Poprzednio
Co dostrzeżemy, gdy obejrzymy Wonder Mana dzisiaj?
Może nauczy nas czegoś o nas samych?
Masz dwie opcje.
Wracasz do paki i odsiadujesz wyrok.
I jest druga opcja.
Jeśli popracujesz dla Departamentu Kontroli Zniszczeń...
Wybieram drugą.
To Simon Williams.
Moglibyście się zakumplować.
Ale nie na ulicy.
Myślałam, że samotność wcale mu przeszkadza.
Ale był samotny, choć o tym nie mówił.
Cieszę się, że ma przyjaciela.
Radzisz sobie?
Nie pokażę prawdziwego „ja”.
Prawdziwy ja stąd wyleci i nie dostanie już żadnej roli.
To nieprawda.
Każdego z nas
określa wszystko, czego doświadczyliśmy.
Wracasz do pierdla.
Potrzebujesz dowodów, a ja mogę je zdobyć.
Ja ci już nie wierzę.
- Jakoś z tego wybrniemy. - Jak?
Nie wiem!
Super te lasery, co nie?
- Takie se. - Wybredny.
Co zjemy?
- Burgery. - Mówisz, masz.
Burgery.
Ale film był ekstra.
No ba! Fajnie znów zobaczyć to w kinie.
Jak się nazywał ten aktor?
Brent Willard. W latach 80. grał we wszystkim.
Zawsze podobały mi się te jego okulary.
Jak byłem w twoim wieku, za parę takich dałbym wszystko.
Są super.
I jetpack też.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczę cię na ekranie.
O czym ty mówisz?
Dobrze ci poszło w Wieczorze Trzech Króli.
To szkolny teatrzyk.
Nie mówię, że dobrze ci poszło,
żeby cię pocieszyć, jak to robią niektórzy rodzice.
Naprawdę masz talent. Prawdziwy dar.
Pracuj ciężko, a wszystko będzie możliwe.
Na planie Wonder Mana doszło do wybuchu.
Jedziemy.
Zaczynamy wiadomości.
Mamy nowe szczegóły na temat wczorajszego wybuchu w Hollywood.
Policja nie ujawnia informacji na temat podejrzanego,
ale w Los Angeles trwa obecnie wielka obława.
Wszystko w związku z wybuchem, do którego doszło dziś w nocy
na planie Wonder Mana, nowego filmu Von Kovaka.
Władze lokalne zamknęły kilka ulic
i zalecają, żeby omijać tę okolicę.
Każdy, kto wie coś na temat zdarzenia,
proszony jest o kontakt z policją.
U mnie w porządku.
Co się stało?
Nic takiego. Po prostu chciałem pogadać.
Macie dziś zdjęcia?
Tak, ale mam jeszcze chwilę.
Jak ci idzie?
Jest git. Wszystko gra.
A co u ciebie?
U mnie dobrze. Znasz mnie.
Tak.
Czy Esther w końcu ścięła tę gałąź?
Nie, więc już za to zapłaciłam. Teraz nie może narzekać.
Choć i tak będzie.
Nie powinnaś za to płacić.
To nic takiego.
Kocham cię, mamo.
Nadal jest w mieszkaniu.
Ewakuujcie cały budynek.
Nie chcę żadnych niespodzianek.
- Tak jest. - Depnij!
Jak informowaliśmy,
do wybuchu doszło na planie Wonder Mana,
remake’u klasycznego filmu akcji z lat 80.
Reżyseruje go zdobywca Oscara, Von Kovak.
Fani oryginału wyczekują
odświeżonej wersji skierowanej do współczesnych odbiorców.
Tak?
Ogarnąłem to.
- Co takiego? - Wszystko.
Cieszę się, to świetne wieści.
Nigdy nie wybaczę sobie tego, co zrobiłem,
ale wiem, jak to naprawić.
Już za późno, jadą po mnie.
To się nie mogło skończyć w żaden inny sposób.
Zaraz wszystko zrozumiesz. Czas mnie goni.
Chcę tylko powiedzieć, że miałem w życiu wiele szans,
ale wszystkie przepiłem albo przećpałem.
Ty dostałeś jedną i nie pozwolę ci jej zmarnować.
Byłeś dobrym przyjacielem.
- Co ty zrobiłeś? - To, co powinienem był zrobić dawno.
Biorę odpowiedzialność za błędy.
To nie ty popełniłeś błąd, tylko ja.
Obiecaj, że będziesz korzystał z życia.
Ciesz się każdą chwilą.
Ten film to twoja szansa. Wykorzystaj ją.
Żegnaj, Simon.
Mamy kolejne informacje na temat incydentu.
Przed chwilą nowe nagranie wideo
zostało wysłane do kilku stacji telewizyjnych,
w tym również naszej.
OŚWIADCZENIE WIDEO
Materiał nie nadaje się dla widzów o słabszych nerwach.
Amerykanie, tęskniliście za mną?
Już pora na kolejną lekcję.
10 kwietnia 1953 roku Allen Dulles, nowo wybrany dyrektor CIA,
ogłosił, że konflikt Ameryki z Sowietami przeniósł się na nową płaszczyznę.
Zaczęła się bitwa o umysły.
Celem stały się mózgi obywateli.
Kontrola nad umysłami, narracją i opinią publiczną.
Właśnie dlatego rząd USA
idzie pod rączkę z przemysłem rozrywkowym.
Wspólnie kształtują to, jak postrzegacie rzeczywistość.
Ja pierdzielę.
Dziś w nocy w samym sercu fabryki propagandy
przypuściłem kontratak.
Owa eksplozja na planie najnowszego
superbohaterskiego opium Hollywood, Wonder Mana,
to moje dzieło.
Trev.
Otwierać!
Mamy nakaz! Wiemy, że tam jesteś!
Ręce do góry!
Coś się nie śpieszyliście.
Całkiem efektowna akcja.
Nie o niego nam chodziło, ale teraz nie ma wątpliwości,
że Slattery’ego należy umieścić w specjalnym więzieniu.
Więzień to więzień.
Właśnie.
Panie sekretarzu, co u pana?
Dziękuję.
Od początku mu nie ufałem.
To pańskie przywództwo motywuje nas do wzmożonej pracy.
Jak najbardziej. Przepraszam, zaraz oddzwonię.
Proszę bardzo, zamknijcie mnie.
Ja i tak ucieknę.
Ja go przejmę. Chodź ze mną.
Możesz wziąć winę na siebie,
ale będę pilnował Simona.
Nie wiem, o czym mówisz, federalny psie.
Przestań udawać.
Ja już nie udaję. Pogódź się z prawdą.
Cały czas byłem Mandarynem, a ty dałeś mi się ograć.
Policja potwierdziła właśnie,
że ładunki wybuchowe...
Co tu robisz?
Widzieliśmy wiadomości.
Wiem, że to trudne.
Zwłaszcza że Trev był ci bliski.
Tak.
Słuchaj, Von Kovak nigdy nie odwołuje nagrań.
Proszą cię na plan.
Ogarnąć szejka i smażony boczek dla gwiazdy?
Czemu nie?
Jak się czujesz?
Wiem.
To był niełatwy poranek.
Można by tak rzec.
Tak czy siak, spróbujmy coś nagrać.
- Szkoda tracić dzień zdjęciowy. - Jasne.
Wszystko, co teraz czujesz,
to właśnie esencja prawdziwej sztuki.
Użyj tego. Niech twój ból cię prowadzi.
Pamiętaj, jedyna osoba, którą uważałeś za przyjaciela,
właśnie cię zdradziła.
To wasze ostatnie pożegnanie.
I śniło ci się ostatniej nocy,
że twoja matka gotowała jeża na kolację.
- Jeża? - Taki mam pomysł.
Jestem ciekaw, do czego to cię zainspiruje.
Dobra.
Simon, dasz sobie radę.
Urodziłeś się do tej roli.
Znalazłem je.
Czekaj.
To wierne odwzorowanie oryginalnych?
To właśnie one.
Ta sama para, którą nosił Brent Willard.
Mój kumpel pracował w Hollywood Pictures, namierzył je.
Poszła.
Akcja!
„Generał Broulard ma gdzieś, czy będą ofiary w ludziach.
Próżno szukać wrażliwości u bezdusznego potwora”.
Mamy tylko jedną szansę, Barnaby.
To nie czas na gierki i zagadki.
„Tu masz rację. Czas dawno upłynął. Próbowałem ci to uświadomić”.
Ja się na to nie godzę.
Nie oddam bez walki tych ludzi, tej planety.
„To nie ma znaczenia, na co się godzisz”.
Wcale nie.
- Jak rozegramy to razem. - „Nie działamy razem”.
Co ty pieprzysz. Opuść broń!
Poznał moją cenę, Wonder Manie. Każdego da się kupić.
Obyś ty nigdy nie poznał swojej.
Jak mógł ci to zrobić?
Namieszał ci w głowie. Wiem, że taki nie jesteś!
Oszukuj się dalej.
Generał Broulard ma współrzędne. Idzie po ciebie.
Nie opuścisz tego miejsca żywy.
Nie poddam się.
A cena mnie nie obchodzi.
To zapłacisz życiem.
Nie wierzę, że widzę cię na ekranie.
Nie będę czekał na śmierć! Broularda nie da się powstrzymać.
Finałowa walka była bezbłędna.
Podobno nie użyli efektów komputerowych.
Niesamowite.
Ja tam nie wierzę w kręcenie sequeli do czegokolwiek.
Ja też.
Próżny trud.
Nie ma szans, żebyśmy przebili to arcydzieło.
To niemożliwe.
Ale moglibyśmy zastanowić się, jak by go nakręcić.
Gdybyśmy w ogóle mieli.
Pogadamy o tym.
Ogarnie się spotkanie.
- VK! - Byłeś fenomenalny!
Zasługa reżysera.
Simon. Słuchaj.
Nie zapomnij, co ci mówiłem.
Patrz, co się dzieje na rynku nieruchomości.
Kupisz grunty za 20% wartości.
Dobra.
Zadzwoń do biura, umówimy spotkanie.
Pracuję z Barrym 20 lat.
Barry nie musi wiedzieć. Zresztą tylko gadamy.
- Ona gada. On też. - Wszyscy gadają.
- Wszyscy gadają. Wszyscy jedzą. - Ale ty stawiasz.
- Zadzwonię jutro. - Super.
To było naprawdę dobre!
Dzięki.
Mam na myśli, że ty byłeś dobry.
Myślisz?
Tak.
Dzięki, brachu.
Trzymam za ciebie kciuki.
Tylko nie zapomnij o swojej rodzince,
jak będziesz na szczycie.
Nie ma mowy.
Szkoda, że tata tego nie widzi.
Tak.
Kocham cię, Wonder Manie!
O Boże! Czy to Simon?
To Simon Williams!
- Siemasz, gwiazdo. - Cześć.
Jak się czujesz?
Cieszę się chwilą.
Zasłużyłeś sobie.
- A jaki przystojny. - Dzięki.
Jakieś wieści od Treva?
Przykro mi. Ślad po nim zaginął.
Gdziekolwiek go trzymają, raczej stamtąd nie wyjdzie.
Ale miał rację. Warto było poczekać z kolejnymi projektami.
Teraz możesz w nich przebierać, więc
co dalej, Wonder Manie?
Aktorzy robią research?
Dla mnie to istotna część pracy.
- Reżyser uważa tak samo. - Kto to jest?
Tego nie zdradzę.
Jak to ma wyglądać?
Po prostu będę za tobą łaził.
Ty zwyczajnie rób to, co normalnie robisz,
a ja sobie popatrzę z boku.
I ja mam ci pomóc?
Chuck Eastman? Czyli co?
Będziesz mnie oglądał na czwartkowym karaoke
i jak kupuję papier toaletowy?
Taki mam zamiar.
Twoja codzienność jest nużąca dla ciebie, ale nie dla mnie.
Chcę powyłuskiwać z niej różne szczegóły,
które dodadzą mi autentyzmu.
Dobra.
Ale jak zanudzę cię na śmierć, to nie będzie moja wina.
Zgoda.
Tylko mam prośbę. Nie chcę, żeby ludzie o tym wiedzieli.
Tu możesz liczyć na dyskrecję.
Studia filmowe
bardzo pilnują swoich tajemnic.
Nie chcą żadnych plotek,
więc nie opowiadaj nikomu o tym,
że to robimy.
- Jasne. - Super.
Nie rozumiem.
Mamy traktować go jak zwykłą osobę.
To nie jest zwykła osoba.
To Wonder Man.
Siedzi przy naszym stole, to obłęd.
Przyzwyczaisz się. Daję słowo.
- To jest pyszne. - Dziękuję.
Na co dzień tak jemy.
Co?
Ostatnią pieczeń zrobiłaś na wizytę babci.
Mamy gościa.
- Znasz Duę Lipę? - Lucy.
Na luzie.
Nie znam się z Duą Lipą, ale lubię jej kawałki.
Słuchajcie, zdaję sobie sprawę, że to wcale nie jest normalne.
Pierwszy raz robię coś takiego.
Dla mnie to też jest niezręczne.
Dobrze, że ktoś to powiedział.
Czyli mogę powiedzieć w szkole, że Simon Williams z nami jadł?
Nie możesz.
A paroksetyna pomaga?
Odrobinę.
A ćwiczy pan regularnie?
Z tym akurat ciężko. Mam pracę, rodzinę.
Proszę znaleźć czas. Chodzi o pańskie zdrowie.
Nie można go lekceważyć.
To się rozkręciło parę lat temu.
Praca mnie wykańcza.
Trudno codziennie chodzić do takich ludzi
i nie zwariować.
Pewnego dnia Lucy poważnie zachorowała.
Złapała salmonellę, kiedy ganiała kury sąsiadów,
ale wtedy tego nie wiedziałem.
Konował nie chciał przypisać antybiotyku
bez jednoznacznej diagnozy.
- Trafiła do szpitala? - Kilka razy.
Zawsze rozpoznawali co innego.
Zrobili jej bez sensu tomografię. Tania nie była.
Do dzisiaj spłacam tych wszystkich lekarzy.
Dzięki.
To musiało być trudne.
Było.
Przeraźliwie schudła.
Ciągle wymiotowała.
Wyglądała jak duch,
a ja nie mogłem jej nijak pomóc.
To mi nie polepszyło zdrowia.
Już wcześniej kiepsko spałem.
I jeszcze te koszmary.
Przepraszam, nie chcę cię spowalniać.
Nie ma o czym gadać. Grunt, że się ruszasz.
Ty to pewnie przebiegasz dziennie 15 km
z jakimś profesjonalnym trenerem.
W sumie tak.
Boże.
Pewnie pierwszy raz widzisz taką ofermę.
Bez takich. Jesteś dla siebie zbyt surowy.
Zaczekaj.
Nie uchwycisz postaci, jeśli wrócę do formy.
Prawdziwy Chuck Eastman biega jak sierota.
Jeżeli poprawię kondycję, to popsujesz postać.
Moją postać.
Chyba warto zaryzykować.
Mówiłeś, że chciałbyś pójść ze mną do pracy.
Zrozumieć stres, z jakim się mierzę.
Tak.
Trochę się namęczyłem,
ale chcę, żebyś dobrze wypadł w swoim filmie,
choć nie powiedziałeś mi o nim ani słowa.
Wiesz, że nie mogę.
Musiałem w papierach podać fałszywe nazwisko.
Jakby kto pytał, jesteś Alfonso, a ja cię szkolę.
Alfonso?
Co? Nie jestem scenarzystą.
W końcu zobaczysz, dlaczego nie śpię po nocach.
- Nowy narybek. - Dobry.
Cześć. Pierwszy dzień?
Tak. Chuck oprowadza mnie po zakładzie.
To masz przerąbane.
To super gość. A każdy etat to skarb.
Czasy są ciężkie.
DKZ
Brea zablokował nam zakup nowych wozów.
Co pan powiedział?
Kongresmen Brea.
Skąd ja cię znam?
Masz mnie.
Co tydzień chodzę na karaoke w Murphy’s.
Kocham ten kawałek.
Zarąbisty.
Dobra.
Macie tu jakąś toaletę?
Idziesz prosto i drugi skręt w lewo.
Coś mnie tknęło
i poprosiłem chłopców, żeby jeszcze raz przeprowadzili test,
ale tym razem na poziomie jonowym.
Nic nie rozumiem. To na pewno pomyłka.
Nie, dzwoniłam do banku, to prawdziwa wpłata, tylko anonimowa.
- Ile tego? - Dużo.
Dość, żebyś mógł rzucić tę podłą robotę.
Okazało się,
że w każdym zbadanym przedmiocie doszło do implantacji jonowej.
Jeśli jest w stanie okiełznać energię jonową,
to Simona Williamsa trzeba natychmiast zamknąć
albo zwerbować.
Do kogo piszesz?
Simon?
Dzisiaj jestem Alfonso.
To długa historia.
Film się udał?
Z tobą byłby jeszcze lepszy.
Kto mnie zastąpił?
To bez znaczenia.
- Pierce Brosnan? - Nie pytaj.
- De Niro? - Nie.
Antonio Banderas? Zawsze nas ze sobą mylili.
Mamy intruza!
- Zwijajmy się. - To beznadziejny pomysł.
Miałeś być wolny, po to tu siedzę.
Nie pozwolę ci zgnić w celi.
- Złapią cię. - To moje zmartwienie.
W korytarzu jest pełno strażników...
- I przeróżnych zabezpieczeń. - Mogiła.
- Ale nie idziemy tamtędy. - A którędy niby?
Co ty robisz?
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Jakub Kisiel