‎เราอยากเตือนให้ทุกท่าน ‎รัดเข็มขัดอย่างแน่นหนา...
‎น่าทึ่งเมื่อคิดอย่างนี้ ปี 1971 ปี 2021 ‎ห่างกันห้าสิบปี
‎ผู้คนยังไล่ล่าคูเปอร์
‎กลุ่มคนคลั่งไคล้คูเปอร์นี้ ‎ถ้าคุณเข้าไปดูตามเว็บเหล่านั้น
‎พวกเขาจะมีทฤษฎีหลากหลาย ‎และนำเสนอผู้ต้องสงสัยอย่างต่อเนื่อง
‎จนถึงทุกวันนี้
‎ยอมรับเถอะว่า ‎นี่คือเรื่องราวระดับตำนาน 50 ปี
‎ไม่มีใครรู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎มันส่งผลให้คนอยากร่วมสืบสวน
‎ซึ่งมนุษย์มีแรงผลักดันนี้ไม่รู้จบ
‎โดยไม่ต้องมีข้อมูลใดๆ เลยจริงๆ
‎นี่คือสิ่งซึ่งทุกคนติดตามข่าวมานานหลายปี
‎และตอนนี้ เอฟบีไอยอมแพ้แล้ว
‎แน่นอนว่าโลกนี้มีปริศนามากมายยังไม่คลี่คลาย
‎และเรื่องนี้จะเป็นหนึ่งในนั้น
‎หลายคนยังผลิตเนื้อหาใหม่ๆ ‎เกี่ยวกับคูเปอร์ในอีก 50 ปีให้หลัง
‎เมื่อคุณอดใจเข้าไปยุ่งไม่ไหว ทีนี้ก็รอดยาก
‎มันไม่มีจุดจบ ไม่มีคำตอบที่น่าพอใจ ‎คุณไม่รู้เรื่องที่แท้จริง
‎เรื่องคูเปอร์เรื่องเดียวที่เรารู้คือบนเครื่องบิน
‎เราไม่รู้เรื่องก่อนหน้า ไม่รู้เรื่องหลังจากนั้น
‎ผมเลยคิดว่าสิ่งนี้ทำให้หลายคนยังเลิกสนใจไม่ได้
‎ใครจะไปรู้ว่าเมื่อไหร่หรือว่าที่ไหน ‎ที่ชิ้นส่วนปริศนาอื่นจะโผล่มา
‎(ดีบีซี)
‎(ตอนที่ 4: คูเปอร์แลนด์)
‎(แวนคูเวอร์ วอชิงตัน พฤศจิกายน ปี 2021)
‎(คูเปอร์คอน เสาร์และอาทิตย์)
‎หวัดดีครับ ขอต้อนรับสู่คูเปอร์คอน
‎ผมเริ่มทำคูเปอร์คอนปีละครั้งตั้งแต่ปี 2018
‎ดีบี คูเปอร์เป็นส่วนหนึ่งใน ‎เรื่องเล่าทางตะวันตกเฉียงเหนือ
‎เป็นตำนานแถบนี้
‎เช่นเดียวกับบิ๊กฟุตและยูเอฟโอ
‎มันจึงเป็นเรื่องน่าสนุกดีที่ทำให้เป็นเทศกาล
‎อยากลงทะเบียนใช่ไหมคะ เราจะจัดการให้ค่ะ
‎คูเปอร์คอนก็คือการรวมตัวของชนเผ่าลักษณะหนึ่ง
‎(วิคเตอร์ 23)
‎ผมเป็นเจ้าของและผู้ดำเนินงาน ‎นอร์ธเวสต์ เอสเคป เอ็กซ์พีเรียนซ์
‎ซึ่งมีห้องดีบี คูเปอร์เอสเคป
‎ฉันสมัครเข้าร่วมเกมนี้เองค่ะ ‎พบจากหน้าวิกิพีเดีย
‎ผมเป็นนักประวัติศาสตร์ที่ศึกษาคดี ดีบี คูเปอร์
‎ตั้งแต่ผมเจ็ดขวบหรือแปดขวบ
‎ตอนนั้นแม่ผมอยู่ที่สนามบินซี-แทค
‎กำลังรอเครื่องบินไปหาว่าที่คุณพ่อผม
‎ตอนเกิดเหตุจี้เครื่องบิน ‎แม่ถึงโดนเลื่อนการเดินทาง
‎เขาเกือบทำให้ผมไม่ได้เกิดมาแล้ว
‎มันมีความพิเศษมากครับที่ได้มาสัมผัสเอง
‎เชิญปิดแล็ปท็อป
‎และติดต่อซึ่งหน้า พูดคุยกับผู้คน
‎(สกายแจ็คเกอร์ วิคเตอร์23)
‎ผมว่าที่ทำให้เป็นเหมือนคนในครอบครัว
‎ก็คือทุกคนเจ็บป่วยจากโรคเดียวกัน
‎ไม่สามารถไขปริศนา
‎นายกเทศมนตรีของคูเปอร์วิลล์มาเอง
‎ชายผู้อยู่เบื้องหลังเว็บเดอะเมาเท่น นิวส์
‎เขามาพร้อมกับผู้จัดงานสุดหล่อ
‎เพื่อนที่ดีของผม บรูซ สมิธ และเอริค อูลิส
‎แค่ชายคนหนึ่งที่อยากหาเงิน
‎อยากได้ค่าจ้าง หรือมีอะไรอื่น
‎การมาที่นี่ทำให้เราคุยกับคนที่รู้จักคดีนี้ดี
‎คนที่มีชีวิตอยู่ในยุคนั้น
‎ฉันรู้จักคนดังทุกคนที่มาเลย
‎ทันทีที่พวกเขาเดินเข้ามา ฉันก็ "โอ้โฮ"
‎บิล มิตเชลล์นั่งอยู่ตรงนั้น ‎เขาอยู่บนเครื่องบินลำนั้น
‎นั่งห่างจากดีบี คูเปอร์ ‎แค่เมตรครึ่งเมื่อ 50 ปีก่อน
‎ถ้าพวกเขาต้องพึ่งพาผมเป็นพยานชี้ตัวดีบี คูเปอร์
‎เขาคงมาร่วมงานด้วยโดยผมไม่รู้
‎มีการพูดคุยกันถึงสิ่งของแปลกๆ
‎ซึ่งมีแต่คนในคดีนี้จะสนใจจริงๆ
‎เมื่อเราได้ก้นบุหรี่พวกนี้
‎เราก็เอามาส่องกล้องจุลทัศน์อิเลกตรอน
‎นี่คือกล้องจุลทัศน์อิเลกตรอน ‎รุ่นโบราณปี 1985 ของผม
‎ซึ่งผมซื้อไว้ใช้ส่วนตัว
‎มีไม่กี่คนในประเทศนี้ที่มี ‎กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนส่วนตัว
‎ผมคงเป็นคนแปลกสักหน่อย
‎- ออกจะเป็นครอบครัวเนิร์ดหน่อยๆ ‎- ใช่เลย
‎ในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา ‎มีหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้มากกว่า 40 เล่ม
‎แต่คดีนี้ยังไม่คลี่คลาย
‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์คงเป็นหนึ่ง ‎ในผู้ต้องสงสัยอันดับต้นๆ ของฉัน
‎ผู้ต้องสงสัยคนโปรด บาร์บาร่า
‎วิลเลียม เจ สมิธครับ ‎แต่ผู้ต้องสงสัยคนอื่นก็อาจใช่เช่นกัน
‎ลุงของฉัน ลินน์ ดอยล์ คูเปอร์
‎เป็นผู้ต้องสงสัยรายเดียวที่เอฟบีไอไม่เคยตัดออก
‎ฉันจะโดนด่าไหมถ้าบอกว่า ‎โลกิคือผู้ต้องสงสัยคนสำคัญของฉัน
‎ผมไม่อยากสปอยล์กันเองเลย ‎ดีบี คูเปอร์ตายไปนานแล้ว
‎ถ้าเขายังอยู่ เขาอายุ 95 ปีครับ
‎เขาสูบบุหรี่จัด เขาไม่อายุยืนหรอก
‎เราจะคุยเรื่องนี้เพิ่มเติมตลอดสองวันนี้
‎คดีนี้มีอะไรมากมายกว่าที่คุณจะจินตนาการได้
‎กระแสคูเปอร์คือของจริง
‎คุณเคยเห็นทฤษฎีการ์ตูนแดน คูเปอร์ไหมคะ
‎- เคยสิ ‎- เล่าให้ฟังหน่อยค่ะ
‎ผมสนใจทฤษฎีการ์ตูนแดน คูเปอร์
‎(แดน คูเปอร์)
‎แดน คูเปอร์เป็นฮีโร่ในการ์ตูนเรื่องนี้
‎เขาเป็นชาวฝรั่งเศส ‎นักบินทดสอบของกองทัพอากาศแคนาดา
‎ซึ่งเคยผจญภัยมาทุกรูปแบบและเคยโดดร่มบ่อย
‎เมื่อดูที่ภาพปกหรือเปิดดูผ่านๆ
‎มันแทบจะเหมือนว่า ‎ดีบี คูเปอร์เลียนแบบตัวละครนี้
‎มาทำในชีวิตจริง
‎การผจญภัยของแดน คูเปอร์ ‎เป็นผลงานของอัลแบร์ ไวน์เบิร์ก
‎ศิลปินชาวเบลเยียม ‎ที่เคยทำงานกับสนพ. เออร์เจในตำนาน
‎ผู้ตีพิมพ์แตงแตง
‎มันตีพิมพ์ฉบับภาษาฝรั่งเศสเท่านั้น
‎ซึ่งได้รับความนิยมมาก ‎ในเบลเยียม ฝรั่งเศส และควีเบ็ค
‎ช่วงทศวรรษ 60 และ 70
‎ส่วนในที่อื่นซึ่งพูดภาษาอังกฤษ ‎ เรื่องนี้ไม่เป็นที่รู้จัก
‎ในการ์ตูนเรื่องนี้
‎มีหลายเรื่องที่เป็นภาพขนานไปกับเหตุจี้เครื่องบิน
‎มีตั๋วเครื่องบินที่มีชื่อคูเปอร์
‎เที่ยวบิน 727
‎มีเรื่องการจี้เครื่องบินเหนือน่านฟ้าซีแอตเทิล
‎และเสื้อผ้าที่คล้ายกัน
‎เนกไทสีดำ สูทสีเข้ม และกระเป๋าเอกสาร
‎เมื่อเกิดเหตุจี้เครื่องบินครั้งนั้น ในควีเบ็คเอง
‎ประชาชนก็ตื่นตระหนกและก่อความวุ่นวายไปด้วย
‎สิ่งสำคัญกว่าคือรักษากฎระเบียบในสังคมนี้
‎ซึ่งผมคิดว่าสังคมจะทำทุกวิถีทาง
‎และในสภาพแวดล้อมแบบนี้
‎แดน คูเปอร์เป็นฮีโร่
‎แดน คูเปอร์เป็นพวกเรา
‎เขาเป็นคนแคนาดา
‎และในช่วงปี 1960 และ 70
‎การบินเป็นเรื่องใหญ่
‎ตัวละครนี้ขับเครื่องบินรุ่นล่าสุด
‎ทำให้ผู้อ่านรู้จักเครื่องบินทุกชนิดผ่านภาพการ์ตูน
‎และทำให้เด็กๆ ชาวแคนาดาที่รู้ภาษาฝรั่งเศส
‎มีฮีโร่ที่ขับเครื่องบินได้
‎เด็กชายคนไหนจะไม่อยากขับเครื่องบิน
‎เราทุกคนอยากขับเครื่องบินรบ
‎ซึ่งไม่ได้เริ่มจากทอม ครูซ ‎กับหนังเรื่องท็อปกันหรอกครับ
‎ฉันอยาก...
‎(ท็อปกัน ปี 1986)
‎- อยากสัมผัสความเร็ว ‎- อยากสัมผัสความเร็ว
‎ผมอ่านสมัยเป็นวัยรุ่น
‎ผมหลงใหลการจินตนาการ
‎เรื่องราวของแดน คูเปอร์
‎เราบินไปเยเมนก็ได้
‎เราเข้าป่าในโคลัมเบียก็ได้
‎เราสำรวจแคนาดาก็ได้
‎มันงดงามมาก
‎อัลแบร์ ไวน์เบิร์กตีพิมพ์
‎หนังสือ 41 เล่ม ซึ่งเยอะมาก
‎มีเล่มหนึ่งแสดงให้เห็นการเชื่อมโยง
‎กับข้อสงสัยเรื่องการจี้เครื่องบินไว้ในเรื่องด้วย
‎นี่ไง
‎เทคนิคอาจคล้ายกันในแต่ละเล่ม
‎วิธีที่ดีบี คูเปอร์ใช้หนีจากเครื่องบินด้วย
‎ผมเจออัลแบร์ ไวน์เบิร์กครั้งแรก ‎ที่ฐานทัพกองทัพอากาศ
‎อัลแบร์มักจะมาที่ฐานทัพแคนาดา ‎เพื่อค้นคว้าวัตถุดิบใหม่ๆ ไปเขียน
‎เขาเดินทางไปแคนาดาครั้งแรกปี 1966
‎ไปที่ฐานทัพแคนาดา พอร์เทจ ลา แพรรี่
‎เขาได้รับการต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่
‎เพราะหนังสือของเขา ‎ทำให้มีผู้สมัครเป็นทหารจำนวนมาก
‎เขาจึงเข้านอกออกในฐานทัพได้เต็มที่
‎เขาจะถ่ายภาพ ถ่ายภาพไว้เยอะมาก
‎ภาพอาคารต่างๆ เครื่องบิน ผู้คน
‎เขาบอกว่า "ชายคนนี้ดูเหมือน ‎คนขับเครื่องบินรบตัวจริง"
‎และเขาจะวาดสิ่งเหล่านี้เป็นนิยายภาพ
‎ครั้งแรกที่ผมอ่านการ์ตูนเรื่องนี้ ได้ดูภาพวาด
‎ผมก็เข้าใจมากขึ้นว่ามีความสัมพันธ์
‎ระหว่างกิจกรรมผาดโผน
‎ของนักบินฮีโร่คนนี้ที่กระโดดออกจากเครื่องบิน
‎ชอบขับเครื่องบิน
‎และเป็นไปได้ที่จะเป็นชาย ‎ผู้มีความคับแค้นและมีปณิธาน
‎คนที่อยากบรรลุความสำเร็จสักอย่าง
‎สิ่งหนึ่งที่อัลแบร์ ไวน์เบิร์กบอกผมคือ
‎หลังจากเกิดเหตุจี้เครื่องบินแค่ไม่กี่วัน
‎แหล่งข่าวของเขา ‎ในกองทัพอากาศที่ควีเบ็คโทรหาเขา
‎และบอกว่า "เขาเป็นหนึ่งในพวกเรา"
‎(ทีมสืบสวนพบว่าเหตุจี้เครื่องบิน ‎ชื่อดังในทศวรรษ 70 เกี่ยวพันกับแคนาดา)
‎อัลแบร์ ไวน์เบิร์กไม่อยากให้ฮีโร่ของเขา
‎เชื่อมโยงกับคนร้ายจี้เครื่องบิน
‎ดังนั้นทุกครั้งเมื่อมีนักข่าวอยากถามเรื่องนี้
‎เขาจะไม่ตอบ
‎แดนคูเปอร์เป็นอัศวิน ‎ใส่ชุดเกราะเงางามในการ์ตูนเรื่องนี้
‎หรือคนร้ายที่จี้เครื่องบินพยายามส่งสารบอกเรา
‎หรือคนร้ายจี้เครื่องบินอาจไม่รู้ว่า
‎ตัวการ์ตูนนักบินขับเครื่องบินรบชื่อดังของควีเบ็คก็
‎เลือกใช้ชื่อเดียวกันกับเขา
‎ใครจะไปรู้
‎ถ้าผมขึ้นรถไฟและปล้น
‎โดยใช้สเก็ตบอร์ดของโทนี่ ฮอว์ก ‎เป็นเครื่องมือหลบหนี
‎คุณจะมองว่าผมเลือกยี่ห้อนั้น ‎โดยบังเอิญหรือเปล่า ผมไม่คิดงั้นนะ
‎ผมว่าการเชื่อมโยงนั้น
‎มันชัดเกินไปหน่อ
‎อีกอย่าง มันน่าตื่นเต้นมาก
‎ผมเลยอยากมองด้วยทฤษฎีหนังสือการ์ตูนนี้แหละ
‎ในช่วงปี 1950 ‎กองทัพอากาศแคนาดามีกำลังพลสูงสุด
‎แต่พอในทศวรรษ 60 ก็เริ่มมีขนาดลดลง
‎พวกเขาเห็นบทบาทของตัวเองน้อยลง
‎ในปี 1965 กองทัพอากาศแคนาดา
‎ตัดสินใจปลดนักบิน 500 คน
‎ซึ่งมีทั้งนักบินชำนาญการและลูกเรือ
‎และมีการปลดต่อเนื่องในช่วงต้นทศวรรษ 1970
‎หลายคนถูกบีบให้ออกจนเกิดความคับแค้นใจ
‎สมัยนั้นไม่มีโครงการเปลี่ยนผ่าน
‎สำหรับทหารกองทัพอากาศ ‎ที่ปลดประจำการ พวกเขาต้องพึ่งตนเอง
‎ขึ้นอยู่กับพวกเขาที่จะตัดสินใจใช้ชีวิตใหม่ทำอะไร
‎เขาอาจจะกลายเป็นโรบิน ฮูดจี้เครื่องบินก็ได้
‎ผล้นเงินหลายแสนดอลลาร์และเกษียณตัว
‎เขาอาจเป็นเจ้าหน้าที่ภาคพื้นดิน ‎ช่างเทคนิคของกองทัพก็ได้
‎โดยเฉพาะกับสิ่งที่เราค้นพบบนเนกไทของเขา
‎เนกไทรุ่นเก่าที่มีคลิปหนีบจากห้างเจซีเพนนีย์
‎ว่ากันว่าพบหลักฐานหลงเหลืออยู่
‎ตอนเครื่องบินลงที่รีโน
‎มีเน็กไทสีดำเส้นเล็กที่มีคลิปหนีบ
‎ซึ่งเป็นคลิปประดับไข่มุก
‎ถูกทิ้งไว้บนเครื่องบิน
‎บนเนกไทมีอนุภาคต่างๆ ติดอยู่
‎จากทุกที่ที่คุณเคยไปสัมผัส
‎เราจึงไปเก็บตัวอย่างจากเนกไท
‎และตรวจสอบอนุภาคต่างๆ ที่เจอ
‎อนุภาคที่โดดเด่นที่สุดคือไททาเนียม
‎มันไม่ใช่ไททาเนียมที่พบในสีขาว ‎ซึ่งเป็นไททาเนียมไดออกไซด์ซึ่งมีออกซิเจนผสม
‎แต่เป็นไททาเนียมบริสุทธิ์
‎และดูเหมือนละอองใบไม้ขนาดจิ๋ว
‎ที่มีขนาดเท่าเซลล์เลือด
‎และเราพบอนุภาคไททาเนียมชนิดที่สอง
‎ซึ่งมีโลหะสแตนเลสถูกบดอยู่ข้างใน
‎ในปี 1971 ทั้งสองอนุภาคนี้หาได้ยากมาก
‎เขาไปอยู่ไหนมาถึงได้มีไททาเนียมบริสุทธิ์
‎และแร่ธาตุหายากบนโลกบนเนกไท
‎จริงๆ แล้วมีอุตสาหกรรมสองอย่าง ‎ที่ใช้สองสิ่งนี้ในปี 1971
‎หนึ่งคืออุตสาหกรรมยานอวกาศ ‎และสองคืออุตสาหกรรมเคมี
‎มันจึงพอบอกคุณได้ว่าดีบี คูเปอร์เคยอยู่ที่ไหนมา
‎ชายคนนี้เคยเดินอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบไหน
‎อีกเรื่องที่น่าสนใจเกี่ยวกับไททาเนียมคือ
‎มันเป็นไททาเนียมบริสุทธ์จากการสังเคราะห์
‎ไม่ใช่ไททาเนียมอัลลอยด์
‎ซึ่งเราจะเห็นได้แต่ในอุตสาหกรรมยานอวกาศ
‎ผมคิดว่านี่คือสิ่งที่ยืนยันได้ว่า ‎เขามาจากบริษัทโบอิ้ง
‎เพราะมีแผนกวิจัยและพัฒนาในบริษัทโบอิ้ง
‎ที่เคยใช้และทดลองไททาเนียมบริสุทธิ์
‎มีคนคาดเดาหลายอย่างเกี่ยวกับโบอิ้ง
‎แต่เรามีบริษัทแคนาแดร์ที่มอนทรีอัล
‎ซึ่งเชี่ยวชาญด้านไททาเนียม
‎และเคยนำไปใช้กับเครื่องบินฝึกสองลำ
‎ซีที-133 ซิลเวอร์ สตาร์
‎และเครื่องบินซีที-114 ติวเตอร์
‎(สโนว์เบิร์ด)
‎เราจึงอนุมานได้ว่า
‎ถ้าเรามีพนักงานภาคพื้นดิน ‎ที่ทำงานกับเครื่องบินประเภทนั้น
‎เขาก็น่าจะสัมผัสกับไททาเนียมนั้นโดยตรง
‎เป็นไปได้ว่าเขาคงเคยพบ ‎คุณไวน์เบิร์กด้วยตนเอง
‎เขาอาจจะหลงใหลการ์ตูนเรื่องนี้
‎และตัดสินใจนำชื่อนี้มาใช้ในเวลาต่อมา
‎เมื่อเขาจี้เครื่องบินในสหรัฐอเมริกา
‎มันเป็นสมมติฐานที่น่าสนใจ
‎ในช่วงเวลานั้น
‎ไม่มีใครพูดกันมากนัก ‎เรื่องการสร้างความคลุมเครือ
‎เรื่องการตบตาและหลอกลวง
‎เขาทิ้งให้เอฟบีไอทางนี้
‎ตรวจสอบอนุภาคไททาเนียมจากเนกไทของเขา
‎ซึ่งมันก็อาจไม่ใช่เนกไทของเขาด้วยซ้ำ เราไม่รู้
‎เขาอาจไม่ได้สวมเนกไท
‎นั่นอาจเป็นสิ่งที่ดีบี คูเปอร์ต้องการ
‎ดังนั้นเรื่องนี้ยังมีปริศนามากมาย
‎ช่วงเริ่มแรกของคดีดีบี คูเปอร์
‎เอฟบีไอไปที่กองทัพอากาศแคนาดา
‎เพื่อดูว่าจะสืบสวนได้เรื่อง
‎จากฐานทัพแคนาดาหรือเปล่า
‎แต่ในช่วงสงครามเย็นนั้น
‎ไม่มีใครต้องการสิ่งนี้
‎เริ่มประมาณปี 1959 จนถึงทศวรรษ 70
‎ความสัมพันธ์ระหว่างแคนาดากับสหรัฐฯ ไม่สู้ดี
‎ผู้ที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียงเรา
‎มันเหมือนเรานอนหลับข้างช้าง
‎ไม่ว่ามันเป็นมิตรแค่ไหน
‎หรืออารมณ์ดีแค่ไหน
‎ทุกการขยับตัวและส่งเสียงของมันก็กระทบเรา
‎เราเริ่มแยกตัวหรือถอยห่าง
‎จากกองกำลังป้องกันตนเองของอเมริกาเหนือ
‎ซึ่งชาวแคนาดาหลายคน ‎รู้สึกว่าถูกคนอเมริกันควบคุมอยู่
‎เราจึงอยากได้ความเป็นเอกเทศคืนมา
‎ดังนั้น ในปี 1971
‎ถ้าเอฟบีไอถามกองทัพแคนาดาว่า
‎"ขอเราตรวจสอบบุคคล ‎ที่อาจจะเป็นผู้ร้ายจี้เครื่องบินได้ไหม"
‎เป็นไปได้มากที่ฝั่งแคนาดาจะตอบ "ไม่ได้"
‎"เราไม่อนุญาตให้คุณสืบสวนบนดินแดนแคนาดา
‎หรือแม้แต่เข้าถึงบันทึกทางทหารของแคนาดา"
‎เป็นไปได้ที่รัฐบาลทั้งสองฝ่ายไม่ร่วมมือกัน
‎ในการทำคดีแดน คูเปอร์
‎มีเบาะแสมากมายที่ชี้ไปยังแคนาดา
‎ซึ่งไม่เคยมีการหยิบมาพิจารณาตามสมควร
‎ในคืนที่เกิดเหตุจี้เครื่องบิน ‎ดีบี คูเปอร์ระบุว่าต้องการ "เงินสกุลอเมริกัน"
‎ถ้าคุณเป็นคนอเมริกัน ‎คุณจะระบุสกุลเงินอเมริกันไหม
‎แดน คูเปอร์อาจจะใช้ประโยคนั้นที่ว่า
‎"สกุลเงินอเมริกันที่ใช้ง่าย"
‎เพราะภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาแม่ของเขา
‎และคำนั้นหลุดจากปากของเขา
‎ในช่วงเวลาที่ตึงเครียด เร่งรีบ
‎ผมคิดอยู่เมื่อเช้านี้ ‎ "ผมไม่เคยได้ยินคำพูดแบบนั้น"
‎คนฝรั่งเศสไม่ใช้คำนั้น
‎แสดงว่าภาษาอังกฤษเขาไม่ดี
‎ถ้าเขาไม่ใช่คนอเมริกัน
‎เขาคงอยากแน่ใจว่าจะใช้เงินได้ง่าย
‎ผมมองอย่างนั้นนะ ‎แต่เป็นความเห็นของผมคนเดียว
‎ผมคิดอย่างนี้ คุณเป็นโจรปล้น
‎คุณเป็นชาวแคนาดาพูดฝรั่งเศส คุณเร่งรีบ
‎คุณอยากแน่ใจว่าจะได้เงินสดย่อย ‎เป็นสกุลดอลลาร์สหรัฐ
‎เป็นผมคงพูดอย่างนั้น
‎"ผมอยากได้สกุลเงินอเมริกันที่ใช้ง่าย"
‎ผมไม่แน่ใจเต็มร้อยกับคำว่า "ใช้ง่าย"
‎เพราะคูเปอร์บอกความต้องการ ‎ผ่านพนักงานบนเครื่องบิน
‎ซึ่งนำข้อความมาบอกเจ้าหน้าที่ ‎ควบคุมจราจรทางอากาศอีกที
‎ผมเลยไม่แน่ใจเต็มร้อย
‎คูเปอร์พูดว่า "ใช้ง่าย" เหรอ
‎หรือระหว่างที่ส่งข้อความต่อๆ กัน
‎"ใช้ง่าย" หลุดจากปากใครสักคน
‎แต่เป็นไปได้ที่สุดว่าเขาเป็นชาวแคนาดา
‎ผมไม่เห็นหลักฐานมากนัก ‎ที่พิสูจน์ทฤษฎีอื่นๆ เกี่ยวกับคดีคูเปอร์
‎เราทุกคนมีมุมมองต่างกันไปในเรื่องนี้
‎แต่มีแค่เราที่มีหลักฐาน
‎แถมยังได้เพิ่มเรื่อยๆ
‎หลังจากคดีฟ้องร้องสิทธิเข้าถึงข้อมูล
‎เอฟบีไอระบุว่ามีเอกสาร ‎ในคดีนี้ทั้งหมด 80,000 หน้า
‎ซึ่งพวกเขาจะส่งให้เราเดือนละ 500 หน้า
‎เราจึงกำลังพูดถึง ‎ระยะเวลาส่งมอบเอกสาร 12 ปี
‎ผมจึงยื่นคำขอต่อศาล
‎เร่งให้เอฟบีไอส่งมอบเอกสาร ‎ที่เกี่ยวกับบ๊อบ แร็คสตรอว์
‎เพราะเราอยากได้เอกสารของเขาก่อน
‎แร็คสตรอว์คัดค้านคำขอนี้
‎เขาส่งเอกสารหลายหน้าพูดวกวน
‎ว่า "ผมไม่ใช่ ดีบี คูเปอร์ ‎และผมไม่อยากให้ข้อมูลของผมรั่วไหล"
‎เขาใส่ภาพวาดเน้นด้วยว่า ‎เรื่องทั้งหมดนี้เหมือนกองอึไร้ค่า
‎เห็นได้ชัดว่ามันเป็นผลเสียต่อเรา
‎ตอนนั้นศาลปัดตกคำร้องขอของเรา
‎ผมเป็นคนโคตรดื้อครับ
‎ผมจะไม่ยอมให้สิ่งนี้หยุดยั้งเรา
‎เราตัดสินใจว่าต้องฝ่าฟันให้คำขอนี้ผ่านให้ได้
‎แต่ก็ลำบากมาก
‎มีจุดหนึ่งที่ผมจะไม่มีวันลืม
‎ผมเป็นคนตื่นเช้าเสมอ
‎ผมนอนวันละห้าชั่วโมงก็พอแล้ว
‎แต่ระหว่างที่ผมทำคดีคูเปอร์
‎ผมคิดว่าผมจะลดเวลานอนสักหน่อย ‎เหลือสักสี่ชั่วโมง
‎ถึงจุดหนึ่ง ตอนนั้นผมนั่งหน้าคอมพิวเตอร์
‎แล้วจู่ๆ ก็ลืมวิธีกดปุ่ม
‎ผมเรียกภรรยา "ที่รัก ผมใช้สิ่งนี้ไม่เป็น"
‎เธอจูงมือผมแล้วพาไปนั่งหน้าทีวี
‎ผมนั่งหน้าทีวีแล้วสมองก็กลับคืนปกติ
‎ใช้เวลาประมาณหกชั่วโมง น่ากลัวนิดหน่อยครับ
‎แต่ผมถึงได้รู้ว่าตอนนั้นผมมาถึงขีดจำกัดแล้ว
‎แต่เราจะไม่ยอมแพ้
‎(ซานดิเอโก แคลิฟอร์เนีย ปี 2019)
‎ชายคนหนึ่งซึ่งอ้างว่าเป็น ‎หนึ่งในคนร้ายหลบหนีชื่อดังที่สุด
‎ของศตวรรษที่แล้ว จากนั้นก็ถอนคำพูด
‎ได้เสียชีวิตแล้วครับ
‎เขาชื่อโรเบิร์ต แร็คสตรอว์ ‎และจนถึงวันนี้เราก็ยังไม่รู้ว่า
‎เขาคือโจรจี้เครื่องบิน ‎ในนามดีบี คูเปอร์หรือเปล่า
‎ตอนที่เขาตาย ผมบอกพวกหนังสือพิมพ์ที่โทรมาว่า
‎"ผมนับถือสิ่งที่เขาทำเพื่อลูกๆ ‎ในฐานะหัวหน้าครอบครัว"
‎แต่ผมก็บอกไปว่ายังคิดว่าเขาเป็นคนร้ายอยู่ดี
‎สำหรับฉัน สิ่งที่น่าทึ่งมากก็คือเขาเคยมีช่วงชีวิต
‎ในทศวรรษ 70
‎เป็นพลเรือนที่ไม่ทำตามกฎหมาย เป็นนักต้มตุ๋น
‎เขาเคยเข้าคุกข้อหาเช็คเด้ง
‎จี้เครื่องบิน ครอบครองระเบิด
‎แต่เขาออกจากคุกและใช้ชีวิตคนธรรมดาที่สุด
‎เขาทำตัวเข้ารูปเข้ารอย ไม่มีใครรู้
‎ถ้าไม่ขุดคุ้ยประวัติของเขา
‎เขาพยายามใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา
‎อยู่ที่ท่าเรือ ทำงานซ่อมเรือ
‎มีตัวละคร มีภาพห่มทับ
‎เขามีตัวตนหลายชั้น
‎เขาน่าสนใจมาก ตอนนั้นเขาน่าสนใจมาก
‎ตอนนี้เขาก็ยังน่าสนใจมากแม้จะเสียชีวิตไปแล้ว
‎มันน่าทึ่งมาก ความสอดคล้อง
‎ของทุกอย่างที่มีคนเคยพูดถึงเขา
‎(ปี 1975)
‎ฉันสังเกตว่า ทุกครั้งที่บ๊อบออกไปนอกเมือง
‎เขาจะเอากระเป๋าเอกสารสีเข้มไปด้วย
‎แล้ววันหนึ่ง ฉันก็เห็น ‎กระเป๋าเอกสารใบนั้นอีกครั้ง
‎มันไม่ได้ล็อก
‎ฉันก็เปิดเบาๆ
‎แล้วก็เจอ วิกผม
‎(มีผมอยู่ข้างใน)
‎(วิกผมและหนวด)
‎ทีนี้ บ๊อบมีหนวดอยู่ตลอดเวลา
‎แต่บางครั้งเขาก็กลับบ้านโดยที่
‎โกนหนวดเกลี้ยง
‎เขาใส่วิกผมเมื่ออยากใส่
‎เพื่อปลอมเป็นใครก็ไม่รู้สิ
‎บ๊อบเป็นสมาชิกของคลับเพลย์บอยในแอลเอ
‎เขาบอกว่า "ฉันจะพาพวกนายเข้าคลับ"
‎เราจอดรถหลังลีมูซีนที่เป็นรถเช่า
‎มีคนต่อแถวอยู่เป็นร้อย
‎เราก็เดินเข้าไป มีคนเฝ้าประตูยืนอยู่
‎เขาบอก "ทางนี้ครับ คุณแร็คสตรอว์"
‎พวกเขาเตรียมสาวน้อยหูกระต่ายรอเราอยู่
‎สิ่งที่เขาทำคือ
‎เขาโทรหาคลับ
‎บอกว่านักบินส่วนตัว ‎ของผู้ว่าเรแกนจะแวะไปเที่ยว
‎ชื่อบ๊อบ แร็คสตรอว์ ‎และ "ช่วยรับรองคนที่มาด้วยกันให้เต็มที่ด้วย"
‎และพวกเขาก็ทำตาม
‎เราได้โต๊ะหน้าสุดติดยกพื้นการแสดง
‎พิธีกรแนะนำชื่อเขา
‎เขาลุกขึ้นและโบกมือให้ฝูงคน ‎ที่แจ็คเก็ตของเขามีเหรียญตราประดับ
‎เหรียญตรานักบิน
‎นั่นเป็นครั้งแรกที่ผม ‎ได้เห็นว่าบ๊อบบงการคนอื่นยังไง
‎แร็คสตรอว์เป็นคนฉลาด
‎เขาเป็นคนที่มีฝีมือมาก
‎แต่ผมว่าเขาเป็นคนเลือดเย็น
‎ผมไม่คิดว่าเขามีความเห็นอกเห็นใจใครนัก
‎แน่นอนว่าผมเสียใจที่เขาจากไปแล้ว
‎แต่ทำให้เราเข้าถึงเอกสาร ‎เกี่ยวกับแร็คสตรอว์ที่เอฟบีไอเก็บไว้เสียที
‎ถ้าคุณไม่เชื่อว่าเป็นแร็คสตรอว์ ไม่เป็นไร
‎"นี่คือเอกสารต้นฉบับ"
‎"ขอบคุณมาก" "ด้วยความยินดี"
‎(แร็คสตรอว์อาจเป็นบุคคลเดียวกับดีบี คูเปอร์)
‎ผมเชื่อจริงๆ ว่า ‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์คือดีบี คูเปอร์
‎มีปัจจัยสำคัญซึ่งผมเห็นว่าเป็นการบ่งบอก
‎ว่าแร็คสตรอว์คือคูเปอร์
‎โรเบิร์ตแร็คสตรอว์เป็นคนที่ ‎คุณตามหา ใช่ เขาตายแล้ว
‎เรื่องบางอย่างจะไม่มีวันเปิดเผย
‎แต่นี่ก็เป็นการปิดฉากหนึ่ง
‎(ดีบี คูเปอร์หรือไม่ ผู้ต้องสงสัย ‎เสียชีวิต แต่ตำนานไม่มีวันตาย)
‎ผมไม่เคยพูดอย่างนี้มาก่อน แต่ผมจะพูดกับคุณ
‎ผมคิดว่า ผลจากการสืบสวนของทีมคดีปริศนา
‎บอกว่าโรเบิร์ต แร็คสตรอว์คือดีบี คูเปอร์
‎หรือเคยเป็นดีบี คูเปอร์
‎เอฟบีไอเห็นด้วยกับคุณไหม
‎ผมไม่รู้
‎มีเจ้าหน้าที่เอฟบีไอหลายคนในตำแหน่งระดับสูง
‎ที่เห็นด้วยกับผม
‎และมีบางคนที่ไม่เห็นด้วย
‎ผมไม่แน่ใจนักหรอก
‎แต่นี่คือบทสรุปที่ดีที่สุดเท่าที่มีคนทำได้
‎และมันก็ดูเหมือนจะใช่จริงๆ
‎ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
‎กลุ่มนักวิจัยเกี่ยวกับดีบี คูเปอร์
‎คือไม่มีอะไรที่เราทำได้
‎ที่จะชักจูงให้พวกเขาเชื่อว่า ‎ทฤษฎีของพวกเขาผิดพลาด
‎แต่มันส่งผลเสียต่อความเป็นจริง
‎ซึ่งไม่เคยเป็นสิ่งที่ผลักดันเราซึ่งเป็นทีมสืบสวนคดี
‎ผมคงจากไปอย่างยินดีและบอกว่า ‎ "ใช่ เราพยายามแล้ว เราเข้าใจผิด"
‎"แต่จะบอกให้นะ เราพยายามแล้ว ‎ที่จะตัดแร็คสตรอว์ออกไป"
‎"สนใจผู้ต้องสงสัยรายอื่น"
‎แต่เราไม่เคยไปถึงจุดนั้น
‎เราไม่เคยมีหลักฐานสักชิ้น ‎ที่บอกว่า "รู้อะไรไหม"
‎"เราเข้าใจผิด ‎แร็คสตรอว์ไม่ใช่คนที่เราตามหา"
‎มีแต่ "นี่ไงหลักฐานอีกชิ้นที่น่าจะพิสูจน์ได้ว่า
‎เขาอาจเป็นคนร้าย"
‎ทุกขั้นตอนที่ผ่านมาเป็นอย่างนั้น
‎โคลแบร์คือหนึ่งในคนที่
‎ทำงานได้ดีมากในแง่ของการรวบรวมข้อมูล
‎และนำเสนอหลักฐานในคดีดีบี คูเปอร์
‎แต่เมื่อพิจารณาเอกสารเหล่านี้
‎ผมไม่คิดว่าโรเบิร์ต แร็คสตรอว์คือดีบี คูเปอร์
‎(เธอพบแร็คสตรอว์เป็นประจำทุกวัน)
‎เอฟบีไอสืบสาวประวัติของเขา ‎และตัดเขาออกจากการเป็นผู้ต้องสงสัย
‎ผมคิดว่าใครก็ตามที่เน้นย้ำว่า ‎โรเบิร์ต แร็คสตรอว์เป็นดีบี คูเปอร์
‎สมควรทิ้งความคิดนี้ไป
‎และเริ่มพิจารณาคนอื่นๆ
‎ทอมชอบเรื่องราวดีๆ มาก
‎และฉันคิดว่าแร็คสตรอว์เป็นเรื่องเล่าที่ดีของเขา
‎มันง่ายที่จะขายว่า ‎เขาคือดีบี คูเปอร์ เพราะคนรู้จักชื่อนี้แล้ว
‎เป็นประเด็นที่คุณจะใส่เป็นหัวเรื่อง
‎แล้วคุณก็เล่าเรื่องสนุกๆ ‎ของนักต้มตุ๋นคนนี้ ใช่ไหม
‎ฉันคิดว่าทอมคิดจริงๆ ว่าเขาอาจเป็นดีบี คูเปอร์
‎แล้วคุณคิดว่าไงคะ
‎ฉันคิดว่าทอมทำงานได้ดีมาก
‎แต่ฉันคงไม่เอาชื่อเสียงของฉันไปเสี่ยง
‎ด้วยการบอกว่าแร็คสตรอว์คือดีบี คูเปอร์
‎ผมชื่นชมทอม
‎ผมชื่นชมทอมมาก
‎เพราะสิ่งนี้ทำให้เขาควักเนื้อตัวเองจำนวนมาก
‎เขาทุ่มเทลงแรงกว่าจะมาถึงตรงนี้
‎เขายอดมาก
‎ผมแค่รู้สึกว่ามันออกจะเป็น ‎การไล่ล่าศัตรูในจินตนาการ
‎คุณหมดเงินไปกับเรื่องนี้มากแค่ไหน
‎เอาเป็นว่า มันใกล้เคียงกับเงินนั่น
‎จำนวนเงินที่คูเปอร์เอาไปซึ่งก็คือสองแสนเหรียญ
‎ผมจะบอกให้ว่าเราใช้เงิน ‎มากขนาดนั้นในการสืบสวนคดีนี้
‎และบอกตรงๆ เราไม่ได้ตั้งใจ
‎ปกติเราสืบสวนแต่ละคดีใช้เวลาหนึ่งถึงสองปี
‎คดีนี้พัวพันเข้าปีที่เจ็ดแล้วก็กลายเป็นสิบปี
‎เพราะเอฟบีไอ
‎พวกเขาไม่ยอมร่วมมือกับเรา
‎ทอมวางเดิมพันเยอะมาก
‎เขามีแรงขับดันจากเหตุผลส่วนตัว
‎ที่โหยหาความยุติธรรม
‎แต่เรื่องนี้มีอันตรายร้ายแรงอยู่
‎คุณสามารถติดกับดักของการหาทางพิสูจน์ประเด็น
‎แทนที่จะค้นหาข้อเท็จจริงของเรื่อง
‎คุณอาจตามืดมัวไปกับการตัดสินของตัวเอง
‎จิม ฟอร์บสเป็นเพื่อนที่ดี
‎จิมเป็นหนึ่งในที่ปรึกษาของผม
‎แต่จิมตัดสินใจ ‎ในช่วงท้ายของโปรเจ็กต์ช่องฮิสทอรี
‎ที่จะเปลี่ยนไปอีกข้าง
‎ฉันคิดว่าจากหลักฐานส่วนใหญ่แล้ว ‎เขาไม่ใช่ดีบี คูเปอร์
‎- เชื่อจริงๆ ว่าไม่ใช่เขาเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎เมื่อเขาเปลี่ยนใจ ทุกคนตกใจมาก
‎น่าเสียดายที่เราไม่ได้คุยกันนับแต่นั้น
‎มันยากมากเมื่อเดิมพันสูง
‎ทั้งความสัมพันธ์ เงิน ชีวิตหลายคน
‎คดีนี้จึงกลายเป็นความซับซ้อนยุ่งเหยิง ‎คุณพยายามจะพิสูจน์ว่าผู้ต้องสงสัยคนนี้ใช่
‎และไขคดี แต่ก็พยายาม ‎ปกป้องตัวเองจากเสียงเยาะหยัน
‎ทั้งหมดทั้งมวลนี้เกิดขึ้นในคูเปอร์แลนด์
‎ถ้าเป็นบ๊อบ แร็คสตรอว์
‎งั้นก็ว้าว เขาคงยืนบนยอดเขาและตะโกน
‎จนสุดเสียงเลยว่า
‎"ฉันคิดถูก พวกนายทุกคนสงสัยฉัน"
‎ผมเลิกสืบคดีดีบี คูเปอร์แล้วครับ
‎ตอนนี้ผมทำคดีโซดิแอค
‎เรายังได้พบ
‎สิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นร่องรอยของ ‎ฆาตกรและตำแหน่งของจิมมี่ ฮอฟฟา
‎เราได้หลักฐานเรียงราย ‎ และอีกครั้งที่เป็นเพราะทุกคน
‎เรื่องที่ทำให้ผม ‎มีชื่อเสียง 15 นาทีนั้นยืนยาวนาน 50 ปี
‎ผมคิดว่าคนส่วนใหญ่คิดว่าไขคดีได้
‎คือพวกเขาคิดจริงๆ ว่าสามารถใช้อินเทอร์เน็ต
‎และกูเกิลหาบางอย่างที่จะไขคดีได้
‎มีเรื่องเล่ามากมาย ‎ที่ทำซ้ำเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์
‎และเรื่องทำนองนี้
‎คุณเคยเห็นตัวเองในสารคดีพวกนี้ไหม
‎คุณอยากให้ใครแสดงเป็นคุณ
‎ผมเลือกจอร์จ คลูนีย์
‎เอางี้ไหม ผมจะให้ภรรยาผมตอบคำถามนี้
‎มันออกจะเป็นความบันเทิง
‎ผมได้รู้จักคนมากมาย
‎น่าสนใจมากที่ได้รู้จักคุณ
‎แต่กลุ่มคนคลั่งคูเปอร์
‎พวกเขาอยากเล่าทฤษฎีของตัวเอง
‎แม้แต่ตอนนี้ ซึ่งมันสุดยอดเลย
‎มีคนส่งรูปภาพมาให้ผมเยอะมาก ‎"คุณจำชายคนนี้ได้ไหม"
‎และสามีของน้องสาวของพี่ชาย ‎ของลุงของญาติใครสักคนในกลุ่มนี้
‎ที่ใกล้ตาย บอกว่าเขาคือดีบี คูเปอร์
‎เมื่อเวลาผ่านไป มันก็ยิ่งยาก
‎ความทรงจำของพยานแต่ละคนรางเลือน
‎ผู้คนลืมกันไปแล้ว
‎หลักฐานในที่เกิดเหตุใดๆ ที่เคยมีอยู่ ‎ก็หายไปแล้วแน่นอนในตอนนี้
‎แม้แต่ชายฝั่งแม่น้ำโคลัมเบีย ‎ก็เปลี่ยนสภาพไปอย่างน่าตกใจ
‎ไม่มีทางที่คุณกลับไปที่นั่น
‎แล้วจำได้หรอกว่า ‎คุณเคยไปตรงไหน เคยขุดที่ไหน
‎เขาได้เงินไปตอนที่โดดออกจากเครื่องบิน
‎ถ้าเขาร่อนลงในแม่น้ำ ‎เขาอาจรอดออกมาได้หรือไม่ได้ก็ได้
‎ยิ่งนานวันไป ก็ยิ่งยากจะหาหลักฐาน
‎เมื่อเอฟบีไอประกาศปิดคดีนี้ ผมไม่เชื่อเลย
‎เอฟบีไอทำลายคำฟ้องที่ยังคาอยู่ไม่ได้
‎พวกเขาแค่ไม่อยากยุ่งด้วยอีกแล้ว ‎พวกเขาได้รับสายโทรเข้าทุกวัน
‎เป็นภาระให้เจ้าหน้าที่ ‎ฝ่ายประชาสัมพันธ์ถูกบีบให้แถลงข่าว
‎คดีนี้ ผมไม่เชื่อว่าปิดไปแล้ว
‎คำฟ้องยังอยู่ในชั้นศาล และคนร้ายยังลอยนวล
‎มันน่าสนใจสำหรับฉันที่ดีบี คูเปอร์
‎ยังเป็นกระแสมาก
‎ในวัฒนธรรมป๊อปหลากหลายประเภท
‎ฉันคิดว่าส่วนใหญ่แล้ว
‎เป็นเพราะการที่เขาเป็นฮีโร่นอกขนบ ‎ เป็นบุคคลนอกกฎหมาย มีเอกลักษณ์
‎คุณขีดเส้นแบ่งชัดเจนระหว่างคาวบอย
‎และนิยายสิบสตางค์จากยุค 1890
‎โดยใช้คนแบบดอน เดรเปอร์
‎คนแบบวอลเตอร์ ไวท์จากดับเครื่องชน คนดีแตก
‎มันเป็นตัวละครชายประเภทที่เฉพาะเจาะจงมาก
‎(ปฏิบัติการ ดีบี คูเปอร์)
‎คูเปอร์เป็นคดีที่โดดเด่น
‎แสดงให้เห็นชัดถึงการโหยหา ‎จิตวิญญาณประเภทหนึ่งของอเมริกันชน
‎ความโรแมนติกของการปล้นระฟ้า
‎ชายที่ใส่ร่มชูชีพและกระโดดลงสู่ความมืด
‎ผมหวังว่าจะไม่มีใครพบเจอเขา
‎มีคนถามผมตลอดว่า "ใครคือดีบี คูเปอร์
‎เมื่อคุณค้นคว้าเรื่องนี้มากมาย" ผมไม่รู้
‎เมื่อผมเริ่มทำพ็อดแคสต์ ผมคิดว่า ‎"ต้องเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยเหล่านี้แหละ"
‎ตอนนี้ที่ผมอ่านหนังสือมาแล้ว 30 เล่ม ‎และคุยกับผู้คนมาแล้ว 45 คน
‎เกี่ยวกับคดีนี้
‎ดูเหมือนผมรู้น้อยลง ‎กว่าตอนที่ผมเริ่มทำพ็อดแคสต์เสียอีก
‎เมื่อเวลาผ่านไป
‎คดีนี้ยิ่งกลายเป็นปริศนาใหญ่โตกว่าเดิม
‎สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจคือ ‎ทำไมเขาไม่ปักธงที่ไหนสักแห่ง
‎หรือทิ้งข้อความไว้ว่า "ฉันคือดีบี คูเปอร์"
‎มีคนทำแบบนั้นหลายคน ‎แต่พวกเขาไม่ใช่ดีบี คูเปอร์
‎แต่ตัวจริงต้องใช้เวลาที่เหลือ ‎ชั่วชีวิตคิดว่า "ฉันจะเปิดเผยตัวตนยังไง
‎ว่าเป็นอัจฉริยะซึ่งมีแต่ฉันที่รู้ในตอนนี้"
‎เราอยู่ในวัฒนธรรมที่เรารู้ทุกอย่าง
‎เราโต้เถียงกันไม่ได้ด้วยซ้ำ ‎เพราะความจริงจะปรากฏในเวลาสองวินาที
‎คดีคูเปอร์ท้าทายสิ่งนี้
‎มันบังคับให้เราค้นหาสิ่งที่เราคงไม่มีวันรู้ต่อไป
‎ความจริงที่เราไม่อาจรู้ได้นั้น ‎ผมคิดว่าเราแอบชอบนะ
‎ยิ่งคูเปอร์เป็นปริศนาได้นานเท่าไหร่
‎เราก็ยิ่งใช้ชีวิตโลดโผนผ่านเขาได้มากขึ้น
‎และตำนานก็จะคงอยู่ต่อไป
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย