Zwracamy się do wszystkich,
którzy mogli znajdować się w okolicy Rowntree Park we wtorkowe popołudnie.
Jeśli widzieliście lub słyszeliście cokolwiek,
wszystko ma znaczenie, prosimy o kontakt z naszą infolinią.
Zapewniamy dyskrecję.
- Czemu to leci? - Twoja mama włączyła.
Chciała obejrzeć konferencję.
Każdy zasługuje na poczucie bezpieczeństwa...
Cześć.
Na moim telewizorze inaczej wygląda.
To mogło być twoje dziecko. Nic nie tłumaczy...
- Nienawidzisz policji. - Ale kocham córkę.
Dobrze wiedzieć.
- Dziękuję, sierżantko. - Byłam na każdym jej przedstawieniu.
- Mama występowała? - W akademiach.
Ale siara. Jak jej szło? Była dobra?
Mówiła bardzo wyraźnie i głośno.
- Lepiej było stać z tyłu. - Mamo.
Na miłość boską.
Isaac od małego uwielbiał spędzać czas w tym parku.
Gdy wracaliśmy ze szkoły, zawsze ciągnął mnie za rękę:
„Mamo, proszę. Tylko pięć minut”.
Babciu, czemu masz kosę z policją?
Nie mam...
Jak to nazwałeś...
Chodzi o dziadka.
Prześladowali go przez całe jego dorosłe życie.
Tak po prostu, dla zabawy.
- Mamo. - Ma prawo wiedzieć.
- Nie dzisiaj. - Na miłość boską.
Odwiozę cię do domu, chodźmy.
Tata jakoś w kółko nie narzekał.
Masz rację.
Znosił to ze stoickim spokojem.
Doprowadzało mnie to do szału.
Nigdy nie zrozumiem, czemu postanowiłaś
- dołączyć do tej bandy. - Chciałam...
Myślisz, że coś zmienisz?
Niczego nie zmienisz.
Mogę potwierdzić, że jedna osoba została zatrzymana,
co uważam za przełom w śledztwie.
Pracujemy ramię w ramię z lokalnymi działaczami,
jednak śledztwo nadal jest w toku.
Dziękuję. Jak państwo wiecie, Isaac wciąż jest w stanie krytycznym.
Znajduje się pod doskonałą opieką...
KARTOTEKA POLICYJNA
Jason.
Naoczny świadek zeznał, że widział cię z bronią.
Mamy nagranie z monitoringu, na którym pozbywasz się tej broni.
Natomiast ja chcę wiedzieć, jak znalazła się w twoim posiadaniu.
Ktoś ci ją dał?
Dostał, co nie?
Możesz skorzystać z prawa do...
Dzieciak oberwał przez przypadek.
Nie chciałem, żeby coś mu się stało.
Miałem nastraszyć rywali.
Czyli to porachunki gangów?
Gdybym mógł cofnąć czas, to...
Czyli przyznajesz się do postrzelenia Isaaca Witlowa?
Tak.
Przyznaję się.
Posłuchajcie.
Gadałem z balistyką.
Kulę wystrzelono z pistoletu Jasona.
Co teraz robimy?
No cóż...
Nie ty.
June.
- Odsłuchałaś nagranie z przesłuchania? - Tak.
- No i? - Balistyka plus przyznanie do winy...
Prokuratura może postawić mu zarzuty.
Dobrze.
Kupujesz to? Przyznanie się do winy?
Tak, było przekonujące.
Nie musiał się przyznawać. Bardzo łatwo mu to przyszło.
To dzieciak, ma 17 lat.
Zatrzymywany już ile razy?
Siedem.
Siedem razy.
Ale nie za próbę zabójstwa.
Chłopak spokojem przebił nawet swojego papugę.
Może pomyślał, że jeśli będzie współpracował...
Jak się od razu przyzna, to dostanie niższy wyrok.
Tak.
Dasz sobie głowę uciąć?
To obiektywnie słuszne założenie.
Obiektywnie?
Rozumiem.
Przyznanie się do winy zamyka sprawę.
Nie ma się czego czepić.
Ława bez wahania wyśle go za kratki.
Osiemnaście, 20 lat z życia. Klepniesz to?
Tak.
Dowody rzeczowe, broń.
Jego broń.
Jason Reeve należy do gangu.
Postrzelił dzieciaka w parku.
Kto normalny zatrzymuje broń?
Jak widać on.
Dobra.
Miał przy sobie broń.
Ale czy to on strzelił, czy przechowywał broń kolegi?
Ucieka Cannon Road przed aresztowaniem. Ale ma czas na 34-sekundową rozmowę
z niezarejestrowanym i już nieaktywnym numerem.
Należy zapytać, z kim rozmawiał?
Z kim rozmawiał?
Wiecie, co ja widzę?
Dzieciaka, 17 lat,
przekupionego i zastraszonego, by wykonywał rozkazy.
CZY ZNASZ TĘ KOBIETĘ
OSTATNIO WIDZIANA PRZY HAYES LANE
Halo?
Widziałam ją. Znam tę kobietę.
Skąd przekonanie, że osoba z ulotki to pani znajoma?
Tutaj. Stan Rio Grande, na północy kraju.
Mówiła, czym się zajmuje?
- Sprzątała. - Wie pani gdzie?
Nie. Ale lubiła to, uczyła się języka.
Ale potem chłopak jej zakazał.
Chłopak?
Jakiś Anglik. Jak się do niego wprowadziła, to...
- Przestała przychodzić. - Tak.
Wie pani, jak się nazywała?
Carlita? Carla? Carla.
Jest pani pewna, że to ta sama osoba?
No dobrze.
Zeszłego lata urządziliśmy tu grilla.
To ona, z tyłu.
Słucham, zespół ds. zgłoszeń.
Dzień dobry. Ja w sprawie postrzelenia w Rowntree Park.
Mówili o nim w telewizji.
- Widziałam, kto postrzelił to dziecko. - Dobrze.
Ilu napastników pani widziała?
Dwóch.
Jeden był czarny. To on prowadził.
Ale ten drugi, który strzelił, był biały.
Mamy wieści z infolinii.
- Jed. - Tak?
Padło na ciebie, idziemy.
Dobrze.
Wiemy, że to nie ty strzelałeś.
Jeśli wydasz nam sprawcę, zapewnimy ci ochronę.
Głuchy pan jest? Mówiłem, że to ja go postrzeliłem.
Mamy naocznego świadka.
Ci ludzie...
są bezwzględni.
Pojawili się znikąd, zaczęli rozkazywać, kazali dilować.
Chcą mieć pełną kontrolę, wyeliminować rywali.
Czyli chodzi o terytorium.
Jak się rozniesie, że wciąż szukamy sprawcy,
słusznie czy nie, oberwie się tobie
lub twojej rodzinie.
Mamy częściowy opis sprawcy.
Armeńczyk?
Albańczyk?
Turek?
Turek.
Mieszka pani w okolicy?
Badamy sprawę, do której doszło w środę, dwudziestego ósmego.
Szukamy mężczyzny tureckiego pochodzenia.
Chodzi o postrzelenie chłopca, do którego doszło w parku.
Każda informacja jest cenna.
- Wie pani coś... - Co to?
Chodzi o postrzelenie chłopca w parku.
Szukamy chłopaka. Może być tureckiego pochodzenia.
Co jest?
- Chcę pomóc. - Ciągle nas nękacie.
Zbieramy jak najwięcej informacji.
- Wiecznie nas nachodzicie. - Nie.
Nikogo nie atakujemy. Proszę się uspokoić. Proszę się odsunąć.
- Spokojnie. - Hej!
W razie pytań prosimy o kontakt, dobrze?
Dziękujemy za współpracę.
- W porządku? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Pamiętasz Dana McCabe'a z Eltham?
Poświęcił 17 lat życia na służbę.
A wywalili go z roboty za kilka,
nie wiem, ostrzejszych wiadomości.
To zupełnie bez znaczenia. Mam inne sprawy na głowie.
Nie mam czasu gadać o Danie z jakiegoś Wrexhamu czy skądś.
Zobaczysz, to kwestia czasu.
- Świat stanął na głowie. - Czekam na telefon.
A co z tym szajsem z konferencji? I twoją ziomalką, Meghan Markle.
- Kim? - June Lenker.
Ja wszystko rozumiem. Dobrze to wygląda, nie przeczę.
Oberwałoby mi się od jaśnie pani Claudii Mayhew i jej dupolizów.
Przyda mi się każde wsparcie.
Ale co ona wyprawia? Czego ona chce?
Kogo obchodzi, czego ona chce? Posłuchaj, tak już jest.
W takim świecie żyjemy. Przyzwyczaj się.
I przestań się martwić Errolem Mathisem. Ta sprawa jest już załatwiona.
Zamierzchłe czasy. Nie zawracaj mi tyłka.
Wyjątkowo miałem dobry dzień, do teraz.
Cokolwiek się dzieje, zawsze uderzacie do mnie,
jakbym był rzecznikiem ulicy.
Jasne, ile razy byłeś aresztowany?
Nie w tym rzecz.
Proszę tylko, żebyś zadzwonił, jeśli czegokolwiek się dowiesz.
Proszę. Dziewięciolatek. Postrzelony w głowę.
Nie wezmę tego. Nic nie wiem o żadnym postrzeleniu.
Tracicie tu tylko czas.
Dupków z rządu lepiej aresztujcie.
To może ty podasz mi swój numer.
Tak na wszelki wypadek.
Niech będzie.
Dobrze. Hasad?
- Pierwsza, która dobrze zapisała. - Słucham?
Zazwyczaj zapisują je przez dwa „S”.
Taka wersja też istnieje, ale moje pisze się przez jedno „S”.
Na imionach można się wyłożyć.
Dzięki.
- Cześć. - Wody?
Dzięki, z chęcią.
Jeśli chodzi o alibi Errola, tego barbera...
- Mustafę Demira? - Tak.
Wszystko mam w zakładce „zabijcie mnie”.
- Na pewno wrócił do Turcji? - Tak.
- Potwierdziłaś to? - Tak. Jezu.
Gadałam z jego szefem, sprawdziłam adres, przeszukałam internet i tak dalej. Czemu?
Strzelam w ciemno, ale posłuchaj.
Ludzie wykładają się na tureckich imionach.
Co masz na myśli?
Sprawdziłam imię Mustafa.
Możesz je zapisać na siedem sposobów.
No i?
A jeśli policjant źle zapisał jego imię?
Jeśli szukaliśmy nie tego Mustafy?
Proszę, za dyszkę. Podobają się?
Jasne, co za różnica.
Mogę pójść z tobą.
Nie, wolę sam.
Wiem, że to dla ciebie ważny dzień.
Dasz radę, twardzielu.
ADELAIDE BURROWES NA ZAWSZE W NASZYCH SERCACH
Najlepszego z okazji urodzin.
Była bardzo młoda, gdy cię urodziła.
Pamiętam, jak Errol mi ją przedstawił.
Ty też z nimi byłeś, taki chudy i nieśmiały.
Musiałam cię podtuczyć moją jamajską kuchnią.
No. Te papryczki miały kopa.
Twojej mamie smakowały.
No.
Byłaby taka dumna. Naprawdę.
Widząc, jak dobrze sobie radzisz,
jaki jesteś wysoki i przystojny.
Nie dzięki mnie.
- Zawiodłam cię. - Już dobrze.
Staraliśmy się. Staraliśmy się o adopcję, ale...
To nie ma znaczenia.
Nie mogłam odwrócić się od Errola i urwać kontaktów.
A tego wymagali. Posłuchaj.
Przykro mi. Widzisz to, prawda?
Tak.
Mimo wszystko.
Nie powinnam tego mówić,
ale w końcu zaczęliśmy posuwać się do przodu w tej kwestii.
Co? Jak to?
Szukamy takiej kobiety, ma na imię Carla.
Tak?
Ma nowe informacje.
Informacje?
- Jakie? - Nie zaprzątaj sobie tym głowy.
Ale mówię ci, Errol wkrótce wróci do domu.
DORIS MATHIS: MATKA MA UROJENIA? ZWARIOWAŁA CZY WYPIERA PRAWDĘ?
To te?
Trochę dziewczyńskie.
Wejdź na pewniaka. Nikt nie będzie się śmiał.
BESTIA SKAZANA
PARTNER OFIARY WINNY ZABÓJSTWA
Odpieprz się!
UGRYZŁ JĄ!
Pierdol się!
Czego?
WYSZUKAJ: MUSTAFA DEMIR LONDYN
ZOBACZ WSZYSTKIE
Patrick?
Polubił cię.
Mam rękę do psów.
Chodź, usiądź sobie.
Tutaj.
Przyłóż do oka.
Głowa do tyłu.
Dzięki.
Jak wygląda ten drugi?
Ten drugi? Błagam. Oczywiście, że gorzej.
- W pracy dobrze? - Tak.
Tak, dobrze.
To koleś z mieszkania.
Mogę jakoś pomóc?
Nie.
Dzięki.
No to słucham.
To się nigdy nie skończy.
Co się stało? Ktoś cię wypytywał o mamę?
Kto?
Policjantka?
Nie. Czemu pan pyta?
Doris. Co ta kobieta tym razem wymyśliła?
Nie wiem.
Szukają babki, która coś wie.
Wiem, droga donikąd. Przeinaczyli sprawę.
Kim ona jest?
Nikim.
Wszystko gra?
Tak.
Mam ci to znów opowiedzieć?
Tak.
Dobrze.
Weszliśmy do mieszkania. Sąsiadka wezwała policję.
Awanturowali się.
Errol i twoja mama kłócili się i... krzyczeli.
Zobaczyłem twoją mamę... w kuchni.
Pamiętasz wypadek?
Nie.
Twoje nogi były w paskudnym stanie. Natomiast Errol...
wyszedł bez szwanku.
Miał na sobie krew. Ale to była jej krew. Jasne?
Nie jego. Rozumiesz, co do ciebie mówię?
Tak.
Co robimy, Mostapha?
Tak, VIP decyduje.
Dobrze. Mówić dalej?
Tak.
Mieli problemy w domu.
Pieniądze, praca, sam wiesz. Ludziom puszczają nerwy.
Wiesz o tym, prawda?
Ale Errol oczywiście wszystkiemu zaprzeczył.
Wyparł to.
Miał nawet alibi.
Tak jest.
Sprawdziliśmy je.
Znaleźliśmy tego człowieka, a on zaprzeczył.
Nie znał Errola.
Jestem w Londynie.
- Spełniasz marzenia. - Tak, wszystko się układa.
Zmyślił je.
Sąsiedzi, awantura, krew, sekcja.
Nie musisz znać szczegółów.
Koniec końców dowody były przytłaczające. Uszła z niego wola walki.
Przyznał się.
Przyznał się do wszystkiego.
Ludzie mogą mówić, co im się podoba, ale ja tam byłem.
Takie są fakty.
Niełatwo pana znaleźć.
Były szef myśli, że mieszka pan w Istambule.
Mam kilka pytań o sprawę sprzed kilku lat. Errol Mathis?
Nie potwierdził pan jego alibi.
Errol twierdził, że w czasie zabójstwa starał się o pracę w pańskim zakładzie.
- Dużo ludzi się przewijało. - Czyli ktoś wtedy przyszedł?
Nie chcę problemów.
Tylko że człowiek odsiaduje karę za to, czego moim zdaniem nie zrobił.
Kłamał pan? Był pan zastraszany?
Mostapha, chce mi pan coś powiedzieć?
To było...
Policja kazała mi go zidentyfikować na podstawie zdjęć.
No i?
- Co z nimi? - Twarze.
One wszystkie wyglądały tak samo.
Nie jestem rasistą, przysięgam.
Nie rozróżniał ich pan.
Z rzędu czarnych twarzy wybrał pan niewłaściwą.
Kiedy zobaczyłem tego Errola w telewizji,
pomyślałem: „Czy to on? To jego widziałem?”.
Dlaczego pan tego nie sprostował?
Wie pani, jacy są śledczy z Hackney Downs.
Mają przyjaciół w skrajnej prawicy.
Faszystów, bojówkarzy.
- Ale mógł pan... - Proszę posłuchać.
Ludzie patrzą i gadają.
Nie chciałem problemów.
Dobrze.
Każdego dnia myślę o tym...
co zrobiłem.
To głupie.
Proszę mu powiedzieć,
że przepraszam za wszystko.
Jasne.
To na pewno nasz Mostapha?
- Nie zaprzeczył. - Nie wierzę.
W pewnym sensie mu ulżyło, że mógł to z siebie wyrzucić.
Myślisz, że zmieni zeznania? Potwierdzi, że widział Errola?
Nie wiem. Może? Ale proszę cię, sama przyznaj.
Minęło 12 lat.
Czy to naprawdę wpłynęłoby na apelację?
Z drugiej strony facet powiedział mi prosto w oczy,
że Errola nie było wtedy w mieszkaniu.
Jest niewinny, tak? Więc...
Poczekaj. To mój samochód.
To mój samochód!
Kurwa mać!
Kurwa mać.
Trzymasz się?
Jak długo będzie tam stał?
Całą dobę, aż odrobisz zadania domowe.
Padnę ze śmiechu.
Ani słowa babci, dobrze? Wiesz, jaka ona jest.
Całodobowa ochrona jest całkiem cool.
Bez sensu, strata pieniędzy.
Nie wierzę.
Zostańcie tu, obaj.
Nie przejmuj się, po prostu...
Nie trzeba było.
Przykro mi, ale to była moja decyzja.
Nie potrzebujemy ochrony.
Ktoś próbuje cię zastraszyć, żebyś nie szukała sprawcy postrzelenia.
Broń Boże dowie się, gdzie mieszkasz.
To moja wina, niepotrzebnie byłaś na konferencji.
Musimy odsunąć cię od śledztwa.
Dlaczego?
W sieci krążą materiały.
Materiały... Co?
Gangusy się przechwalają, co zrobią następnym razem.
Próbujemy to usunąć, ale to nie takie proste.
Standardowa śpiewka. Nie próbuj tego szukać, dobrze?
Nie ma się czym martwić.
Dobrze. Dzięki.
Obróć kamerę. Obróć.
Tak jest, jesteśmy na miejscu.
- Szybko. - Wiejemy.
Jebać policję.
PATRZ, JAK PŁONIE #WALIĆZASADY #JEBAĆPOLICJĘ
Nie zadzieraj z nami.
MASZ ZA SWOJE ZADZIERASZ Z NAMI TO MY Z TOBĄ
JUNE. WIEMY, GDZIE MIESZKASZ
Chcę ci pomóc, Jason.
Chcę cię ochronić.
Pozwolisz mi na to?
Podaj nazwisko.
- Słucham? - June.
Zgłoś się, jak tylko przyjedziesz.
Obawiam się, że to pilne.
Chodzi o te wyszukiwania? Wszystko już uzupełniłam.
Wciąż to sprawdzamy.
Mam obowiązek poinformować, że wpłynęła na panią nowa skarga.
Słucham?
Oskarżenie o nękanie w miejscu pracy.
June.
June. Wiem, że ciężko to przetrawić.
No, nie zaprzeczę.
Muszę być fair wobec obu stron.
- Jakich stron? - Nie mogę tego zdradzić.
Jasne.
Przepraszam. Po prostu zrobiło się tego trochę za dużo.
Wiem.
On odsunął mnie ze śledztwa. Wiedział pan o tym?
„On” czyli?
Tak, wiem.
Moje auto, spalone.
- Wiem. Jesteśmy z tobą. - Sam pan przyzna...
Co?
Wygodnie się złożyło, prawda?
June.
Skąd ten człowiek wiedział, gdzie zaparkowałam?
Wiem, jak to brzmi.
- Ale nasze pojazdy mają GPS-y. - Na litość boską.
Hegarty daje cynk i prosi o zwrot przysługi.
- Daj spokój. - A dzisiaj nękam współpracowników?
- Przyzna pan, że doskonale się złożyło. - Przestań.
June.
Słyszałaś o człowieku nazwiskiem Amit Çeker?
Nie? 28 lat, tureckiego pochodzenia.
Tutaj, na planecie Ziemia,
jakieś, nie wiem, dwie godziny temu,
został zatrzymany pod zarzutem postrzelenia chłopca.
Twojego Isaaca Witlowa.
Tak. Hegarty zdobył nazwisko.
Pracowali dosłownie całą noc.
Wzorowe śledztwo. Namierzyli go w melinie przy Kemp Road.
I to on? On strzelał?
Tak.
Skąd pewność?
Mają wszystko.
Dowody rzeczowe, zeznanie.
Prawnik chce układu, ale Hegarty odmówił, bo zależy mu na zarzucie próby zabójstwa.
Dobrze.
To dobrze.
Jenny, mama Isaaca, będzie...
Chciałabym tam być.
Wiem.
Posłuchaj swojego starego szefa. Odpuść.
Wbrew pozorom, Dan jest jednym z tych porządnych.
I ma przyjaciół.
Miej to na uwadze.
Zostało nam trochę resztek w pracy, więc...
- Sam to ugotowałeś? - Tak.
- Posłuchaj... - Lasagne.
W ramach podziękowania.
Nie możesz się tu tak pojawiać.
Nie możesz, jasne?
Tak.
Hej.
To moja córka, Lisa.
Patrick.
Miło poznać.
Wzajemnie.
Może znajdziemy dla ciebie inne lokum, co?
- Lisa. - Zaraz.
DO: PATRICK NA MÓZG CI PADŁO???
ON WPADNIE W SZAŁ!
Posłuchaj. To byłam ja.
Co?
Nie twierdziłam, że mnie nękasz.
Nie użyłam tego słowa. Ale Roy nie odpuszczał.
„Przekazałaś jej protokół sekcji?”
- O to chodzi. - Tak.
Z sekcji Marii De Souzy. Sprawa Clive'a Silcoksa.
Obwiniali mnie o ten wyciek, a ja...
próbowałam się wytłumaczyć.
Nie czarujmy się, dość mocno na mnie naciskałaś.
Tak, ale cię nie nękałam. Jezu, Chloe.
Przepraszam.
Jeśli Roy to rozdmucha i sprawa eskaluje, miej pretensje do niego, nie mnie.
- Zaufałam ci. Jak mogłaś? - To...
Co? Co chciałaś powiedzieć?
Nie wszyscy mają plecy.
- Co? - Ci twoi nowi znajomi.
- Dbamy o awans? - O co ci...
Dobrze wiesz o co. Ta konferencja prasowa?
Rozumiem. Czarna, ale nie za bardzo.
- Co? - Niezbyt groźna.
- Pieprz się. - Mnie by nie wzięli.
Każdy gra do swojej bramki.
Nie oczekuj za to sympatii.
Serio! Powinnaś zobaczyć, co piszą o tobie na grupie.
Miłej kawy.
Halo?
Cześć, mówi Becca ze schroniska dla kobiet.
- Dobrze się czujesz? - Tak. W czym mogę ci pomóc?
Prosiłaś kogoś z pracy, żeby zapytał o jakąś Carlę?
Sonya.
June, co jest?
Czy ktoś obdzwania schroniska? W sprawie naszej zaginionej.
Nie, czekaliśmy na listę od ciebie. Czemu?
Przed chwilą dzwonili do mnie z jednego z przytułków na Leyton.
Jakiś policjant zadzwonił do nich
i pytał, czy nie mają w rejestrach Carli.
Zaraz, ktoś jeszcze jej szuka? Kto?
Policjant się nie przedstawił.
Co już jest dziwne. Dlatego zadzwonili do mnie.
Czy ja o czymś nie wiem?
Mówiłaś komuś, że jej szukamy?
Nie.
Ktoś musiał coś chlapnąć. Jeśli nie my, to kto? Doris?
Albo jej pomocnicy.
KRAJOWA BAZA
Marcia.
ZAKŁÓCANIE PORZĄDKU
Joe?
BŁĄD: BRAK WYSZUKIWAŃ
Latisha?
PODEJRZANA O KRADZIEŻ SKLEPOWĄ
(PRZEDMIOT WART PONAD 200£)
ZATRZYMANIA DOKONAŁ: TONY GILFOYLE
Tony Gilfoyle.
Zatrzymał cię za kradzież, a potem wycofał zarzuty.
W zamian za co?
- Informuję go. - O czym?
Szpiegowałaś dla niego Doris?
Nie szpiegowałam. Mówiłam mu tylko o postępach.
Od kiedy?
Od jak dawna to robisz?
Osiem lat.
- Osiem. - Mówiłam tylko dobre rzeczy.
Nigdy nic złego.
Była dla mnie taka dobra. Pomogła mi z dziećmi.
Z moją kartoteką mogli je odebrać. Nie osądzała mnie.
Robiła wszystko, żebym mogła je wychowywać.
Jezu Chryste.
Jaki mieliście układ? Gilfoyle ci płacił?
Nie, wpisał mnie na listę.
- Jaką? - Na mieszkanie.
Dobra. Czyli powiedziałaś mu o Carli?
- Tak. - A o mnie?
Wie, że wam pomagam?
Tak.
Zadzwonisz dziś do Doris...
- Nie mogę. - ...i powiesz jej,
że chora ciotka, nowa praca. Nawet prawdę, nieważne. Rezygnujesz.
Od dzisiaj się do niej nie zbliżasz.
A co powiedzieć Tony'emu?
Co tylko chcesz.
Możliwe, że i tak już wie.
Latisha, dobry wieczór.
Nie przeszkadzam?
Nie. Jak mogę pomóc?
Chciałabym ci powiedzieć...
Tak bardzo cię przepraszam.
Przepraszam za to, szefie.
Widzimy się jutro. Na razie.
Praca to dla Tony'ego całe życie.
Od dekady choruje na stwardnienie rozsiane.
Jeździ do szkół, dba o niepełnosprawnych w miejscu pracy.
Ciekawe, czy inspekcja to łyknie.
Jest nieszkodliwy.
Naprawdę? Nieszkodliwy?
Wciągnął bezbronną kobietę w swoje tajne operacje.
To dla pana normalne? I pana kolegów?
Planowali apelację. Chcieliśmy tylko wiedzieć, co mają.
Nie zdaje pan sobie sprawy, jakie to wyrządziło szkody.
- Szkody? - Tak, szkody.
Powiedz mi,
czy twoi nowi znajomi wiedzą o pewnych twierdzeniach zgłoszonych przez telefon?
Nie.
Postawię sprawę jasno.
Jeśli się dowiem, że się nimi podzieliłaś, choćby częściowo, nie będę się hamował.
Przydadzą ci się wszystkie znajomości.
Bo cię, kurwa, zniszczę.
W porządku?
„Nieszkodliwy”. Tak go określił.
Z nikim się nie liczy.
Na pewno nie z takimi jak Doris.
Przepraszam, w kółko tylko...
Nie, masz rację. Po prostu...
Dobra, to co robimy?
Chcesz donieść na tych dupków?
Jeśli tak, to w porządku.
Popieram cię.
Mówię poważnie. Jeśli dzięki temu oprzytomnieją, to...
Już i tak mamy areszt domowy.
Co jeszcze mogą nam zrobić?
To twoja decyzja. Zrób, jak uważasz.
Może zadzwoń do tej babki z telewizji. Tej rudej. Jak jej na imię? Claudia.
„Ruda z telewizji”. Mam się martwić?
Zadzwoń do niej.
Dobrze, zadzwonię. Odnotują moją skargę.
Zaczną dochodzenie, które potrwa miesiącami i potem co?
Musiałbyś go usłyszeć. Hegarty'ego. Był nieprzyjemny, ale nerwowy.
Czemu? Co takiego ukrywa?
Co oni zrobili synowi tej kobiety?
- To Sonya, muszę lecieć. - Dobrze.
Próbuję powiedzieć, że...
Nie możesz odpuścić.
Tak.
Dobrze.
- Jesteś pewien? - Jasne, jeśli tak czujesz.
Dziękuję.
KANCELARIA ADWOKACKA KHAN & CO.
No?
I co teraz?
Odbiorę.
Halo?
Halo, słucham?
Przestańcie szukać.
Kto mówi?
Nie wiecie, w co się mieszacie.
Carla?
Skąd znasz moje imię?
Gdzie jesteś?
Przestańcie, proszę.
Obiecuję, że ci pomożemy.
Nie! Zapomnijcie o mnie.
Inaczej wydacie na mnie wyrok.
Nie, zapewnimy ci ochronę.
Nie wierzysz mi. On już to robił.
I zrobi znowu.
Wierzymy ci. Zdradź nam tylko jego imię.
Żadnych imion!
Rozumiecie? On jest protegido.
Chroniony.
Chroniony?
Jak? Kto go ochrania?
- Carla? - Przestańcie.
Napisy: Daria Okoniewska