NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Hepimiz özgür olmak isteriz
ama hayatımızda bizi tutan bir güç bulunur,
o da yer çekimidir.
D.B. Cooper hepimizin aslında içten içe yapmak istediği şeyi,
birey olmayı başardı.
Yer çekimine
ve sisteme karşı koydu.
Elli yıl geçse de hâlâ izlediğimiz
klasik bir Amerikan gizem hikâyesi.
Üstelik herkesin bilgisayardan bakıp araştırabileceği
birçok unsur hâlen ortalıkta duruyor.
Bu açıdan internet çağının büyük gizemlerinden biri olmuştur.
ARA
Güzelliği saflığında yatıyor.
Buna James Bond malzemesi diyorum.
Takım elbiseli, kravatlı şık bir beyefendi
viski istiyor ve gecenin bir yarısında
koca uçaktan atlıyor. Feci çekici bir olay.
Kimseyi incitmedi. Herkesi uçaktan indirdi.
İki yüz bin doları aldı ve… Atladı.
Hem de fırtınada.
Ve paçayı kurtardı. Çok temiz, değil mi?
Cooper çoğumuzun içinden geçeni yaptı,
İki yüz bin doları alıp sırra kadem bastı.
Bence dava asla çözüme kavuşmayacak.
3. BÖLÜM TOST EKMEĞİNDE İSA'YI GÖRMEK
Bu soruşturma zorlu bir dönemde yürütüldü.
Kendi bütçemizden çok harcadık
ve History Channel'a satmadan önce beş yıl boyunca olayları derledim.
O noktaya uzun yollardan varıldı.
Coşkulu bir andı. Tom sonunda History Channel'a satmıştı.
Nihayetinde bir projeye çok para harcayıp
netice elde edemeyebilirsiniz.
History Channel, Tom'la ikimizden hikâyeyi anlatmamızı istedi.
Tamam, bizi ikna edin.
-Hadi başlayalım. -Peki.
Davayı sunarak uzun süre FBI'da yöneticilik yapmış
Tom Fuentes'i ikna edecektik.
Artık emekli.
Polisiye yazıyor.
Tom Fuentes vakamızın olağanüstü bir tanımını yaptı.
"Harika, muhtemelen o. Yüzde doksan" dedi.
ROBERT W. RACKSTRAW SİBER ARAŞTIRMA: THE CATFISHER
Ama altı ay içinde
her şey değişti.
History Channel'da gösterilen kanıtları
oldukça inandırıcı bulmuştum
ama Tom'la konuştuklarında sanırım onlara
ne yapacaklarını dair bir şey söyledi
ve olaylar farklı bir yöne kaydı.
Davada son çalışmalarla ilgi
size bilgi vermek için buraya çağırdık.
Pusuya düşmüştük.
İkinci bölümde FBI, kilit rol taşıyan uçuş görevlisini
kamera karşısına çıkarıp
D.B. Cooper olabilecek şüphelilerinin
bir dizi fotoğrafını göstermişti.
Garip bulduğumu hatırlıyorum.
O kadın daha önce hiç röportaj vermemişti.
UÇUŞ GÖREVLİSİ, UÇUŞ NW305
Yanınızda oturan adama benziyor mu?
Hayır, sanmıyorum.
Sanmıyorum.
Bölümün sonunda
FBI ve Fuentes oradayken fotoğraflara bakıyordu.
Ve mahvetti.
Davanın dayandığı tüm teoriyi mahvetti.
Bu olup biterken
Tom'un yaşadığı yıkıma şahit oldum.
Bilindiği üzere tanıklar güvenilir kaynaklar değildir.
Hem 40 yılı aşkın zaman geçti
hem de uçaktakinden farklı görüyorken
evet demesini beklemezdim.
Öyle olsaydı açıkçası çok şaşırırdım.
Dava avukatları
gerçek bir tanık bulunduğunda
doğruluk payı en iyi ihtimalle %50'dir.
Dört kişi olayı gördüğünde
her biri farklı kişiyi tarif edecektir.
Ve söyledikleri şeylerde sadece algıladıkları değil,
ön yargıları da bulunur.
Rackstraw'ın Cooper olmadığına ikna oldum.
History Channel belgeseli için elimizde 93 parça delil bulunuyordu.
Şifreler kırılmıştı, tanıklarımız vardı.
Hatta becerileri tam uyuyordu.
Tüm delilleri ikna edici bulmuştuk.
Bu parçaların arasında para veya paraşütle ilgili kanıt var mı?
Hayır Billy, orada yok. Biliyoruz. Bu ikinci derece.
Bu 93 parça arasında
onun uçağa bindiğini veya o gün
Portland'da olduğunu gösteren bir bilgi dahi yok.
Nereden yaklaşırsanız yaklaşın,
Rackstraw, D.B. Cooper veya değil,
kanıtın ne anlama geldiği iki yüzlü ve haksız bir biçimde
ortaya kondu.
Ve o günlerde bu durum sinirimi bozuyordu.
Hâlâ bozuyor.
Yönetmenin bana dediğini unutamam.
"Rackstraw'a özür borçlu değil misin?"
"Özür dileyecek bir durum yok. Ekibimin yanındayım" dedim.
Tom hayatı boyunca taşıdığı
metodolojik araştırmacı kimliğini bırakıp
komplo teorisi üreten bir çılgına dönüştü.
Tom'a üzülmüştüm çünkü meşru bir biçimde çalışarak
yıllarını verdi.
Bu şekilde gözden düşmek itibarı için iyi olmadı.
Sadece bu da değildi, yanlıştı.
-Nasılsın? -İyiyim.
Çıkardığım netice… Tom kamera karşısında bana sormuştu.
"O değil mi sence?" dedi.
"Hayır, sanmıyorum" dedim.
Çünkü FBI bünyesinde bizde olmayan erişime ve bilgiye sahipler.
Bu kadar basit.
Ondan sonra Tom ile
pek iletişim kurmadık.
Belgeselin en sonunda onu kapı dışarı ettiler.
Davayı kapattılar.
J. EDGAR HOOVER FBI BİNASI
Tarihimizin en uzun ve en yorucu
soruşturmalarının birinin ardından FBI
D.B. Cooper davasına ayrılan kaynakları geri çekti.
Belgeselin yayınladığı hafta
FBI davayı kapattı.
Bu dava kapandı mı yani?
İdari olarak evet.
Bence FBI yapımcılarla gizlice anlaştı.
Yayınlandığı günün ertesinde FBI mikrofonu alıp dedi ki…
Elde edilen her bulguyu inceledik.
"Colbert'in verdiği bilgilerde yeni bir şeye ulaşılmadı."
Yeni bir şeye ulaşılmadı.
Tom Colbert ve Faili Meçhul Dava Ekibi'nin
History Channel belgeseline dair fikirleri
sadece kendi görüşlerini yansıtmaktadır.
History Channel ile FBI arasındaki anlaşma
yalnızca spekülasyondur.
FBI DAVAYI RAFA KALDIRDI
Paçayı kurtardı mı yoksa denerken öldü mü?
Kesin olan şu ki muhtemelen hiç öğrenemeyeceğiz.
Neden 45 yıl sonra davayı kapattılar?
Güzel bir soru.
Buna cevabım yok.
Belli ki şüpheli işler dönüyor.
Evet, ben de şüpheleri gideremiyorum.
Elinden bir şey gelmez dendiğinde
bu bize…
Ekipteki herkese itici güç oldu.
Bu soruşturmayı
sekteye uğratmak için yedi yıl sonra ortaya atılan
geciktirme ve yanıltmalardan bahsedeceğim.
Colbert'in grubu tüm kanıtların açıkça gösterdiği şekilde
Rackstraw'ın D.B. Cooper olmadığını kabul etmeli.
İlk olarak, tüm tanıkların gördüğü D.B. Cooper
Kırklı yaşlarının ortasında bir kişi.
Ama Robert Rackstraw uçak kaçırıldığı sırada
henüz 28 yaşındaydı. Bu büyük bir sorun.
Colbert'in ekibi gerçeği kabul etmek yerine
daha kolay bir yolu tercih edip
FBI ve diğerlerinin büyük bir komplo kurduğunu ima etti.
Çünkü Rackstraw'ı suçlu bulmamalarına dair
bir açıklama olmak zorundaydı.
Bu da hâliyle komplo niteliği taşıyordu.
Ülkenin güvenliği için gizli görevdeki kişileri değil,
birden fazla kimliğe ve çeşitli suç unvanlarına sahip,
yakalandığı zaman
CIA pilotu olduğundan dolayı hapisten kurtulacak
kişileri sorguluyoruz.
Hikâyeye göre Rackstraw CIA için çalışıyordu.
Ve CIA için yaptığı şeylerden dolayı
bu bilginin açığa çıkmasını istemiyorlardı.
Bu yüzden FBI ile anlaşıp
ona bulaşmadılar.
Söylenenler böyle.
Bu konuda gerçeklere sahip değilim.
FBI böyle şeyleri insanların üzerine atar.
Racktsraw röportajında Deniz Komandosu gibi konuşuyordu.
Su altı patlayıcıları, imha ve operasyonu uzmanıyım.
Hava, deniz, kara.
Eski bir asker gibi konuşuyordu.
CIA ajanı gibi değildi.
Böyle deneyime sahip bir CIA ajanı
bu konuları rahat rahat açıklamaz.
Yani bunları konuşmayız.
"FBI bizi reddediyorsa ekibi arayacağım" dedim.
"Bunu neden gizledin?" diye düşündük. CIA'den haberimiz yoktu.
MERKEZÎ İSTİHBARAT TEŞKİLATI
Durun.
FBI ve CIA her şeyi örtbas mı ediyor?
Durur musunuz lütfen?
FBI, CIA ve uzaylılar birlikte
bir şeyleri örtbas ediyorsa
sizce 1971 yılında Pasifik Kuzeybatısı'nda
uçak korsanlığı gibi esasen önemsiz bir şeyi
gizleyemez mi?
Üstelik bu para Arby's restoranı açmaya bile yetmezken.
Pastırma, çedar, kıvırcık patates kızartması sadece $2,99
$2,99 mu?
Komplo teorileriyle sıkıntım yok. Çılgın insanların işine geliyor.
Ama bu kişilerin tam önlerinde serili
ve kanıtlanabilir hakikatleri inkâr etmesi
beni çileden çıkarıyor.
NBC Sports sunar…
1970 Rose Bowl Müsabakası.
İnsanlar çıldırdığımı düşünüyor, biliyorum
ama kafamın nasıl çalıştığını görmek için
1970 yılının ocak ayına dönmeliyiz.
Rose Bowl'ı izliyordum
ve durduk yerde bir şey oldu.
Gözlerim açılıp kapanıyordu.
Mike Oldham'a geliyor top.
Üçüncü ve sekiz.
Kafam zangır zangır titriyordu.
Doktor ve psikiyatr olan babam ile annem
"Seni hastaneye götürelim" dedi.
GİRİŞ ACİL
Ve asansörde komaya girdim.
Doktorlar öleceğimi, ellerinden bir şey gelmeyeceğini söylemiş.
Annem cenazeye hazırmış.
Ve sonra aniden gözlerim açılmış.
"Nasıl hayattasın bilmiyoruz" dendi.
Bir süre sonra
babam gelip "Hayattaki amacını bulmalısın" dedi.
Manevi değerleri yüksek bir aileyiz. Beni harekete geçiren bu oldu.
On bir yaşındaydım.
Yürümeyi, konuşmayı ve okumayı baştan öğrenmem gerekti.
Beni gazeteler kurtardı.
Babam hep masada manşetlere bakardı. Hepimiz anımsıyoruz.
O her günkü gazeteler sayesinde
gazetelere, CBS'e ve Paramount'a gittim.
O günden beri "Sebebini bulmalısın" denir bana,
işte bu yüzden buradayım.
Ve böylece History gelip bize şunu dedi…
En iyi tanık "O değil" diyorsa
mahkûmiyet kararı çıkmayacaktır.
"O değil. Davaya bakmayacağız."
"Dosyayı Kutsal Hazine Avcıları'nın deposuna kaldırdık.
Artık bitti."
Düşmanın kim olduğu konusunda fikrimiz artık kesindi.
İlk belgeselden hemen sonra
başkentteki avukatımız dava açtı.
Başkentte bugün açılan mahkemede
D.B. Cooper davası çözülmeden kalmış değil.
DB COOPER'I BULDUĞUNU İDDİA EDEN HAFİYELER FBI'A DAVA AÇTI
Tom Colbert ve avukatı
FBI'ı mahkemeye vererek
önemli bir katkı sağladı.
Dava, FBI'ın vakayla ilgili tüm soruşturma dosyalarını
yayınlamaya zorluyor.
Dava açmak altı ay sürdü.
Yargıç da aynı fikirdeydi. Tüm dosyaları aldık.
FBI'dan kurum dışında kimsenin görmediği
yeni bilgiler içeren en az 500 sayfalık
aylık yayınlar alıyoruz.
TOM COLBERT'İN WEB SİTESİ
Tom Colbert FBI'a ait tüm verileri ortaya serince
orijinal FBI dosyalarından oluşan 25.000 sayfayı okudum
ve davaya konu olan kravat hakkında bilgi edindim,
sigara izmaritlerini ve neler olduğunu öğrendim.
Bir nevi belge fırtınasıydı.
İçlerinde gazete kupürleri,
ofis içi notlar,
FBI'a gönderilen ya da FBI'dan gelen mektuplar vardı.
Elmas değerinde bilgiler yer alıyordu ve bunlar öncelikle
uçuş görevlileri ve diğer görgü tanıklarından edinilmişti.
FBI'ın birtakım şüpheliler ve olaylar üzerinde
yaptığı gerçek analizler de vardı.
Bunlar davayla ilgili son derece önemli bilgiler
ve öngörüler içeriyordu.
Ben de kendimi kaptırdım.
Konuyu ilgimi çektiği ölçüde
ileriye taşıdım.
17 OCAK 2017
FBI vakayı çözemese de bilim insanları
kravatta bulunan delil ile
şüpheli listesini kısalttılar.
Kendilerine acemi hafiyeler diyen bir grup bilim insanı
D.B. Cooper'ın kravatında
nadir toprak elementlerine ait…
Stronsiyum, itriyum ve seryum gibi elementler.
…yüz binden fazla parçacık tespit etti.
O günlerde D.B. Cooper ile ilgili
pek çok faydalı araştırma halk tarafından yapıldı.
Çevrede birçok insan FBI dosyalarıyla bilimi birleştirip
gerçek anlamda inisiyatif alarak
araştırmalara katkı sağladı.
Ben vardım.
Bilim insanı Tom Kaye vardı.
Sonra kendine "Anonim" diyen başka bir beyefendi vardı.
William J. Smith adında bir şüpheliyi öne sürdü.
Marty Andrade adında bir bey daha vardı.
Paraşütle atladıktan sonra
nasıl sağ kalınacağına dair sağlam araştırmalar yapmıştı.
Muhtemelen halkın D.B. Cooper hakkında en çok seveceği yer
Cooper Vortex podcast'idir.
Ayakları yere değdiğinde neler yaşamış olabileceği aklıma geliyor.
"Ne gördü? Acaba aklına ilk ne geldi?"
Bunlara belki de yanıt bulamamak olmam
beni çıldırtıyor.
Cooper davasının en çekici yanlarından biri
çözülmemiş bir soygun olması.
Kendimi onun yerine koyuyorum.
Plan yapıp uyguluyorum ve paçayı kurtarıyorum.
Herkese günaydın. Ben Tom Colbert.
Ve şahsına münhasır bir karakter
Thomas Colbert da vardı.
Tom Colbert tüm bu FBI verilerini
ortaya serme konusunda kahramanca bir rol oynadı.
Olağanüstüydü ama diğer yandan
yanlış bir yola kaydılar.
Tom bayağı ikna olmuştu ve öyle kaldı.
Saygı duyarım.
Böylesine ikna olunca
en ufak delili bile lehinize çevirme olasılığı
ortaya çıkıyor.
Bir dolu kanıt var.
Colbert'in hikâyesini
D.B. Cooper'la ilgili her şeyde olduğu gibi takip ettim.
İlk ortaya çıktığında çok enteresan gelmişti.
Ama Tom teorisini kanıtlamaktan ziyade
hikâyesini satmaya yöneldi.
Çevremdeki çoğu insana göre
Çevremdeki çoğu kişiye göre Colbert tarafından
Robert Rackstraw'ın DB Cooper olduğu kanaati oluşturulması
şöhret ve servet uğruna çevrilmiş bir Hollywood oyunu.
Ama Colbert kanal görevi görerek
çok fazla bilgi topluyor,
ardından Cooper tayfasına veriyordu.
Hiç Cooper'cı olmadım.
Bloglarla etkileşimim olmadı. Orada insanlar birbirini yiyor.
"Dediğim kişi, şu, bu."
Takıntılılar.
Cooper davasında fırtına internette kopuyordu.
Belli bir kesim insanın birbirleriyle
iletişim kurma aracıydı.
Her şeyde olduğu gibi çarpıtılmış gerçekler ve çılgın teoriler
doluydu.
İçeriden iş, özel harekat operasyonu.
D.B. Cooper Mars'tan gelmişti ve bir UFO onu vurdu.
İşler bu yöne kayıyordu.
Şu anda böylesine komploya dayalı
bir yapının içindeyiz.
Gerçeği ayırt etmeye çalışmak
Amerikan halkı için büyük bir uğraş artık.
Cooper vakası da bu hareketin ufak bir parçası oldu.
Cooper forumlarının çoğunda bir avcının diğerine yazdığı gibi
"Ekmekte İsa'yı görüyorsun."
Linda Lowe erimiş peynirde İsa'yı gördüğünü
belirtiyor.
Yalnızca… Bu görüntüdeki güzelliğe
her defa baktığımda yüzümde tebessüm oluşuyor.
Bunda da tost ekmeğinde İsa'yı görüyoruz.
Görmek istediğimizi görürüz. İçimizi yansıtırız.
İnsanlar farklı noktalar arasında bağlantı kurmaya çalışır.
Bazen noktalar aynı hizadayken bu bağlantıları gerçek sayarız.
İster ekmekteki İsa olsun
ister çizimlerinde kardeşiniz,
Cooper bunu yaptı.
Bilgiler arası boşlukta zihin devreye girerek
istediğimiz bulgulara ve şüphelilere yönlendiriyor.
BENCE DUANE WEBER
FAVORİM WILLIAM J. SMITH
Çevrim içi Cooper araştırma topluluğunda
çoğu insan fikirlerini şiddetle savunur.
İnternet ortamı zehirli bir hâl alabiliyor.
Ayrıca pek misafirperver bir ortam değil.
Her gün yüzlerce yorum alıyorsunuz
ve insanlar çok çabuk öfkelenebiliyor.
Siber saldırılara maruz kalıp dosyalarımı çaldırdım.
Bilgisayarım etkilendi ve tüm verilerim silindi.
Çok acımasızlardı.
Anlaşılan bazı yorumlar diğer D.B. Cooper dedektiflerinden gelmiş.
DURUM KONTROLDEN ÇIKTI.
Birisi aile fotoğrafımızın altına eşimin ve çocuklarımın
çirkin olduğunu yazmıştı.
Çığırından çıkmıştı.
İnsanlar ellerindeki bilgiyi savunmaya çalışıyordu.
Adım Tim Evans.
Indianapolis Star'da araştırmacı muhabirim.
2018 senesinde Tom Colbert bir haber için gazeteyi arıyor.
Biri "Tim için iyi bir hikâye olur" der.
Telefona baktım.
Tom hikâyesini anlatmak için can atıyordu.
Harika bir hikâyesi olduğundan emindi.
Tavrı yumuşaktı, eski bir haberime övgü yağdırdı.
Ödevini yapmıştı, yazdıklarımı biliyordu.
Tatlı diliyle beni ayartmaya çalışıyordu.
Tom "Hikâyeyi seninle paylaşmak istiyorum" demişti.
Başka gazetelere gitmesi samimiyetini sorgulatıyor
ama işin peşini bırakmıyordu.
"Gelişme var mı? Onunla konuştun mu?"
Çalıştığım kaynaklardan çok daha agresif ve ısrarcıydı.
Genelde insanlardan bilgi koparmaya çalışırım.
Ondan ise bilgi fışkırıyordu.
Tom'un dava için enerjisi yüksekti
ve çok yatırım yapmıştı.
İyi bir sonuç elde etmeliydi.
Tom hikâyenin gidişatını ve konuşmam gereken kişileri
belirlemeye çalışıyordu ama ben böyle çalışmam.
Yardımı ve kaynakları için teşekkür ettim
ama Rackstraw'ın Cooper olup olmadığını
kendim bulmam gerekiyordu.
Ben Bob.
Bay Rackstraw, adım Tim Evans.
Indianapolis Star gazetesinde muhabirim.
Habersizce aradığım için özür dilerim.
Colbert adında bir şahıs bana ulaştı.
Sizin D.B. Cooper olduğunuzu
ve uçağı kaçırdığınızı iddia ediyor…
Fikrim yok ama Colbert birkaç yıldır
bana saldırmakla meşgul.
Büyük bir dava ile sonuçlanacak.
Şu an yaptığı şey,
altı sayfalık bir bilgi dosyasını
bir sürü ufak gazeteye göndererek
Rackstraw'ın kellesini almak için
topluca yeniden üzerime gelmek.
Durum bundan ibaret.
Onu mahkemeye verdiniz mi?
-Vermek üzereyim. -Üzere mi? Peki. Evet.
Benim hakkımda bir şey yazmayın.
Mahkemede donunuzu alırım.
Yani siz, diyorsunuz ki…
Dediklerinin doğru olduğunu inkâr mı ediyorsunuz?
Hemen sonuca varma. Bu 40 milyon dolarlık bir soru.
Bırak o cevap versin. Ne dedi?
Sizmişsiniz. Tersini ifade etmeniz için fırsat tanıyorum.
Veya gerçeği söylüyor mu diye araştırmak için bir fırsat.
Rackstraw'ın röportajda
"D.B. Cooper değilim, ben yapmadım" demesi için
en az dört fırsatı vardı.
İnsanlarla dalga geçmeye devam etti,
belki de anlattığından daha fazlasını biliyordu.
Bence Cooper sayılıp gizemin sürmesi,
buna dâhil olmak işine geliyordu.
Colbert'in ne yaptığını biliyordu.
Colbert'in programından haberdardı.
Bu da ilginç gelmişti.
Bu kadar şeyi nasıl biliyordu?
Aynı ekiptenler mi? Gerçekten düşman mıydılar?
Neler oluyordu?
Hikâyeyi satmak için ortak mı olmuşlardı?
Bence somut bir sonuca varabilselerdi
Rackstraw katılmamazlık etmezdi.
Bence ona engel teşkil eden tek şey…
Suçu itiraf etmekti.
İtiraf etmesi için Colbert'in para teklif ettiğine dair
söylentiler vardı.
Sana güzel haberlerimiz var.
Ve hikâyenin doğrusunu anlatman için
20.000 dolarlık çekle başlıyor.
İlginç bir ilişkileri vardı. Bunu diyebilirim.
Rackstraw narsist bir sosyopattı.
Gerçekten öyleydi.
Bize saldırmaya çalıştı
ama baskından sonra cevap vermedik.
Bir daha Rackstraw'la konuşmadım.
Soruşturma için kanıt toplamaya odaklandım.
Güya mesajı çözen şu Indiana'daki adam hakkında
bir şey biliyor musunuz?
Adı Sherwood, değil mi?
Evet, sanırım.
Sanırım Colbert bir şey keşfettiğini sanıp coşku duydu.
Tutunacak son dalı.
2017 yılının aralık ayıydı…
İnternette geziniyordum
ve D.B. Cooper'ın gazetelere yazdığı bir mektup
gözüme ilişti.
Uçak kaçırmanın ardından
D.B. Cooper gibi görünen bir şahıs
mektuplar göndererek esasen FBI'la dalga geçiyordu.
"Beni yakalayamazsınız."
Ve bu şahıs her kimse verdiği bilgiler
yalnızca hava korsanının
bilme olasılığı olan şeylerdi.
Bu mektupların bazılarının eş zamanlı yazıldığını biliyoruz.
Ama başka mektupların da alındığını
ve kasten yayımlanmadığını öğrendik.
Bilgi Edinme Özgürlüğü davası sayesinde
yayınlanmayan bu mektuplara ulaşabildik.
Tom'u aradım.
"Milletin anlayamadığı şu sayılar ne?" dedim.
"FBl çözemedi" dedi.
Kod deneyimim vardı, mektubu göndermesini istedim.
Keyiflendir beni, dedi.
Gönderdi. Ben de haftanın yedi günü
yaklaşık iki hafta
günde sekiz, on saat falan çalıştım.
Aklıma gelen her şeyi, öğrendiğim tüm algoritmaları kullandım.
Vardığım noktada şöyle dedim…
"Bu adam Rackstraw ise
kafasının nasıl çalıştığını, onu harekete geçiren şeyi
öğrenmem gerekiyor."
Bir sayı dizisine bakıp duruyordum.
"Neden üç kere 71 koydu?"
Bir dakika.
371 mi? Vietnam'daki birimimin numarası.
Ve Rackstraw o zamanlar bu birimde olmak istiyordu.
Ben de Vietnam'da yaptığımız her şeyi yazıp
rakamlarla ifade etmeye çalıştım.
Ve o mektubun üst kısmında yedi tane C harfi var.
Yedi C, 21 eder.
Ordu Güvenlik Kurumu.
Tüm birimler onun bir parçasıydı.
ASA, 21 ediyor.
"İşte burada" dedim.
Tam isabet.
Rick Sherwood basit bir gematria tekniğiyle
İngiliz alfabesini eşleştiriyor.
Harfleri alıp rakamsal bir karşılık bulmak denebilir.
A eşittir bir, B eşittir iki vesaire.
Bu teknikte bunları toplarsın.
İki ifade de aynı değere sahipse
bir şekilde bağlantılı olabilir.
Örneğin George W. Bush ve John F. Kerry.
Bu adaylar 2004 ABD Başkanlık seçiminde yarışıyordu.
Aralarında gizemli bir bağ var mı?
Bence bu sadece bir tesadüf.
Çünkü Dennis Rodman'da da
harfleri toplarsan 130 ediyor.
Komplo teorisyeni falan değilim.
Şifreyi benim çözmem…
Çünkü ben o birimdeydim.
371'inci, Telsiz Araştırma Birimi.
O da Ordu Güvenlik Kurumu'nun bir parçası
ve çok gizli helikopterlerimiz 11. Destek için uçmuştu.
Yani biz
tamamen
çok gizliydik.
Bu dördü toplanıyor, hepsi de benim birimimdi.
Geçici olarak altı hafta bulunduğu ve katılmak istediği birim.
Bunun ihtimali nedir?
Güneydoğu Asya'da
kullanılan yöntem ile
D.B. Cooper'a ait mektuplardan çözülen şifreler arasında
bir ilişki bulunuyor.
Bu oldukça güçlü bir ilişki.
D.B. Cooper vakasında insanlar fikrin bu tür bir ön yargıya
uymasını istiyor
ve uymayan kısımları da göz ardı ediyor.
Bu kalıba uyan parçalar bulunur ve sonra…
İtiraz etmek zordur çünkü o kalıba uyan parçalar var
ama dışarıda kalan fikirler
bir daha göz önüne alınmaz.
Şifreler, adı üzerinde, kırılmamak için varlar.
Şifreyi gerçekten kırmak istiyorsanız
onu yazan kişiyi bulmalısınız.
Rackstraw'ı köşeye sıkıştırmıştım.
Herkesten daha zeki olduğunu gösteriyordu.
Yazdığı her şeyde tasvir etmiş.
Ama son mektup
asıl anahtardı.
İçinde Rackstraw'ın adı geçiyor.
AMCANIN BANA KATTIĞI DENEYİM
Tom "Bence o değil. Amcasından bahsediyor" dedi.
"Amcasını kastetmiyor. Sam Amca'yı kastediyor" dedim.
Bunu iki kez okudum.
"Rackstraw'ın tarzıydı,
bu D.B. Cooper" dedim.
Son satırda şu yazıyordu,
"Yalaka polislere söyleyin, D.B. Cooper gerçek adım değil"
Tam adını yazıp yazmadığını merak ettim.
O kısmı çıkardım ve 269 elde ettim.
Robert W. Rackstraw apaçık yazılmıştı.
"Teğmen değil miydi o?" "Evet, öyleydi" dedi.
Ve "Ben."
Harfleri rakamsal olarak
topladığımızda
269 ediyor.
Kısacası adını oraya
koymuştu.
Tam olarak bir keşif anıydı.
Bir şeye bakıp
"Burada şifreli mesaj var" derseniz
sonsuz sayıda olasılık bulursunuz.
Yani bu belgeleri istediğiniz gibi konuşturabilirsiniz.
Peşin hükmünüzü doğrulama biçimidir.
Bence mektuplar herhangi bir şekilde Rackstraw'ın
Cooper olduğunu gösteren maddi kanıtlar değildi.
Büyülü toplamada "Ben SüngerBob KareŞort'um" diye
denedim.
Bu D.B. Cooper'ın SüngerBob KareŞort olduğu anlamına gelmez.
SÜNGERBOB KAREŞORT NICKELODEON, 2003
KareŞort mu SüngerBob mı, adı her neyse olabilir.
Evet. Ama konuyla ilgisi var mı?
Kusursuz mu?
Hayır, öyle olduğunu söyleyemem.
Farklı yorumlamalar yapabilirsiniz
ama Rackstraw'ın iletişim ve iş tutma biçimi böyle.
Yorumsal kodlama bu.
Olayları yazarak
anlatma biçiminden ve onu tanımama dayanarak
bu çözümleri ürettim.
Yorumsal.
İdeali, gerçek bağlantılarla karıştırmak.
Bilimsel bir araştırma yürütürken
en büyük tehlikedir.
Verilerden bilgiye ulaşmak yerine
yerleşmiş kavramlara göre
bilgiler üretirsiniz.
Şifre çözme işleminin doğru olduğunu
ve Rackstraw'ın iddia ettiği şeyi
doğru şekilde anlattığını biliyoruz.
Rackstraw'ın adı şifreli harflerle yazılmış.
Bu şifrelerin kökeni Birinci Dünya Savaşı'na uzanıyor.
Şifrelerin çözümü
NSA'in üç kez şifre kırma şampiyonu tarafından yapılmakla kalmadı,
Rackstraw'ın yarbayı tarafından da yapıldı.
Şifrelere bakıp "Bunlar gerçek" dedi.
Yüz yıllık bir şifre kitabı
veya yarbay ya da NSA'deki adama karşı gelmeyeceğim.
Şifreler uyuştu dedilerse uyuşmuştur.
O Rackstraw mı? Evet, o.
Doğrulandı.
Ama daha ileri gitme. Onu hava korsanı yap, o kadar.
Yani CIA bunlar, hadi ama.
Başka işlere karıştı mı? Evet.
Ama bundan söz edemem.
Savınızı kanıtlayamazsanız
veya bu tanınmaz, kabul görmez ise
ne kadar hayal kırıklığına uğrarsınız?
Zorlamaya devam etmek belirli karakterlerin işidir.
GİZLİ TUTULAN YER
Russ ve Kristy sayesinde bugün buradayız.
Para ve paraşütle ilgili ellerinde yeni bilgiler var.
Kristy ve Russ ilk belgeselin hemen ardından bize ulaştı.
Soyadları Cooper. Akraba değiller.
Kristy "Kocamla kaçış rotasını çıkardık, ayrıca paraşütün gömüldüğü yeri
bulmuş olabiliriz" dedi.
Gerçekten mi?
Hikâyeyi anlattığında her şey bağlantılıydı.
"Bunu paylaşmalıyız" dedim.
Küçük uçaklar için olan bir havalimanında anlatılmış.
Kaynağımız Russ Cooper
masada bu hikâye anlatılırken duyuyor.
Olayı anlatan kişinin adı Wally
ve kendisi Cooper'ın kaçmasına yardım eden
dört kişiden biriymiş.
Wally'ye göre uçak kaçırma gecesinde Cooper
Goheen'in yaklaşık 400 metre yakınına iniyor. Orası bir pist.
Onu bekleyen üç bey varmış.
Elli bin dolar para
ve bombayla birlikte küçük bir uçağa biniyorlar.
Vancouver Gölü'nden geçerken
düşüp boğulma süsü vermek için
parayı ve bombayı göle atıyorlar.
Ve ardından Cooper, Scappoose Havalimanı'nda
üstünü ve uçağı değiştirip
Portland Uluslararası Havalimanı'na döner
ve Las Vegas'a giden bir uçağa atlar.
Kalan 150 bin dolar ve paraşüt kamyonete yüklenip
belli bir konuma gidiliyor.
Wally yeri tarif ettiğinde neresi olduğunu anladım.
On üç ekip üyesi bir araya gelip oraya birkaç kez gittik.
Bugün burada binlerce insanın merak ettiği sorulara yanıt
ve gerçekleri bulmak için buradayız.
-Ne düşünüyorsun? -Bence bulacağız.
On beş santimetre içinde
kopça, toka veya başka bir şey varsa öter.
Bak ne bulmuş.
Bu ne?
-Bilmiyoruz. -Bez parçası.
-Vay. Naylona benziyor. -Çuval.
Veya patates çuvalı.
Paraşüt dâhil birçok şey olabilir.
Tam buradaydı.
-Yüzeyde miydi? -Evet.
Buraya bakmaya devam edin.
Evet, bakalım neler var.
-Başlıyoruz. -İşte orada.
İşte orada.
Boru parçası sanki.
Paraşüt parçası değil.
-Boru. -Alacaksın, değil mi?
-Tabii, kesinlikle. -Ne olduğuna bakalım.
Dıştaki çantanın
parçası olabilir.
Söylemesi zor.
Kayış olabilir.
Bence doğru yerdeyiz.
Naylon parçasını metal dedektörle bulamazsınız.
Diyeceğim budur.
Belki de bulduk.
Paraşütün parçasını bulduğumuzu düşünüyoruz.
Kayış.
Bunu FBI'a getirdik.
Paraşütün yerini öğrendik,
paraşütü bulup onlara beş parça getirdik.
O günden beri FBI'dan haber almadık.
Tom bazen olaya
"İnanmasaydım görmezdim" şeklinde yaklaşarak
tuzağa düşüyor.
Bir naylon kayış parçası buldular
ve "Paraşütün gömüldüğü yeri gösteren
kayışı bulduk" şeklinde açıklamalar yaptılar.
Ne? Çıkarım yapıyor.
Böyle şeyler beni rahatsız eder.
O bölge odunculuk yapılan bir yerdi.
Bu yüzden yıllarca faal konumdaydı.
O parçaların analizinden kesin olarak
paraşüttü diyebilir miyiz bilmiyorum.
Bence değildi.
Belki bir şey çıkmazdı.
Belki de…
Ne çıkacağını kim bilebilir?
Ama FBI'ın
paraşütle ilgili kılını bile kıpırdatmadığını söyleyebilirim.
Hatta bahse de girerim.
D.B. Cooper'ın uçak kaçırma vakasını çözme niyetleri yoktu.
Hem de hiç.
Bu dava FBI'da parçası olduğum
en ilginç olaylardan biriydi
çünkü hâlen ayakta.
Elli yıl oldu.
Cooper'ın kimliğini çözmeye yaklaşamadık.
Şüphelilerimiz var.
Sürekli yenisi gelirken eski şüpheliler unutuluyor.
Ama hiçbirinin doğrudan bağlantısı yok.
Bu davanın 50'nci yıl dönümündeyiz.
Cooper'ın kim olduğunu kesin olarak söyleyemem mümkün değil.
Bence kimse söyleyemez, aksi hâlde sorumsuzluk olur.
Diyebileceğim şu ki
onun kim olduğuna dair geçen yıla ve evvelki yıla göre
daha çok bilgiye sahibiz.
Her yıl yeni bilgiler ve ipuçlarına farklı yaklaşımlar geliyor
ve böylece dağarcığımız genişliyor.
Şu anda baş şüpheli budur diyemem
ama oklar tek bir yönü gösteriyor.
Kuzeyi, Kanada'yı işaret ediyor.
Bence Kanada'da bulunan pek çok ipucu
sonuna kadar araştırılmadı.
FBI, Dan Cooper'ın anlamını ciddi bir şekilde araştırmadı.
Dan Cooper uçurduğu uçaklardan
paraşütle atlayan bir Fransız çizgi roman kahramanı.
FBI bir şey söylediğinde insanlar buna gerçekten inanır
ama gerçekte FBI ajanları da insan
ve davadaki en iyi çalışmalar halkın katkısıyla gerçekleşti.
Tutkusu olan ve bu ipuçlarını takip eden insanlar
Fransız çizgi romanını keşfedip gerçeği kendi yollarıyla aradılar.
KANADA KRALİYET HAVA KUVVETLERİ
Ben kuzeye giderdim.
ABD'de vakit kaybetmezdim. Doğrudan Kanada'ya giderdim.
Alt yazı çevirmeni: Aybüke Büyükçerçi