработи во некој отмен ресторан.
Таму ќе работам за викенди. -Да?
Јас сум шанкер во близина на Ла Шапел.
Ќе ти ја дадам адресата. -Добро.
Не сакав да работам со мајка ми.
Бевме слугинки, мајка и ќерка.
Ќе стигнете далеку.
Веќе имаа една Рози...
Маче...
Па мама стана Маче.
Разведени сте. Немам ништо подобро да ви посакам.
Ги сакам овие паузи. -Да, верувам.
Ако посакам, сопругот ќе ја изневери во рок од две недели.
Подобро и е да не ме гњави.
Добро си? Не си јадела. -Не сакам јагнешко.
Не сакаш јагнешко? -Не. -Не ми кажа.
Гладна си? -Да ти донесам нешто?
Нема потреба, фала.
Сакаш да го земеш?
Стела?
Да? -Ќе ми туриш пијачка?
Ти благодарам, душо.
Сакаш ли деца? -Не.
Зошто? -Премногу е рано.
Колку години имаш?
Седумнаесет. -Премногу е рано.
Сака да студира.
Што? -Не знам.
Серж...
Што е? -Заспа.
Не сум. -Да.
Малку.
Бар бебето ќе има нормален живот. Мајка која работи во банка.
Татко...
Ајде да движиме.
Да одиме кај мене?
Добра е. -Ти се допаѓа?
Дали сакаш да пееш?
Следи ја мелодијата. Ако не можеш,
ќе ти помогнам.
Можеме ли заедно? -Да.
Однесувај се како да сум...
Како да сум таму
Однесувај се како да сум таму
Охрабри ме да дишам
Јас заборавам
Заборавам, заборавам
Често ми е досадно
Барам неволји
Не грижи се за љубовта
Не ја сакам
Но, сепак сонувам
И сонувам, и сонувам
Се уште сонувам
Тебе
И те сонувам
Се уште сонувам
И сонувам, и сонувам
Уште сонувам како ме гушкаш...
Се уште те сакам... -Се уште сонувам
И сонувам, и сонувам
Се уште сонувам како ме гушкаш
Пееше "Те сакам".
Навистина ме сакаш?
Сонуваше. -Повторно?
Каде одиш? -Доцнам.
Флобер ја воведува госпоѓа Арну како приказ
за неговиот лик, Фредерик. Процесот е моментален.
Но, полека или моментно, не ни кажува што е љубов.
Платон се обидел...
И?
И ова е познат пример...
Мазел тов! Сега ќе бидеш пољубезна.
Мажот и жената првично биле едно битие кое Зевс го преполовил
да ги казни за дрскоста. Освен комичниот аспект на приказната,
го имаме и концептот на празнина. Тишина, Стела.
Важно прашање.
Размислете за ова додека го читате текстот на страница 32.
Велигденските празници започнаа следниот ден. Две недели.
Отидовме кај родителите на Гледис.
Го немав неговиот број. Не кажав ништо.
Ниту дека ќе се видиме пак, ништо.
Каква будала бев!
Навистина мислев на него цело време.
Тие се запишаа на курс за јавање, па и јас.
Ако сакате, можеме да пробаме кас. -Нејќам, доста ми е.
Не бев баш луда по јавањето.
Освен тоа, ми беше прв пат.
Чекајте ме!
Ајде да се искачиме.
Дали знаеш што сакаш следно?
Да напишам книга.
Не се плашиш дека нема да успееш?
Не размислувам за тоа.
Би сакала да ги средам сите гласови во главата.
Еве.
Кога се вратив дома, мајка ми ми изнајми мала соба во малото.
Да не спијам во ходникот додека е Ивон таму.
Какво срање!
Таа рече дека не можам повеќе така.
Не знае да го намести креветот! Леле!
Што правиш?
Не, ти! Сега пикни го оздола.
Добро затегни, инаку ќе завршиш на душекот
и ќе почнеш да кукаш.
Така.
Тој ден ми светна нешто.
Немаше ништо од танцувањето, па сфатив нешто:
требаше да свирам пијано.
Ако свириш пијано, никогаш не ти е досадно.
Никогаш не си сам.
Менито.
Ми требаше само пијано.
Внимавај, таа е некоја актерка. Марија нешто.
Паком. Знам.
Насмевни се или ќе добијам отказ.
Проклетство...
Одам во тоалет.
Дали сакате нешто?
Не останувајте овде, драга.
Ова не е место за вас.
Благодарам.
Што ти кажа? -Да бегам.
Каква дрскост!
Дали ќе дојде?
Можеби ќе се преправа дека не се познаваме.
Можеби нема да ме сака повеќе сега кога спиеше со мене.
Одиме?
Каде беше?
На одмор.
Со девојките.
Никогаш не зборуваш за себе.
Што сакаше да бидеш како мала кога ќе пораснеш?
Не знам...
Пијанистка.
Никогаш не ме прашуваш
ништо за мене.
Не те интересирам?
Ме интересираш.
Можеби еден ден навистина ќе можеме да разговараме.
Имам белешки. -За "Фалсификатори"?
Треба да се бележи цела година.
Ајде, госпоѓице Совршена!
Само велам, да се организирате...
Во книгата е поуката. Разбираш?
Не. Не мислам дека не...
Фала.
Не ти е гајле за матурата? -Воопшто.
А тебе?
Ни мене.
Не ми треба за во Уметничко.
Глупаво е да учиш напамет како абдал.
Само да го заборавиме она што го знаеме.
Што мислиш со тоа?
За почеток, забораваме дека ќе умреме.
Напротив, се плашам дека нема да го искористам животот до крај.
Што правите? Се зезате?
Дојдете да учите со нас.
А дома, Ивон ја остави мајка ми.
Кога беше слободна, љубовникот повеќе не ја сакаше.
Дури и се посрал во кеса полна семејни слики.
Бегај! -Оди во мојот стан!
Проклет црнец!
Да бегаме!
Стела,
види колку е часот, те молам?
Десет до пет.
Мислев дека ми кажува дека е време да си одам.
Одиш?
Да, имам латински.
Пет часот наутро е. Не е прерано?
Далеку е.
Се гледаме.
Се влијаеше на мене.
Освен што не размислував, се однесував без врска.
Мама и јас се сретнавме со тато, за да потпишат нешто.
Повеќе не контактираше со нас. Само знаевме
дека ја оставил девојката сама со бебето.
Секако, мама беше загрижена.
Што би сакале да пиете? -Ништо.
Чаша вода. -Вода?
Серж, лут си? -Не, не гњави ме.
Нанар те претепа?
Да одиме кај Нанар, мојот нов пријател.
Тој ми остави модринка.
Затоа што спиев со Веро.
А Веро му е сопруга.
Одлично. Убава околина.
Почина пред една година.
Осумнаесет години.
Беше толку сладок.
Многу ми недостига.
Најде? -Немаат кантербрау, зедов кроненбург.
Паметно.
Ова е Стела, мојата ќерка.
Бернард. -Здраво.
Нејзината мајка Рози. -Здраво.
Гушни ме.
Моја убава ќерко...
Држи.
Потпиши.
Не мора да читаш, верувај ми. Само потпиши се подолу.
Веро?
Ќе ми наточиш ли пиво, те молам?
Пиво, те молам.
Со кикирики.
Сакаш кикирики?
Не, фала.
Бернард!
Помогни ми. Две курви ме гњават.
Тоа не е убаво.
Серж е пристоен. -Не е тоа.
Да?
Туку сме уморни.
А мислев дека бебето ќе има семејство.
Се излажав.
Ќе рикне ако продолжи така.
Брзо го напуштил нивниот семеен дом.
Ретко го гледал синот и го хранел со печиво во валкани хотели.
Случај за социјалната служба.
После тоа, татко ми тргна надолу.
Замолчи! -Пушти ме!
Помош!
Дали напиша "интервенционистичка"? -Да.
Ако не напишеш дека Њу Дил било интервенционистичка политика,
навистина си будала.
Добро си? -Да.
Барем со тоа е готово.
Не допирај ме, кучко! Јасно?
Еби се и ти и твоето смрдливо кафуле!
Донеси му салата, глупачке!
Престани сега!
Замолчи!
Сериозна си?
Тебе ти зборувам. -Не допирај ме, јасно?
Ти си луда!
Пушти ме! -Не тепај луѓе затоа што не се согласуваат со тебе.
Зошто си толкава кучка?
Ќе се смирам. Досадни сте и бавни, веќе сте мртви.
Има проблеми дома.
Молам? Што рече.
Имаш проблеми дома.
Другарка си ми, брани ме.
Не те учат тоа во твојот свет?
Не, само се преправаш.
Ти си глупава како и твоите родители.
Стела!
Стела, врати се горе!
Замина.
Замина? -Да.
Зафркнав работа.
Нема врска.
Стрес поради матурирањето.
Јас не ја напишав.
Да те одвезам?
Каде одиш?
Во клубот.
Нешто не е во ред?
Не, добро сум.
Умирам од досада.
Тогаш, губи се.
Положив!
Вламанк, Стела: повторува
Многу сум среќна, девојки!
Браво!
Ене ја Стела...
Да одиме по неа.
Повторувањето е во ред. -Мизерно е.
Не е. -Ама ајде, не одам.
Ни за подарок? -Зезаш.
Касетофон.
Касетофон и пуловер?
Договорено.
Тука си?
Извини, утрово во брзање не успеав да го наместам креветот.
И? Ќе матурираш?
Не знам.
Штета е што онојпат ја предаде престилката.
А уште поглупаво беше што го испрати газдата во мајчината.
Одиме, ќе ти купам сладолед.
Патем, ја казнив шефицата.
Зошто? -И го дупам дечкото.
Ја изневерува.
Знаела дека оди на забар и "случајно" налетала на него.
Стара сум.
Можеби животот е срање, но мама го зачини.
Нашето срце, повеќе од сите други, знае да сака.
Готово е!
Успеа!
Благодарение на другарките, матурирав.
Ќе одам на факултет.
Дојдоа празниците.
Се вративме во Италија.
Го најдов Мино во светлосин костим за капење.
Ќе видам за Андре подоцна.
Тој ми кажа...
Забавувај се.
Уживај колку што можеш.
Тоа ме погоди.
Често помислувам на неговата песна.
Иднината започнува во септември.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС