‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เราทุกคนมีความปรารถนาที่จะเป็นอิสระ
‎แต่มีพลังอย่างหนึ่งที่กักขังเราทุกชีวิต
‎นั่นก็คือแรงโน้มถ่วง
‎ดีบี คูเปอร์ทำสิ่งที่เราทุกคนโหยหาอยากทำ
‎แม้เราจะไม่รู้ตัว ‎และนั่นคือการมีตัวตนเป็นเอกเทศ
‎เพื่อจะทายท้าแรงโน้มถ่วง
‎ทายท้าระบบ
‎นี่คือเรื่องราวลึกลับสุดคลาสสิคฉบับอเมริกันชน
‎ซึ่งเรายังสนใจดูในอีก 50 ปีหลังจากนั้น
‎แต่ยังมีองค์ประกอบของเรื่องนี้ ‎ที่ใครก็ตามที่มีแล็ปท็อป
‎สามารถสืบเสาะ ‎และรู้สึกเหมือนได้เป็นนักสืบเสียเอง
‎ในแง่นี้ นี่คือปริศนายิ่งใหญ่สำหรับยุคอินเทอร์เน็ต
‎(ค้นหา)
‎มันงดงามในแง่ไม่มีการแต่งเติม
‎ผมเรียกมันว่าส่วนประกอบของเจมส์ บอนด์
‎สุภาพบุรุษสุดเนี้ยบที่สวมสูทผูกเนกไท
‎สั่งเบอร์เบินเซเว่น ‎แล้วกระโดดออกจากเครื่องบิน
‎กลางดึก นี่มันบทหนังชัดๆ
‎เขาไม่เคยทำร้ายใคร ‎เขาปล่อยทุกคนลงจากเครื่องบิน
‎ได้เงินไปสองแสนเหรียญแล้ว กระโดด
‎กลางพายุ
‎แถมหนีไปได้ คล่องมากเลยนะ
‎คูเปอร์ตอบสนองความใฝ่ฝันของใครหลายคน
‎การปล้นเงินสองแสนแล้วหายตัวไปได้
‎ผมคิดว่าคดีนี้จะไม่มีวันปิดได้ตลอดไป
‎(ตอนที่ 3 พระเยซูอยู่ในแซนด์วิช)
‎(ฮอลลีวูด)
‎(ลอสแอนเจลิส ปี 2016)
‎เราสืบสวนเรื่องนี้อย่างยากลำบาก
‎เราใช้เงินส่วนตัวจำนวนมาก
‎และผมใช้เวลาห้าปีขัดเกลาบท ‎และขายให้ช่องฮิสทอรี
‎กว่าจะถึงตรงนั้นไม่ง่ายเลย
‎เป็นช่วงที่น่าตื่นเต้นเมื่อทอม ‎ขายเรื่องนี้ให้ฮิสทอรีได้ในที่สุด
‎เพราะเป็นโปรเจกต์ที่อาจใช้เงินทุ่มสร้าง
‎โดยไม่ได้อะไรตอบแทนเลย
‎ช่องฮิสทอรีอยากให้ทอมกับผมมีส่วนร่วมเขียนบท
‎โอเค ทำให้เราเชื่อนะ
‎- ลุยเลย ‎- ได้
‎เรานำเสนอคดีนี้ต่อทอม ฟูเอสทิส ‎และพยายามทำให้เขาเชื่อ
‎ทอมเคยเป็นผู้บริหารเอฟบีไอ
‎ซึ่งเกษียณแล้ว
‎และเป็นนักเขียนนิยายอาชญากรรม
‎(บิลลี่ เจนเซน)
‎ทอม ฟูเอนทิสพูดถึงคดีของเราไว้อย่างน่าทึ่งว่า
‎"มันยอดเยี่ยมมาก ‎น่าจะเป็นเขา เก้าส่วนสิบเลย"
‎(โรเบิร์ต แร็คสตรอว์ ‎นักสืบไซเบอร์: การสวมรอย)
‎แต่ภายในหกเดือน
‎ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
‎นึกว่าหลักฐานทุกอย่างที่พวกเขานำมาเปิดเผย
‎ในช่องฮิสทอรีน่าเชื่อถือมากแล้ว
‎แต่เมื่อคุยกับทอม
‎ผมคิดว่ามีคนบอกเขาอย่างหนึ่ง ‎ว่าพวกเขาจะทำอะไร
‎แล้วมันก็เปลี่ยนไปคนละทาง
‎เรามาบอกเล่าความคืบหน้า
‎ล่าสุดเกี่ยวกับคดีนี้ที่เราทำไปแล้ว
‎เราไม่ทันตั้งตัว
‎ในตอนที่สอง เอฟบีไอจัดการ
‎นำพนักงานต้อนรับคนสำคัญของเรื่อง
‎มาปรากฏตัวหน้ากล้อง
‎จัดหารูปภาพผู้ต้องสงสัยทุกคน ‎ว่าจะเป็นดีบี คูเปอร์
‎ผมก็นึกว่า "นี่มันพิลึก"
‎ผู้หญิงคนนี้ไม่เคยให้สัมภาษณ์เลย
‎(ทีน่า มัคลาว พนักงานต้อนรับเที่ยวบิน 305)
‎เขาดูเหมือนคนนี้ไหม ชายที่นั่งข้างคุณ
‎ไม่ ฉันว่าไม่เหมือน
‎ฉันไม่คิดอย่างนั้น
‎ในตอนท้าย
‎เธอพิจารณาภาพผู้ต้องสงสัย ‎ร่วมกับเอฟบีไอและฟูเอนทิส
‎และเธอทำลายทุกอย่าง
‎ทำลายทฤษฎีทั้งหมดของคดีนี้
‎ในตอนนั้น ผมรู้สึกได้ว่าทอม ‎ที่อยู่ทางขวาของผมรู้สึกแย่
‎อย่างที่เรารู้กันว่า พยานบุคคลนั้นเชื่อถือไม่ได้
‎แถมยังมาพูดหลัง 40 กว่าปีผ่านไป
‎และไม่เห็นตัวเขาจริงๆ ‎ตอนที่เธอพบเขาบนเครื่องบิน
‎ผมไม่คิดว่าเธอจะเห็นด้วย
‎ถ้าเธอเห็นด้วย ผมคงตะลึง บอกตรงๆ
‎ทนายผู้ซักพยานจะบอกคุณว่า
‎เมื่อพบพยานเห็นเหตุการณ์จริง
‎อย่างดีที่สุดพวกเขาจะพูดถูกต้อง 50%
‎อย่างที่รู้ว่ามีสี่คนเห็นเหตุการณ์หนึ่ง
‎และทุกคนจะเล่าเหตุการณ์นั้นต่างกัน
‎ไม่ใช่แค่รายงานตาม
‎การรับรู้ของตนเอง
‎แต่ยังเล่าตามอคติส่วนตัว
‎ผมมั่นใจว่าแร็คสตรอว์ไม่ใช่คูเปอร์
‎เรามีหลักฐาน 93 ชิ้น ‎สำหรับทำสารคดีช่องฮิสทอรี
‎เราถอดรหัสได้หลายอย่าง
‎เรามีพยาน เราถึงกับ ‎รวบรวมทักษะต่างๆ ได้ครบ
‎เราคิดว่าเป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือมาก
‎หนึ่งในหลักฐาน 93 ชิ้นนั้น ‎เป็นเงินของกลางหรือร่มชูชีพหรือเปล่า
‎ไม่ บิลลี่ เรารู้ว่าไม่มีหลักฐานพวกนี้ ‎เรามีหลักฐานแวดล้อม
‎จากข้อมูลทั้งหมด 93 อย่าง
‎ไม่มีอะไรบ่งชี้ว่าเขาอยู่บนเครื่องบินลำนั้น
‎ไม่มีอะไรยืนยันด้วยซ้ำว่า ‎เขาอยู่ที่พอร์ตแลนด์ในวันนั้น
‎ไม่ว่าคุณอยากจะล้มประเด็น ‎"แร็คสตรอว์เป็นดีบี คูเปอร์หรือไม่" แค่ไหน
‎มันก็เป็นการไม่ยุติธรรมและไม่ซื่อตรง
‎ที่จะนำเสนอหลักฐานแบบนี้
‎ซึ่งในตอนนั้นทำให้ผมโมโหมาก
‎และตอนนี้ก็ยังโมโห
‎ผมจะไม่มีวันลืมที่ผู้กำกับบอกผมว่า
‎"คุณควรขอโทษแร็คสตรอว์แล้วไหม"
‎ผมบอกว่า "ผมไม่มีอะไรให้ต้องขอโทษ ‎ผมกับทีมงานมั่นใจ"
‎ทอมถูกจัดให้เป็น
‎หนึ่งในพวกบ้าทฤษฎีสมรู้ร่วมคิดทั่วไป
‎แทนที่จะเป็นนักสืบเชิงระเบียบวิธี ‎แบบที่เขาเป็นมาทั้งชีวิต
‎ผมรู้สึกเห็นใจทอม ‎เพราะเขาทุ่มเทสืบเรื่องนี้หลายปี
‎อย่างถูกระเบียบวิธี
‎การที่เขาถูกลดทอนความน่าเชื่อถือแบบนั้น ‎ทำให้ชื่อเสียงเขาเสียหาย
‎ไม่ใช่แค่นั้น แบบนี้ไม่ถูกต้อง
‎- สบายดีไหม ‎- สบายดี
‎ข้อสรุปของผม ผมคิดว่าทอมเคยถามผมหน้ากล้อง
‎เขาถามว่า "คุณไม่คิดว่า ‎เป็นเขาสินะ" ผมตอบ "ไม่คิด"
‎เพราะพวกเขาเข้าถึงข้อมูลในเอฟบีไอ
‎ซึ่งเราทำไม่ได้
‎มันง่ายแค่นั้นเลย
‎ผมกับทอม
‎เราไม่ได้คุยกันมากนักหลังจากนั้น
‎ในตอนท้ายของสารคดี ‎พวกนั้นปิดประตูใส่หน้าเขา
‎พวกเขาปิดคดีนี้
‎(เจ เอ็ดการ์ ฮูเวอร์ สำนักงานเอฟบีไอ)
‎หลังจากติดตามการสืบสวนที่ ‎ยาวนานและยากลำบากที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์ของเรา เอฟบีไอจะถอนกำลัง
‎ที่เคยทำคดี 45 ปี ดีบี คูเปอร์นี้
‎ในสัปดาห์เดียวกับที่สารคดีเรื่องนี้ออกอากาศ
‎เอฟบีไอก็ปิดคดีนี้
‎งั้นคดีนี้ก็โดนปิดแล้วเหรอ
‎ในด้านบริหารจัดการ ครับ
‎ผมมองว่า เอฟบีไอแอบตกลงกับรายการ
‎หลังวันที่ออกฉาย เอฟบีไอก็จัดแถลงข่าวว่า...
‎เราพิจารณาทุกอย่างที่มีอยู่อย่างละเอียด
‎"เราพิจารณาข้อมูลของโคลแบร์แล้ว ‎และไม่พบอะไรใหม่"
‎ไม่มีอะไรใหม่เลย
‎(ทัศนะและความคิดเห็นของ ‎ทอม โคลแบร์และทีมคดีปริศนา)
‎(ในรายการดีบี คูเปอร์: คดีปริศนา ‎ของช่องฮิสทอรี)
‎(ความเห็นของพวกเขาเท่านั้น)
‎(การคาดเดาว่ามีการสมรู้ร่วมคิด ‎ระหว่างช่องฮิสทอรี)
‎(กับเอฟบีไอยังไม่ได้รับการพิสูจน์)
‎(เอฟบีไอสั่งปิดคดีปริศนาตลอดกาล)
‎เขาหนีรอดไปได้ ‎หรือเขาตายระหว่างพยายามหนี
‎ตอนนี้พอจะพูดได้ว่าเราคงจะไม่มีวันรู้
‎ผ่านไป 45 ปีแล้ว ทำไมพวกเขาเพิ่งปิดคดีนี้
‎เป็นคำถามที่ดี
‎ผมให้คำตอบไม่ได้หรอกนะ
‎มีบางอย่างทะแม่งๆ แน่นอน
‎ใช่ แต่ผมก็ไม่มีวิธีจับให้ได้ไล่ให้ทัน
‎เมื่อมีคนบอกว่า "คุณทำอะไรไม่ได้หรอก"
‎มันก็...
‎นั่นแหละคือสิ่งที่ผลักดันทุกคนในทีมนี้
‎ผมอยากจะพูดถึงการเลี่ยงคำถาม
‎การบิดเบือนข้อมูล คำโกหกต่างๆ
‎ที่จะขัดขวางการสืบสวนครั้งนี้ ‎หลังจากผมสืบมาเจ็ดปี
‎กลุ่มของโคลแบร์ควรเริ่ม ‎ยอมรับได้แล้วว่าหลักฐานชี้ชัด
‎ซึ่งทั้งหมดนั้นบอกว่าแร็คสตรอว์ไม่ใช่ดีบี คูเปอร์
‎มีประเด็นหนึ่งที่ว่า ‎พยานทุกคนที่เคยเห็นดีบี คูเปอร์
‎บอกว่าเขาดูอายุ 40 กลางๆ
‎แต่โรเบิร์ต แร็คสตรอว์อายุแค่ 28 ปี
‎ในขณะเกิดเหตุจี้เครื่องบิน ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญ
‎เมื่อกลุ่มของโคลแบร์ ‎แทนที่จะยอมรับความเป็นจริง
‎ก็เลยเลือกเชื่อทางที่ง่ายกว่านั้น
‎ซึ่งก็คือบอกเป็นนัยว่าเอฟบีไอ ‎และอีกหลายคนสมรู้ร่วมคิดครั้งใหญ่
‎เพราะต้องมีคำอธิบายสิว่า
‎ทำไมพวกเขาตั้งข้อหาแร็คสตรอว์ไม่ได้
‎และคำอธิบายนั้นต้องเข้าข่ายทฤษฎีสมรู้ร่วมคิด
‎เราไม่ได้มาตั้งคำถาม ‎กับคนที่ทำตัวเป็นเงาเพื่อให้เราปลอดภัย
‎แต่เราตั้งคำถามกับคนที่มีหลายตัวตน
‎มีประวัติอาชญากรรมหลายครั้ง
‎และเมื่อโดนจับ เขากลับมีบัตรผ่านรอดคุก
‎เพราะเขาคือนักบินของซีไอเอ
‎เรื่องมีอยู่ว่าแร็คสตรอว์ทำงานให้ซีไอเอ
‎และเพราะหลายอย่างที่เขาเคยทำให้ซีไอเอ
‎พวกเขาไม่อยากให้ข้อมูลนั้นรั่วไหล
‎จึงตกลงกับเอฟบีไอเพื่อขอให้เขาพ้นโทษไปได้
‎ผมได้ยินข่าวลืออย่างนั้น
‎แต่ไม่มีข้อเท็จจริงยืนยัน
‎เอฟบีไอจะโจมตีทุกคนกับเรื่องทำนองนี้
‎เมื่อฉันเห็นที่แร็คสตรอว์ให้สัมภาษณ์ ‎เขาพูดเหมือนเป็นนาวิกโยธินนายหนึ่ง
‎ผู้เชี่ยวชาญด้านระเบิดใต้น้ำ ‎การทำลายอาคาร ปฏิบัติการใต้น้ำ
‎อากาศ ทะเล พื้นดิน
‎เขาพูดเหมือนอดีตทหารผ่านศึก
‎เขาไม่ได้พูดเหมือนซีไอเอ
‎คนของซีไอเอที่มีประสบการณ์เหล่านั้น
‎คงไม่บอกให้คุณรู้ง่ายๆ อยู่ดี
‎คือเราไม่พูดเรื่องพวกนี้กับใคร
‎ผมบอกว่า "ถ้าเอฟบีไอปฏิเสธเรา ‎ผมจะโทรหาทีม"
‎เรากำลังคิดว่า "ทำไมคุณปกปิดเรื่องนี้" ‎ เราไม่รู้อะไรเกี่ยวกับซีไอเอ
‎(สำนักข่าวกรองกลาง)
‎หยุดๆ
‎เอฟบีไอกับซีไอเอปกปิดเรื่องทั้งหมดนี้รึเปล่า
‎ช่วยเลิกคิดแบบนี้ทีเถอะ
‎ถ้าเอฟบีไอกับซีไอเอและมนุษย์ต่างดาว
‎ร่วมมือกันปกปิดบางอย่าง
‎คุณคิดว่าพวกเขาจะปกปิด ‎เรื่องธรรมดาเล็กๆ น้อยๆ
‎เช่นการจี้เครื่องบินในเขต ‎ตะวันตกเฉียงเหนือของแปซิฟิก
‎ปี 1971
‎ซึ่งไม่แม้แต่จะระดมเงินมากพอ ‎ให้ซื้อแฟรนไชส์อาร์บี้สักร้านด้วยซ้ำเหรอ
‎เบคอน เชดดาร์ ‎และมันฝรั่งทอดม้วน แค่ 2.99 ดอลลาร์
‎จริงเหรอนั่น
‎ผมไม่ได้เป็นปฏิปักษ์กับทฤษฎีสมรู้ร่วมคิดนะ ‎มันก็เป็นไปได้สำหรับคนไม่รู้จักคิด
‎แต่การคิดว่านี่คือคนที่ปฏิเสธความจริงที่พิสูจน์ได้
‎ซึ่งอยู่ต่อหน้าต่อตาเรา มันทำให้ผมจะบ้าตาย
‎เอ็นบีซี สปอร์ตส์ขอเสนอ...
‎การแข่งโรสโบว์ลปี 1970
‎ผมรู้ว่าหลายคนคิดว่าผมคงเป็นบ้า
‎แต่เพื่อให้คุณเข้าใจวิธีคิดของผม
‎คุณต้องย้อนกลับไปเดือนมกราคม ปี 70
‎ผมกำลังดูการแข่งโรสโบว์ลอยู่
‎แล้วจู่ๆ ผมก็เป็นอะไรไม่รู้
‎ตาของผมเดี๋ยวมองเห็นเดี๋ยวมองไม่เห็น
‎วิ่งเข้าไปได้แล้ว ไมค์ โอลด์แฮม
‎ดาวน์ที่สาม แปดหลา
‎มีเสียงดังก้องในหัวผม
‎พ่อผมซึ่งเป็นจิตแพทย์ กับแม่ผมบอกว่า
‎"เราจะพาลูกไปที่ ‎รพ.เซนต์จอห์นในซานตาโมนิกา"
‎(แผนกรับตัว แผนกฉุกเฉิน)
‎ตอนอยู่ในลิฟต์ ผมก็มีอาการโคม่า
‎หมอบอกว่าผมไม่รอด "เราทำอะไรไม่ได้"
‎แม่ผมเตรียมชุดดำแล้ว
‎แล้วจู่ๆ ผมก็ลืมตา
‎พวกเขาบอกว่า "ไม่รู้ว่าลูกรอดมาได้ยังไง"
‎และหลังจากนั้น
‎พ่อก็กลับมาบอกว่า ‎ "ลูกต้องค้นหานะว่าทำไมยังมีชีวิตอยู่"
‎เราเป็นครอบครัวที่เชื่อ ‎เรื่องจิตวิญญาณมาก ซึ่งนับเป็นจุดเริ่มต้น
‎ตอนนั้นผมอายุ 11 ปี
‎และผมต้องหัดเดิน พูด และอ่านใหม่อีกครั้ง
‎สิ่งที่ช่วยผมไว้คือหนังสือพิมพ์
‎พ่อจะนั่งประจำที่โต๊ะ
‎อ่านข่าวพาดหัวต่างๆ เราทุกคนจำภาพนี้ได้
‎เป็นเพราะหนังสือพิมพ์รายวันเหล่านี้
‎ผมจึงเข้ามาทำงานข่าว ที่ซีบีเอส ที่พาราเมาท์
‎นับจากวันนั้นที่ครอบครัวผมพูดกับผมว่า
‎"ลูกต้องค้นหาว่าทำไม" ผมจึงมาทำงานตรงนี้
‎และที่ฮิสทอรี
‎เมื่อพวกเขากลับมาบอกเราว่า...
‎เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาผิดเขา
‎เมื่อพยานที่ใกล้ชิดที่สุดบอกว่า "ไม่ใช่เขา"
‎"ไม่ใช่เขา เราจะไม่ทำคดีนี้ต่อ"
‎"เราจะส่งแฟ้มคดีนี้เข้ากรุสมบัติ ‎ในเรื่องขุมทรัพย์สุดขอบฟ้า
‎แล้วมันก็จบ"
‎มันทำให้เราแน่ใจว่า "เรารู้ว่าศัตรูคือใครแล้ว"
‎หลังจากสารคดีเรื่องแรกผ่านไป
‎เราก็มีทนายในดีซีทำการฟ้องร้อง
‎(ปี 2016)
‎คดีที่กำลังมีการยื่นฟ้องในดีซีตอนี้
‎ระบุว่าคดีของดีบี คูเปอร์คลี่คลายแล้ว
‎(ทีมนักสืบที่คิดว่า ‎ค้นพบดีบี คูเปอร์แล้ว ยื่นฟ้องเอฟบีไอ)
‎ทอม โคลแบร์ เขากับทนาย
‎เป็นตัวตั้งตัวตีสำคัญ
‎ในการฟ้องร้องเอฟบีไอ
‎คำฟ้องเรียกร้องให้เอฟบีไอมอบ
‎เอกสารการสืบสวนทั้งหมด
‎การฟ้องร้องใช้เวลาครึ่งปี
‎ผู้พิพากษาเห็นด้วยกับเรา ‎เราจึงได้เอกสารทั้งหมด
‎เราได้รับข้อมูลประจำเดือนจากเอฟบีไอ
‎ซึ่งเป็นข้อมูลใหม่อย่างน้อย 500 หน้า
‎ที่คนนอกเอฟบีไอไม่เคยเห็นมาก่อน
‎(เว็บของทอม โคลแบร์)
‎เมื่อทอม โคลแบร์เปิดเผย ‎ข้อมูลทั้งหมดของเอฟบีไอ
‎ผมจึงได้อ่านข้อมูลเทียบเท่า ‎เอกสารประมาณ 25,000 หน้า
‎ของรูปเอกสารเดิมของเอฟบีไอที่เกี่ยวกับคดีนี้
‎ได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับเนกไท
‎เรื่องก้นบุหรี่
‎และสิ่งที่เกิดขึ้นกับหลักฐานพวกนี้
‎เหมือนเป็นพายุเอกสาร
‎ข้อมูลบางอย่างเป็นการตัดเก็บจากหนังสือพิมพ์
‎บางอย่างเป็นบันทึกภายในหน่วยงาน
‎บางอย่างเป็นจดหมายที่เอฟบีไอรับและส่ง
‎บางอย่างเป็นหลักฐานสำคัญ ‎ซึ่งวนเวียนเป็นหลักอยู่กับ
‎ปากคำของพยาน ‎ทั้งพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินและอื่นๆ
‎และบ้างก็จากการวิเคราะห์ของเอฟบีไอเอง
‎ในแง่ของผู้ต้องสงสัย ‎และสิ่งของต้องสงสัยบางอย่าง
‎ซึ่งเป็นข้อมูลที่มีค่ามากมาย
‎รวมถึงข้อมูลเชิงลึก เป็นต้น
‎นี่แหละทำให้ผมจมกับเรื่องนี้ ‎เพราะมันมีความคืบหน้าไปอีกขั้น
‎น่าสนใจด้วย
‎(วันที่ 17 มกราคม 2017)
‎เอฟบีไอไขคดีไม่ได้ ‎แต่ตอนนี้นักวิทยาศาสตร์คิดว่า
‎พวกเขาตีวงค้นหาผู้ต้องสงสัยแคบลงแล้ว
‎โดยอิงจากหลักฐานที่พบในเนกไทของเขา
‎นักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ‎ซึ่งเรียกตัวเองว่านักสืบสมัครเล่น
‎พบอนุภาคกว่าหนึ่งแสนชิ้น
‎ของแร่ธาตุหายากบนโลก
‎มีหลายชื่อเช่น สตรอนเทียม ‎อีเทรียม และซีเรียม
‎เคลือบอยู่บนไทของดีบี คูเปอร์
‎ทุกวันนี้ เมื่อเป็นเรื่องของดีบี คูเปอร์
‎งานวิจัยดีๆ มากมาย ‎เป็นผลงานของพลเรือนรายบุคคล
‎มีคนหยิบมือหนึ่งที่วนเวียนทุ่มเทเป็นประจำให้คดีนี้
‎โดยใช้วิธีทางวิทยาศาสตร์ ‎ไล่ดูเอกสารของเอฟบีไออย่างละเอียด
‎ลงแรงสืบเสาะข้อมูลภาคสนามจริงก็มี
‎ก็มีทั้งผม
‎มีทั้งทอม เคย์ ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์
‎มีสุภาพบุรุษคนหนึ่งใช้ชื่อว่า "นิรนาม"
‎เสนอผู้ต้องสงสัยรายหนึ่งชื่อ วิลเลียม เจ สมิธ
‎มีสุภาพบุรุษอีกคนชื่อ มาร์ตี้ อันดราเด
‎ซึ่งเคยทำวิจัยอย่างจริงจัง ‎เรื่องความสามารถในการเอาตัวรอด
‎จากการกระโดดร่มชูชีพ
‎แหล่งให้ความเพลิดเพลินเรื่อง ‎ดีบี คูเปอร์แก่คนทั่วไปมากที่สุด
‎คงเป็นพ็อดแคสต์คูเปอร์ วอร์เท็กซ์
‎ผมคิดตลอดเวลาเลย "มันเป็นยังไงนะ ‎ตอนที่รองเท้าของเขาแตะพื้นดิน"
‎"เขาเห็นอะไร เขาคิดถึงอะไรเป็นสิ่งแรก"
‎และเมื่อนึกว่าผมคงไม่มีวันรู้คำตอบเหล่านี้
‎ทำให้ผมจะบ้าตาย
‎หนึ่งในคำอุทธรณ์ที่สำคัญที่สุด ‎ในคดีคูเปอร์สำหรับผม
‎คือวิธีปล้นที่เป็นปริศนา
‎ลองนึกว่าผมเป็นเขา
‎"ฉันวางแผนอย่างนี้ ‎และทำตามนั้น แล้วรอดไปได้"
‎อรุณสวัสดิ์ทุกคน ผมทอม โคลแบร์
‎ต่อมาคุณยังมีคนอย่างโทมัส โคลแบร์
‎ซึ่งเขาอ้างว่าเขาเป็นคนแปลก
‎ทอม โคลแบร์เป็นหนึ่งในฮีโร่
‎เรื่องที่เขาเปิดเผยข้อมูลทั้งหมดของเอฟบีไอ
‎ซึ่งน่าตื่นเต้นมาก แต่แล้วก็มีอีกส่วน
‎ซึ่งเฉไฉออกนอกทางเล็กน้อย
‎ทอมเชื่อเต็มที่และยังคงเชื่อเต็มที่ว่า
‎ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมนับถือ
‎ปัญหาของการเชื่อมั่นขนาดนั้น
‎คือมันเป็นไปได้ว่า
‎คุณใช้หลักฐานทุกชิ้นเข้าข้างตัวเอง
‎หลักฐานที่มีหลากหลายมาก
‎เรื่องของโคลแบร์น่ะ
‎ผมติดตามอย่างใกล้ชิด ‎เหมือนที่ติดตามเรื่องดีบี คูเปอร์
‎ครั้งแรกที่ได้ยิน ผมคิดว่าน่าสนใจมาก
‎แต่ทอมเปลี่ยนผ่านจาก ‎การพิสูจน์ทฤษฎีมาขายให้เราเชื่อแทน
‎คนส่วนใหญ่ที่ผมรู้จัก
‎คิดว่าการที่โคลแบร์พยายาม
‎ทำให้คนทั้งโลกคิดว่า ‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์คือดีบี คูเปอร์
‎เป็นแค่อุบายเล่นใหญ่ระดับฮอลลีวูด ‎เพื่อหาชื่อเสียงและเงินทอง
‎แต่โคลแบร์กลายเป็นช่องทางลำเลียงใต้ดิน
‎เป็นคนที่ได้รับข้อมูลมากมาย
‎กลับกัน เขาก็มอบรายชื่อผู้ต้องสงสัยเป็นคูเปอร์
‎ผมไม่เคยเป็นแฟนคลับคูเปอร์
‎ผมไม่เคยร่วมวงถกเถียงตามบล็อกต่างๆ
‎"คนนี้สิใช่ คนนั้นสิใช่" ‎พวกเขาหมกมุ่นเถียงกันอย่างนั้น
‎ในกรณีของคูเปอร์ พายุลูกใหญ่คืออินเทอร์เน็ต
‎กลุ่มคนหลากหลายมีเครื่องมือ
‎ที่จะสื่อสารกันแล้ว
‎และเช่นเดียวกับที่อื่น ในนั้น ‎เต็มไปด้วยข้อเท็จจริงที่ถูกนำเสนอผิดๆ
‎ทฤษฎีบ้าบอต่างๆ
‎อาชญากรรมฝีมือคนวงใน ปฏิบัติการลับ
‎ดีบี คูเปอร์มาจากดาวอังคาร ‎ และถูกยูเอฟโอรับตัวไป
‎ทิศทางของคดีนี้ไปอย่างนั้นแหละ
‎ตอนนี้เราอยู่ในวิถีทางค้นหาความจริง ‎ที่ขับเคลื่อนด้วยทฤษฎีสมรู้ร่วมคิด
‎การพยายามรับรู้ความจริง
‎กลายเป็นอาชีพหลักของประชาชนอเมริกันไปแล้ว
‎และคดีคูเปอร์เป็นฟันเฟืองเล็กๆ ‎ของพลังขับเคลื่อนนี้
‎บนกระดานข่าวเกี่ยวกับคูเปอร์มากมายนั้น ‎นักล่ารายหนึ่งเขียนถึงอีกคนว่า
‎"พระเยซูอยู่ในแซนด์วิช"
‎ลินดา โลว์บอกว่าเธอกำลังมองภาพพระเยซู
‎ในชีสที่ละลาย
‎ภาพที่เห็นนี้มันช่างสวยงามค่ะ
‎ทำให้ฉันอยากยิ้มไปด้วย
‎ทุกคนในเรื่องนี้เห็นพระเยซูในแซนด์วิช
‎เพราะเราทุกคนเห็นสิ่งที่เราอยากเห็น ‎เราฉายภาพตัวเราเอง
‎มนุษย์ก็ทำอย่างนี้ เรามองหา ‎ความเชื่อมโยงระหว่างสรรพสิ่ง
‎บางครั้งเมื่อบางอย่างสอดคล้องกัน ‎เราก็ประกาศว่านั่นคือความจริง
‎ไม่ว่าจะเป็นพระเยซูในแซนด์วิช
‎หรือพี่น้องคุณเองในภาพใบหน้าของบิง ครอสบี้
‎นี่แหละสิ่งที่เกิดกับคดีคูเปอร์
‎ในช่องว่างระหว่างข้อมูล ‎จิตใจเราก็กำหนดความเชื่อขึ้นมา
‎กับข้อมูลนั้น และกับผู้ต้องสงสัยที่เราต้องการ
‎(คิดว่าเป็นดเวน เวเบอร์เพราะ)
‎(ชอบสุดคือวิลเลียม เจ สมิธ)
‎ในชุมชนค้นคว้าออนไลน์เกี่ยวกับคูเปอร์
‎คนส่วนใหญ่มีทัศนคติที่ตนเองยึดมั่นแรงกล้า
‎สังคมออนไลน์อาจเป็นพิษได้เล็กน้อย
‎และไม่ค่อยน่าเข้าใกล้สำหรับผู้มาใหม่
‎แต่ละวันมีความคิดเห็นหลายร้อย
‎และสถานการณ์จะดุเดือดร้ายกาจได้เร็วมาก
‎ผมเคยตกเป็นเป้าโจมตี ‎ทางไซเบอร์ เคยถูกขโมยข้อมูล
‎ทำให้คอมพิวเตอร์ของผมเสียหาย ‎ ต้องล้างเครื่องใหม่
‎สังคมออนไลน์ร้ายกาจมาก
‎เห็นได้ชัดว่าบางความเห็นเป็นของ ‎นักสืบรายอื่นๆ ที่สืบคดี ดีบี คูเปอร์
‎(สถานการณ์เลวร้ายเกินคุม)
‎เคยมีคนโพสต์รูปของครอบครัวผม
‎บอกว่าภรรยาและลูกๆ ของผมน่าเกลียด
‎ผมว่ามันไปกันใหญ่
‎ทุกคนพยายามปกป้องข้อมูลที่ตัวเองมี
‎ผมชื่อทิม เอวานส์
‎นักข่าวสืบสวนของอินเดียนาโพลิส สตาร์
‎(อินดี้สตาร์)
‎ในปี 2018 หนังสือพิมพ์ได้รับ ‎โทรศัพท์เสนอข่าวจากทอม โคลแบร์
‎มีคนบอกว่า "คงเหมาะให้ทิมเขียนเรื่อง"
‎ผมได้คุยโทรศัพท์
‎และทอมกระตือรือร้นมากที่จะเล่าเรื่องนี้
‎เขามั่นใจว่าเรื่องนี้ยอดเยี่ยม
‎เขามีท่าทีเป็นกันเอง ชื่นชมผลงานของผม
‎เขาทำการบ้านมาก่อน รู้เรื่องที่ผมเคยเขียน
‎ออกจากเอาใจผมนิดหน่อย ดึงดูดให้ผมสนใจ
‎ทอมบอกว่า "คุณคือคนที่ ‎ผมอยากเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง"
‎เขาเคยไปหาฉบับอื่นแล้ว ‎ ผมเลยไม่แน่ใจว่าเขาคิดแบบนั้นจริง
‎แต่เขาติดตามผลอย่างจริงจัง
‎"คืบหน้าหรือเปล่า คุยกับคนนั้นคนนี้หรือยัง"
‎เขามีท่าทีรุกและดื้อรั้น ‎มากกว่าแหล่งข่าวทั่วไปมาก
‎คนส่วนใหญ่นั้น ผมต้อง ‎ล่อหลอกเอาเรื่องจากพวกเขา
‎ส่วนเขาเหมือนสาดข้อมูลใส่ผมเลย
‎ทอมมีพลังเหลือเฟือมากกับคดีนี้
‎เขาทุ่มเทไปมากมายด้วย
‎เขาจึงอยากให้เรื่องนี้มีผลน่าพอใจ
‎ทอมอยากผลักดันให้เต็มที่ ‎ที่ทำได้ ทั้งวิธีการเล่าเรื่อง
‎ใครที่ผมควรไปคุยด้วย ‎แต่นั่นไม่ใช่วิธีทำงานของผม
‎ผมซาบซึ้งที่เขาช่วยและชี้แหล่งข้อมูลให้
‎แต่ผมต้องค้นคว้าและหาข้อเท็จจริงของผมเอง
‎และค้นหาว่าแร็คสตรอว์เป็นคูเปอร์จริงหรือเปล่า
‎(ปี 2018)
‎บ๊อบพูด
‎คุณแร็คสตรอว์ ผมชื่อทิม เอวานส์
‎ผมเป็นนักข่าวจากหนังสือพิมพ์อินดี้สตาร์
‎ขอโทษที่ผมโทรหาคุณกะทันหันอย่างนี้แต่ว่า
‎มีชายคนหนึ่งชื่อโคลแบร์ได้ติดต่อผม
‎เขากล่าวหาว่าคุณคือ
‎ชายที่ทำการจี้เครื่องบิน ‎ซึ่งรู้จักกันในชื่อดีบี คูเปอร์และ...
‎ผมไม่รู้นะ แต่โคลแบร์โจมตีผมมาตลอด
‎หลายปีแล้ว
‎จนมีเรื่องฟ้องร้องใหญ่โต
‎แล้วสิ่งที่เขาทำในตอนนี้คือ
‎ส่งข้อมูลหนาหกหน้า
‎ไปยังหนังสือพิมพ์ในเมืองเล็กๆ
‎แล้วทีนี้ก็รวมหัวกันโจมตีผม ‎แบบบลิทซ์ครีคของพวกนาซี
‎และตอกตะปูปิดฝาโลงแร็คสตรอว์อีกครั้ง
‎ตอนนี้มันเป็นอย่างนี้
‎คุณเคยฟ้องร้องเขาเหรอครับ
‎- กำลังทำ ‎- กำลังทำเหรอ โอเค
‎ห้ามตีพิมพ์เรื่องเกี่ยวกับผม
‎ผมจะฟ้องให้พวกคุณหมดตัวแน่
‎แล้วคุณใช่หรือไม่ใช่...
‎คุณจะปฏิเสธสิ่งที่เขาพูดว่าเป็นจริงเหรอครับ
‎อย่าเจาะลึกขนาดนั้นเลย ‎คำถามนี้มูลค่า 40 ล้านดอลลาร์เชียวนะ
‎ให้เขาตอบสิ เขาพูดว่าไง
‎เขาบอกว่าเป็นคุณ ผมจะให้โอกาสคุณปฏิเสธ
‎โอกาสที่จะขุดคุ้ยว่าเขาพูดความจริงหรือเปล่า
‎ระหว่างที่ผมสัมภาษณ์แร็คสตรอว์
‎ผมให้โอกาสเขาอย่างน้อยสี่ครั้ง ‎ที่จะพูดว่า "ผมไม่ใช่ดีบี คูเปอร์"
‎"ผมไม่ใช่คนทำเรื่องนั้น"
‎เขาเอาแต่พูดเล่นว่า
‎เขาอาจจะใช่ "ผมอาจจะรู้มากกว่าที่ผมบอก"
‎ผมรู้สึกว่าเขาอยากให้คนเข้าใจว่าเขาคือคูเปอร์
‎อยากให้ปริศนานี้คงอยู่ต่อไป อยากมีส่วนร่วม
‎เขารู้ดีว่าโคลแบร์กำลังทำอะไร
‎เขารู้ตารางงานของโคลแบร์
‎ตรงนี้ก็น่าสนใจมาก
‎เขารู้มากขนาดนั้นได้ไง
‎พวกเขาเป็นทีมเดียวกันหรือเปล่า ‎ เป็นศัตรูกันจริงหรือเปล่า
‎นี่มันยังไงกันแน่
‎พวกเขาร่วมกันขายเรื่องนี้หรือเปล่า
‎ถ้าพวกเขาร่วมมือกันได้
‎ผมว่าแร็คสตรอว์คงจะสนใจแน่นอน
‎ผมว่าสิ่งเดียวที่ยับยั้งเขาไว้คือ ‎การสารภาพว่าเป็นคนทำ
‎แต่ผมได้ยินข่าวลือว่าโคลแบร์เสนอเงินให้เขา
‎เพื่อสารภาพนะ
‎เรามาบอกคุณว่ามีข่าวดี
‎และเริ่มที่เช็คเงินสด 20,000 ดอลลาร์
‎เพื่อให้คุณเล่าเรื่องจริง
‎เป็นความสัมพันธ์ที่น่าสนใจนะ ผมบอกได้เลย
‎แร็คสตรอว์เป็นพวกต่อต้านสังคมที่หลงตัวเอง
‎เขาเป็นแบบนั้นจริงๆ
‎เขาพยายามเรียกร้องความสนใจ
‎แต่เราไม่เคยตอบรับหลังจากดักซุ่มถามเขา
‎ผมไม่เคยคุยกับแร็คสตรอว์อีกเลย
‎ผมจดจ่อกับการรวบรวมหลักฐาน ‎ทำการสืบสวนต่อไป
‎รู้อะไรบ้างไหมเกี่ยวกับ ‎คนในอินเดียนาที่เขาน่าจะ
‎ถอดรหัสข้อความหรือ...
‎เขาชื่อเชอร์วูด ใช่ไหม
‎ใช่ คิดว่านะ
‎เป็นช่วงไชโยโห่ร้องก็ว่าได้สำหรับโคลแบร์
‎คว้าฟางเส้นสุดท้าย
‎(วีทฟิลด์ อินเดียนา)
‎ตอนนั้นเดือนธันวาคม ปี 2017 ‎ผมท่องอินเทอร์เน็ตอยู่
‎และเห็นจดหมายที่ดีบี คูเปอร์เขียน
‎ถึงหนังสือพิมพ์
‎ภายหลังเหตุจี้เครื่องบิน
‎บุคคลหนึ่งอ้างว่าเป็นดีบี คูเปอร์
‎ส่งจดหมายซึ่งเน้นเหน็บแนมเอฟบีไอ
‎"คุณจับผมไม่ได้หรอก"
‎และไม่ว่าบุคคลนั้นคือใคร เขาก็เผยข้อมูล
‎ที่มีแต่คนร้ายเท่านั้น
‎ที่น่าจะรู้ได้
‎จดหมายบางฉบับนี้เป็นที่เปิดเผยในตอนนั้นเลย
‎แต่เราพบว่ามีจดหมายฉบับอื่นที่ได้รับไว้
‎และจงใจไม่เปิดเผยออกมา
‎เราจึงเข้าถึงจดหมายเหล่านี้ที่ไม่เคยมีใครตีพิมพ์
‎ผ่านคำฟ้องฟอยอา ‎หรือกฎหมายให้ประชาชนมีสิทธิเข้าถึงข้อมูล
‎ผมเลยโทรหาทอม
‎บอกว่า "นี่มันอะไรกัน ‎ตัวเลขที่ไม่เคยมีใครคิดออก"
‎เขาบอกว่า "เอฟบีไอทำลายเธอไม่ได้"
‎ผมเคยทำงานถอดรหัส ‎ผมเลยบอกว่า "ส่งจดหมายมาให้ผม"
‎บอกว่า "ทำให้ผมขำที"
‎เขาส่งจดหมายถึงผม และผม ‎ใช้เวลาวันละแปดหรือสิบชั่วโมง
‎ตลอดเจ็ดวันในสัปดาห์ นานสองอาทิตย์
‎ใช้ทุกอย่างที่ผมคิดออก ‎ ใช้รหัสทุกอย่างที่ผมเคยเรียนมา
‎ผมมาถึงจุดที่ผมบอกว่า...
‎"ถ้านี่คือแร็คสตรอว์
‎ผมต้องรู้ว่า "ระบบคิดของเขาเป็นยังไง"
‎"อะไรทำให้เขาหวั่นไหว"
‎ผมเอาแต่พิจารณาตัวเลขชุดนั้นที่เรามี
‎"ทำไมเขาใส่ 71 สามครั้งในนี้"
‎เดี๋ยวนะ
‎สามเจ็ดหนึ่งเหรอ "เฮ้ย ‎นี่มันหน่วยของฉันในเวียดนาม"
‎และแร็คสตรอว์อยากอยู่กับหน่วยนี้ในตอนนั้น
‎ผมเลยเขียนทุกอย่างที่เราเคยทำในเวียดนาม
‎และเริ่มใส่ตัวเลขกับทุกอย่าง
‎และบนหัวจดหมายฉบับนั้นมีตัวซีเจ็ดตัว
‎เจ็ดซีก็คือยี่สิบเอ็ด
‎หน่วยความมั่นคงของกองทัพ
‎ซึ่งทุกหน่วยของเราเป็นหนึ่งในนั้น
‎เอเอสเอ 21
‎ผมก็คิด "เหวอ นี่ไง"
‎บิงโก
‎ริค เชอร์วูดใช้เทคนิค
‎ที่เรียกได้ว่าเป็นการถอดตัวเลข ‎จากภาษาอังกฤษอย่างง่าย
‎ใช้ตัวอักษรเปลี่ยนเป็นตัวเลข
‎เอเท่ากับหนึ่ง บีเท่ากับสอง ไปเรื่อยๆ
‎การถอดตัวเลขก็คือนำมารวมกัน
‎ถ้าสองข้อความรวมเท่ากับค่าเดียวกัน
‎งั้นมันก็น่าจะสัมพันธ์กัน
‎เช่น จอร์จ ดับเบิลยู บุช และจอห์น เอฟ เคร์รี่
‎แน่นอนว่าทั้งคู่เป็นผู้สมัคร ‎ชิงตำแหน่งประธานาธิบดีปี 2004
‎พวกเขามีบางอย่างเชื่อมโยงกันลับๆ หรือเปล่า
‎ผมว่ามันแค่เรื่องบังเอิญ
‎เพราะเดนนิส ร็อดแมน
‎ถ้าคุณเอาตัวอักษรมารวมกันก็ได้ 130 เช่นกัน
‎ผมไม่ใช่นักทฤษฎีสมคบคิดหรืออะไรทำนองนี้
‎สำหรับผมที่ถอดรหัสสิ่งนี้ได้...
‎เป็นเพราะผมเคยอยู่ในหน่วยนั้นเท่านั้น
‎สามเจ็ดหนึ่งเคยเป็นหน่วยวิจัยทางวิทยุ
‎หน่วยความมั่นคงของกองทัพซึ่งเราเป็นสมาชิก
‎และเฮลิคอปเตอร์ลับสุดยอดของเรา ‎บินออกจากกองหนุนที่ 11
‎ดังนั้นเราทั้งหมดนี้
‎คือความลับสุดยอด
‎ทั้งสี่อย่างนี้จะรวมกันแล้วเท่ากับหน่วยของผม
‎ซึ่งเขาอยากเข้าร่วม ‎ซึ่งเขาไปอยู่ด้วยชั่วคราวนานหกอาทิตย์
‎มันจะเป็นไปได้สักแค่ไหน
‎มีความเกี่ยวข้องกันระหว่าง
‎สิ่งที่เขาใช้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
‎และสิ่งที่เราพบในเวลาต่อมา
‎และถูกถอดรหัส
‎จากจดหมายของดีบี คูเปอร์
‎มันเป็นความเกี่ยวข้องกันชัดเจน
‎ดีบี คูเปอร์คือคดีที่ผู้คนอยากได้ไอเดีย
‎ลงตัวกับสิ่งที่คิดไว้แล้ว
‎และพวกเขาจะสลัดทิ้งส่วนที่ไม่ลงตัว
‎พวกเขาจะพบแต่ชิ้นส่วนที่ลงกล่องนั้นได้
‎จากนั้น...
‎มันก็ยากจะโต้แย้งด้วย ‎เพราะชิ้นส่วนเหล่านี้พอดีกับกล่องจริงๆ
‎แต่สิ่งที่หลงเหลือบนพื้น
‎ไม่เคยมีใครพูดถึงอีก
‎รหัสถูกสร้างขึ้นเพื่อไม่ให้ใครถอดได้ ‎ เขาถึงได้ใส่รหัสไว้
‎โอกาสที่คุณจะถอดรหัสนั้นได้คือ
‎คุณต้องรู้จักคนเขียนรหัสนั้น
‎ผมเข้าใจแร็คสตรอว์ดี
‎เขาแค่จะแสดงให้เห็นว่าเขาฉลาดกว่าทุกคน
‎ทุกอย่างที่เขาเขียนตีความได้อย่างนั้น
‎แต่จดหมายฉบับสุดท้าย
‎เป็นกุญแจสำคัญ
‎นั่นแหละที่มีชื่อของแร็คสตรอว์อยู่
‎ทอมบอกว่า "ผมไม่คิดว่าเป็นเขา เขาพูดถึงลุง"
‎ผมบอกว่า "เขาไม่ได้พูดถึงลุงของเขา"
‎"เขาพูดถึงลุงแซม"
‎ผมอ่านสิ่งนี้สองรอบ ผมบอกว่า ‎"นี่แหละเป้าหมายของแร็คสตรอว์"
‎ผมบอก "นี่แหละดีบี คูเปอร์"
‎ประโยคสุดท้ายนั้น
‎"โปรดบอกตำรวจขี้ข้าด้วยว่า ‎ดีบี คูเปอร์ไม่ใช่ชื่อจริงของผม"
‎ผมบอก "อยากรู้ว่าเขาใส่ ‎ชื่อเต็มของตัวเองไว้หรือเปล่า"
‎ผมเลยถอดรหัสส่วนนั้นและได้เลข 269
‎โรเบิร์ต ดับเบิลยู แร็คสตรอว์เขียนไว้หมดแล้ว
‎ผมบอก "เขาเป็นร้อยโทใช่ไหม" ‎เขาบอกว่า "ใช่" มีคำนี้ด้วย
‎และ "ฉันเป็น"
‎จากตัวอักษรเป็นตัวเลข
‎เท่ากับ
‎สองหกเก้า
‎เขาใส่ชื่อตัวเองไว้จริงๆ
‎ในนี้
‎ตอนนั้นเป็นช่วงที่แปลกใจและน่ายินดี
‎เมื่อเรามองบางอย่างและคิดว่า
‎"จะต้องมีข้อความเข้ารหัสตรงนี้แน่"
‎เรามีตัวเลขนับอนันต์เป็นไปได้
‎คุณทำให้เอกสารพวกนี้ ‎พูดอะไรก็ได้ตามที่คุณต้องการ
‎มันคือรูปแบบหนึ่งของอคติหาคำยืนยัน
‎ดังนั้นในความเห็นของผม จดหมายนั้นไม่ใช่
‎วัตถุหลักฐานที่แสดง ‎ให้เห็นว่าแร็คสตรอว์คือคูเปอร์
‎ผมลองเขียนว่า "ฉันคือ ‎สปอนจ์บ๊อบ สแควร์แพนท์"
‎มันก็ได้ตัวเลขนี้เหมือนกัน
‎ผมว่ามันไม่ได้แปลว่าดีบี คูเปอร์ ‎คือสปอนจ์บ๊อบ สแควร์แพนท์
‎(สปอนจ์บ๊อบ สแควร์แพนท์ ‎ นิคเกิลโลเดียน 2003)
‎คุณใส่คำว่าสแควร์แพนท์ สปอนจ์บ๊อบก็ได้ ใช่
‎แต่มันเกี่ยวกันไหมล่ะ
‎ไม่สามารถผิดได้เหรอ ‎ ไม่ ผมคงไม่ยืนยันอย่างนั้น
‎คุณคิดตีความได้หลากหลาย
‎แต่นี่คือวิธีที่แร็คสตรอว์ใช้สื่อสารและทำสิ่งต่างๆ
‎มันคือการเข้ารหัสตีความ
‎เป็นวิธีที่เขาใช้เล่าในจดหมาย
‎และทำให้รู้จักเขา
‎ผมถึงได้ค้นพบวิธีไขปริศนา
‎การตีความ
‎การเชื่อมโยงอุดมคติที่ผิดพลาด ‎เพื่อเชื่อมโยงความจริง
‎นั่นคืออันตรายแท้จริงเมื่อคุณพยายามจะ
‎ทำการสืบสวนที่เป็นวิทยาศาสตร์
‎คุณจะไม่ได้ข่าวสารจากข้อมูล
‎คุณจะได้ข่าวสารจากสิ่งที่คุณคิดเอง
‎โดยอิงจากความคิดที่คุณมีอยู่แล้ว
‎เราเชื่อว่ากระบวนการถอดรหัสถูกต้องแล้ว
‎และบรรยายได้ถูกต้อง
‎สิ่งที่แร็คสตรอว์พูดเองว่าเขาทำ
‎ชื่อของแร็คสตรอว์อยู่ในจดหมายใส่รหัส
‎และรหัสเหล่านี้ย้อนกลับไป ‎ในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1
‎การแปลรหัสนี้ผ่านมือทั้ง ‎นักถอดรหัสจากเอ็นเอสเอสามสมัย
‎และพันโทของโรเบิร์ต แร็คสตรอว์
‎เขาดูรหัสและบอกว่า "นี่คือของจริง"
‎ผมจึงไม่คิดเถียงกับตำราถอดรหัสอายุร้อยปี
‎หรือพันโทคนหนึ่ง ‎หรือนักถอดรหัสเอ็นเอสเอสามสมัย
‎เมื่อพวกเขาบอกว่ารหัสตรงกัน มันก็ตรงกัน
‎แร็คสตรอว์หรือเปล่าเหรอ ใช่ เขานั่นแหละ
‎ยืนยันแล้ว
‎แต่อย่าไปไกลกว่านั้น ‎รู้แค่ว่าเขาคือโจรจี้เครื่องบินก็พอ
‎แสดงว่านี่คือซีไอเอ คดีอื่นก็ด้วยสิ
‎เขาเกี่ยวข้องกับคดีอื่นไหมเหรอ ใช่
‎แต่ผมไม่มีสิทธิ์จะพูด
‎คุณจะผิดหวังสักแค่ไหน
‎ถ้าพิสูจน์ไม่ได้ว่าคดีของคุณคืออะไร
‎หรือไม่ได้รับการยอมรับหรือรับรู้เลย
‎ต้องเป็นคนบางประเภทเท่านั้นถึงจะทำต่อไป
‎(โอเรกอน ปี 2017)
‎(สถานที่ลึกลับ)
‎เรามาที่นี่ในวันนี้เพราะรัสกับคริสตี้
‎พวกเขามีข่าวใหม่เกี่ยวกับเงินและร่มชูชีพ
‎คริสตี้กับรัสมาหาเราทันที ‎หลังจากสารคดีชิ้นแรกฉายออกไป
‎นามสกุลคูเปอร์ก็จริง แต่ไม่เกี่ยวข้องกัน
‎คริสตี้บอกเราว่า "ฉันกับสามี ‎ทำแผนที่เส้นทางหลบหนี"
‎"เรารู้ด้วยว่าร่มชูชีพ ‎น่าจะถูกฝังอยู่ตรงไหน" จริงเหรอ
‎เมื่อเขาเล่าเรื่องนี้ให้ฉันฟัง ‎และทุกอย่างเชื่อมโยงกัน
‎ฉันบอก "เราต้องเล่าเรื่องนี้"
‎ทั้งหมดนี้เล่าสู่กันฟังที่โต๊ะในสนามบินเล็กๆ
‎และตามที่แหล่งข่าวของเรา รัส คูเปอร์
‎ซึ่งอยู่ที่โต๊ะด้วยและได้ยินเรื่องนี้
‎วอลลี่คือคนที่เล่าเรื่อง
‎และเขาเป็นหนึ่งในสี่คนที่เกี่ยวข้อง
‎ในการหลบหนีของคูเปอร์
‎(ปี 1971)
‎ตามที่วอลลี่เล่า ในคืนที่มีการปล้น
‎คูเปอร์ร่อนลงพื้นดินอย่างยากลำบาก ‎ที่ความสูง 396 เมตรจากโกฮีน มันเป็นลานบิน
‎มีชายสามคนรอเขาอยู่
‎แล้วพวกเขาก็ขึ้นเครื่องบินลำเล็ก
‎พร้อมกับเงิน 50,000 ดอลลาร์และระเบิด
‎พวกเขาบินข้ามทะเลสาบแวนคูเวอร์ ‎ ซึ่งเป็นจุดทิ้งเงินและระเบิด
‎เพื่อจะสร้างร่องรอยปลอม ‎ว่าเขาร่วงลงทะเลสาบ
‎และจมน้ำตาย
‎จากนั้นคูเปอร์ก็เปลี่ยนชุด ‎เปลี่ยนเครื่องบินที่สนามบินสแคปพูส
‎และบินกลับเข้าสนามบินพอร์ตแลนด์
‎ซึ่งเขาได้ขึ้นเครื่องบินไปลาสเวกัส
‎ส่วนเงินอีก 150,000 ดอลลาร์และร่มชูชีพ
‎ถูกขนขึ้นรถกระบะไปสถานที่หนึ่ง
‎และเมื่อวอลลี่บรรยายสถานที่นั้น ผมก็รู้เลย
‎เราเดินทางไปที่นั่นสองสามครั้ง ‎พร้อมสมาชิกในทีม 13 คน
‎เรามาที่นี่เพื่อตอบคำถามซึ่งคนมากมาย
‎พยายามขุดคุ้ยและหาความจริงมาตลอด
‎- ถึงตรงนี้คิดว่าไง ‎- ผมว่าเราจะพบนะ
‎ถ้ามันเป็นหัวเข็มขัดหรือคลิปหรืออะไรสักอย่าง
‎แม้จะมีขนาดห้าหรือหกนิ้ว ‎เครื่องก็จะส่งเสียงร้อง
‎- ดูสิว่าเธอเจออะไร ‎- เหวอ อะไรน่ะ
‎- เราไม่รู้ ‎- ผ้า
‎- ให้ตายสิ ดูเหมือนผ้าไนล่อน ‎- กระสอบ
‎หรือกระสอบมันฝรั่ง
‎อาจเป็นอะไรได้ร้อยแปด รวมถึงร่มชูชีพ
‎มันกองอยู่ตรงนี้
‎- บนผิวดินเหรอ ‎- ใช่
‎ต้องหาต่อไป
‎ใช่ ดูว่าเราจะได้อะไรอีกจากตรงนี้
‎- นี่ไง ‎- เจอแล้ว
‎ท่ออะไรสักอย่าง
‎ไม่ใช่ชิ้นส่วนร่มชูชีพ
‎- ท่อ ‎- จะเก็บนี่ไว้ไหม
‎- เก็บสิ แน่นอน ‎- ดูว่ามันคืออะไร
‎มันอาจเป็นชิ้นส่วนของถุงใส่ก็ได้
‎บอกยาก
‎อาจเป็นสายรัดก็ได้
‎ผมยังคิดว่าเรามาถูกที่แล้ว ยากจะเจอไนล่อน
‎โดยใช้เครื่องตรวจจับโลหะ ผมต้องบอกก่อน
‎และเราอาจเจอ
‎เราพบว่าสิ่งที่เราคิดว่าเป็นชิ้นส่วนร่มชูชีพ
‎มันคือสายรัด
‎เรานำไปที่เอฟบีไอ
‎เราได้เบาะแสตำแหน่งที่ฝังร่มชูชีพ
‎เราค้นพบร่มชูชีพ เรานำวัตถุห้าชิ้นไปให้พวกเขา
‎จากนั้นเราก็ไม่ได้ข่าวจากเอฟบีไอเลย
‎บางครั้งทอมก็ติดกับดัก
‎ของความคิดที่ว่า ‎ "ฉันคงไม่ได้เห็นมันถ้าฉันไม่เชื่อมั่น"
‎พวกเขาเจอชิ้นส่วนของสายรัดไนล่อน
‎และประกาศออกมาว่า "เราเจอสายรัด
‎แสดงว่าตรงนี้คือพื้นที่ที่ร่มชูชีพถูกฝัง"
‎อะไรนะ ตรรกะก้าวกระโดดเลย
‎และเรื่องทำนองนี้รบกวนใจผม
‎พื้นที่นั้นเป็นเขตทำไม้
‎ซึ่งมีกิจกรรมมากมายเกิดขึ้นมาตลอดหลายปีนี้
‎ผมไม่รู้ว่าการวิเคราะห์สิ่งของเหล่านี้
‎สรุปออกมาว่าเป็นร่มชูชีพหรือเปล่า
‎ผมไม่คิดว่าใช่
‎มันอาจกลายเป็นของธรรมดา ‎ไร้ค่า อาจกลายเป็น...
‎ใครจะไปรู้ว่ามันกลายเป็นอะไร
‎แต่ผมกล้าพูดเลย กล้าพนันและยินดีจะพนันว่า
‎เอฟบีไอไม่เคยทำอะไรทั้งนั้นกับร่มชูชีพที่ว่า
‎พวกเขาไม่สนใจจะไขคดี ‎จี้เครื่องบินของดีบี คูเปอร์
‎ไม่สนอะไรเลย
‎คดีนี้เป็นหนึ่งในคดีน่าสนใจที่สุด
‎ที่ผมเคยร่วมทำด้วยสมัยอยู่เอฟบีไอ
‎เพราะมันยังเป็นปริศนา
‎ผ่านมา 50 ปีแล้ว
‎เราไม่เข้าใกล้ตัวตนของคูเปอร์เลย
‎เรามีแต่ผู้ต้องสงสัย
‎มีผู้ต้องสงสัยรายใหม่ตลอดเวลา ‎แล้วก็ถูกหลงหลืมไป
‎แต่จริงๆ นะ ไม่มีอะไร ‎เชื่อมโยงพวกเขาโดยตรงสักคน
‎ทีนี้ เราอยู่ตรงไหนแล้วในปีที่ 50 ของคดีนี้
‎ผมพูดไม่ได้อย่างมั่นใจว่า ‎ใครคือหรือเคยเป็นแดน คูเปอร์
‎ผมไม่คิดว่าคนที่ทำอะไรแบบนั้นได้ ‎จะเป็นคนไร้ความรับผิดชอบ
‎ผมพูดได้ว่า
‎ผมรู้สึกเหมือนรู้จักคนที่เขาเป็น ‎หรือเคยเป็นมากขึ้นเยอะ
‎มากกว่าปีก่อนหรือปีก่อนหน้า
‎ทุกปีเราได้รู้ข้อมูลใหม่ๆ ‎เพิ่มขึ้นทีละอย่างสองอย่าง
‎มีการวิเคราะห์เบาะแสใหม่ในหลายรูปแบบ
‎และตอนนี้ผมไม่มีผู้ต้องสงสัยคนไหนเป็นพิเศษ
‎แต่ผมมีตำแหน่งแห่งที่ในใจแล้ว
‎และตำแหน่งที่ว่านั้นนำขึ้นเหนือไปที่แคนาดา
‎(บริติชโคลัมเบีย)
‎ผมรู้สึกว่ามีเบาะแสมากมายในแคนาดา
‎ที่ไม่เคยมีใครตรวจสอบจริงจัง
‎เอฟบีไอไม่เคยสืบสวนจริงจัง ‎เรื่องความหมายของชื่อแดน คูเปอร์
‎แดน คูเปอร์เป็นชื่อของฮีโร่ในการ์ตูนฝรั่งเศส
‎ซึ่งขับเครื่องบินและกระโดดร่มเสียเอง
‎ถ้าเอฟบีไอพูดบางอย่าง ประชาชนเชื่อจริงจัง
‎แต่ความจริงแล้วเอฟบีไอเป็นกลุ่มเจ้าหน้าที่่มนุษย์
‎และผลงานโดดเด่นสุดในคดีนี้ ‎เป็นฝีมือของนักสืบเอกชน
‎คนที่มีความหลงใหล คนที่ไล่ตามเบาะแสเหล่านั้น
‎คนที่ค้นพบการ์ตูนฝรั่งเศส คนที่กูเกิลหาความจริง
‎(อาร์ซีเอเอฟ)
‎ผมจะขึ้นเหนือ
‎ผมจะไม่เสียเวลาสืบในสหรัฐฯ แล้ว ‎ผมจะตรงไปที่แคนาดา
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย