‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎หลายปีหลังจากนั้น พวกเขายังตามหาดีบี คูเปอร์
‎พื้นที่นี้ถูกค้นหลายรอบ
‎จากทั้งเอฟบีไอ กองทัพ ‎และนักเสาะหาสมบัติสมัครเล่น
‎หลายคนจินตนาการว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นได้บ้าง
‎เจ้าหน้าที่ยังไม่รู้ว่าเขาเป็นหรือตาย
‎สำหรับพวกเขา นี่คือผู้ต้องหา ‎สำหรับหลายคน นี่คือตำนาน
‎ทุกคนเลือกจะมองเรื่องนี้ตามใจตน
‎บางคนตามเส้นทางของเงิน ‎ บางคนตามเส้นทางบิน
‎ทุกคนมองเรื่องนี้ในมุมของตนเอง
‎หลายคนอยากได้คำตอบอย่างยิ่ง ‎จากปริศนาเหล่านี้
‎เป็นธรรมชาติของมนุษย์ ‎บางคนจึงเลือกเส้นทางหนึ่งเสมอ
‎เราทุ่มเทเทคโนโลยีมากมายคิดบัญชีกับคูเปอร์
‎ผมตั้งใจจะค้นหาว่าบริเวณที่เคยพบเงิน
‎หลายเหตุผลชวนให้คิดว่าเขายังอยู่
‎ผมไม่เคยอยากวางมือจากคดีนี้
‎เพราะมันมีค่ามากจริงๆ
‎เป็นเรื่องเล่าที่ดีมาก ‎การจะพูดว่า "ไม่อยากทำแล้ว
‎ไม่อยากเกี่ยวข้องอีก" จึงไม่เคยเกิดขึ้น
‎คุณถูกดูดเข้าไปในกระแสน้ำวนที่ชื่อคูเปอร์
‎ยินดีต้อนรับครับ เราจะไปหัวหมุนกันหน่อย
‎(ตอนที่ 2: คนบริสุทธิ์ไม่ซ่อนในลังเก็บของ)
‎(ปี 1979)
‎วันนี้ที่ศาลซานฮวาคินเคาน์ตี
‎แร็คสตรอว์กำลังถูกขังเดี่ยว
‎ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเอฟบีไอยังเชื่อว่า
‎เขาอาจจะเป็นดีบี คูเปอร์
‎คุณยินดีจะบอกหรือไม่ว่าใช่ดีบี คูเปอร์หรือเปล่า
‎ผมกลัวความสูง
‎เมื่อเรารู้ว่าเอฟบีไอ ‎สืบประวัติเขาในปี 1978 และ 1979
‎เราก็บอกว่า "ว้าว พวกนั้นเจอเขาแล้ว"
‎แต่พวกเขาพิสูจน์ไม่ได้
‎ครั้งแรกที่ผมได้ยินชื่อแร็คสตรอว์คือปี 2011
‎หลังจากรวบรวมคนมีฝีมือ ‎ทั้งหมดที่เราต้องการได้ เราก็สร้างทีม
‎ทีมคดีปริศนาแต่งตั้งผมเป็นทนายความ
‎ในทีมมีทั้งคนจากกองทัพ ‎มีหลายคนเป็นตำรวจวัยเกษียณ
‎และบางคนเป็นเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรอง
‎เราสร้างทีมที่มีสมาชิก 40 คน
‎สิ่งที่ทำให้ทีมนี้โดดเด่นคือ
‎ผู้เกี่ยวข้องส่วนใหญ่อายุ 50 ปีขึ้นไป
‎เป็นผู้ที่เกษียณจากหน้าที่การงานแล้ว
‎พวกเขาหลงใหลการไล่ล่า
‎พวกเขาพิจารณาคดีนี้ ‎และบอกว่า "ผมอาจไม่ได้อยู่แนวหน้า
‎แต่ผมมีความเชี่ยวชาญที่เป็นประโยชน์ได้"
‎พวกเขาเชื่อความคิดที่ว่า "เรื่องนี้มีเงื่อนงำ"
‎ผมเชื่อจริงๆ ว่าแทบทุกเรื่องคลี่คลายได้
‎นี่ไง เรามีหลักฐานชิ้นนี้ ‎ของชายที่ชื่อ โรเบิร์ต แร็คสตรอว์
‎ถ้าสืบค้นปูมหลังของแร็คสตรอว์
‎เขาเคยผ่านการฝึก ‎มีความสามารถ มีทัศนะที่จะใช้แผนการนี้
‎ชายคนนี้มีชีวิตที่น่าสนใจ
‎ในวัยเด็ก เขาเกเร
‎ลักขโมย ดื่มเหล้า
‎แต่แล้วเขาได้เข้ากองทัพ
‎พร้อมไหม
‎พร้อม
‎ไป!
‎ครอบครัวเขาบอกเราว่า "กองทัพช่วยบ๊อบไว้"
‎ผมไปถึงเวียดนาม มกราคม ปี 1968
‎แร็คสตรอว์มาถึงในปี 1969
‎สุดท้ายเขาได้เป็นนักบินตัวแทน
‎เขารับช่วงจากเคน โอเวอร์เทิร์ฟ
‎ผมเจอโรเบิร์ต แร็คสตรอว์ครั้งแรกที่เวียดนาม
‎ผมรับสมัครนักบินและโรเบิร์ตอาสาทำภารกิจนั้น
‎โครงการนั้นชื่อว่าโครงการเลฟต์แบงค์
‎เลฟต์แบงค์เป็นภารกิจลับสุดยอด ‎กำกับการรบทางวิทยุ
‎เพื่อระบุตำแหน่งของศัตรู
‎ความเสี่ยงที่จะถูกฆ่าคงเป็นเหตุผลว่าทำไม
‎มีคนอาสาทำภารกิจนี้น้อยมาก
‎ผมเชื่อว่าสำหรับแร็คสตรอว์
‎มันคือความตื่นเต้น
‎เขามองหาความตื่นเต้น
‎เขาบ้ามาก
‎แต่คุณคงพูดได้ว่าเขากล้าหาญ
‎เพราะเขาใช้วิธีที่ยากมากๆ แต่ทำสำเร็จ
‎ระหว่างที่ผมบัญชาการหมวด ‎เราเสียเครื่องบินไปหนึ่งลำ
‎และลูกเรือสี่คน
‎ผมสูญเสีย แจ็ค แนปป์ บูเกิล สมิตตี้ ไฮดี้
‎ใช่ ทั้งสี่คนนั้นเป็นคนดีมาก
‎เล็ง
‎ยิง
‎เล็ง
‎ยิง
‎เล็ง ยิง
‎หลังกลับจากเวียดนาม แร็คสตรอว์ได้รับ ‎ตำแหน่งประจำศูนย์ฝึกการบินของกองทัพ
‎ที่ฟอร์ตรัคเกอร์ แอละบามา
‎แต่หลังจากมาถึงไม่นาน เขาก็มีปัญหา
‎เมื่อถูกลงโทษทางวินัย ‎โทษฐานใช้กำลังในครอบครัว
‎และพวกเขายังค้นพบว่าเขาปลอมแปลง
‎ประวัติหลายอย่างในกองทัพ
‎ผมผิดหวังตอนที่รู้ว่า
‎เขาไม่เหมือนภาพที่เขาสร้างให้เราดู
‎(ประวัติอาชญากรรม ‎ปี 1969-1970 รับใช้ชาติที่เวียดนาม)
‎แร็คสตรอว์ถูกไล่ออกจากกองทัพ
‎จากการฝึกทั้งหมดที่ชายผู้นี้เคยผ่านมา
‎เขาทำมาหากินเป็นอาชีพได้แน่นอน
‎ซึ่งเขาไม่พอใจ
‎เขาเขียนจดหมายต่อว่ากองทัพดังนี้
‎"ผมไม่อยากใช้ความรู้ที่กองทัพสอนผม
‎เพราะผมจะเป็นศัตรูกับกองทัพ"
‎(ปี 1971 ถูกปลดจากกองทัพสหรัฐฯ)
‎(ปี 1971 ดีบี คูเปอร์ปล้นระฟ้า)
‎(ปี 1974)
‎บ๊อบ แร็คสตรอว์เป็นสามีเก่าของฉัน
‎เราแต่งงานกันปี 1974
‎ฉันเพิ่งหย่าร้าง
‎มีลูกติดมาสองคน
‎เขาชอบลูกๆ ของฉัน
‎แต่เราแต่งงานกันไม่ถึงสองปี
‎(บันทึกวิดีโอครอบครัวแร็คสตรอว์)
‎ชีวิตที่อยู่กับเขาออกจะระหกระเหินมาก
‎เขาไม่ใช่ชายวัยทำงานทั่วไป
‎ที่ทำงานประจำ กลับบ้าน ‎อยากเห็นมื้อค่ำรออยู่ที่โต๊ะ
‎เขาชอบความตื่นเต้น
‎เขาจะพาฉันไปทุกที่
‎เหมือนเราเป็นคนรวย
‎ฉันไว้ใจเขา
‎ไม่เคยถามเรื่องเงินเดือนของเขา
‎แต่แล้วเขาก็เปิดโรงพิมพ์ในซานโฮเซ่
‎เขาปลอมแปลงชื่อฉัน
‎เพื่อจะได้กู้เงินมาเปิดโรงพิมพ์
‎แน่นอนว่าตอนนั้นฉันไม่รู้เลย
‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์เป็นตัวละครที่น่าสนใจ
‎โดยเฉพาะในทศวรรษ 70
‎เมื่อฉันเริ่มขุดคุ้ยประวัติซึ่งเรามีเก็บสำรองไว้
‎ฉันก็พบบันทึกการพิจารณาคดีข้อหาฆาตกรรม
‎(ปี 1977)
‎เดือนสิงหาคม ปี 1977
‎ชายผู้หนึ่งติดต่อผมว่าขอให้ช่วยเขา
‎ตามหาน้องชายที่หายไป ฟิลิป แร็คสตรอว์
‎เขาแน่ใจว่าฟิลิป ‎น้องชายของเขาคงโดนทำร้าย
‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์ ‎ทำธุรกิจล้มเหลวมาหลายครั้ง
‎และกลับบ้านที่วัลเลย์ สปริงส์
‎แม่เขาตายเพราะมะเร็ง
‎พ่อเลี้ยงจะช่วยเขา ‎และพวกเขาก็ทำธุรกิจด้วยกัน
‎อุปกรณ์เครื่องจักรหนัก งานก่อสร้าง ประเภทนี้
‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์โกงลูกค้าของพ่อเลี้ยง
‎พ่อเลี้ยงของเขารู้เรื่องจนได้
‎มีถุงใส่ใบเสร็จซึ่งพ่อเลี้ยงจะต้องนำส่งฝ่ายบัญชี
‎แต่ค่ำนั้น ถุงนั้นก็หายไป
‎แร็คสตรอว์กลายเป็นผู้ต้องสงสัย
‎เพราะเขาบอกทุกคน สมาชิกในครอบครัว
‎ว่าฟิลิป พ่อเลี้ยงของเขาจากไปฮาวาย
‎หลังจากสืบสวนอย่างละเอียด
‎ก็แน่ชัดว่าฟิลิป แร็คสตรอว์ไม่ได้อยู่ที่ฮาวาย
‎ผมพยายามยุให้พวกเขาเริ่มสำรวจรอบๆ
‎ดูว่าจะพบร่องรอยใดๆ ว่ามี ‎การฝังบางอย่างบนพื้นที่นั้นไหม
‎เพราะสุนัขไม่ยอมจากสถานที่นั้นเลย
‎พวกเขาเจอเนินอยู่แห่งหนึ่ง ‎ก็เลยทำการตรวจสอบ
‎ที่ดินของครอบครัว และเจอซากศพของเขา
‎พบกระสุนเจาะเข้าหลังศีรษะเขา
‎(โรเบิร์ต แร็คสตรอว์ 34 ปี ถูกตั้งข้อหา)
‎(ฆาตกรรมและครอบครองทรัพย์สินที่ปล้นมา)
‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์นั่งรถเข็นมาขึ้นศาล
‎และอ้างว่ามีอาการบาดเจ็บจากที่เคย ‎ไปรบในเวียดนาม แต่ไม่พบบันทึกเรื่องนี้
‎ภาพชายคนหนึ่งนั่งรถเข็น
‎สีหน้าเห็นอกเห็นใจ ปริ่มจะร้องไห้ ‎ขึ้นให้การในคอกพยาน
‎บอกผู้พบเห็นว่า "ผมเปล่าฆ่าเขา ‎แต่ผมจะหาฆาตกรให้เจอ"
‎คณะลูกขุนเชื่อเช่นนั้น และตัดสินว่าเขาไม่ผิด
‎(ปี 1978 พ้นผิดข้อหา ‎ฆาตกรรมฟิลิป แร็คสตรอว์)
‎เมื่อผมพบเขาตัวเป็นๆ ครั้งแรก
‎ผมจำได้ว่ากำลังอยู่ในห้องพิจารณาคดี
‎และถ้าแววตาฆ่าคนได้
‎สาบานได้เลยว่าเขาคงฆ่าผมตรงนั้นเลย
‎ผมจะไม่มีวันลืมสายตาที่เขาจ้องผม
‎ฉันเชื่อว่าบ๊อบ แร็คสตรอว์
‎สามารถยิงพ่อของงเขาได้
‎โดยไม่มีวันเสียใจกับสิ่งที่ทำไป
‎ฉันเชื่อแบบนั้น
‎ทศวรรษ 1970 เป็นทศวรรษที่ ‎เกิดเหตุมากมายกับโรเบิร์ต แร็คสตรอว์
‎หลังการพิจารณาคดีฆาตกรรมผ่านไป
‎เขาก็ถูกตั้งข้อหามีวัตถุระเบิดในครอบครอง
‎ปลอมแปลงเช็ค และเป็นไปได้ว่าฉ้อโกง
‎เมื่อวานนี้ แร็คสตรอว์ถูกตัดสินจำคุก ‎ข้อหาเขียนเช็คเด้ง 46,000 ดอลลาร์
‎คณะลูกขุนตัดสินลงโทษเขา ‎หลังการพิจารณาคดีสามสัปดาห์
‎ซึ่งทำให้เคาน์ตีซานฮวาคิน ‎เสียหายหลายแสนดอลลาร์
‎ค่าเสียหายส่วนหนึ่งคือรถคันนี้
‎ซึ่งอัยการเขตซื้อมาระเบิดทิ้ง ‎เพื่อให้คณะลูกขุนเห็นว่า
‎ชายผู้อับจนหนทางทำอะไรได้บ้าง
‎กับระเบิดที่ตำรวจค้นพบว่า ‎แร็คสตรอว์มีไว้ในครอบครอง
‎ปีนี้ แร็คสตรอว์รับสารภาพโดยไม่ปฏิเสธ
‎ในข้อหาเช่าเครื่องบินลำนี้ที่สต็อกตัน
‎และส่งสัญญาณฉุกเฉินจากน่านฟ้า ‎เหนือทะเลฝั่งตะวันตกของมอนเทอร์เรย์
‎ต่อมา ระหว่างที่เครื่องบิน ‎ของยามชายฝั่งค้นหา เขาก็
‎ลงจอดที่ออเรนจ์เคาน์ตี
‎เพื่อทาสีเครื่องบินใหม่ ‎และเปลี่ยนหมายเลขเครื่อง
‎เขาพยายามจะหนีการประกันตัว ‎จากข้อหามีวัตถุระเบิดในครอบครอง
‎เขาหลอกลวงทุกอย่าง
‎เมื่อเจ้าหน้าที่ในสต็อกตัน ‎ยิงคำถามเกี่ยวกับดีบี คูเปอร์
‎แร็คสตรอว์ขอใช้สิทธิมีทนาย
‎และการซักถามก็ยุติลง
‎มาถึงตรงนี้ เขากำลังเป็นที่จับจ้อง
‎เสี่ยงกับการถูกตั้งข้อหาอื่นๆ
‎ขณะที่เอฟบีไอยังคงสืบสวนต่อไป
‎คุณคิดว่าสมเหตุผลไหม ‎ที่คุณอาจเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัย
‎ครับ ถ้าผมเป็นนักสืบ ‎ผมคงไม่ตัดตัวเองออกไปแน่นอน
‎ไม่เลย คนแบบตัวผมนี้น่าสงสัย
‎ตอนนั้นคุณอยู่ในวอชิงตันหรือเปล่า
‎ผมเคยไปวอชิงตันหลายครั้ง
‎เอฟบีไอยืนยันเรื่องนี้แล้ว นี่เป็น ‎สาเหตุหนึ่งที่ทำให้พวกเขายังตามผมไม่เลิก
‎เอฟบีไอรู้ดีว่าโรเบิร์ต แร็คสตรอว์คือใคร
‎พวกเขาสงสัยว่านี่แหละดีบี คูเปอร์
‎แต่พวกเขาก็ถูกโน้มน้าวให้ไปอีกทาง
‎คงมีเหตุผลที่ดีในตอนนั้นที่เอฟบีไอ ‎ตัดเขาออกจากรายชื่อผู้ต้องสงสัย
‎แต่ความจริงก็คือเอฟบีไอยังจับคนร้ายไม่ได้
‎และผมพยายามจะคิดให้ออกว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ทำไมเอฟบีไอทำแบบนั้น
‎ทำไมพวกเขาคุ้มครองคนที่พวกเขาคิดว่า
‎น่าจะเป็นบุคคลที่เคยกระทำผิดนั้น
‎เรามีข้อมูลว่า
‎แร็คสตรอว์เคยร่วมมือ
‎กับซีไอเอ
‎ในภารกิจลับ
‎ภารกิจแฝงตัวระยะยาว
‎สำนักข่าวกรองกลางมีภารกิจหลัก
‎รักษาความมั่นคงของชาติ
‎แต่กิจการส่วนใหญ่ของพวกเขาอยู่ต่างแดน
‎แต่ก็มีภารกิจในประเทศเช่นกัน
‎เพื่อค้นหาสายลับ
‎(เวียดนาม ปี 1970)
‎วันหนึ่ง มีเพื่อนทหารเข้ามาในกองร้อยของเรา
‎เขาขับรถจี๊ปติดปืนกลไปจอดอยู่ด้านหลัง
‎เขาอยู่ในป่านั้นมาพักหนึ่งแล้ว
‎ต้องการพักผ่อนห่างจากแนวหน้า
‎เขาบอกว่าตัวเองเป็นซีไอเอ
‎และเขากับแร็คสตรอว์ก็คุยถูกคอกันทันที
‎ผ่านไปไม่กี่วัน ผมสังเกตเห็นแร็คสตรอว์
‎ขับรถจี๊ปออกไปพร้อมเพื่อนซีไอเอคนนั้น
‎เขาหายไปอย่างน้อยสามวัน
‎ผมเชื่อว่านั่นอาจเป็นโอกาสที่ ‎ในอีกหลายปีหลังจากนั้น
‎ให้เขาได้ร่วมงานกับซีไอเอ
‎(อิหร่าน ปี 1978)
‎เขาเคยทำงานให้เบลล์เฮลิคอปเตอร์ในอิหร่าน
‎ซึ่งฉันไม่แน่ใจว่าในช่วง ‎ทศวรรษ 1970 คุณทำได้ยังไง
‎โดยไม่มีซีไอเออนุญาตอย่างเป็นทางการ
‎ตอนนั้นเป็นช่วงก่อนที่ชาห์แห่งอิหร่าน
‎ถูกโค่น
‎อายะตุลลอห์อยู่แถวนั้นแล้ว
‎คนของเบลล์เฮลิคอปเตอร์
‎อยู่ในกระบวนการฝึก ‎นักบินขับเฮลิคอปเตอร์ของชาห์
‎(นิการากัว ปี 1985)
‎เขาเคยอยู่ที่นิการากัว
‎เมื่อเกิดเรื่องอิหร่าน คอนทรา ‎เขาเกี่ยวข้องโดยตลอด
‎บางคนเรียกเรื่องนี้ว่ากรณีอื้อฉาว ‎บ้างก็เรียกโศกนาฏกรรม
‎ข้อมูลน่าตกใจที่เปิดเผยในวันนี้ ‎เรื่องที่เงินจำนวนมากถึง 30 ล้านดอลลาร์
‎ที่ได้จากการค้าอาวุธอย่างลับๆ ‎กับอิหร่าน ตกไปอยู่ในมือของ
‎กองกำลังต่อต้านรัฐบาล ‎ในนิการากัว กลุ่มคอนทรา
‎สหรัฐฯ ไม่เคยแลกเปลี่ยนอาวุธ ‎เต็มลำเรือหรือเครื่องบิน
‎เพื่อให้ตัวประกันชาวอเมริกันกลับบ้าน ‎ และเราจะไม่ทำแบบนั้นแน่นอน
‎ยอมรับเถอะว่า เรากำลังพูดถึง ‎เจ้าหน้าที่ระดับปฏิบัติการของซีไอเอ
‎ไม่ใช่พนักงานทั่วไป
‎เขาถูกว่าจ้างให้ขับเครื่องบิน
‎(ปี 1985 ถูกกล่าวหาว่า ‎บินไปทำภารกิจลับให้ซีไอเอ)
‎ต้องมีผู้หญิงหลายคน ‎ที่เคยได้ยินเขาอวดอ้างเป็นซีไอเอ
‎เราพบว่ามีตำรวจหลายนายเคยได้ยินเขาพูดเอง
‎ระหว่างสอบสวนคดีอื่น "รู้ไหม ผมเป็นซีไอเอ"
‎ถ้าเราเคยเป็นสายลับของซีไอเอ
‎อย่างที่หลายคนบอก
‎ซีไอเอคงไม่อยากเปิดเผยเรื่องนี้
‎ด้วยเหตุผลเรื่องความมั่นคงของชาติ
‎ซีไอเอ ซึ่งภายในเป็นชุมชนที่มีลำดับชั้นอำนาจ
‎มีอำนาจเหนือเอฟบีไอ
‎ซีไอเอบอกเอฟบีไอว่า
‎"อย่าดำเนินคดีชายคนนี้
‎เพราะเขาจะเล่าเรื่องที่เราไม่อยากเปิดเผย"
‎ผมไปหาเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็น ‎เจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองที่เกษียณแล้ว
‎ผมถามว่า "นายมีสายสัมพันธ์กับซีไอเอไหม
‎ที่จะบอกเราได้ว่า
‎เขาบินไปทำภารกิจ ‎อิหร่าน คอนทราจริงหรือเปล่า
‎เขาบอกว่า "ฉันเคยถาม ‎แหล่งข่าวแล้ว คำตอบที่ได้คือ
‎เรายืนยันไม่ได้"
‎ซึ่งก็แปลว่าใช่
‎เพราะคำตอบรูปแบบปกติคือ ‎"เรายืนยันหรือปฏิเสธไม่ได้"
‎แต่ถ้าคุณพูดว่า "ยืนยัน" "เรายืนยันไม่ได้"
‎มันแปลว่า "ใช่ เขาทำ"
‎ความเห็นผมนะ ผมหาเหตุผลแท้จริงไม่ได้เลย
‎ที่จะเชื่อว่าแร็คสตรอว์เป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ
‎(ลับสุดยอด)
‎น่าเสียดายที่เราขาดหลักฐานหนึ่งชิ้น
‎ที่สามารถปิดคดีได้เลย ซึ่งก็คือก้นบุหรี่พวกนั้น
‎ตอนที่ดีบี คูเปอร์อยู่บนเครื่องบิน เขาสูบบุหรี่
‎แปดมวน บนเครื่องน่ะ
‎เจ้าหน้าที่เอฟบีไอ สาขาลาสเวกัสเก็บก้นบุหรี่ไว้
‎ทีนี้เรารู้ว่าหลักฐานนั้น ‎เหมาะจะใช้ตรวจหาดีเอ็นเอ
‎แต่เจ้าหน้าที่ที่ลาสเวกัสหาไม่เจอ
‎พวกเขาทำผิดพลาดมหันต์ในบางกรณี
‎ซึ่งทำให้ยากจะสืบหาความจริง
‎ผมคิดว่าในตอนนั้น ‎พวกเขามีแค่คำตอบจากเอฟบีไอเท่านั้น
‎ในตอนนั้นทุกคนทุ่มเทเต็มที่
‎ต้นทุนไม่จำกัด กำลังคนไม่จำกัด
‎เราทำทุกอย่างที่ทำได้
‎อย่างมีประสิทธิภาพมากนะผมว่า
‎ภาพร่างแรกที่นักวาดร่างไว้
‎หรือที่เรียกกันว่าภาพร่างบิง ครอสบี้
‎สร้างระลอกคลื่นความหวาดระแวงไปทั่วประเทศ
‎เพราะภาพร่างนั้นธรรมดามากๆ
‎ถ้าจ้องมองนานๆ มันไม่ดูเหมือนใครเลย
‎และดูเหมือนทุกคน
‎เป็นแค่ชายนิรนามคนหนึ่ง นักธุรกิจคนหนึ่ง
‎เหมือน 90% ของคนที่อยู่บนเครื่องบินสมัยนั้น
‎เอฟบีไอนำเรื่องนี้เผยแพร่ ‎ต่อสาธารณะ และได้รับ
‎เบาะแสมากมาย แต่ก็ไม่พบเบาะแสที่ใช้ได้เลย
‎เป็นการสร้างความหวาดระแวง
‎ทุกคนคิดว่าคนใกล้ชิดเป็นดีบี คูเปอร์
‎(วอชิงตัน)
‎เขาถึงกับเป็นวีรบุรุษ
‎มันเป็นช่วงเวลาที่เศรษฐกิจแย่มาก
‎ทุกคนมองเขาเหมือนเป็นโรบิน ฮู้ด
‎ทุกคนชื่นชมเขา ยกเว้นเราไม่กี่คน
‎(ยังค้นหาต่อไป โรบิน ฮู้ดปล้นเครื่องบิน)
‎ไม่รู้ว่ามีกี่ร้อยภาพ
‎ที่นักสืบสมัครเล่นส่งให้ผม
‎บอกว่าคิดว่าพ่อของหลาน ‎ของญาติของลุงของพี่ชาย
‎ที่ป่วยติดเตียงบอกว่าเขาคือดีบี คูเปอร์
‎แต่ละคนเอาภาพให้ผมดูอย่างนี้ ‎และถาม "ดูเหมือนเขาไหม"
‎เขาเป็นเพื่อนบ้านคุณก็ได้ เพื่อนร่วมงานคุณก็ได้
‎เป็นคนนั้นที่คุณเคยร่วมรบในเวียดนามก็ได้
‎เขาเป็นใครก็ได้ที่คุณอยากให้เขาเป็น
‎ทุกชิ้นส่วนของเรื่องนี้เป็นที่ถกเถียง
‎ทุกความจริงที่คุณคิดว่าจริง
‎อาจจะไม่จริงเท่าที่คุณคิดว่าจริง
‎สมัยที่ฉันเป็นหัวหน้า ‎หน่วยปลอมแปลงตัวตนของซีไอเอ
‎เราจะเปลี่ยนทุกสิ่งบนตัวคุณที่เราเปลี่ยนได้
‎ครั้งแรกที่ฉันพิจารณาภาพร่างเหล่านั้น
‎ความคิดแรกที่ฉันคิดคือ ‎"นี่ใช่ตัวจริงของเขาไหมนะ"
‎(เจ้าแห่งการแปลงโฉม)
‎ใครบอกว่าผมเขาไม่ใช่สีบลอนด์ ‎ ใครบอกว่าผิวคล้ำนั้นไม่ได้ใช้เมคอัพ
‎เขาใส่สูทผูกไทใช่ไหม ‎นั่นคือการปลอมตัวที่ดีเยี่ยม
‎ถ้าคุณไม่ได้ใส่สูทผูกไททุกวัน
‎เขาดูเหมือนคนทำงานในองค์กรสักแห่ง
‎เขาดูเหมือนคนทั่วไป
‎ฉันแน่ใจว่าถ้าเขาไม่ได้แต่งตัวเนี้ยบ
‎เขาคงทำแบบที่เขาทำไม่ได้หรอก ไม่รู้นะ
‎พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินคนหนึ่งที่ผมติดต่อด้วย
‎บอกว่า "ฉันแน่ใจว่าเขาแต่งหน้า"
‎เรามีพยานบอกว่า "เขามีผมดำเป็นประกาย"
‎เขาย้อมผมนั่นเอง
‎มีหลายอย่างมากให้ทำการปลอมแปลงได้
‎ความเป็นไปได้หนึ่งคืออาจมีผู้สมรู้ร่วมคิดบนพื้นดิน
‎เมื่อคุณอ่านรายงานผู้ควบคุม ‎การจราจรทางอากาศ ระบุว่าเห็นลูกไฟ
‎ลูกไฟกลางท้องฟ้าค่ำคืน ‎ของโอเรกอน ริมแม่น้ำโคลัมเบีย
‎การเห็นลูกไฟในคืนเดียวกับเหตุจี้เครื่องบิน
‎ควรได้รับการตรวจสอบ ไม่ควรถูกตัดทิ้ง
‎แสดงว่าเขามีทีมรอรับใช่ไหม
‎เขาหนีไปได้พร้อมเงินทั้งหมด ร่มชูชีพ ระเบิด
‎ไม่เคยมีใครพบสิ่งเหล่านั้น ‎เขาหนีไปได้อย่างง่ายดาย
‎ของพวกนั้นอยู่ไหน
‎ฉันคิดว่าคนที่รออยู่บนพื้นเก็บไปหมด
‎ทั้งร่มชูชีพ เงิน และดีบีก็หายตัวไป
‎อีกทางคือเงินส่วนใหญ่ ‎ไม่เคยออกไปจากเครื่องบิน
‎(ติดตามเส้นทางของเงิน)
‎ธนบัตร 20 ดอลลาร์ ‎รวมเป็นเงิน 200,000 ดอลลาร์
‎มันหนักตั้งเก้ากิโลกว่า
‎เป็นฉันคงไม่กระโดดลงจากเครื่องบิน ‎พร้อมของหนักขนาดนั้น
‎แต่เงินไปอยู่ที่หาดทีน่าบาร์ได้ยังไง
‎ปี 1980 บนหาดทรายริมฝั่งแม่น้ำในรัฐวอชิงตัน
‎เด็กอายุแปดขวบที่ออกไปเที่ยวกับ ‎ครอบครัวเจอของที่ดีบีคูเปอร์ขโมยไปบางส่วน
‎(ทีน่าบาร์)
‎คงมีใครสักคนเดินไปที่ริมฝั่งแม่น้ำนี้
‎และฝังเงินไว้ในภายหลัง
‎(พบเงิน 5,800 ดอลลาร์)
‎แค่เดาน่ะ เรื่องนี้คิดไปได้หลายทางมาก
‎(ปี 2013)
‎เมื่อผมตรวจสอบบันทึกของทอม
‎ผมเชื่อว่าถ้าตอนนั้นผมเป็นอัยการทำคดีนี้
‎ผมคงได้ยื่นฟ้องโดยมีหลักฐานแน่นหนาพอ
‎ที่จะเอาผิดแร็คสตรอว์ในหลายคดี
‎ที่เกี่ยวกับดีบี คูเปอร์
‎ไม่มีสิ่งใดเลย
‎ในเวลาเกือบทศวรรษที่ผมทำคดีนี้
‎จะทำให้โรเบิร์ต แร็คสตรอว์ ‎พ้นสภาพผู้ต้องสงสัยไปได้
‎มีแต่จะหาหลักฐานใหม่เพิ่มเพื่อเอาผิดเขาได้
‎ทีนี้ มันมัดตัวเขาได้หรือเปล่า
‎ไม่ ไม่เคยมีบทสรุปในแบบนั้น ‎ เว้นแต่ "พิสูจน์จนสิ้นสงสัย"
‎ผมคงพอจะบอกได้ว่า "ผมเห็นว่า ‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์มีความผิด"
‎โดยเฉพาะในฐานะทนายที่มีความเข้าใจว่า
‎ฆาตกรหลายคนถูกตัดสินว่าผิด ‎จากหลักฐานแวดล้อม
‎- ไมค์เปิดแล้ว ใช้ได้นะ ทดสอบ หนึ่ง สอง ‎- เสียงเรียบร้อย
‎โอเค เยี่ยม
‎(เวนทูร่าเคาน์ตี ตำรวจ)
‎ทอมคิดเสมอว่า "ฉันจะเขียนเรื่องนี้ขาย"
‎"ฉันจะทำเรื่องนี้เป็นสารคดี"
‎เขาก็เลยเริ่มรวบรวมทีมงานทำหนัง
‎และจิม ฟอร์บสเป็นโฆษกและผู้บรรยาย
‎สิ่งที่เราทำในตอนนั้น
‎- เราจะถ่ายแล้ว ‎- ได้แล้วนะ
‎ในฤดูร้อนปี 2012 ทอม โคลแบร์เข้ามาหาผม
‎เราเคยทำงานด้วยกันที่ซีบีเอสในยุค 80
‎เขาเป็นคนหัวรั้นมาก
‎บอกว่า "ฉันมีงานใหญ่อยากให้นายเข้ามาดู"
‎เมื่อผมเห็นว่าเป็นเรื่องดีบี คูเปอร์ ผมก็กลอกตา
‎ผมไม่ใช่นักสืบมือสมัครเล่น ‎ที่ตามติดเรื่องดีบี คูเปอร์ ไม่เคยเป็น
‎ผมติดใจแค่ประเด็นเดียวสำหรับเรื่องนี้
‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์
‎ประวัติของเขาน่าสนใจมาก
‎บุคลิกนิสัยใจคอ สถานที่ที่เขาเคยไปด้วย
‎ทำให้ผมสนใจมาก
‎เขาเอาแต่...
‎เขาเป็นชาร์ล็อตต์ ส่วนผมติดอยู่บนใย
‎เขาลากผมเข้าไป
‎ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นที่สุดครั้งหนึ่ง ‎สำหรับเราทุกคนคือการพบลินดา โลดูก้า
‎น้องสาวของแร็คสตรอว์
‎ผมสัมผัสได้ว่าพวกเขาห่างเหินกัน
‎เพราะผมไม่เคยเห็นสองคนนี้คุยกันเลย
‎ผมส่งจดหมายถึงเธอ
‎เราสัมภาษณ์ลินดา ‎ที่ซานลุยส์โอบิสโปเป็นเวลาสี่ชั่วโมง
‎เป็นบทสัมภาษณ์ที่น่าตื่นใจที่สุด ‎เธอรู้สึกว่าเขาเป็นคูเปอร์ได้
‎เธอบอกผมก่อนนั่งลงว่าเธอเป็นมะเร็งอีกครั้ง
‎ผมก็บอก "เราไม่อยากทำแบบนี้เลย" ‎เธอบอกว่า "ฉันต้องพูด"
‎มันมาถึงจุดที่เวลาเขาพูด
‎ฉันจะรู้ได้ว่าหลายอย่างที่เขาพูดไม่เป็นความจริง
‎ครั้งแรกที่เจ้าหน้าที่เอฟบีไอบอกคุณ
‎ในสมัยทศวรรษ 70 นั้นว่าพี่ชายคุณ ‎อาจเป็นดีบี คูเปอร์ คุณหัวเราะ
‎ใช่ค่ะ
‎- คุณไม่เคยสงสัยจริงๆ ‎- ก็ไม่เชิง
‎ตอนนี้คุณอ่านหลักฐานทั้งหมดที่เรามี
‎คุณคิดว่ายังไงเรื่องความเป็นไปได้
‎ฉันคิดว่าหลักฐานชัดเจน
‎เมื่อคิดถึงทักษะต่างๆ
‎และเขาเป็นคนประเภทที่ทำแบบนั้นด้วย
‎นิสัยของเขาน่ะ
‎ตอนนั้นเขาโกรธ และคงวางแผนทำแบบนั้น
‎และทำสำเร็จเพราะความโกรธกองทัพ
‎และทุกคนรอบตัวเขา
‎แต่ฉันคิดว่ามีความเป็นไปได้มาก
‎ที่เขาคือดีบี คูเปอร์
‎สิ่งเดียวที่ทำฉันสับสนเมื่อฉันเจาะลึกรายละเอียด
‎คือที่พนักงานบนเครื่องบินคนนั้น
‎ทุกคนตื่นเต้นเมื่อพยายาม ‎จะบรรยายลักษณะของเขาก็จริง
‎แต่คนที่เห็นเขาตอนไม่ใส่แว่นดำ
‎บอกว่าเขามีตาสีน้ำตาล
‎บ๊อบไม่ได้มีตาสีน้ำตาล
‎เราเคยตรวจสอบเรื่องนี้เหมือนกัน
‎ผมลืมไปละว่าสับสนยังไงนะ ‎ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม
‎สั้นๆ นะ บางมุมตาเขาเป็นสีน้ำตาลปนเขียว
‎และผู้หญิงคนนั้นซึ่งได้มองแค่แว่บเดียว
‎- ใช่ ‎- เห็นตอนไม่ใส่แว่นและบอกว่าสีน้ำตาล
‎บางภาพก็ดูจะมีสีน้ำตาล
‎แต่มีบางภาพก็เห็นเป็นสีเขียว
‎- ใช่ ‎- เวลามีแสงตกกระทบ
‎ใช่ จริงด้วย
‎ดังนั้น ฉันก็เลยสรุปว่า ‎ "แล้วไป เขาไม่ได้มีตาสีน้ำตาล"
‎แต่ฉันเข้าใจ
‎(ซานดิเอโก ปี 2013)
‎ในเดือนพฤษภาคมปี 2013 ‎ในที่สุดก็มีการตัดสินใจ
‎พวกเขาจะเข้าหาแร็คสตรอว์โดยตรง
‎ตรงนั้นแหละ
‎พวกเขาพาทีมตากล้องไปที่นั่น
‎พยายามสัมภาษณ์เขาโดยไม่ให้เขาทันตั้งตัว
‎ผมหาทีมงาน
‎ที่เชี่ยวชาญสาขาอาชีพของตนเองมาก
‎ตั้งแต่ตากล้องไปจนถึงนักสืบเอกชน
‎ผมหวังพึ่งคนเหล่านี้ระหว่างที่ผมลงภาคสนาม
‎ผมเริ่มด้วยการติดต่อแร็คสตรอว์ทางโทรศัพท์
‎ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน ปี 2012
‎ผมบรรยายภาพสิ่งที่เราคิดจะทำ
‎"เราจะจัดงานรำลึก 41 ปี ดีบี คูเปอร์"
‎"ผมรู้ว่าคุณเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยหลายราย"
‎"ผมรู้ว่าคุณพ้นข้อกล่าวหาแล้ว
‎ไม่ตกเป็นผู้ต้องสงสัยแล้ว ถ้าไม่ทันถูกตั้งข้อหา"
‎"ผมอยากพูดคุยเรื่องนี้กับคุณ"
‎ตอนจบบทสนทนา ‎ผมก็พูดว่า "เราอยากขอสัมภาษณ์คุณ"
‎เขาตกลง แต่เขาก็เอาแต่หาข้ออ้างเลื่อน
‎ในที่สุดผมก็บอกว่า ‎ "ทอม ถ้าคุณอยากให้งานเดินหน้า
‎เราต้องได้คำตอบ"
‎"เราต้องลงไปคุยกับเขา"
‎ถ้าบอกเราได้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้าง คงดีมาก
‎เตรียมพร้อม จิม
‎เขามาแล้ว เป้าหมาย ‎เข้ามาในระยะแล้วพร้อมสุนัข
‎เขากำลังจะลงจากรถ ทอม คุณควรจอด
‎พระเจ้าช่วย โปรดมอบความเข้มแข็งแก่ลูก
‎มอบความกล้าหาญแก่ลูก
‎"บ๊อบ ฟังนะ ผมอยากถามคุณ"
‎"ผมมีคำถามจะถามคุณ"
‎บอกตรงๆ ผมเคยฝันจะเข้าหาเขา
‎ตลอดเวลาหลายเดือนนี้ ผมเอาแต่คิดหาวิธี
‎"ฉันต้องเผชิญหน้ากับชายคนนี้
‎และบอกว่าเขาเป็นใคร และเราต้องการอะไร"
‎โชคดีที่จิม ฟอร์บสกับคนอื่นๆ หว่านล้อมผม
‎ให้วางตัวเป็นกลางในการเข้าหาเขาครั้งนี้
‎ผมไม่ลำบากใจที่จะเผชิญหน้ากับอันตราย
‎แต่ผมรู้ละว่าตอนนี้ ‎เมื่อมีครอบครัวเหมือนคนส่วนใหญ่
‎คุณต้องระวังตัว
‎ภารกิจหลักของผมคือ
‎ผมจะไปเสนอเขาว่าจะทำหนังสักเรื่อง
‎และหนังสือสักเล่มเกี่ยวกับ ‎เรื่องที่เขาเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย
‎ในวันแรก ทอมเข้าไปคุยกับเขา
‎ทอมอยากนั่งคุยกับเขา
‎มีกล้องสองตัว ‎สัมภาษณ์ซึ่งหน้าเหมือนที่เราทำกันตอนนี้
‎และค่อยๆ ลอกความจริงออกมาทีละชั้น
‎ได้จ้องตาเขา
‎- ผมบ๊อบ ‎- บ๊อบ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎ผมอยากมาเจอคุณนานมากแล้ว
‎โอเค
‎จริงด้วย ทอม ใช่แล้ว
‎ผมจะไม่ยอมให้คุณปฏิเสธทานมื้อกลางวันกับผม
‎- มีเวลาไหม เรานั่งคุยกันได้หรือเปล่า ‎- ครับ ให้ฉันดูแลเขาเอง
‎บ๊อบ แร็คสตรอว์ ชีวิตคุณกำลังจะเปลี่ยน
‎ดีจริงๆ ที่ได้เจอตัวเป็นๆ
‎ใช่
‎ผมอยากถามคุณคำถามนี้ก่อน
‎ผมอยากถามว่าทำไมคุณถึงพัวพันกับเรื่องนี้
‎จำจิม ฟอร์บสได้ไหม ‎ผมทำงานกับเขาเป็นครั้งคราว
‎และนี่คืองานหนึ่งในนั้น
‎จิมบอกว่าเขาเคยพบเพื่อนเก่าคุณ 54 คน
‎จากซานฟรานซิสโก ‎ ไปจนถึงนักค้าของเถื่อนที่พอร์ตแลนด์
‎และเพื่อนร่วมชั้นสมัยเรียนที่ม.โอเรกอน
‎เราบันทึกเทปคนเหล่านี้รวมแล้วสิบชั่วโมง
‎และพวกเขาเล่าเรื่องของคุณที่น่าสนใจมากๆ
‎เดี๋ยวนะ คุณจะบอกว่า 54 คนนั้น
‎บอกคุณว่าผมคือดีบี คูเปอร์เหรอ
‎เรามีทีมงานมาด้วย เราจะทำสารคดีเรื่องนี้
‎นั่นคือข่าวร้าย แต่ข่าวดีก็มีด้วย
‎เริ่มที่เช็คเงินสด 20,000 เหรียญ
‎เพื่อให้คุณเล่าเรื่องจริงของตัวเอง
‎จากนั้นก็จะกลายเป็นหนังสือเกี่ยวกับคุณ
‎กลายเป็นสารคดีเกี่ยวกับคุณ ‎และกลายเป็นหนังเกี่ยวกับคุณ
‎เราเปิดห้องที่โรงแรมไว้แล้ว
‎คุณเล่าเรื่องตัวเองให้เราฟัง ‎และรับเช็คนี้ไปได้เลย
‎จากนั้นตามที่ทนายของผม ‎ในฮอลลีวูดบอกนั้น คุณจะได้รับ
‎สองแสนห้าถึงห้าแสนเหรียญช่วงปลายปี
‎หนังสือวางขาย สารคดีออกฉา ‎ ก็จะทำให้คนแย่งกันซื้อไปทำหนัง
‎ราคาพุ่งขึ้น ทุกคนทำเงินได้มากขึ้น
‎และอีกอย่าง นี่ไม่ได้จะอยู่แค่ฮอลลีวูด
‎ผมมีทนายสองคนให้คุณในดีซี
‎ไม่มีใครจะตั้งคณะลูกขุนตัดสินเอาผิดตำนานได้
‎ตำนานที่รับบทผาดโผนโดยไม่ทำร้ายใคร
‎เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อจับกุม...
‎ผมไม่ใช่ดีบี คูเปอร์ ‎แล้วเรื่องนี้จะเล่าเกี่ยวกับอะไร
‎เพื่อนคุณทุกคนให้ข้อมูลเรามา ‎และเราอยากจะ...
‎นี่แว่นกูเกิลหรือเปล่า
‎- เปล่าครับ ไม่ใช่แว่นกูเกิล ‎- มันคืออะไร
‎- แว่นผม ‎- โอเค
‎ดังนั้น เราจะจัดฉากคุณ...
‎มีกล้องในนั้นไม่ใช่เหรอ
‎กล้องเหรอ ไม่เอาน่า บ๊อบ
‎ให้ตาย คุณติดกล้องด้วยเหรอ
‎- ไม่ แต่ถ้าคุณรู้สึก... ‎- ผมจะถอดออก
‎คุณอยากให้ผมถอดแว่นออกใช่ไหม ‎อยากเห็นหน้าผมเหรอ ได้
‎ว่าแต่ว่า กลับมาที่ข้อเสนอ ‎ทำสัญญา เมื่อคุณพิจารณาดีๆ
‎เมื่อผมดูรายละเอียดครั้งแรก ‎ สรุปว่าคุณอยากได้ทุกอย่าง
‎ทั้งชื่อผม และตัวผมจริงๆ
‎ฮอลลีวูดทำหนังชีวประวัติแบบนี้ ‎ เลือกแต่บางมุมไม่ได้
‎เท่าที่ผมสนใจ ผมไม่สนฮอลลีวูดเลย
‎แต่เงิน 20,000 เหรียญ ‎เท่ากับค่าเช่าที่นี่สองเดือน
‎ถ้าคุณให้ได้ไม่มากกว่า 25,000 ‎มันก็ไม่คุ้มเวลาผม ว่ายังไงล่ะ
‎จะบอกให้นะ ถ้าคุณคือ ‎ดีบี คูเปอร์ ผมจะจ่ายคุณสองหมื่น
‎เปล่า ไม่ใช่ผม ไม่เลย จำไว้สักที
‎พวกเขาถึงกับพาพนักงานต้อนรับ ‎บนเครื่องบินมาหาผมในคุก
‎- เธอบอกว่าไม่ใช่ ‎- ขอดูหน่อยว่าจิมจะรับสายไหม
‎เอฟบีไอถึงถอนตัวไป
‎ผมไม่แปลกใจกับท่าทีของเขา
‎ผมเลิกวางตัวเป็นกลางมาหลายปีแล้ว
‎และใจผมรู้ว่าเขาคือใคร ‎ผมเลยคาดว่าเขาจะฟัง
‎ผมคงไม่คาดหวังให้คนบริสุทธิ์ฟัง
‎เขาฟังเพราะเขาอยากรู้ว่าผมรู้มากแค่ไหน
‎มีชั้นบนและชั้นล่าง
‎เมื่อมองจากมุมของแร็คสตรอว์
‎นี่คือชายซึ่งใช้ชีวิตมาอย่างมีสีสันชัดเจน
‎เคยมีคดีความมาบ้าง
‎แต่เขาก็ได้รับโทษแล้วตามกฎหมาย
‎และเห็นได้ชัดว่าใช้ชีวิต ‎อย่างพลเมืองดีหลังออกจากคุก
‎เขาจึงเป็นพลเมืองดีมานานหลายทศวรรษ
‎แล้วหลายปีจากนั้น จู่ๆ
‎เขาก็ตกเป็นเป้าให้คนไล่ล่า ‎ขอสัมภาษณ์และอะไรทำนองนั้น
‎ในขั้นตอนทั้งหมดนี้รวมกันแล้ว
‎ก็พอจะถกเถียงได้ว่าเขาถูกคุกคาม
‎ผมบอก "บ๊อบ เอาอย่างนี้ ‎พรุ่งนี้เราจะกลับมาพร้อมตากล้อง
‎และเริ่มสัมภาษณ์กันเลย"
‎"ไม่ควรมีใครเล่าเรื่องคุณนอกจากตัวคุณเอง"
‎เขาบอก "ผมจะโทรไป" ‎ผมบอก "ภายในสามทุ่มนะ"
‎"เราจะมาที่นี่เก้าโมงเช้า"
‎"จริงๆ" เขาก็พูด "ไม่ ผมจะโทรไป"
‎แล้วเราก็จับมือกันแน่น ผมมองตาเขาตรงๆ
‎และพูดว่า "คุณไม่โทรมาแน่นอน"
‎เรากำลังไป
‎(วันต่อมา)
‎โอเค เรากำลังมาถึงทางโค้ง
‎ทีมงานอีกครึ่งที่เข้าไปคือจิม ฟอร์บส
‎โดยมีข้อมูลจริงไปประจันหน้า ซึ่งไม่ใช่งานผม
‎งานผมคือหว่านล้อมเขา
‎ซึ่งเหมาะกับบุคลิกของผมมากกว่า
‎ผมไม่ชอบเลยการที่มีคนดักรอขอสัมภาษณ์
‎จะไม่มีการซุ่มดักรอ เราบอกล่วงหน้า
‎บางครั้งคุณก็ไม่มีทางเลือก ‎โดยเฉพาะเมื่อเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ
‎ที่กำลังซุ่มรอถามคำถามที่เกี่ยวข้อง
‎บ๊อบเป็นพลเมืองธรรมดา
‎แต่เขาเคยเป็นบุคคล ‎สาธารณะมากๆ เมื่อหลายปีก่อน
‎และเรามีเหตุผลให้เชื่อว่าเป็นไปได้
‎ที่เขาคือดีบี คูเปอร์
‎แล้วถ้าเขาชักอาวุธ เลิกคุยดื้อๆ หรือต่อยคนล่ะ
‎ขึ้นอยู่กับคุณแล้ว
‎- ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยู่ใกล้เขาแค่ไหน ‎- ใช่
‎ประเด็นเรื่อง...
‎- กล้องบันทึกอยู่ใช่ไหม ‎- ใช่
‎ผมใส่สิบนัดแล้ว มีอีกสองคลิป
‎พอแล้ว
‎ถ้าจัดการเขาในนัดเดียวไม่ได้ ‎สองนัดก็ไม่เสียหาย
‎ใช่ คุณเก่งกว่านั้น
‎- คุณเคยฝึกมาแล้ว ‎- ขอบคุณ
‎- ฮัลโหล ‎- เจอเขาแล้ว
‎พวกเขาควรไปถึงที่นั่นภายในสามหรือสี่นาที
‎โอเค
‎เห็นแล้ว เขาพักผ่อนอยู่ในตู้เก็บของ
‎- ตรงไหน ‎- เห็นประตูที่เปิดอยู่ไหม
‎บ๊อบ ผมจิม ฟอร์บส
‎เรามาคุยกันเลยเถอะ ออกมาคุยกัน
‎คุณซ่อนในห้องเก็บของทำไม
‎คนบริสุทธิ์ไม่ซ่อนในห้องเก็บของหรอก
‎นึกภาพนี้สิ บ๊อบ
‎ผมมีคำถามง่ายๆ
‎ส่วนคุณกลับซ่อนในห้องเก็บของเพื่อเลี่ยงไม่ตอบ
‎ดังนั้นทำให้มันง่าย
‎ออกมาพูดคุยกันแล้วเราก็เสร็จเรื่อง
‎เอาละ ในที่สุด เขาได้รับสายจากทอมมั้ง
‎- คุยกับทอมเหรอ บ๊อบ ‎- ใช่แล้ว
‎- ทอม ผม... ‎- ผมจะไม่เถียงกับคุณ
‎ผมก็ไม่เถียงคุณ เราทำให้มันจบๆ ไปดีไหม
‎โอเค คุณทำตามวิธีของคุณ ผมก็ทำของผม
‎ผมพยายามทำตามวิธีของคุณมาหกเดือนแล้ว
‎ไม่ คุณไม่เข้าใจ ผมแจ้งทนายไปแล้วด้วย
‎เขาบอกว่า "อย่าพูดกับจิม"
‎"เขาจะแต่งเรื่องและทำเรื่องไม่เหมาะสม"
‎ผมบอก "โอเค ผมจะไม่คุย"
‎งั้นไม่แต่งเรื่อง ขอผมถามคำถามเดียวง่ายๆ
‎- คุณคือคนที่ขึ้นเครื่องบิน... ‎- ผมเพิ่งบอกคุณว่ายังไง
‎ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ปี 1971 หรือเปล่า
‎คุณเรียกตัวเองว่าแดน คูเปอร์หรือเปล่า
‎ผมอาจจะใช่
‎คุณจี้เครื่องบินเมื่อเครื่องออกจากซีแอตเทิล
‎ไปรีโนหรือเปล่า
‎ผมคงพูดไม่ชัดนะ จิม
‎อย่าพยายามเล่นบทแดน เรเธอร์รุ่นเยาว์
‎บ๊อบ ช่วยผมหน่อย
‎เข้าไปในร้านแล้วล็อกประตู ได้ไหม
‎- ตอนนี้เหรอ ‎- ไปเลย
‎บ๊อบ คุณคือดีบี คูเปอร์ใช่ไหม
‎เรามีพยานบอกว่าเคยเห็นคุณที่แอสโทเรีย
‎และโอเรกอน ตั้งแต่ช่วงที่คุณพ้นโทษปี 1971
‎ไปจนถึงช่วงที่เกิดเหตุจี้เครื่องบิน คุณอยู่นั่นไหม
‎บ๊อบ หลังจากพ้นข้อหาฆาตกรรม
‎ทำไมคุณจี้เครื่องบิน
‎ทำไมคุณหนี บ๊อบ ถ้าคุณไม่ผิด
‎หนึ่งในการไล่ล่าคนร้ายครั้งใหญ่ที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์ ‎การบังคับใช้กฎหมายของอเมริกา
‎พูดได้ว่าคนเดียวที่ดังกว่าดีบี คูเปอร์
‎คือคนที่เจอตัวเขา
‎และเมื่อมีชื่อเสียง ก็จะตามมาด้วยเงินทอง
‎ผมรู้ว่าเราทำคุณประสาทกิน ‎ผมไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษที
‎ใช่แล้ว จริงๆ
‎ไม่เลย ผมไม่มี...
‎ขอพื้นที่หน่อยนะ ไม่งั้น ‎หมาของผมจะออกมา ขอบอกให้รู้
‎ผมรู้ว่าคุณมองเห็นว่ามันดูแย่มาก
‎การที่เขาไม่ยอมตอบคำถาม ‎และการที่เขาซ่อนตัว
‎เขาอยากให้คุณบอกเขาว่าไปซะ
‎ผมเป็นห่วงเรื่องความดันของเขา
‎เขาบอกว่า คุณคงได้ยินแล้วเรื่องความดัน
‎ให้ตาย ผมไม่ได้อยากฆ่าหมอนี่
‎ผมเป็นห่วงเขา
‎อากาศร้อน เขามีปัญหาสุขภาพ
‎ทีนี้ เรื่องมันชักจะยาก ซึ่งผมเป็นกังวลมาก
‎ผมไม่ได้มาเพื่อจะทำให้เขาล้มป่วย
‎มันเป็นการแลกเปลี่ยนที่ไม่น่าพอใจมากๆ
‎ไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการเลย
‎ที่จริงมันไม่ได้ปิดประตูแห่งโอกาส ‎สักบาน แต่กลับทำให้ผมนึกถึงสิ่งอื่น
‎มันไม่ได้ดับไฟ แต่กลับจุดเร้าไฟดวงอื่นในใจผม
‎เขาหลบหลีกอย่างบ้าคลั่ง
‎สิ่งที่ผมหวัง สิ่งที่ผมฝันถึง
‎มาตลอดสองปี
‎ซึ่งก็คือการนั่งคุยกับชายคนนี้แบบต่อหน้า
‎และผมรู้สึกว่าสิ่งที่ผมคาดหวัง ‎เป็นจริงแล้วเท่าที่เป็นได้
‎เรารู้สึกว่าเราไขคดีนี้ได้แล้ว
‎ตอนนี้ที่จริงเหลือแค่ให้คนรุ่นหลังพูดว่า ‎"ใช่ เราไขคดีดีบี คูเปอร์ได้แล้ว"
‎แต่เพื่อแสดงให้เห็นจริงๆ ว่าวิธีที่เราใช้นั้นได้ผล
‎เรารู้ว่าใช่คนนี้แหละ
‎ผมคิดว่าหลายสิ่งที่เราเห็นเมื่อไม่นานมานี้
‎ที่เกี่ยวกับโคลแบร์ ‎และทีมงานของเขากับแร็คสตรอว์
‎มีข้อบกพร่องที่สำคัญมาก
‎ผมว่าเขาแค่อยากให้คนรู้จักเขาว่าเป็น
‎คนที่ไขปริศนาคดีดีบี คูเปอร์
‎ชื่อเสียงที่ตามมา
‎ที่จะหาเงินได้ก็คงเป็นส่วนหนึ่ง ไม่รู้สิ
‎อาจจะแค่ได้เป็นส่วนหนึ่งบนหน้าวิกิพีเดียก็ได้
‎ที่มีข้อมูลว่า "ชายคนนี้ ‎ไขปริศนาได้" ผมไม่แน่ใจนัก
‎แต่ผมคิดว่าสุดท้ายแล้วนั่นคือสิ่งที่ผลักดันเขา
‎นั่นคือความเห็นของผม ‎ถึงที่สุดแล้วนั่นคือสิ่งที่ผลักดันเขา
‎และปัญหาก็คือมันบดบังการตัดสินใจ
‎อย่างที่คุณอ้างถึงตัวเอง
‎ประวัติของคุณบอกว่าคุณอาจเป็นดีบี คูเปอร์ก็ได้
‎อาจเป็นได้
‎แร็คสตรอว์เป็นดีบี คูเปอร์หรือไม่นั้น
‎เขาก็สนุกกับจินตนาการที่ว่า
‎คนคิดว่าเขาเป็นดีบี คูเปอร์
‎ฟังนะ ทุกคนที่เริ่มต้นเส้นทางนี้
‎เริ่มด้วยความอยากรู้อยากเห็น
‎พวกเขาหาหลักฐานพิสูจน์ความเชื่อของตน
‎ทุ่มเทเวลามากขึ้นเรื่อยๆ ‎เพื่อรักษาความเชื่อของตนไว้
‎เมื่อพิจารณาทุกอย่างแล้ว ‎สิ่งที่คุณพบ ณ ขณะนั้นก็คือ
‎พวกเขาเลิกตามหาคำตอบ ‎พวกเขาตามหาคำยืนยัน
‎ความเชื่อของตนเกี่ยวกับเรื่องนี้
‎นั่นแหละอคติของการยืนยัน
‎คือตามหาสิ่งที่คุณเชื่อว่ายืนยันความคิดตนเอง
‎หลักฐานมากมายเรียงราย ‎ เป็นแร็คสตรอว์แน่นอน
‎เรากำลังตามหาข้อเท็จจริง ‎นั่นคือสิ่งที่ทีมของผมเตือนผมทุกวัน
‎อย่ามัวแต่จมอยู่กับแง่มุมน่าหลงใหลของปริศนา
‎ให้จดจ่อกับข้อเท็จจริง
‎มีคนมาบอกผมว่า "คุณหมกมุ่นแล้ว"
‎ผมมีแรงผลักดันต่างหาก
‎คดีนี้ยาวนานมาราธอน เป็นความเสียสละ
‎เป็นสนามรบ หลุมขนาดใหญ่
‎ยิ่งคุณเข้าไปเกี่ยวข้องใกล้ชิด ‎ คุณก็ยิ่งยากจะถอนตัว
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย