Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
No to do zobaczenia.
Czas na mnie.
Może wrócisz za rok?
Tak.
Pospiesz się, bo spóźnimy się na pociąg.
Byłyśmy same, bez rodziców. Marzenie.
Miałam pierwszego chłopaka.
Nie mówiłam po włosku, a on po francusku. Ale i tak nie lubiłam rozmawiać.
Wcześniej nie byłam nad Morzem Śródziemnym.
Wakacje spędzałam u babci.
Widziałam tylko Morze Północne.
Albo sam wąż ogrodniczy.
ZAKOCHANA STELLA
W porównaniu z Włochami Paryż wydawał się pusty i zimny.
Podobał mi się seks z Enzo.
Nawet nie bolało. Było dobrze.
Jego kutas...
Dobra, rozumiemy.
We Włoszech nastąpiła grupowa defloracja.
Wcześniej rzadko umawiałyśmy się z chłopakami.
Byłam outsiderką. Prawie z nikim nie rozmawiałam.
Czy za rok zdążą o nas zapomnieć?
Nie.
Zawsze marzyłam o korespondencyjnym związku.
- Będziesz do niego pisać? - O czym?
Że podoba ci się jego kutas.
Miałyśmy nadzieję, że to się nie skończy.
Zapraszam. Nazywam się Clamart, ale mówcie mi Maud.
Jestem waszą wychowawczynią.
Ustawcie biurka w kształt litery U.
To ostatnia klasa. Koniec nauki.
Najpierw się poznajmy.
Przedstawcie się i powiedzcie, co robicie poza szkołą.
Najpierw ty. Czym się zajmujesz?
Valérie Roucher, rysuję.
Moim celem było niepowtarzanie klasy.
- Nie mam hobby. - Żadnego?
Gladys była prymuską i mi pomagała.
- Tylko praca? - Nawet nie to.
Jak ty się nazywasz?
Stella Vlaminck. Tańczę.
Jaki styl?
Tańczę przed telewizorem. W domu.
Większość takich jak ja uczyła się w zawodówkach.
Ledwo zdałam do ostatniej klasy.
Ale na maturze nie mogę oszukiwać.
- Zobaczymy... - Chcesz iść na prawo!
Liczyłam na coś lepszego...
niż dom.
Znikasz na dwa tygodnie.
Czemu nie dzwoniłaś?
Nie wiem.
Nie wiedziałam, kiedy wrócisz.
Gdzie tata?
Widzisz, nie ma go.
Odszedł.
Tydzień temu upiekłyśmy piętrowy tort.
Tata odszedł z jakąś dziwką, też Stellą.
Świetny początek roku szkolnego.
Właścicielka znowu smutna.
Na pewno ją bije.
Jesteś ponura, Marion.
Wkurza cię to?
Nie.
Nieudane wakacje?
W porządku, ale Stany z ojcem to nie Włochy.
Macie o czym gadać, a mnie nie zaprosiłyście.
Nie o to chodzi...
Tak wyszło.
Jak leci?
Poznałam Elodie, kiedy Gladys pojechała na pół roku do Anglii.
- Inteligentny. - I ładny.
Rozmawiała z każdym, umawiała się. Była Zdrajczynią.
Marion wyglądała słodko, ale była nieprzewidywalna. Była Lesbą.
- Kto to? - Max, powtarza rok. Niezły.
No co? Zmywamy się?
Mama miała kochanka, ale i tak źle to zniosła.
Bardzo źle. Podcięła sobie żyły.
Co robiłaś?
Byłam z ojcem, jak zwykle. Jedliśmy razem.
Dalej, dziewczyny!
Mathilde!
Szybciej, Nathalie.
Elodie będzie się mścić za Włochy?
Mam to gdzieś.
Dziwnie było nie widzieć już taty w pobliżu.
Tata odszedł.
Z jakąś dziwką.
Wróci?
Nie sądzę.
Chodź, bo nas obleje.
Jeszcze jedno okrążenie.
Uczyłam się łaciny.
Rzuciłam angielski, bo nauczycielka mnie nie cierpiała.
Słyszeliście o wojnach punickich?
- O spódniczki? - Przegrałbyś.
Odczepiła się, kiedy Gladys powiedziała, że mieszkam w spelunie.
To pomogło mi zdać do następnej klasy.
- Matura w tym roku? - Tak.
Przyłóż się.
Musisz mnie wkurzać?
Co chcesz robić?
Po maturze?
- Pracować tutaj, jak matka? - Nigdy.
Nie lubisz nas?
Przesuń się.
Spadaj.
Chcesz zjeść? Co?
- A co jest? - Wołowina po burgundzku.
- Co tu robisz? - Nie mogę spać.
Spróbuj zwalić konia.
Taniec!
Tylko nie to.
Precz z łapami.
Partia Komunistyczna skazała te kraje na ustrój...
Ma pan ograniczony pogląd na komunizm.
Nie jest wyłącznie szkodliwy. Pomija pan nierówne warunki...
- Nudzisz się? - Tak.
Marksizm to nie marksizm-leninizm,
a zwłaszcza stalinizm.
Jeśli chcesz mówić o nierównościach, porozmawiaj z ministrem edukacji.
Wieczorem idę do klubu z kuzynką.
-Przyjdę. - Fajnie.
Z ta krasulą?
A teraz wyjmijcie dokumenty.
Zbliżała się matura. Gdybym zdała, to jako pierwsza w rodzinie
I naprawdę chciałam się przyłożyć, ale odkryłam kluby.
Razem?
Idę tańczyć.
Od razu poczułam się jak u siebie.
W barze poznałam pijaków, seks,
imprezy, zapijane żale i przede wszystkim taniec.
- Napijesz się? - Nie piję, weź mój kupon.
- W ogóle? - Wychowałam się w barze.
Zapomnij.
To André, lokalna gwiazda. Co noc dyma modelkę.
- W porządku? - Tak.
Późno wróciłyście?
Trochę. Źle spałam.
Pomóż mi.
Tutaj.
Ja, niżej podpisana pani Vlaminck...
- Mama nigdy nie wypisała czeku. - Przecinek.
Później, po Vlaminck.
Ledwo czytała.
W wieku 15. lat została pokojówką w Owernii, potem w Paryżu.
Twój tata to łajdak, że mnie tak zostawił.
Chyba sprzedam bar.
Za dużo długów.
Wygląda na zboczeńca. Nie on, ten gruby.
Cześć.
Yvon, kierowca.
Kiedyś najlepszy kumpel taty, ale szybko został kochankiem mamy.
Gapisz się na mój tyłek?
Możesz pomarzyć.
Gapię się tylko na tyłek twojej matki.
W porządku?
Jak się tam dostać?
Ta Farida na bramce jest ostra.
Musisz dobrze wyglądać.
Spałam u Sophii.
Jej matka chodzi po domu nago.
Bez majtek?
Bez.
Skupcie się na oddechu.
Gladys, wyjdź i się uspokój.
Prędzej.
W przeciwieństwie do nauki, te eksperymenty edukacyjne mi odpowiadały.
Wdech nosem.
Wydech...
Przepraszam.
- Też chcesz wyjść? - Nie.
Skupcie się na oddechu.
Niczego nie szukajcie.
Nie przewidujcie.
Myślcie o tym, co podsuwa wam podświadomość.
Dobrze.
Spróbujmy z improwizacją.
Vlaminck, udaj trzcinę.
- Trzcinę? - To taka roślina.
- Elodie się wkurzy, że idziemy bez niej? - I tak je kolację z ojcem.
Jest jej facetem.
On jest dziwakiem, a jej matka - porąbana.
Nie za mała?
W sam raz.
Trochę za mała, ale to tylko trzy franki.
Nie pójdę. Wszystkie nie wejdziemy.
- Nie poddawaj się. - Wcale się nie poddaję.
- Biedna Marion, taka beksa. - Nie wejdziemy.
- Nie marudź. - Nie marudzę. - Marudzisz.
Nie słyszycie, jak do mnie mówi? Wkurzacie mnie.
To spadaj.
Marion!
Zostaw mnie.
Stój. Płaczesz?
Słyszałaś, jak do mnie mówi.
Odgryzaj jej się.
Nie jest moją przyjaciółką. Kupuj ciuchy, ja znikam.
Clara była sąsiadką Gladys. Z początku jej nie cierpiałam.
Uczyła się w elitarnej szkole, ale była spoko.
- No i? - W porządku.
Tandeta? Teraz ty.
Przymierzmy.
Nie.
Nie mogę się zasunąć.
Co?
No i?
Co robisz?
Mamy imprezę u Sophii, nocujemy tam.
- Naprawdę? - Miałabym kłamać?
Razem? Wchodźcie.
Ty tak, one nie. Wchodzisz?
Gryzło mnie sumienie, ale myślałam, że zrozumieją.
Dzięki, że nas olałaś.
Też chętnie bym poszła.
Zrobiłybyście to samo.
Nie. Było fajnie?
Wspaniale. Jeden chłopak do mnie zagadał.
Co powiedział?
- Dobrze tańczysz. - Dzięki.
Zawsze mnie zostawiacie. Spokój!
Im młodsi, tym głośniejsi.
To nie było celowe. Przyjdź na drugi raz.
- Była ta nowa? - Tak.
- To twoja kumpela? - Nie.
- Dobrze tańczy. - Serio?
Jest zupełnie czarny?
I zabujałaś się?
Mówię, że tylko mi się podoba.
Na jedno wychodzi, zakochała się.
Dorośnij.
Walka na jedzenie!
I tak oto się zakochałam.
Stella, dostanę piwo?
To ciężka praca. Serwuję 150 obiadów.
Mamy sporo regularnych klientów z lokalnego posterunku.
Zmieniłam tapicerkę, prawdziwa skóra.
Moja córka, nie jest na sprzedaż.
I Medhi, często tu bywa.
Wiesz, jak się nazywa... Nie.
Jak to było? Czarny i Arab jadą samochodem.
Kto prowadzi?
- Nie wiem. - Policjant.
Zajarzyłaś?
A ty, Medhi? Policjant...
Co jest, Stella? Zakochałaś się?
Trzymajmy kciuki, inaczej nie przeżyjemy.
Podasz mi papierosa? Dzięki.
- Co chcesz na urodziny? - Nic.
Tanio.
Tata dał mi raz w prezencie magnetowid.
Byłam przeszczęśliwa. Po tygodniu go odebrał.
Dlaczego?
To nic osobistego, ale inaczej Gégé pójdzie siedzieć.
Nie miałam pojęcia, kim jest Gégé.
Moje urodziny były koszmarem.
Bałam się, że inni zapomną. Albo że będą pamiętać.
Prezenty!
Co to?
Karta do biblioteki.
Tam łatwiej się uczyć.
- Do matury. - Dzięki.
Zrzuciłyśmy się.
Podoba ci się?
Nie umiałam przyjmować prezentów.
To twoje urodziny?
Tak.
Wiesz, jak cię nazywają?
Pluskwa. Bo nie jesteś miła.
Świetnie.
Masz.
Weź.
Podobają ci się?
Tak.
Masz ładną biżuterię.
Nie chcę się tu zmarnować.
Podpisz.
- Miało być 400. - Nie, 450.
400.
Niech będzie. Co mi tam.
Mam nadzieję, że jest dobra w łóżku.
- Przestań. - Ze względu na ciebie.
Żebyś nie odszedł na darmo.
Wyglądasz na zadowolonego z siebie.
Jestem w formie. A wiesz dlaczego?
- Nie. - Mam syna.
Dupek.
Odpowiedzi szukałam w książkach.
Czytając, poznałam przyjaciół.
Byli nimi bohaterowie Balzaca.
- Poszedł? - Tak.
- Nie zostawił dla mnie wiadomości? - Nie.
- Jesteś głodna? - Nie.
Musiałam przestać myśleć o tacie.
Nie zależało mi, byłam zakochana.
Idziemy?
Pozostałe zostały w domu.
Zaszalałyśmy z ciuchami i udało się.
To było jak zdobycie dobrej oceny.
A ponieważ takich nie miałam, podobało mi się.
Nie wiem, czy to dobra sukienka. Ciągle opada.
Jest świetna.
Co jest?
Jak facet ci się naprzykrza, powiedz: "Spadaj, palancie".
- Spadaj, palancie. - Spadaj!
To mi się w Gladys podobało.
Sprawdza się.
Zawsze lubiła się bawić.
Potańczę.
Uczysz się?
Tak.
Napijesz się?
Chodźmy.
Cycek mi wypada. Co mam zrobić?
- Chodźmy już. - Tak szybko?
Podciągnij, cycki ci widać.
Śpisz?
Tak.
Chyba się w nim zakochałam.
On pewnie w tobie też.
W głowie mi się kręci.
Nie jestem normalna.
Jesteś.
Nie. Nie mogę zasnąć bez światła.
Boję się wind.
Nie okazuję uczuć.
Często myślę o czymś innym, żeby tego uniknąć.
Jestem do niczego, jak mówi mama.
Masz za to ciało striptizerki.
No właśnie, nikt się we mnie nie zakocha.
I nie zdam matury.
Mogę ci pomóc.
Nie mam przyszłości.
Idź do psychoanalityka.
Może...
to zajście w sypialni, kiedy byłaś mała, z Bubu...
Może powinnaś o tym opowiedzieć.
Włącz światło.
Nie zrobiłam tego z Mino. Bałam się.
Wiem.
Skąd?
Widzę, kiedy kłamiesz.
Wrócę, tylko się wyrzygam.
Nie widziałaś tego. Czekaj!
Tak wygląda nauka?
Zdobyłam gola.
Powiedziała ci, że jej tata odszedł?
Tak.
Takie życie.
Sterta gnoju, który jeszcze trzeba zjadać.
Możemy iść?
- Nie chcesz musu czekoladowego? - Spóźnimy się na lekcję.
Do widzenia.
Życie to gnój. Słyszysz? Sterta gnoju!
Nie stresujesz się spotkaniem?
Nie.
Powtarzać rok to beznadzieja.
André jest przystojny.
Musisz się bardziej postarać.
- A ty? - Wyróżnienie.
Nic nowego.
Fajnie, że mam wyróżnienie, bo tata by mnie zabił.
Zawsze je masz.
Kiedy go nie dostaję, tata mnie analizuje.
Taką ma pracę.
"Gladys, czy się buntujesz? Chodzi o chłopaka?".
Gdyby tylko.
Nie wiem czemu nie mogę przestać płakać.
Oddychaj.
Żałosna frajerka.
- Chcesz się bić, gruba klusko? - Że jak?
Odczep się od mojej przyjaciółki.
- Jest żałosna. - Spieprzaj!
Chyba wariuję, jak mama.
Nie jesteś wariatką. Może lekko stuknięta.
Gladys słyszy głosy, ale to urocze.
Tworzymy paczkę.
Wesołych świąt, Michel.
Wszystkie pojechały na narty.
Chciałam zobaczyć André, ale bałam się iść sama.
Wyjadę gdzieś daleko.
W drugim semestrze postanowiłam się przyłożyć.
Wciąż nie wiedziałam, co robić po maturze
Głupio ci z tą opalenizną.
To po nartach. Jedź z nami następnym razem.
Na przyjaciółki czekały najlepsze szkoły, za to na mnie...
- Narty są do bani. - Co robiłaś?
- Chodziłaś do klubu? - Nie sama.
Jak ostatnio.
Kant uważa, że szczęście jest nieosiągalne.
Człowiek może tylko do niego dążyć.
Należy postępować etycznie. Zgadzamy się z tym albo nie.
Ta kwestia była często podnoszona w 1968 roku.
Lubiłam tylko tańczyć.
Zaczęłam młodo, w barze.
Nie umiałam jeszcze mówić, a już tańczyłam.
Taniec można było studiować na Sorbonie. Marzenie.
Dwa imperatywy Kanta, Stello?
- Clara? - Hipotetyczny i kategoryczny.
Dobrze, córeczko.
Mama sprzedała bar, żeby spłacić długi. Mieszkanie zmalało o połowę.
Pomożesz?
Nie miałyśmy dostępu do baru.
Nie miałam własnego pokoju.
Lodówka.
Mama nie miała pracy i nie miałyśmy pieniędzy.
Było świetnie, przyszły wszystkie.
To Jack Nicholson?
Tak, wchodź.
Nie mogę oderwać od niego oczu.
To miłość.
Też chciałabym się zakochać.
Chodź.
Spadaj, palancie!
Poprzednio mnie zostawiłaś.
Nie.
Nie? Musiało mi się przyśnić.
Co mówią?
Jest na nią zły?
Pójdziemy do mnie?
- Zaprosił mnie do siebie. - Idziesz? - Pewnie.
W melodii każda nuta odpowiada uczuciu.
C-dur to czerwień, silne zwierzę.
Pomijając synestezję, podstawą sztuki są uczucia.
To dlatego obrazy mają taką siłę oddziaływania.
Ludzie je rozumieją.
Spójrzmy na niebieski. Yves Klein. Czysty i uniwersalny.
Co sądzisz o Kleinie?
Nie znam go.
Basquiata? Keitha Haringa?
Pollocka?
Nie miałam o nich pojęcia.
Tak, jest świetny.
Trzy razy "nie" byłoby za dużo.
Dziwna z ciebie dziewczyna. Milczysz.
Rozmawiam z tobą.
Nadrobiłam zaległości z literatury, ale to było wszystko.
Zagramy coś?
Nie mogłam powiedzieć, że miałam ojca rasistę i pijaka,
który obrażał innych i powtarzał to samo po dziesięć razy. Było mi wstyd.
Nie mówiłam o sobie, stwarzałam iluzję.
- Przespałaś się z nim? - Nie.
Idiotka.
Zasnęłam. W stresie tak mam.
Przestraszyłaś się.
Był tam jego kumpel, Teddy. Są w Czarnych Panterach.
Skąd wiesz?
- Nie zrozumiałam wszystkiego. - Widziałaś go nagiego?
Nie. Ale ma miękką skórę.
- Czarni nie są owłosieni. - Ohyda.
- W sensie? - Jak leci?
Elodie nie chodziła już z Vincentem.
Zrobiła z niego niewolnika i bał się jej.
Kim jest Plouck? Albo Plock? Taki malarz.
Pollock! Maluje techniką drippingu.
Jaką? Ma płyty w toalecie, studio muzyczne.
Wszędzie są książki...
Szybciej, zaraz się zacznie!
Tak, przyjmuję obcych.
Po śmierci Alaina tylko obcy mogli wypełnić moje serce.
Ostatni miał 17 lat.
Ktoś napisał do kierownika:
ten człowiek nie jest godny swojego stanowiska.
Być może.
Elodie rozumiała.
To było moje jedyne schronienie.
Wiedziała, czego chce.
Chciała być artystką.
Wiem, co chcę robić.
- Kiedy? - Po maturze.
Najpierw zdaj.
Chcę studiować taniec.
Nie trzeba studiować, żeby być dziwką.
Nie chcesz pracować? Co komu po studiach? Pracuj.
Ty nie masz pracy?
Zwolnili mnie.
Za co?
Kiedy szef usłyszał, że się rozwodzę, powiedział:
"Mieszkasz w 17-tej dzielnicy.
W środę moje córki mają tam balet, mógłbym cię odwiedzać".
Odparłam: "W ogłoszeniu nie było mowy o seksie".
Nie powiedziałam jego żonie, zachowałam się z klasą.
Jak nie świnia,
to taki, który nie zatrudnia rozwódek...
- Czyli nie? - Nie!
- Ale czemu? - Próbny egzamin z filozofii w piątek.
Egzaminy, rodzicie, przyszłość. Kluby to strata czasu.
Przyjdź do mnie. Po lekcji gry na wiolonczeli.
Nie, tata przychodzi.
Lata spędzone z przyjaciółkami nic nie znaczyły.
W przypadku egzaminów licznik cofnął się do zera.
Nawet jeśli mówiłam, że mam je gdzieś,
to wiedziałam, że zadecydują o mojej przyszłości.
A że nieszczęścia chodzą parami, Yvon zostawił żonę.
Stale kręcił się w pobliżu.
Twoja mama mówi, że tata nie przyjdzie.
Skąd wie?
Nie mam pojęcia. Co to?
Film.
Widzę.
Mama kazała mi spać w korytarzu.
Lubisz takie filmy?
- Ja lubię. - Co z tego?
Nie boisz się sama w nocy?
Czekam, aż otworzą klub.
Idziesz sama?
Tak.
Nie było go.
Stale przychodzisz. Farida chyba cię lubi.
- Chcesz? - Nie, dzięki.
Ile masz lat?
Tak naprawdę.
17.
W tym wieku wyprowadziłam się z domu.
Może już nigdy nie przyjdzie.
Chodziłam do klubu w czwartki, piątki i soboty. Sama.
Wzięłam nawet udział w wyborach miss stroju kąpielowego.
Andre już się nie pojawił.
Chodziłam koło jego domu, ale na próżno.
W szkole byłam tylko ciałem.
Wmawiałam sobie, że mam jeszcze czas.
Sophia rzuciła szkołę.
Oficjalnie z powodu urazu psychicznego.
Powiedziałam rodzicom, że już nie mogę.
Maturę zdam korespondencyjnie. Mieszkam u mamy i jest fajnie.
Pannę Vlaminck interesuje ta lekcja?
- Tak. - Proszę więc to okazywać.
To nie jest takie trudne.
"To nie jest takie trudne". Kretynka.
Wtedy zjawił się tata.
Przepraszam za wtedy.
Lionel potrzebował pomocy.
Co w szkole?
Spoko.
- Masz chłopaka? - Nie.
To dobrze. Faceci to dupki.
Co u mamy?
Pracuje w bogatej restauracji. Będę tam dorabiać w weekendy.
Ja stoję za barem w La Chapelle.
- Dam ci adres. - Dobrze.
Nie podobała mi się praca z mamą.
Czułam się jak marionetka.
Pracowała tam już jedna Rosy... więc mama została Minou.
Rozwiodłaś się, szczęściaro.
Lubię te przerwy.
Wyobrażam sobie.
Jak zechcę, po dwóch tygodniach jej mąż ją zdradzi.
Lepiej niech mi da spokój.
W porządku? Nie zjadłaś.
Nie lubię jagnięciny.
Nie? Nie mówiłeś.
- Jesteś głodna? - Nie, dzięki.
Chcesz potrzymać dziecko?
Stella? Podasz mi sok?
Dzięki.
- Chcesz mieć dzieci? - Nie.
- Dlaczego? - Za wcześnie.
- Ile masz lat? - 17.
Chce studiować.
- Co? - Nie wiem.
Serge...
- Co? - Zasnąłeś.
Dziecko będzie miało normalne życie. Matkę, która pracuje w banku. Ojca...
Chodźmy. Do mnie?
- Fajne. - Podoba ci się?
Chcesz zaśpiewać?
Słuchaj melodii. Jakby co, pomogę ci.
- Zaśpiewasz ze mną? - Tak.
Zaśpiewałaś "kocham cię".
A więc mnie kochasz?
- Marzysz. - Znowu?
- Dokąd idziesz? - Spóźnię się.
Pani Arnoux u Flauberta ukazuje się Fryderykowi.
To natychmiastowy proces.
Ale powolny również nie mówi nam, czym jest miłość.
No i?
Będziesz teraz milsza.
Mężczyzna i kobieta byli jedną istotą,
za karę przeciętą przez Zeusa na pół.
Widzimy tu aspekt pustki.
Ciszej, Stello.
To ważna kwestia. Poczytajcie o tym na stronie 32-giej.
Następnego dnia zaczęły się wiosenne ferie. Dwa tygodnie.
Pojechałyśmy do domu rodziców Gladys.
Nie miałam jego numeru.
Nie powiedziałam mu, że jeszcze się zobaczymy ani nic.
Idiotka.
Nie mogłam przestać o nim myśleć.
Zapisały się na jazdę konną, więc poszłam z nimi.
Spróbujemy kłusować?
Mam dość.
Nie wiedziałam, czy mi się to podoba. Nigdy nie jeździłam konno.
Chodźmy tam.
Co chcesz robić po szkole?
Napiszę książkę.
Nie boisz się, że ci się nie uda?
Nie myślę o tym.
Chcę poukładać głosy w swojej głowie.
Masz.
Mama wynajęła mi pokój w pobliżu.
Nie mogłam spać w korytarzu, kiedy Yvon tam był.
Co za syf.
Powiedziała, że to nie może trwać.
Nie umiesz zaścielić łóżka?
Co robisz?
Wsuń pod spód.
Zrób to porządnie, bo będziesz spać na gołym materacu.
Tego dnia doznałam olśnienia.
Taniec odpadał, musiałam więc nauczyć się gry na fortepianie.
Grając na fortepianie, nie nudzimy się.
Nie jesteśmy sami.
Tylko skąd go wziąć?
Uważaj, to aktorka.
Znam ją.
Uśmiechaj się, bo stracę robotę.
Idę do łazienki.
Wybrała pani coś?
To nie miejsce dla ciebie, kochana.
Dziękuję.
- Co ci powiedziała? - Żebym stąd spadała.
Bezczelność.
Czy przyjdzie? Może będzie udawał, że się nie znamy?
Może mnie nie zechce, skoro już zaliczył.
Zmywamy się?
Gdzie byłaś?
Na feriach.
Z koleżankami.
Nic o sobie nie mówisz.
Co chcesz robić, kiedy dorośniesz?
Nie wiem.
Grać na fortepianie.
O nic mnie nie pytasz.
Interesuję cię?
Tak.
Może kiedyś będę mogła poważnie z nim porozmawiać.
- Mam notatki. - O "Fałszerzach"?
Powinnyśmy notować cały rok.
Panna Idealna.
W książce jest cała lekcja. Masz ją?
- Nie sądzę. - Dzięki.
- Nie zależy ci na maturze? - W ogóle.
A tobie?
Też nie.
Nie potrzebuję do Akademii Sztuk Pięknych.
Zakuwamy na pamięć jak idioci. Zapominamy, co wiemy.
W sensie?
Zapominamy, że umrzemy.
Ja mam inaczej.
Boję się, że nie wykorzystam życia.
Pieprzycie się tu? Uczcie się z nami.
Yvon rzucił mamę.
Była wolna, kochanek jej nie chciał.
Nasrał nawet do pudełka ze zdjęciami rodzinnymi.
Uciekaj!
Idź do mnie.
Pieprzony czarnuch!
W nogi!
Stella. Która godzina?
Za dziesięć piąta.
Pomyślałam, że subtelnie sugeruje mi, żebym poszła.
Idziesz?
Mam łacinę.
Jest piąta. Nie za wcześnie?
To daleko.
Na razie.
Zawsze źle reagowałam. Nie myślałam i działałam pochopnie.
Spotkałyśmy się z ojcem, żeby coś podpisać.
Wiedziałyśmy tylko, że rzucił tę dziewczynę z dzieckiem.
Mama nawet się zmartwiła.
- Co wam podać? - Nic.
- Wodę. - Wodę?
Sergio, jesteś wkurzony?
- Nie, odwal się. - Nanar cię pobił?
Pójdziemy do Nanara, to mój nowy kumpel.
To on podbił mi oko.
Bo przespałem się z Vero.
A Vero to jego żona.
Urocza atmosfera.
Zmarł rok temu.
18 lat.
Był taki uroczy.
Brakuje mi go.
Znalazłeś?
Nie było Kanterbrau, mam Kronenbourg.
Dobry pomysł.
To Stella, moja córka. Bernard. I jej matka, Rosy.
Uściskaj mnie.
Moja piękna córeczka.
Tutaj. Podpisz wszystko.
Nie musisz czytać, uwierz mi. Podpisz na dole.
Véro?
Podasz mi piwo? Piwo.
Z orzeszkami.
Chcesz orzeszki?
Nie, dzięki.
Bernard! Pomóż mi, nabijają się ze mnie.
- To nieładnie. - Nie o to chodzi.
A o co?
Jesteśmy zmęczone.
A myślałam, że dziecko będzie miało rodzinę. Myliłam się.
W takim tempie on wykituje.
Szybko od nich odszedł.
Rzadko widywał syna,
karmił go marnym żarciem w podejrzanych hotelach.
Potem ojciec zupełnie się stoczył.
Puszczaj mnie! Pomocy!
- Napisałaś, że to był interwencjonizm? - Tak.
Bo jeśli nie, jesteś idiotką.
- W porządku? - Tak.
Przynajmniej to mamy z głowy.
Precz z łapami! Pieprzę ciebie i tę kawiarnię.
Podaj klientowi sałatkę!
Wypraszam sobie!
Zamknij się!
Co robisz?
- Nie dotykaj mnie! - Wariatka!
Zostawcie mnie.
Nie musisz nikogo bić.
Czepiasz się!
Już, uspokoję się. Jesteście nudne, martwe!
Ma jakiś problem.
Co powiedziałaś?
Masz problemy w domu.
Powinnaś mnie bronić. Nie uczą was tego w waszym świecie?
Nie, to tylko pozory. Jesteście głupie jak wasi starzy.
Stella!
Wracaj.
Poszła sobie.
Dałam plamę.
Nieważne.
Stres z powodu egzaminów.
Mnie to nie przeszkadza.
Podwieźć cię?
Dokąd?
Do klubu.
Coś nie tak?
Nie, wszystko gra. Nudzę się.
To spadaj.
To Stella. Chodźmy za nią.
- Powtarzanie klasy to nic złego. - Jest do dupy.
- Nieprawda. - Nie idę z wami.
- Nawet po prezent? - Nawet.
Radiomagnetofon.
I sweter?
Zgoda.
Jesteś?
Daruj, nie zdążyłam zaścielić. No i jak?
Nie wiem.
Szkoda, że rzuciłaś fartuchem. I że kazałaś jej się pieprzyć.
Chodź, kupię ci lody.
Szefowa ma za swoje.
Jak to?
Rżnę się z jej facetem.
Wiedziała, że koleś idzie do dentysty,
i natknęła się na niego niby to przypadkiem.
Jestem stara.
W życiu zjadamy łajno, ale mama umiała je przyprawić.
Serce wie najlepiej, jak kochać.
Dzięki koleżankom zdałam. Mogłam iść na studia.
Zaczęły się wakacje.
Pojechałyśmy do Włoch.
Odszukałam Mina i jego jasnoniebieskie bluzy.
Nie wiem, co będzie z Andre. Powiedział mi...
Baw się dobrze.
Źle to przyjęłam.
Często wspominam jego piosenkę.
Przyszłość zaczyna się we wrześniu.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Artur Wierzchowski