Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
VANITY FAIR CHRIS COLE - PINAG-AAGAWAN
GQ CHRIS COLE - PINAKAMAINIT NGAYON
EKSLUSIBO! PINAKAMAGANDANG ABS SA MUNDO!
Kumusta? Para sa First We Feast, ako si Sean Evans,
at ito ang Hot Ones.
Kasama natin si Chris Cole.
Kilala siya mula sa superhero franchise na Icarus Rush.
At dahil malapit na ang Icarus Rush Labyrinth, taon niya ito.
BTS SA PELIKULA NI COLE
MATAYOG ANG LIPAD
SAGOT NI COLE SA TANONG SA INTERNET
PANAYAM KAY CHRIS COLE
HOLLYWOOD - LAKARAN NG SIKAT
EKSLUSIBO MAY NAGRA-RUSH!
…di ko kasalanan.
Umalis ako sa oras.
Magegets 'to ng normal na tao.
Magegets niya 'to. Gets 'to ng lahat.
Sige lang. Mauna ka.
May aral dito. May gustong ituro sa 'kin.
Kapag pinasingit daw kita, mas mabilis akong makakarating.
Mabuting karma.
Diyos ko po!
Malapit na 'kong magwala.
Salamat sa pagpunta.
Kahit may iba kang plano.
Siyempre naman.
Nandito ako para sa 'yo.
Pasensiya na't busy ako sa trabaho sa pelikula.
Wag kang mag-alala, Chris. Di ako alagaing girlfriend.
Alam ko, okay tayo.
Okay, sige.
Napaisip nga pala ako… ano'ng parte ni Ashley sa lahat ng 'to?
'Yong nakakamanghang babaeng ipinagpapasalamat kong nakilala ko at…
Gumawa tayo ng malaking hakbang.
Sabihin ko ang specials?
-Oo. Pakidetalye nga. -Hindi.
Kung ayos lang, nagugutom kasi ako ngayon.
-Sandali lang, ha? -Okay.
Sige po, sir, may…
Text mula kay Chris Cole.
Basahin mo.
Nasaan ka na ba, ha?
Magbenta ka ng lamanloob kung kailangan mo.
Sisante pag di ka dumating!
Diyos ko po!
Espesyal ang namamagitan…
at napakaganda…
-Hi. -…na, bale…
'Yong sikat na lalaking 'yon na mukhang galit
at gusto akong patayin, boss ko 'yon.
At kailangan ko talaga 'tong…
Nagngangalit ako sa saya.
Dapat ko 'tong iabot o papatayin niya na talaga ako.
Puwede ba…
Magtatawag ako ng paparazzi.
Salamat.
-Si Bradley Cooper ba 'yon? -Saan?
Normal na tao lang pala.
Pahingi sana ng tubig?
-Siyempre. -Salamat.
Sweetheart, okay na okay tayong dalawa.
At dahil okay na okay tayo, nararamdaman ko ring
papunta tayo sa direksiyong di pa natin napaghahandaan.
Masusubsob ako sa pelikulang 'to. Gano'n ako magtrabaho.
Kaya iniisip ko na pinakamakakabuti
kung maghihinay-hinay lang tayo.
Ano 'ka mo?
Sabi mo, susunod na hakbang na tayo.
-Gumawa "ng" hakbang. -Na malaki.
-Alam ko. -Sinabi mo.
At ang malaking hakbang na 'yon, malaking hakbang palayo
sa relasyong 'to.
Nakukuha mo ba?
Teka. Sinasabi…
Sinasabi mo bang tapos na tayo?
Ashley, alam nating dalawa na may future tayo.
Di nga lang dito magsisimula ang future na 'yon.
-Okay. -Uy.
Gusto ko kaibigan pa rin kita.
May mga kaibigan ka ba?
Pero kukunin ko 'to dahil ang ganda nito.
-Kaya… -Okay.
-Bye. -Bye.
Pero matapos bitawan ang lahat ng salita…
Tungkol sa 'kin 'yong lyrics ni Cher.
May buhay pa ba kapag tapos na'ng pag-ibig?
Sinusubukan ko, Cher. Sinusubukan ko.
May boses sa puso ko na nagsasabing
Hindi ka naman gano'n kalakas, hindi
Nasaan ka nga pala kanina?
-Susmaryosep. -Wala akong magawa kundi pabagalin 'yon.
Puro ad lib ako't imbento.
Pasalamat ka't improv champion ako no'ng bata pa 'ko
dahil isa 'yon sa pinakamagaling na performance ko.
Pero mas mahaba ang sinabi ko kaysa sa isinulat ko kagabi
kaya malamang na mas nasaktan si Ashley
nang dahil sa 'yo.
Dahil sa… Sa 'kin mo 'yon sinisisi?
-Oo. -Seryoso?
Minsan, sa pagiging sablay mo, sinisisante ka na dapat.
-Sisantehin mo 'ko. -Di puwede.
'Yong pelikula 'to?
Kung langawin ang 3 habang
shoot ng 4,
di ako pababalikin para sa 5 at 6.
Ano naman? Okay lang.
Magkakaoras ka para sa ibang bagay gaya ng totoong artista.
Walang sense 'yong script.
Wala talaga. Sobrang gulo no'n.
Gaya no'ng department store Santa na Nordic terrorist pala.
Christmas movie kasi.
Halong Die Hard at Miracle on 34th Street.
Kinidnap ang totoong Santa.
Ba't ka mag-a-Antarctica
bago mo masalubong 'yong suicide bomber na reindeer?
Parang tanga lang 'yon, di ba?
Die Hard at Miracle on 34th Street
na medyo Speed.
Pero Die Hard sa bus na ang Speed.
Sinasadya mong guluhin 'yon.
Dapat i-rewrite 'yon.
May nahanap akong astig na writer.
Sige, may ideya ako.
Hahanap tayo bukas ng magaling na writer.
Susuyurin ko'ng lahat ng agent list.
Nasa bahay ko ka na ng 8:30.
Pero ayusin mo muna 'to at kunin mo ang mga gamit ko kay Ashley.
Ayoko. Diyos ko, ayoko. Chris.
No'ng ginanito mo sina Kimmy at Whitney,
ang hirap kayang kunin ng mga gamit mo.
Parang nagnanakaw sa patay.
Naroon ang Jordans ko na may autograph.
Ang Himalayan T-shirt ko.
Ang kopya ko ng The Courage to be Disliked.
May underwear ako ro'n, at ibinebenta 'yon ng mga tao.
Kaya 8:30 sa bahay ko. Magdala ka ng latte na may gatas ng baka.
Galing sa totoong baka.
Gumagawa pa rin sila no'n, di ba?
O canceled na ba 'yon?
Alam kong paulit-ulit 'yan. Alam ko.
-Pasensiya na't… -Hindi. May laman 'to.
-Masalita lang masyado. -Masalita masyado.
Parang iniisip mo ritong susubukan mo na ulit sa wakas.
Di ko alam.
Walang kabuluhan ang isinusulat ko.
-Nararamdaman mo 'yon? -Hindi.
Nakakabighani ako para sa 'kin.
Dahil totoo 'yon.
Natatakot ako.
Ang tagal ko nang di nagsusulat para sa 'kin, at…
Kasama lang 'yon sa pagtanda, iha.
Dumaraan lahat d'yan.
Sinampal ka ng buhay.
Bumangon ka. Pinalaki mo 'yong magandang batang si Zara.
Di mo lang alam kung saan ka pupunta.
Okay lang.
Exciting 'yon.
Matatanong mo sa sarili, "Sino ako dati?"
"Sino ako bago ako nabuhay para sa iba?"
Ba't ka nagsusulat?
Ba't ako nagsusulat?
Para alamin ang palagay ko sa di ko naiintindihan.
Kung gano'n…
Ano'ng mga di mo naiintindihan ngayon?
-Ngayon? -Ngayon.
Halos lahat mula nang namatay si Charlie.
Di ka nagsusulat tungkol kay Charlie.
Dahil di 'yon madali.
Gawin ko man, baka di ko 'yon maipabasa sa 'yo.
Ba't naman?
Editor mo 'ko bago mo 'ko naging biyenan.
Oo, pero nanay ka ni Charlie
bago kita naging editor.
Bago naging nanay ni Charlie,
isa akong dalagang nangangarap para sa sarili niya.
Gusto ko maging Stevie Nicks.
Tayo pa rin ang dating tayo, iha.
Gusto kong paniwalaan 'yan.
Ma?
Hi, Ma.
Anak ko.
Ang ganda, 'no?
-Kumusta si Lola? -Mabuti naman.
Ma, kasing-edad mo ba 'ko no'ng unang libro mo?
Hindi, 29 ako no'n.
Bakit?
Iniisip ko kung kailan magsisimula ang buhay ko.
Anak, 24 ka lang, at matalino ka at may talento.
At nagsisikap ka. Masusuklian din 'yon.
Di ba inihahanda ka ni Chris para hawakan ang kompanya niya?
Minsan yata nakakalimutan niya.
Wag mo 'yong hayaan.
Sabihin mo'ng gusto mo.
Wag ka magpapaapak dahil lang sikat siya.
Ipaglaban mo lang ang sarili mo.
Kaya mo 'yon.
Hi.
Di ako makatulog.
Iniisip ko 'yong sinabi mo kanina tungkol sa pelikula.
Uy, Chris.
Naaalala mo no'ng kinuha mo 'ko
at sinabi mong ite-train mo 'ko para…
Puwede ba 'kong makisuyo sa 'yo?
Saglit lang talaga 'to.
Sige.
Sigurado ka bang may ganito sa grocery store na 'to?
Ano nga 'yon? Ano ulit tawag?
Isolated whey protein. O whey protein isolate.
Alinman do'n. Kahit ano. Basta may "iso".
Okay. Naging superhero ka lang, parang naging biochemist ka na rin.
Kung may makita ka ring parang nakakatuwa o astig,
kunin mo rin 'yon.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Masyadong malawak 'yon.
Magkaiba tayo ng ideya ng nakakatuwa.
Di ko alam.
Kahit anong kakaiba o astig o interesting na baka magustuhan ko.
Di ka magugulat pero magugustuhan mo 'to.
Di ko na maalala kailan ako huling nag-grocery store.
May pinasabog tayo sa Icarus 1.
Alam mo'ng sinasabi ko?
Di ako puwedeng basta lumabas para bumili ng ham.
Ham? Kumakain ka ba ng ham, Chris?
Sinasabi ko lang, isang dekada na yata.
Paano nangyari 'yon? Grabe 'yon.
Oo, grabe 'yon.
Nagbago ba'ng mga supermarket?
Tumitingin-tingin ako sa aisle ng Oreo at kung ano-ano na'ng nakalagay rito.
May Cinnamon Bun Oreos dito, may Snowy Enrobed Oreos pa nga.
Pati strawberry shortcake.
Ang lala.
-Strawberry shortcake Oreos? -Oo.
Di nga?
Gusto mo ba?
-Oo. -Okay.
Astig. Ano pa'ng meron?
Ano pa'ng meron dito na di mo alam?
May parang paulan pa rin ba sa mga gulay d'yan?
Natutuwa ako ro'n.
-May gano'n? Oo nga. -Astig.
Mukhang nahanap ko na'ng kayamanan.
Nakalagay dito, 5g BCAA, 0.5g fat, 25 grams protein.
Tama ba? Ito na 'yon?
Di ko alam, Zara. Playwright ako.
Ayokong i-rewrite ang gawa ng iba.
Nakaanim na writer na.
Ayokong maging pampito.
May bayad 'yon. Diyos ko, ayaw mo ba no'n?
Ayoko, sa totoo lang.
Sobrang saya kayang mag-ayos ng closet ng mayayaman.
Nag-aalala ako.
Ba't ang dami niyang scarf?
-Walang leeg. -Di nga?
May diperensiya.
Parang ang sama ko dahil sa tanong ko.
Ayusin mo na kasi 'yong script.
-Zara. -Sige na.
Makakabasa siya ng script mo at dadali ang financing,
tapos, magkakapelikula ka na.
Di ko kayang sumulat ng action hero.
Kaya mo 'yon.
'Yong rewrite sa pelikula ko?
Maganda pero kulang ng eksena ang tatay
kung si Chris iyong tatay.
Di 'yon tungkol sa tatay.
Dramedy ng paglaladlad 'yon.
Dramedy ng paglaladlad ko.
Ano 'yong pelikula niya?
Halong Die Hard at Miracle on 34th Street.
Walang laman 'yon.
Alam ko. Okay.
Pero gaganda 'yon. Kailan ka makakapag-umpisa?
Kailangan kong ayusin ang buong buhay ng babaeng 'to
kaya hanggang bukas ako rito.
Kinaya ko nang 24 na taon nang walang ganito para sa boobs?
Isilid mo sa bag mo.
TUMAWAG SA LOOB
Hindi puwede. Binago ko 'yong code.
Ha? Hindi mo nga alam kung paano gawin 'yon.
Inayos ni Taylor.
Taylor? 'Yong masahista mo?
Anak ng…
Hello?
Nandito ka na dapat ng 8:30.
Tinawagan kita. Di ka sumagot.
Kausap ko 'yong astig na writer para sa rewrite. Natagalan.
Writer? Nandito ka na dapat ng 8:30!
Diyos ko po.
Gets ko 'yon pero…
Wala na. Pumalpak ka. Sobrang palpak ka.
Masama ang loob ko.
Sumulat ka ng apology.
Dapat dala mo ang gamit at latte ko. Kung hindi, sisante ka na.
Seryoso ako.
Joaquin naman, tumigil ka! Wag mo 'tong kunan.
Zara, puwede kitang pagbuksan.
Ako'ng dapat gumawa nito, Emmanuel.
Diyos ko.
-Nasaan siya, Mila? -Nasa itaas.
Miss Zara, sabi mo, pag mukhang may gagawin ka,
sabihan kitang huminga. Huminga ka, Miss Zara.
-Hindi ngayon, Mila. -Naku po.
Thirty-nine.
Forty.
Sino nagpapasok sa 'yo?
Inakyat ko 'yong gate.
Inakyat mo 'yong gate?
Ibang klase ng pagkadesperado 'yon.
Ano, dala mo ba 'yong gamit ko?
Nagre-resign na 'ko.
Ano?
Inakyat ko 'yon dahil naisip kong tama lang
na sabihan kita nang harapan na nagre-resign na 'ko.
Sandali.
Zara… Letse.
Zara! Zara, sandali lang.
Di ka puwedeng mag-resign.
Sa Lunes na'ng shoot. Magpa-practice pa 'ko ng linya.
Ite-train ko ang iha-hire mo.
Huwag, Miss Zara. Mr. Chris?
Mila, tama na.
Zara.
Wala akong basta-basta mahahanap.
Di puwedeng lagi mong ipambabala sa 'kin 'yong trabaho ko.
Chris, nagkakakandakuba ako para sa 'yo. Para saan?
Gusto mo 'to? Pinapaiyak mo si Mila.
Magsisimula 'ka mo akong assistant,
matututo, magiging associate producer,
producer, at magpapatakbo ng kompanya mo.
Wala kang experience sa producing.
Paano magkaka-experience
kung utusan mo lang ako?
Di ka nakinig sa 'kin tungkol kay Raymond Farr.
Nanalo ng Oscar 'yong bida no'n.
Di ako puwedeng maging bulag na lasenggo.
Taliwas 'yon sa iconography ko.
Masyadong mapungay ang mata ko para di makita.
Sinabihan kitang makikita 'yong mata mo!
Di 'yon Stevie Wonder biopic.
Di 'yon mahalaga!
Gusto ng audience, matino ako't may 20/20 vision.
Ito mismo ang sinasabi ko, Zara.
Di mo naiintindihan ang kalakaran.
Kalakaran? Di ko naiintindihan?
Iyong pinapabida ka sa basura ng mga agent at manager mo?
Inaalala kita. Ako'ng dapat nagpapatakbo ng kompanya mo.
-Tama, dahil alam mo lahat. -Hindi.
Alam kong walang may gusto ng halong Die Hard at Miracle on 34th Street.
At medyo Speed!
Sinasabi mo pa talaga 'to sa 'kin?
Ninenerbiyos na nga ako.
Ang laki ng bayad nila.
Ibalik mo na lang.
Ibalik…
Sira-ulo ka ba?
Alam mo gaano kagastos ang buhay ko?
Oo.
Security, publicist, abogado, doktor,
cook, psychiatrist, gamot, droga.
Alam mo kung magkano magrenta ng private plane?
Sobrang mahal.
Masuwerte ako't may kuryente pa 'ko!
Hindi mo 'ko ipo-promote, 'no?
Anak ng…
-Ano? -Seryoso ka ba?
Isinupot mo ang shahtoosh ko kasama ng maruming sneakers ko.
'Yong ano mo?
Shahtoosh T-shirt 'to.
Gawa sa buhok ng endangered na Tibetan antelope.
Pinakamalambot sa mundo.
Nag-iisa ito. Dalawa lang ang ganito ko.
Nagsusuot ka ng galing sa endangered species?
Regalo 'to ng Tibetan monk na nakilala ko sa Santa Barbara.
Walang katulad 'to.
Sisante ka na.
-Sisante ka na. -Alam mo, sobra…
Sobra-sobra ang pandidiri ko sa 'yo at sawang-sawa na 'ko sa 'yo.
-Sige. Lumayas ka sa bahay ko. -Talaga.
-Sige. -Bye.
-Totoo na 'to. -Sayonara, gago.
-Wag ka nang babalik. -Paalis na.
-Seryoso ako. Tapos na tayo. -Ako rin!
Totoo na 'to. Hanggang dito na lang 'to.
Wala nang balikan.
Bahala kang mag-shave ng batok mo.
Bahala ka rin sa buhay.
Diyos ko.
Wag mong ibagsak 'yang pinto!
Zara! Wag mong ibagsak 'yang pinto.
Zara!
Okay.
Paano na ngayon?
-Zara, ikaw ba 'yan? -Ako nga.
Hi.
Ano'ng problema?
Wala. Pagod lang ako.
Nagpa-park si Genie. Manghihiram ng magandang damit.
Pormalan at makikilala na niya ang mga magulang ni Malcolm.
Ayos 'yon.
Wala kang gano'ng damit pero meron ako.
Pili lang siya ro'n.
-Talaga? -Oo.
-Ang bait mo naman. -Salamat.
-Ma, nandito ako. -Hi, Genie.
-Nasa kusina. -Kusina.
Magse-celebrate tayo!
-Di ba? -Ano'ng ise-celebrate n'yo?
Night off ko.
Night off ko sa trabaho.
At kailangan namin magdiwang.
Puwedeng mag-spaghetti tayo kaysa mag-beans?
Saka garlic bread? Salamat.
Magsa-spaghetti at garlic bread ako.
Ba't di mo sinabing nag-resign ka?
Ayaw niya sa trabaho ko kay Chris.
Lalabas na tama siya. Di ko 'yon kaya.
Di puwedeng maging tama ang mama mo.
-Tama ka. -Di sa ayokong lumabas na tama siya.
Ayokong amining mali ako at nagsayang ako ng dalawang taon…
Diyos ko, sobrang bano ko talaga!
Ano ba? Di ka bano.
Mabuting bagay 'to. Okay?
Tinarantado ka niya.
Alam mo na, stressed lang kasi siya.
Mahirap magdoble-kara bilang superhero at kupal.
Ikaw naman ang tagalinis ng kupal, at di ka na gano'n ngayon.
Kaya naman may regalo ako sa 'yo.
Hindi. Di ako nararapat.
Tumigil ka. Ikaw 'to. Ikaw ang super bitch ko.
Ako ay 24 na't walang trabaho. Nakatira pa 'ko sa mama ko.
Para sa malalaking bagay ang super bitch,
tulad ng promotion o STD result.
Di ba Chris-Cole negative ka na?
Maraming di makakapagsabi no'n.
Ba't tayo nasa kuwarto ni Tita?
Naaalala mo bang nagsusulat para sa Vogue si Mama
-kapag di siya makatapos ng libro? -Oo.
Di kalakihan ang bayad ng Vogue.
Pero namimigay sila ng swag.
-At di niya isinusuot ang mga 'to. -Ano?
Haharap ka sa mga magulang ni Malcolm
kaya naisip kong kailangan mong magsuot ng Chanel, gano'n.
Babagay ba'ng damit ng mama mong parang model
sa katawan ko?
Hugis kahon ako, gaga.
Magsukat tayo.
-Nandito pa ba si Genie? -Umalis na siya.
-Ma… -Ano 'yon?
Ano'ng gagawin ko sa buhay ko?
-Ano? -Nag-resign na 'ko.
Sinukuan ko na si Chris.
Anak, akala ko itutuloy-tuloy mo 'yon.
Itutuloy… Di ko kasalanan.
Siya kasi. Di ako sineseryoso.
Okay. Sineseryoso mo ba'ng sarili mo?
Malinaw sa 'kin sa tanong mong 'yan na di mo 'ko sineseryoso.
Sinasabi ko lang na mabilis mong sukuan ang mga bagay-bagay minsan.
-Hay. -Totoo 'yon.
'Yong television writing course.
Ikaw ang nagsabing…
'Yong business at documentary film course.
'Tong producing, 'ka mo, "Ito na."
-"Producing"? Ayos. -"Itutuloy…"
Wag ka magalit.
Nandito ako. Di ako mapakali ngayon.
Di ko alam ang gagawin ko.
Humihingi ako ng tulong at pinupuna mo 'ko.
-Pinupuna ka? Ha? -Pinupuna ako.
-Ngayon… -Oo!
Bigla kang, "Ano'ng gagawin ko sa buhay ko?"
na parang "Ano'ng ulam natin?"
-Di ko 'yon masasagot. -Tama ka.
Nagsayang ako ng dalawang taon.
-Tama ka. -Ayokong maging tama.
Gusto ko'ng makakabuti sa 'yo.
Okay, sige. Pakisabi sa 'kin kung ano'ng makakabuti sa 'kin.
Gusto ko malaman.
Ikaw lang ang makakasagot.
Maliligo na 'ko.
Ganiyan.
Masarap ba?
May susunod pa.
Pinatay mo 'ko.
"Binaril ang teroristang elf…"
Ang sama nito.
Tao po?
May tao ba?
Zara?
Diyos ko po!
Susmaryosep! Sorry. Sorry.
Ikaw… Ikaw 'yong boss ni Zara.
'Yong pinto… Naiwang bukas 'yong pinto. Kaya…
Basta-basta ka lang pumapasok?
Sikat ako kaya, oo.
Hinahanap ko si Zara. Nandito…
-Nagtatrabaho ka ba rito? -Hindi.
Tagarito ako. Mama ni Zara.
Ikaw…
-Ikaw ang mama ni Zara? -Oo.
Kinder ka no'ng ipinanganak mo siya?
Umalis si Zara. May mga ginagawa siya.
-Gaano katagal siya mawawala? -Ilang oras siguro 'yon.
Weird kung maghintay ako?
-Hindi naman. -Salamat.
Nando'n ang kusina kung gusto mo ng tubig.
Magbibihis lang ako. Babalik din ako kaagad.
Pasensiya na.
May tequila ba kayo?
Oo. Kumuha ka lang.
Masama ang araw mo?
Oo.
Nagbabawas ako ng gamit sa office ko kaya…
Maupo ka lang.
Okay.
Parang may accent ka. South African o…
Australian ako.
Kilala mo ba si Margot Robbie?
Hindi ko siya kilala.
Kilala ko.
Sabi ni Zara, nag-resign siya.
Mabuti 'yon.
-E… -Akala ko sinisante ko siya.
-Akala ko kasalanan ko. -Talaga?
Kaya ako pumunta rito para magmakaawang bumalik siya.
-Ayos 'yan. -Oo.
-Natutuwa ako. -Oo, ako rin.
-Gusto ko talaga siyang bumalik. -Oo.
Siyempre.
Nagtagay ako para sa 'yo.
-Cheers. -Oo.
Sa pagbalik ni Zara.
Kukuha ako ng chips.
Okay.
Di natin kailangan si Chris.
Di niya kayang magtatay.
Mangangalap na lang tayo ng pondo.
Manghihingi sa mga tao? Nakakakilabot.
Ako'ng bahala ro'n.
Naglilibot ako na may UNICEF box kapag Halloween dati.
Di 'yon nalalayo ro'n.
Di ko alam, Zar.
Nagpapasalamat ako,
at baka di ko 'yon natapos kung di dahil sa 'yo.
Pero unang screenplay ko. Unang pagkakataon ko.
Stella, wag mong gawin 'yon sa 'kin.
Nagtanong-tanong ako.
Kanino? Wala kang kakilala.
Sabi no'ng mayamang may closet, kailangan ko ng bagong producer.
Totoong producer.
Sorry.
Diyos ko po.
Di lang kami nagkaintindihan.
Sobra-sobra 'yong pressure sa 'kin.
Di sa nagdadahilan.
May isu-shoot akong pelikula, at ang sama ng script.
Kung gano'n, ba't mo gagawin?
Kasi parte 'yon ng franchise,
at ako na 'yong character umpisa pa lang.
May napanood ka na bang Icarus Rush?
Wala. Wala pa.
Wala ka pang napanood na Icarus Rush?
Wala.
Sorry.
Wala 'yon. Ano…
Galing ba 'yon sa myth ni Icarus?
Pumapatay ba siya ng terorista?
Hindi.
Nalulusaw ba'ng pakpak ng character mo kapag napapalapit sa araw?
Hindi, pero nasusunog
kapag napapalapit sa nuclear fusion plant.
Ang galing. Alam mo 'yon?
Gano'n si Icarus.
May libro ako.
Nando'n 'yong myth ni Icarus.
-Gusto mong makita? -Oo.
Oo.
Ayos ka lang?
Dito sa loob.
Okay.
Minor character si Icarus.
Anak siya ni Daedalus na engineer,
gumawa sa labyrinth
kung saan ikinulong ni King Minos 'yong Minotaur.
Si Dr. Minotaur 'yong pinakakalaban ko sa unang tatlong movie.
Ayun pala.
Lumaki 'yong singil niya kaya pinatay namin siya.
Heto. Bibigyan kita ng kopya.
May dalawa ako.
-Talaga? -Oo.
Salamat.
Para saan 'yong mga award mo?
Sa pagsusulat.
Pagsusulat?
-Oo. -Writer ka?
Totoong writer?
-Di 'yon sinabi sa 'kin ni Zara. -Hindi?
Hindi.
Ang…
Ang kalat dito.
Oo.
Magkuwento ka tungkol sa script mo.
Ano'ng gagawin mo?
Di ko alam.
Ang dami kong maling desisyon.
Di maganda. Wala ako sa therapy.
Ayos lang. Nag-e-enjoy ako. Walang ikinukuwento si Zara.
Ano kaya ang gagawin ko?
Di kita mapapayuhan sa usapang pelikula.
Bakit? Parang ikaw ang pinakamatalino rito.
Ano'ng iniisip ni Zara na gawin mo?
Kumuha raw kami ng bagong writer.
Magandang ideya 'yon.
Matalino si Zara. Maganda ang taste niya.
-Siya ba'ng tatay ni Zara? -Oo.
Oo, namatay siya.
Eleven years na.
Nakikiramay ako.
Kapag sinasabi ko nang malakas, parang ang tagal na no'n.
Oo, pero parang kahapon lang nangyari, 'no?
Oo.
'Yong kapatid ko…
Nakikiramay ako.
Matagal na 'yon.
Ano 'to?
Huwag 'yan. Cover 'yan ng unang libro ko.
Nasa cover ng unang libro ko.
-Ano… -Wow!
Ang ganda.
Pag-isipan natin.
Sabihin mo sa 'kin. Ano'ng pinakamalaking problema sa script?
Na gagawing pelikula.
Ayokong maging writer.
Writer si Mama at writer si Papa. Sila 'yon.
Naka-100 essay na si Mama sa edad ko,
tapos nagdo-donut lang ako ngayon.
Diyos ko po, makaungot. Itigil mo 'yan!
Wag ikumpara ang sarili sa mama mo.
May itatanong ako. Ano'ng nagpapasaya sa 'yo?
Akala ng mga tao, peke 'yong quads ko.
-Nagpa-implant daw ako. -Ano?
'Yong People magazine.
-Ginawan nila ng four-page spread… -Di nga?
…'yong quad job.
Tinawag nila 'kong Quad Father.
Di talaga 'yon nakakatawa. Kinasuhan ko sila.
Ayun. Pero totoo 'to.
Tingnan mo, gumagalaw.
Oo, parang totoo nga.
Mukhang iyo nga.
Akin nga.
Pero nagpa-surgery ako.
-Talaga? -Oo.
Saan?
Dito lang.
Nahulog ako sa set.
Oo, nakikita ko.
Basag na salamin.
Oo.
Nabalian ako ng kamay.
-Talaga? -No'ng eight ako.
Sa pagfu-football.
-Nagfu-football ka? -Dati.
Imposible.
Ang daling makipag-usap sa 'yo.
Nakakatuwa talaga.
At ang bango mo.
Ano'ng pabango mo?
Sunscreen.
-Shiseido? SPF 35? -Oo.
Hindi puwede.
Naku, sorry talaga.
Hindi, di gano'n. Okay lang 'yon. Ano lang…
Bigla kong naisip. Ang tagal ko nang…
Di nahalikan.
May maitutulong ba 'ko?
Wag kang gagalaw.
Mahal ba 'tong dress?
Fifty percent off sa Nordstrom's.
At sulit na sulit.
Shahtoosh ba 'to?
Oo. Wala akong pakialam.
Ang tagal na kitang hinihintay.
-Linya ba 'yon sa pelikula? -Oo.
Pero seryoso ako.
Ang hot no'n.
Patulong sa bra ko.
Ma?
Zara!
-Naku po. -Zara?
-Diyos ko. -Naku po. Zara, okay ka lang ba?
Tatawag ba 'ko sa 911?
-Uy, Zara! -Anak.
Zara, kung naririnig mo,
saan ako nakakuha ng Teen Choice Award?
Mukhang ayos lang siya.
Letse, amoy sex kayo.
Makakaupo ka ba?
-Okay. -Upo ka. Tara.
Mabuti.
-Nahihilo ka? -Okay ako.
Tatawagan natin si Dr. Randy.
'Yong balat niya, masyadong malapit sa 'kin.
Ilayo mo siya sa 'kin.
Di ko masikmura.
-Magbihis ka. -Ilayo mo siya.
Pinunit mo'ng shirt ko.
-Diyos ko. -Magbibihis din ako.
Ano, ang layo-layo mo sa bahay mo dahil namamasyal ka, gano'n?
Pinag-uusapan namin ang future mo.
-"Namin"? -Oo.
Bago o pagkatapos mong hubaran ang mama ko?
-Bago. -Okay, Zara, sex lang 'yon.
Ano 'ka mo? Ako ba'ng kausap mo?
Sex lang 'yon.
Hi, Chris Cole.
Hello.
Ang kapal mong ganunin ang mama ko!
T-shirt mo ba 'yon?
Wala siyang masuot.
Punit ang shahtoosh.
Parang palala pa 'to nang palala.
Nangyari na lang.
-Tingnan mo siya. -Tingnan mo siya.
Mas bata siya nang 20 years, di ba?
Sixteen.
-Pasensiya na. -Okay, Zara, alam kong…
Di 'to madali, at masakit 'to para sa 'yo.
Pero ito…
Naaalala mo no'ng nagpa-eyebrow piercing ka?
Ayokong gawin mo 'yon pero ginawa mo pa rin.
Nag-away tayo no'n. Sabi ko, "Ba't mo ginawa 'yon?"
Ang sagot mo,
"Parang may sense no'ng pinapasok no'ng lalaki."
Eyebrow piercing ko 'to.
'Yong tingin mo sa nangyari dito,
parang may sense no'ng pinapasok no'ng lalaki?
Ang sama no'ng analogy.
-Ano lang… -Di ako makapaniwala…
Kumusta na'ng paborito ko?
Medyo napuruhan siya, Dr. Randy.
Di ng 34-year-old na artista.
May sumasakit ba?
Di ko masabi sa sakit.
Pasensiya na.
Medyo dinumog ng fans 'yong waiting area.
Di nga?
Si Chris Cole, nasa office ko.
-Kumusta? -Seryoso?
-Kasama mo ba sila? -Medyo.
-Oo. -Hindi.
Kailangan ko lang sabihin,
sobrang galing mo sa Trouble My Brother.
-Salamat. -Kumakanta ka pala?
-Oo. Mula pagkabata. -Okay.
Iniisip ko kung paano nila nakuhanan 'yong pag-akyat mo ng statue.
Walang totoo do'n.
-Grabe. -May harness pero…
-Pambihira 'yon. -Oo, totoo.
Fan girl, puwede mo ba 'kong gamutin?
Doktor.
Sige. Sundan mo ng tingin ang ilaw.
May tanong ako tungkol sa harness, at mahalaga 'to.
-Uy, Brooke. -Ano 'yon?
Mag-uusap kami saglit.
Bye, Chris.
Bye. Kita na lang ulit.
Parang awa n'yo na. Di kayo sina Jack at Rose. Bumaba ka na!
Bumaba ka na.
Ano'ng gusto mo?
Kung gawin kitang associate producer?
Pinaglololoko mo ba 'ko?
Babalik ka ba sa trabaho kung gano'n?
Diyos ko, Chris, pinapahirapan mo 'ko.
Ano'ng ginagawa ko? Wala akong ginagawa.
Ayokong maramdamang makukuha ko 'yon dahil nakipag-sex sa celebrity si Mama.
Hindi sa celebrity. Ang sama no'n.
Nakipag-sex siya sa movie star.
Wala akong enerhiya.
Di ako pumunta rito para makipag-sex sa mama mo.
Okay?
Pumunta ako sa bahay n'yo para ialok sa 'yo 'yong trabaho.
Title lang 'yon.
Di nga 'yon trabaho. Pangit 'yon.
Pero handa ka na ro'n.
Kung 'yon ang kailangan para mapabalik ka,
sige.
Diyos ko po!
Letse!
'Tong nangyari sa inyo ni Mama,
'tong nakakadiring sexcapade n'yo, tapos na 'to!
Tapos na dapat 'to.
Hindi na 'to mauulit. Hinding-hindi na.
Okay. Malinaw. Hindi na mauulit.
Okay.
Papasok ako bukas.
Zara, usap tayo?
Huwag ngayon.
Medyo nagpakaloka ako.
Puwede naman, di ba?
Maaabutan kita sa umaga?
Maaga ang alis ko.
May trabaho na ulit ako.
Associate producer.
Mabuti 'yon, di ba?
Nagbuwis ng buhay ang tatay ko para makalipad ako.
Namatay siya para sa kalayaan ko.
Di ako titigil hangga't di niya nakakamit ang hustisya.
Bago lumubog ang araw, papatayin ko silang lahat,
kung 'yon ang kailangan.
Susmaryosep!
Cut! Cut! Cut!
-Wala… Walang baril. -Wala.
Walang barilan.
Ano na naman ang nangyari?
-Uy. -Ano?
Talagang French pa 'yong "cut"?
Ang ikli no'n. "Cut."
Ang galing ko do'n.
Magaling nga. Ayaw nilang paputukin 'yong baril.
'Yon ang motibasyon ko.
Baka isama ito sa trailer. Kaya walang baril at barilan.
Bakit? Maghihiganti na dapat do'n.
May problema sa baril 'tong bansa. Kaya ayun.
Sabihin mo wag siyang eepal…
Di ko sasabihin. Unang araw mo 'to.
Kausapin mo 'yong direktor.
Di ko gagawin 'yon.
Tinawag akong mataba.
Nagtanong siya kung gutom ka.
Narinig mo dapat 'yong pagkasabi niya.
Ganito siya…
"Lunch na. Gutom ka na?"
Tumigil ka na!
Sinabi mo bang ipapa-rewrite 'yong script?
Malapit na 'yong scenes na may problema.
Sinabi ko. May writer na rin.
Si Stella Poms. Totoong writer, kaya niya.
Nasa trailer mo 'yong script niya. Basahin mo bago magbukas.
Tara na ulit.
-Okay. -Okay.
Alis na.
Okay.
Grabe ang init.
Sobrang init!
Di ako makaiyak pag pawisan.
Basahin mo 'yong script ni Stella.
Oo, mamayang gabi.
Sabihin mong di ko maintindihan 'yong direktor.
Kailangan ko ng translator.
-Okay. -Kunin mo'ng pina-dry clean ko.
Ito talaga ang pinapangarap ko.
CHRIS MAG-DINNER TAYO MAMAYA?
BROOKE HINDI KO ALAM…
CHRIS KUWENTUHAN LANG.
BROOKE SALAMAT NA LANG. SA IBANG ARAW NA LANG.
CHRIS MAGPAPA-RESERVE AKO.
SAKALING MAGBAGO ANG ISIP MO.
Ako na po iyan.
Salamat.
Ano'ng gagawin mo kung di ako sumipot?
Kumain kasama ng staff.
Nagtrabaho ako rito.
Hi.
Ito'ng ginagawa mo para sa kuwentuhan lang?
'Yan ang bihis mo para sa kuwentuhan lang?
Ilang taon na 'to sa closet ko.
Sobra ba?
Ang ano mo…
Wow!
Nakakatuwa 'yon.
Kailangan ba 'tong barilan sa Victoria's Secret?
Ang sexist nito.
Anong taon ba 'to?
Ano'ng ipapalit mo riyan?
Tawag sa phone para makapagbawas siya ng bagahe?
Dapat niyang patayin si Rudolph, 'yong cocaine dealer.
Pinapatay nito ang kaluluwa ko.
May kaibigan ako sa USC
na nakabenta ng show na The Real Delivery Boys of West Hollywood.
Naku, papanoorin ko 'yon para lang magalit.
Ako rin.
Tapos, mula sa UK, lumipat ako sa LA
dahil gusto kong maging kagaya ni Joan Didion.
Nakilala ko'ng asawa ko, si Charlie, at writer siya.
-Paano siya dati? -Si Charlie?
Ayos siya. Sobrang bait.
Nakakatawa at matalino.
Palakaibigan kahit kanino.
Kahanga-hangang writer siya
at di pa niya malamang naipakita sa mundo
ang lahat ng kaya niya, pero…
Tama na'ng tungkol sa 'kin.
Ayoko na ng tungkol sa 'kin.
Ikaw naman. Ikaw ba?
Pinangarap mo bang mag-artista?
Hindi, nagkataon lang na naging artista ako.
No'ng bata pa 'ko, nakatira kami sa gitna ng kawalan,
maagang namatay ang nanay ko,
kaya kami lang ng tatay at kuya ko nang matagal na panahon.
Tapos, namatay ang kuya ko.
May kondisyon pala siya sa puso at wala kaming ideya.
Pagkatapos no'n, parang wala na 'kong uuwian.
Kaya lumipat ako sa LA.
At ano…
Ano?
Wala. Ano…
Diyos ko. Ano'ng meron sa 'yo? Ano…
Ba't ako naguguluhan?
Baka dahil sinusubukan kitang pabilibin.
At di kita napapabilib.
Mahalaga 'yon sa 'yo?
Oo. Kadalasan, palagi.
Maliban ngayon sa 'yo.
Okay. Kung makakagaan 'to sa loob mo,
kinakabahan akong pumunta rito.
Talaga?
Nagsukat ako ng 20 dress…
Ba't ka nagdesisyong tumuloy at makipagkita sa 'kin?
Parang dapat nating pag-usapan 'yong nangyari.
Ni hindi nga 'to alam ni Zara kaya kailangan ko 'tong sabihin sa kaniya.
Okay.
Kung tama ang iniisip ko, 'yong nangyari…
hindi na 'yon mauulit.
Parang di na nga dapat.
Sayang naman.
Kung gano'n…
Kahit magkaibigan lang?
Puwede. Gusto ko 'yon.
Ako rin.
Wala akong totoong kaibigan.
-Wala? -Wala.
Dumating ako rito no'ng 19 ako.
-Wala akong kakilala. -Oo.
Tapos, sumikat ako at nakilala ng lahat.
Pero… hindi talaga nila ako nakilala.
Malaya ka bang maging ikaw?
Oo.
Bale…
Hindi ko alam.
Wala pang naging interesado ro'n dati.
Nakilala na nila siya?
Magandang punto.
-Heto na po. -Salamat.
Salamat.
Mukhang masarap. Salamat.
Bon appétit.
Gusto mong maglakad-lakad mamaya?
-Saan ka naglalakad-lakad sa LA? -Sa New York.
PALABAS NGAYON MAS MARAMI MAS MASAYA
Ang ganda.
-Handa ka na? -Oo.
Hindi ka ba nagsasawang paulit-ulit ka sa isang character?
Oo.
Nagsasawa ako minsan.
Pero sobrang nagpapasalamat din ako sa character na 'yon
dahil kung totohanan lang,
kilala lang ako ng lahat dahil sa kaniya.
Hindi ng lahat.
Hindi ako.
Oo, hindi ikaw.
Ikaw ba?
Ano ako?
Ano nang isusulat ni Brooke Harwood?
Malay mo kung magaling ako.
Wala ka pang nabasang gawa ko.
"Nag-iisa, malaisla."
"Matapos muling papalautin ang mga barko."
Okay. Okay, bilib na 'ko.
Ang ganda no'n.
Salamat.
Di ko kilala kung sino siya pero nalungkot ako para sa kaniya.
Tungkol kanino 'yon?
Tungkol sa 'ting lahat 'yon.
'Yon ang tingin ko. Puwedeng kahit sino.
-Sa tingin mo? -Oo.
Naging isla tayong lahat. Naging barko tayong lahat.
Sa buhay natin, lagi nating iniiwasang maging isla o barko.
-Okay. May rules. -Ano'ng tingin…
-Makinig ka sa 'kin. -Oo.
Hindi mo dudurugin ang puso ko.
Nakikiusap ako.
Wag ka ring magsisinungaling sa 'kin.
Wag kang magpapanggap na higit 'to rito.
CHRIS PARANG SIYAM NA DATE 'YON.
PINAKAMASAYANG SIYAM NA DATE. GOOD NIGHT, BROOKE. C
Ano 'yang suot mo?
Di mo 'to gusto?
Gusto ko. Pero bakit?
Ano'ng ginawa mo?
May kailangan tayong pag-usapan.
Okay.
Tungkol 'to kay Chris.
Okay.
Ayokong magalit ka pero nag-dinner kami kanina,
kami ni Chris, at…
Sasabihin ko sana sa 'yo pero parang di pa ligtas kanina
na sabihin 'yong totoo.
Okay. Sabihin mo na, ligtas na.
Nag-dinner kami para pag-usapan 'yong nangyari, at nakakatuwa siya.
Parang mas malalim pa siya bilang tao.
Mas malalim sa akala mo.
Wala siyang lalim.
'Yon lang ba? Nag-dinner lang kayo?
Oo.
Parang ang sama ko.
Di ko alam ang gagawin ko, at nagsinungaling ako sa kaniya.
Patago akong nakikipagkita para di alam ng anak ko.
Mukhang masaya 'yan.
Paano ko malalamang 'yon na 'yon?
Paano ko malalamang dinner lang?
Nag-dinner sila. Di sila…
-Wag. Tumigil ka. -…nag-sex.
Ayokong marinig 'yon.
Alam mo, dahil sa inyong mag-ina,
wala akong oras para sa buhay ko.
May kasama ka ba ngayon?
Siyempre, meron.
Tinanong mo ba kasi siya?
Ano'ng sasabihin ko?
"Uy, Ma, nagdidiligan ba kayo ng boss ko?"
Paurong 'to.
Ganito.
Gusto mo ba siya't maipagtatapat mo kay Zara?
Ni-Love in the Afternoon ni Mama 'yong demonyo kong boss,
at nagdi-dinner sila.
Una, sa cute ng reference mo,
cute na sila.
Suportado ko na sila.
Pangalawa, di mo alam kung nag-sex sila.
Suot niya 'yong galing Vogue.
Sige, may landian nga.
Ang bilis ni Chris magpalit ng babae. Sasaktan niya lang si Mama.
Mapapatay ko siya.
Movie star siya. Di totohanan ito.
Brooke, magsaya ka kahit kaunti.
Walang tipanang nagsimula sa katwiran-katwiran.
Tara.
Ubos na'ng utak ko!
-Puwede ba kitang makausap? -Okay.
Ang daming nagsasalita.
Okay.
Kailangan pa ni Chris na malinawan sa direksiyon.
Ako muna ang tutulong habang walang translator.
Matino ang French ko
basta sa LA lang, siyempre, hindi sa Paris.
Sige. Mas mainam kung makakapag-French ako.
Oui, oui.
Isa pa pala.
Gusto talaga ni Chris kapag pinapahirapan siya ng mga direktor.
-Okay. -Sa translation,
baka gumamit ako ng mas mabibigat na salita.
-Okay. Mabuti. Ayos 'yon. -Très bien.
Okay.
Action.
Ariadne.
Ang lamig.
Magsalita ka, bata!
-Ang lamig. -Uy!
-Ang lamig. -Kapit lang!
Dumilat ka. Tingnan mo 'ko. Kapit lang!
Kailangan mong kumapit.
Dapat lumipad na.
Okay. Cut.
Cut. Okay.
-Sige. -Okay.
Ano'ng nangyari do'n?
Okay.
Ayos pero kulang ng emosyon.
Sige na.
Ang pangit. Nakukulangan talaga siya.
Ipakitang tunay ang nararamdaman.
Ang bano ng performance mo.
Hindi siya naniniwala sa 'yo.
Wag kang mag-alala sa itsura mo.
Ayos lang pumangit kapag emosyonal ka.
Tingnan mo 'yong sundalo
na parang isa siya sa mga babaeng pinagtaksilan mo,
at ipakita mo sa 'min kung gaano kapangit ang kalooban mo
at kung gaano ka nagsisisi
sa pananarantado't panggagamit mo sa mga babae.
Okay.
Bilang sundalo.
Panggagamit sa mga babae bilang sundalo.
-Di ba? -Mga babae bilang sundalo.
-Tama. -Sinabi niya?
Oo.
Okay, sige.
-Okay? -Okay?
Oo. Okay sa 'kin? Oo.
Magaling.
Maganda 'to. Maganda.
'Yon ang sabi niya.
Magandang note 'yon.
Magaling na note 'yon.
-Gusto ko siya. -Oo, ako rin.
#MeToo.
Di 'yon ang ibig sabihin.
-Time check. -4:04.
Okay.
-Deretso ka sa benefit? -Hindi. Uuwi muna ako.
'Yong plus one?
-Pangalan? -Di kailangan. Kasama ko siya.
Nagkasundo kami no'ng direktor sa writer.
Si Stella?
Hindi siya swak dito.
May nahanap ako.
Nagustuhan mo ba'ng script ni Stella?
Oo.
Oo, magaling siya.
Pero sobrang daming eksena no'ng tatay.
Di niya kuwento.
Okay. Time check.
4:52.
Diyos ko.
Umahon ka na.
Hindi puwede.
Best friend ko 'tong ice bath.
Buong araw dito. Dalhan mo 'ko ng unan.
Matutulog ako rito.
Ganito. Iba 'yon.
Iba talaga 'yon.
Ang dalas naming mag-away…
Gano'n lang si Malcolm. Ayos lang kayo.
-Hi. -Hi, anak.
Hi.
Di ko alam na maaabutan kita. Paalis ako.
Nagpi-Pilates ang ganiyang katawan.
Maraming salamat nga pala rito.
Kumusta 'yong mga magulang ni Malcolm?
Mas nagustuhan yata nila 'yong suot ko kaysa sa 'kin.
Siguradong natuwa sila sa 'yo.
O siya, mauna na 'ko. Mag-enjoy kayo. Bye.
-Bye. -Okay.
-Ang bilis no'n. -Oo.
Kumuha talaga siya ng writer nang di muna ako kinakausap.
Di pa rin nagre-reply si Malcolm. Weird.
Weird 'yon, 'no?
Siguro busy lang.
Kalokohan lang 'tong pagiging associate producer.
Gawa-gawang title lang 'to.
Wala akong kapangyarihan.
Utusan niya pa rin ako.
Alam ko na. Alam ko na 'to.
Nasugatan ng hinlalaki ko sa paa 'yong mama niya.
Sawang-sawa na 'ko.
Tinutulak-tulak lang ako ng lahat.
Pero, Zar, may credit ka rito, di ba?
Magandang simula 'yon.
Ipagpasalamat mo 'yon.
May wine ka pa bang ipagpapasalamat ko? Sige na.
Meron pa sa bar. Pahingi rin ako.
-Sige. -Babalik ako kaagad.
-Genie! -Yo!
Mag-ahit ka. May lakad tayo.
Heto na.
Hello.
Pasensiya na.
Zara Ford.
Assistant ni Chris Cole.
Di ako dapat pupunta ngayong gabi
pero pinasundo ni Chris
-'yong nutritionist niya. -Hello.
Nahihirapan lang siyang magdesisyon
-para dito. -Kaya nandito.
Pasensiya na. Wala ka sa listahan.
Gaya nga ng sinabi ko, ako ang assistant niya.
-Tinawagan ako. -Tama.
Gaya nga ng sinabi ko, wala ka sa listahan.
Importanteng-importante ka, 'no?
Importante siya.
Ngayon ko nga lang nalaman.
Halika rito.
Nakikita kita. Sino'ng nanakit sa 'yo?
Si Mama ba o si Papa?
Uy. Hi, Jesse! Publicist ni Chris 'yon.
Publicist ni Chris, at… Patulong kaming makapasok?
Pinasundo ni Chris 'yong nutritionist niya.
-Tama. -Si Larissa?
Buntis siya.
Buntis.
Siyempre, kaya niyang magtrabaho kahit buntis
dahil kaya pa rin ng buntis lahat.
-Kanina niya lang nalaman. -Oo.
-At nagle-labor na siya. -Tama.
Ang payo ko, wag mo siyang tatawagan dahil hindi siya natutuwa.
Siya ang kapalit.
-Hi. -Sino ka naman?
Ako si Clarissa Mia Thermopolis. Handang maglingkod.
Handang magpayo tungkol sa meryenda.
Magpaliwanag ka mamaya.
-Kasama ko sila. Tara. -Salamat, Jesse.
Masama para sa kababaihan 'yong nangyari.
Hinihintay n'yo pa ba ako bago kayo magsimula?
Okay.
Kailangan nang magpapasok.
Teka lang. Sorry.
Niloko mo 'ko.
Magtatapat na ako.
-Talaga? -Mamaya.
Alin ang ipagtatapat mo?
Ito o 'yong pag-rewrite mo sa pelikula?
-Ang gaganda ng ideya niya. -Hindi.
Sorry. Sinabi ko dapat 'yon. Mali 'yon.
Akala ko mas matalino ka, Ma.
Para di madala ng love bombing niya.
Wala kang pakialam sa nararamdaman ko.
Excuse me, Chris. Picture-taking na.
-Okay. -Sige.
-Sorry. -Good luck.
-Di niya kasalanan… -Wag kang magsalita.
-Okay. -Halika rito at hinaan mo ang boses mo.
Buong buhay ko, iniisip ko kung ano'ng nararamdaman mo.
Totoo.
Di ko alam na pasanin ako.
-Sorry, ha? -Pasanin?
-Di 'yon ang sinabi ko. -'Yon ang naramdaman ko.
Zara naman.
Ano ba 'to? Sex lang ba 'to?
-Para saan 'to? -Sex?
Okay.
Tatabi tayo at mag-uusap.
Anak, higit pa 'to ro'n.
Higit pa ro'n. Hindi, Ma.
-Sorry, pero hindi. -Oo.
Iyan ang inakala ng lahat ng naka-date niya.
-Iba 'to. -Seryoso ako. Makinig ka.
Ang daling makitang ginagamit niya lang ang mga babae.
-Ba't mo 'to inilalaban? -Sa tingin ko, di ka tama.
Nararamdaman ko na ulit 'yong di ko akalaing madarama ko ulit.
Sa papa mo ako huling nagkaganito.
Ano?
-Okay. -Hindi! Hindi mo 'yon sinabi!
Ano ba'ng problema mo?
Sinabi mo talaga 'yon!
Hindi mo siya ikukumpara kay Papa!
Papa ko 'yon! Tumigil ka!
Diyos ko. Mahalaga ba 'ko sa 'yo?
Oo naman. Siyempre, mahalaga ka sa 'kin.
Di ko lang maintindihan kung ba't ako pipili.
Hindi puwede pareho.
-Bakit? -Kasi, Ma, hindi ako gaya mo.
Di ako Pulitzer prize-winning
at national book awardee. Okay?
Ano sinasabi mo?
Kasi, Ma, di mo naiintindihan.
Hindi mo maiintindihan kung paano maging anak mo.
Hindi ako magiging kasinggaling mo. Kahit kailan.
Pinili ka niya kaysa sa pinili kong writer.
Inagaw mo 'yon sa 'kin.
Hindi ko alam na may inagaw ako sa 'yo.
-Pero meron. -Patawad. Hindi kita aagawan.
Kung di mo 'to titigilan, Ma, kakailanganin kong umalis.
Baka dapat pala di ka na bumalik no'n.
Okay. Zara.
-Kumusta kayo? -Uy, Malcolm.
Akin na 'yan.
Salamat.
Hi.
Uy.
Okay ka lang?
Hindi, sa totoo lang.
Kumusta si Zara?
Nando'n kina Genie.
Wala tayong ginawang mali.
Medyo nagsinungaling pero…
Medyo?
Kailan kita makikita?
Maaga kong pupuntahan ang biyenan ko sa Big Bear
para paghandaan ang Pasko.
Kaya di ko alam. Pagkatapos siguro ng Pasko.
Sa Bagong Taon ba?
Chris.
Baka tama si Zara, at di ako puwedeng magpumilit…
Kailangan kong alagaan ang anak ko at…
Hindi, okay lang.
Okay. Salamat.
Ano…
Magpahinga ka lang at wag kang mag-alala.
Magkita tayo pagkatapos ng Pasko.
Okay, sige.
Maganda sana ang Pasko mo.
Ikaw rin.
Love you.
Bye.
Ano 'yon?
Puwede kitang puntahan?
Ngayon na?
Ang weird sa pakiramdam.
Parang pareho nila akong pinagtataksilan.
Di ako baliw, di ba?
Hindi, tsong. Hindi.
Mama mo at boss mo 'yon.
Weird 'yon.
Lalo't alam mo lahat kay Chris.
-Oo. -Oo, totoo 'yon.
-Sa kabilang banda… -Salamat.
…posible kayang wala kang kinalaman do'n?
Di bale na. Ayos lang 'yon.
Nakakaasiwa lang ngayon.
Kaya sana puwede akong bumalik
para makituloy pagkatapos ng Pasko.
Ano'ng gagawin n'yo sa Pasko?
Pupunta ba kayo sa Chicago? Sa pamilya ni Malcolm?
Hindi pa kami sigurado.
Baka mag-isa akong umuwi.
Ano'ng napagkasunduan n'yo ni Chris?
Sabi ko sa kaniya, di komportable si Zara.
Iha, kung gusto mo't papupuntahin mo siya, tatanggapin din 'yon ni Zara.
Gusto ko siyang pumunta pero…
Hindi tama 'yon. Masama ang loob ni Zara.
Kilala ko si Zara. Kakausapin ko. Ako'ng bahala.
Sino ako kung di ko makukumbinsi ang apo ko
na hayaang bumisita ang hunkiest brunette ng BuzzFeed?
Hindi mo siya puwedeng i-google.
Alam ko. Pero di na 'ko makakatigil.
-Sakit ng ulo lang 'yon. -Sobrang…
Mas guwapo pa siguro siya sa personal.
-Tama na. -Nga ba? Kapag gumagalaw siya.
-Mas gusto mong bumisita siya. -Oo naman.
Tawagan mo.
-Magtino ka sa harap niya. -Sige.
Ang KJ mo naman.
-Iha, apo, buti't nandito ka. -Diyos ko.
Ikinumpara kay Papa.
May itsura ang Papa mo.
Iyak nang iyak ang mama mo pagdating dito.
Alam mo bang ang tagal ko na siyang pinipilit na magpakasaya?
Madali lang ba no'ng namatay ang papa mo?
Kailangan ng atensiyon ng trese anyos.
Di ko kasalanang di siya nakipag-date.
Pero pinipigilan mo ang pakikipag-date niya ngayon.
Di dahil nakikipag-date siya. Dahil 'yon sa lalaking 'yon.
Puro siya tungkol sa sarili at makasarili siya at…
Ang laking diva niya.
Alam ko, iha. Pati ikaw.
Di ko alam kung ba't biglang kailangan niya ng lalaki.
Di niya kailangan.
At di mo kailangang malaman lahat.
Di ko alam. Parang kailangan ko.
Pero paano kung napapasaya siya ni Chris?
Buhay niya 'yon.
Ayoko lang masaktan siya. Mama ko siya.
Mama mo? 'Yon lang siya sa 'yo?
Ano pa ba dapat?
Siguro nga sa anak, 'yon lang siya.
Para sa young adult, puwedeng babae rin siya.
Nandito siya?
Ako'ng nagpapunta, ako ang sisihin mo.
Lola.
Alam kong nararamdaman mo pero makinig ka.
Alam mong mahal kita.
Pagkakataon ko 'to para maintindihan ang nangyayari.
Ayoko ring masaktan ang mama mo.
Magaling akong humusga ng ugali.
Bahay ko rin 'to, at Pasko ngayon.
Masisira ang araw nating lahat sa pagiging moody at topakin mo.
Kaya mag-aayos tayo't magtitino ka.
Kung di mo man kaya, magkunwari ka.
Sige.
Mahal na mahal kita.
Sa kung anong dahilan, nahiwalay ako sa grupo.
Parang no'ng umihi yata ako no'n.
Ayun, sobrang dilim na no'n,
kaya naisip kong tawirin 'yon para makalabas.
-'Yong disyerto. -Nang walang tubig?
Oo, wala ni patak.
-Di nga… -Totoo.
Pambihira 'yon.
Bakasyon ko 'yon para sa midlife crisis ko kaya…
Grabe 'yong kuwentong 'yon.
Magandang kuwento, di ba?
-Sobrang ganda. -Masuwerteng nandito pa ako.
Marami akong grabeng ginagawa sa pelikula.
May mga pangit din.
-Seryoso. -Oo.
-Kayang sabihin ni Zara. -Beneath the Sea.
-Diyos ko. -Ano?
Wag mong simulan.
-Chris. -Sige na.
Ano 'yong Beneath the Sea?
Invisible zombies. Ginagawang kelp ang utak.
-Ginagawang kelp ang utak. -Kelp.
Di ko alam na ayaw mo no'n.
-Kelp? -Diyos ko.
Hay naku.
Sorry. Pero seryoso, ang gusto kong sabihin,
marami akong ginawa sa pelikula pero wala masyado sa buhay.
-Oo. -Kaya cheers.
-Totoong alamat ka. -Ikaw rin.
Sigurado 'yan. Para kay Leila.
Cheers.
Maraming salamat sa inyo. Nakakatuwang makasama rito.
-Masaya kaming nandito ka. -Salamat.
Ang tagal ko nang walang mapuntahan tuwing Pasko kaya…
Lake Como kasama si George Clooney?
-Zara. -Iyon…
Talaga?
Alam n'yo ibig kong sabihin. Di lang lugar, kundi mauuwian.
Salamat.
Kung hindi dahil sa inyo, sobrang lungkot ko na.
Sobrang lungkot na sobrang sikat.
Diyos ko po.
Buhay ko 'to. Araw-araw.
-Binalaan mo 'ko. -Araw-araw. Buhay ko 'to.
Ito 'yong chamomile.
-Mula sa Sorrento? -Marchetto.
-Salud. -Salud.
Okay.
Ano sa tingin mo?
Iha, magiliw siya.
-Di ba? -Oo.
Gusto kong makitang nakahubad.
Ano ba?
Ikamamatay ko siguro.
Di ba siya 'yong mamamatay?
Aba, mamamatay ako nang masaya.
Nagseseryoso na kayo. Nakikita ko.
Nagseseryoso na nga ba kayo?
Oo, medyo… Ano…
Di ko alam.
Pero ayokong pagdaanan 'yong pinagdaanan ko kay Charlie.
Maagang namatay si Charlie. Ang bigat no'n.
Di 'yon ang sinasabi ko. 'Ka ko…
Di ko 'to sinabi pero nagkakaproblema kami no'n.
Bago siya ma-diagnose.
Malaking problema. Nagsabi ba siya?
Hindi.
Ayaw na niyang maging kasal sa 'kin. Gusto niyang makipag-divorce.
Charlie.
Nalulungkot ako.
Hirap na hirap no'n si Charlie.
Bago pa siya magkasakit.
Tatlong taon isinulat 'yong libro.
Hindi pumatok 'yon.
-Tapos, lumabas 'yong libro ko at… -Oo.
Alam kong masaya siya
para sa 'kin pero nahirapan siya.
Oo.
Nagsimula siyang lumubog,
sinubukan ko siyang iahon pero di ko kaya.
Napapalala ko lang,
tapos, papaliitin ko ang sarili ko para hindi siya manliit.
Tapos, na-diagnose siya.
Hindi na namin 'yon pinag-usapan.
Nasa ere na lang, sa pagitan namin.
Nanatili ako, hinawakan ko'ng kamay niya, at minahal ko siya.
Oo, alam ko.
At namatay siya.
Dala-dala mo lang 'to nang ilang taon?
Ba't di mo sinabi sa 'kin?
Kasi…
Hindi mo ba alam na parang anak na rin kita?
Hindi mo ba alam 'yon?
Gusto kong sumaya ka.
Alam ko.
Napapasaya ka ba no'ng lalaki sa itaas?
Oo, magaan ang loob ko pag kasama ko siya.
Sobrang walang sense.
Pero ang sarap sa pakiramdam.
-May sense ba 'yon? -Oo.
Kung matapos man 'yon bukas, ayos lang siguro ako pero…
Ayokong kailanganin siya.
Dahil kung matapos 'yon, masasaktan ako.
Masakit kapag natapos.
Iha, hindi mo problema kung matapos 'yon.
Gusto mo siyang makasama,
at 'yon ang simula't wakas.
Darating pa rin ang bukas.
Okay.
Pagbotohan natin.
Oo ang boto ko.
-Oo ang boto ko. -Magaling.
Tumagay ka.
Tingnan mo 'to.
-Ang ganda. Gusto ko 'to. -Oo.
Maraming salamat.
Wala 'yon. Merry Christmas.
Ito naman.
Uy, tingnan n'yo.
"Zara Ford - Associate Producer."
-Ayos. Ang ganda nito. -Ganiyan.
-Merry Christmas. -Magaling.
Okay. Para sa 'yo.
Salamat.
Di nga?
Tinipon ko ang mga essay mo sa The New Yorker, sa Vogue.
Sama-sama na pati ang mga short story mo.
Ginawa mo talaga ang lahat ng 'to?
-Nagustuhan mo ba? -Salamat. Sobra.
-Okay. -Salamat.
-Merry Christmas. Wala 'yon. -Salamat.
Ano na'ng sunod?
Ako na'ng magbubuhat.
-Kaya mo? Mabigat. -Kaya ko 'to.
Ayos lang 'to.
Salamat.
Isa pang yakap, isa pa.
Salamat sa lahat.
Sobrang sweet. Salamat.
-Ang bait mo. -Maraming salamat.
Pinakamasayang Pasko 'to.
Malalaman mo kung hindi, sinasabi ko sa 'yo.
Magkita na lang sa bahay?
Okay.
Zara.
Zara, ano'ng problema?
Wala. Ayos lang ako. Kitakits sa bahay.
Sige na.
Okay. Mag-ingat ka.
Kayo rin.
-Oo. -Sige.
Puwede ba? Alam ko kung sino…
Oo, masaya 'yon.
Sige, sige.
Pupunta ako. Gusto kong sumayaw.
Anak.
Iniisip naming umorder. Ayos ba sa 'yo ang Thai food?
Gutom na 'ko.
Wag ka nang magtagal, Chris.
Zara naman.
Ano'ng problema?
Muntik mo na 'kong magoyo.
Buong Paskong 'to.
Muntikan ka nang makalusot.
-Okay. -Ano'ng sinasabi mo?
Gusto mo lang maka-score sa mama ko,
mag-Paskong may kasama kahit sino.
Wag tayong magsabi ng pagsisisihan natin.
Akala mo kilala mo siya. Hindi. Di mo siya kilala.
Alam mo bang pina-order niya 'ko ng $500 lotion mula sa Japan
para lang sa siko niya?
-Okay. -May eczema ako ro'n.
Pinipilit niya 'kong gawan ng gift basket ang mga aso niya sa birthday nila,
pati half-birthday,
pero ako ang gagastos o hindi sila masosorpresa.
Kasi nga, sosorpresahin mo sila.
-Di ko… -Ni hindi ko…
-Kaya ko… -Ano?
Hiningan din ako n'yan ng mas malinis na hangin.
Isang beses. Isang beses lang.
'Yong tuwing papalpak ako,
kailangan kong sumulat ng apology letter?
Kahit pa nga di ako pumalpak, gusto niya lang minsan.
Totoo ba 'yon?
Pero masyado akong nadala.
Di pa nga 'yon ang sasabihin ko.
Pinakanagpapakulo ng dugo ko,
tuwing makikipag-break siya sa babae,
palagi 'to…
binibilhan niya sila ng pare-parehong diamond na hikaw.
Binilhan ka na nga niya.
Ano'ng sinasabi mo? Di 'yon totoo.
Wag kang magsimula.
Diyos ko.
Teka. Sandali lang.
Zara, di 'yan… Regalo 'yan. Okay?
Bago ko naisip 'yong libro,
nag-panic ako.
-Di ko alam ang ireregalo sa 'yo. -Tama na.
Tama na, Chris.
Nagpunta kayo sa New York Street?
Umalis ka na.
-Brooke… -Pinapaalis ka niya, Chris.
Umalis ka na.
Okay.
Parang hinamak ako ro'n.
Ba't alam mo 'yong New York Street?
Ako'ng tumatawag kadalasan
para papasukin siya sa lot no'ng studio guard.
Ito… Hindi ko alam.
Ang… gulo nito, at di maayos ang naging paraan ko,
pero kailangan mong malaman ang totoong ugali niya.
At kilalang-kilala mo siya.
Oo, kilalang-kilala ko siya.
Pero kahit dalawang taon na 'ko sa kaniya
at kahit inaalala ko siya,
wala siyang alam sa 'kin.
Baka hindi rin kita kilala.
Sana di mo 'to ginawa nang ganito.
Ang…
Ni di ko alam kung saan magsisimula.
Alam mo…
Nakita ko sa bag ni Chris 'yong hikaw para kay Mama.
Alam mo'ng ibig sabihin no'n…
Puwedeng tumigil ka muna?
Kahit sandali lang.
Nasaan si Malcolm?
Puwede ba kitang tabihan kung wala siya?
Nag-break na kami.
Sampung araw na.
Ano?
Ha? Kasama ko kayo no'n. Nandito ako.
Kayo pa bago ako umalis.
Hindi na!
Okay? Hindi ko lang sinabi sa 'yo.
-Ba't naman? -Di ko alam.
Parang hindi mo kasi kayang mag-alala tungkol sa 'kin.
O magkaro'n ng pakialam, sa totoo lang…
Sinasabi mong di kita inaalala?
Lagi na lang tungkol sa 'yo nitong nakaraan, Zar.
Mali. Di lang nitong nakaraan.
Alam kong di ka okay at nasabi mo lang 'yon.
Pero ang sakit no'n.
Hindi, seryoso ako ro'n.
Sinabi ko sa 'yong nag-aaway kami.
Ni di mo tinanong kung ayos lang ako.
Iniisip mo ba talagang gano'n ako kasahol na kaibigan
na walang pakialam sa pinagdaraanan mo?
Naririnig mo ba'ng sinasabi mo?
Ginagawa mo na naman 'tong tungkol sa 'yo
habang sinasabi ko.
Naging tungkol na lang 'to sa nararamdaman mo.
Nakakapagod na 'to.
Mahal kita. Totoo. Pero pagod na 'ko.
Hindi ko lang kaya.
Di ko kaya. Di ko na kaya.
Hi, Zara.
Ayos lang lahat.
Hi.
Happy New Year.
Hi.
Para 'to sa pinagdaanan mong malamang na sobrang sakit na breakup
at sa inaamin kong pagiging masahol na kaibigan ko.
Bruha ka, ibinalik mo sa 'kin.
Pinakamasahol ako.
Wala akong magandang katangian.
Sa pagkain ka lang magaling.
-Happy New Year. -Happy New Year.
HAPPY NEW YEAR. PAGPALAIN KA. MAHAL KITA.
Mama mo?
MAHAL DIN KITA.
Head ka na sana ng Bloomingdale's
pero nandito ka at pasasabugin ka.
May problema tayo.
Chris? Si Zara 'to.
Ano'ng nangyayari?
Chris?
Ano'ng ginagawa ko?
Ba't ako gumaganap bilang mabuting tao?
Ni hindi ako kinakausap ng mga taong mahal o inaalala ko.
Masamang-loob dapat ang ginaganapan ko.
Hindi ka masamang tao, Chris.
Gano'n ka lang umasta minsan.
Galit siya sa 'kin?
Hindi. Hindi siya galit sa 'yo.
Busy siya.
Magtuturo siya sa Princeton sa spring semester.
Ayun.
Zara.
Alam kong di ka maniniwala sa 'kin pero 'yong hikaw na 'yon,
hikaw lang talaga.
Okay, oo, naisip ko ring hiwalayan siya
dahil nakasanayan ko na.
Tinatakbuhan ko kapag masyadong mabuti para sa 'kin.
Tapos, naisip kong buuin 'yong libro,
at iniisip ko kung paano siya mapapasaya no'n
at kung paanong gusto ko lang pasayahin siya…
Nalimutan ko.
Nalimutan ko 'yong hikaw. Nalimutan kong nasa bag ko 'yon.
At 'yong lot, alam mo namang doon ako pumupunta para takasan
ang mga photographer, doon lang ako nakakapunta.
Wala ako masyadong puwedeng…
Di ako madaling ka-date.
O maging boss.
Oo.
Alam kong huli na pero…
Baka puwede mong sabihin sa kaniya.
Zara, 'yong New York…
Hindi. Sumobra ako ro'n.
Sorry talaga.
Iba 'yong sa mama mo.
Ano'ng… Ba't iba 'yong sa kaniya?
Hindi pa 'ko na-in love sa New York.
Magre-resign ka pa rin ba?
Oo.
Sisiguraduhin kong maaalagaan ka.
Lagi naman.
Makakasalang ka na ba pagkalipas ng 15 minutes?
Oo. Lagi akong handa.
Okay.
Uy, Zara.
Ano 'yon?
Salamat.
Magaling kang producer.
-Uy. -Hi.
-Aalis ka talaga, 'no? -Nag-aayos lang.
Kung may gusto kayo rito ni Genie, sabihan n'yo 'ko bago ko i-donate 'to.
Kumusta 'yong shoot?
Okay, Ma, ba't mo…
Ba't mo tinanggap 'yong sa Princeton?
Para maiba naman.
Makakabuti ring di muna ako magsulat.
Bakit?
Wala 'tong kinalaman kay Chris, 'no?
Tama ka tungkol sa kaniya.
Ano…
Oo, pinagawa niya sa 'kin ang lahat ng 'yon.
'Yong apology letter, lahat 'yon.
Pero… Di ko alam…
Sa tagal nating magkasama,
mas malala pa ang pinagawa ko sa 'yo.
No'ng seven ako, nagpabuhat ako hanggang sa tuktok ng Eiffel Tower.
Diyos ko, totoo 'yon.
Sigaw ka pa nang sigaw.
Nagpapatabi ako sa 'yo hanggang makatulog ako
tuwing gabi hanggang no'ng 12 ako.
Hindi ka binayaran do'n.
Wala kang hininging kapalit.
No'ng namatay si Papa,
trese anyos ako no'n na sobrang miserable
at ikaw ang pinagbuntunan ko.
Naisip ko 'yong mga bata
na nangangarap nang mataas, 'yong abot na sa langit,
na kinokontra ng mga magulang.
Tapos, nandito ka.
Alam kong anuman ang gawin ko sa buhay…
nandito ka para sa 'kin…
at sobrang suwerte ko.
Di ko alam kung ba't matagal bago ko napagtanto
na walang mawawala sa 'kin kapag sumaya ka.
Dapat magbigay no'n at dapat lang na sumaya ka,
at dapat lang na maramdaman mong buhay ka at may nakakapansin sa 'yo.
Sa wakas, nakikita na kita, Ma.
Malinaw na.
Uy.
Pinakamasaya para sa 'kin ang maging mama mo.
Alam ko.
-Kaya… -Ano 'yon?
Ayokong ibahin 'yong usapan pero…
Ibahin mo na, bilis.
Paano si Chris?
Tapos na 'yon.
Tapos na. Wala na.
Tunay na buhay na.
Alam kong di ka gumagawa ng pasta. Mas okay ba talaga ang semolina flour?
Kahit ano pa'ng harina.
Carbohydrates 'yon. Allergic ako.
Walang allergic sa carbohydrates. Baka gluten…
Allergic kaya ang karamihan.
Sigurado ka ba rito?
Chris, ayos lang 'to.
Maniwala ka. Tara na.
-Bilis. -Parang mas gusto kong dito na lang ako.
Wag… Akin na 'yan.
Bilis, tara na.
Promise, ito'y… Matutuwa ka. Masaya ito.
Totoo.
Hindi puwede. Tara na.
Hindi puwede. Ayos 'to.
Walang may pakialam.
Normal na tao ka lang na naka-velvet jacket sa grocery store.
-Suede 'to. -Suede? Basta 'yon.
Di ako pinapansin.
Maayos 'tong ginagawa mo.
Ano'ng nangyayari?
Di ko alam. Baka normal sila ngayon.
Di nga?
Ayos!
Ano'ng tawag ulit?
Kiwano. Horned melons.
Para saan 'yon?
Para sa dementia ko.
Wala ka namang dementia.
Kumakain kasi ako ng horned melons at dito lang nagbebenta.
Kaya bilis na. Tatlo ang kailangan ko.
Sige, babalik ako kaagad.
Gusto mo ba ng organic na abokado?
Siyempre naman.
Organic lahat 'to?
Oo yata.
Chris naman.
Akala ko naka-potion 'to.
Brooke?
Hi.
Nagawi ka rito?
Kailangang-kailangan daw ni Leila ng horned melons
na gamot daw sa dementia niya,
at malinaw na kalokohan lang 'yon.
Zara, ano? Ano'ng ginagawa mo?
Okay, ano 'to… Paano ko ba sasabihin?
Paano ko sasabihin?
Grabe. Nagkamali ako.
Gusto kong mag-sorry.
Ayun. Ang bigat no'n.
Gusto ko ring mag-sorry.
Sorry. Di ako makatwiran no'n.
Medyo…
Nag-sorry na tayo, nagmamahalan tayo, at ang cute nito.
Nagmamahalan tayo.
Nagkamali, nag-sorry, ayos.
Walang normal sa lahat ng 'to, at parang dahil do'n kaya umubra 'to.
Sa kabila ng lahat, cute naman kayong dalawa.
Di man 'to ang naisip ko para sa inyong dalawa…
Gusto kong sabihing dapat kayong magkaro'n ng pagkakataong subukan 'to
at hindi ko na kayo hahadlangan.
Pinroduce mo kami? Pinroduce tayo?
-Ang galing, 'no? -Oo.
Sobra. Anak ko siya.
Sige, kekembot na ako paalis.
Mag-enjoy lang kayo.
Hindi ko alam 'yong plano niya.
Wala talaga akong kinalaman dito.
Puwede akong magsalita? Kahit isa lang.
Oo naman. Ano 'yon?
Ang daming tao na'ng di ko pinahalagahan.
Sa totoo lang, Brooke, hanggang no'ng makilala kita,
di ko alam ang nagawa no'n sa 'kin.
Ano'ng nagawa no'n sa 'yo?
Nag-iisa, malaisla.
Ayokong mapag-isang parang isla.
Hindi ako ginawa para do'n.
Di ko alam kung ano 'to. Sadyang…
Sadyang… Chris, malabo 'to.
Ha? Ano naman? Dahilan ba 'yon para di tumuloy?
Di natin problema kung matapos 'to.
Ba't nasa dulo agad tayo?
Di pa nagsisimula.
Ano ka ba?
Ano'ng gusto mong gawin?
Ang gusto kong gawin?
Brooke, gusto kong kumuha ng cart
at gumawa ng listahan,
at gusto kong pumunta sa cereal section
dahil parang masaya 'yon, at gusto kong…
Di mo pa nakita 'yon?
Di gaya no'n. Grabe dito.
Pinakaastig na store. Di ako nagbibiro.
Di ako puwedeng mag-shopping kadalasan.
Lalong di nakakapag-shopping kasama ang taong gusto ko.
Puwedeng do'n magsimula?
Mukhang magandang magsimula ro'n.
Magpaulan na! Bilis.
Magpakulog.
Hayaan n'yo lang sila.
Sagot ni Chris ang overtime ng mga extra.
Salamat.
Excuse me. Sino'ng nasa loob?
Si Chris Cole ba? Totoo ba 'yon?
Di ko alam ang sinasabi mo.
Mama ko at boyfriend niya lang ang naroon.
MAKALIPAS ANG 1 TAON
BROOKE HARWOOD PANGALAWANG PAGKAKATAON
Okay, shoot na.
Ganiyan nga.
Pakipadalhan kami no'ng direktor ng digital copy
at print copy para kay Chris dahil di siya magbabasa ng digital.
Pakitawagan din 'yong line producer.
Pag-uusapan 'yong bagong one-liner.
May ilang tanong ako.
Gusto ko rin ng mainit na kape kapag may oras ka na.
-Ako'ng bahala. -Salamat.
-Ano'ng oras 'yong call mamaya? -7:00 p.m.
-Handa ka na para sa night shoot? -Oo naman.
Di kita nakitang gising nang buong gabi…
Iba ang sabi ng mama mo.
Di sa gano'n.
Labas!
Labas.
-Di ang mama mo. -Tama na.
Alam mo na naman 'yon. Nagbibiro lang ako.
Tumahimik ka.
-Sorry. -Wag ka nang babalik dito.
-Sorry. -Tama na.
Mamaya na lang.
-Love you. -Love you din.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix