Słuchasz mnie?
Mówiłem ci, że sam też co nieco widziałem.
Nie, wcale nie…
Halo?
Doszło do strzelaniny w Rowntree Park.
Jest pani bezpieczna?
Chłopiec. Postrzelili go.
Czy wciąż padają strzały?
Nie wiem!
Leży. Nie rusza się!
KARTOTEKA POLICYJNA
Tak, jestem w Rowntree Park w londyńskiej dzielnicy Hackney Downs.
Chłopiec został postrzelony w drodze ze szkoły do domu
przez przejeżdżających sprawców.
Wszystko wskazuje na to,
że to kolejny z serii brutalnych ataków gangów w ostatnich miesiącach.
Jak państwo widzicie, cały park…
CZY ZNASZ TĘ KOBIETĘ? PROSIMY O KONTAKT Z TYM NUMEREM
NARUSZENIE ZASAD WYSZUKIWANIA BRAKUJĄCE NUMERY SPRAW
POMYŚLNIE DODANO
Proszę o uwagę.
W przygotowaniu jest szeroko zakrojona akcja
po postrzeleniu w Rowntree Park.
Możliwe/zapewne porachunki gangów.
Hackney Downs potrzebuje wsparcia.
Jeśli ktoś z was może się zgłosić, to będą wdzięczni.
Sprawę prowadzi nadkom. Hegarty.
Na razie wiem tylko tyle.
Spodziewajcie się nacisków i nadwyrężonych zasobów.
Musimy się skupić…
Przynajmniej żyje.
Raczej to, co z niego zostało. Pokaż mu prześwietlenie.
Napatrz się.
- Dziewięć milimetrów. - Wciąż ma ją w głowie?
Załatali go, ale czekają na zejście opuchlizny,
jakby to było stłuczenie.
Chirurg wie, że potrzebujemy kuli.
Bez niej nie zaczniemy szukać broni.
Co to za papiery?
Lista funkcjonariuszy gotowych do pomocy.
Ja tu wydaję wyroki.
Dobrze?
Rozmawiałem z matką. Nie nadaje się przed kamerę.
Na pewno? To by dobrze wybrzmiało, dało pełen ogląd.
Poczekaj chwilę, dobrze?
Dziękuję.
Sierżantka Lenker. Witamy na pokładzie.
Dziękuję.
Proszę. Wytypuj zwycięzcę. Dla prasy.
Dzięki za przyjście. Miło, że się zgłosiłaś.
Sama mam syna, więc…
Chcę pomóc.
Dobrze.
- Valerie. Dla biura rzecznika. - Jasne.
Wszystko gra?
Tak.
Zoom jest już ustawiony w wozie.
Jak idzie namierzanie dzwoniącej z Hayes Lane?
Powiadomiłam centrum ratunkowe, na wypadek gdyby znów dzwoniła, ale…
Zrobiłaś, co mogłaś. Nie zadręczaj się.
Oczywiście.
- Co ty tu robisz? Nie cierpisz go. - Ruszamy za pięć minut.
June Lenker?
- Nie, proszę pana… - Żartuję sobie.
Przydzielili nas razem, za karę.
- Kim Cardwell. - Znam pana.
Dobrze.
Wiecie, ile gangów działa w tej okolicy?
- Siedemnaście. - Rany.
O których wiemy.
Dla miejscowych dzieciaków są superbohaterami.
- Tak. - Możemy robić swoje,
ale i tak nikt nie puści pary z ust.
- Nie tutaj. - To po co się męczyć?
Po nic.
Jak przyjdzie co do czego, wyciągniemy to z podziemia.
Informatorzy. Tajne źródła.
Zbiórka! Pani też, sierż. Lenker.
No dobrze. Wspaniale mieć takie wsparcie.
Cześć. Mówi Hegarty.
Informacje.
Tak, dzieciak z parku.
Wiem. Dziewięć. Dziewięć lat.
Tak, też jesteś matką.
Tak. Mniej więcej. Nieważne.
Posłuchaj…
Jasne, ale najpierw ty musisz coś zrobić dla mnie.
Mogę szepnąć słówko.
Nie prosiłbym cię, ale nie mam innego wyboru.
Tak, wybadaj sprawę. Zobacz, co wypłynie.
Co to za koledzy Jacoba?
To zwykli koledzy.
Wiem, ale gdzie jego normalna paczka? Naveen i reszta?
Byli trochę… Jak to się mówi?
Kujonowaci.
Może się pokłócili?
Nic nie wspominał.
Rozśmieszasz mnie.
- Da się żuć głośniej? - Szuka swojego miejsca.
To normalne.
Policja szuka świadków postrzelenia, do którego doszło dziś w Rowntree Park.
Dziewięcioletni Isaac Whitlow w stanie krytycznym…
O matko, to on?
Kto?
Ten chłopiec z twojej pracy.
Tak.
Zapomniałem, dzwonił ojciec Jacoba.
Zac? Czego chciał?
Znają tę rodzinę.
Morowa i matka chłopca są w komitecie rodzicielskim.
A jakże.
Pytali, czy z tego wyjdzie.
Oddzwonię do niego.
- Nad czarnym też by się tak użalali? - Też się zastanawiam.
Boże, medale wam wręczyć?
Rozpocząwszy działania terenowe,
policja opublikowała wizerunki mężczyzn, którzy…
Wiecie, że kula utkwiła w jego mózgu?
Wyjdzie z tego.
Herbaty?
Na razie nikogo nie zatrzymano.
- Lampkę wina? - Namówiłeś mnie.
Która część?
Czego?
Mózgu.
Ta.
Prawy płat czołowy.
I co to oznacza?
O czym plotkujecie?
O tobie, mamo. Plotkujemy o tobie.
Jeśli tak, to w porządku.
Dzięki.
Odpowiada za pewne funkcje poznawcze.
No i?
Ciężko powiedzieć, zwłaszcza w przypadku dziecka.
Kiedy operacja?
Wieczorem.
To dobrze. Im szybciej ją wyjmą…
Narka, ziomek.
No co?
Zaraz, co? Pracujesz teraz dla niego?
Nie, tylko przy tym śledztwie.
Jezu… Uważaj na siebie.
Spokojnie. Mam szansę się mu przyjrzeć.
Zobaczyć, jak pracuje. Zjednać go sobie. O ile to możliwe.
Jak się zachował? Był dziwny?
- Dowiedziałaś się czegoś? - Jeszcze nie.
Przysłał Kima Cardwella, żeby mnie niańczył, więc wiesz.
Jak miło.
Dobra, a ty co masz?
Zaangażowałam ludzi, którzy pomagali Doris z apelacją.
- Okej. - Spokojnie, znamy ich od lat.
Jak im to wyjaśniłaś?
Że co to za kobieta?
Powiedziałam, że ta osoba może nam pomóc w sprawie Errola.
Nie wspomniałaś o nagłym wezwaniu?
Nie, przysięgam.
No dobrze.
Tak czy siak, rozpuszczają wici.
Kawiarnie, sklepy i co tylko. Pełen rozmach.
Dziękuję.
Poczekaj. Zanim uciekniesz.
- Co to? - Materiały dowodowe z procesu Errola.
Nie.
Umawiałyśmy się, że tylko telefon z Hayes Lane.
Wiem, ale rzuć tylko okiem.
Już przychodząc tu, ryzykuję.
Na miłość boską.
Obiecałam szefowi, że zostawię tę sprawę.
Więc nie. Hayes Lane to nasz priorytet.
To? „Słynny telefon zaufania”?
- Żartujesz, tak? - Nie.
- Ona gdzieś tam jest. - Przejrzyj to.
Nie jestem policjantką.
Nie siedzę w systemie. Ty tak.
Więc zechciej nas, kurwa, trochę oświecić.
Dobrze.
Dzięki, kochana.
Tony?
Wchodź!
Gotowy na… Co to miało być?
Kolonoskopia.
Zamówiłeś taksi?
Tak. Możesz mnie skreślić z listy zadań.
Jesteś jej stałym punktem.
W razie czego dzwoń.
Jak idzie śledztwo?
A ty co? Masz dziewięć lat?
Nie czepiaj się, masło orzechowe to dobra baza.
Posłuchaj. Mam coś dla ciebie w pokoju gościnnym.
Ale nie będziesz zadowolony.
Sądziłeś, że twoja koleżaneczka odpuściła?
Ni chuja.
Zabiłem ją. Zabiłem Adelaide Burrowes.
W mieszkaniu na dole jest awantura.
Poproszę adres.
Słyszał pan? Ona krzyczy! O Boże.
Gdzie mama?
Mamy tu nie ma.
A Errol?
Jesteś głodny?
Tak.
To dobry znak.
Co chciałbyś zjeść? Makaron? Frytki? Lody? Galaretkę?
- Galaretki nie lubię. - Dobrze. Odpuścimy ją sobie.
Kto gotuje w domu?
Errol.
Jaki werdykt?
Patrzę na to bezstronnie. Przeglądam materiały dowodowe, ale…
Dobrze nie jest.
Ma swoje za uszami, tak? Ukradł rodzicom pieniądze.
- Wezwano policję. O co chodziło? - Dług, narkotyki.
Przechodził trudny okres.
Wrobili go ludzie, którym chciał zaimponować.
Liczne aresztowania.
- Wiem, co zaraz… - Za każdym razem go wypuszczano.
Czarny gość, złe miejsce, zły czas.
Mam ci to wyjaśniać? Brali go z łapanki.
A co z zamieszkami?
Ja pierdolę.
Tottenham High Street. Sierpień 2011.
Krótko przed śmiercią Adelaide. O co wtedy chodziło?
To też potknięcie czy…
Dobra, plądrował.
Wiesz, ile osób wtedy zatrzymano?
Ponoć jesteś bezstronna.
Posłuchaj.
Pomińmy na chwilę przyznanie się do winy.
BRAK NARZĘDZIA ZBRODNI
Oto, czego nie widzę.
Errol nigdy nie był agresywny,
na ciele nie było śladów walki, nie ma zeznań sąsiadów.
Nie ma nawet motywu.
Poza pieniędzmi. Problemami finansowymi.
Ale gdzie jest przeszłość?
Gdzie narracja? Gdzie dowody?
Jest tylko jej krew na jego ciele.
I uciekł z miejsca zbrodni z Patrickiem.
- Wypadek. - Jak do niego doszło?
Errol nie pamięta.
Prokurator uważał, że to zabójstwo suicydalne.
Najpierw zabija ją, a potem próbuje zabić siebie i jej syna.
A ty co sądzisz?
Ogólnie rozumiem.
Chcesz odejść z przytupem: gaz do dechy, jazda jak w amoku.
Ale jest jeden problem.
Kiedy furgonetka w nich uderzyła, ich auto skręcało.
Errol skręcał w prawo…
Jechał tam, gdzie zawsze był mile widziany.
Szukał bezpieczeństwa.
Szukał wsparcia.
Jechał do Doris. Swojej mamy.
Chcesz się z nim spotkać? Mogę to załatwić.
Jasne.
Zgoda na widzenie z Errolem gwarantuje, że znowu wyląduję na dywaniku.
A on tylko na to czeka.
Jestem prawniczką, tak?
Znam na wylot system sądownictwa karnego.
I tyle razy byłam już w Whitecross, że ich system też dobrze znam.
Znam jego niedociągnięcia.
Jeśli chcesz go zobaczyć,
mogę to zaaranżować. Daję słowo, że Hegarty o niczym się nie dowie.
Tak? Nie?
Mam drugi telefon.
- Halo? - Lenker, mówi Hegarty.
Jestem w szpitalu.
Wybacz, ale mogłabyś jak najszybciej tu przyjechać?
Coś się stało?
Chirurg nie chce operować.
Balistyka wciąż czeka na kulę.
Mama Isaaca, Jenny, o ciebie prosiła.
O mnie? Czemu?
Też mnie to zastanawia.
June, prawda?
- Tak. - Cześć. Morowa wysłała mi esemesa.
Napisała, że jesteś miła i mogę ci zaufać.
Żebyś miała pełen ogląd,
Zac, jej mąż, jest ojcem mojego dziecka.
Syn czy córka?
Syn.
Colin uważa, że powinniśmy go przenieść.
Do innego szpitala.
Naprawdę?
Tutaj jest w dobrych rękach.
Ma świetną opiekę.
Chcę, żeby już jej tam nie było.
Chcę, żeby już ją wyciągnęli.
Przykro mi.
Dzięki.
Jakaś znajoma czy coś?
Znajoma znajomej.
To dobrze, że widzi w tobie normalną osobę.
Zdziwiłaby się.
To frustrujące, z tą kulą.
Ponoć nękam chirurga.
Widzisz? Masz dobre towarzystwo.
No.
Nie byłem ostry, wykonywałem obowiązki.
Wiedział o tym.
Wiedziała. Ona.
Kobieta?
Obawiam się, że tak.
Ukorz się.
Tak, jest mi wstyd.
Poczekaj.
PRZEWOZY VIPÓW OCHRONA I LUKSUSOWE USŁUGI SAMOCHODOWE
Muszę jechać.
Jasne.
- Na razie. - Jasne.
Jestem w drodze.
W porządku, będę gotowa.
Nazwisko.
- June Lenker. - Do kogo?
- Samsona Michaelsa. - Dobrze.
Dzięki.
Proszę usiąść i poczekać, aż wywołają jego nazwisko.
WIĘZIENIE WHITECROSS
Ręce do góry.
- Okej. Proszę dalej. - Dzięki.
Peter Arnold.
Samson Michaels.
William Downs.
Errol Mathis.
- Errol Mathis. - Tak.
Proszę.
Jak praca?
Nie mogę narzekać.
Po to Bóg wynalazł żony.
Dzieciak z parku. Możesz pomóc?
Dzień dobry.
Mama wie, że tu jesteś?
Jestem znajomą Sonyi.
Serio?
Czego chcesz?
Uszczęśliwiać mnie na siłę?
Sporo masz takich gości?
Zdarzają się.
Jak masz na imię?
Takie buty.
Skąd jesteś? Z policji?
Wiedzą?
Krzywdy mi nie zrobisz.
Już siedzę, co nie?
Tak.
- Ja… - Masz pytania?
Tak.
- W porządku, pytaj. - Dobrze.
Na pierwszym przesłuchaniu
powiedziałeś funkcjonariuszowi, że masz alibi.
- Miałeś rozmowę o pracę? - U barbera. Maxine Road.
Ten barber nazywał się…
Mustafa.
- Powiedział policji, że mnie nie zna. - Twoje alibi uznano za niepewne.
Musimy odkryć, co to znaczy.
Szukaliśmy go, przygotowując apelację.
- Wrócił do Turcji czy coś. - Nadal przy tym obstajesz?
Na pewno to z nim rozmawiałeś?
Tak.
A przyznanie się do winy?
Na przesłuchaniu powiedziałeś,
że nie pamiętasz niczego po wejściu do mieszkania.
Ale po trzech dniach od zatrzymania przyznałeś się do zabójstwa?
Nie pamiętasz tego? Pamiętasz?
Chodzi o to…
Byłem wtedy na tylu lekach, że…
Myślisz, że ją zabiłeś?
Miewam złe dni.
W jakim sensie?
Nie poddaję się.
Próbuję się jakoś trzymać i…
Ludzie chcą dobrze, a ja staram się mieć nadzieję.
Ale koniec końców,
cokolwiek się stanie, jej już nie ma.
I nie wróci.
Więc jaki w tym sens?
O to ci chodzi?
A co z twoją mamą?
Co z Patrickiem?
Widziałaś go?
Nie.
- Mówił coś? - Nie.
Wybacz, nie widziałam Patricka.
Zrób coś dla mnie.
Jak zobaczysz się z moją mamą, przekaż jej ode mnie uściski.
Dziękuję.
- Podaj mi rejestr. - Proszę.
Dzięki.
Halo?
I jak było?
Nie chciał gadać?
Wrócił do głodówki?
Planuje kolejne przedawkowanie?
Nie?
Winszuję. Trafiłaś na jego dobry dzień.
- Po co miałam się z nim zobaczyć? - Żeby to do ciebie dotarło.
Poddał się.
Ma dość niesienia krzyża. Musimy go ponieść za niego.
Przepraszam, chrześcijańska gadka Doris. Wiesz, o co mi chodzi.
Posłuchaj.
Wiem, że czasami trochę przesadzam,
ale chodzi o to,
że nigdy nie mieliśmy wsparcia jednego z was.
To… Muszę…
Przywyknąć.
Masz. Wiedziałaś o tym?
Hegarty dorabia sobie na boku. Chyba jest kimś w stylu szofera.
Szofera?
Wiem.
Zupełnie mi to do niego nie pasuje.
Nosi czapkę?
Nie mam pojęcia.
To normalne?
Że policjant dorabia na boku?
Nie jest to niespotykane. Starsi dorabiają do emerytury.
- Może potrzebuje kasy. - Na co?
Cholera.
Tu jesteś. Wakacje udane? Gdzieś ty się, kurwa, podziewała?
Przepraszam. Co się dzieje?
Kret sprzedał nam nazwisko. Jedziemy do Whitechapel.
Zabierz się z Dawsonem.
Przydzielą cię do wsparcia. Z grubsza twój szczebel.
- Czekają na pana. - Jedziemy.
Chloe.
- Kim jest podejrzany? - Jason Reeve.
Hegarty dostał cynk, że to on strzelał. Wsiadaj.
Alfa na pozycji.
Podejrzany może mieć broń, więc zachowajcie ostrożność.
Zabezpieczcie wejścia i drogi ucieczki z posesji.
Nikt z sąsiadów ma się tam nie plątać.
Na pozycji.
Na twój znak.
Wchodzimy!
Policja!
- Jed. - Już…
Obraz!
Nie mam obrazu. Widzicie podejrzanego?
Kim.
Kurwa mać. Co tam się dzieje, Kim?
- Mamy podejrzanego? - Szybko.
Słyszysz mnie? Powtarzam, nie mam obrazu.
Noż kurwa, Jed!
- Zatrzymaliśmy kogoś. - Masz go?
- Masz go? Potwierdź. - Wychodzimy!
To jego dziewczyna, szefie. Jasona Reeve'a tu nie ma.
Gdzie on jest? Macie broń?
Nie. Przeszukujemy lokal.
Wyjdź stamtąd.
Spytaj dziewczynę, gdzie on jest i gdzie jest broń.
Jed! Kurwa…
Sprawdzę transmisję.
Szlag.
Dzwonisz z tego czy z tamtego świata?
- Wszystko gra. Słuchaj… - Później pogadamy.
Czekaj, muszę ci coś powiedzieć.
Chodzi o June Lenker, tak? Była w Whitecross. Dzisiaj.
Mówię to z ciężkim sercem, ale ostrzegałem cię, prawda?
Działa za twoimi plecami.
Weszła na ścieżkę wojenną i nie odpuści.
Trzeba się nią zająć, tak?
Wciąż szukamy broni. Dziewczyna mówi, że ją zabrał.
Powtarzam, Jason Reeve ma przy sobie broń.
Stój.
Proszę pana?
Lenker, wycofaj się. Zbliża się podejrzany.
- Kryj się! - Stój!
Strzał na zewnątrz.
Jesteś cała? Trafił cię?
Nie, nic mi nie jest.
Dobrze.
Mamy podejrzanego. Nie oddano dalszych strzałów.
Oddział 24, mówi Hegarty. Czy udało się odzyskać broń?
Nie.
Mógł ją porzucić, uciekając przez tunele.
Jak dobrze, że miał zeza.
Nie było cię na odprawie.
Byłam na procesie sądowym. Zgłaszałam to.
Stara sprawa z prewencji.
Wie pan, jak to jest. Ugrzęzła w systemie.
Ugrzęzła…
Przepraszam, to nieprawda.
Czyli nie byłaś w sądzie?
Nie. Prowadziłam przesłuchanie w więzieniu.
Którym?
Whitecross. Dawna sprawa.
Miał powiązania z gangiem z Tottenhamu.
- Wywiad? - Tak.
- W sprawie Isaaca? - Tak.
Powiedział coś?
Wypadł z obiegu, więc zmarnowałam czas. Powinnam była powiedzieć,
ale wbiłam sobie do głowy, że gdy usłyszy pan Whitecross…
Przepraszam, to głupie.
Tak czy siak, dziękuję za uratowanie mi życia.
Nie ma za co. Wszyscy gramy w jednej drużynie, prawda?
Jasne.
Dobrze, że jesteś cała.
Mamy ją. Znaleźliśmy broń.
Brawo.
Możemy na słówko?
Konkretnie zawaliłeś z tym sprzętem.
Wiem. Mogła zostać ranna.
Ale nic jej nie jest. Ostatecznie się upiekło.
Będę musiał to zgłosić czy jak?
Życie jest zbyt krótkie.
Zuch.
„Osoba aresztowana. Znaczący postęp w sprawie”.
- Przełom? - „Przełom” jest lepszy.
A gangi? Na pewno zapytają.
- Gramy na czas. Nie usłyszał zarzutów. - Zatem nie zaprzeczcie.
Dan, kogo wystawiamy?
Na konferencję?
- Mnie jako dowodzącego. - Jasne.
Może mnie krótko zapowiesz?
Jasne.
Dacie nam chwilę? Dziękuję.
Dziękuję wam.
Nie ominiemy tego.
Niebieskooki chłopiec postrzelony przez członków gangu.
Wyglądających inaczej.
Nie tylko Jason Reeve jest pod lupą.
My również. Nasza instytucja.
- Musimy być postrzegani jako… - Lustro.
Odbijać społeczność, której służymy, tak?
W całej różnorodności barw.
Rozumiem. Sprytne.
Dziękuję.
To co robimy?
Kto trafi na wystawę?
June Lenker. Claudia Mayhew.
- Wiem, kim pani jest. - Fajna marynarka.
Mówili, że będę wyglądać poważniej.
Tak, to jedna z moich.
- Cholera. - Na tobie wygląda lepiej.
Słuchaj. Dziękuję, że to robisz.
- To żaden problem. - Nie.
Dajesz z siebie coś, czego nie mamy prawa oczekiwać.
Przepraszam.
Kto to?
Całodobowy ochroniarz przed internetowymi fanami Claudii.
Hejterów jej nie brakuje.
Przepraszam, odbierz.
- Halo? - Sierż. Lenker? Mówi Mick Hargreaves.
W zeszłym tygodniu zostawiła mi pani wiadomość
w sprawie „posiadania z zamiarem rozprowadzenia”.
Zatrzymanie Patricka Burrowesa.
Tak, dziękuję, że pan oddzwonił. Pamięta pan tę sprawę?
Co dziwne, tak.
Psy!
To był wielki dzień.
300 gramów klasy A.
Ośmiu aresztowanych. Siedmiu postawiono zarzuty i skazano.
Wsiadaj, młody.
Ale nie Patrick.
Nie on.
Ale dlaczego go wypuściliście?
Ktoś zainterweniował.
Pojawił się jakiś komisarz i kazał chłopaka wypuścić.
- Co? - W ramach przysługi.
- I poszliście na to? - Może go znał,
a może chłopak był informatorem. Ale ostro naciskał na szefa.
A potem wyszedł, spojrzał mi w oczy i powiedział, że może za niego ręczyć.
Ręczyć?
Nie wiem. Nic więcej nie powiedział.
Pamięta pan nazwisko tego komisarza?
Nikt stąd.
Wydział Kryminalny. Glasgow.
Napisy: Daria Okoniewska